۳۰ دقیقه از صحبت‌های دکتر شروین وکیلی در خصوص خاستگاه شیر و خورشید.
---

در این صوت، خیلی ساده و روان توضیح داده می‌شود که نشان «شیر و خورشید» از کجا آمده است. و همچنین بررسی می‌شود که چرا در گذشته نماد شیر (نشان قدرت) و خورشید (نشان روشنایی) کنار هم قرار گرفتند، چطور وارد پرچم و فرهنگ ما شدند و در طول تاریخ چه تغییراتی کردند.

------------
#ایران
@RastMag | راست

بخش ۱/۵ | اگر قدرت در یک جا جمع شود چه اتفاقی می‌افتد؟
تصور کنید یک نفر هم قانون بنویسد، هم خودش آن را اجرا کند و هم درباره درست یا غلط بودن تصمیم‌هایش قضاوت کند. آیا احتمال اشتباه یا سوءاستفاده بالا نمی‌رود؟ تفکیک قوا دقیقاً برای جلوگیری از چنین وضعیتی شکل گرفته است. در نظام‌های مبتنی بر این اصل، قدرت میان نهادهای مختلف تقسیم می‌شود تا هیچ بخشی نتواند به‌تنهایی همه‌چیز را کنترل کند. قوه مقننه قانون‌گذاری می‌کند، قوه مجریه آن را اجرا می‌کند و قوه قضائیه درباره اختلافات و اجرای قانون داوری می‌کند. هدف این تقسیم ساده است: قدرت باید قدرت را کنترل کند.
------
#تفکیک_قوا
#لیبرالیسم
@RastMag | راست

متن پیش‌رو، بازخوانی مستند و فشرده‌ای از دو فصل کلیدی اما کمتر شنیده‌شده از تاریخ‌نوسازی ایران در دهه‌های چهل و پنجاه خورشیدی است. در روزگاری که خاورمیانه درگیر مناسبات سنتی و ساختارهای بن‌بست‌ خورده بود، تصمیمات قانونی و نهادی بی‌سابقه‌ای در دو حوزهٔ سرنوشت‌ساز «حقوق زنان و مسئلۀ جنسیت» و «محیط‌زیست و حفاظت از طبیعت» گرفته شد؛ اقداماتی که شالودهٔ جامعه‌ای مدرن و پیشرو را پی‌ریزی کرد...

------
#محمد‌رضاشاه‌_پهلوی
@RastMag | راست

بسترسازی برای ایدئولوژی چپ اسلامی-انقلابی

علی شریعتی یکی از تأثیرگذارترین چهره‌های فکری قبل از انقلاب ۱۳۵۷ است؛ که با ترکیبی از سوسیالیسم، ضدیت با غرب و بازتفسیر ایدئولوژیک تشیع یک فضای فکری را، هم برای انقلاب و هم برای بعد از انقلاب بسترسازی کرد. بطوری که هنوز که هنوزه بعضی از اساتید دانشگاه‌های طراز ایران، با افتخار از خاطرات دوران پامنبری شریعتی می‌گویند.

توجیه دیکتاتوری

با نفی دموکراسی‌لیبرال و صندوق رأی به بهانه اینکه «توده‌ها ناآگاه» هستند، یک ایده‌ای را مطرح کرد بنام «رهبری مکتبی» (یا دموکراسی متعهد که وام گرفته از ژان پل سارتر و ژان برک است). این ایده‌، راه را برای یک حکومت ایدئولوژیک باز می‌کرد. رهبری مکتبی به این اشاره دارد که تا زمانی که توده‌ها به بلوغ و آگاهی نرسند، یک «رهبر» (امام) حق دارد جامعه را تا رسیدن به «تکامل» هدایت کند و در این راه، نه حاکمیت قانون شناخته می‌شود نه حقوق فردی. (ولایت ایدئولوژیک)

دین توحیدی=دین انقلابی

اگر روح‌الله خمینی معمار عملیاتی جمهوری اسلامی بود، شریعتی معمار فکری آن بود؛ وی پرچم‌دار تبدیل دین از یک باور شخصی به یک ایدئولوژی تمام‌عیار سیاسی و انقلابی به شمار می‌رفت.
شریعتی در کتاب «مذهب علیه مذهب» تعریفی از دین توحیدی ارائه می‌دهد که اگر واژه دین و مذهب را از آن تعریف حذف کنیم، گمان می‌کنیم که مارکس آن متن را نوشته:

