۲/۲ | ادامه...

«برعکس، در انگلستان اشراف‌زادگان بی خوف و خجالت خود را برزگر-جنتلمن معرفی می‌کردند. توکویل، باز هم باتوجه به پیغام‌های جامعه‌شناختی که کلمه‌ها توی دل خود دارند، اشاره می‌کند که این تعبیر به راحتی قابل ترجمه به زبان فرانسه نیست. او توضیح می‌دهد که اگر این کلمه در فرانسه نیست به این سبب است که از مدلولِ کلمه اثر چندانی در اینجا نبوده. برزگر-جنتلمن یک مالکِ زمین زراعتی است که به دلیل دغدغه‌ای که برای بازدهی زمین‌هایش دارد، شش‌دانگِ حواس‌اش جمع این است که ابتکار به خرج دهد و توسعه‌ای در کاروبارش حاصل کند، و البته در کنار این، دلواپسِ اسم‌ورسم خود در بینِ مردمِ منطقه و محل خود هم هست. چنین کسی اگر خیال دارد به عنوان نماینده به وست مینیستر برود، بایستی در چشم‌ودلِ انتخاب‌کنندگان یک آدم اهل کار و پیشرفت به نظر بیاید که رفاه عمومی هم برایش مهم است. برای همین است که رعیت انگلیسی با طیبِ خاطر در برابر اشراف کلاه از سر برمی‌دارد، درحالیکه همتای فرانسوی‌اش این وظیفه را به جا نمی‌آورد الّا با دندان قروچه و لب گزه.»

✍ ریمون بودُن
------------------
@RastMag | راست

بخش ۳/۵ | اقتصاد بدون قانون رشد نمی‌کند
تصور کنید می‌خواهید یک کارخانه یا مغازه راه‌اندازی کنید، اما مطمئن نیستید که قراردادها اجرا خواهند شد یا مالکیت شما حفظ می‌شود. آیا حاضر می‌شوید سرمایه زندگی‌تان را به خطر بیندازید؟ سرمایه‌گذاری بدون امنیت حقوقی بسیار دشوار است. حاکمیت قانون باعث می‌شود مردم بدانند اگر اختلافی پیش آمد، دادگاه بر اساس قانون تصمیم می‌گیرد، نه بر اساس نفوذ یا رابطه. به همین دلیل بسیاری از اقتصاددانان معتقدند امنیت حقوقی یکی از پایه‌های اصلی رشد اقتصادی است. سرمایه بیش از هر چیز، به محیطی نیاز دارد که قابل پیش‌بینی و عادلانه باشد.
-----------
#حاکمیت_قانون
#لیبرالیسم

@RastMag | راست

«جامعه در واقع یک پیمان است... عهدی مشترک در مسیر تمامی علوم، همبستگی‌ای در تمامی هنرها، و تعهدی همگانی برای دستیابی به هر فضیلت و کمال.»
— تأملاتی درباره انقلاب در فرانسه، ۱۷۹۰.

