ကျောက်တော်မြို့ စစ်တပ်လေကြောင်းတိုက်ခိုက် မှု သေဆုံးသူ ၄၉ဦး ရှိလာ၊ တိုက်ရိုက်တာဝန်ရှိသူတွေနဲ့ အဖွဲ့တွေကို လက်တုံံ့ပြန်သွားမယ်လို့ AA ထုတ်ပြန်

▪️မင်းအောင်လှိုင်နည်းတူ ရဲဝင်းဦး လက်ထက် မှာလည်း စစ်ရာဇဝတ်ကောင်ရာထူးကို လက်ဆင့်ကမ်းရယူကာ စစ်ရာဇဝတ်မှုများ အရှိန်နဲ့ တိုးလုပ်နေဟု ဖော်ပြ

စက်တင်ဘာ ၂၉၊၂၀၂၆။ ထားမြတ်/People’s Spring

ရခိုင်ပြည်နယ်၊ ကျောက်တော်မြို့ကို စစ်တပ်လေကြောင်းဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သေဆုံးခဲ့ရတဲ့ အရပ်သားပြည်သူ ၄၉ဦးရှိခဲ့ပြီးဒဏ်ရာ ပြင်းထန်သူများ အပါအဝင် ၅၈ဦးထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ကြောင်း အာရက္ခတပ်တော်(AA)က ထုတ် ပြန်ခဲ့ပြီး အရပ်သားပြည်သူ ထိခိုက်သေဆုံးမှုအများဆုံး ဖြစ်စဉ်ဖြစ်ကြောင်း ထုတ်ပြန်ပါတယ်။

စစ်တပ်ဟာ စက်တင်ဘာ ၂၈ရက် နေ့လည်ပိုင်းမှာ ကျောက်တော်မြို့၊ အိန္ဒိယဈေးအနီးပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ ကစ္ဆပနဒီတံတားအနီးဝန်းကျင်တို့အား လေကြောင်းဗုံးကြဲခဲ့ရာ လမ်းသွားလမ်းလာ၊ ဈေးရောင်းဈေးဝယ်၊ ကုန်တင်ကုန်ချလုပ်သားများအပါအဝင် ပြည်သူလူထုအစုလိုက်အပြုံလိုက် သေဆုံးခဲ့ရခြင်းဖြစ်ပါတယ်။

ဒဏ်ရာရသူတွေမှာ ပြင်းထန် ဒဏ်ရာရသူတွေလည်း ပါဝင်တာမို့ သေဆုံးသူဦးရေထပ်တိုးလာနိုင်ကြောင်းလည်း အသိပေးပါတယ်။

စစ်တပ်ဟာ ကျောက်တော်မြို့ကို လေကြောင်းဗုံးကြဲခဲ့သလိုတနေ့တည်းမှာပဲ မင်းပြားမြို့နယ် စွန်ရဲရွာနဲ့သံတွဲမြို့ ငပလီကမ်းခြေကို လေကြောင်းဗုံးကြဲခဲ့ရာ ပြည်သူ ၉ဦးထိခိုက်ဒဏ်ရာရခဲ့တယ်လို့ဆိုပါတယ်။

" စစ်ရာဇဝတ်ကောင် အကြမ်းဖက် မင်းအောင်လှိုင် လက်ထက်နည်းတူ အကြမ်းဖက် ရဲဝင်းဦး လက်ထက်တွင်လည်း စစ် ရာဇဝတ် ကောင်ရာထူးကို လက်ဆင့်ကမ်းရယူလျက် အကြမ်းဖက် လေကြောင်းတိုက်ခိုက်မှုကို ဂျက်တိုက်လေယာဉ် အုပ်စုလိုက်သုံးကာ အဆိုးဝါးဆုံးသော စစ်ရာဇဝတ်မှုမျိုးကို ဆက်လက်အရှိန်အဟုန်တိုးမြှင့် လုပ်ဆောင်လာနေ” ဟုလည်း AA ရဲ့ထုတ်ပြန်ချက်မှာ ပါရှိပါတယ်။

စစ်တပ်ရဲ့ အဆိုးဝါးဆုံးစစ်ရာဇဝတ်မှုကျူးလွန်နေခြင်းကိုပြင်းထန်စွာကန့်ကွက်ကြောင်း AAက ဖော်ပြခဲ့ပြီး လူနေထူထပ်သော ဈေး၊ စာသင်ကျောင်းများ၊ အရပ်သားပြည်သူလူထု၊ အိုးအိမ်တိုက်တာအဆောက်အအုံများကို အဓိကပစ်မှတ်ထားကာ လေကြောင်းမှ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပစ်ခတ်တိုက်ခိုက်လို့ အစုလိုက်အပြုံလိုက်သေဆုံးမှု ဖြစ်ပေါ်စေတဲ့တိုက်ခိုက်မှုတွေမှာ တိုက်ရိုက်တာဝန်ရှိသူတွေနဲ့အဖွဲ့တွေကိုထိရောက်တဲ့လက်တုံံ့ပြန်မှုများကိုမနှေးမကြာ ပြုလုပ်သွားမယ်လို့ ထုတ်ပြန် ကြေညာခဲ့ပါတယ်။

စစ်တပ်ဟာ AAနဲ့ဖြစ်ပွားနေတဲ့စစ်မျက်နှာအနည်းဆုံး၇ခုရှိပြီး အဲဒီနေရာတွေမှာတိုက်ပွဲတွေဆက်ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြပါတယ်။ စက်တင်ဘာ ၄ရက်မှာ စစ်တွေ-ပုဏ္ဏားကျွန်းမြို့အစပ် (၄) နေရာမှ ထိုးစစ်ကြီးဆင်နွှဲခဲ့ပေမဲ့ အခုအချိန်မှာ တပ်လန်ကာ မြေပြင်ထိုးစစ် အထိအခိုက်အကျအဆုံးများစွာရှိခဲ့ကြောင်းလည်း အသိပေးပါတယ်။ အထိအခိုက်အကျအဆုံးများစွာနဲ့စစ်ရှုံးတပ်အဖြစ်ရောက်နေတဲ့ စစ်တပ်ဟာသူ့တို့ရဲ့ထိုးစစ်တွေတိုးမပေါက်တာ၊အရေးမလှတာကိုပြည်သူ့ဘက်ပုံလွှဲချတဲ့ပုံစံမျိုးနဲ့ တ်မာစိတ်ဓာတ်မျိုးဖြင့် စစ်ရေးပစ်မှတ်မဟုတ်တဲ့ အရပ်သားပစ်မှတ်တွေကို လေကြောင်းတိုက်ခိုက်နေတာဖြစ်ကြောင်း AAက ပြောပါတယ်။

ဒါကြောင့် စက်တင်ဘာ ၂၈ရက် ကျောက်တော်မြို့ လေကြောင်းတိုက်ခိုက်ခံရမှုမှာ အရပ်သားပြည်သူ (၄၉) ဦးအထိ အစုလိုက်၊ အပြုံလိုက် သေဆုံးကာ (၆၀) နီးပါး ထိခိုက်
ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ရတယ်လို့ဆိုပါတယ်။

အလားတူ စစ်တပ်ရဲ့လေကြောင်းဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်မှုတွေကြောင့် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သေဆုံးထိခိုက်ခဲ့ရမှု ဖြစ်စဉ်တွေကိုလည်း AAက ဖော်ပြခဲ့ပါတယ်။ ၂၀၂၅ဒီဇင်ဘာက မြောက်ဦးဆေးရုံဗုံးကြဲခံရလို့ပြည်သူ ၃၃ဦးသေဆုံးကာ၇၇ဦးဒဏ်ရာရခဲ့တဲ့ဖြစ်စဉ်ကိုအသိပေးထားသလို ရက္ခိုင်ဒေသ အတွင်းစစ်တပ်ဗုံးကြဲလို့လူအစုလိုက်အပြုံလိုက်သေဆုံးခဲ့ရတဲ့ဖြစ်စဉ်တွေကိုလည်း ဖော်ပြထားပါတယ်။

အခု ၂၀၂၆ဇန်နဝါရီ ၂၀ရက် ပုဏ္ဏားကျွန်းမြို့နယ်၊ ချောင်းတူရွာက AA စစ်သုံ့ပန်း စခန်း ဗုံးကြဲခံရမှုမှာလွတ်ငြိမ်း ချမ်းသာခွင့်ရဖို့ရက်အနည်းငယ်သာ လိုတော့တဲ့စစ်သုံ့ပန်းနဲ့မိသားစုဝင် ၂၁ဦး သေဆုံးကာ ၃၀ဦး ဒဏ်ရာရခဲ့ကြောင်း AAက အသိပေးပါတယ်။

