انجمن علمي مهندسي پليمر
376 subscribers
99 photos
20 videos
33 files
26 links
🔶️ انجمن علمی مهندسی پلیمر شبکه نخبگان ایران

🔺️ مرجع فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی در حوزه مهندسی پلیمر

💬 ارتباط با ادمین

@PolymerAssoc_PR
@Abbasbayati96
@IranElitesNetAdmin

وابسته به شبکه نخبگان ایران
https://t.me/Iran_Elites_Net
Download Telegram
جنس آجرهای لگو

آجرهای استاندارد لگو به طور سنتی از ترکیب پلیمری ABS (اکریلونیتریل بوتادین استایرن) ساخته می‌شوند. این ماده ترموپلاستیک به دلیل ویژگی‌های زیر انتخاب می‌شود:

· استحکام و دوام بالا در برابر ضربه و فشار
· دقت ابعادی عالی برای اتصال محکم قطعات به یکدیگر
· مقاومت در برابر رطوبت و تغییرات دما

با توجه به وزن ۴٫۲ تن این سازه و نیاز به تحمل وزن خود در فضای باز، احتمالاً از همان ترکیب ABS با فرمولاسیون مقاوم‌تر یا افزودنی‌های ویژه برای افزایش پایداری در برابر اشعه UV و شرایط جوی نیویورک استفاده شده است .
لگو از سال ۱۹۶۳ از پلیمر ABS استفاده می‌کند؛ چون ترکیبی بی‌نظیر از استحکام (تحمل فشار تا ۴۳۰ کیلوگرم)، دقت ابعادی (تلرانس ۱۰ میکرومتر) و مقاومت حرارتی (تا ۱۰۴ درجه) را دارد. همچنین غیرسمی، فاقد BPA و ایمن برای کودکان است.

استانداردهای لگو برای ABS:

· تطابق با استانداردهای ایمنی اسباب‌بازی و مواد غذایی
· تست‌های فشار و ضربه‌پذیری سختگیرانه
· کنترل دقیق رنگ و ابعاد در قالب‌گیری تزریقی

ترکیب شیمیایی: ABS از سه جزء ساخته شده: اکریلونیتریل (استحکام)، بوتادین (ضربه‌پذیری) و استایرن (سختی و براقیت). این سه‌گانه، آن را به ماده‌ای ایده‌آل برای قطعات دقیق و مقاوم تبدیل کرده است.
اسکلت فلزی پنهان

نکته مهم این است که سازه صرفاً از پلیمر ساخته نشده. درون آن یک اسکلت فلزی به وزن ۳٫۵ تن تعبیه شده که نقش سازه‌ای حیاتی دارد . این اسکلت:

· وزن ۴٫۲ تنی آجرها را تحمل می‌کند
· پایداری در برابر باد و لرزش را تضمین می‌نماید
· امکان حمل و نقل در ۱۶ بخش مجزا را فراهم می‌آورد

ایده، زمان و طراحان پروژه

ایده‌پرداز و طراح اصلی: این پروژه توسط کریستوف ویتی (Christophe Vietti)، طراح ارشد لگو، پیشنهاد و طراحی شده است. او با اشاره به نمادین بودن جام جهانی و آرزوی کودکان و بزرگسالان برای بلند کردن آن، این ایده را مطرح کرد .


زمان ساخت:

· ۸ ماه از شروع توسعه تا تکمیل نهایی
· بیش از ۷,۰۰۰ ساعت کار مستقیم توسط تیم متخصص
· ۵۹ نفر شامل طراحان، مهندسان، مدل‌سازان و تکنسین‌های مونتاژ در کارخانه لگو در کلادنو، جمهوری چک

رونمایی: در ۶ ژوئیه ۲۰۲۶ (۱۵ تیر ۱۴۰۵) توسط کافو، کاپیتان افسانه‌ای تیم ملی برزیل، در میدان راکفلر نیویورک انجام شد .


