وقتی از جستجوی امنیت و اطمینان خاطر دست بکشیم، وقتی از برخورد منطقی با هر چیزی دست برداریم، حجم زیادی ازاسترس‌ها و فشارهایمان به راحتی فروکش خواهد کرد.

دلیل بیشتر نگرانی‌هایمان ناشی از تلاش برای پیش‌بینی آینده و خودداری از پذیرش اتفاق‌هایی است که بر خلاف تصور و خواسته‌‌هایمان رخ می‌دهد. زندگی یک ماجراجویی است، زندگی پر از فرصت‌هاست؛ این بستگی به تو دارد که از این فرصت‌ها به طور تمام و کمال با «بی‌اطمینانی باشکوه» یا «اطمینان نگران‌کننده» بهره‌مند شوی.

#خودت_را_به_فنا_نده صفحه ۵۸
📙🎙

چه چیزی باعث تفاوت آدم‌های موفق و حتی من و تو می‌شود؟ انسان‌های موفق چه آگاهانه و چه هر طور دیگری یک چیز ساده را می‌دانند: «چیزیی که فکر می‌کنند و چیزی که انجام می‌دهند همیشه الزاماً یکی نیست.» تو همان افکارت نیستی تو چیزی نیستی که به آن فکر می‌کنی‌.

تو با چیزی که در سرت داری تعریف و شناخته نمی‌شوی بلکه چیزی هستی که انجام می‌دهی؛ اعمالت! تو اعمالت هستی. «افکار بزرگ از ذهن متفکر صحبت می‌کنند اما اعمال بزرگ از انسانیت» تئودور روزولت. «ما با انجام اعمال منصفانه فردی منصف با انجام اعمال عاقلانه فردی عاقل و با اعمال شجاعانه فردی شجاع می‌شویم.» فیلسوف بزرگ یونانی ارسطو.

تو زندگیت را با عملت تغییر می‌دهی نه با اندیشیدن به عملت. وقتی کم کم به عمل کردن فکرهایت نزدیک می‌شوی، چیزی جادویی شروع به ظهور می‌کند؛ تبدیل شدن افکارت به واقعیت!

#خودت_را_به_فنا_نده صفحه ۶۲
📒🎙

اگه هوشیاری شما یه ماشین باشه، شما داخل اون دو تا ذهن دارید؛ ذهن متفکر و ذهن احساسی. فرض بیشتر مردم اینه که ذهن متفکره که راننده اتوموبیله و ذهن احساسی هم رو صندلی شاگرد نشسته. اما واقعیت برعکس اینه! این ذهن احساسی که راننده شماست و این دیونه کنندست!

#توسعه_فردی #مارک_منسن
📗🎥

کارشناس خبره‌ی رهبری، جان سی ماکسول گفته است: «شما نمیتوانید زندگیتان را تغییر دهید مگر این که چیزهایی را تغییر دهید که هر روز انجامشان میدهید، راز موفقیت زندگی شما در رویه‌های روزمره‌تان نهفته است.» طبق پژوهشهای انجام شده لازم است یک رفتار جدید را ۳۰۰ بار انجام دهید تا بتوانید آن عادت جدید را به تکراری ناخودآگاه تبدیل کنید؛ که این حدود یک سال تمرین روزانه است!

خوشبختانه، همان طور که درباره‌اش صحبت کردیم میدانیم که بعد از سه هفته تمرکز سخت کوشانه، شانس بیشتری برای ایجاد یک عادت جدید در زندگیمان داریم؛ یعنی اگر برای سه هفته‌ی اول، روزانه توجه ویژه‌ای را به یک عادت جدید داشته باشیم شانس خیلی بیشتری خواهیم داشت که آن را به یک رویه‌ی مادام‌العمر تبدیل کنیم.

واقعیت این است که شما ممکن است یک عادت را در یک ثانیه تغییر دهید یا این که حتی بعد از ده سال هنوز هم در تلاش باشید تا آن را ریشه‌کن کنید اولین باری که یک بخاری داغ را لمس کردید، فوری پی بردید که هرگز این کار عادتتان نمیشود. آن شوک و درد آن قدر شدید بود که برای همیشه آگاهیتان را عوض کرد؛ شما فهمیدید که برای باقی عمرتان وقتی اطراف یک بخاری داغ هستید باید مواظب باشید.

