⭕ اشتباهی که شما در رابطه با همسرتان انجام می‌دهید این است که با حرف‌های‌تان، احساس بی‌لیاقتی و کوچک‌بودن و حقارت به او می‌دهید.
👈 به عنوان مثال زمانی که کاری انجام می‌دهد یا حرفی می‌زند، به او می‌گویید:
👈 یکم منطقی فکر کن!
👈 چرا این‌قدر بی‌فکر و ساده‌ای؟
👈 چرا میزاری این‌قدر راحت گولت بزنن؟
👈 چقدر بچه‌گانه فکر می‌کنی!
با بیان این جملات، همسرتان برای اثبات خودش یا راه لجبازی را پیش می‌گیرد یا اینکه از شما دور می‌شود. اوبرای اینکه سرزنش نبیند و نشنود، ترجیح می‌دهد مخفیانه اقدام کند و شرح کارها و حرف‌هایش را هرگز با شما در میان نگذارد ...!!
👈 به عنوان مثال زمانی که کاری انجام می‌دهد یا حرفی می‌زند، به او می‌گویید:
👈 یکم منطقی فکر کن!
👈 چرا این‌قدر بی‌فکر و ساده‌ای؟
👈 چرا میزاری این‌قدر راحت گولت بزنن؟
👈 چقدر بچه‌گانه فکر می‌کنی!
با بیان این جملات، همسرتان برای اثبات خودش یا راه لجبازی را پیش می‌گیرد یا اینکه از شما دور می‌شود. اوبرای اینکه سرزنش نبیند و نشنود، ترجیح می‌دهد مخفیانه اقدام کند و شرح کارها و حرف‌هایش را هرگز با شما در میان نگذارد ...!!
قضاوت و پیش‌داوری درباره یک شخص،
مشخص نمی‌کند او کیست؛
مشخص می‌کند شما کیستید..
مشخص نمی‌کند او کیست؛
مشخص می‌کند شما کیستید..
⁉️با دروغ یا دزدی کودک چه کنیم؟
🔹کودکان زیر هفت سال، درک درستی از کارهای بد همچون دزدی یا دروغ گفتن ندارند. در این سنین کودکان هرگز دزد، دروغگو یا گناهکار نیستند؛ حتی اگر از عمد این کارها را انجام داده باشند.
❌ بنابراین هیچگاه به آنان نگویید که دروغ گفتی یا دزدی کردی.
🔹در عوض می‌توانید بگویید: «این چیزی که برداشتی مال تو نبود و باید پس بدهی»؛
یا «می‌دونم این چیزی که تعریف کردی، این‌طور نیست. دقیقاً بگو چه اتفاقی افتاد».
⚠️ما بعنوان یک پدر باید بدانیم که میرغضب و بازرس خانه نیستیم؛ نباید کاری کنیم که کودک از ما بترسد؛ چون همین، عامل اصلی یادگیری «دروغ گفتن» و «پنهان کاری» کودک است.
فوروارد کن برای مامانای که نینی دارن 😍
🔹کودکان زیر هفت سال، درک درستی از کارهای بد همچون دزدی یا دروغ گفتن ندارند. در این سنین کودکان هرگز دزد، دروغگو یا گناهکار نیستند؛ حتی اگر از عمد این کارها را انجام داده باشند.
❌ بنابراین هیچگاه به آنان نگویید که دروغ گفتی یا دزدی کردی.
🔹در عوض می‌توانید بگویید: «این چیزی که برداشتی مال تو نبود و باید پس بدهی»؛
یا «می‌دونم این چیزی که تعریف کردی، این‌طور نیست. دقیقاً بگو چه اتفاقی افتاد».
⚠️ما بعنوان یک پدر باید بدانیم که میرغضب و بازرس خانه نیستیم؛ نباید کاری کنیم که کودک از ما بترسد؛ چون همین، عامل اصلی یادگیری «دروغ گفتن» و «پنهان کاری» کودک است.