مزیت برای شرکت‌های پلیمری دنیا

این پروژه از چند جهت برای صنعت پلیمر حائز اهمیت است:

۱. اثبات دوام و قابلیت‌های مهندسی پلیمرها

سازه‌ای به ارتفاع ۸٫۴۷ متر و وزن ۴٫۲ تن که در فضای باز و در معرض عوامل جوی قرار دارد، مقاومت و پایداری فوق‌العاده پلیمرهای مهندسی را به نمایش می‌گذارد . این امر اعتماد به کاربردهای صنعتی و سازه‌ای پلیمرها را افزایش می‌دهد.

۲. توسعه و نوآوری در فرمولاسیون پلیمری

نیاز به ساخت قطعات با دقت ابعادی بالا، مقاومت در برابر تغییرات دما (از شب تا روز) و حفظ رنگ و کیفیت در فضای باز، شرکت‌های پلیمرساز را به توسعه فرمولاسیون‌های پیشرفته‌تر تشویق می‌کند .

۳. بازاریابی و برندینگ صنعت پلیمر

پروژه‌هایی با این ابعاد، پلیمر را از یک ماده مصرفی به عنصری نمادین و خلاقانه تبدیل می‌کنند. این موضوع به بهبود تصویر صنعت پلیمر در اذهان عمومی و نشان دادن کاربردهای هنری و خلاقانه آن کمک شایانی می‌کند .

۴. الگویی برای ساخت‌وسازهای سبک و سیار

ثبت این سازه به عنوان "بزرگ‌ترین سازه سیار ساخته شده با آجرهای لگو" ، پتانسیل پلیمرها را در صنایع حمل‌ونقل، معماری موقت و غرفه‌سازی به اثبات می‌رساند.


منابع

· LEGO Group Official News: Unveiling of World Cup Trophy with Cafu
· LEGO Group Official News: Countdown to FIFA World Cup 26 Final
· Marketing Edge: LEGO World Cup Marketing Stunt Analysis
· USA Today / Raiders Wire: Coverage of LEGO Trophy Unveiling
· Wallpaper* Magazine: Architectural Feature on LEGO Installation
· Shortlist: Engineering Analysis of the Mega-Build
· La Nación (Argentina): Technical Report on the Construction
· NDTV Sports: Video and Report on the Unveiling Ceremony


#لگو #ABS
🔬دنیای پلیمر ها را عمیق‌تر و کاربردی تر دنبال کنید:
@polymer_association
4
یکی از چالش‌های کلیدی در مهندسی پوشش‌های پلیمری، تضاد ساختاری میان «استحکام مکانیکی بالا» و «قابلیت خودترمیم‌شوندگی» است.
شبکه‌های سخت پلیمری معمولاً به دلیل تحرک پایین زنجیره‌ها، فرآیند بسته شدن و التیام ترک‌ها را محدود می‌کنند. اما آیا می‌توان با تلفیق شیمی پیوندهای دینامیک و مهندسی مورفولوژی شبکه، پوششی توسعه داد که هم مقاومت فیزیکی مطلوبی داشته باشد و هم بتواند آسیب‌های وارده را هوشمندانه ترمیم کند؟ در ادامه، راهکار علمی و کاربردی این مقاله برای غلبه بر این محدودیت را با هم بررسی می‌کنیم.


#تحلیل_مقاله #خود_ترمیم_شونده
🔬دنیای پلیمر ها را عمیق‌تر و کاربردی تر دنبال کنید:
@polymer_association
2
Self-healing polymer coatings of polyurea-urethane/epoxy blends with reversible and dynamic bonds

محققان در این مطالعه برای حل چالش تضاد میان استحکام و قابلیت ترمیم، یک آلیاژ پلیمری پیشرفته از «پلی‌اوره-یورتان و اپوکسی» توسعه دادند. آن‌ها یک پلی‌اوره-یورتان ترموپلاستیک (FTPU) حاوی پیوندهای دینامیک دی‌سولفیدی را سنتز کرده و آن را با اولیگومرهای اپوکسی ترکیب کردند.
ایده هوشمندانه این طراحی، بهره‌گیری از واکنش برگشت‌پذیر دیلز-آلدر (DA) بود که منجر به تشکیل دامنه‌های اپوکسی جداشده‌فازی (Phase-separated) در ابعاد نانو گردید؛ شبکه‌ای که همزمان نقش تقویت‌کننده ماتریس را ایفا می‌کند و تحرک لازم برای زنجیره‌ها را فراهم می‌آورد.

