بخش ۵/۵ | قانون؛ ستون اعتماد یک جامعه
اعتماد چیزی نیست که با شعار ساخته شود؛ با تجربه روزانه مردم شکل می‌گیرد. وقتی شهروندان ببینند قانون برای همه یکسان اجرا می‌شود، اعتمادشان به جامعه بیشتر می‌شود. اما اگر افراد قدرتمند از قانون مستثنا باشند، مردم نیز انگیزه‌ای برای احترام به آن نخواهند داشت. حاکمیت قانون فقط یک اصل حقوقی نیست؛ زیربنای آزادی، اقتصاد سالم و ثبات اجتماعی است. شاید مهم‌ترین پرسش این باشد: آیا جامعه‌ای که قانون در آن برای همه یکسان اجرا نمی‌شود، می‌تواند به توسعه پایدار، رفاه و اعتماد عمومی دست پیدا کند؟
-----------
#حاکمیت_قانون
#لیبرالیسم

@RastMag | راست

آن‌ها درباره «سوسیالیسم اسکاندیناوی» به شما دروغ می‌گویند.

​«آنچه ما در سر داریم – و آنچه من و سیاست‌هایم بیشترین شباهت را به آن داریم – چیزی است که در بریتانیا، نروژ، فنلاند و سوئد می‌بینیم.»
— الکساندریا اوکاسیو کورتز (AOC) (سوسیالیست دموکرات، چپ‌گرای افراطی (پروگرسیو))
​واقعاً؟!...

​به بسیاری از آمریکایی‌ها گفته می‌شود که سوسیالیسم دموکراتیک صرفاً همان مدل اسکاندیناوی است، اما این مقایسه به‌شدت گمراه‌کننده است.
​واقعیت این است که کشورهای حوزه اسکاندیناوی، برخی از آزادترین اقتصادهای جهان را دارند.

​کشورهای اسکاندیناوی از نظر آزادی اقتصادی، رتبه‌ای بسیار بالاتر از ایالات متحده دارند.
​بخش‌هایی از جدول رتبه‌بندی آزادی اقتصادی (منبع: بنیاد هریتیج):
​رتبه ۷: دانمارک (امتیاز: ۷۹.۰)
​رتبه ۸: نروژ (امتیاز: ۷۸.۸)
​رتبه ۱۱: سوئد (امتیاز: ۷۷.۸)
​رتبه ۲۲: ایالات متحده آمریکا (امتیاز: ۷۲.۸)

​اسکاندیناوی به این دلیل موفق است که آزاد است، نه به این دلیل که سوسیالیست است.
​مالیات‌های سنگین و سیستم رفاهی گسترده در این کشورها، توسط یک بخش خصوصی پویا و مولد تأمین مالی می‌شود، نه از طریق مالکیت و کنترل دولتی بر اقتصاد.

​«دانمارک فرسنگ‌ها با یک اقتصاد برنامه‌ریزی‌شده‌ی سوسیالیستی فاصله دارد. دانمارک یک اقتصاد بازار آزاد است.»
— لارز لوکه راسموسن، بیست‌وپنجمین نخست‌وزیر دانمارک

​تصویر ذهنیِ سازمان «سوسیالیست‌های دموکراتیک آمریکا» (DSA) از «سوسیالیسم اسکاندیناوی»...
​«ما می‌خواهیم مالکیتِ جمعی محرک‌های کلیدی اقتصادی را که بر زندگی ما مسلط هستند – مانند تولید انرژی و حمل‌ونقل – به دست بگیریم... ما خواهان پیروزی در اصلاحات رادیکالی نظیر طرح بیمه سلامت همگانی تک‌پرداخت‌کننده (Medicare for All)، قطع بودجه پلیس / بازگرداندن آن به جوامع محلی، طرح نیودیل سبز (Green New Deal) و مواردی از این دست هستیم؛ بعنوان گذاری به سوی یک زندگی آزادتر و عادلانه‌تر.»
— الکساندریا اوکاسیو کورتز

​«سوسیالیست‌های دموکراتیک» در واقع نمی‌خواهند شبیه به اسکاندیناوی باشند. در عوض، سازمان DSA خواستار اقدامات زیر شده است:
​۱. «قرار دادن شرکت‌ها... تحت مالکیت عمومی.»
۲. برقرار کردن «مالکیت اجتماعی بر تمام صنایع بزرگ و زیرساخت‌ها.»
۳. «برچیدن مالکیت خصوصی [در بخش مسکن] و حرکت به سمت مدل مالکیت جمعی.»
۴. «برچیدن مالکیت خصوصی.»