فوروارد کن برای مامانای که نینی دارن 😍
🔺پدیده «تکان خوردن پا» و مدیریت استرس 🦶
حرکات کوچک و تکراری (Fidgeting) مانند تکان دادن مداوم پا، معمولاً یک تلاش ناخودآگاه از سوی سیستم عصبی برای تخلیه انرژی ناشی از اضطراب یا خستگی است. در روانشناسی، این رفتار نشان‌دهنده این است که مغز فرد در حال تلاش برای حفظ تمرکز در شرایطی است که فشار روانی (Stress) یا کلافگی درونی، سطح کورتیزول او را بالا برده است.
حرکات کوچک و تکراری (Fidgeting) مانند تکان دادن مداوم پا، معمولاً یک تلاش ناخودآگاه از سوی سیستم عصبی برای تخلیه انرژی ناشی از اضطراب یا خستگی است. در روانشناسی، این رفتار نشان‌دهنده این است که مغز فرد در حال تلاش برای حفظ تمرکز در شرایطی است که فشار روانی (Stress) یا کلافگی درونی، سطح کورتیزول او را بالا برده است.
✍️اما یک نکته مهم وجود دارد...
«حمایت از استقلال» به این معنا نیست که والدین هیچ قانون، مرز یا مسئولیتی نداشته باشند. پژوهش‌های حوزه دلبستگی و روانشناسی رشد نشان می‌دهند کودکانی که در کنار محبت، مرزهای روشن و احترام به استقلال را تجربه می‌کنند، در بزرگسالی هم از سلامت روان بیشتری برخوردارند و هم رابطه گرم‌تر و پایدارتری با والدین خود دارند.
به همین دلیل، به جای اینکه بپرسیم: «چطور فرزندم را وادار کنم از من اطاعت کند؟» بهتر است بپرسیم: «چطور رابطه‌ای بسازم که خودش بخواهد با من در ارتباط بماند؟»
گاهی کافی است به جای نصیحت کردن، فقط گوش بدهیم... به جای قضاوت کردن، کنجکاو باشیم... به جای کنترل کردن، راهنما باشیم... و به جای اینکه همیشه پاسخ را بدانیم، کنار فرزندمان بایستیم تا خودش پاسخ را پیدا کند.
فرزندان معمولاً جزئیات هدیه‌ها، کلاس‌ها یا امکاناتی را که برایشان فراهم کرده‌ایم فراموش می‌کنند؛ اما هرگز فراموش نمی‌کنند که در کنار ما چه احساسی داشته‌اند.
از خودتان بپرسید: اگر امروز همه موفقیت‌ها، نمره‌ها، مدال‌ها و دستاوردهای فرزندم را کنار بگذارم، آیا او هنوز احساس می‌کند به خاطر «خودش» دوست‌داشتنی و ارزشمند است؟
شاید پاسخ این سؤال، مهم‌ترین سرمایه‌گذاری شما برای آینده رابطه‌تان باشد.
❤️ رابطه‌ای که بر پایه عشق، احترام و امنیت ساخته شود، با گذشت زمان عمیق‌تر می‌شود؛ اما رابطه‌ای که بر
«حمایت از استقلال» به این معنا نیست که والدین هیچ قانون، مرز یا مسئولیتی نداشته باشند. پژوهش‌های حوزه دلبستگی و روانشناسی رشد نشان می‌دهند کودکانی که در کنار محبت، مرزهای روشن و احترام به استقلال را تجربه می‌کنند، در بزرگسالی هم از سلامت روان بیشتری برخوردارند و هم رابطه گرم‌تر و پایدارتری با والدین خود دارند.
به همین دلیل، به جای اینکه بپرسیم: «چطور فرزندم را وادار کنم از من اطاعت کند؟» بهتر است بپرسیم: «چطور رابطه‌ای بسازم که خودش بخواهد با من در ارتباط بماند؟»
گاهی کافی است به جای نصیحت کردن، فقط گوش بدهیم... به جای قضاوت کردن، کنجکاو باشیم... به جای کنترل کردن، راهنما باشیم... و به جای اینکه همیشه پاسخ را بدانیم، کنار فرزندمان بایستیم تا خودش پاسخ را پیدا کند.
فرزندان معمولاً جزئیات هدیه‌ها، کلاس‌ها یا امکاناتی را که برایشان فراهم کرده‌ایم فراموش می‌کنند؛ اما هرگز فراموش نمی‌کنند که در کنار ما چه احساسی داشته‌اند.