این معماری مولکولی در آزمون‌های استاندارد نتایج درخشانی به همراه داشت.
حضور دامنه‌های فازی اپوکسی سبب شد مقاومت کششی پوشش تقریباً دو برابر شده و مدول آن از ۷۱ به ۲۰۹ مگاپاسکال جهش پیدا کند.
همچنین سختی مدادی آن از 3B-2B به F-H ارتقا یافت. در کنار این ارتقای مکانیکی، پوشش در تست‌های حافظه شکلی بسیار موفق بود (۹۹٪ بازیابی با حرارت) و در آزمون‌های خوردگی (غوطه‌وری در محلول نمک ۳.۵٪) و ضدآلودگی (محلول رنگی قرمز) توانست سد محافظتی بسیار پایداری تشکیل دهد.

در ادامه از چند دیدگاه نتایج این پژوهش را بررسی میکنیم

با این وجود، از دیدگاه صنعتی و مقیاس‌پذیری فرمولاسیون، نقدهای مشخصی به این سیستم وارد است. در فرآیند آماده‌سازی این رزین از حلال دی‌متیل فرمامید (DMF) استفاده شده است.
در صنعت رنگ امروز، استفاده از حلال‌هایی با نقطه جوش بالا و سمیت مشابه DMF، به دلیل قوانین سخت‌گیرانه انتشار ترکیبات آلی فرار (VOC)، یک مانع جدی برای تجاری‌سازی است. علاوه بر این، شرایط پخت (Curing) این پوشش مستلزم ۲۴ ساعت زمان در دمای $60^{\circ}C$ است؛ چرخه‌ای که برای ظرفیت و سرعت بسیاری از خطوط تولید صنعتی، پرهزینه و طولانی محسوب می‌شود.


🖇اگر مقالات مروری پیشین را به خاطر داشته باشید،
اشاره کرده بودیم که روش‌های خودترمیم‌شونده کپسولی (Extrinsic) عموماً باعث افت خواص فیزیکی و یکپارچگی ماتریس رنگ می‌شوند. رویکرد ذاتی (Intrinsic) به کار رفته در این پژوهش به خوبی این نقص را پوشش داده و استحکام ساختار را حفظ کرده است. اما یک محدودیت عملیاتی مهم در اینجا وجود دارد: برای فعال‌سازی واکنش برگشت‌پذیر دیلز-آلدر و ترمیم ترک‌ها، سطح باید به مدت ۳۰ دقیقه تحت دمای 130 درجه سلسیوس قرار بگیرد. اعمال چنین دمایی برای پوشش‌های کوره‌ای مطلوب است، اما برای سطوح حساسی مانند چوب (که در مقاله تست شده) یا پوشش‌های محیطی، محدودکننده است و نیاز به بهینه‌سازی دارد.


📊تحلیل داده‌های مکانیکی و فرمولاسیون‌ها نیز دیدگاه‌های ارزشمندی به ما می‌دهد.
بهترین عملکرد کلی مربوط به نمونه FT5BE5 (نسبت برابر FTPU و اپوکسی به همراه مقدار استوکیومتری BMI) بود که راندمان ترمیم ۸۰.۴٪ و بالاترین مدول را ثبت کرد. علت این برتری، استفاده از مقدار دقیق و استوکیومتری عامل شبکه‌ساز (BMI) است که باعث حداکثر شدن دامنه‌های جداشده‌فازی در شبکه می‌شود. در مقابل، هنگامی که در نمونه FT5B0.5E5 مقدار BMI به نصف کاهش یافت، واکنش‌های شبکه‌ای ناقص ماندند؛ در نتیجه دامنه‌های تقویتی به درستی شکل نگرفتند و هم خواص مکانیکی (افت مدول به ۴۱.۱ مگاپاسکال) و هم راندمان ترمیم دچار افت محسوسی شد.