ဖေဖော်ဝါရီ ၂၄ရက် ပုဏ္ဏားကျွန်းမြို့နယ်၊ ယိုးငူကျေးရွာ၊ လေကြောင်းတိုက်ခိုက်ခံရမှုမှာလည်း ကလေးသူငယ်များ၊ အမျိုးသမီးများအပါအဝင် အပြစ်မဲ့အရပ်သားပြည်သူ (၁၇) ဦးထက်မနည်း အစုလိုက်အပြုံလိုက် သေဆုံးခဲ့ကာ (၁၅) ဦး ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိခဲ့တယ်လို့ဆိုပါတယ်။

မတ်လ ၈ရက်မှာ အမ်းမြို့နယ်၊ ဒါးလက်ချောင်းဒေသအကျဉ်းထောင်စခန်းတိုက်ခိုက်ခံရမှုမှာလည်း အကျဉ်းသား (၁၁၆) ဦးထိ သေဆုံးခဲ့ပြီး (၃၂) ဦးထက်မနည်း ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ဟုဖော်ပြပါတယ်။

ဒါ့အပြင် စစ်တပ်ဟာ AA ထိန်းချုပ်ထားတဲ့မြို့နယ်၉ခုထက်မနည်းကို လေကြောင်းတိုက်ခိုက်မှုတွေ ဆက်တိုက်ပြုလုပ်ခဲ့လို့ အရပ်သားပြည်သူများစွာသေဆုံးထိခိုက်ခဲ့ရတဲ့ အခြေအနေတွေကိုလည်း အသိပေးထားပါတယ်။

(ရခိုင်ပြည်နယ်၊ ကျောက်တော်မြို့ကို စစ်တပ်လေကြောင်းတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပျက်စီးမှုများ။ ဓာတ်ပုံ - AA)

ကျင်ဒွေးမြို့ကို စစ်ကြောင်းထိုးလာတာလို့ တိုက်ပွဲဖြစ်နေ

စက်တင်ဘာ-၂၉၊၂၀၂၆။ဖိုးသား/People's Spring

အာဏာသိမ်းစစ်တပ်က မကွေးတိုင်း၊ လောင်းရှည်မြို့ကတဆင့် ချင်းပြည်နယ်၊ ကျင်ဒွေးမြို့ကို စစ်ကြောင်းထိုးလာတာကြောင့် တိုက်ပွဲတွေဖြစ်နေတယ်လို့ ဒေသခံစစ်ရေးသတင်းရင်းမြစ်တချို့က ‌ပြောပါတယ်။

ချင်းကာကွယ်ရေးတပ်-ကန်ပက်လက် ၊ ချင်းညီနောင်တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေ၊ ယောကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့တွေနဲ့ အာရက္ခတပ်တော်(AA) ပူးပေါင်းတပ်တွေက ကန်ပက်လက်မြို့နယ်၊ ကျင်ဒွေးမြို့ကို ၂၀၂၄ ဧပြီ ၂၉ ရက်က သိမ်းပိုက်ထိန်းချုပ်ပြီးနောက်ပိုင်း စစ်တပ်က ပထမဆုံးအကြိမ် တန်ပြန်ထိုးစစ်ဆင်လာတာလို့ ဆိုပါတယ်။

"အခုလ ၂၆ ရက်နေ့ကစပြီး အင်အား ၅၀၀ လောက်နဲ့ ထိုးစစ်ဆင်နေတာ။လောင်းရှည် ဆွဲလွဲကျင်းရွာဘက်ကနေ။ထိတွေ့မှု‌တွေလည်းရှိနေတယ်"လို့ လောင်းရှည်မြို့စစ်ရေးသတင်းရင်းမြစ်က ပြောပါတယ်။

ဒါ့အပြင် စစ်တပ်က စက်တင်ဘာ ၂၆ ရက်ကစပြီး စက်တင်ဘာ ၂၈ ရက်အထိ ၃ရက်ဆက်
လေကြောင်း တိုက်ခိုက်မှုတွေ ရှိနေတယ်လို့လည်း သူက အသိပေးပါတယ်။

"ဆွဲလွဲကျင်းနဲ့ မဆာတွီရွာ(ကျင်ဒွေး-လောင်းရှည် လမ်းပိုင်း)ကြားမှာ စစ်ကြောင်းရောက်နေတယ်ကြားတယ်။မနေ့ကလည်း ထိတွေ့မှုရှိတယ်။‌လောင်းရှည်ဆေးရုံမှာတော့ အတိုအပြတ်တွေရောက်နေတယ်လည်း ကြားတယ်"လို့ စစ်တပ်စစ်ကြောင်းကို ခုခံနေတဲ့ ကာကွယ်ရေးတပ်တွေနဲ့ နီးစပ်သူက ပြောပါတယ်။

စစ်တပ်စစ်ကြောင်းက မဆာတွီကျေးရွာမှာ အထိုင်ချတပ်စွဲဖို့ ကနဦးကြိုးပမ်းနေတာဖြစ်ပြီး အဲဒီကျေးရွာကို ဦးတည်ကာ လေကြောင်းတိုက်ခိုက်မှုတွေ လုပ်နေတာလို့ သူက ဆိုပါတယ်။

စစ်တပ်စစ်ကြောင်းထိုးလာတာကြောင့် မဆာတွီကျေးရွာအပါအ၀င် ကျင်ဒွေး-လောင်းရှည်လမ်းပိုင်းပေါ်က ကျေးရွာ‌ဒေသခံတွေ ဘေးလွတ်ရာတိမ်းရှောင်နေရတယ်လို့ သိရပါတယ်။

လတ်တလောစစ်ကြောင်းထိုးလာမှု စစ်ရေးအခြေ အနေတွေနဲ့ပတ်သက်လို့ ချင်းကာကွယ်ရေးတပ်-ကန်ပက်လက်မြို့နယ်တာ၀န်ရှိသူထံ လူထုနွေဦးက ဆက်သွယ်မေးမြန်းထားဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ဆောမြို့နယ်က အဓိကလမ်းပိုင်းတွေနဲ့ ချင်း ပြည်နယ်တောင်ဘက် မင်းတပ်နဲ့ ကန်ပက်လက်မြို့တွေကို ထိန်းချုပ်ချင်‌နေတဲ့ စစ်တပ်က ပြိးခဲ့တဲ့ မေလကစပြီး စက်တင်ဘာ၂၈ရက်အထိ ဆောမြို့နယ်ကို ၅လအတွင်း အင်အား ၄၅၀၀ ၀န်းကျင် ပို့ခဲ့တယ်လို့ ဂန့်ဂေါခရိုင်စစ်ရေးတာ၀န်ရှိသူက ခန့်မှန်းထားပါတယ်။

အခုနှစ် မေလကစပြီး စစ်တပ်က ချင်းပြည်နယ်တောင်ပိုင်းထိုးစစ်အတွက် လောင်းရှည်မြို့အခြေစိုက် အမှတ်(၂၅)ကာကွယ်ရေးပစ္စည်းစက်ရုံ(ကပစ-၂၅) နဲ့ ‌ပေါက်မြို့နယ်အခြေစိုက် ကပစ(၂၄)မှာ အင်အားစုဖွဲ့ခဲ့ပါတယ်။

ကပစ (၂၅)မှာရှိတဲ့ အင်အားတွေက လောင်းရှည်မြို့ကနေ ဆောမြို့ကို ရောက်ရှိပြီး အဲဒီကတဆင့် ကန်ပက်လက်မြို့ကို ထိုးစစ်ဆင်ခဲ့သလို ကပစ (၂၄)က အင်အားတွေကလည်း ကျောက်ထုမြို့ကတဆင့် မင်းတပ်မြို့ကို စစ်ကြောင်းထိုးခဲ့ပါတယ်။

ချင်းတောင်ပိုင်း ထိုးစစ်ဆင်ခဲ့တဲ့တိုက်ပွဲတွေမှာ စစ်တပ်က ထိခိုက်သေဆုံးသူတွေများတာကြောင့် ထိုးစစ်အရှိန်‌လျော့ခဲ့ပေမယ့် နေ့စဉ်နီးပါး လေကြောင်း တိုက်ခိုက်မှုတွေရှိနေပါတယ်။

လက်ရှိ စစ်တပ်ထိုးစစ်ဆင်နေတဲ့ ကျင်ဒွေးမြို့ဟာ အာရက္ခတပ်တော် ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ပလက်၀ မြို့နယ်နဲ့ မင်းပြားမြို့နယ်တွေနဲ့လည်း ထိစပ်နေပါတယ်။

ဒါ့အပြင် အာဏာသိမ်းစစ်တပ်က ချင်းပြည်-ပလက်ဝ-ရခိုင်အစပ်အပါအ၀င် ပွင့်လင်းကာလမှာ ထိုးစစ်ကြီးလုပ်လာနိုင်လို့ စစ်မျက်နှာ ၇ခုမှာ တိုက်ပွဲတွေပိုပြင်းထန်နိုင်တယ်လို့ AA ဒုစစ်ဦးစီးချုပ် ဒေါက်တာညိုထွန်းအောင်က ပြီးခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းက သတိပေးပြောဆိုထားပါတယ်။

