روزاذر (۲)

داشتم این عکس را میگرفتم در کرالای هند، جایی نزدیک آلاپی، محو متانت این دو دختر زیبا بودم. پسرک با دوچرخه‌اش آمد کنارم ایستاد. نگاهم کرد و چند کلمه‌ای حرف زدیم. دست کرد در جیبش و مشتی شکلات تعارفم کرد:
- امروز روز تولد من است و من به دیگران هدیه میدهم.
- عجب، چرا تو هدیه میدهی؟ دیگران باید به تو هدیه بدهند در روز تولدت!
- این دیگران بودند که دنیا را آماده کردند تا من بیایم. من که هنوز کاری نکرده‌ام...این بابت قدردانی است!

سالها گذشته است، آن پسرک باید برای خودش مردی شده باشد. از او هیچ عکسی ندارم، اما تصویرش از همه هزاران عکسی که گرفته‌ام، برایم وضوح بیشتری دارد. و هر بار در روز تولدم، به آن نگاه متفاوت فکر میکنم... آیا کاری را که برایش بدنیا آمدم، انجام داده‌ام؟ باید قدردان چه چیز و چه کسی باشم؟

امسال سال دیگری است...با همه سالهای دیگر فرق میکند،..صبح که از خواب بیدار شوم، مثل همیشه، بانک‌ها سالروز تولدم را تبریک خواهند گفت و یاد من با سماجتی شیرین در خاطر کسانی خواهد آمد...من اما، دلم میخواهد دست در جیب کنم و آنچه دارم با مهر هدیه بدهم!

#روزاذر


https://t.me/azarbalcony

اطلاعیه📣
(اعتبار این آگهی، بمدت یک ماه یعنی تا ۳۰ بهمن ۱۴۰۲ است)

با مهر و افتخار، به اعضای کانال بالکن، سه جلسه کوچینگ، بصورت رایگان اهدا می‌کنم.
برای پرسش و کنجکاوی و برای هماهنگی، به آیدی زیر پیام دهید:
@azarta

آذر تشکر
مایندست کوچ
کوچ تشخص و فردیت

رفلکتوپاز(۶)

....زمین، خودش می‌دانست که باید کجا برود. مقاومتش مغلوب شده بود و من چون خلبانی که بزحمت روی زمین پیش رفته باشد، ناگهان بلند میشدم!

مارسل پروست
در جستجوی زمان از دست‌رفته

https://t.me/azarbalcony

Dream or Reality!

https://t.me/azarbalcony

رفلکتوپاز (۷)

روباه گفت: " آدم‌ها دیگر وقت شناخت هیچ چیز را ندارند. آنها چیزهای ساخته و پرداخته از دکان می‌خرند،..."

بازارها پر از سر وصدای کاسب‌هاست.... از صحن کاروانسرا، حجره و راسته گرفته تا مغازه و دفتر شرکت و سمینار و وبینار، ... از داس و صندلی و فرش و پارچه زربفت گرفته تا کریپتوکارنسی...سروصدای خرید و فروش، به درازای تاریخ است!

این روزها بازار پر شده از پارچه‌های نرم و لطیف و زیبا، ... برکت، سفر، نعمت و وفور، خودشناسی، اعتمادبنفس، عزت نفس، ...فروشنده‌ها دست بر هم می‌کوبند و فریاد می‌زنند که رختِ نو آورده‌ام؛ رخت زیبا برازنده تن شما... رهگذران سرکی می‌کشند و چیزی می‌خرند.

من اما می‌نشینم به انتظارِ مشتاقان و جسوران،... جستجوگرانِ گنجهایِ نهفته و یکَه،...،به انتظارِ آن که نمی‌خواهد چیز ساخته پرداخته از دکان بخرد. آنکه شیفته تراشیدن و آفریدن است.

گذارش به من که بیفتد، آرام و مردَد پا سست می‌کند. روبروی دکانم می‌ایستد که پر از خنزر پنزر است، سری می‌چرخاند و لبخندی می‌زند.
- چیزی دارم که دلم به آن بند است، برای هیچکس جز من، ارزشی ندارد....چطور می‌شود درستش کرد.... اصلا درست شدنی هست؟
- بیا آشنا....بیا بنشین.. بیا با هم چای بخوریم. بعد نشانم بده در دستت چه داری و چه می‌خواهی بسازی!

