^°𝐏𝐞𝐫𝐬𝐢𝗺𝗺𝗼𝐧
20 links
Download Telegram
ʚ-🧡
پنجره ی خانه اش تا به حال عاشق نشده بود، تا به حال فراق یار را نچشیده بود و تا به حال در حسرت برگشتن عشقش نسوخته بود.
لیوان قهوه را به لبان بغض دارش نزدیک کرد و لبه اش را میان دو لبش گرفت. بغض، امانش را برید و لرزش لبانش دو چندان شد. نه، نمیتوانست آن داغی را بنوشد، دلش دیگر سوختن نمیخواست، مدت ها بود دل عاشقش در پس این چهره ی غمبار و اندوهگینش منتظر وصال یارش بود اما کدام یار! همانی که با زبان تندش او را فقط نیش میزد و زهرش را جرعه جرعه به روی قلب عاشق و دلباخته اش میریخت؟ همان که از عشق دیگری دم زد و او را در آن شب ترسناک و بارانی تنها گذاشت؟ آه چقدر از باران متنفر بود، چقدر دلش از صاحب آن خاطرات شکسته بود و از او نفرت داشت، و چقدر ساده به اندازه ی نفرتش از او، هنوز هم عاشقش بود...!


تقدیم به لردِ نانا، ویلو هیونگ❄️
https://t.me/xdarklordx35
ʚ-🧡
لبانش را مدام بهم میفشرد و برای یکی از بیشمارترین بار ها حسرت آغوشی را کشید که حالا تنها غرق شونده اش خودش بود.
میخواست هیچگاه ولش نکند، هیچگاه دستش را رها نکند، هیچ گاه از این آغوش گرم دست نکشد، هیچگاه دلش را نشکند، هیچگاه حسرت داشتنش را نخورد، همیشه بماند و همیشگی باشد، همیشه به غم ها بخندند و همیشه از شادی ها بگویند... اما حالا، همه ی چیزی که بینشان وجود داشت؛ اندوهی پوچ بود، حسرتی ناتمام بود، گریز بود و درد بود...


تقدیم به امید زندگیم، سبزک من، ارونا❄️
https://t.me/hoperunInyourDream
ʚ-🧡
روی جدول، درست مقابل مغازه نشست و به درب سفید آن خیره شد؛ فاصله ی عذاب آوری که یکسال تمام او را از عشقش محروم کرده و شکنجه اش داده بود، حالا فقط به وسعت یک خیابان خلوت در بینشان، مانع ایجاد کرده بود. چه مسخره که دلش میخواست تمام محدودیت های آن یکسال را از میان بردارد و در عرض یک دقیقه به سوی معشوق عزیزش بدود، تنش را بغل بگیرد و عطر مالکیتش را بعد از یکسال دوری دوباره روی بدنش به جای بگذارد.
خیابان، خلوت بود و هوا از تکه های یخ زده ی سوز، در سرمای سرسام آور خیابان لبریز... و او در حالی که دست هایش را به هم گره زده بود، به مغازه ی رو به رویش چشم دوخته بود و به جای نوشیدن قهوه ی داغ خوشبخت شدن عشق قدیمی اش، در سرمای وجودش حسرت میخورد.


تقدیم به مرد جذابی که افتخار آشنایی باهاش رو نداشتم❄️
https://t.me/DeathInSilence
ʚ-🧡
باز هم ترکش کرد... چه عروسک قشنگی شده بود! چه قشنگ آغوش لب هایش را ترک گفت و چه قشنگ تر دلش را با حرفش خون کرد...چه قشنگ با ساز و خواسته اش رقصید و چه قشنگ تر تسلیم دستان سراب گونه اش شد، چه قشنگ قلبش به خواسته ی او گوش سپرد و چه قشنگ تر بود دست به یکی کردن قلبش با قلب ناچار و هوسران مردش... و چه بیچاره بود که چنین مضحکه ی دست قلب هایشان شده بود! آخر عروسکی به این قشنگی را کجای دنیا میشد پیدا کرد؟!
لبانش را بهم فشرد و چشمان لبریز از اشکش را بهم زد. باز هم تنش سرد شد، تنها و غریب شد، باز هم در حسرت ماندنش ماند و بازهم باید با رفتنش میساخت اما این بار به جای ساختن در فراقش میسوخت...
از داخل آیینه به خودش نگاه کرد؛ چه عروسک غمگینی شده بود...


