■စကားပြေကဗျာ

“မြိုင်”

▪️ဘဘဝ

“ရမ်းစတိန်း အစည်းအဝေးက အဓိကပေးမယ့်သတင်းစကားကတော့ လက်နက်အကြီးစားတွေ ခေတ်ပိုမီတဲ့ လက်နက်တွေ ထောက်ပံ့ဖို့ပဲပေါ့၊ ဒီစစ်ပွဲဟာ ငါတို့ရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာတန်ဖိုးအတွက် တိုက်နေတဲ့ပွဲတပွဲဖြစ်လို့ပဲ” လို့ Jens Stoltenberg ရဲ့ဒါဗို့စ်ဖိုရမ် ယူကရိန်းတပ်လှန့်သံက ငါ့ရွာထိ မြည် ဟီး လို့။

ငါ့နှလုံးရဲ့ညာဘက်ခြမ်းမှာ မြေပုံတပုံရှိတယ်။ အမြင့်ဘုံကို လမ်းညွှန်တယ်။ ဘယ်ဘက်အခြမ်းကတော့ လူ့ငရဲသို့သွားတဲ့ စာရင်းပဲ။ အညာအကြေက လရောင်ဟာ မြေပေါ် ပြန့်ကျဲ ကွဲကြေနေတဲ့ ဖန်ခွက်ထဲက နွားနို့အရောင်ပဲ၊ ဒီလရောင်ရဲ့ အေးမြမှုတွေ၊ လှပမှုတွေကို နွားနို့ကတဆင့် ငါ့ညာဘက် နှလုံးသည်းပွတ်မှာ သိုမှီးထားနေဆဲပဲ။ ဘယ်ဘက်အချမ်းရဲ့ လူ့ငရဲကျနေတဲ့ အပူလွင်ပြင်ဟာ ငါ့ရွာတနေရာက ပြာပုံထဲက အဖြူစတွေ ဝိဉာဉ်တွေပဲ။

သူတို့နိုင်ငံအလိုက် ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် တိုက်တဲ့စစ်ပွဲတွေလို မြိုင်နဲ့ အညာအကြေတကြောမှာ စစ်ကျွန်စနစ်မှ လွတ်မြောက်ဖို့ဖြစ်တယ်။ လင်ကွန်းရဲ့ ဂက်တာဘီမေးခွန်းကို အညာသားတွေ နားမထောင်ဖူးဘူး။ ဒီမေးခွန်းထဲက လူမဲတွေ လွတ်လပ်ခွင့်ကို အညာသားတွေ အသဲထဲ အူထဲအထိ ခါးသက်မှုနဲ့အတူ ချစ်မြတ်နိုးတယ်။ လင်ကွန်းရဲ့ လူမဲတွေဟာ မြိုင်နဲ့ အညာအကြေက ငါ့ရွာသားတွေပဲ၊ ဂလိုဘယ်ရွာသားတွေ၊ လွတ်မြောက်လိုတဲ့ အမှတ်တံဆိပ် ကို အသဲထဲမှာချိတ်လို့။ ဂျူးလီယက်ဆီဆာ ပြဇာတ်ထဲက ဘရူးတတ်ဟာ ပျူတွေပေါ့။

ပျူတွေ၊ ပျူတွေကိုဖန်တီးတဲ့ အစိမ်းရောင်တွေ၊ သူတို့ မချစ်နိုင်ခြင်းဟာ ဒီ ဂတ်စ်ဘီထဲက လူမဲကျွန်ဘဝကို အဆုံးသတ်စေသလို အညာသားတွေရဲ့ ပြာပုံအတိပြီးရတဲ့ စစ်ကျွန်ဘဝကို အပြီးတိုင် သုတ်သင်လိုက်ဖို့။ အဓမ္မသူတွေရေးတဲ့သမိုင်းဟာ လျှပ်တပျက်၊ ထီးတရိပ်၊ မြိုင်တို့ကဗျည်းနဲ့သာ သမိုင်းကိုလှစေမှာ။ ဘရူးတတ်လို ပျူတွေကို ငါတို့မမုန်းသော်လည်း ငါ့ရဲ့နှလုံးဟာ နွားပုခုံးလိုနာလို့ မြေပုံထဲမှာ ထည့်ထားတယ်။ ငါတို့ မှားခဲ့သလား။

