بقای ما علاوه بر اقدامات فردی‌مان به انسجام گروهیمان نیز بستگی دارد به همین دلیل است که وفاداری به فرقه، گروه و یا کشور محترم دانسته می‌شود‌.

«هرگز هیچ‌کس در دنیا نمی‌فهمد ما چه کردیم و چه بر سرمان آمد، جز آنانی که با ما شریک بودند. ‏زیرا آن‌چه که شد بزرگ‌تر از آنی بود که بتوان برای دیگرانی که نمی‌دانند سرکوب، داغ فرزند و جنگ چیست، توضیح داد.»

- از گفت‌وگوی محمود درویش.
| آن؛ نشسته در بهمن.

زندگی صرف در زمان حال یعتی تنزل به زندگی حیوانی.

از کتاب خاطرات یک آدمکش

داده‌هایی از ۲۷ جامعه نشان می‌دهد درحالی که ژورنال‌های دانشگاهی به تحقیق درباره یافتن جفت اختصاص داشتند، مردم دنیا در واقع اهداف مربوط به پیوند‌های خانوادگی را به اهداف جفت‌یابی ترجیح می‌دادند.

_نی‌نی‌ها همچنان پیروز میدان👶

جرج ویلانت یه روانپزشکی در هاروارده و بیش از سی ساله که رییس تحقیقات گرانت بوده!
او پس تحقیقات بلند مدت ۸۰ ساله و با میلیون‌ها داده نتایج بلندترین آزمایش رشد انسان را در شش کلمه خلاصه می‌کنه:

خوشبختی یعنی عشق.

_ما باید بپذیریم و یاد بگیریم بخش اعظم سلامت روان ما در گرو ارتباط‌های خوبمونه. ما بنده ارتباطات هستیم بچه‌ها و این زیباست...

۱۳ فروردین ۱۴۰۵

ما وقتی ارتباطی رو میگسلیم و از اتفاق افتاده هم پشیمانیم چیزی که باعث ارتباط‌سازی دوباره با اون فرد نمیشه در واقع "حس معذب بودنه". حس معذب‌کننده‌ایی که نکنه طرفو بیشتر ناراحت کنم یا نکنه برخورد بد ببینم...
این درحالیه که مغز نابکار و دوست‌داشتنی ما عمده مواقع نتیجه‌گیری‌های اشتباهی از اونچه که افراد فکر میکنن داره!
مثل وقتایی که سر کلاس حرف‌های معلم رد نمیفهمیدیم و بخاطر اینکه مثل ببعی جلوه نکنیم سوالی نمیپرسیدیم و زنگ تفریح که از دوستمون میپرسیدیم میدیدیم عه! اونم نمیخواسته ببعی جلوه کنه و سوال نپرسیده!!!
پس؛ عمده مواقع در ارتباط‌سازی با افراد قرار نیست اتفاق بدی بیوفته. میوفته‌ها ولی نه اون حد که بخوای حسابش کنی^^
بندازیم دور حس معذب بودن رو؛ باشه؟

جالبه که ما هروقت در آیینه نگاه می‌کنیم سه نفر رو میبینیم؛ این رو آقای هیگینز میگه که یک‌کاره‌ای در دانشگاه کلمبیاست.
حالا به راستی این سه نفر کی هستند و چه می‌کنند؟
نفر اول خود واقعیه، نفر دوم هم خود آرمانی و نفر سوم هم خود بایدی.
خود واقعی که همینیه که هستیم دیگه. خود آرمانی هم همونیه که فکر میکنیم می‌تونیم باشیم؛ همون آرزو و رویاهامونه. و خود بایدی هم همون کسیه که معتقدیم باید باشیم؛ همون وظایف و تعهداتمونه.
هیگینز می‌گه چیزی که باعث میشه ما به جلو بریم و اهدافمون رو دنبال کنیم ناهمخوانی‌های بین این سه شخص در ماست!!!
حالا چطوری؟
اگر خود آرمانی ما سیکس‌پک‌دار و مشتیه و خود واقعی ما یک‌پک‌دار و تو دیواره، این شکاف باعث می‌شه که ما از شنبه همین هفته باشگاه ثبت‌نام کنیم.
حالا اگر بین این چیزی که میخوایم و باید باشیم و خود واقعی‌مون فاصله باشه و تلاشی برای پر کردن این فاصله هم نکنیم، غم و اندوه دستاشو‌به‌هم‌مالیدن‌طور میاد سر وقتمون.

۱۴ فروردین

امروز اولین سوال به منظور کمک گرفتن در حوزه تخصصی خودم رو از سمت خانوادم پاسخ دادم. خوب و مسلط هم دادم. حس خوبیه...
به نظر میرسه فراتر از استعداد یا تلاش این تاثیرگذاریه که ما رو در مسیری ثابت‌قدم نگه می‌داره.
ما زنده‌ایم که زنده بداریم.
۱۴ فرودین ۱۴۰۵

تفاوت‌هایی که پدید می‌آمدند مرکزیت فرصت به عنوان رانه پشیمانی را سرعت می‌بخشیدند.

خلاصه‌اش میشه اگر تو چیزی فرصت بیشتری داشته باشی، بیشترم پشیمون میشی. چرا؟ چون فرصت‌های بیشتری رو از دست دادن و کارهای نکرده بیشتری هم دارند.

کارهای نکرده مارو خیلی بیشتر پشیمون میکنن بچه‌ها. بخدا.

به نظرم امشب -فارغ از آنکه چه خواهد شد- در خاطره جمعی همه ما باقی میمونه.
۱۸ فروردین ۴۰۵

«‏دیروقت است. خسته‌ام. تنهایی مثل خالیِ ورم‌کرده و تاریک توی خمره‌ای سربسته اتاق را پُر کرده. خوابْ پناه‌گاهِ خوبی‌ست: خواب و فراموشی.»

- روزها در راه؛ شاهرخ مسکوب.
| آن؛ نشسته ‌در بهمن.

فقط یک دقیقه از این فیلم رو پلی کردم. نت گرونه...
ولی فقط همین یک دقیقه آرومم کرد‌‌. چرا ما لایق یک زندگی در همین یک زندگی نبودیم؟

«شبی چنان دراز وجود ندارد که روز را درنیابد.»

- شکسپیر؛ فارسیِ خشایار دیهیمی.
| آن؛ نشسته در بهمن.

«آزمودم عقل دور اندیش را
بعد ازین دیوانه سازم خویش را»

- مولانا.
| آن؛ نشسته‌ در بهمن.

*به قول حافظ عزیز:
‎چشم آسایش که دارد از سپهر تیزرو؟
‎ساقیا جامی به من ده تا بیاسایم دمی