پروژه‌های هنری سوفی کال

پروژه‌های سوفی کال تا حد زیادی توانسته وجه آیینی هنر را به آن برگرداند. در واقع رویکرد او را می‌توان اینطور صورت‌بندی کرد:‌ هنر به مثابه آیین. در این رویکرد تا حد زیادی «هاله» هنر به آن بازگردانیده شده است.

به همین دلیل است که پروژه‌های هنری سوفی کال را نمی‌توان به سادگی مستند‌سازی کرد زیرا تقریبا غیر ممکن است که پروژه‌های هنری او را به چند تصویر و چند خط نوشتار خلاصه کرد. بلکه باید در بازی، آیین یا داستانی که او خلق کرده است، شرکت کرد. به عبارت دیگر، برای شناخت این هنرمند بیش از آن که نیاز باشد مخاطب، آثار او را ببیند، می‌بایست درباره هنرمند مطالعه کند.

پروژه‌های هنری سوفی کال با پس زدن کالایی شدن هنر، به نوعی اصالت را به کار هنری بازگردانده و تبدیل به فرایندی دگرگون‌ساز شده است که عنصر اصلی آن کشف و معناسازی مداوم واقعیت است.

سوفی کال با این که در دوران اوج هنر پست‌مدرن آثار خود را کار می‌کرده است، همچون هنرمندان این جنبش هنری دغدغه به سخره گرفتن امر مقدس را نداشته و به جای آن تنها به زندگی و راه‌های ممکن زیستن اندیشیده است. شاید بتوان روش او ار «کیوریتینگ زیستن» نامید. به این معنی که بخش‌هایی از زندگیش را انتخاب می‌کند، عکاسی می‌کند و سپس به همراه نوشتار آنها را در مراسم یا آیینی که به دقت تنظیم کرده، با بقیه به اشتراک می‌گذارد. در واقع، او را می‌توان «طراح آیین» نامید.

تصاویر مربوط است پروژه «مراقب خودت باش»؛ یکی از مشهورترین آثار فمنیستی هنر معاصر.

متن کامل در وبلاگ پراکسیس

@PraxisMH

مستند‌سازی مشارکتی خلاقانه
(Participatory Creative Documentation)


در سه ترم متوالی در سال‌های ۱۳۹۸ و ۱۳۹۹ در جلسه اول ترم دانشجویان برگه‌های کاهی بزرگی را تهیه کردند تا در طول ترم به ثبت احساسات خودشان بپردازند. این تکنیک را ثبت احساسات یا برداشت (Impresion Journal) می‌نامند.

سپس، در یک ورک‌شاپ به صورت گروهی کتابچه‌ای ساختیم که نتیجه کلاژ کردن برگه‌های دانشجویان در طول ترم بود.

حالا این کتاب قصه‌های زیادی برای گفتن دارد، از حال و هوای آن زمان و مباحثی که مطرح شد. هر صفحه نشانی از ده‌ها دانشجو دارد.

این ترم، دو جلسه پایانی را به شکل اختصاصی‌ و با استفاده از تجارب پیشین به مستند‌سازی مشارکتی و خلاقانه خواهیم پرداخت.
اگر کسی مایل بود در کارگاه ما شرکت کنه، می‌تونه به من پیام بده. (@Majid_Heidarii)

@PraxisMH

مستند‌سازی مشارکتی خلاقانه
(گزارش اول)


در این گزارش، طی چند مرحله، روش مستندسازی مشارکتی و خلاقانه‌ی اجراشده در طول ترم تحصیلی ارائه می‌شود.

در طول ترم، در هر جلسه نماینده‌ی کلاس با استفاده از هوش مصنوعی گزارشی مکتوب از مباحث مطرح‌شده تنظیم می‌کرد. این گزارش‌ها شامل عنوان، مقدمه، بدنه‌ی اصلی و ارجاع به منابع درسی بودند.

دو جلسه‌ی پایانی ترم به مستندسازی کلی ترم اختصاص یافت. در این مرحله، دانشجویان برگه‌های A3 کاهی پارسه تهیه کردند و مطابق دستورالعمل ارائه‌شده، فرایند کار را آغاز کردند.

محتوای هر برگه شامل دو بخش نوشتاری و تصویری است. نیمی از بخش نوشتاری به بازنویسی مطالب برگرفته از گزارش‌های کلاسی اختصاص دارد و نیم دیگر به بازتاب تجربه‌ی زیسته‌ی دانشجویان در طول ترم؛ از جمله تجربه‌های آنان از اساتید، هم‌کلاسی‌ها، فضاهای دانشجویی، جامعه و یک تجربه‌ی شخصی و خصوصی از زندگی فردی‌شان.

در بخش تصویری، دانشجویان با استفاده از طراحی، نقاشی، کلاژ تصویر و متن، یا هر تکنیک دلخواه دیگر، تلاش می‌کنند همان محتوای نوشتاری را به شکلی خلاقانه و بصری بازنمایی کنند.

