صحبت‌های زنده‌‌یاد دکتر اصغر دادبه در خصوص هویت ملی ایرانیان و نقش زبان فارسی.
--------------
#ایران
#زبان_فارسی

@RastMag | راست

بخش نخست | محافظه‌کاری ایرانی چیست؟

------------
#محافظه‌کاری
#ایران
#لیبرالیسم

@RastMag | راست

بخش ۵/۵ | جامعه‌ای که حرف نمی‌زند، یاد نمی‌گیرد
هر پیشرفتی با یک سؤال آغاز می‌شود. هر اصلاحی با یک انتقاد شروع می‌شود. اگر مردم از بیان نظر خود بترسند، اشتباهات پنهان می‌مانند و مشکلات حل نمی‌شوند. آزادی بیان فقط حق صحبت کردن نیست؛ حق مشارکت در آینده جامعه است. ممکن است شنیدن برخی حرف‌ها ناراحت‌کننده باشد، اما هزینه خاموش کردن صداها معمولاً بسیار بیشتر است. شاید مهم‌ترین پرسش این باشد: اگر مردم نتوانند آزادانه درباره مشکلات حرف بزنند، چگونه قرار است راه‌حلی برای آن‌ها پیدا کنند؟
--------------
#آزادی‌فردی
#لیبرالیسم
#محافظه‌کاری

@RastMag | راست

❇️​خلاصه‌ای از فصل دوم کتابچه

تفکیک بنیادین نظام سیاسی، نظام اقتصادی و سیاست اجتماعی
​یکی از اشتباهات بزرگ و سوءبرداشت‌های رایج در بحث‌های سیاسی و اقتصادی، درآمیختن مفاهیمی است که هر کدام به حوزه‌های متفاوتی مربوط هستند. برای فهم صحیح کشورهای حوزه اسکاندیناوی، تفکیک سه مفهوم بنیادین ضرورت دارد: نظام سیاسی، نظام اقتصادی و سیاست اجتماعی؛ در غیر این صورت هر بحثی به سوءتفاهم منجر خواهد شد.

​۱. نظام سیاسی: به پرسش‌هایی درباره نحوه کسب و محدودیت قدرت پاسخ می‌دهد. برای مثال، لیبرال‌دموکراسی بر پایه انتخابات آزاد، رقابت حزبی و حاکمیت قانون بنا شده است و تفاوتی ساختاری با نظام‌های تک‌حزبی سوسیالیستی دارد. اما نظام سیاسی به تنهایی درباره ساختار اقتصادی چیزی نمی‌گوید.
​۲. نظام اقتصادی: تعیین می‌کند ثروت چگونه تولید می‌شود و مالکیت در اختیار چه کسی است. در اقتصاد بازار آزاد (سرمایه‌داری)، مالکیت عمدتاً خصوصی است و قیمت‌ها از طریق سازوکار عرضه و تقاضا و با تصمیم میلیون‌ها فرد مستقل شکل می‌گیرند. در مقابل، اقتصاد دولتی (سوسیالیستی) تلاش و تقلا می‌کند که این فرایند پیچیده را از بالا به طور دستوری مدیریت کند.
​۳. سیاست اجتماعی: به نحوه مواجهه دولت با مسائلی چون فقر و درمان می‌پردازد که تجلی آن دولت رفاه است. مهم‌ترین سوءبرداشت این است که بعضی دولت رفاه را با سوسیالیسم اشتباه می‌گیرند. دولت رفاه درباره نحوه توزیع بخشی از درآمدها پس از تولید ثروت سخن می‌راند، اما سوسیالیسم درباره مالکیت ابزار تولید ثروت است.
​در واقعیت امر، کشورهای اسکاندیناوی، اقتصادهای بازار آزاد پیشرفته محسوب می‌شوند که بر پایه شرکت‌های خصوصی، سرمایه‌گذاری خصوصی و رقابت اقتصادی بنا شده‌اند. وجود دولت رفاه هرگز یک کشور را سوسیالیستی نمی‌کند؛ چرا که در ابتدای کار باید ثروتی وجود داشته باشد تا امکان توزیع آن فراهم بشود. طرفداران اقتصاد بازار آزاد به درستی تاکید می‌کنند که بدون سازوکارهای تولید ثروت، کارآفرینی و حقوق مالکیت، خنده‌دار است اگر بگوییم دولت رفاه می‌تواند در بلندمدت پایدار بماند.
-------------
#لیبرالیسم
#اسکاندیناوی
#توهم_سوسیالیسم