با در نظر گرفتن دستاوردها و محدودیت‌های این پژوهش، سه افق دید جذاب برای تحقیقات آینده در این مسیر قابل تصور است:
۱. گذر به سیستم‌های پایه آب (Waterborne): اصلاح فرمولاسیون و حذف حلال‌های پرخطر مانند DMF جهت انطباق با استانداردهای زیست‌محیطی (VOC) روز دنیا.

۲. کاهش دمای فعال‌سازی ترمیم: مهندسی شیمیِ پیوندهای دینامیک (مانند اصلاح واکنش‌های دیلز-آلدر یا بهره‌گیری از واکنش‌های کلیک جدید) تا فرآیند ترمیم در دماهای بسیار پایین‌تر و حتی دمای محیط امکان‌پذیر شود.

۳. ارزیابی دوام در شرایط جوی (Weathering): بررسی پایداری عملکرد پیوندهای دینامیک و قابلیت خودترمیم‌شوندگی پوشش پس از قرارگیری در معرض تست‌های پیری (Aging) نظیر اشعه UV و آزمون‌های طولانی‌مدت مه‌نمک (Salt Spray).

🔬دنیای پلیمر ها را عمیق‌تر و کاربردی تر دنبال کنید:
@polymer_association
2
📌مراحل درخواست پاسپورت

به سایت سخا مراجعه میکنید، درخواست خروج از کشور میدید، درخواست پاسپورت سیاحتی میدید.
یه تایم خروج و ورود باید بزنید ، ماکیسمم ۱ ماه، تایم خروج رو میتونید یه هفته بعد اینکه خواستید پروسه رو شروع کنید بزنید.
باید یک مبلغی رو پرداخت کنید( ۱۰۰ الی ۲۰۰ هزار تومان) بعد درخواست معافیت تحصیلی برای دانشگاه ارسال میشه تا تایید بشه.

بعد از تایید شدن، براتون یه گزینه باز میشه که پول ودیعه رو بزنید، باید به تام خودتون حساب بانک سپه داشته باشید ، با اون حدود ۶۰ میلیون (مبلغ سال گذشته) میزنید واسه نظام وظیفه. ( وصل میشید به درگاه پرداخت و آنلاین پرداخت میکنید، پس حواست باشه رمز پویا رو بگیری حتما)

پول رو که بزنید  توی سامانه سخا اجازه خروجتون تایید میشه.
میرید پلیس+۱۰ ، یه فرم میگیرید که تکمیل کنید، همراه با پاسپورت قبلیتون( اگه داری) و کارت ملی و شناسنامه میدی بهشون. همونجا ازت عکس میگیرن معمولاً. حواستون باشه لباست یقه دار باشه، و رنگش هم روشن نباشه خیلی(شرایط عکس را مطالعه کنید).
حدود ۳ روز بعد پاسپورتتون براتون پست میشه!

یادتون نره بعدش برید وثیقه رو بگیری.

#اپلای
🔬دنیای پلیمر ها را عمیق‌تر و کاربردی تر دنبال کنید:
@polymer_association
3
Polypod002
Amir Mahdi Saneei
#پلی_پاد
اکسترودر؛ قلب تپنده صنعت پلیمر

🌀در دل بسیاری از کارخانه های تولید محصولات پلیمری، دستگاهی کلیدی قرار دارد که کمتر کسی به پیچیدگی هایش توجه میکند:
اکسترودر
این دستگاه، نقشی اساسی در تبدیل مواد خام پلیمری به محصولات نهایی مانند لوله، فیلم، الیاف و فیلامنت ایفا میکند. اما راز عملکرد این دستگاه در چیست؟

🔬دنیای پلیمر ها را عمیق‌تر و کاربردی تر دنبال کنید:
@polymer_association
3
اکسترودر را میتوان به یک سرنگ بزرگ تشبیه کرد که درون آن یک پیچ مارپیچ با سرعت میچرخد و مواد مذاب را به سمت خروجی هدایت میکند. این فرایند ساده در نگاه اول، شامل سه ناحیه مجزا با عملکردهای متفاوت است.