(ကျင်ဒွေးမြို့ရဲစခန်းကို သိမ်းပိုက်ပြီးတွေ့ရတဲ့ တော်လှန်ရေးအဖွဲ့ဝင်များ။ ဓာတ်ပုံ - ပေးပို့)

မိုးမိတ်မြို့အနီး တိုက်ပွဲဆက်ပြင်းထန်

▪️စခန်းဆုံးရှုံးပြီးနောက် စစ်တပ်က ဗုံးကြဲနေပြီး မိုးမိတ်-မိုးကုတ်လမ်းပိုင်း ပိတ်

စက်တင်ဘာ ၂၉၊၂၀၂၆။အိမ်သွင်/People's Spring

မိုးမိတ်မြို့အနီးမှာ တိုက်ပွဲဆက်လက်ပြင်းထန်နေပြီး ဒီကနေ့ စက်တင်ဘာ ၂၉ရက် မနက်ပိုင်းမှာလည်း စစ်တပ်က Y12၊ဂျက်ဖိုက်တာ‌ တွေနဲ့ဗုံးကြဲနေလို့ ဒေသခံတွေ ဘေးလွတ်ရာ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နေကြရပါတယ်။

မိုးမိတ်မြို့နဲ့ (၂)မိုင်ခန့်အကွာက ညောင်နီကျေးရွာအနီးမှာ စက်တင်ဘာ၂၈ရက်မနက်ပိုင်းကစပြီး
စစ်တပ်နဲ့ ကချင်လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော်(KIA)တို့ တိုက်ပွဲစတင်ဖြစ်ပွားခဲ့တာပါ။

" တစ်ညလုံး တဝုန်းဝုန်းတဒိုင်းဒိုင်း ချနေတာပါ။ ဒီနေ့မနက်ပိုင်းမှာ Y12ရော ဂျက်ဖိုက်တာရော လာကြဲနေတယ်။ ဒေသခံတွေကတော့ ရှောင်ကြရပြီဗျ"လို့ မိုးမိတ်မြို့ခံတစ်ဦးက ပြောပါတယ်။

စက်တင်ဘာ ၂၈ရက်က တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားနေချိန်မှာလည်း ရဟတ်ယာဉ်အပြင် ဂျက်ဖိုက်တာနဲ့ပါ ဗုံးကြဲခဲ့တယ်လို့ ဒေသခံတွေကပြောပါတယ်။

စစ်တပ်ရဲ့စခန်းတစ်ခုကို KIA ပူးပေါင်းတပ်က သိမ်းယူလိုက်တယ်လို့လည်း သတင်းတွေထွက်ပေါ်နေပါတယ်။ ဒါကြောင့် စစ်တပ်က လေကြောင်းကနေ အပြင်းအထန်ဗုံးကြဲနေသလို မိုးမိတ်- မိုးကုတ်လမ်းကိုလည်း စက်တင်ဘာ၂၈ရက်ညနေကစပြီး သွားလာခွင့် ပိတ်ဆို့လိုက်တယ်လို့ သိရပါတယ်။

" လမ်းကို စစ်တပ်က ပိတ်လိုက်တာ။ ဘာအကြောင်းနဲ့မှ ဖြတ်ခွင့်မပေးတော့ဘူးတဲ့။ မိုးကုတ်ကို ကျန်းမာရေးကိစ္စ သွားဖို့ ပြင်ထားတာ ခရီးစဉ်ဖျက်လိုက်ရပြီ"လို့ မိုးမိတ်ဒေသခံတစ်ဦးကပြောပါတယ်။

မိုးမိတ်မြို့နဲ့ ဟာ ၁၀၂၇ စစ်ဆင်ရေးနဲ့အတူ တအာင်းအမျိုးသားလွတ်မြောက်ရေးတပ်မတော်
(TNLA)က သိမ်းယူခဲ့တဲ့မြို့ဖြစ်ပြီး တရုတ်အစိုးရရဲ့ဖိအားပေးမှုကြောင့် စစ်တပ်ထံ ၂၀၂၅ အောက်တိုဘာမှာပြန်ပေးခဲ့တာပါ။ အဲဒီနောက်ပိုင်း ဝင်လာတဲ့ စစ်ကောင်စီတပ်တွေကို PDF ပူးပေါင်းတပ်တွေက တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပါတယ်။

အမျိုးသားညီညွတ်ရေးအစိုးရ၊ ကာကွယ်ရေးဝန်ကြီးဌာန(MOD) စစ်ရုံးချုပ်က မိုးကုတ် - မိုးမိတ်ဒေသ စစ်ဆင်ရေးစစ်ဦးစီးအဖွဲ့ကို နိုဝင်ဘာ ၉ရက်မှာဖွဲ့စည်းခဲ့ပြီး စစ်တပ်စစ်ကြောင်းတွေကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာပါ။ မတ်လဆန်းမှာ တိုက်ပွဲတွေပိုမိုပြင်းထန်လာပြီးတဲ့နောက်ပိုင်း PDFပူးပေါင်းတပ်တွေက ဆုတ်ခွာခဲ့ရပါတယ်။

အဲ့ဒီနောက်ပိုင်း စစ်တပ်က မြို့ထဲမှာ တပ်စွဲထားပြီး ကျေးရွာတွေဘက်မှာတော့ KIA၊ PDFနဲ့ ပူးပေါင်းတပ်တွေအပြင် ရှမ်းပြည်တိုးတက်ရေးပါတီ ၊ ရှမ်းပြည်တပ်မတော် (SSPP/SSA)လည်း တပ်စွဲထားပါတယ်။ပြီးခဲ့တဲ့သြဂုတ်ကလည်း ညောင်နီကျေးရွာအနီးမှာ စစ်တပ်နဲ့ SSPP/SSA တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့ပါတယ်။

(၂၀၂၄က မိုးကုတ်မြို့အနီးမှာ တွေ့ရတဲ့ တော်လှန်ရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်များ။ ဓာတ်ပုံ- မိုးကုတ်ဗျူဟာ)

ကန့်ဘလူမြို့နယ်၊အင်းလယ်ကြီးရွာကိုစစ်
တပ်ဗုံးကြဲ၊ ကလေးငယ်နဲ့အမျိုးသမီး​လေးဦး သေဆုံး

စက်တင်ဘာ-၂၉-၂၀၂၆။​ဇော်ရမ်း၊ကတ်သရင်း/ People's Spring

စစ်ကိုင်းတိုင်း၊ကန့်ဘလူမြို့နယ်၊အင်းလယ်ကြီးရွာကို စစ်တပ်က ယမန်​​နေ့က ဗုံးကြဲခဲ့တာ ကြောင့်အမျိုးသမီး၂ဦး၊ကလေးငယ်၂ဦး စုစု ပေါင်း၄ဦးသေဆုံးခဲ့တယ်လို့ဒေသခံတွေကပြောပါတယ်။

စက်တင်ဘာလ၂၈ ရက်နေ့၊နေ့လည်ပိုင်းမှာအင်းလယ်ကြီးရွာကို လေကြောင်းက နေဗုံး
ခဲ့သလိုရော့ကတ်တွေနဲ့ပါ ပစ်ခတ်သွားတာလို့ သိရပါတယ်။​လေ​ကြောင်းတိုက်ခိုက်မှု​
ကြောင့် အသက်၂ နှစ်အရွယ်ကလေးတဦး၊အသက်၄နှစ်အရွယ် ကလေးတဦး၊အသက်
၃၀ အမျိုးသမီးတဦးနဲ့ အသက်၃၀ ကျော်အရွယ် အမျိုးသမီးတဦးတို့ သေဆုံးခဲ့တယ်လို့ ​ဒေသခံ​တွေက​ပြောပါတယ်။

"ဒဏ်ရာပြင်းထန်ရတဲ့သူတွေလည်းရှိတယ်။အထိခိုက်ကအမျိုးသမီး တွေပိုများတယ်။သေဆုံး၄ယောက်မှာ သားအမိနှစ်ယောက်လည်းပါတယ်"လို့ ဒေသခံတဦးကပြောပါတယ်။

ကနဦး စစ်တပ်က ကင်းထောက်လေယာဉ်တွေဝဲတာ​ကြောင့် ​ဒေသခံပြည်သူတွေရှောင်
တိမ်းဖို့ပြင်ဆင်​နေချိန်မှာ ဗုံးကြဲခံရတာဖြစ်ပါတယ်။သေဆုံးသူ တွေကို သက်တင်လာ ၂၈ ရက်​​​နေ့မှာပဲ စုပေါင်းသဂြိုဟ်လိုက်ပြီး ဒဏ်
ရာရသူတွေကို ဆေးရုံပို့ ​ဆေးကုသ​နေကြရပါတယ်။ ဆေးကုသမှုခံယူ​နေသူတွေထဲမှာလည်းဒဏ်ရာပြင်းထန်ရသူ ‌တွေ ပါဝင်တယ်လို့သိရပါတယ်။