@RastMag | راست

❗️یک تمایز؛ محافظه‌کاری لیبرال و لیبرالیسم محافظه‌کار

دو رویکرد از یک جریان اما با اولویت‌های متفاوت. در محافظه‌کاری لیبرال، اصل بر محافظه‌کاری‌ست که تکیه بر این ایده‌ها دارد که جامعه محصول یک فرایند تاریخی طولانی است و نهادهایی مانند قانون، خانواده، سنت‌های فرهنگی و حافظهٔ تاریخی ملت‌ها به آسانی نباید جایگزین شوند. همچنین ثبات و نظم اجتماعی در درجه بالاتری قرار میگیرد و هر گونه تغییر در جامعه و نهادها باید با احتیاط و تدریجی انجام شود. اما برخلاف محافظه‌کار سنتی به آزادی‌های فردی، مالکیت خصوصی، اقتصاد سرمایه‌داری و حاکمیت قانون اعتقاد دارد. این رویکرد، آزادی‌های فردی را تنها در چارچوب یک نظم پایدار و نهادهای ملی محکم عملی می‌داند (اگر نظم اجتماعی فروبپاشد، آزادی‌های فردی هم از بین خواهند رفت).

در لیبرالیسم محافظه‌کار، اصل بر لیبرالیسم است که باورهای رایج آن، آزادی‌های فردی، حقوق شهروندی، حاکمیت قانون، محدود بودن قدرت دولت و اقتصاد سرمایه‌داری است. اما برخلاف لیبرال‌های فردگراتر یا پیشرو، به اهمیت سنت‌، هویت ملی، خانواده و همچنین انسجام اجتماعی توجه دارد. همچنین به این معتقدست که برای به ثمر رسیدن آزادی‌های فردی، باید یک بستر فرهنگی و اجتماعی وجود داشته باشد.

به طور کل در این دو رویکرد، یک تفاوت برجسته وجود دارد، آن هم بر سر پیوستار نظم (ثبات) و آزادی.

زمانی که سیاستی بخواهد اجرا شود، محافظه‌کار لیبرال از خودش می‌پرسد که این تغییر، چه تاثیری بر ثبات جامعه و نهادهای تاریخی کشور دارد و بعد دربارهٔ آزادی‌های جدید فکر می‌کند. در مقابل، لیبرال محافظه‌کار از خودش می‌پرسد که این سیاست چه تاثیری بر آزادی و حقوق افراد کشور دارد و بعد دربارهٔ سنت و ثبات بفکر می‌اوفتد.

پس، این تمایز در اهداف آنها نیست بلکه در اولویت آنهاست. هر دو می‌خواهند به جامعه‌ای برسند که همچنان که حاکمیت قانون و آزادی‌های فردی برقرار است یک بستر باثبات اجتماعی و نظم پایدار باتوجه به سنت‌ها و آیین‌های ملی داشته باشند.
---------------
#لیبرالیسم
#محافظه‌کاری

@RastMag | راست

بخش ۱/۵ | آزادی اقتصادی یعنی چه؟
وقتی صحبت از آزادی می‌شود، بسیاری فقط به سیاست یا فرهنگ فکر می‌کنند؛ اما بخش بزرگی از زندگی ما به اقتصاد مربوط است. آزادی اقتصادی یعنی افراد بتوانند تا حد ممکن درباره کار، سرمایه، کسب‌وکار و دارایی خود تصمیم بگیرند. یعنی یک جوان برای راه‌اندازی کسب‌وکار مجبور نباشد از ده‌ها نهاد مختلف اجازه بگیرد. یعنی مردم بتوانند آزادانه خرید کنند، بفروشند و سرمایه‌گذاری کنند. در ساده‌ترین تعریف، آزادی اقتصادی یعنی انسان حق داشته باشد از استعداد، زمان و سرمایه خود برای ساختن آینده‌ای بهتر استفاده کند. اما چرا این موضوع تا این اندازه مهم است؟
--------------
#آزادی_اقتصادی
#لیبرالیسم

@RastMag | راست

اگه دولت کنترل خرید و توزیع مواد غذایی رو دست بگیره، چی می‌شه؟
---------------
#عقل‌چپ

@RastMag | راست

چند نکتهٔ نه چندان غریب...