🧩 سه ناحیه کلیدی در اکسترودر

1-ناحیه تغذیه جامد (Solid Conveying Zone):
در ابتدای مسیر، مواد پلیمری به صورت پودر یا گرانول وارد اکسترودر شده و مارپیچ، آنها را به جلو میفرستد. در این مرحله خبری از ذوب نیست و صرفاً انتقال مواد جامد انجام میشود.

2-ناحیه ذوب (Melting Zone):
با پیشروی مواد، دما افزایش یافته و اصطکاک بین مارپیچ و مواد، گرما تولید میکند. در این بخش، پلیمر جامد به تدریج به مذاب تبدیل می‌شود. لایه ای نازک از مذاب روی دیواره سیلندر شکل گرفته و کم کم کل حجم مواد ذوب میگردد.

3-ناحیه توزین یا پمپاژ (Metering Zone):
در انتهای مسیر، تمام مواد به مذاب تبدیل شدهاند. مارپیچ مانند یک پمپ عمل کرده و مذاب را با فشار به سمت دای (Die) میفرستد. دای، آخرین قطعه ای است که به مذاب شکل نهایی میبخشد.

نکته مهم اینجاست که در نزدیکی دای، به دلیل تنگ شدن مسیر، فشار افزایش یافته و جریان برگشتی (Back Flow) خلاف جهت اصلی مذاب ایجاد میشود. این پدیده که به جریان فشاری (Pressure Flow) معروف است، باید به دقت کنترل شود تا خروجی یکنواخت و باکیفیتی حاصل آید.

🔧 هندسه مارپیچ؛ طراحی دقیق برای عملکرد بهینه

قلب اکسترودر، مارپیچ (Screw) آن است. بر روی بدنه مارپیچ، پره هایی به نام فلایت (Flight) تعبیه شده که با محور طولی اکسترودر زاویه تتا (θ) می‌سازد. در اکسترودرهای تک پیچه، این زاویه معمولاً ۱۷.۷ درجه در نظر گرفته میشود. این مقدار بهینه‌ای است که مهندسان پس از محاسبات فراوان به آن دست یافته‌اند؛ تعادلی مناسب بین سرعت انتقال مواد و فشار ایجاد شده.

فضای میان دو فلایت متوالی و دیواره سیلندر، کانال (Channel) نام دارد که خود از سه مشخصه اساسی تشکیل شده است:

· عمق کانال (H): فاصله کف مارپیچ تا لبه فلایت که نشان دهنده ظرفیت انتقال مواد است.

· عرض کانال (W): فاصله عمودی میان دو فلایت که تعیین‌کننده سطح مقطع عبور مذاب می باشد.

· گام مارپیچ یا پیچ (L): فاصله میان دو فلایت متوالی که مشخص میکند با هر دور کامل مارپیچ، مواد تا چه اندازه به جلو حرکت میکنند.

قطر مارپیچ (Ds) و قطر سیلندر (Db) با یکدیگر تفاوت جزئی دارند و این اختلاف، کلیرنس (Clearance) نامیده میشود که محل نشت جزئی مذاب است.
📐 روابط ریاضی حاکم بر مارپیچ

ارتباط میان قطر مارپیچ و گام آن از رابطه زیر پیروی میکند:

L = π × Ds × tan(θ)

با جایگذاری زاویه ۱۷.۷ درجه، به تقریب خوبی L ≈ Ds میرسیم. یعنی گام مارپیچ تقریباً برابر با قطر آن خواهد بود که این خود نشانه ای از طراحی بهینه است.

عرض کانال نیز از رابطه زیر قابل محاسبه است:

W = L × cos(θ) = π × Ds × sin(θ)


🚀 سرعت مذاب و جریانهای درون کانال

برای تحلیل جریان، فرضی ساده کننده در نظر گرفته میشود: به جای چرخش مارپیچ، سیلندر را در حال چرخش فرض کرده و مارپیچ را ثابت در نظر میگیریم. این فرض به دلیل کوچک بودن عمق کانال نسبت به قطر، به واقعیت بسیار نزدیک است.

سرعت محیطی سیلندر (Vb) از رابطه زیر به دست میآید:

Vb = π × Ds × N

که در آن N تعداد دور مارپیچ در واحد زمان است.