«ادموند برک، پدر محافظه‌کاری مدرن، (متولد انگلستان) در ۹ ژوئیه ۱۷۹۷ در گذشت و هشداری از خودش به جا گذاشت که محافظه‌کاری مدرن هنوزم بر پایه آن استوار است: اینکه یک ملت، قراردادی نیست که بتوان آن را بدلخواه پاره کرد، بلکه پیمانی‌ست میان نسل‌ها؛ یعنی میان زندگان، مردگان و کسانی که هنوز بدنیا نیامده‌اند.
برک سرانجام جامعه‌ای رو می‌دید که نهادهای خود را بنام «عقل محض» دور می‌اندازد: نتیجه نه آزادی، بلکه هرج‌ومرج بود. (منظور: انقلاب فرانسه است، سال ۱۷۸۹)¹ پاسخ وی مخالف با تغییر نبود، بلکه احترام و تکریم برای چیزهایی بود که پایداری می‌بخشند مانند: سنت، نظم و حکمتِ دیرپای و پایداری که پیشینیان ما به سختی بدست آورده‌اند.»
---
۱. داستان از این قراره که انقلابیون فرانسوی یک دوگانه کاذب ساختند از «سنت» و «عقل» و آن دو را مقابل هم قرار دادند. و نتیجه این تقابل چی میشه؟ سر از این در میاد که نهادهای ریشه‌دار در تاریخ کشور (فرانسه) که پشتشان سال‌ها تجربه و خردْ جمع شده بود را می‌خواهند بنام عقل ریشه‌کن کنند. از نهادهایی مانند پادشاهی مشروطه، دادگاه‌ و امثال آنها. برک در اینجا صحبتش این بود که نباید این نهادها و سنت‌ها را فدای تئوری‌های روی کاغذ کرد، بلکه باید واقعیت و عواقب کار را دید.
برک یک پیش‌بینی بزرگ و موفقی را انجام داد، آنهم زمانی که انقلاب فرانسه (۱۷۸۹) هنوز به اوج خشونت خود نرسیده بود. پیش‌بینی کرد که این اصرار فرانسویان برای نابودی همه‌چیز بنام عقل، در نهایت به ظهور یک «حکومت وحشت» (Terror) و ظهور یک دیکتاتور نظامی (که بعداً ناپلئون بناپارت بود) ختم خواهد شد؛ و شد.
(از لحاظ خشونت و سرکشی می‌توان انقلاب فرانسه را با انقلاب ۱۳۵۷ مقایسه کرد، دست کمی نداشتند در اعدام و قتل و کشتار.)
---------------
#محافظه‌کاری
#پنجاه‌و‌هفت

@RastMag | راست

​۳/۶ | آدرس غلط دادن برای فرار از بحث آزادی و استبداد
حرف اینه که مسئله‌ی مهم و اصلی کشور ما، بحث اقتصاد چپ و راست نیست؛ مسئله‌ی اصلی موجود در ایران خودرأیی و نبود آزادی‌های فردی است.
روشنفکرای چپ می‌شینن سر کلاس‌ها و نظریه‌های نیوچپ غربی‌ها (مثل دیوید هاروی و فوکو) را برای کشوری روخوانی می‌کنند که هنوز الفبای لیبرالیسم و حقوق شهروندی در آن جا نیوفتاده است.
​نقد نئولیبرالیسم در کشوری که دولت خودش را مالک جان و مال مردم می‌داند، مثل این است که بروی برای برده‌های یک ارباب، از مَضَرات و آسیب‌های گازهای گلخانه‌ای و سموم کشاورزی سخنرانی کنی. اول باید تکلیف رابطهٔ دولت و ملت مشخص بشه، بعد ژست اقتصادی بگیریم یا هر خُزَعبل دیگری.
------------
#نئولیبرالیسم
#نئوسوسیالیسم
#عقل‌چپ

@RastMag | راست

بخش چهارم | آیا محافظه‌کاری دشمن آزادی است؟

-----------
#لیبرالیسم
#ایران
#محافظه‌کاری

@RastMag | راست

بخش ۴/۵ | عدالت فقط مجازات نیست
وقتی از قانون صحبت می‌کنیم، اغلب ذهنمان به دادگاه و زندان می‌رود؛ اما قانون فقط برای مجازات مجرمان نیست. قانون از حقوق افراد نیز محافظت می‌کند؛ از حق مالکیت، آزادی قرارداد، امنیت شخصی و برابری در برابر قانون. اگر قانون نتواند از حقوق شهروندان دفاع کند، آزادی نیز معنای خود را از دست می‌دهد. عدالت زمانی شکل می‌گیرد که همه بدانند حقوقشان محترم است و در صورت تَضییع (ضایع کردن یا تباه ساختن)، می‌توانند به نهادی بی‌طرف مراجعه کنند. قانون خوب، پیش از آنکه مردم را بترساند، باید به آن‌ها احساس امنیت بدهد.
-------------
#حاکمیت_قانون
#لیبرالیسم