-------------
#اسکاندیناوی
#توهم_سوسیالیسم

@RastMag | راست

بحثی چند وقته در گرفته در خصوص کشورهای حوزه‌ی اسکاندیناوی (سوئد، نروژ و دانمارک) که اقتصادی سوسیالیستی و دولتی دارن؛ این باور رو چپ جهانی و بخصوص سوسیالیست‌های آمریکایی در حال رواج‌ش هستن.
اما، آیا این واقعیت داره که اقتصاد این کشورها سوسیالیستی‌‌ست؟

در این باب که چه نوع نظام اقتصادی و چه نظام سیاسی و چه سیاست‌گذاری‌های اجتماعی در این کشورها در جریان بوده و است، در کتابچه‌ای که گردآوری کرده‌م صحبت‌ش را به میان آوردم و خلاصه‌هایی هم از بعضی از فصل‌های آن در کانال منتشر کردم:
▫️«مسئلۀ این کتابچه چیست؟»
▫️«تفاوت‌ نظام سیاسی، نظام اقتصادی و سیاست اجتماعی»
▫️«لیبرال‌دموکراسی چیست و تفاوتش با نظام‌های رقیب؟»
▫️«سرمایه‌داری چیست و چرا اهمیت دارد؟»
▫️«بیمه، بیسمارک و ریشه‌های تاریخی دولت رفاه»
▫️«سوئد؛ سوسیالیسم موفق یا لیبرال‌دموکراسی بازارمحور؟»

◾️لیبرالیسم:
   ▫️دموکراسی‌لیبرال ۱/۲
   ▫️دموکراسی‌لیبرال ۲/۲

◾️ایران:
   ▫️مینوی ‌خرد
   ▫️شاعران پارسی و اندیشهٔ سیاسی

◾️چپ‌سوز:
   ▫️روشنعفکران ضدفرهنگ

◾️معرفی:
   ▫️احمد کسروی
------------
زمان خواندن: ۱۵ الی ۲۵ دقیقه

@RastMag | راست

فایل با کیفیت‌‌تر نشریه نخست و نشریه دوم:

🔹اولین پیام کانال

🔹نشریه نخست

🔹کتابچه «اسکاندیناوی و توهم سوسیالیسم»

🔹نشریه دوم

🔶فهرستی از هشتگ‌های کانال:

#ایران  #لیبرالیسم #محافظه‌کاری #سرمایه‌داری #دموکراسی‌لیبرال #پادشاه‌سخن_سعدی #محمد‌رضاشاه‌_پهلوی #گزین‌گویه #توهم_سوسیالیسم #عقل‌چپ #نئوسوسیالیسم #سوسیالیسم #کمونیسم #مارکسیسم #پنجاه‌و‌هفت

🔶هشتگ‌های دیگر:

#مالکیت_خصوصی #آزادی‌فردی #دولت_محدود
#آزادی_اقتصادی #حاکمیت_قانون

۵/۶ | ​چاق کردن دولت یعنی افزایش رانت و فساد

چپ‌ها عاشق این هستند که همه‌چیز دولتی شود؛ آموزش دولتی، بهداشت دولتی، کارخانه‌های دولتی.

بزرگ‌تر شدن دولت یعنی پهن‌تر شدن سفره اختلاس، رانت‌خواری سیستماتیک (نظام‌مند) و قدرتمندتر شدن دیکتاتورها. مخالفت با مالکیت خصوصی و کوبیدن بخش خصوصی واقعی، فقط و فقط آب به آسیاب اقتصاد فاسد دولتی می‌ریزد. و نتیجه چه می‌شود؟ یک مشت خپل پشت میز نشین که کاری جز کشیدن شیره و ریشه یک ممکلت ندارند چون اصلا ایده‌ای ندارند جز مفت‌خوری و چپاول.
-------------
#نئولیبرالیسم
#نئوسوسیالیسم
#عقل‌چپ