"လေကြောင်းသတိပေးထားတဲ့ကြားကနေ ခံရတာပါ။တိုက်ပွဲကို မရှိဘဲကြဲတာ။ ဆက်
တိုက်ကြီးပဲ အရပ်သားတွေကို ဗုံးကြဲနေတာပါ"လို့ ကန့်ဘလူမြို့ဒေသခံ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကပြောပါတယ်။

စစ်တပ်က ရွှေဘို-မြစ်ကြီးနားလမ်းပိုင်းနဲ့ စစ်
ကိုင်းတိုင်းထဲကမြို့နယ်တွေကို အခုရက်ပိုင်းမကြာခဏဗုံးကြဲနေပါတယ်။စက်တင်ဘာ
လ၂၃ရက် မနက်မှာ အင်းတော်မြို့နယ်ထဲက ရွှေဘို-မြစ်ကြီးနားလမ်းပိုင်းအနီးဝန်းကျင်ကို ဗုံးကြဲဖြစ်စဉ်မှာ ယာဉ်မောင်း၊ ယာဉ်နောက်လိုက်နဲ့ကုန်သည် တွေအပါအဝင်ငါးဦးသေဆုံးပြီး အမျိုးသမီးတစ်ဦးအပါအဝင်ရှစ်ဦးဒဏ်ရာရခဲ့ပါတယ်။အရပ်သားပြည်သူကိုဦးတည်တိုက်ခိုက်တဲ့ စစ်ရာဇဝတ်မှုဖြစ်ပြီး စစ်ကောင်စီကိုပြင်းပြင်းထန်ထန်ပြန်လည်တိုက်ခိုက်သွားမယ်လို့ အင်းတော်မြို့နယ်ပြည်သူကာကွယ်ရေးအဖွဲ့ကလည်း ထုတ်ပြန်ခဲ့ပါတယ်။

ဒါ့အပြင်စက်တင်ဘာလ၂၃ရက်နေ့ညနေမှာပဲ ကသာမြို့နယ်ထဲကိုဗုံးကြဲလို့ သီလရှင်တစ်ဦးကွယ်လွန်ခဲ့ပါတယ်။ဒါ့အပြင်ဟုမ္မလင်းမြို့
နယ်နဲ့ ရွှေပြည်အေးမြို့ကိုလည်း ဗုံးကြဲခဲ့ပါတယ်။ ဟုမ္မလင်းမြို့နယ်ထဲက ဒေသခံတွေ ရွှေတူးနေတဲ့နေရာတွေကို ဗုံးကြဲလို့ အရပ်
သား သုံးဦးသေဆုံးခဲ့ပါတယ်။

အလားတူစက်တင်ဘာလ ၂၇ရက် မနက် အစောပိုင်းမှာ စစ်ကောင်စီက ကောလင်းမြို့
နယ်ထဲကို လေကြောင်းကနေ ဗုံးကြဲတဲ့အ
တွက် ထိခိုက်ပျက်စီးမှုတွေရှိခဲ့ပြီး အရပ်သားတွေကိုပစ်မှတ်ထားတိုက်ခိုက်မှုအတွက် စစ်ကောင်စီကို လက်တုန့်ပြန်သွားမယ်လို့ ကောလင်းခရိုင်တပ်ရင်း(၁)က ထုတ်ပြန်ခဲ့ပါတယ်။

အခုရက်ပိုင်းမှာ စစ်တပ်က စစ်ကိုင်းတိုင်းအတွင်း ကသာ၊ကောလင်း၊ အင်း‌ တော်၊ ဝန်းသို၊ ပင်လည်ဘူးမြို့နယ်တွေကိုလေကြောင်းကနေမကြာခဏဗုံးကြဲ နေတဲ့အတွက် လုံ
ခြုံရေးသတိပြုကြဖို့ တော်လှန်ရေးအင်အားစုတွေကသတိပေးနေကြပါတယ်။

စက်တင်ဘာ ၂၈ ရက်​​နေ့ တစ်နေ့တည်းမှာပဲ စစ်တပ်က စစ်ကိုင်းတိုင်း၊ ကချင်ပြည်နယ်၊ ရှမ်းပြည်နယ်၊ ရခိုင်ပြည်နဲ့၊ ပဲခူးတိုင်း၊ကရင်နီပြည်၊ ဧရာဝတီတိုင်း နဲ့ မကွေးတိုင်းက မြို့
နယ်တွေကိုဗုံးကြဲခဲ့ပါတယ်။ရခိုင်ပြည်နယ် ၊ကျောက်တော်မြို့ လူစည်ကားတဲ့နေရာ​တွေကိုဗုံးကြဲခဲ့ပြီး ပြည်သူ၄၉ဦးအထိ သေဆုံးခဲ့ပြီး ၆၀ ဦးဒဏ်ရာရခဲ့ပါတယ်။

■​ဆောင်းပါး

ပတ်စ်ပို့နောက်ကွယ်က စောင့်ကြည့်မှု

●ပြည်ပရောက် အတိုက်အခံနဲ့ CDM များကို စစ်အုပ်စုက ခြေရာခံပုံ

- ရတနာ ရေးသားသည်။

မြန်မာနိုင်ငံမှာစစ်အုပ်စုရဲ့ဖိနှိပ်မှုဟာနိုင်ငံတွင်းမှာသာ မကတော့ပါဘူး။ပြည်ပကို ထွက်ခွာသွားတဲ့ အတိုက်အခံတွေ၊ အထူးသဖြင့် CDM မှာ ပါဝင်ခဲ့သူတွေကိုပါ နိုင်ငံရပ်ခြားကို ရောက်သွားတာနဲ့ လုံခြုံသွားပြီလို့ မခံစားနိုင်အောင် ပတ်စပို့၊ သံရုံးဝန်ဆောင်မှုတွေနဲ့ ဒစ်ဂျစ်တယ်အချက်အလက်စနစ် တွေကို အသုံး
ချပြီး ပြည်ပရောက် မြန်မာနိုင်ငံသားတွေကို ခြေရာခံတာ၊ ဖိအားပေးတာတွေနဲ့ ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့ ကြိုးပမ်းလာနေပါတယ်။

ဒီအခြေအနေကို ထင်ထင်ရှားရှား မြင်ရတာက ထိုင်းနိုင်ငံမှာပညာသင်ယူရင်း နေထိုင်နေတဲ့ CDM ကျောင်းဆရာမဟောင်းတစ်ဦးရဲ့ အတွေ့အကြုံပါ။ ပတ်စပို့သက်တမ်းတိုးဖို့ ဘန်ကောက်မြို့က မြန်မာသံရုံးကို သွားခဲ့ချိန်မှာသူမရဲ့အလှည့်ကိုအကြာကြီးကျော်ထားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံး လူကုန်သွားမှသာ အရာရှိက ခေါ်တွေ့ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီနေ့က သူမရဲ့ ပတ်စပို့ကို သိမ်းဆည်းပြီး ပယ်ဖျက်လိုက်ရင် ထိုင်းနိုင်ငံမှာ ဆက်နေလို့မရတော့သလို မြန်မာ
နိုင်ငံကို အတင်းအကျပ် ပြန်ပို့ခံရနိုင်တဲ့ အန္တရာယ်အထိ ရှိခဲ့ပါတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာတော့ ပွဲစားတစ်ဦးရဲ့ အကူအညီကြောင့်သာ အဲဒီအခြေအနေကနေ လွတ်မြောက်ခဲ့တယ်လို့ သူမ ပြောပါတယ်။

အာဏာသိမ်းပြီးနောက် CDM မှာ ပါဝင်ခဲ့သူ ထောင်ပေါင်းများစွာလိုပဲ သူမဟာလည်း နိုင်ငံကနေ ထွက်ခွာခဲ့ရသူတစ်ယောက် ဖြစ်ပါတယ်။ တချို့က တော်လှန်ရေးနယ်မြေတွေမှာ ဆက်လက် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ကြသလို၊ တချို့ကတော့ လုံခြုံရေးနဲ့ အသက်
မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် ပြည်ပကို ရွှေ့
ပြောင်းခဲ့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နိုင်ငံရပ်ခြားရောက်သွားတာက ဖိအားတွေ အဆုံးသတ်သွားမယ် လို့တော့ မဆိုလိုပါဘူး။ လက်ရှိ မြန်မာနိုင်ငံသား သန်းနဲ့ချီ နေထိုင်နေကြတဲ့ ထိုင်းနိုင်ငံတ စ်နိုင်ငံတည်းမှာကို အများစုဟာ ပတ်စပို့သက်တမ်းတိုးရေး၊ ဗီဇာသက်တမ်း၊ ဖမ်းဆီးခံရနိုင်ခြင်းနဲ့ မြန်မာနိုင်ငံကို ပြန်ပို့ခံရနိုင်ခြင်းတို့ကို အမြဲစိုးရိမ်နေရဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။

