ترکیب لکسوس RX350 و هایلوکس میشه همچین چیزی.

And it's beautiful🙏🏼

این دو روز هرکاری کردیم کاملا غیرقانونی بوده و غیرقابل اشتراک‌گذاری.

یادمه من هیچوقت درست حسابی به خودم زمان ندادم برای سوگواری. نه برای سوگواری اشخاص و نه برای سوگواری چیزها. و این رو وقتی متوجه شدم که فهمیدم انسان‌های دیگه چه چیزهایی دارن و حاضرن برای بدست آوردن چیزهای دیگه چه‌چیزهایی رو بفروشن. تا اینجای زیست شخصیم بخاطر کار، رشته و تخصصم با طیف وسیعی از آدم‌هایی خوش‌و‌بش کردم که در حالت عادی اصلا کیرمم نمیدادم دستشون ولی الان اینجوریم که خب تو برای من منفعت خوبی داری پس نگهت می‌دارم، حالا گهگاهی هم یه تیکه اطلاعات شخصی خودم رو برات پرت میدم که بهم اعتماد کنی و در نری. و این باعث شد که متوجه بشم چقدر در زندگی شخصیم هم تا حد زیادی این ذهنیت رو وارد کردم و چقدر بد بوده. چندسال پیش که رفیق صمیمیم تو تصادف مرد اصلا ناراحت نشدم دروغ چرا، چون با این قضیه خودم رو گول زدم که خب اینهمه انسان خوب هست و جایگزین کردنش کار سختی نباید باشه و خب بله صادق باشم باهاتون کونم سرش پاره شد و آخرشم که هیچی. بعدتر هم که سازم رو فروختم هم همین بود. و حالا بعد از سال‌ها همه‌ی این سوگواری‌هایی که برای بقیه افراد و اشیاءی رو که بخشی از روحم رو توشون چپونده بودم نکرده بودم الان بهم رسیده و چنان سردردی بهم داده که تا الان دوتا نوافن و استامینوفن کدئین هم نتونسته درستش کنه و ندانم واقعاً دیگه باید چیکار کنم‌. گذشته که برنمیگرده و منم که الان دیگه انسان نیستم حقیقتا، اما خب توی یکی یا نهایتاً دوتا از این جا خالی‌ها گلدون و گل گذاشتم، بقیه این خونه تاریک رو چیکار کنم؟

اینکه امسال با این رتبه ارشد من می‌تونستم تهران قبول شم ولی چون فارغ‌التحصیل نشدم نمی‌تونم برم واقعاً حس عجیبیه.

کاش ارشد شرکت نمی‌کردم جدی چون حوصله ندارم برای سال بعد خوندن🙏🏼

«آموزش چگونه کر کردن گوش تهرونی‌ها»
قدم اول: بستن اگزوز استیل مستقیم روی موتور هشت سیلندر

خب اومد زد

واکنش ج.ا و آمریکا چهار صبح:

دارم آرشیوای آهنگهای قدیمی که ساختم رو میگردم و لیترالی ۸۰ درصدشون تو ریتم‌های لنگ بودن

آبسشن عجیبی داشتم روشون چرا نمی‌دونم