«از خصوصیات دین توحیدی حالت هجوم و انقلابی اوست [...] انقلابی یعنی چه؟ دین انقلابی به فرد یعنی بفردیکه بآن معتقد است و در مکتب این دین تربیت میشود _نسبت بزندگی و نسبت بهمه وجوه زندگی مادی و معنوی و اجتماعی یک بینش انتقادی میدهد و یک رسالت و مسئولیت برای دگرگون کردن و تغییر دادن و نابود کردن آنچه را که نمی‌پسندد و باطل میداند و جانشین کردن آنچه را که حق میداند و حق میشناسد.»

یازده صفحه بعد از نقل قول بالا، می‌گوید:

«اینرا بروشنفکران بآنهائیکه همیشه میپرسند که تو بنام یک روشنفکر چگونه اینهمه بدین تکیه میکنی؟ میگویم که من اگر از دین سخن میگویم، از دینی سخن میگویم که در گذشته تحقق داشته و در جامعه حکومت میکرده. بلکه از دینی سخن میگویم که هدفش از بین بردن دینی بوده که در طول تاریخ بر جامعه ها حکومت داشته، از آن دینی سخن میگویم که پیامبرانش برای نابودی اشکال گوناگون دین شرک قیام کردند و در هیچ زمانی بطور کامل، از نظر جامعه و زندگی اجتماعی مردم، آن دین توحید تحقق پیدا نکرده، بلکه مسئولیت ما این است که برای تحقق آن دین توحید آنچنانکه بوسیله پیامبران توحید اعلام شده در جامعه بشری جانشین ادیان تخدیری و توجیهی شرک بشود. بنابراین تکیه ما بدین، بازگشت بگذشته نیست بلکه ادامه راه تاریخ است.»¹

فرهنگ شهادت‌طلبی

از دست‌پخت‌های شریعتی، بازتعریف ایثار و شهادت از یک امر اخروی و معنوی به ابزارهایی ایدئولوژیک، حماسی و شورانگیز برای مبارزه سیاسی بود. در کتاب «حسین وارث آدم» (سخنرانی‌های سال 1349 و 1350 در حسینیه ارشاد) شهادت و مرگ آگاهانه در راه هدف را نه یک «ضایعه»، بلکه یک «انتخاب عقلانی-انقلابی» و والاترین تجلی زیست انسانی تصویر کرد. و با جمله معروفش: «شهادت دعوت به همه عصرها و همه نسل‌هاست که: اگر می‌توانی بمیران (جهاد) و اگر نمی‌توانی بمیر (شهادت)» مرگ انقلابی را به یک اصالت و فضیلت مطلق بدل ساخت.
---
۱. کتاب «مذهب علیه مذهب» سال چاپ: ۱۳۵۶/۶/۱۷
------
#عقل‌چپ
@RastMag | راست

بخش ۲/۵ | چرا هیچ قدرتی نباید بی‌رقیب باشد؟
حتی اگر یک دولت با نیت خوب شروع به کار کند، باز هم نباید همه قدرت را در اختیار داشته باشد. دلیلش ساده است: انسان‌ها خطاپذیرند و قدرت می‌تواند وسوسه‌برانگیز باشد. تفکیک قوا برای این طراحی شده که تصمیم‌های مهم فقط در اختیار یک فرد یا یک گروه نباشد. وقتی نهادهای مختلف بتوانند یکدیگر را بررسی و محدود کنند، احتمال سوءاستفاده کاهش پیدا می‌کند. البته این روش ممکن است تصمیم‌گیری را کمی کندتر کند، اما همین کندی گاهی یک مزیت است؛ چون به دولت اجازه نمی‌دهد با یک تصمیم عجولانه، آزادی و حقوق میلیون‌ها نفر را تحت تأثیر قرار دهد.
------
#تفکیک_قوا
#لیبرالیسم
@RastMag | راست

بله، میلی دارد عالی عمل می‌کند؛
مهم نیست سوسیالیست‌ها چه ادعایی می‌کنند.