ကျွန်ဘဝနှင့် ကျွန်ဒဿနဟာ အတူတူဖြစ်တယ်လို့ အညာသားတယောက်ရဲ့ တော်လှန်ရေးဒိုင်ယာရီမှာ ရေးထိုးခဲ့သလို မိန်းမတယောက်ကို အိပ်ယာပေါ်တင်ဖို့ ဒိန်ခဲနဲ့ မျှားစရာ မလိုပါဖူးဆိုတဲ့ ဖေးမနစ်တွေ ဖိုဒိန်ခဲကို မယုံကြည်သလိုမျိုး။ အညာအကြေတော်လှန်ရေးဟာ လူမှုတော်လှန်ရေးဖြစ်သလို အလုံးစုံပြောင်းလဲရေးဖြစ်တယ်။ ဘာနှင့်မျှားမျှား တော်လှန်ရေးဓါးသွားက ချွန်ထက်ပြီးသား။

ဒါကြောင့်ငါ့ခေါင်းမှာ မြေပုံနှစ်ချပ် ရှိလာရတယ်။
တခုက ပြည်သူ သန်း ၅၀ ကျော် မတရားတာကို အသက်နဲ့လဲ၊ မဲတင်းထားသူတွေ။ ကျန်တချပ်က ဘာသာ သာသနာကနေ စစ်အာဏာဆိုတဲ့ မအလတွေဖြစ်တယ်။ ဘယ်ကမ္ဘာမှာ ကျေနိုင်မလဲ။ ကျေအေးရမလား၊ ဒီမေးခွန်းရဲ့ အလုံးစုံအဖြေဟာ တော်လှန်ရေးအောင်မြင်ဖို့ခရီးမှာ ဆုံးခန်းတိုင် မြေမြှုပ်ပစ်ရမည့် အမေးပဲ။ အဖြေက win-win မရှိဘူး။ ငါတို့ဖုန်းဆိုးမြေမှာ ငါတို့သွေးနဲ့ ငါတို့ ပြန်ဆေးကြောသန့်စင်မယ်။ နဂါးနဲ့ လင်းယုန်တို့ကြား အချစ်တပွဲ ထက် စစ်ပွဲတရာ နွှဲလိုက်ချင်တယ်ဆိုတဲ့ အညာအကြေက ရွာသားတွေ ကိုတွံတေးတွေလို ဟဲလို့။

ဒါဗို့စ်ကလည်း
ကြားလို့
ပျော်လို့
ဆော်လို့
ဆော်စို့၊
မြိုင်သို့။

(The Call -ခေါ်သံ"အွန်လိုင်းမဂ္ဂဇင်းမှာ
'ဘဘဝ' ရေးဖွဲ့တဲ့ "​​မြိုင်" စကား​ပြေကဗျာကို People's Spring ကပြန်လည်​ဖော်ပြ​ပေးတာဖြစ်ပါတယ်။အနုရသကဲပြီးတော်လှန်​ရေးအတွက်အ​ထောက်အကူပြုတဲ့ စာ​ပေကဏ္ဍမျိုးစုံကို "The Call - ​ခေါ်သံ" အွန်လိုင်းမဂ္ဂဇင်းရဲ့ ​Facebook Page ဖြစ်တဲ့ https://www.facebook.com/profile.php?id=100087677882749... မှာလည်းသွား​ရောက်ဖတ်ရှုနိုင်ပါတယ်)

မလှိုင် လေကြောင်းတိုက်ခိုက်မှု ကျောင်းသားငယ် ၃ ဦးအပါအဝင် ၅ ဦးသေဆုံး

■ဒဏ်ရာပြင်းထန်တဲ့ ကလေးငယ် ၅ ဦး
ထက်မနည်းရှိ​​နေ

ဇွန်-၇၊ ၂၀၂၆။ ဟာနာဆန်/People's Spring

မန္တလေးတိုင်း၊ မလှိုင်မြို့နယ်၊ သရက်ကောင်းပင်ကျေးရွာလေကြောင်းကနေ ‌ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်မှုအတွင်း ကျောင်းသားကလေးငယ် ၃ ဦးအပါ
အဝင် ၅ ဦးသေဆုံးပြီး ပြင်းထန်ဒဏ်ရာရတဲ့က
လေးငယ် ၅ ဦးထက်မနည်းရှိနေကြောင်း လူထုသတင်းကွန်ယက်-မလှိုင်မြို့ရဲ့ တာဝန်ရှိသူက ပြောပါတယ်။

