وقتی به‌زور نفس می‌کشیدی، کی سعی می‌کرد صدای نفس‌هات رو بشنوه!؟

تو خونه‌ی من بودی
همیشه آخرین راه
از ترس‌هام فرار می‌کردم
به تو
از آدم‌ها فرار می‌کردم
به تو
تو خونه‌ و پناهِ منی
اولین و آخرین راهِ منی!

-
یه دیالوگ بود می‌گفت:

[ هرجا تو باشی خونه‌ی من هم همون‌جاست. ]

آغوشِ تو
خونه‌ی منه

.

«اعتبار خانه به نور آن است و نور خانه‌ی من تویی.»

من خسته‌م، راستش دیگه خیلی خسته‌م.
انگاری توانی برام نمونده، از جنگیدن خسته‌م.
همین‌طوری خوبه! یه مدت رو می‌خوابم.
نیاز دارم به یه خوابِ زمستونی.

«حرف نزدی، اونقدر که بقیه حرف زدنت رو فراموش کردن دختر کوچولو.»

اعتراف می‌کنم هیچوقت از خودم راضی نبودم. توو تمام طول زندگیم یک‌بار هم نشد که راضی باشم و به خودم نگم باید بهتر بشی. یک‌بار نشد از ورژنی که داشتم راضی باشم. همیشه می‌خواستم بهتر باشم. همیشه می‌خواستم بی‌نقص باشم. بزرگ‌ترین مشکل من همینه، نمی‌فهمم که هر آدمی ممکنه نقصی داشته باشه و از خودم انتظار یک ورژن بی‌نقص رو دارم!

«تا تو به داد من رسی، من به خدا رسیده‌ام.»

دنبال دستم می‌گردم که چیزی بنویسم نیست.

لحظاتی هستند که، حالت بدن
هر طور هم که باشد
روح زانو زده است.

:)

کسی بهم می‌گه ضعیف نباش که خودش ضعیف بودن رو یادم داد!

وقتی برگشتی واسم از دریا بگو؛
از سختی‌های راه بگو؛
چی آخر این جاده بود؟
وقتی برگشتی با من از فردا بگو؛
از دشت پروانه‌ها بگو؛
از قاصدک آرزو ../

«اگر حالا می‌تونستم یه آرزو بکنم
آرزو می‌کردم همراهِ آرزوم بشم!»

«نجاتش بده، دختر کوچولو رو.»

‏«مقاومة تجاه البكاء أشد ألما من البكاء نفسه.»

مقاومت در مقابلِ گریستن، از خود گریستن دردناک‌تر است

.

اون که پارسال غریبه بود، الان کل هستیمه!

جهان سنگدل‌تر از آن بود که کمکم کند،
خدا هم ساکت‌تر از آن بود که انتظارش را داشتم.

-

آنهایی که به تو آسیب رسانده‌اند، شایسته عشق و احترام نيستند. حتی اگر والدین تو باشند.

- آلیس ميلر؛ بدن هرگز دروغ نمی‌گوید، ترجمه‌‌ی سهرابی‌نیک.

‏مرا اگر هزار برنجانند، هیچ‏
جز قوی‌ تر نشوم و جز عظیم تر نشوم.

‏- مقالات شمس تبریزی.