دهه‌ها حکومت سوسیالیستیِ پرونیسم [جنبش پوپولیسمِ کارگریِ حامیِ دخالتِ دولت]، آرژانتین را نابود کرد.
​آنهـا بی‌رویه پول چاپ کردند، دولت را باد کردند، ارزش پول ملی را در هم کوبیدند و ابرتورم و فقر به بار آوردند.

میلی این ویرانه را به ارث برد، او خودش آن را نساخت؛ چپ‌گرایان ساختند:
​از طریق نسل‌ها فساد و جنون اقتصادی.

حالا همان کسانی که کشور را به فنا دادند، از هر آمار و رقمِ غیرکامل و ناقصی انتقاد می‌کنند.
​آن‌ها خیلی راحت فراموش می‌کنند چه کسی از همان اول باعث این بحران شد...

اما با وجود تمام آشفتگی‌هایی که تحویل مایلی شد، او تورم را به‌شدت کاهش داده، به تراز مالی مثبت (درآمد دولت بیشتر از هزینه‌هایش بوده.) دست یافته و تثبیت وضعیت اقتصاد را آغاز کرده است.

بله، اصلاح خرابی‌های دهه‌ها سوسیالیسم زمان می‌برد؛
اما فقر در پایین‌ترین حد خود قرار دارد و پیشرفت واقعی کاملاً مشهود است.

خاویر میلی دارد کاری را انجام می‌دهد که سوسیالیست‌ها هرگز نتوانستند: او در واقع دارد اقتصاد را ترمیم می‌کند.

«فقر و ایجاد نکبتی که توسط جمع‌گرایی (Collectivism) تولید می‌شود، یک توهم نیست و سرنوشت اجتناب‌ناپذیر هم به‌شمار نمی‌رود؛ بلکه واقعیتی است که ما آرژانتینی‌ها خیلی خوب آن را می‌شناسیم.»
— خاویر میلی

------
#لیبرالیسم
#سوسیالیسم
@RastMag | راست

بخش ۳/۵ | اختلاف میان قوا همیشه بد نیست
گاهی مردم از دعوا و اختلاف میان نهادهای حکومتی ناراحت می‌شوند و فکر می‌کنند این اختلاف‌ها نشانه ناکارآمدی است. اما همیشه این‌طور نیست. در یک نظام سالم، بخشی از این اختلاف‌ها طبیعی است؛ چون نهادها قرار نیست همیشه با یکدیگر موافق باشند. اگر یک قوه تصمیمی بگیرد و نهاد دیگری آن را بررسی یا نقد کند، در واقع سازوکاری برای جلوگیری از اشتباه ایجاد شده است. مشکل زمانی آغاز می‌شود که همه نهادها بدون نظارت واقعی، یک نظر داشته باشند. در چنین شرایطی، ظاهر آرام حکومت ممکن است در واقع نشانه نبودن کنترل بر قدرت باشد.
------
#تفکیک_قوا
#لیبرالیسم
@RastMag | راست

صحبت‌های دکتر موسی غنی‌نژاد در خصوص انقلاب ۵۷ و نقش روشنفکران چپ، امثال شریعتی، آل احمد و دیگر شَیّادان...

------
@RastMag | راست

بخش ۴/۵ | تفکیک قوا برای مردم چه فایده‌ای دارد؟
شاید این مفهوم در نگاه اول کاملاً سیاسی و پیچیده به نظر برسد، اما نتیجه آن مستقیماً به زندگی مردم مربوط می‌شود. اگر یک مقام دولتی نتواند هر تصمیمی را بدون نظارت اجرا کند، احتمال ضایع کردن حقوق شهروندان کمتر می‌شود. اگر قاضی مستقل باشد، مردم شانس بیشتری برای دفاع از حقوق خود دارند. اگر قانون‌گذار بتواند عملکرد دولت را بررسی کند، قدرت اجرایی کمتر از کنترل خارج می‌شود. در واقع تفکیک قوا یک هدف ساده دارد: هیچ‌کس آن‌قدر قدرتمند نباشد که بتواند بدون پاسخگویی درباره زندگی دیگران تصمیم بگیرد.
------
#تفکیک_قوا
#لیبرالیسم
@RastMag | راست

بخش هفتم | محافظه‌کاری و ملت ایران

----------
#لیبرالیسم
#ایران
#محافظه‌کاری
@RastMag | راست