တစ်ဖက်မှာလည်း စစ်အုပ်စုဟာ ပြည်တွင်းမှာ CDM ဝန်ထမ်းတွေနဲ့ သူတို့ရဲ့ မိသားစုဝင်တွေကို ဖိအားပေးတာ၊ ခြိမ်းခြောက်တာ၊ အပြင်းအထန်အရေးယူတာတွေကို ဆက်
တိုက်လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ပြည်ပရောက်သူတွေအပေါ်မှာတော့ပတ်စပို့နဲ့ နိုင်ငံသားအ
ထောက်အထားတွေကို ထိန်းချုပ်ရေး ကိရိ
ယာအဖြစ် ပိုမိုအသုံးပြုလာပါတယ်။

ဒီဆောင်းပါးမှာတော့ စစ်အုပ်စုက ပြည်ပရောက် အတိုက်အခံတွေကို ခြေရာခံပုံ၊ ပတ်စပို့နဲ့ ဒစ်ဂျစ်တယ်စနစ်တွေကို အသုံးချနေပုံနဲ့ ပြည်ပရောက် မြန်မာတွေအပေါ် သက်ရောက်မှုတွေကို ဆက်လက်ဖော်ပြသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

၂၀၂၁ ခုနှစ် အာဏာသိမ်းမှုဟာ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ နိုင်ငံရေးအပြောင်းအလဲတွေကို ရုတ်
တရက် နောက်ပြန်လှည့်သွားစေခဲ့ပါတယ်။ အာဏာသိမ်းမှုမတိုင်မီမှာတော့ ပြည်သူအများအပြားဟာ စစ်အုပ်ချုပ်မှုကာလရှည်ကြီးပြီးဆုံးပြီး နိုင်ငံဟာ ပိုမိုပွင့်လင်းလာနေပြီလို့ ယုံကြည်ခဲ့ကြပါတယ်။

အာဏာသိမ်းပြီးနောက် နှစ်များအတွင်း လက်နက်မဲ့ ဆန္ဒပြသူတွေ လမ်းမတွေပေါ်မှာ ပစ်ခတ်ခံခဲ့ရပြီး၊ သတင်းသမားအများအပြားလည်း ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရပါတယ်။ အချို့က စစ်ကြောရေးကာလအတွင်း ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုတွေ၊ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အနိုင်ကျင့်မှုတွေကိုပါ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်လို့ သတင်းများမှာ‌ ဖေါ်ပြကြပါတယ်။ အာဏာသိမ်းမှုရဲ့ နောက်
ဆက်တွဲအဖြစ် မြန်မာပြည်သူတွေဟာ နိုင်ငံတဝှမ်းက လက်နက်ကိုင်ပဋိပက္ခအတွင်း တွန်းပို့ခံခဲ့ရပြီး၊ နေ့စဉ်ဘဝ၊ အသက်အိုးအိမ်နဲ့ အနာဂတ်တွေပါ ပြိုကွဲပျက်စီးလာခဲ့ပါတယ်။

တကယ်တော့ ဒီလိုဖိနှိပ်မှုတွေဟာ ၂၀၂၁ ခုနှစ်နောက်ပိုင်းမှ စတင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘဲ မြန်မာစစ်တပ်ရဲ့ ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာ ဖိနှိပ်အုပ်ချုပ်လာခဲ့တဲ့ အစဉ်အလာနဲ့လည်း ဆက်နွယ်နေပါတယ်။ တိုင်းရင်းသား ဒေသတွေမှာ ဆယ်စုနှစ်များစွာ အသုံးပြုခဲ့တဲ့ ထိန်းချုပ်ရေးနည်းလမ်းတွေကို ဒီတခါ နိုင်ငံရေး အတိုက်အခံတွေအပေါ် ပါ ပြန်
လည်အသုံးချလာခဲ့တာပဲဖြစ်တယ်လို့ ဝေဖန်သူတွေက ထောက်ပြကြ ပါတယ်။

မြန်မာနိုင်ငံဟာ မတူညီတဲ့လူမျိုးစု၊ ယဉ်ကျေး
မှုနဲ့ နယ်မြေတွေ ပေါင်းစည်းဖွဲ့စည်းထားတဲ့ နိုင်ငံဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လွတ်လပ်ရေးရပြီးနောက် စစ်တပ်ရဲ့ နိုင်ငံရေးအာဏာလွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာ တိုင်းရင်းသားအခွင့်အရေး၊ ဘာ
သာစကားနဲ့ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ ရပိုင်ခွင့်တွေ ကန့်သတ်ခံခဲ့ရပြီး၊ ဒီသမိုင်းနောက်ခံဟာ ယနေ့ပဋိပက္ခတွေရဲ့ အခြေခံအကြောင်းရင်းတစ်ခုအဖြစ် ဆက်လက်ရှိနေပါတယ်။

မြန်မာနိုင်ငံမှာ အထောက်အထားစာရွက်
စာတမ်းတွေဟာ နိုင်ငံသားအခွင့်အရေးနဲ့ လုံခြုံရေးအတွက် အရေးကြီးပေမဲ့၊ ပဋိပက္ခများပြင်းထန်လာပြီးနောက် တချို့သူတွေအတွက်တော့ အကာအကွယ်ထက် စောင့်ကြည့်ထိန်းချုပ်ဖို့ အသုံးချခံရတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။

နိုင်ငံတစ်ဝန်း စစ်ဆေးရေးဂိတ်တွေ များပြားလာပြီး ခရီးသွားသူတွေဟာ မှတ်ပုံတင်နဲ့ အထောက်အထား စာရွက်စာတမ်းတွေ ပြသရပါတယ်။ အဲဒီအချက်အလက်တွေကြောင့် CDM ဝန်ထမ်းဟောင်းတွေ ဒါမှမဟုတ် စစ်အုပ်စုဆန့်ကျင်ရေး အားကောင်းတဲ့ ဒေသက လာသူတွေဟာ ဖမ်းဆီးစစ်ဆေးခံရနိုင်ခြေ ပိုများလာပါတယ်။

ဒီလို စာရွက်စာတမ်းအပေါ် အခြေခံပြီး ခွဲခြားဆက်ဆံမှုနဲ့ ဖိနှိပ်မှုတွေဟာ မြန်မာနိုင်ငံမှာ အခုမှ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာတာ မဟုတ်ပါဘူး။ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် တိုင်းရင်းသားနဲ့ ဘာသာရေး လူနည်းစုတွေဟာ နိုင်ငံသားအထောက်အထားတွေကနေတစ်ဆင့် အခွင့်
အရေးကန့်သတ်ခံရမှုတွေကို ကြုံတွေ့လာခဲ့ကြပါတယ်။

မြန်မာနိုင်ငံက အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့ တိုင်း
ရင်းသားမျိုးနွယ်စု ၁၃၅ စုထဲက အချို့ဟာ ဥပဒေအရ နိုင်ငံသားတွေ ဖြစ်ကြပေမဲ့ လက်
တွေ့ဘဝမှာတော့ ခွဲခြားဆက်ဆံမှုတွေ ဆက်
လက်ကြုံတွေ့နေရဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ကလေးတွေ အသက် ၁၀ နှစ်ဝန်းကျင်မှာ ရရှိတဲ့ နိုင်
ငံသားစိစစ်ရေးကတ်ပြားမှာတောင် တိုင်း
ရင်းသားနွယ်ဖွားနဲ့ ဘာသာရေး အချက်အ
လက်တွေကို ထည့်သွင်းထားတာဟာ နှစ်
ရှည်လများ လူမျိုးရေးနှင့် ဘာသာရေးဆိုင်
ရာ ခွဲခြားဆက်ဆံမှု၊ အငြင်းပွားမှုများ၏ အဓိကအချက်တစ်ခုအဖြစ် ရှိနေခဲ့ပါတယ်။

အထူးသဖြင့် တောင်အာရှနွယ်ဖွား၊ တရုတ်နွယ်ဖွားနဲ့ အခြားမျိုးနွယ်စုအချို့ကို မှတ်
ပုံတင် စာရွက်စာတမ်းတွေမှာ “ဧည့်နိုင်ငံသား” သို့မဟုတ် “အပြည့်အဝမရသေးသောနိုင်ငံ
သား” အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရတာတွေ ရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒီလို အဆင့်ခွဲခြားသတ်မှတ်မှုတွေကြောင့် အချို့သူတွေဟာ အစိုးရရာထူးရယူခွင့်၊ နိုင်ငံ့ဝန်ထမ်းလုပ်ခွင့်နဲ့ အရေးကြီးတဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေ ရရှိရေးမှာ အခက်အခဲတွေ ကြုံခဲ့ကြရပါတယ်။

