این روزها و شب ها انقدر میخندم و بهم خوشمیگذره که وقتی میام خونه حتی حال ندارم جایی ثبتش کنم. حس میکنم همون عکس و فیلم ها با پس زمینه صدای نرگس و مریم و قهقه زدن برای همیشه کافیه.
صندلی های مترو جا نداشت. اومدم ته واگن چهارزانو زدم و به روزم فکر میکنم. به این که بالاخره شد. اینکه امروز با اینکه گرم بود ولی لحظهای نمیخواستم از اون فضا فرار کنم. به آینده پیش رو فکر میکنم و سه شنبه های آینده. دلم میخواد به تمام آدم ها لبخند بزنم و میزنم. بعضی ها روز سختی داشتن، بیشتر اخم میکنن. بعضی های دیگه نه با لبخند پر انرژی تری پاسخ میدن.
امیدوارم سه شنبه های بعدی هم همین حس رو داشته باشن. همین امید، همین شوق، همین لبخند های کوچیک.
امیدوارم سه شنبه های بعدی هم همین حس رو داشته باشن. همین امید، همین شوق، همین لبخند های کوچیک.
کتاب ماجرای فکر آوینی از اون کتاب هایی بود که اصلا برنامه ای نداشتم برای خوندنش و یهویی شروعش کردم. یک سری اصطلاحات فلسفی و جامعه شناسی داخل کتاب به کار برده شده بود که اگر آشنایی نداشته باشید فهم کتاب کمی سخت میشه.
کتاب آوینی رو به عنوان نه یک هنرمند بلکه یک متفکر و مبارز معرفی کرده بود. مبارزی که سلاحش قلمش هست. درمورد هنر آوینی کمتر و درمورد تفکر و نوشته های آوینی بیشتر گفته شده بود. مبارزاتی که آوینی با نوشتن انجام داده بود. اینکه ده ها کتاب مقاله درمورد موضوعات مختلفی دارن که من واقعا نمیدونستم.
شهید آوینی برای کسایی که کار رسانه میکنن معمولا الگو هستن و خیلی ازشون صحبت میشه. آقای یامین پور در کتاب گفته بودن کسانی که آوینی رو فقط فعال رسانه و دوربین به دست و خوشتیپ میبینن فرزندان هاشمی هستن. آوینی شهید اهل قلم بود همونطوری که آقا گفتن سید شهیدان اهل قلم نه و نه سید شهیدان اهل دوربین.
آوینی خودش رو محدود به موقعیت و حوزه خاصی نمیکنه. هر مسئلهای توی کشور پیش میاد درموردش مینویسه. از موضوع توسعه تا غرب زدگی و اقتصاد و سیاستی که اون زمان بر ایران حاکم بود.
شهید آوینی تفکر تمدنی داشت. فقط به مسائل روز و گذشته اهمیت نمیداد. بلکه نگاهش به ساختن یک تمدن بود. نگاه بلند مدت و کلانی داشت و همهی آثارش در راستای ساختن فرهنگ و تمدن آینده بود.
#ریحانه_میخواند
کتاب آوینی رو به عنوان نه یک هنرمند بلکه یک متفکر و مبارز معرفی کرده بود. مبارزی که سلاحش قلمش هست. درمورد هنر آوینی کمتر و درمورد تفکر و نوشته های آوینی بیشتر گفته شده بود. مبارزاتی که آوینی با نوشتن انجام داده بود. اینکه ده ها کتاب مقاله درمورد موضوعات مختلفی دارن که من واقعا نمیدونستم.
شهید آوینی برای کسایی که کار رسانه میکنن معمولا الگو هستن و خیلی ازشون صحبت میشه. آقای یامین پور در کتاب گفته بودن کسانی که آوینی رو فقط فعال رسانه و دوربین به دست و خوشتیپ میبینن فرزندان هاشمی هستن. آوینی شهید اهل قلم بود همونطوری که آقا گفتن سید شهیدان اهل قلم نه و نه سید شهیدان اهل دوربین.
آوینی خودش رو محدود به موقعیت و حوزه خاصی نمیکنه. هر مسئلهای توی کشور پیش میاد درموردش مینویسه. از موضوع توسعه تا غرب زدگی و اقتصاد و سیاستی که اون زمان بر ایران حاکم بود.
شهید آوینی تفکر تمدنی داشت. فقط به مسائل روز و گذشته اهمیت نمیداد. بلکه نگاهش به ساختن یک تمدن بود. نگاه بلند مدت و کلانی داشت و همهی آثارش در راستای ساختن فرهنگ و تمدن آینده بود.
#ریحانه_میخواند
وقتی با تراپیستم صحبت میکردم بهم گفت بعد از جلسه میخوای چیکار کنی؟ کتاب رو آوردم جلوی دوربین و گفتم میخوام اینو تموم کنم. بهم گفت بعد از ماجرای فکر آوینی حتما "داستان فراموشی" روهم بخون. من که فعلا انقدر کتاب نخونده دارم نمیدونم کی بتونم کتاب جدید بخرم اما اگر دونستن تفکر آوینی براتون جذابه حتما این دو کتاب رو باهم بخونید.