ဇွန်လ ၅ ရက် ညနေ ၃နာရီခွဲခန့်က မလှိုင်မြို့နယ်​မြောက်ခြမ်းရှိ သရက်ကောင်းပင်ကျေးရွာကို စစ်တပ်က တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခြင်းမရှိဘဲ ဂျက်ဖိုက်တာ ၂ စီးနဲ့ လေကြောင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီလေကြောင်းတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အသက် ၆၅ နှစ်အရွယ် ဦးရဲရွှေနဲ့ ၎င်းရဲ့သမီးဖြစ်သူ အသက် ၄၂ နှစ်အရွယ် မလှလှဝင်း၊ အသက် ၁၄ နှစ်အရွယ် ၈ တန်းကျောင်းသား မောင်ဟိန်းထက်၊ အသက် ၁၀ နှစ်အရွယ် ၅ တန်းကျောင်းသား မောင်ကျော်ဇင်နဲ့ အသက် ၁၃ နှစ်အရွယ် မောင်ရှိုင်းထက်တို့ သေဆုံးခဲ့ကြောင်း လူထုသတင်းကွန်ယက်-မလှိုင်မြို့ရဲ့ တာဝန်ရှိသူက ပြောပါတယ်။

အဆိုပါ သေဆုံးကလေးငယ်တွေနဲ့အတူ ကျောင်းကပြန်လာတဲ့ ကျောင်းသားကျောင်းသူ ကလေးငယ် ၁၅ ဦး ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခဲ့ကြောင်း ဒေသခံတွေက ပြောပါတယ်။

"ကလေးတစ်ယောက်က လက်တစ်ဖက်ဆုံးရှုံးတယ်။ တစ်ယောက်က ခြေတစ်ဖက် နဲ့ စုစုပေါင်း ပြင်းထန်ဒါဏ်ရာရ ၅ဦးလို့သိရတယ်။ အဲဒီ၂ဦးတော့မန္တလေးဆေးရုံကြီး ပို့ကုတယ်ကြားတယ်"
လို့ လူထုသတင်းကွန်ယက်-မလှိုင်မြို့ရဲ့ တာဝန်ရှိသူက ပြောပါတယ်။

စစ်တပ်ဟာ သရက်ကောင်းပင်ကျေးရွာထဲကို ဗုံးသီး ၄ လုံးကြဲချတိုက်ခိုက်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး ကျေးရွာတွင်း ၃ လုံးပေါက်ကွဲကာ နေအိမ် ၆ လုံးခန့်ထိမှန်ပျက်စီးခဲ့တယ်လို့ သိရပါတယ်။

အဲဒီ ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်မှူကြောင့် ကျန်ကျောင်းသားကလေးငယ်တွေ ​ကြောက်ရွံ့နေကြတယ်လို့ ဒေသ
ခံတွေက ပြောပါတယ်။

မလှိုင်မြို့နယ်အတွင်းရှိ စာသင်ကျောင်းအားလုံးဟာ စစ်တပ်လက်အောက်ခံNON CDM ပညာ
ရေးဝန်ထမ်းတွေနဲ့ ဖွင့်လှစ်ထားတာဖြစ်ကြောင်း၊ မြို့နယ်ပြည်သူ့ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့ PDF တွေအနေနဲ့ ​နှောင့်ယှက်ခြင်းမရှိဘဲ ကျောင်းပညာကိုသာလွတ်လပ်စွာ ဦးစားပေးသင်ကြားကြဖို့ ဆရာ၊ဆရာမတွေကို မှာကြားထားတယ်လို့ ဒေသတွင်း တော်လှန်ရေးအင်အားစုတွေဆီက သိရပါတယ်။

အာဏာသိမ်း ကာလအတွင်း မလှိုင်မြို့နယ်အ
တွင်းမှာ စစ်ကောင်စီတပ်က ကျေးရွာ ၅ ရွာကို ၅ကြိမ်ထက်မနည်း လေကြောင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးပြီး ပြည်သူထိခိုက်သေဆုံးမှုတွေ ရှိခဲ့ပါတယ်။

