چون نمایندگان من از دستور وحشت کردند، مراتب را تلگراف کردم که رفع مسئولیت از آن‌ها شده باشد.
عصر شورای سلطنت بود. بعد از شورا با امیرعباس هویدا، نخست‌وزیر صحبت کردم که این فِس‌فِس کردن شما کارها را مشکل می‌کند. علی امینی خائن که یکدفعه به زور جان کندی، رئیس‌جمهور فقید آمریکا بر سر کار آمد، باز هم در خانه‌اش مهاجر و انصار را می‌پذیرد و جبهه ملی در مرگ غلامرضا تختی قهرمان کشتی که به آن‌ها منسوب بود، بهره‌برداری می‌کنند. شما هم تماشا می‌کنید. این صحیح نیست. دانشگاه‌ها هم به این روز می‌افتند. پس‌فردا خدای ناکرده نتایج نامطلوب دیگری حاصل می‌شود. تصدیق کرد، ولی در عین حال از دستورات شدید من ترسیده بود. گفتم : نترسید، مسئولیت با من، یک غائله مملکتی را در پانزدهم خرداد دفع کردم، یک دانشگاه را می‌توانم به‌آسانی آرام کنم. عادت به کار کردن باری به هر جهت ندارم، باید قاطع عمل کرد. به هرکجا بخواهد برسد، برسد.
جریان را به شاهنشاه گزارش کردم. اکنون دو صبح است، با نهایت خستگی می‌خوابم.

اکنون قرار است باور کنیم که شرایط اضطراری‌ وجود دارد که ممکن است دونالد ترامپ نیاز داشته باشد برای جلوگیری از دستیابی ایران به اهداف هسته‌ای‌اش، دوباره دست به اقدام نظامی بزند. پس ادعای نابودی کامل و مطلق برنامه هسته‌ای ایران چه شد؟
واضح است که یا ترامپ به مردم آمریکا دروغ گفته بود، یا همین حالا دروغ می گوید. بنابراین در این مقطع، هر چه بگوید، دیگر برای مردم آمریکا از اعتبار چندانی برخوردار نخواهد بود.
علاقه‌مندم و به آنچه اعضای دولت او قرار است در این جلسه توجیهی محرمانه بگویند، گوش خواهم داد. اما همچنین قصد دارم آنها را در مورد ادعایی که خود دونالد ترامپ در مورد برنامه هسته‌ای ایران مطرح کرده است، تحت فشار قرار دهم و اینکه اکنون چه فوریت بزرگی وجود دارد که شما در ناوگانی عظیم جمع شده‌اید و آمریکا را به یک جنگ خارجی دیگر، طولانی و شکست‌خورده بکشانید. جنگی که مطمئنا به مردم آمریکا آسیب می زند.

آنها نیازی به غنی‌سازی برای داشتن انرژی هسته‌ای ندارند. به هر حال، آنها نیازی به انرژی هسته‌ای ندارند. گاز طبیعی فراوانی دارند.
اما اگر می‌خواستند انرژی هسته‌ای داشته باشند، می‌توانستند همانطور که کشورهای دیگر دارند، آن را داشته باشند.
اینکه آنها اصرار دارند نه تنها بر غنی‌سازی، بلکه بر غنی‌سازی در مکان‌هایی در داخل کوه‌ها... فکر می‌کنم باید فاقد عقل سلیم باشید که ندانید این یعنی چه یا چه می‌تواند معنی داشته باشد.

درست است که دستگاه‌های انتظامی دائماً گزارش عرض میکنند، ولی به هر حال دست مردم به آنها نمیرسد که باعث دلخوشی مردم بشود. حزب اقلیت هم که ماشاء الله تعالی دست نشانده دولت شده است. واقعاً نمیدانم چه طور و به چه صورت ممکن است مرد بزرگ و با عظمتی را این طور گول زد یا شاهنشاه گول مصلحتی میخورند. این را دیگر نمیدانم. از زیرکی و هوشیاری شاهنشاه هرچه تصور کنم، دور نرفته‌ام. ولی به هر حال [واقعیت این است که اوضاع مایه نگرانی تام و تمام است و من به زودی این مسائل را به شاهنشاه عرض خواهم کرد.
بعد از ظهر اول علیا حضرت شهبانو و بعد شاهنشاه تشریف آوردند. علیا حضرت که طبق معمول اظهار لطفی نکردند، ولی شاهنشاه خیلی اظهار مرحمت فرمودند و احوالپرسی کردند بعد هم مرا همراه بردند.
اولین چیزی که به من فرمودند این بود که اوضاع بلوچستان خیلی مایه نگرانی است. افغان‌ها دم در آورده‌اند و توسط سفیر ما پیغام داده‌اند که دولت شاهنشاهی ایران باید به پاکستان بگوید که ما در مقابل حبس و تبعید سران بلوچ در بلوچستان پاکستان نمیتوانیم ساکت بنشینیم. اگر دولت پاکستان بخواهد این رویه را تعقیب نماید باید عواقب آنرا تحمل کند. شاهنشاه فرمودند : این نیست مگر دست روس‌ها و هندی‌ها که درست پشت سر این التیماتوم پیداست. عرض کردم : هیچ تردیدی در این امر نیست، ولی ما چرا نباید از موضع قدرت با آنها صحبت کنیم؟ چرا اجازه نمی‌فرمایید من غرب افغانستان را بشورانم؟ این کار امکان زیاد دارد. باید پاکستان و آمریکا و انگلیس هم کمک کنند. شاه افغانستان را هم که میتوانیم در دست بگیریم. آتو‌های زیاد داریم.
چرا اجازه نمی‌فرمایید استفاده شود؟ من که همان موقع کودتا عرض کردم که نظرم بر مسالمت نیست. فرمودند : مثل اینکه درست میگویی و باید از این فکر‌ها کرد. حالا یک نقشه به من بده که چه میتوانی بکنی؟ عرض کردم : همه کار میتوانم بکنم. به علاوه شاهنشاه از وضع بلوچستان خود ما به هیچ وجه ناراحت نباشید. من به اعلیحضرت همایونی اطمینان قطعی میدهم که صد درصد در کنترل ماست و در کنترل غلام شماست که من باشم. من در عالم خصوصیت طوری با مردم تا کرده‌ام که به من معتقد هستند. سوای اوامر و از این حرف‌های پوچ است. نظر مبارک هست وقتی در چند سال قبل یک آمریکایی را در بلوچستان کشتند، دولت نتوانست قاتل را به دست بیاورد. ایادی من پیدا کردند. با قاتلین جنگ کردند. چندین نفر کشته دادند، کشته گرفتند تا بالاخره قاتلین را گرفتند. تازه آن دادشاه هم که یاغی شده بود، بر اثر بدرفتاری ژاندارمری بود که خیال تجاوز ناموسی به او کرده بودند، وگرنه وقتی غلام شما حاکم بلوچستان بود، این دادشاه خانه شاگرد آشپزخانه من بود. فرمودند : کاملاً خاطرم هست ولی به هر صورت حواست جمع باشد که وضع بسیار ناراحت کننده به نظر میرسد.