ရိုဟင်ဂျာ မွတ်စလင်လူနည်းစုတွေကတော့ ဒီပြဿနာရဲ့ အပြင်းထန်ဆုံး သက်ရောက်မှုကို ခံစားခဲ့ရသူတွေထဲက တစ်စု ဖြစ်ပါတယ်။

အခုအချိန်မှာတော့ စစ်အုပ်စုဟာ အဲဒီလို အ
ထောက်အထားစနစ်တွေကို ပြည်သူတွေကို စောင့်ကြည့်ထိန်းချုပ်ဖို့အတွက် ပိုမိုအသုံးချလာနေပါတယ်။ လမ်းပေါ်က စစ်ဆေးရေးဂိတ် တွေမှာ သာမက ပတ်စပို့နဲ့ နိုင်ငံသားအ
ထောက်အထားဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းစဉ်တွေကနေတစ်ဆင့်လည်း ပြည်ပရောက်သူတွေနဲ့ အ
တိုက်အခံတွေကို ဖိအားပေးနိုင်တဲ့ အခြေ
အနေတွေ ဖြစ်လာနေပါတယ်။

စစ်ဆေးရေးဂိတ်တွေမှာဖမ်းဆီးခံရသူအများ
စုဟာလည်းဥပဒေအရကာကွယ်မှုရရှိဖို့ အ
ခက်အခဲ ရှိပြီး၊ လူငယ်အမျိုးသားအများအပြားဟာလည်း ဖမ်းဆီးခံရပြီးနောက် အတင်းအကျပ် စစ်မှုထမ်းထဲ သွပ်သွင်းခံရတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေ ရှိနေပါတယ်။ အဲဒီအခြေ
အနေတွေက မြန်မာနိုင်ငံမှာ အထောက်အ
ထား စာရွက်စာတမ်းတွေဟာ လူတွေရဲ့ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်ခွင့်နဲ့ အခွင့်အရေးတွေကို ကာကွယ်ပေးတဲ့ အရာတွေသာ မဟုတ်တော့ဘဲ၊ အာဏာပိုင်တွေက လူတွေကို စောင့်ကြည့်ခြင်း၊ ကန့်သတ်ခြင်းနှင့် ဖိအားပေးခြင်းအတွက် အသုံးချတဲ့ နည်းလမ်းတွေသာဖြစ်လာနေကြောင်း ပြသနေပါတယ်။

မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ ပတ်စပို့စနစ်ဟာ တခြားနိုင်ငံတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ထူးခြားတဲ့ အချက်တစ်ခု ရှိပါတယ်။ ပတ်စပို့ဟာ နိုင်ငံပြင်ပကို ထွက်ခွာခွင့်ပေးတဲ့ ခရီးသွားစာရွက်စာတမ်းတစ်ခုသာ မဟုတ်ဘဲ၊ ထွက်ခွာခွင့်ပြုမိန့်တစ်မျိုးလို လုပ်ဆောင်နေတာပါ။ ခရီးသွားဖို့၊ ပညာသင်ဖို့၊ ပြည်ပမှာ အလုပ်လုပ်ဖို့ စတဲ့ ရည်ရွယ်
ချက်အလိုက် ပတ်စပို့အမျိုးအစားတွေကို ခွဲခြားထုတ်ပေးထားပါတယ်။

၂၀၂၁ ခုနှစ် အာဏာသိမ်းပြီးနောက်မှာတော့ ဒီလို အထောက်အထားစနစ်တွေဟာ နိုင်ငံ
သားတွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ အသုံးချနိုင်တဲ့ အရာတွေ ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ ၂၀၂၄ ခုနှစ်မှာ စစ်အုပ်စုက UID လို့ခေါ်တဲ့ ဒစ်ဂျစ်တယ်အ
ထောက်အထားစနစ်ကို စတင်ခဲ့ပြီး လူတစ်ဦးချင်းစီရဲ့ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်တွေကို ဇီဝအချက်အလက်တွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ဖို့ ကြိုး
ပမ်းခဲ့ပါတယ်။

ဒါ့အပြင် ပတ်စပို့ဆိုင်ရာ ဥပဒေသစ်တွေကြောင့်လည်း အာဏာပိုင်တွေဟာ ပတ်စပို့ထုတ်ပေးခြင်း၊ ရုပ်သိမ်းခြင်း ဒါမှမဟုတ် ကန့်သတ်ခြင်းဆိုင်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကို ပိုမိုလွတ်လပ်စွာ ချမှတ်နိုင်တဲ့ အခွင့်အာဏာ ရရှိလာပါတယ်။ ဒီနည်းတွေနဲ့ စစ်အုပ်စုဟာ ပြည်တွင်းမှာရှိသူတွေအပေါ်သာမက နိုင်ငံကနေ ထွက်ခွာတိမ်းရှောင်နေသူတွေအထိ စောင့်ကြည့်ထိန်းချုပ်မှုကို လွှမ်းမိုးနိုင်‌အောင် ကြိုးစားလာကြပါတယ်။

နှင်းအေးရဲ့ အဖြစ်အပျက်က ဒီအခြေအနေကို ထင်ဟပ်ပြနေပါတယ်။ သူမဟာ အာဏာ
သိမ်းမှု မတိုင်မီက NLD ကို အားပေးသူတစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး နိုင်ငံရေးလှုပ်ရှားမှုတွေမှာ တက်တက်ကြွကြွ ပါဝင်ခဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ၂၀၂၁ ခုနှစ် အာဏာသိမ်းပြီးနောက် လူထုသပိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ ပါဝင်ခဲ့ပြီး ကိုယ်
တိုင် ကျောင်းပြန်မတက်တော့ဘဲ ကျောင်း
သားတွေကို ဆက်လက်သင်ကြားပေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။ သူမဟာ ရွေးကောက်ခံလွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်တွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ NUG ရဲ့ ဒေသခံပညာရေးလုပ်ငန်းတွေမှာလည်း ပါဝင်ခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အခြေအနေတွေ ပိုမိုဆိုးရွားလာပြီး မိသားစုကို ထောက်ပံ့နိုင်ဖို့ ခက်ခဲလာတဲ့အခါ သူမဟာ ပြည်ပမှာ အလုပ်ထွက်လုပ်ဖို့ ဆုံး

ဖြတ်ခဲ့ပါတယ်။ အစပိုင်းမှာ စင်ကာပူနိုင်ငံကို သွားရောက်ပြီး အိမ်အကူ ဒါမှမဟုတ် ပြုစုစောင့်ရှောက်ရေးအလုပ်လုပ်ဖို့ စီစဉ်ခဲ့ပါတယ်။

ပြည်ပအလုပ်အတွက် လျှောက်ထားပြီး လပေါင်းများစွာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်မှာ သူမဟာ နောက်ဆုံး မြန်မာပတ်စပို့စာအုပ်နီလေးကို ရရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီပတ်စပို့ကို အသုံးပြုပြီး ခရီးထွက်ဖို့ အခွင့်အရေး မရခဲ့ပါဘူး။ သူမရဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ဦး လေ
ကြောင်းကနေ နိုင်ငံပြင်ပထွက်ဖို့ ကြိုးစားစဉ် ဖမ်းဆီးခံရခဲ့တာကြောင့် စင်ကာပူသွားမယ့် အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည် မဖေါ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။

နောက်ဆုံးမှာတော့ သူမဟာ ထိုင်းနိုင်ငံကို နယ်စပ်ကနေ တရားမဝင် ဖြတ်ကျော်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါတယ်။ CDM အရေးလှုပ်ရှားသူတစ်ဦးရဲ့ အကူအညီနဲ့ လူမှောင်ခိုကူးသူတွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ခဲ့ပြီး ညဘက်နယ်စပ် ဖြတ်ကျော်စဉ် ထိုင်းအာဏာပိုင်တွေရဲ့ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရပါတယ်။ အချုပ်ခန်းသေးသေးလေးထဲမှာ အခြားအမျိုးသမီးတွေနဲ့အတူ နှစ်ပတ်ခန့် ထိန်းသိမ်းခံခဲ့ရပေမဲ့ UNHCR ရဲ့ အကူအညီကြောင့် နောက်ဆုံး ပြန်လည်လွတ်မြောက်လာခဲ့ပါတယ်။

ထိုင်းနိုင်ငံမှာ တရားဝင်နေထိုင်ခွင့်ရဖို့အတွက် စောင့်ဆိုင်းနေတဲ့ ကာလတစ်လျှောက် နှင်းအေးဟာ အထောက်အထားမပြည့်စုံတဲ့ အခြေအနေမှာ နေခဲ့ရပါတယ်။ နောက်ပိုင်း ထိုင်းနိုင်ငံက ထုတ်ပေးတဲ့ နေထိုင်ခွင့်ကတ်ရရှိပြီးမှသာသူမဟာမြန်မာပတ်စပို့ကို အသုံး
ပြုပြီး ပြည်ပခရီးတွေသွားလာနိုင်ခဲ့ပါတယ်။