@RastMag | راست

صوتی کوتاه از دکتر موسی غنی‌نژاد دربارهٔ رابطهٔ اندیشه ایرانشهری با لیبرالیسم.
---
یک توضیح اجمالی دربارهٔ اندیشه ایرانشهری:

اندیشه یا نظریه ایرانشهری یک مفهوم فرهنگی، سیاسی و تاریخی‌ست که به بررسی هویت، تداوم تاریخی و ساختار سیاسی ایران یا تمدن ایرانی می‌پردازد. ریشه این اندیشه به اساطیر کهن می‌رسه اما آغاز عینی و تاریخی‌ش با هخامنشیان و بازسازی آن در دوره ساسانی است که واژه «ایرانشهر» به عنوان یک واحد سیاسی و جغرافیایی رسماً متولد و بکار برده میشه.
این اندیشه را می‌توانیم به دو بخش تاریخی و امروزین (معاصر) تقسیم کنیم.
بخش تاریخی: رکن اصلی این اندیشه، پیوستگی فرهنگی فراتر از قومیت‌ها. خب، این تفکر بعد از ساسانیان و حمله اعراب از بین نرفت و در دوران اسلامی در قالب‌های متفاوتی مثل سیاست‌نامه‌ها، اندرزنامه‌ها و احیای زبان فارسی ادامه پیدا کرد. همین رویکرد مانع نابودی هویت ایرانی در برابر تهاجم‌های بزرگ مانند (اسکندر،) اعراب و مغول‌ها بود.
بخش امروزین: این اندیشه توسط متفکرانی مانند اندیشمند فقید، جواد طباطبایی به یک نظریه سیاسی تبدیل شد. این نگاه، ایران را نه یک دولت-ملت مدرنِ ساختگی، بلکه یک موجودیت تاریخی مُستَمِر می‌داند که پیش از مدرنیته وجود داشته و نیز آگاهی ملی در آن شکل گرفته بود.
----------
#لیبرالیسم 
#ایران
#محافظه‌کاری

@RastMag | راست

​۴/۶ | پشت ژست‌های فریبنده چپ، کوهی از ترس و عافیت‌طلبی است
​چرا روشنفکران ما شب و روز به نئولیبرالیسم و آمریکا فحش می‌دهند؟ چون مجانی و بی‌خطر است❗️
اگر در این کشور از حقوق زندانیان سیاسی، آزادی رسانه‌ها، فسادهای کلان یا دخالت‌های نظامی بگویی، سر و کارت با بازداشت و زندان است. اما اگر از صبح تا شب کتاب بنویسی و به نئولیبرالیسم حمله کنی، نه کاری به کارت دارند، نه جیره و مواجبت قطع می‌شود و تازه پزِ روشنفکرِ حامیِ فقرا را هم می‌توانی بگیری‼️ این یعنی عافیت‌طلبی، دورویی و خیانت به مردم، نه دلسوز و پاک بودن.
---------
#نئولیبرالیسم
#نئوسوسیالیسم
#عقل‌چپ

@RastMag | راست

«هرگز اجازه ندهید آواز فریبنده‌ی عدالت اجتماعی شما را خام و اغوا کند.»
— خاویر میلی
----------
#گزین‌گویه

@RastMag | راست

بخش ۵/۵ | قانون؛ ستون اعتماد یک جامعه
اعتماد چیزی نیست که با شعار ساخته شود؛ با تجربه روزانه مردم شکل می‌گیرد. وقتی شهروندان ببینند قانون برای همه یکسان اجرا می‌شود، اعتمادشان به جامعه بیشتر می‌شود. اما اگر افراد قدرتمند از قانون مستثنا باشند، مردم نیز انگیزه‌ای برای احترام به آن نخواهند داشت. حاکمیت قانون فقط یک اصل حقوقی نیست؛ زیربنای آزادی، اقتصاد سالم و ثبات اجتماعی است. شاید مهم‌ترین پرسش این باشد: آیا جامعه‌ای که قانون در آن برای همه یکسان اجرا نمی‌شود، می‌تواند به توسعه پایدار، رفاه و اعتماد عمومی دست پیدا کند؟
-----------
#حاکمیت_قانون
#لیبرالیسم

@RastMag | راست

آن‌ها درباره «سوسیالیسم اسکاندیناوی» به شما دروغ می‌گویند.