تقدیم به ددیم، منبع ارامشم، اقیانوسم، دمیانم❄️
https://t.me/RainyFridaysofTokyo
ʚ-🧡
بعد از خواندن آن ترانه، فقط خودش را غرق آغوش او کرده و نجوا کنان گفته بود "هیچوقت براش این آهنگو نخون"
و او چه دردناک و دوست داشتنی پاسخش را داده بود "هیچ وقت براش هیچ اهنگی نخوندم!"
چه غمگین، از شنیدن پاسخش خوشحال شده بود! چقدر دلش میخواست حالا به جای تن عریان خودش، تن اورا به بغل میگرفت و به جای همراه شدن با گریه ی قطرات سرگردان ابی که از سر و تنش میریخت، با غصه های او میگریست..!


تقدیم به دنیل قلبها، کوچولوی فحشوی من❄️
https://t.me/OceanOfPains
ʚ-🧡
غمی خوفناک در چشمانش موج میخورد؛ غمی که چنگ مینداخت به سینه ی درد های قلبش، از بین میبرد تمام صبر لبریزش و میشکست ذره ذره ی قلب ترک خورده اش را.
به چشم های جدی و خونسرد او خیره شد؛ اگر واقعا او را فراموش کرده بود، پس این چشم های پر از اشکش دیگر چه بود! این غم عظیمی که با نزدیک شدن لبانش به لبان بی حرکتش داشت از روی قلبش کنار میرفت دیگر چه بود... این مشتی که روی سینه ی او بیشرمانه چسبیده و با نزدیک شدن لبان سرکشش به لب های او باز و بازتر میشد دیگر چه بود... گناه آن دو بیگناه دیگر چه بود..!
چشمان تیز و برنده اش خیره ی چشمان منتظر و لبریز جیمینی بود که دلش در تب و تاب پیچ میخورد؛ چشم هایش را بسته بود و در انتظار او لحظه شماری میکرد! در مقابل، او میکوشید تا قلبش را برای نخواستن جیمین کنترل کند، اما آیا موفق هم بود؟ میتوانست از آن لب های ساکت و چشمان بسته و دل خونش دست بکشد و پا روی همه چیز بگذارد؟


تقدیم به کسی که همیشه بهم کمک کرد و شد نانیِ نانا، هرمیداس❄️
https://t.me/itsharu13
ʚ-🧡
-ازت بدم میاد.. چرا عاشق هر چیزی که به تو مربوطه میشم؟
-ازم متنفر شو..
این بار او سر تکان داد، با بغضش خندید و با همان خنده ی گریه دار گفت:
-اول از خرمالو شروع میکنم بعدم عطرت..
انگشتانش را روی لبان بسته اش کشید:
-بعد خنده هات..
نگاهش را بالاتر سوق داد:
-و آخریشم چشمات...
زندگی تلخ است.. فقط.. برای بادامی سوخته که تلخی را نسبتش داده اند!
زندگی تلخ است.. برای شربتی که از همان اول تلخی را چاشنی اصالتش کردند تا درد انسان ها را تسکین دهد!
زندگی تلخ است... برای چای سیاهی که از سیاهی ظاهرش رنج میکشد!
زندگی تلخ است.. برای انسانی مغرور و بی عشق!
و تلخ ترین شد زندگی.. برای اویی که تنها شیرینی زندگی اش را از دست داده بود...