#اثر_مرکب صفحه ۸۵
📙🎙

معمولا زمانی که نگرانی، چه می‌کنی؟ سعی می‌کنی حلش کنی؟ فکر می‌کنی، چاره‌ای دیگر می‌اندیشی و بیشتر و بیشتر  واردش می‌شوی و بیشتر و بیشتر خرابش می‌کنی! زیرا نگرانی با فکر کردن بر طرف نمی‌شود فکر کردن خودش نوعی نگرانی است! با فکر کردن کمک می‌کنی نگرانی بیشتر شود هر چه بیشتر فکر کنی عمیق‌تر وارد نگرانی می‌شوی.

تکنیکش این است؛ زمان نگرانی هیچ کاری نکن. فقط هوشیار باش، وقتی نگرانی می‌آید هوشیار بمان. با تنفست همراه شو و هوشیار و بدون فکر بمان. آنگاه خواهی دید که  نگرانی می‌رود و قدرتی از ماورا درونت داری که کلید تمام درهای بسته است.

#خودشناسی #اوشو
📗🎙

#طبیعت_زیبا
📕📷

#هنر_ظریف_بی_خیالی
صفحات ۳۰۸ تا ۳۱۵
📒🎙

حرف بکر اینه که همه‌ی ما، کم یا زیاد از این قضیه آگاهیم که دیر یا زود خودِ جسمانیمون میمیره. این مرگ، حتمی و اجتناب ناپذیره و این حتمی بودن در سطحی از ناخودآگاه ما رو یه جوری میترسونه که خودمون رو خیس کنیم.

📒📖

در نتیجه برای جبران این ترس از مرگ حتمی خود جسمانی، سعی میکنیم یک خودِ ذهنی بسازیم که تا ابد زندگی کنه به همین دلیله که آدمها سخت تلاش میکنند که اسم خودشون رو روی ساختمونها، مجسمه‌ها یا جلد کتابها به جا بذارند. به این امید که اثر خودِ ذهنی ما، فراتر از خودِ جسمانیمون به بقا ادامه بده.

📒📖

بکر به این تلاش‌ها میگه «پروژه‌های نامیرایی». پروژه‌هایی که به خودِ ذهنیمون بعد از مرگِ خودِ جسمانی به بقا ادامه بده. میگه همه‌ی تمدنهای بشری اساساً نتیجه‌ی پروژه‌های نامیرایی هستند. شهرها و دولتها و ساختارها و نهادهایی که امروزه سر کار هستند پروژه‌های نامیرایی مردها و زنانی هستند که قبل از ما اومدن.

📒📖

همه‌ی نکتش همینجاست؛ چه استاد شدن در یک رشته‌ی هنری باشه، چه فتح سرزمین‌های جدید باشه، کسبِ ثروت فراوان باشه یا داشتن خانواده‌ای بزرگ و پر عشق که نسلها ادامه پیدا کنه، همه‌ی معنای زندگیمون توسط این تمایل ذاتی به این که هیچ وقت از دنیا نریم شکل داده میشه.

📒📖

دین، سیاست، ورزش‌، هنر و نوآوری‌های عرصه‌‌های تکنولوژی، همه نتیجه‌ی پروژه‌های نامیرایی بشر هستند. بکر میگه که جنگها، انقلاب‌ها و نسل کشی‌ها وقتی اتفاق می‌افتند که پروژه‌های نامیرایی گروهی از مردم با پروژه‌های نامیرایی گروهی دیگه از مردم اصطکاک و تضاد پیدا کنه.

📒📖

بكر بعدها وقتی در بستر مرگ بود به یک بصیرت پشم ریزون رسید که پروژه‌های نامیرایی آدما، خودِ مشکل هستند و نه راهکار! بهتره به جای این که آدمها سعی کنند خودِ ذهنیشون رو اغلب از طریق نیروهای شر و مخرب بر جریده‌ی عالم ثبت کنند، خودِ ذهنیشون رو ببرند زیر سوال و با واقعیت مرگشون به صلح برسند.