از خودتان بپرسید: اگر امروز همه موفقیت‌ها، نمره‌ها، مدال‌ها و دستاوردهای فرزندم را کنار بگذارم، آیا او هنوز احساس می‌کند به خاطر «خودش» دوست‌داشتنی و ارزشمند است؟
شاید پاسخ این سؤال، مهم‌ترین سرمایه‌گذاری شما برای آینده رابطه‌تان باشد.
❤️ رابطه‌ای که بر پایه عشق، احترام و امنیت ساخته شود، با گذشت زمان عمیق‌تر می‌شود؛ اما رابطه‌ای که بر
مغز کودک، به‌ویژه بخش مسئول تصمیم‌گیری، کنترل هیجان و قضاوت (قشر پیش‌پیشانی)، تا اواخر نوجوانی در حال رشد است. به همین دلیل، کودکان بیش از آنکه از «تهدید» یاد بگیرند، از «تجربه‌های تکرارشونده، ارتباط امن و الگوهای رفتاری والدین» می‌آموزند.
وقتی مدام از جملاتی مثل «اگر این کار را نکنی...» استفاده می‌کنیم، مغز کودک وارد حالت دفاعی می‌شود. در این وضعیت، سیستم هشدار مغز فعال‌تر از سیستم یادگیری عمل می‌کند. نتیجه این است که کودک ممکن است از ترس، برای لحظه‌ای رفتار خود را تغییر دهد، اما مهارت خودکنترلی، مسئولیت‌پذیری و تصمیم‌گیری در او تقویت نمی‌شود.
در مقابل، وقتی والدین با آرامش، قاطعیت و احترام، پیامدهای منطقی و قابل پیش‌بینی را بیان می‌کنند، کودک احساس امنیت می‌کند. این امنیت، بستر اصلی یادگیری است. در چنین شرایطی، کودک کم‌کم یاد می‌گیرد رفتارهایش پیامد دارند، احساساتش قابل درک هستند و همیشه راهی بهتر برای انتخاب وجود دارد.
البته این به معنای حذف مرزها و قوانین نیست. کودکان بیش از هر چیز به والدینی نیاز دارند که هم مهربان باشند و هم قاطع؛ والدینی که بدون داد زدن یا تهدید کردن، روی قوانین خود بایستند و در عین حال با فرزندشان ارتباطی گرم و محترمانه داشته باشند.
به خاطر داشته باشید: هدف واقعی تربیت فرزند، «کنترل رفتار امروز» نیست؛ بلکه ساختن انسانی است که فردا، حتی در غیاب شما، بتواند درست رفتار کند.
وقتی مدام از جملاتی مثل «اگر این کار را نکنی...» استفاده می‌کنیم، مغز کودک وارد حالت دفاعی می‌شود. در این وضعیت، سیستم هشدار مغز فعال‌تر از سیستم یادگیری عمل می‌کند. نتیجه این است که کودک ممکن است از ترس، برای لحظه‌ای رفتار خود را تغییر دهد، اما مهارت خودکنترلی، مسئولیت‌پذیری و تصمیم‌گیری در او تقویت نمی‌شود.
در مقابل، وقتی والدین با آرامش، قاطعیت و احترام، پیامدهای منطقی و قابل پیش‌بینی را بیان می‌کنند، کودک احساس امنیت می‌کند. این امنیت، بستر اصلی یادگیری است. در چنین شرایطی، کودک کم‌کم یاد می‌گیرد رفتارهایش پیامد دارند، احساساتش قابل درک هستند و همیشه راهی بهتر برای انتخاب وجود دارد.
البته این به معنای حذف مرزها و قوانین نیست. کودکان بیش از هر چیز به والدینی نیاز دارند که هم مهربان باشند و هم قاطع؛ والدینی که بدون داد زدن یا تهدید کردن، روی قوانین خود بایستند و در عین حال با فرزندشان ارتباطی گرم و محترمانه داشته باشند.
به خاطر داشته باشید: هدف واقعی تربیت فرزند، «کنترل رفتار امروز» نیست؛ بلکه ساختن انسانی است که فردا، حتی در غیاب شما، بتواند درست رفتار کند.