သူမဟာ သုတေသနအတွက် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံကို သွားရောက်ခဲ့သလို၊ ဒစ်ဂျစ်တယ်အခွင့်အရေး ဆိုင်ရာ အစည်းအဝေးတစ်ခုအတွက်မလေးရှားနိုင်ငံကိုလည်းသွား
ရောက်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမအတွက် သွားလာခွင့်မရှိတဲ့ တစ်ခုတည်းသော နေရာကတော့ သူမမွေးရပ်မြေဖြစ်တဲ့ မြန်မာနိုင်ငံပဲ ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ပြည်ပရောက် မြန်မာနိုင်ငံသားတွေအတွက် ပတ်စပို့သက်တမ်းတိုးခြင်းဟာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု မဟုတ်တော့ပါဘူး။ အထူးသဖြင့် စစ်အုပ်စုကို ဆန့်ကျင်ခဲ့သူတွေအတွက်တော့ ပတ်စပို့ရရှိရေးဟာ လုံခြုံရေးအန္တရာယ်၊ ငွေကြေးကုန်ကျမှုနဲ့ မသေချာမှုတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့ ခက်ခဲတဲ့ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။

ပြည်ပမှာ အခြေစိုက်လုပ်ကိုင်နေတဲ့ အတွေ့
အကြုံရှိ ပွဲစားတချို့ဟာ စစ်အုပ်စုရဲ့ သက်ဆိုင်ရာဌာနတွေအတွင်းအဆက်
အသွယ်တွေကို အသုံးပြုပြီး အမည်ပျက်စာရင်း (Black List) ဝင်ထားသူတွေ အတွက်တောင် တရားဝင်ပတ်စပို့အစစ် ရရှိအောင် ကူညီပေးနိုင်ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပွဲစားအများစု ကတော့ အန္တရာယ်များတဲ့ နည်းလမ်းတွေကို အသုံးပြုကြပြီး ပတ်စပို့အတုတွေ၊ ဒါမှမဟုတ် အစစ်စာအုပ်ထဲက စာမျက်
နှာတချို့ကို ပြန်လဲထားတဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေကို ပေးကြတာတွေ ရှိပါတယ်။

နှင်းအေးအတွက်လည်း ပတ်စပို့သက်တမ်းတိုးရေးဟာ ရိုးရှင်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး။ ထိုင်းနိုင်ငံမှာ နေထိုင်ရင်း ပညာသင်ယူခွင့်ရလာပြီးနောက် သူမဟာ နိုင်ငံရေးသိပ္ပံကို လေ့လာခဲ့သလို နိုင်ငံတကာ ပညာရှင်တွေ၊ သုတေသီတွေနဲ့ တွေ့ဆုံပြီး ဆွေးနွေးပွဲတွေ၊ ညီလာခံတွေမှာ ပါဝင်လာနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ကွယ်မှာတော့ မြန်မာပတ်စပို့ သက်တမ်းကုန်ဆုံးမယ့်အချိန် နီးကပ်လာတာကြောင့် စိုးရိမ်မှုတွေ ဆက်ရှိနေခဲ့ပါတယ်။

မိသားစုကလည်း နေရပ်မှာ အခက်အခဲတွေ ကြုံနေရပေမဲ့ သူမမှာ ပုံမှန်ဝင်ငွေမရှိတဲ့အတွက် ကူညီပေးနိုင်ဖို့ ခက်ခဲနေခဲ့ပါတယ်။ USAID ပညာသင်ဆုကနေတစ်ဆင့် ပညာရေးနဲ့ နေထိုင်စရိတ် အချို့ကို အထောက်အပံ့ရခဲ့ပေမဲ့ ပတ်စပို့ပြဿနာကိုတော့ ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းရဆဲ ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီကာလအတွင်း ပတ်စပို့စည်းမျဉ်းတွေ မကြာခဏ ပြောင်းလဲနေသလို ဖြစ်နေခဲ့ပြီး လက်တွေ့အခြေအနေတွေကလည်း တရား
ဝင်ထုတ်ပြန်ချက်တွေနဲ့ မကိုက်ညီတာတွေ ရှိခဲ့ပါတယ်။ သူမနဲ့အတူ လေ့လာနေတဲ့ ကျောင်းသားတစ်ဦးက ပတ်စပို့သက်တမ်းတိုးနိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ပွဲစားတစ်ဦးနဲ့ ချိတ်ဆက်ပေးခဲ့ပေမဲ့ CDM ပါဝင်သူတစ်ဦးဖြစ်တာကြောင့် အမှုက ပိုမိုရှုပ်ထွေးနိုင်ကြောင်း သတိပေးခံခဲ့ရပါတယ်။

နောက်ဆုံးမှာ နှင်းအေးဟာ ပွဲစားခနဲ့ ခရီး
စရိတ်အတွက် ငွေချေးယူပြီး ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။ သို့သော် ပထမဆုံးကြိုးပမ်းမှုမှာ အောင်မြင်ခြင်းမရှိခဲ့ပါဘူး။ သံရုံးဘက်က သူမရဲ့ အခြေအနေကြောင့် ပတ်စပို့သက်
တမ်းတိုးပေးဖို့ ထိုင်းမှာ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ပြောခဲ့ပြီး၊ ဆက်လက်ပညာသင်ယူလိုပါက ပညာရေးအတွက် ပတ်စပို့အမျိုးအစားကို လျှောက်ထားရန်နှင့် မြန်မာနိုင်ငံသို့ ပြန်သွားရမည်ဟု ဆိုခဲ့ပါတယ်။

နောက်ပိုင်းမှာ သတင်းသမားတစ်ဦးကတစ်ဆင့် အရေးကြီးအမှုတွေ ကိုင်တွယ်‌လေ့ရှိတဲ့ ပွဲစားတစ်ဦးနဲ့ ဆက်သွယ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီပွဲစားက တရားဝင်နည်းလမ်းနဲ့ ပတ်စပို့သက်တမ်းတိုးပေးနိုင်ကြောင်း ပြောခဲ့ပေမဲ့ တောင်းတဲ့ငွေပမာဏက ဒေါ်လာထောင်ချီရှိတာကြောင့် နှင်းအေးအတွက် မတတ်နိုင်တဲ့ ပမာဏဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။

ဒီလိုအခြေအနေတွေက မြန်မာနိုင်ငံသားအ

များအပြား ဘာကြောင့် ပွဲစားကွန်ရက်တွေကို အားကိုးနေရသလဲ ဆိုတာကို ပြသနေပါတယ်။ တချို့အေးဂျင့်တွေဟာ ရှုပ်ထွေးတဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးစနစ် ထဲမှာ လူတွေကို လမ်းညွှန်ပေးတဲ့ ဝန်ဆောင်မှုပေးသူတွေ ဖြစ်ပေမဲ့၊ တချို့ကတော့ စိုးရိမ်နေတဲ့ ပြည်ပရောက်သူတွေရဲ့ အခက်အခဲကို အမြတ်ထုတ်အသုံးချကြပါတယ်။

သမိုင်းကြောင်းအရလည်း နိုင်ငံကူးလက်မှတ်တွေကို လူတွေရဲ့ သွားလာခွင့်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ အသုံးပြုခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေ ရှိခဲ့ပါတယ်။ ပထမကမ္ဘာစစ်ကာလအတွင်း ရွှေ့ပြောင်းသွားလာမှုကို စောင့်ကြည့်ဖို့ စတင်အသုံးပြုခဲ့တဲ့ စနစ်တွေဟာ နောက်ပိုင်းမှာ အာဏာရှင်အစိုးရတွေက နိုင်ငံရေးအရ မလိုလားသူတွေကို ကန့်သတ်ထိန်းချုပ်ဖို့ အသုံးချခဲ့ကြပါတယ်။

ဒါကြောင့် ယနေ့မြန်မာနိုင်ငံမှာ ပတ်စပို့ဟာ ခရီးသွားခွင့်ပေးတဲ့ စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုသာ မဟုတ်တော့ဘဲ နိုင်ငံသားတွေရဲ့ လွတ်လပ်စွာ ပြောဆိုခွင့်နဲ့ လှုပ်ရှားခွင့်တွေကိုပါ သက်
ရောက်စေနိုင်တဲ့ အသုံးချခံ တစ်ခု ဖြစ်လာနေပါတယ်။