#رفلکتوپاز
#کوچینگ
#آذر_تشکر


https://t.me/azarbalcony

رضاجان و کوچینگ😊
دو هفته‌ای شده است که افتخار همراهی‌های زیادی داشتم. از شما چه پنهان هدیه تولدم بزرگ و ارزشمند است : " اعتماد"
سفرهای زیادی رفتیم و هنوز هم در راهیم. همه سفرها به پرواز دل و شوق ختم شده است...گره‌های میان راه نفس باز شده‌اند و امید با لبخند شیطنت‌آمیزش از گوشه‌ای سرک کشیده است...
"رضاجان" را شما نمی‌شناسید، جوانی ایستاده در میان ۳۰ سالگی و نگران ناشناختگی‌های دنیای تازه،...از محتوا و مسیر سفر ما هم چیزی نمیدانید. کافی است بدانید که در سفر کوتاهمان توانست دلش را یکدله کند و تصمیم مهم زندگیش را بگیرد.
ادامه‌اش را در فایل صوتی پیوست، از زبان من بشنوید.... به نظرم رسید، حرفهایم می‌تواند بنشیند میان دنیاهای بسیاری و خودش راهش را بگیرد و برود!
https://t.me/azarbalcony

روزاذر(۳)

جذبه سنگین پایان تو را برد...
دستهایت آرام گرفت.
دیگر به بادهای سهمگین مشت نخواهی کوفت.🖤
https://t.me/azarbalcony

سرگردان میان مه ایستاده‌ام، جایی که همه مرزها گم شده‌اند...، جایی میان آب و خشکی، بر خلیجی که در آن هرگز آغاز دریا و زمین معلوم نیست و مادران چشم در چشم ببرهای گرسنه، کودکانشان را در آغوش می‌فشرند.. خورشیدِ بی‌رمق، دست در دست پیکره سنگین مه، خط افق را ترک می‌کند و آرام و صبور بالا می‌آید.
آغاز و پایان صداها گم شده‌اند. صداهای دور، نزدیک پایم به زمین می‌خورند و گوشهایم صداهای نزدیک را گم می‌کند....پشت به بیکرانگی آب و رو به بی‌مرزی آب و خشکی، صدای ریزخنده دسته‌ای از زنان روستایی، پیش پایم چون مرواریدهای رنگارنگ می‌غلطند، که در دوردست، بی‌ترس از غرش وحشی شباهنگام، شادند از یافتن چوب‌هایی که هدیه خلیج است و اتاقشان را گرم خواهد کرد.
پشت به آب‌های آزاد دارم و رو به مه که همه مرزها را در هم شکسته است!

آذر تشکر
خلیج بنگال-۲۰۰۷

https://t.me/azarbalcony

هزار قناری خاموش در پسِ حنجره تو پنهان بود.
و گوش من جستجوگر زمزمه‌های تنهایی‌...
چه سترون خاکی است که مهربانی نجواهای آهنگین را دریغ می‌کند!

#آذر_تشکر
#رفلکتوپاز
#گوش_سپردن

https://t.me/azarbalcony

روزنامه شرق، شنبه ۱۹ اسفند ۱۴۰۲

روزآذر (۴)

پلی شده‌ام بر رودخانه‌ای خاموش
در دلم سازی گنگ
میدانم
زخمه بر ساز
دوباره مرا معنا خواهد کرد!

*تارنواز: الهه میراحمدی، پل خواجو، اصفهان

#آذر_تشکر
https://t.me/azarbalcony

رفلکتوپاز(۸)

آخرین ساعات سال است. بزودی سال دیگری آغاز می‌شود و من در میانه شب پا سست می‌کنم... درنگ و تامل ...که بر من چه گذشت؟

سال گذشته را با همه رنجها و فقدانهایش، اگر "بهترین سال عمرم" تلقی نکنم، بی‌انصافی کرده‌ام. دو چیز بظاهر نامرتبط باهم، باعث شد از همه سالهای گذشته عمر، بیشتر به خود نزدیک شوم و برخی از مهمترین چالش‌های زندگیم را بسامان کنم:
کوچینگ (Coaching) و کلام مارسل پروست.
در سالی که گذشت همسو با حکمت کوچینگ، در مجموع از همراهی شش کوچ (Coach) توانا بهره بردم که دست در دستم در روبرو شدن با ترسها، پیدا کردن قدرت‌هایم و غلبه بر ضعف‌هایم، بی‌قضاوت، یاریم دادند. برای گفتن از برکت وجود آنها، همین کافی است که بگویم توانستم با همراهی یکیشان، درد فقدان مادر را به نوشتن از او تبدیل کنم. نوشتن از همچو زنی که او بود و چنان که تجربه کرد و چنان که زیست، بخصوص در میانه دردِ از دست‌دادنش، کاری مهیب و هول‌انگیز بود و هست، که بجز با همراهی یک کوچ ممکن نمی‌شد!
در سالی که چند ساعتی از آن باقی است، کار چهارساله خواندن کتاب هفت جلدی "در جستجوی زمان از دست رفته" مارسل پروست را هم به پایان بردم. چهار سال است که صدا و ضرباهنگ کلام مارسل پروست در سرم می‌چرخد، در همه روزها و شب‌ها، در تنهایی‌ها، در جابجاشدن‌ها و در خانه گزیدن‌ها، در هیاهوی شهر و در سکوت شکوهمند طبیعت، از همراهی پروست، به شکلی انس‌جویانه و تامل‌ورزانه، بهره‌مند برده‌ام و جادوی کلامش را به جان جذب کرده‌ام. رقص هماهنگ ذهن با ضرباهنگ معنا و موسیقی متن، بلند خواندن و سپس بارها شنیدن، تا حکمت کلام، خود را ظاهر سازد. 
این دو که گفتم، مرا به خود نزدیک‌تر ساخت....سال گذشته، سال نزدیک‌تر شدن به خود بود...سال گذر از رنج‌های کهنه، سال تسلط بیشتر بر خویشتن،...
سالی که با احترام بیشتری با خودم حرف زدم!