اما مذاب دقیقاً در امتداد حرکت سیلندر حرکت نمیکند، زیرا زاویه تتا باعث انحراف مسیر میشود. بنابراین سرعت مذاب در راستای محور اکسترودر (Vz) به صورت زیر محاسبه خواهد شد:

Vz = Vb × cos(θ) = π × Ds × N × cos(θ)

با توجه به اینکه θ = ۱۷.۷ درجه، مقدار cos(θ) ≈ ۰.۹۵ خواهد بود؛ یعنی مذاب با حدود ۹۵ درصد سرعت سیلندر به سمت جلو حرکت میکند.
📊 دبی خروجی؛ معادله نهایی

دبی حجمی (Q) یا همان حجم مذابی که در واحد زمان از اکسترودر خارج میشود، از تفاضل دو جریان به دست می آید:

Q(total) = Q(drag) – Q(pressure)

· جریان کششی (Q_drag): ناشی از حرکت سیلندر و همواره در جهت جلو.

· جریان فشاری (Q_pressure): ناشی از اختلاف فشار که در ناحیه دای به صورت جریان برگشتی ظاهر میشود.

هر چه فشار در انتهای اکسترودر بیشتر باشد، جریان برگشتی افزایش یافته و خروجی مؤثر کاهش می یابد. بنابراین کنترل دقیق فشار و پارامترهای طراحی مارپیچ، نقشی حیاتی در کیفیت محصول نهایی ایفا میکند.

#اکسترودر #فرآیندهای_ساخت
🔬دنیای پلیمر ها را عمیق‌تر و کاربردی تر دنبال کنید:
@polymer_association
3
🔬 دوره تخصصی «پوشش‌های هوشمند پلیمری؛ طراحی، ساخت و کاربردهای پیشرفته»

👩🏻‍🏫 مدرس دوره: دکتر هلما وکیلی
عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی شیمی، دانشکده فنی دانشگاه تهران
معاون بین‌الملل دانشکده مهندسی شیمی
مسئول کمیته ارتباط با صنعت دانشکده مهندسی شیمی

🗓 زمان برگزاری: ۲۸، ۲۹ و ۳۰ مردادماه
ساعت: ۱۸ تا ۱۹:۳۰
💻 نحوه برگزاری: آنلاین در بستر اسکای‌روم
💳 هزینه ثبت‌نام: ۹۰۰ هزار تومان
📉تخفیف دانشجویی: ۱۰٪
👨‍💻تخفیف شرکت‌کنندگان وبینار قبلی پوشش‌های هوشمند: ۲۰٪

⚠️ ظرفیت دوره محدود و تنها ۶۰ نفر است؛ برای قطعی‌شدن ثبت‌نام، زودتر اقدام کنید.

ثبت‌نام و دریافت اطلاعات بیشتر در بله و تلگرام:
@PolymerAssoc_PR

🔬دنیای پلیمر ها را عمیق‌تر و کاربردی تر دنبال کنید:
@polymer_association
انجمن علمي مهندسي پليمر
اکسترودر را میتوان به یک سرنگ بزرگ تشبیه کرد که درون آن یک پیچ مارپیچ با سرعت میچرخد و مواد مذاب را به سمت خروجی هدایت میکند. این فرایند ساده در نگاه اول، شامل سه ناحیه مجزا با عملکردهای متفاوت است. 🧩 سه ناحیه کلیدی در اکسترودر 1-ناحیه تغذیه جامد (Solid…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📹 همانطور که در پادکست امروز توضیح داده شد، اکستروژن یکی از ستون‌های صنعت پلاستیک است. این بار ویدیوی عملی این فرآیند رو ببینید تا تئوری و عمل کنار هم قرار بگیرند.

منتظر بازخورد و سوالات شما هستیم...