ပြည်ပရောက် မြန်မာနိုင်ငံသားအချို့ဟာ ပတ်စပို့သက်တမ်းတိုးတဲ့အချိန်မှာ ငြင်းပယ်ခံရမှာကို စိုးရိမ်တာကြောင့် ဆိုရှယ်မီဒီယာပေါ်မှာ စစ်အုပ်စုကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဝေဖန်တာ၊ ရန်ပုံငွေရှာပွဲတွေ၊ ဆန္ဒပြပွဲတွေလို စောင့်ကြည့်ခံရနိုင်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေမှာ ပါဝင်တာတွေကို စိုးရိမ်လာကြပါတယ်။ သံရုံးကို ပုံမှန် ဝန်ဆောင်မှုရယူဖို့ သွားရောက်ခြင်းတောင် ကိုယ့်ရဲ့အချက်အလက်တွေစောင့်ကြည့်ခံရနိုင်တဲ့အခြေအနေတစ်ခုဖြစ်လာနေပါတယ်။

ဒီလို နိုင်ငံသားအထောက်အထားတွေကို ထိန်းချုပ်ရေးအတွက် အသုံးချခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေဟာ မြန်မာနိုင်ငံတစ်နိုင်ငံတည်းမှာ မ
ဟုတ်ပါဘူး။ အမေရိကန်နိုင်ငံမှာလည်း ၁၉၄၀ နဲ့ ၁၉၅၀ ပြည့်လွန်နှစ်တွေက မက်ကာသီခေတ် (McCarthy Era) လို့ လူသိများတဲ့ ကွန်မြူနစ်ဆန့်ကျင်ရေး စွပ်စွဲမှုများ ပြင်းထန်ခဲ့သည့် ကာလအတွင်း၊ ကွန်မြူနစ်ဝါဒနဲ့ ဆက်နွယ်တယ်လို့ သံသယရှိသူတွေ၊ နိုင်ငံ
ရေးအမြင်မတူသူတွေရဲ့ ပတ်စပို့တွေကို ပယ်
ဖျက်ခြင်း၊ ထုတ်ပေးရန် ငြင်းဆိုခြင်းတွေ ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ လူမည်းတေးသံရှင် ပေါလ် ရော့ဘ်ဆန်ဟာလည်း နိုင်ငံရေးအမြင်ကြောင့် ၁၉၅၀ ခုနှစ်မှာ ပတ်စပို့ သိမ်းဆည်းခံခဲ့ရပြီး တရားရုံးဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် နှစ်အတော်ကြာပြီးမှ ပြန်လည်ရရှိခဲ့ပါတယ်။

မကြာသေးမီနှစ်တွေမှာလည်း ဘီလာရုစ်နဲ့ အီရီထရီးယားလို နိုင်ငံတွေမှာ အစိုးရက ပတ်စပို့စနစ်ကို နိုင်ငံရေးအတိုက်အခံတွေကို ဖိအားပေးဖို့ အသုံးပြုခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေ ရှိခဲ့ပါတယ်။ ပြည်ပရောက် အတိုက်အခံတွေရဲ့ ပတ်စပို့တွေကို ပယ်ဖျက်ခြင်း၊ နိုင်ငံသားတွေကို ထွက်ခွာခွင့် ကန့်သတ်ခြင်းတွေဟာ အာဏာ
ရှင်စနစ်တွေမှာ တွေ့ရလေ့ရှိတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။

မြန်မာနိုင်ငံမှာလည်း အလားတူပဲ ပြည်ပရောက်သူတွေအတွက် ပတ်စပို့သက်တမ်းတိုးရေးဟာ နိုင်ငံရေးဖိအားတစ်ခုလို ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ အမေရိကန်ရောက် မြန်မာအရေးလှုပ်ရှားသူတစ်ဦးက စည်းမျဉ်းအသစ်တွေဟာ ပြည်ပရောက်သူတွေကို လွတ်လပ်စွာ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်းနဲ့ လှုပ်ရှားခြင်းတွေမှာပင် စိုးရိမ်ကြောက်ရွံ့စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာစေပြီး၊ မိမိကိုယ်တိုင် မပါဝင်ရဲတော့တဲ့ အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိစေတယ်လို့ ပြောပါတယ်။

“ပတ်စပို့မရှိရင် နေထိုင်နေတဲ့နိုင်ငံရဲ့ လူဝင်
မှုကြီးကြပ်ရေးပြဿနာတွေ ရှိလာနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ပတ်စပို့သက်တမ်းတိုးဖို့ ကြိုးစားရင်လည်း မြန်မာနိုင်ငံကို ပြန်သွားရပြီး အန္တရာယ်ကြုံရနိုင်တယ်” လို့ သူမက ပြောပါတယ်။

စစ်အုပ်စုဟာ သံသယရှိတဲ့ အတိုက်အခံတွေကို ပတ်စပို့သက်တမ်းတိုးပေးဖို့ ငြင်းဆိုပြီး မြန်မာနိုင်ငံ ပြန်လာကာ ဖြေရှင်းဖို့ ဖိအားပေးလေ့ရှိပါတယ်။ စစ်အုပ်စုဘက်ကတော့ ဒါကို “ဥပဒေဘောင်အတွင်း ပြန်လည်ဝင်ရောက်ဖို့ လမ်းဖွင့်ပေးထားခြင်း” လို့ ပြောဆိုပေမဲ့ အများစုကတော့ ယုံကြည်စရာ မရှိပါဘူးလို့ ဆိုကြပါတယ်။

၂၀၂၆ ခုနှစ် အစောပိုင်းမှာတော့ နှင်းအေးရဲ့ ဘဝဟာ ပိုမိုကျဉ်းကျပ်လာခဲ့ပါတယ်။ ထိုင်းနိုင်ငံမှာ မြန်မာရွှေ့ပြောင်းလုပ်သားတွေ ဖမ်းဆီးခံရတဲ့ သတင်းတွေကိုတောင် ဖတ်ဖို့ ကြောက်လာခဲ့ပြီး လူများတဲ့နေရာတွေကို ရှောင်ကာ တဖြည်းဖြည်း သီးခြားနေထိုင်လာခဲ့ပါတယ်။ သူမရဲ့ အကြီးမားဆုံး စိုးရိမ်မှုကတော့ နေထိုင်ခွင့်ဆုံးရှုံးပြီး အိမ်ရှင်ကနေ ဖယ်ရှားခံရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ USAID အထောက်အပံ့အစီအစဉ်တွေ လျှော့ချခံရတာကလည်း သူမရဲ့ဘဝကို ထပ်မံထိခိုက်စေခဲ့ပါတယ်။ ပညာ
သင်ဆုကနေ ရရှိခဲ့တဲ့ ဗီဇာကြေး၊ ကျန်းမာ
ရေးအာမခံနဲ့ နေထိုင်စရိတ်အကူအညီတွေ မရတော့တာကြောင့် မြန်မာစာသင်ပေးခြင်း၊ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်စောင့်ရှောက်ခြင်းလို အ
လုပ်ငယ်တွေ လုပ်ကိုင်ပြီး ရပ်တည်နေရပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အခက်အခဲတွေကြားထဲမှာပဲ CDM ပါဝင်ခဲ့တဲ့ သူမရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို နောင်တမရဘူးလို့ နှင်းအေးက ပြောပါတယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာတော့ အဲဒီလို ဆုံးဖြတ်ချက်မချနိုင်ခဲ့သူတွေရဲ့ အခက်အခဲကိုလည်း ပိုမိုနားလည်လာပြီလို့ ဆိုပါတယ်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ ပတ်စပို့သက်တမ်းကုန်
ဆုံးဖို့ ရက်ပိုင်းအလိုမှာ သူငယ်ချင်းတစ်ဦးရဲ့ အကူအညီနဲ့ ဒေါ်လာထောင်ချီကုန်ကျတဲ့ ပွဲစားဝန်ဆောင်မှုကို အသုံးပြုပြီး ပတ်စပို့သက်တမ်းတိုးနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီပတ်စပို့ရဲ့ နောက်ကွယ်က လုပ်ငန်းစဉ် ဘယ်
လောက်အထိ လုံခြုံပြီး တရားဝင်သလဲဆိုတာ သူမကိုယ်တိုင်တောင် အပြည့်အဝ မသေချာပါဘူး။

သေချာတာတစ်ခုကတော့ စစ်အုပ်စု အာဏာရှိနေသရွေ့ သူမအတွက် ပတ်စပို့ဟာ နေရပ်ပြန်ဖို့ လမ်းညွှန်ပေးမယ့် စာအုပ်တစ်အုပ် မဟုတ်တော့ပါဘူး။ အဲဒီအစား ပြည်ပမှာ မိမိဘဝကို ဆက်လက်တည်ဆောက်နိုင်ဖို့၊
မသေချာတဲ့ အနာဂတ်ကြားထဲမှာ ကိုင်ဆောင်ထားရတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရေးကြီးအ
ထောက်အထားတစ်ခုအဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေပါတယ်။ ။

ကိုးကား - The Dial