صف‌های طولانی. خاطرم نیست این جمله از کی بوده اما قشنگ می‌گفت که اقتصاد سوسیالیستی، اقتصاد کوپنی (کالا برگ) هستش؛ وضعیت غریبی نیست، هر ماه در حکومت ج.ا اعمال می‌شه و جالبی قضیه که داخل فیلم هم مشخصه اینه که یک سری کالاهای مشخص فقط ارائه میشه در کوپن ماهیانه یا فارسی شدهٔ آن، کالا برگ. آدم خنده‌ش میگیره که تویه دولت، چطور می‌تونی تشخیص بدی که چندین میلیون فرد انسانی چه سلیقه‌ای دارن و چه نیازی دارن؟

مورد جالب بعدی، بی ارزشی پوله که به خاطر نازایا بودن دولت‌ در طی سال‌ها، بوجود میاد. (این ناکارآمدی و بی‌فایدگی دولت در اقتصاد، یک مورد ذاتیه و ربطی به این دولت و اون دولت نداره.)



نکتهٔ دیگه هم کشاورزی سنتیه. داخل ایران خودمون، سوال پیش میاد که چرا کشاورز ایرانی به سمت تکنولوژی و پیشرفت در حوزهٔ کاری خودش نمی‌ره. دلایل مختلفی میشه اورد اما یکی از مهم‌ترینشون، بحث انگیزه هست. شما وقتی نرخ گندم (یا هر محصول دیگه‌ای) رو سال به سال مشخص میکنی و قیمت دستوری تعیین میکنی، آیا برای کشاورز ایرانی، انگیزه‌ای برای کشت بیشتر محصول می‌مونه؟ اون زمان هم که می‌خواد محصولش رو نفروشه و انبار بکنه تا سال بعد (که بتونه حداقل هزینهٔ تأمین مواد اولیه محصولاتش رو بده)، میاید مجرم شناسایی‌ش می‌کنید و میگید که محتکره. اصلا وضع خنده‌داریه، فون میزس صحبت می‌کنه که این یه چرخهٔ تمام ناشدنیه و همین باعث تورم بیشتر و تورم بیشتر میشه و تمومی نداره این روند تورم‌زا.

#پست_موقت

❇️ خلاصه‌ای از فصل سوم کتابچه

لیبرال‌دموکراسی چیست و چه تفاوتی با نظام‌های رقیب دارد؟

قبل از بحث درباره مالیات یا سوسیالیسم، باید دانست لیبرال‌دموکراسی چیست. این نظام ترکیبی از دموکراسی و لیبرالیسم است که در آن، حتی اکثریت هم نمی‌تواند آزادی‌ها و حقوق مالکیت افراد را سلب کند. این ویژگی‌ها پیامد اقتصادی دارند؛ زمانی سرمایه‌گذاری بلندمدت رخ می‌دهد که اموال افراد به طور خودسرانه مصادره نشود و رشد اقتصادی پایدار شکل بگیرد.

در مقابل، نظام‌های رقیب مانند نظام سوسیالیستی با حذف رقابت سیاسی و اقتصادی، به تمرکز قدرت و ناکارآمدی دچار می‌شوند؛ زیرا فرض می‌کنند گروه کوچکی از برنامه‌ریزان می‌توانند بهتر از میلیون‌ها شهروند تصمیم بگیرند. در حالی که منتقدان راست‌گرا معتقدند با افزایش قدرت دولت، خطر سوءاستفاده افزایش می‌یابد.