#اکسترودر #فرآیندهای_ساخت
🔬دنیای پلیمر ها را عمیق‌تر و کاربردی تر دنبال کنید:
@polymer_association
ظهور اخیر چاپ زیستی (bioprinting) نقش مهمی در پیشرفت فناوری‌های مهندسی بافت و پزشکی بازساختی (TERM) ایفا می‌کند. به‌طور سنتی، استراتژی‌های مهندسی بافت و پزشکی بازساختی بر داربست‌های مهندسی‌شده تکیه کرده‌اند تا سازمان‌دهی ساختاری لازم را برای سلول‌هایی که روی این ساختارهای ساخته‌شده کشت می‌شوند، جهت اتصال، تکثیر و تشکیل ماتریس خارج سلولی (ECM) فراهم کنند.

#تحلیل_مقاله
🔬دنیای پلیمر ها را عمیق‌تر و کاربردی تر دنبال کنید:
@polymer_association
🔥2
3D-Bioprinting of Polylactic Acid (PLA) Nanofibers-Alginate Hydrogel Bioink Containing Human Adipose-Derived Stem Cells

داربست‌ها علاوه بر فراهم کردن الگوی معماری سه‌بعدی، تلاش می‌کنند تا محیط متخلخل و طبیعی سلول‌ها را تقلید کنند. به دلیل توانایی در ایجاد معماری‌های رشته-منافذ (strand-pore) دقیق و مشخص، فرآیندهای تولید افزایشی به کمک رایانه مانند تف‌جوشی گزینشی لیزر، استریولیتوگرافی، مدل‌سازی رسوب لایه‌ای ذوب‌شده و چاپ زیستی سه‌بعدی (3D-Bioplotting)، بیش از یک دهه است که به‌طور گسترده برای ساخت داربست مورد استفاده قرار می‌گیرند.
جوهرهای زیستی (Bioinks) با فراهم کردن محیط پشتیبان، نقشی محوری در چاپ زیستی سه‌بعدی ایفا می‌کنند؛ محیطی که در آن سلول‌های محصورشده (encapsulated cells) می‌توانند تنش‌های ناشی از فرآیند ساخت دیجیتالی را تحمل کرده، به رشد و تکثیر ادامه دهند و در نهایت ماتریکس خارج‌سلولی (ECM) تشکیل دهند. برای اثربخشی حداکثری، بسیار مهم است که ساختارهای چاپ‌زیستی‌شده تا حد امکان محیط بافت طبیعی را بازسازی (recapitulate) کنند.در همین راستا، ساختارهای بافت نرم اسکلتی-عضلانی (musculoskeletal soft tissue) می‌توانند از جوهرهای زیستی که ساختار ماتریکس نانولیفی آن‌ها را تقلید می‌کنند، بهره‌مند شوند؛ ویژگی‌ای که برای عملکرد آن‌ها نیز حیاتی است.

این مطالعه بر توسعه و ارزیابی اثبات مفهوم (proof-of-concept) یک جوهر زیستی فیبری متشکل از هیدروژل آلژینات، نانوالیاف پلی‌لاکتیک اسید (PLA) و سلول‌های بنیادی مشتق از چربی انسانی (hASC) برای چاپ زیستی چنین بافتی تمرکز دارد. سازه‌ها.
ابتدا، تکثیر و زیست‌پذیری سلول‌های hASC در رشته‌های چاپ‌شده به روش 3.D-bioplotting طی ۱۶ روز در شرایط آزمایشگاهی (in vitro) مورد ارزیابی قرار گرفت. سپس، یک منیسک داخلی زانوی انسان که با استفاده از تصاویر رزونانس مغناطیسی به‌صورت دیجیتالی مدل‌سازی شده بود، چاپ زیستی شد و طی ۸ هفته در شرایط آزمایشگاهی مورد ارزیابی قرار گرفت.نتایج نشان می‌دهند که جوهر زیستیِ تقویت‌شده با نانوالیاف، سطوح بالاتری از تکثیر سلولی را در داخل رشته‌های چاپ‌شده فراهم کرد که اوج آن در روز هفتم بود، در حالی که همچنان اکثریت قریب به اتفاق سلول‌های زنده را در روز شانزدهم حفظ نمود.