تقدیم به عموی مهربونم، لین❄️
https://t.me/lLUNAELUMEN
ʚ-🧡
اندوه در سینه ی در و دیوار اتاقکی بود که بوی تعفن و مرگ میداد و اشک در چشمان پسر بزرگتری که دستانش در دستان سرد و خموش مردش قفل شده بود...
صدای گنجشکانی که صبح روز قبل به امید بیدار شدن پسر کوچکتر از آن خواب بیش از حد طولانی سرود بیداری میخواندند، امروز حال و هوای دیگری داشت؛ آواز غریبی داشت صدای پرنده ی سرخوش در اسمان خاکستری آن روز...
در آن روز سیاه بیهوده بود رز های سپیدی که برایش درون گلدانی جای داده و کنار تختش گذاشته بودند، روز سیاهی که با صدای بوق های کند و ضعیف دستگاهی که هر لحظه امکان سوت کشیدن و تمام شدن زندگی مرد زندگی اش را میداد، قلبش را تهدید میکرد، اشک را میهمان چشمان نمدار بقیه ی افراد حاضر در اتاق میکرد و ناله و شیون پسر بزرگتر را بیشتر بر می انگیخت....
پر میشدند بغض های خالی از نت های گمشده ی هق هق بیصدای پسرکی که دیگر چشمانش سو و رمقی برای گریستن نداشت...
(بیاین قربون صدقه خرمالو بریم)

تقدیم به بارانم، تک یجیم، کوچولوی جذابم، الا❄️
https://t.me/precipitations
ʚ-🧡
-بعضیا هم فقط از عشق، دوست داشتنشو میدونن و هیچ وقت دوست داشته نمیشن! نه اینکه این حسو نخوان، فقط هیچ وقت کسی عاشقشون نمیشه.
او هم در ادامه ی حرفش گفته بود:
-اینکه میگن همیشه یه نفر یواشکی دوستت داره فقط برای فیلما و داستاناست. سهم بعضیا از دوست داشتن، تنها موندنه.
و او چه بیگناه و امیدوار، انکار کرده و جواب داده بود:
-نه، سهمشون اینه که کم کم سعی میکنن خودشونو دوست داشته باشن و این، سهم هر کسی نیست! اون وقته که از تنهاییت واقعا لذت میبری و همه ی کارای بیخود دنیا هم برات قشنگ میشن، خیلیا هستن که اصلا نمیتونن تنها بمونن اما من باید سعی کنم که یکی از اونا نباشم، مگه نه؟
و چقدر این گفته ی او درد داشت!


تقدیم به کسی که با نوازش تار های ویالون و حرکت دادن دست هاش روی اون، ارامش میبخشه. دن❄️
https://t.me/ARayOfMoonlight
ʚ-🧡
انگشتان بلند دستش را لای انگشتان کوچکش قفل کرد تا آنها هم مثل تن هایشان یکی شوند! شیرین بود طعم دهانشان به لطف خرمالو هایی عاشق و جوان!
شیرین بود صدای بوسه های بی پروایشان در اتاقی که برای اولین شب صاحبان عاشق و دلباخته اش را شناخته بود!
تلخی و رنجش های گذشته حالا طعم دیگری داشت؛ طعم تمام شدن میداد سختی هایی که در راه عشق به جان خریده بودند و بوی آزاد شدن میداد عشقی که مدت ها در قلب هایشان خودش را زندانی کرده بود...
اصلا شیرینی و گوارایی مگر چه بود؟
داشتن جیمین برای تهیونگ گواراتر از چیز دیگری نبود!
و شیرین شد زندگی
برای خرمالویی عاشق که ذاتی گس و نامفهوم داشت!


تقدیم به کوچولوی کیوت و خندونم، تدی❄️
https://t.me/Lussciouss
ʚ-🧡
چشمانش را باز کرد و به تلخی لبخند زد:
-اما.. اما یه وقتایی ادم لازمه همش عاشق نباشه، مگه نه؟ یه وقتایی.. یه وقتایی باید از عشقت متنفر بشی، زندگی که همیشه شیرین نیست... یه وقتایی لازمه قربانی بشی! میگن عشق واقعی تهش نرسیدنه... ولی اونا مگه خودشون عشقو تجربه کردن که میگن؟ مطمئن باش اوناییم که نرسیدنو تجربه کردن قلبشون توان فکر کردن به عشقشونو نداشته، اونا فقط عصبانی بودن یچیزی گفتن. ولی این اولین باره که حس میکنم منم حس اونارو دارم.. منم مثل اونا قلبم کم کم میمیره و اخرش میشم یه ربات تلخ که قبلا یه گذشته شیرین داشته...