​«آنچه ما در سر داریم – و آنچه من و سیاست‌هایم بیشترین شباهت را به آن داریم – چیزی است که در بریتانیا، نروژ، فنلاند و سوئد می‌بینیم.»
— الکساندریا اوکاسیو کورتز (AOC) (سوسیالیست دموکرات، چپ‌گرای افراطی (پروگرسیو))
​واقعاً؟!...

​به بسیاری از آمریکایی‌ها گفته می‌شود که سوسیالیسم دموکراتیک صرفاً همان مدل اسکاندیناوی است، اما این مقایسه به‌شدت گمراه‌کننده است.
​واقعیت این است که کشورهای حوزه اسکاندیناوی، برخی از آزادترین اقتصادهای جهان را دارند.

​کشورهای اسکاندیناوی از نظر آزادی اقتصادی، رتبه‌ای بسیار بالاتر از ایالات متحده دارند.
​بخش‌هایی از جدول رتبه‌بندی آزادی اقتصادی (منبع: بنیاد هریتیج):
​رتبه ۷: دانمارک (امتیاز: ۷۹.۰)
​رتبه ۸: نروژ (امتیاز: ۷۸.۸)
​رتبه ۱۱: سوئد (امتیاز: ۷۷.۸)
​رتبه ۲۲: ایالات متحده آمریکا (امتیاز: ۷۲.۸)

​اسکاندیناوی به این دلیل موفق است که آزاد است، نه به این دلیل که سوسیالیست است.
​مالیات‌های سنگین و سیستم رفاهی گسترده در این کشورها، توسط یک بخش خصوصی پویا و مولد تأمین مالی می‌شود، نه از طریق مالکیت و کنترل دولتی بر اقتصاد.

​«دانمارک فرسنگ‌ها با یک اقتصاد برنامه‌ریزی‌شده‌ی سوسیالیستی فاصله دارد. دانمارک یک اقتصاد بازار آزاد است.»
— لارز لوکه راسموسن، بیست‌وپنجمین نخست‌وزیر دانمارک

​تصویر ذهنیِ سازمان «سوسیالیست‌های دموکراتیک آمریکا» (DSA) از «سوسیالیسم اسکاندیناوی»...
​«ما می‌خواهیم مالکیتِ جمعی محرک‌های کلیدی اقتصادی را که بر زندگی ما مسلط هستند – مانند تولید انرژی و حمل‌ونقل – به دست بگیریم... ما خواهان پیروزی در اصلاحات رادیکالی نظیر طرح بیمه سلامت همگانی تک‌پرداخت‌کننده (Medicare for All)، قطع بودجه پلیس / بازگرداندن آن به جوامع محلی، طرح نیودیل سبز (Green New Deal) و مواردی از این دست هستیم؛ بعنوان گذاری به سوی یک زندگی آزادتر و عادلانه‌تر.»
— الکساندریا اوکاسیو کورتز

​«سوسیالیست‌های دموکراتیک» در واقع نمی‌خواهند شبیه به اسکاندیناوی باشند. در عوض، سازمان DSA خواستار اقدامات زیر شده است:
​۱. «قرار دادن شرکت‌ها... تحت مالکیت عمومی.»
۲. برقرار کردن «مالکیت اجتماعی بر تمام صنایع بزرگ و زیرساخت‌ها.»
۳. «برچیدن مالکیت خصوصی [در بخش مسکن] و حرکت به سمت مدل مالکیت جمعی.»
۴. «برچیدن مالکیت خصوصی.»

-------------
#اسکاندیناوی
#توهم_سوسیالیسم

@RastMag | راست