📒📖

بکر این رو «نوشداروی تلخ» نامید و آخرهای عمرش یعنی روزهایی که به قهقرای نیستی خودش خیره شده بود در تقلا بود که باهاش آشتی کنه. مرگ اگر چه بده ولی اجتناب ناپذیره در نتیجه نباید از این آگاهی طفره بریم، بلکه باید به بهترین نحوی که میتونیم باهاش به سازش برسیم.

📒📖

چون وقتی که بتونیم با واقعیتِ مرگِ خودمون به صلح برسیم، اون وحشتِ ریشه‌ای و اون اضطرابِ بنیادی که زیربنای همه‌ی جاه‌طلبی‌های پوچ زندگیه، از بین میره. اون وقت میتونیم ارزشهامون رو آزادانه‌تر انتخاب کنیم؛ رها از غل و زنجیرهای این جستجوی غیرمنطقی برای نامیرایی و عاری از دیدگاه‌های متعصب و خطرناک.

📒📖

مردم هميشه از همه چيز نا‌خرسندند؛ ناخرسندی يك عادت شده است. نه اينكه اگر آنان پول بيشتر، خانه‌ای بزرگتر، همسری مناسبتر، فرزندانی بهتر يا شغلی ايده‌آل‌تر داشته باشند، خرسند خواهند شد؛ نه اين‌گونه نيست! هر چه هم داشته باشند، همچنان ناخرسند خواهند ماند.

چه فقير باشند چه ثروتمند، همچنان ناخرسند خواهند ماند. ناخرسندی يكی از عادتهای ذهن است! ذهن زندگی خود را از راه آن می‌گذراند. طبيعت ذهن بگونه‌ای است كه ممكن نيست خرسند شود. وقتی از اين حقيقت آگاه شوی معجزه‌ای رخ می‌دهد. آنگاه میتوانی ذهن را كنار بگذاری، زيرا ذهن، تو را هيچگاه خرسند نخواهد كرد. اين در طبيعتش نيست. بنابراين تو در جستجوی ناممكن هستی.

اگر براي ناخرسندی خود بهانه‌ای پيدا نكنی و آنرا عمل ذهن بدانی، آنگاه می‌توانی خود را از آن كنار بكشی. اين كار بسيار آسان است. فقط بايد آنرا ببينی. ذهنت را تماشا كن. به گذشته بنگر. بارها چنين پنداشته‌ای كه اگر به چيزی معين دست يابی، خرسند خواهی شد و تو به آن دست يافتب و خرسند نشدی.

ذهنت و تمام خطرهايی كه تو را گرفتار آنها می‌كند تماشا كن. براي ايجاد يك دگرگونی، چيزی لازم نيست مگر به تماشا نشستن ذهن. و از راه اين آگاهی، همه چيز با پای خود خواهند آمد. به آرامی و بدون هيچ تلاشی!

#خودشناسی #اوشو
📔🎙

مطالعه‌ی پیچیدگی‌های ذهن، شاید از تو یک روانشناس بسازد اما این کار تو را به آن سوی ذهن نمی‌برد. همان طور که مطالعه‌ی دیوانگی، لزوماً تو را عاقل نمیکند. تا به اینجا تو سازوکار اصلی مرتبه‌ی ناآگاهی را دانسته‌ای: «یکی انگاری خود با ذهن» که خودی دروغین بنام «نفس» را می‌آفریند.

نفس جانشین خویشتن حقیقی تو میشود؛ آنگاه درختی میشوی که ارتباطش را با ریشه‌هایش از دست داده باشد. خواهش‌های نفس پایان ناپذیر است. نفس بسیار شکننده است و مدام خود را در خطر می‌بیند. بنابراین، همیشه میترسد و همیشه محتاج است. نفس همواره چیزی را میجوید تا بتواند خود را به آن بچسباند و از آن تغذیه کند.

نفس همیشه خود را به مسئله‌های تو می‌چسباند. بخش عمده‌ی احساس بیشتر آدمها از خود، مستقیماً با مسائل و مشکلاتشان ارتباط دارد. وقتی این آدمها میخواهند از مسائل و مشکلاتشان رها شوند احساس میکنند که از خودشان جدا میشوند.