@RastMag | راست

بخش پنجم | محافظه‌کاری و خانواده در ایران

-------------
#لیبرالیسم
#ایران
#محافظه‌کاری

@RastMag | راست

بر سر بازار سربازان عشق
زیر هر داری جوانی دیگرست

----------
#پادشاه‌سخن_سعدی

بخش ۱/۵ | آیا هرچه دولت بزرگ‌تر باشد، جامعه موفق‌تر است؟
بسیاری از ما از کودکی یاد گرفته‌ایم که هر مشکلی پیش آمد، دولت باید آن را حل کند. اما آیا واقعاً یک نهاد می‌تواند برای میلیون‌ها نفر بهتر از خودشان تصمیم بگیرد؟ دولت برای حفظ امنیت، اجرای قانون و ارائه برخی خدمات عمومی ضروری است، اما این به معنای آن نیست که باید در همه بخش‌های زندگی مردم حضور داشته باشد. هرچه قدرت و اختیارات دولت بیشتر شود، تصمیم‌های بیشتری از دست شهروندان خارج می‌شود. پرسش اصلی این نیست که دولت لازم است یا نه؛ بلکه این است که مرز اختیارات آن تا کجاست؟
----------
#دولت_محدود
#لیبرالیسم

@RastMag | راست

نئوکمونیسم

در طول دو دهۀ بین دو جنگ جهانی و نیز پس از آن، کمونيسم بخش‌های مهمی از آسیا، افریقا و امریکای جنوبی را کشور به کشور فتح کرد و پیش آمد، و جریان‌های روشنفکری، دقیقاً مثل ستون پنجم، با تبلیغ «صلح‌گرایی» و ضدیت با جنگ، غرب و امریکا را در مقابل آن‌پیشروی‌ها متزلزل کردند. حزب دمکرات پناهگاه و پشتیبان اغلب اینان بود که برخی حتی جاسوس شوروی بودند و در مهمترین پست‌ها نفوذ کرده بودند. صلح‌طلبی و جنگ‌ستیزی از نوعی که در زمان پیروزی‌ کمونیست‌ها در چین، ویتنام و کره تبلیغ می‌شد، دقیقاً شبیه این بود که در دعوای میان دو نفر یک نفر را به بهانۀ اینکه دعوا خوب نیست، دست‌هایش را بگیرند و طرف دیگر از این فرصت استفاده کند و ضربه‌هایش را وارد کند.

آن زمانه اینک گذشته است. ولی کمونیست‌ها و دیگر کسانی که نظم مدرن لیبرال دمکراسی و توسعه‌گرا را دوست ندارند، پشت ماسک‌های گوناگونی از محیط زیست تا حقوق بشر پنهان شده‌اند تا از تمدن غربی انتقام بگیرند و آن را زمین بزنند. و این کار را با جابه‌جایی دشمن واقعی و دشمن فرضی انجام می‌دهند. برایشان تروريسم، توتالیتاریسم، مهاجرت انبوه، چین، روسیه، حکومت‌های شبیه کوبا و کرۀ شمالی دشمن نیستند و ابداً خطری ندارند. خطر کجاست؟ اسلام‌هراسی، تبعیض نژادی، تبعیض جنسیتی، یکسان‌سازی فرهنگی، پیشرفت تکنولوژیک، مشکل محیط زیست و یک مشت شبه‌مسألۀ دیگر. این نشانیِ غلط دادن دقیقاً مثل تاک‌تیک‌های جنگی است که شاخۀ فرعی سپاه را به سمتی می‌رانند تا حریف در پی تعقیب آن برآید و سپس دستۀ اصلی از پشت حمله کند و کار را تمام. حزب دمکرات هم اردوگاه اصلیِ این عملیات است.

حزب دمکرات تقریباً آماج همۀ انتقادهایی است که به جریان‌های روشنفکری عقل‌گریز و تمدن‌ستیز وارد است. همان‌هایی که یکی از دستاوردهایشان همین بدبختی است که دهه‌هاست گریبان ما را گرفته. در واقع، همان دست‌بستگی پیشین در مقابل کمونیسم، اینکه در برابر پیشروی استبداد آیینی در حال تکرار است.

✍ مرتضی مردیها
--------
#کمونیسم #عقل‌چپ
#مرتضی_مردیها

@RastMag | راست