ရွှေလီမြို့က အထည်ချုပ်စက်ရုံမှာ မြန်မာလုပ်
သားတွေ လုပ်အား​ခေါင်းပုံဖြတ်ခံရတဲ့အပြင်ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံနေရ

■တရုတ်စက်ရုံပိုင်ရှင်က ရဲတပ်ဖွဲ့ငွေပေးပြီး မြန်မာလုပ်သားတွေ ဖမ်းဆီးခိုင်းထားဟုဆို

ဇွန် -၇၊၂၀၂၆။ဇော်၀င်း/People's Spring

တရုတ်နိုင်ငံ ရွှေလီမြို့က အထည်ချုပ်စက်ရုံတစ်ရုံမှာ မြန်မာအလုပ်သမားတွေ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံနေရပြီး ထွက်ပြေးသူတွေကို ရိုက်နှက်ကာ စက်ရုံသူဌေးက ရဲတွေငွေပေးပြီး ဖမ်းဆီးထားတယ်လို့ သတင်းရပါတယ်။

တရုတ်-မြန်မာနယ်စပ် ရွှေလီမြို့က "Ruining Xinjiang Garment" စက်ရုံဖြစ်ပြီး မြန်မာရွှေ့
ပြောင်းအလုပ်သမားတွေကို လုပ်အားခေါင်းပုံ
ဖြတ်ခံပြီးအဓမ္မခိုင်းစေတာနဲ့ လူ့အခွင့်အရေး ချိုးဖောက်ခံရမှုတွေ ပြင်းထန်စွာ လုပ်ဆောင်နေတယ်လို့ အလုပ်သမားအခွင့်အရေးဆောင်ရွက်နေတဲ့ STUM အဖွဲ့အစည်းက ဒီကနေ့ ဇွန်လ ၇ရက်မှာ ထုတ်ပြန်ပါတယ်။

အဲဒီစက်ရုံမှာ အလုပ်သမားတွေကို အချိန်ပို (OT) ကြေး အပြည့်အဝမပေဘဲခိုင်းစေပြီး နားရက်မရှိ လုပ်ကိုင်ခိုင်းတာနဲ့ စက်ရုံတွင်း ကျန်းမာရေးစောင့်
ရှောက်မှုအားနည်းမှုတို့ကြောင့် အလုပ်သမားအများအပြား ကျန်းမာရေးထိခိုက်နေကြရတယ်လို့လည်း ဆိုပါတယ်။

ဒါ့အပြင် မကြာသေးမီက စက်ရုံမှာ အလုပ်သမား မိန်းကလေးတစ်ဦး ကွယ်လွန်သွားခဲ့တဲ့ ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီးရုပ်အလောင်းပြန်ရှာဖွေမရ
အောင် ဖုံးကွယ်ထားမှုတွေ ရှိတယ်လို့လည်း သိရပါတယ်။

အလွန်အမင်း ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုတွေကြောင့် အ
လုပ်သမား ၃ ဦးစက်ရုံကနေ ထွက်ပြေးဖို့ကြိုးပမ်းခဲ့ပေမယ့် တရုတ်သူဌေးနဲ့ လုံခြုံရေးတွေက ပြန်ဖမ်းမိပြီးတဲ့နောက် လမ်းဘေးမှာပဲ ခေါင်း‌ကွဲတဲ့အထိ ရိုက်နှက်ခဲ့ကြတယ်လို့လည်း STUMက ​ဖော်ပြထားပါတယ်။

ထွက်ပြေးသူတွေကို စက်ရုံရုံးခန်းမှာထပ်မံရိုက်နှက်နှိပ်စက်ခဲ့တာကြောင့် အလုပ်သမားတစ်ဦး ပြင်းထန်ဒဏ်ရာတွေရရှိထားတယ်လို့ အသိပေးပါတယ်။

ဖြစ်စဉ်ကို ဖုံးကွယ်ဖို့အတွက် တရုတ်ရဲ​တွေကိုငွေပေးပြီး အမှုဖျောက်ဖို့ စက်ရုံဘက်က စီစဉ်နေတဲ့အပြင် မြန်မာအလုပ်သမား မိန်းကလေးနဲ့ အမျိုး
သား စုစုပေါင်း (၅၀) ဝန်းကျင်ဟာ ရွှေလီရဲစခန်းမှာ ချုပ်နှောင်ခံထားရတယ်လို့ သိရပါတယ်။