تقدیم به خاله ی کیوتممم، مهربونم، میایی❄️
https://t.me/mialocs
ʚ-🧡
صدای بلند شدن هق هقش با صدای سوت مرگبار دستگاه یکی شد...
بغض خرمالو ها ترکید! گنجشک ها دیگر آوازی نخواندند، سکوت در سینه ی اتاق دمید و حاکمیت کرد، اشک های ترحم در چشمان بقیه نقش بست و صدای گریه های جانسوز و فریاد های دلخراش پسرک به یکباره در کل اتاق طنین انداخت...
به روزگارش میخندید!


تقدیم به دونگ کوچولو و کیوتم، الپایر❄️
https://t.me/ltaedex
ʚ-🧡
چه دل بزرگ و عاشقی را برای به دست اوردن عشق عزیزش شکست و چه قویدل بود او که این چنین زیر فشار دردناک قلبش همچنان عاشقی میکرد، شاید نیروی عشق بود که به او قدرتی خارق العاده برای ادامه دادن میداد وگرنه او که از همان اول هیچ تعریفی از زندگی نداشت که بخواهد خارق العاده اش کند...

تقدیم به کاراملم، کارل کوچولو❄️
https://t.me/Littlekaramel
ʚ-🧡
رو به روی آیینه عریض و بزرگ که بالای روشویی قرار داشت، ایستاد و شیر آب آن را باز کرد، چند باری روی صورتش آب پاشید تا کمی هوشیار شود و به خودش بیاید. تنها بوسه عشقش با آن پسر او را اینگونه از پا در آورده بود... چقدر سست و گیج رفتار میکرد و چقدر از این وضعیت در عذاب بود... سستی ذهن و قلبش به پاهایش هم سرایت کرده بود و بدن پسرک را ضعیف تر از قبل میکرد. سرش را بیشتر به زیر انداخت و این بار بیشتر و بیشتر به صورتش آب پاشید، بغض باد کرده اش شکست و حالا اشک هایش با قطرات لغزنده و سرد آب یکی شده بودند. چقدر خوب که کسی نبود تا غرور مردی که داشت ذره ذره به خاطر عشقش میشکست و خرد میشد را ببیند! صدای هق های بیصدایش در آمد و این صدا، او را بیشتر و بیشتر از خودش متنفر میکرد. این صدا، صدای شکستنش بود... صدا خرد شدن قلبش، تلاطم ذهنش، پریشانی حال تنش، بغض عاشقانه اش، عشق بی تردید و پابرجایش و حکم جدایی از عشقش..

تقدیم به هیونگ مهربونم، تکلا❄️
https://t.me/IllusionT
ʚ-🧡
از صدای دلشوره ی بی پایان و گریه های پسرک، ناله میکردند خرمالوهای شیرین و منتظری که از چند ساعت پیش برای دیدن چشمان باز صاحب خفته شان، دست به دعا شده و انتظار کشیده بودند...
پسرک، چشمان اشک آلودی که دیگر توان باز شدن نداشتند را باز کرد و سرش را از روی سینه ی مردش بلند کرد. دستان سردش را فشرد و با بغض نالید:
-ببین برات خرمالو خریدم... تو که خرمالو دوست داشتی...
صدایی جز صدای آن بوق های کذایی نمیشنید.
-تو که همیشه دلت واسه دیدنشون ضعف میرفت... حالا چشماتو باز کن و به جای من به اونا نگاه کن...
این بار حتی خرمالو های منتظر هم با حرف او بغض کردند.
-بهم گفتی زود میبینمت، اینجوری میخواستی منو زود تر ببینی؟ گفتی دلم برات تنگ شده.. این بود اون دلتنگیت؟ قرار بود محکم بغلم کنی جوری که نتونم هیچ وقت از زیر دستات در برم... پس چرا دستات بی حرکت رو این تخت افتادن؟ دیگه دلت نمیخواد بغلم کنی؟
(بمیرم) باشه.. ولی ترکم نکن... من بدون تو.. میمیرم.. واقعا میمیرم... (قشنگ وایبشو میدونی..)