اختلال بیش‌فعالی/نقص توجه فقط به ساعات بیداری محدود نمی‌شود.
در این اختلال، به‌دلیل تنظیم متفاوت سیستم‌های عصبیِ دوپامینی و نورآدرنرژیک، مغز در خاموش‌سازی تدریجیِ شبانه ناتوان‌تر عمل می‌کند. نتیجه، تأخیر در شروع خواب، خواب سطحی و بی‌ثباتی ریتم شبانه‌روزی است.
برای بسیاری از مبتلایان، شب زمانی‌ست که بدن خسته است، اما ذهن همچنان فعال می‌ماند؛ و این اختلال خواب، خود به تشدید علائم شناختی و هیجانی در روز بعد منجر می‌شود.
خواب در ADHD یک مسئله جانبی نیست؛ بخشی از هسته‌ی عصب‌زیستیِ اختلال است
و درمان آن، صرفاً «خواب‌آور» نیست.
اختلال خواب در ADHD نیازمند رویکردی چندلایه و مبتنی بر عصب‌زیست‌شناسی است:
تنظیم ریتم شبانه‌روزی با زمان‌بندی دقیق خواب و بیداری، نوردرمانی صبحگاهی و کاهش نور آبی شبانه، به هم‌زمان‌سازی ترشح ملاتونین کمک می‌کند.
مداخلات رفتاری–شناختی ویژه‌ی بی‌خوابی (CBT-I) با هدف کاهش بیش‌فعالی ذهنی، اصلاح شرطی‌سازی‌های نادرست خواب و آموزش خاموش‌سازی شناختی، از مؤثرترین درمان‌ها محسوب می‌شود.
در صورت مصرف داروهای محرک، تنظیم دوز و زمان مصرف نقش کلیدی دارد؛ زیرا درمان صحیح ADHD در بسیاری موارد کیفیت خواب را بهبود می‌دهد، نه بدتر.
در موارد منتخب، استفاده‌ی هدفمند و کوتاه‌مدت از ملاتونین یا داروهای غیرمحرک، تحت نظر متخصص، می‌تواند مفید باشد.
همچنین شناسایی و درمان اختلالات همراه مانند اضطراب، افسردگی یا سندرم پای بی‌قرار، بخش جدایی‌ناپذیر درمان است.
در ADHD، درمان خواب به‌معنای آرام‌سازی مغز است نه سرکوب آن 🙂
در این اختلال، به‌دلیل تنظیم متفاوت سیستم‌های عصبیِ دوپامینی و نورآدرنرژیک، مغز در خاموش‌سازی تدریجیِ شبانه ناتوان‌تر عمل می‌کند. نتیجه، تأخیر در شروع خواب، خواب سطحی و بی‌ثباتی ریتم شبانه‌روزی است.
برای بسیاری از مبتلایان، شب زمانی‌ست که بدن خسته است، اما ذهن همچنان فعال می‌ماند؛ و این اختلال خواب، خود به تشدید علائم شناختی و هیجانی در روز بعد منجر می‌شود.
خواب در ADHD یک مسئله جانبی نیست؛ بخشی از هسته‌ی عصب‌زیستیِ اختلال است
و درمان آن، صرفاً «خواب‌آور» نیست.
اختلال خواب در ADHD نیازمند رویکردی چندلایه و مبتنی بر عصب‌زیست‌شناسی است:
تنظیم ریتم شبانه‌روزی با زمان‌بندی دقیق خواب و بیداری، نوردرمانی صبحگاهی و کاهش نور آبی شبانه، به هم‌زمان‌سازی ترشح ملاتونین کمک می‌کند.
مداخلات رفتاری–شناختی ویژه‌ی بی‌خوابی (CBT-I) با هدف کاهش بیش‌فعالی ذهنی، اصلاح شرطی‌سازی‌های نادرست خواب و آموزش خاموش‌سازی شناختی، از مؤثرترین درمان‌ها محسوب می‌شود.
در صورت مصرف داروهای محرک، تنظیم دوز و زمان مصرف نقش کلیدی دارد؛ زیرا درمان صحیح ADHD در بسیاری موارد کیفیت خواب را بهبود می‌دهد، نه بدتر.
