هر صبح که از خواب بیدار میشم هزار تا دلیل برای گریه کردن به دلایلم اضافه میشه.

در سخن گفتن خطای جاهلان پیدا شود
تیر کج چون از کمان بیرون دَود رسوا شود!
_صائب تبریزی.

دلخوشم با غزلی تازه همینم کافیست
تو مرا باز رساندی به یقینم کافیست
قانعم بیشتر از این چه بخواهم از تو؟
گاه گاهی که کنارت بنشینم کافیست
گله ای نیست من و فاصله ها همزادیم
گاهی از دور تو را خوب ببینم کافیست
آسمانی تو! در آن گستره خورشیدی کن
من همین قدر که گرم است زمینم کافیست
من همین قدر که با حال و هوایت گهگاه
برگی از باغچه‌ی شعر بچینم کافیست
فکر کردن به تو یعنی غزلی شور انگیز
که همین شوق، مرا خوب‌ترینم...کافیست!
_محمد علی بهمنی.

Maybe Later...

بچها عدد تولد پارسالمو پیدا نمیکنم ریپلای کنم روش😭😭😭😭

۲۱ سالگی🎀

آدمی باشید، مذهب هرچه بود..
_ابراهیم گرجی.

ببین و بگذر،
و خاطر به هیچکس مسپار...
_سعدی.

من مانده‌ام مهجور از او،
بیچاره و رنجور از او،
گویی که نیشی دور از او،
در استخوانم میرود.
_سعدی.

تو مهم بود بمانی، که نماندی رفتی!
جان که باید برود، سفت به من چسبیده!
_امیر‌حسین ثابتی.

عمر که بی عشق رفت هیچ حسابش مگیر
آب حیات‌ست عشق، در دل و جانش پذیر
_مولانا.

هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق
ثبت است بر جریده عالم دوام ما
_حافظ.

برای پنجره‌ی خانه ماه کم دارم
کنار من بنشین، تکیه گاه کم دارم

بخند! یاد تو را در دلم ذخیره کنم
برای روز مبادا پناه کم دارم

برای درد دلم لمس شانه ات کافیست
برای حرف دلم اصطلاح کم دارم

میان این همه افسوس آرزو کم نیست
میان این همه بن بست، راه کم دارم

تو از وصال و زمانش سوال می پرسی
و در جواب تو صد سینه آه کم دارم

حساب اشک من و روزگار جای خودش
برای عدل خدا دادگاه کم دارم
_علی صفری.

بسیار سـفر باید تا پخته شود خـامی
صوفی نشـــود صافی تا در نَکشد جامی!
_سعدی.

سعدیا! گر چه سخندان و مصالح گویی
به عمل کار برآید به سخندانی نیست
_سعدی.

📚سم هستم بفرمایید.

به تو حاصلی ندارد غم روزگار گفتن
که شبی نخفته باشی به درازنای سالی!
_سعدی.