#رفلکتوپاز
#فردیت_و_تشخص
#کوچینگ
#آذر_تشکر

https://t.me/azarbalcony

بودن به از نبود شدن
خاصه در بهار...

احمد شاملو/نازلی


سال نو مبارک🌺

هدیه سال نو 🌺

https://t.me/AzarMadeliene

آذر عزیزم سلام!
این روزها شبیه هوای بهاری و باران ملایمش هستم. تازه، شاداب و زنده. مهمترین دستاوردم در سال گذشته یافتن "من" بود‌. منی که چاره‌ام است و بیچاره‌ام نخواهد کرد.
از تو ممنونم که در این مسیر همراهم بودی و هستی. دیروز در کتابی خواندم، که هیچ‌کس به تنهایی موفق نمی‌شود. همیشه یک نفر در زندگی آدم وجود دارد که به او کمک می‌کند. می‌خواهم بدانی بعد از همسرم که آرامش و امنیت را برایم به ارمغان آورد، تو، کسی هستی که در بزرگترین موفقیتی که تا الان کسب کرده‌ام و آن هم رسیدن به "من" است نقش داری. منی که دیگر هیچ حسرتی در زندگی ندارد. چون روزهاست که از زندگی به معنای واقعی کلمه‌ لذت، لذت می‌برد.
دوستت دارم آذر عزیزم.

گزارش سفر (۱)☝️

چه بگویم؟
من فقط بر کناره بودم؛ میدیدم، گوش میدادم و دستش را رها نکردم، همین!


#کوچینگ
#آذر_تشکر
#گزارش_سفر

https://t.me/azarbalcony

پرده اول اردیبهشت سال ۱۳۹۲:
دختری ۲۱ ساله. دانشجو. گیج و سردرگم. تنها. نشسته بر صندلی ردیف چهار اتوبوس شهاب قزوین_تهران. خیره به دشت‌های سبز بهاری کنار جاده. پر حسرت. فکر می‌کند: خدایا می‌شود من هم روزی مثل این دشت‌ها سبز شوم؟
پرده دوم فروردین ۱۴۰۳:
زنی جوان در آستانه ۳۲ سالگی. همسر و دخترش در خانه منتظرند. پیاده. از کنار گندم‌زارهای سبز می‌گذرد. خنده‌اش وسیع. قلبش آرام و سرشار از ذوق. پر امید. لحظه‌ای می‌ایستد. خیره به سبزی زمین و آبی آسمان. دخترکی تنها و سردرگم را به‌یاد می‌آورد. که ۱۱ سال پیش آرزو کرده بود روزی مانند دشت‌های سبز بهاری باشد.
حالا... من سبز شده‌ام‌! همچون گندم‌زارها. استوار می‌شوم مانند کوه. قلبم صاف و روشن چون آسمان. و رها از گذشته همچون پرنده‌ای آزاد.

آذر جانم! بهاری که تیر ماه سال ۱۴۰۲ به تو مراجعه کرد هنوز زخم‌ها، تردیدها و ترس‌های سال ۹۲ را همراه خود داشت. تو دستش را گرفتی و همراهش شدی.
با تمام وجودم از تو ممنونم. با کمک تو به امروز رسیدم. امروز که در بازخوردت به من گفتی به چه مرحله‌ای رسیدم. امروز می‌دانم چه کسی هستم و در این جهان چه میخواهم؟

دوستت دارم آذر عزیزم. و متشکرم.

روزآذر (۵)
عیدی شادی‌بخش خانم "ب"

آذر عزیزم سلام
خواستم از حس و حال خوب و متفاوتم برای  شروع امسال برات بگم که نتیجه ی بودنِ تو کنارم نیمه دوم سال گذشته بود.
روزی که یه دختر وسط دهه چهل زندگی ، نا امید و خسته و کرخت فقط نشسته بود.
که تو اومدی و دستش رو گرفتی و شروع کردی به رقصیدن کنارش
پا به پاش اومدی جلو
بزرگترین دستاورد زندگیم تو سال گذشته رو مدیون همراهی تو هستم
امیدوارم با نوری که به زندگی من دادی ، هر روزت پر از نور و سبز باشه🌱🤍

https://t.me/azarbalcony

رفلکتوپاز (۹)

واقعیات تلخ ما را احاطه کرده است. آسمان بالای سر ناآرام است و زمین زیر پا رو به زوال و ویرانی.
اما ما هستیم که به همه اینها معنا می‌دهیم. وقتی واقعیات چنان تلخ باشد یادمان می‌رود که معنای زندگی بیرونی نیست...
معنای زندگی در ابتکار خیالی ما برای آن نهفته است...
در روش خاص ما در خلق کلمات؛
و در بازآفرینی احساساتمان !

#آذر_تشکر
#رفلکتوپاز
#کوچینگ
https://t.me/azarbalcony