از دانشجویان خواسته شد در بخش نوشتاری، با تغییر خلاقانه در نوع و اندازه‌ی فونت‌ها و مقیاس کلمات، معنا و تأکید متن را تقویت کنند. همچنین تأکید شد تا حد امکان خودسانسوری را کنار بگذارند و در بیان تجربه‌ها جسارت به خرج دهند.

در طول کلاس موسیقی پخش می‌شد و تلاش بر این بود تا فضایی امن و آزاد برای برون‌ریزی عاطفی و ذهنی دانشجویان فراهم شود.

در پایان، دانشجویان برگه‌ها را با خود به خانه بردند تا در هفته‌ی بعد تحویل دهند. همچنین از آنان خواسته شد هر رویداد یا تجربه‌ی دیگری را که در این فاصله برایشان رخ می‌دهد، در برگه‌های خود ثبت و مستند کنند.

هفته‌ی آینده این برگه‌ها جمع‌آوری خواهد شد و در قالب یک کتابچه‌ی دستی سامان‌دهی و تنظیم می‌شود.

نمونه گزارش کلاسی: آتنا محسنی

تصاویر: مربوط به کلاس‌های مختلف مقطع کارشناسی در رشته‌های هنر

منابع:

راهنمای پژوهش کنش‌محور: پرسشگری و عمل مشارکتی

دانشنامه‌ی راتلج: پژوهش مبتنی بر هنر

پرونده مستند‌سازی و تحقیق هنری در وبلاگ پراکسیس


@PraxisMH

از شما دعوت می‌کنم دو متن کوتاه از مطالب کانال که تقریبا یک سال پیش منتشر شده را مجدد مرور کنید.



استبداد و نفرت

گزیده:
«یک دیکتاتور خودش را به شکل نفرت در تمام افراد جامعه تکثیر می‌کند. ما از او و تمام طرفدارانش متنفریم، از تمام افرادی که به هر شکل با او همکاری می‌کنند نیز متنفریم. به این شکل، دیکتاتور در ما متجلی می‌شود و ما حتی از کسانی که با روش‌ها و تکنیک‌هایی غیر از ما مبارزه یا مقاومت می‌کنند نیز متنفر می‌شویم.»



«اولویت با براندازی نفرت است؛ اول نفرت را برانداز بعد ظالم را»

گزیده:
«قبل از اینکه نفرت خود را بیان کنید، قبل از اینکه به انواع مختلف با ناسزاهای خلاقانه گروه‌های بهره‌مند و فریب‌خورده را خطاب کنید، به‌خاطر داشته باشید که چنین کنشی به هیچ روی به معنی روشن‌گری، مقاومت و یا مبارزه نیست. به‌خاطر داشته باشید که پخش نفرت تا حد زیادی موجبات تحکیم روابط قدرت کنونی است زیرا به هیچ روی تجمیع کننده نیروهای مردمی نیست.»


@PraxisMH

نیروی جاذبه

خلاصه بخش ۲۲، کتاب فلسفه پیاده‌روی، نوشته فردریک گرو

این بخش کوتاه است و با سطور زیر به پایان می‌رسد.

#پیاده‌روی یعنی عرضه کردن خود به توده زمین، خود را در معرض آن قرار دادن، شکنندگی بدن، حرکتی کند و بی‌وقفه که ما را فرو می‌برد. پیاده‌روی یعنی رضایت تام و تمام به این که بدنی متحرک و خم شده به جلو باشیم. اما نکته‌ی واقعا شگفت انگیز این است که چطور همین رضایت کند و آهسته، همین سستی و رخوت بی‌حد، در ما احساس شادی برمی‌انگیزد، شادیِ بودن. بدن‌های سنگین ما در هر قدم از نو به زمین فرو می‌افتد، گویی قصد دارند از نو در آن ریشه داونند. پیاده‌روی دعوتی است به ایستاده مردن.



وبلاگ پراکسیس
@WalkingPhilosophy

درباره آزادی


پادکست پراکسیس
(قسمت ۲۶)

در این متن سه معنای آزادی را با هم مقایسه کرده‌ام؛ آزادی در شعارهای مردمی، ‌آزادی در معنای فردی و آزادی فرد در اجتماع.

آنچه می‌شنوید گزارشی از تجربه زیسته من است که با تحقیقات کنشی و مستند‌سازی مشاهدات همراه بوده. سپس یافته‌هایم را با منابع علمی تطبیق داده‌ام.

در این متن، آزادی اجتماعی را نه احساس رهایی ناگهانی، بلکه مجموعه‌ای از حقوق فردی تضمین‌شده توسط قانون می‌دانم و سعی خواهم کرد به دو تعارض معنایی در مفهوم آزادی اشاره کنم.



🎧در کست باکس بشنوید




📚در وبلاگ پراکسیس متن کامل مقاله را بخوانید

نویسنده و گویند: مجید حیدری

طراح: حانیه قناویزی


@PraxisMH