هگل نیروی پیش برنده تاریخ را روح جهانی یا عقل جهانی میخواند. مارکس ادعا کرد این امر واقعیت را واژگون جلوه میدهد. و سعی کرد ثابت کند تغییرات مادی است که بر تاریخ اثر میگذارد. روابط معنوی، دگرگونی مادی نمی‌آفریند، برعکس، دگرگونی مادی است که روابط معنوی تازه به وجود می‌آورد.

مارکس به ویژه تاکید ورزید که نیروهای اقتصادی جامعه است که باعث تغییر میشود و تاریخ را پیش می‌برد.

🔸خوانش کتاب
🔹#عادتهای_اتمی
🔹صفحات ۱۲۲ تا ۱۲۸
🔹صدا از نرگس

📘@SBOOKSS

اکثر مردم در جهانی زندگی می کنند که دیگران برای آنها به وجود آورده‌اند. طراحی محیط به شما این امکان را میدهد تا دوباره کنترل را به دست بگیرید و معمار زندگیتان شوید. طراح جهان خودتان باشید، نه صرفاً مصرف کننده‌ی آن.

اگر خواستار رفتارهایی پایدار و قابل پیش‌بینی هستید، نیاز به محیطی دارید که پایدار و قابل پیش بینی است.

🔸خوانش کتاب
🔹#اعتماد_به_نفس
🔹صفحات ۸۴ تا ۸۹
🔹صدا از رقیه

📘@SBOOKSS

ما در دنیایی با جمعیتی بالغ بر هشت میلیارد نفر زندگی میکنیم و آموختن برقراری ارتباط دوستانه با دیگر همسفرانمان بر روی این کره‌ی خاکی، بخش ضروری از اعتماد بنفس ماست.

وقتی که هیچگونه اعتماد به نفس احساسی واقعی ندارید، نیازمند آن هستید که دیگران شما را تایید کنند. مدام به دنبال خوشحال کردن این و آن و گرفتن تایید از دیگران هستید تا حدی که به آن اعتیاد پیدا می کنید.

هر چه در خود احساس ضعف بیشتری بکنید، بیشتر دیگران را محاکمه می نمایید.

شما انسان منحصر به فردی هستید. هیچ انسان دیگری را نمی توانید بیابید که کاملا شبیه شما باشد. در گذشته نیز هرگز کسی شبیه شما در این دنیا نبوده و در آینده نیز نخواهد بود.

🔸خوانش کتاب
🔹#دنیای_سوفی
🔹صفحات ۴۵۹ تا ۴۶۳
🔹صدا از بهار

📘@SBOOKSS

به گفته مارکس، این که چه اخلاقا درست و چه نادرست است، دستاورد زیربنای جامعه است. برای مثال، تصادفی نبود که در جوامع روستایی کهن، پدر و مادر تصمیم می‌گرفتند فرزندانشان با چه کسی ازدواج کنند. این مهم بود که چه کسی وارث مزرعه میشود.

وقتی انسان طبیعت را تغییر میدهد، خودش نیز تغییر میکند. به بیان دیگر، انسان با کار خود بر طبیعت اثر میگذارد و آن را دگرگون میسازد. ولی در این فرایند، طبیعت هم بر انسان تأثیر می‌بخشد و آگاهی او را تغییر میدهد.

در نظام سرمایه‌داری، کارگر برای کس دیگری کار می‌کند. بنابراین کار او برای خود او جنبه خارجی دارد. یعنی متعلق به خودش نیست. کارگر با کارش بیگانه میشود. و در عین حال با خودش نیز بیگانه میشود. مارکس اصطلاح هگلی از خود بیگانگی را در این مورد به کار برد.

«بگو چه میکنی تا بگویم کیستی» این به طور خلاصه نظر مارکس بود. طرز کار ما بر خود‌آگاهی ما اثر میگذارد و خودآگاهی ما بر طرز کار ما. بدین قرار شيوه اندیشه ما پیوند نزدیک دارد با شغل ما.

🔸خوانش کتاب
🔹#آیین_دوست_یابی
🔹صفحات ۲۷۶ تا ۲۸۲
🔹صدا از فاطمه

📘@SBOOKSS

او همیشه به دیگران فرصت میداد که کارها را خودشان انجام بدهند و هرگز به همکارانشان نمیگفت چه کنند، بلکه می‌گذاشت از اشتباهاتشان چیز یاد بگیرند.

او هیچوقت به کسی مستقیماً دستور نمی‌داد. او همیشه به جای دستور، پیشنهاد میداد. مثلاً به جای «این کار را بکن، آن کار را نکن» میگفت: «اگر میشود به این هم توجه کن».

نویسنده شهیر فرانسوی می‌گوید: انسان حق ندارد چیزی بگوید یا کاری کند که دیگری در چشم خودش حقیر جلوه کند. ابدا مهم نیست که نظر من درباره او چیست، بلکه مهم این است که او درباره خودش چگونه می‌اندیشد. جریحه دار کردن غرور یک انسان، جنایت است.

🔸خوانش کتاب
🔹#هنر_ظریف_بی_خیالی
🔹صفحات ۱۵۰ تا ۱۵۴
🔹صدا از حنان

📘@SBOOKSS

ارزش یعنی اولویت بندی. همه یک خونه در جزایر قناری رو دوست دارن. سوال اینه که اولویت شما چیه؟ چه چیزی رو بر بقیه مقدم میدونی؟