در موارد منتخب، استفاده‌ی هدفمند و کوتاه‌مدت از ملاتونین یا داروهای غیرمحرک، تحت نظر متخصص، می‌تواند مفید باشد.
همچنین شناسایی و درمان اختلالات همراه مانند اضطراب، افسردگی یا سندرم پای بی‌قرار، بخش جدایی‌ناپذیر درمان است.
در ADHD، درمان خواب به‌معنای آرام‌سازی مغز است نه سرکوب آن 🙂
محبت را به کودک نه به زندگیتان بکنید
كودك نيازمند مهر والدين است
نه دلسوزی آنها...
هر چقدر توان داريد به کودک مهر بورزيد ولي دلسوزي نكنيد چرا كه دلسوزي مانع رشد كودك مي شود.
مثلاً اگر كودك شما قادر باشد خودش غذا بخورد ولي شما به او غذا بدهيد دلسوزي كرده ايد، كودك شما بايد بداند كه با گريه كردن نمي تواند به خواسته هايش برسد و اگر شما به درخواست او که با گريه است، توجه كنيد دلسوزی كرده ايد
نه دلسوزی آنها...
هر چقدر توان داريد به کودک مهر بورزيد ولي دلسوزي نكنيد چرا كه دلسوزي مانع رشد كودك مي شود.
مثلاً اگر كودك شما قادر باشد خودش غذا بخورد ولي شما به او غذا بدهيد دلسوزي كرده ايد، كودك شما بايد بداند كه با گريه كردن نمي تواند به خواسته هايش برسد و اگر شما به درخواست او که با گريه است، توجه كنيد دلسوزی كرده ايد
از آن طرف بام نیفتید!!
گاهی پدر و مادرها تصور می‌کنند امر و نهی کردن و انتظار اطاعت داشتن از فرزند، قدیمی شده و یک والد امروزی نباید چیزی از فرزندش بخواهد. این یک خطای تربیتی است، هر قدر که دوره و زمانه عوض شده باشد، باز پدر و مادر هستند که تعیین می‌کنند کودک چه کارهایی انجام بدهد و چه کارهایی انجام ندهد. چرا که کودک به لحاظ شناختی، به این حد از رشد نرسیده که بداند چه چیزی درست است و چطور و چه زمانی باید آن را انجام دهد. کودک درست مثل نهالی است که اگر چوب تراز کنار آن نگذارید به چپ و راست خم می‌شود.
گاهی پدر و مادرها تصور می‌کنند امر و نهی کردن و انتظار اطاعت داشتن از فرزند، قدیمی شده و یک والد امروزی نباید چیزی از فرزندش بخواهد. این یک خطای تربیتی است، هر قدر که دوره و زمانه عوض شده باشد، باز پدر و مادر هستند که تعیین می‌کنند کودک چه کارهایی انجام بدهد و چه کارهایی انجام ندهد. چرا که کودک به لحاظ شناختی، به این حد از رشد نرسیده که بداند چه چیزی درست است و چطور و چه زمانی باید آن را انجام دهد. کودک درست مثل نهالی است که اگر چوب تراز کنار آن نگذارید به چپ و راست خم می‌شود.
تنبیه راهی برای کسب آرامش؟
در اغلب موارد اگر والدین بر روی احساسات خود دقیق شوند، می توانند متوجه تجربه احساسی غیرمنتظره بعد از هر بار تنبیه فرزندشان شوند. در واقع پیش از آغاز احساس گناه در والدین، احساسی کاملا متفاوت با آن تجربه می شود، احساس خلاصی بعد از انتقام!
بچه هایی که از طرف والدین مورد تهدید قرار می گیرند و تنبیه می شوند بیش از دیگران نافرمان و لجباز هستند و با ضعف در اعتماد به نفس روبه رو می شوند.
نافرمانی، منفی بافی، مخالفت با دیگران و لجبازی از شایع ترین اختلالات رفتاری در کودکان پیش دبستانی و دبستانی است.
به طور قطع لجبازی بچه ها قابل اصلاح و درمان است. در غالب موارد تنبیه بچه ها، نافرمانی و لجبازی، ضعف در اعتماد به نفس، کج خلقی و پریشانی خاطر را نیز به همراه دارد.