لیبرال‌دموکراسی یک برنامه اقتصادی خاص نیست، بلکه یک چارچوب سیاسی است. موفقیت کشورهای اسکاندیناوی نیز پیش از هر چیز به خاطر لیبرال‌دموکراسی‌های باثبات، حاکمیت قانون و حقوق مالکیت است، نه صرفاً مالیات‌های بالا یا خدمات رفاهی.
-------------
#لیبرالیسم
#اسکاندیناوی
#توهم_سوسیالیسم

@RastMag | راست

مار همانست که بسیرت که هست
ورچه بصورت بدر آید ز پوست

-----------
#پادشاه‌سخن_سعدی

@RastMag | راست

بخش ۲/۵ | چرا آزادی اقتصادی به رشد کمک می‌کند؟
فرض کنید دو نفر ایده‌ای برای تولید یک محصول جدید دارند. در یک جامعه، آن‌ها می‌توانند به‌راحتی شرکت تأسیس کنند و رقابت کنند. در جامعه دیگر، با انبوهی از مجوزها، محدودیت‌ها و موانع روبه‌رو می‌شوند. کدام جامعه احتمال بیشتری برای رشد و نوآوری دارد؟ آزادی اقتصادی به مردم اجازه می‌دهد ایده‌های خود را آزمایش کنند. بسیاری از کالاها، خدمات و فناوری‌هایی که امروز استفاده می‌کنیم، نتیجه همین آزادی برای تجربه کردن و ریسک کردن هستند. وقتی افراد فرصت خلق ارزش داشته باشند، نه‌تنها خودشان سود می‌برند، بلکه فرصت‌های بیشتری برای دیگران نیز ایجاد می‌شود.
------------
#آزادی_اقتصادی
#لیبرالیسم

@RastMag | راست

🦠مارکسیسم مرده؟

مارکسیسم بعنوان یک راه و رسم سیاسی مرده اما میراثی از خودش برجای گذاشته. میراث مارکسیسم، الگوهای توضیحی آن است؛ یعنی چه؟ یعنی «یک مشت قواعد کلی برای توضیح این که علت هر مسئله و مشکلی و چارهٔ آن چیست».

«مرده‌ریگ» این ایدئولوژی قرن نوزدهمی، پس از ویرانی‌هایی که در قرن بیستم به بار آورد، در قرن بیست‌ویکم نیز زنده مانده و می‌توان آن را در چند مورد خلاصه کرد:

مفاهیم اصلی مانند طبقه¹ و مبارزهٔ طبقاتی. اینکه در همهٔ جوامع دو طبقهٔ نامرئی وجود دارد که همیشه در نزاع و ستیز هستند؛ «طبقهٔ سلطه‌گر و طبقهٔ‌ زیرسلطه». یعنی «یک جامعه ترکیبی از دو طبقهٔ آشتی‌ناپذیر است.»

عقیدهٔ مارکسیستی دیگر که ممکن است خودمان هم دچارش باشیم، این است که «دولت‌ها بنا به ذات و طبیعت خودشان نوکر و چاکر طبقهٔ مسلط هستند.» تئوری توطئه هم ارتباط نه چندان دور با این عقیده دارد که یهودیان مُتمَول و پولدار کنترل جهانی بر دولت‌ها دارند.

همچنین، این نزاع و جنگ طبقاتی که در مورد یکم توضیح داده شد، توسط «لیبرالیسم، به کمک ترفند‌های جهانی شدن، نزاع طبقاتی را گسترش داده و به عرصهٔ کرهٔ‌زمین و از کشورها به قاره‌ها کشانده، تا منافع شمال را به خرج جنوب تأمین کند.»

این عقاید که در بین اهالی روشعنفکر و جوانان دانشگاهی کم‌طرفدار نیست، به مردم جوامع هم سرایت کرده و توضیح و تبیین‌های گل‌وگشادی را ارائه می‌دهد که همچنان که در قرن بیست و یکم زندگی می‌کنیم، بازارش داغ است.
---

۱. بجای واژهٔ طبقه، از واژهٔ «جایگاه» می‌توان استفاده کرد یا از واژهٔ خنثی‌تر «قشر».

--------------
#سوسیالیسم
#کمونیسم

@RastMag | راست

«مارکس جملهٔ معروفی دارد که همه شنیده‌ایم: ایدئولوژی فریب دوران است. گمان نمی‌کنم هیچ متفکری در تاریخ به این زیبایی حاصل کار خود را توصیف کرده باشد.»
—مرتضی مردیها
----------------
#گزین‌گویه
#مرتضی_مردیها

@RastMag | راست