تقدیم به عموی نازنین و مهربونم، کسی که همیشه بهم وایب مثبت هدیه میده، ویکسن❄️
https://t.me/demulcentV
ʚ-🧡
چاره ای نداشت، دلش آغوش او را میخواست و اما دیگر اویی نبود که در آغوشش بگیرد، پس دستانش را باز کرد با تمام وجودش، تن گرم عشقش را روی تن سرد و بی پناه خود تجسم کرد...
دریا با لحن آرام موج هایش آن دو را صدا میزد، اما او شرمگین از اینکه به روی دریا نگاهی بیندازد، چشمانش را بسته بود. چطور میتوانست به اقیانوس بی انتهای روبرویش بفهماند دیگر اویی در کنارش نبود که در حضورش برای او خاطره بسازند..!


تقدیم به احمگ مهربون، ایلوای جذاب❄️
https://t.me/eleutheeromania
ʚ-🧡
و حالا همه چیز در لذت غرق شده بود؛ لذتی که کوچک بود اما لذت بخش بود! مثل لذت له کردن کمی برف دست نخورده در سرمایی بی سوز، لذت کودکی خوش ذوق و بی قرار برای فوت کردن شمع تولد شش سالگی، لذت شکستن کمی شاه بلوط تازه در ایوان سرد خانه ی زمستانی، لذت رقص تند قطرات آب و هلهله ی باد از شادی آسمان داغ ماه آگوست، شکر گفتن خدا در شب های بیکران خوشحالی، تمنای یک شب ماندن دوستی خوش نشاط در بین تنهایی دلت...
چه لذتی بالاتر از تولد عشقی که مرگ را نمیدانست!
و چه لذتی بالاتر از شادی خرمالو هایی که در آن ماه های نحس قلب هایشان معنی عشق را هجی میکردند و شنلی از شادی میان انبوهی از اندوه میبافتند!


تقدیم به بهترینم!، هیونگ مهربونم، بابابزرگ عزیزم، کسی که همیشه پیشمه، انزوم❄️
https://t.me/Enzoel
ʚ-🧡
در دلش حرف جیمین را به خاطر آورد:
"میگن مسیح برای اینکه اشکامونو پاک کنه همیشه یکی از فرشته هاشو برامون میفرسته!"
سرش را از روی فرمان بلند کرد و به پشتی صندلی تکیه داد، چشمانش را روی هم فشرد اما اشک هایش بی مهابا و آزادانه روی صورتش میریختند، بی اراده هق میزد و بی اراده تر از صدای هق هق هایش فریاد میزد:
-فرشته ی من تو بودی جیمین تو بودی.. چقدر دیگه باید ضعیف بشم که بیای و اشکامو پاک کنی.. چقدر..


تقدیم به گشنگه نانا، کیوت کوچولوم، ایانم❄️
https://t.me/iyanhastam
پایان^
اون کسانی که پرایوت شیر کرده بودن لطفا به ناشناسم لینک دیلیشونو بدن تا براشون بزارم.
ʚ-🧡
با گریه اش هق میزد و برای او افسوس میخورد. در این بین هیچکس هیچ گناهی نداشت پس چه نامی را باید برای سر فصل این داستان غم انگیز انتخاب میکرد؟ شاید گناه بیگناه؟! بیگناهش که بود؟ همانی که برای محافظت از معشوقش، خودش را قربانی عشق دیگری کرد؟ یا همانی که در فراق عشقش ماه های کذایی اش را برای حسرت یک نگاه دوباره از سوی او سپری کرد؟ یا آن کسی که بیهوده به زندگی اش قدم گذاشت و جیمین، بعر از عاشق کردنش مجبور به رد کردنش شد؟ شاید هم، همانی که در این بین از همه چیز بیخبر بود و بیشتر ضربه را از تهیونگ و پدرش خورد؟

یه پارتی بازی واسه هیونگ مهربونم، نازنینم، ورزشکارم، کمک کنندم، همراهم، لوکاسیم❄️
https://t.me/lPurpleThunder