ذهن، فی نفسه خطاکار نیست بلکه‌ وسیله‌ایست شگفت و لازم. خطا آنجاست که تو آن را «خود» تلقی میکنی. اینجاست که ذهن به نفس تبدیل میشود؛ نفسانی میشود. و آنگاه ارباب وجود تو میشود.

#نیروی_حال صفحه ۷۷
📙🎙

#طبیعت_زیبا
📕📷

⁠اشتباهاتم را دوست دارم. آن‌ها همان تصمیماتی هستند که خودم گرفته‌ام و نتیجه‌اش را هر چه باشد می‌پذیرم. اشتباهاتم را گردن کسی نمی‌اندازم. می‌پذیرم که انسانم و اشتباه می‌کنم. نه فرشته‌ام و نه شیطان و نه انسان کامل. تا زنده‌ام برای انتخابِ راهِ درست، فرصت هست.

وقتی زمین می‌خورم، بلند می‌شوم خود را می‌تکانم و ادامه می‌دهم. اشتباهاتم را دوست دارم. آنها حباب شیشه‌ای غرورم را می‌شکنند. هر زمان به اشتباهاتم پی بردم، بزرگتر شدم. اشتباهاتم را دوست دارم. آنها گران‌ترین تجربه‌هایم هستند، چرا که برایشان هزینه گزافی پرداختم.

#انگیزشی #پائولو_کوئیلو
📒🎙

اگر واقعاً مایلی که بدانی رفتن به درون چگونه است. راه این است: افکارت را تماشا کن و با آنها هویت نگیر. فقط یک تماشاگر بمان. کاملاً بی‌تفاوت، نه طرفدار و نه مخالف. قضاوت نکن، زیرا هرگونه قضاوت، هویت‌گیری را وارد می‌کند. نگو «این فکر اشتباه است!» و نگو «این‌ها فکرهای خوبی هستند!»

در مورد افکارت نظر نده، فقط بگذار مانند ترافیک که در گذر است، بگذرند. و تو در کنار جاده، بی‌علاقه و بی‌توجه ایستاده‌ای و به ترافیک نگاه می‌کنی. مهم نیست که چه چیزهایی عبور می‌کنند؛ اتوبوس یا کامیون یا یک دوچرخه.

اگر بتوانی با چنین بی‌توجهی و با چنین وارستگی روند افکارت را تماشا کنی، آن روز دور نخواهد بود که تمام ترافیک ناپدید شود، زیرا ترافیک فقط وقتی وجود دارد که تو پیوسته به آن انرژی بدهی! تماشاگری یعنی همین؛ توقف انرژی دادن به این روند، و توقف انرژی‌دهی به آن ترافیک در حال حرکت.

این انرژی تو است که آن افکار را به حرکت در می‌آورد. وقتی انرژی تو به آنها نرسد، شروع می‌کنند به پراکنده شدن، نمی‌توانند به خودی خودشان پابرجا و در حرکت بمانند. با قلبت بگو: «من مشاهدگر افکار و احساساتم هستم»

#خودشناسی #اوشو
📗🎙

هر زمانی که در تلاش هستی تا به چیزی دست پیدا کنی، برخلاف جریان حاضر در حرکت هستی. اغلب عقاید مردم دور و برت به گونه‌ای است که سعی دارند تو را از هدفت دور کنند. آنها می‌گویند تو نمی‌توانی، تو در اشتباهی، غیر ممکن است، تو حتماً شکست می‌خوری‌‌! هر چه تلاشت منحصر بفردتر باشد فشارهای مخالف بیشتر خواهد بود.

افرادی که در زندگیت حضور دارند از تو شخصیت مشخصی را سراغ دارند. لذا وقتی که تلاش می‌کنی تا کالبد همیشگی را بشکافی این فقط دنیای خودت نیست که به هم می‌ریزد بلکه دیگران را هم آشفته می‌کند. البته بدان که مقاومت در راه رسیدن به هدف فقط از سوی دیگران ناشی نمی‌شود. ذهن خودت هم گاهی مقاومت می‌کند. هم افکار آگاهانه و هم افکار ناشی از ضمیر ناخودآگاهت می‌توانند در مسیر رسیدن به رویاها، مانع سرسختی باشند‌.

#خودت_را_به_فنا_نده صفحه ۷۴
📙🎙