در اغلب موارد اگر والدین بر روی احساسات خود دقیق شوند، می توانند متوجه تجربه احساسی غیرمنتظره بعد از هر بار تنبیه فرزندشان شوند. در واقع پیش از آغاز احساس گناه در والدین، احساسی کاملا متفاوت با آن تجربه می شود، احساس خلاصی بعد از انتقام!
بچه هایی که از طرف والدین مورد تهدید قرار می گیرند و تنبیه می شوند بیش از دیگران نافرمان و لجباز هستند و با ضعف در اعتماد به نفس روبه رو می شوند.
نافرمانی، منفی بافی، مخالفت با دیگران و لجبازی از شایع ترین اختلالات رفتاری در کودکان پیش دبستانی و دبستانی است.
به طور قطع لجبازی بچه ها قابل اصلاح و درمان است. در غالب موارد تنبیه بچه ها، نافرمانی و لجبازی، ضعف در اعتماد به نفس، کج خلقی و پریشانی خاطر را نیز به همراه دارد.
تکنیک های رفتار با نوجوانان
✅مهربان اما قاطع
لازم است که در اوج مهربانی قاطع هم باشید. به فرزندتان آزادی بدهید اما در عین حال محدودیت‌هایی را هم برای او وضع کنید و در مورد این محدودیت‌ها قاطع باشید.
ساعات ورود و خروج فرزندتان باید مشخص باشد اما با سختگیری بیش از حد و محدود کردن بی اندازه رفت و آمدش، کار را سخت‌تر نکنید.
به او آزادی‌های بی خطری بدهید و در مقابل با او برای پذیرش برخی محدودیت‌ها توافق کنید.گذشته از این با رفتار درست، فرزندتان را متکی به خود بار بیاورید. به او نشان دهید که در صورت نیاز همیشه برای حمایت از او حاضر هستید اما قرار نیست مسئولیت اشتباهات او را برعهده بگیرید. فرزندتان نباید به پشتوانه حمایت‌های شما، بدون ترس از عواقب رفتارش آگاهانه اشتباه کند.
✅مهربان اما قاطع
لازم است که در اوج مهربانی قاطع هم باشید. به فرزندتان آزادی بدهید اما در عین حال محدودیت‌هایی را هم برای او وضع کنید و در مورد این محدودیت‌ها قاطع باشید.
ساعات ورود و خروج فرزندتان باید مشخص باشد اما با سختگیری بیش از حد و محدود کردن بی اندازه رفت و آمدش، کار را سخت‌تر نکنید.
به او آزادی‌های بی خطری بدهید و در مقابل با او برای پذیرش برخی محدودیت‌ها توافق کنید.گذشته از این با رفتار درست، فرزندتان را متکی به خود بار بیاورید. به او نشان دهید که در صورت نیاز همیشه برای حمایت از او حاضر هستید اما قرار نیست مسئولیت اشتباهات او را برعهده بگیرید. فرزندتان نباید به پشتوانه حمایت‌های شما، بدون ترس از عواقب رفتارش آگاهانه اشتباه کند.
گاهى خودت رامثل یک کتاب ورق بزن،
انتهای بعضی فکرهایت " نقطه" بگذار که بدانی باید همانجا تمامشان کنی.
بین بعضی حرفهايت "کاما" بگذار که بدانی باید با کمی تامل ادایشان کنی .
پس از بعضی رفتارهایت هم "علامت تعجب" و آخر برخی عادت هایت نیز علامت "سوال" بگذار .
تا فرصت ویرایش هست... خودت را هر چند شب یکبار ورق بزن...
حتی بعضی از عقایدت را حذف کن ... اما بعضی را پر رنگ
انتهای بعضی فکرهایت " نقطه" بگذار که بدانی باید همانجا تمامشان کنی.
بین بعضی حرفهايت "کاما" بگذار که بدانی باید با کمی تامل ادایشان کنی .
پس از بعضی رفتارهایت هم "علامت تعجب" و آخر برخی عادت هایت نیز علامت "سوال" بگذار .
تا فرصت ویرایش هست... خودت را هر چند شب یکبار ورق بزن...
حتی بعضی از عقایدت را حذف کن ... اما بعضی را پر رنگ
👍2