فعالیت متابولیک سلولی در روز هفتم در این جوهر زیستی، ۲۸.۵٪ بالاتر از جوهر زیستی فاقد نانوالیاف بود.بررسی بافت‌شناسی (هیستولوژی) منیسک چاپ‌شده در هر دو هفته چهارم و هشتم، نشان داد که تراکم سلولی در نواحی خارجی در مقایسه با نواحی داخلی سازه، به ترتیب ۵۴٪ و ۱۴۷٪ بالاتر است.همچنین حضور کلاژن و پروتئوگلیکان‌ها در نواحی اطراف سلول‌های hASC مشاهده شد که نشان‌دهنده ترشح ماتریکس خارج سلولی (ECM) و تمایز کندروژنیک (غضروفی شدن) است.

🔬دنیای پلیمر ها را عمیق‌تر و کاربردی تر دنبال کنید:
@polymer_association
🔥3
Forwarded from 𝙼𝚘𝚑𝚊𝚖𝚖𝚊𝚍 𝙼𝚎𝚑𝚍𝚒
دعوتنامه‌ای از جنس پلیمرها👀🧪

اگر یک مهندس پلیمر هستی و یا به مهندسی پلیمر و دنیای بی‌انتهای پلیمرها علاقه داری، ازت دعوت می‌کنم که به کانال Poly(MMA) بیای تا با همدیگه یک ماجراجویی علمی و هیجان‌انگیز رو شروع کنیم، غرق در این دنیای پر از شگفتی بشیم و کلی مطلب جدید و باحال از هم یاد بگیریم 🤓🚀

حالا توی این Poly(MMA) قراره چیکار کنیم؟!🤔🧐

توی این کانال قراره:

✔️ منابع دانشگاهی در مقاطع مختلف (از کارشناسی تا دکتری) به اشتراک ‌گذاشته بشه 🧑🏻‍🎓👩🏻‍🎓📚

✔️ ترفندهای مختلفی که توی مسیر تحقیق میتونه بهت کمک کنه رو یاد بگیری 👨🏻‍💻👩🏻‍💻🛠

✔️ موضوعات مختلف صنعتی و کاربردی جذاب رو ببینی 👨🏻‍🔬👩🏻‍🔬🏭

و مهم‌تر از همه 🥳🎉

▫️خودت هم میتونی در تولید محتوای این کانال تعامل و مشارکت داشته باشی 🫵😎

 

اگر دوست‌داری از طریق لینک زیر به جمع ما اضافه شو😌👇

📱📱https://t.me/PolyMMA

برای اینکه بتونی مطلبی که نوشتی رو با اسم خودت توی کانال قرار بدی، لطفا به آیدی زیر پیام بده  🤝📩

📱@PMMA17📱

منتظر حضور گرم‌ همه‌ی شما و ارسال مطالب ارزشمندتون هستم ✌️❤️🔥
🔥21
صنعت پتروشیمی و پلیمر در حال گذر از مدل‌های سنتی «واکنشی» (Reactive) به سمت «سیستم‌های خودگردان و هوشمند» است. ورود هوش مصنوعی در این حوزه دیگر صرفاً یک ابزار کمکی نیست، بلکه پارادایم تولید، پایش و بهینه‌سازی فرایندها را کلاً تغییر داده است.
در این پژوهش کوتاه، مسیر این تحول و نقش AI در آینده واحدهای پتروشیمی بررسی شده است:

محورهای اصلی:
تغییر الگوی عملیاتی: انتقال از نگهداری پس از خرابی به نگهداری پیش‌بینانه (Predictive Maintenance).
بهینه‌سازی فرایندی: کنترل هوشمند واکنش‌ها، کاهش مصرف انرژی و افزایش راندمان تولید.
خودگردانی کامل: چگونه واحدهای پتروشیمی به سمت تصمیم‌گیری‌های بدون دخالت انسانی حرکت می‌کنند؟

📌 متن کامل را از لینک زیر بخوانید:
هوش مصنوعی در صنعت پتروشیمی: از کارخانه‌های واکنشی تا سیستم‌های خودگردان هوشمند

#هوش‌مصنوعی
🔬دنیای پلیمر ها را عمیق‌تر و کاربردی تر دنبال کنید:
@polymer_association
🔥2👏1