စက်ရုံတွင်းသတင်းရင်းမြစ်တွေကနေတဆင့် အ
တည်ပြုချက်နဲ့ နှိပ်စက်ခံထားရတဲ့ မြန်မာအလုပ်
သမား တွေရဲ့ ဓာတ်ပုံမှတ်တမ်းတွေကို STUM က ဖော်ပြပါတယ်။ရိုက်နှက်ခံရပြီး ​ခေါင်းကွဲတာ ၊​ကျောကုန်းမှာ အညိုအမည်းစွဲ​အောင်ရိုက်ခံရတာစတဲ့ ဒဏ်ရာ​တွေကို ဓါတ်ပုံ​တွေမှာ​တွေ့ရပါတယ်။

နစ်နာသူမြန်မာလုပ်သားတွေကို တိုက်ရိုက်ချိတ်
ဆက်နိုင်ဖို့ကိုလူထုနွေဦးကချိတ်ဆက်နေဆဲ
ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါ့အပြင် မူဆယ်မြို့နယ်စပ်မှာ အလုပ်ရဖို့ စောင့်
ဆိုင်းနေကြရတဲ့ မြန်မာအလုပ်သမားတချို့လည်း စားဝတ်နေရေး ခက်ခဲကာ ရိက္ခာပြတ်လပ်လုနီးပါး အခြေအနေနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတာတွေရှိတယ်လို့ သိရပါတယ်။

"ရွှေလီမှာလစာကောင်းတယ်ဆိုပြီး ပြောတိုင်းမယုံကြနဲ့။သေချာစေ့စေ့စပ်စပ်လုပ်ပြီးမှလာကြပါ။ပွဲစားတွေ ပြောတိုင်းမယုံကြစေချင်ဘူး။အလုပ်ခေါ်စာ တိုက်ရိုက် နဲ့ကတော့ အကောင်းဆုံးပဲ"လို့ ရွှေလီမြို့ အထည်ချုပ်စက်ရုံတစ်ခုက မြန်မာလုပ်သားတစ်ဦးက တိုက်တွန်းပါတယ်။

စစ်တပ်အာဏာသိမ်းပြီးနောက် ပြည်တွင်းမှာအ
လုပ်အကိုင်ရှားပါးမှုနဲ့ လုပ်အားခ နည်းပါးမှုအပြင် စစ်မှုထမ်းဥပဒေကြောင့် လူငယ်တွေဟာ ပြည်ပနိုင်ငံတွေကို ထွက်ခွာလုပ်ကိုင်နေကြပါတယ်။ အိမ်နီးခြင်း ထိုင်းနိုင်ငံအပြင် တရုတ်နိုင်ငံ ရွှေလီမြို့မှာရှိတဲ့ အထည်ချုပ်လုပ်ငန်းတွေကို မြန်မာလုပ်သားတွေ အများအပြား ရွှေ့ပြောင်းလုပ်ကိုင်နေကြပါတယ်။

စစ်တပ်က အာဏာသိမ်းပြီး ၅နှစ်အတွင်း ပြည်
တွင်းအထည်ချုပ်ကဏ္ဍကနေ ထွက်ခွာသွားတဲ့ လုပ်ငန်း ၂၀၀ ကျော်ရှိခဲ့ပြီး လက်ရှိမှာ ပြည်တွင်း၊ပြည်ပ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံတဲ့ အထည်ချုပ်စက်ရုံ ၆၀၈ ခုရှိပါတယ်။

အများစုက တရုတ်နိုင်ငံသားပိုင်စက်ရုံ တွေဖြစ်ပြီး အလုပ်သမားအခွင့်အရေးချိုးဖောက်မှုတွေ နဲ့ လုပ်ခ လစာကြောင့် ဆန္ဒပြခံရမှုတွေ မကြာခဏရှိနေပါတယ်။

■အ​တွေးအမြင်

မင်းထင်ကိုကိုကြီး- သွေးကြီးတဲ့ ကဗျာဆရာ

-လင်းဆက်ငြိမ်းချမ်း ​ရေးသားသည်။

ကျနော့်ကို မေ့နေကြပြီလားလို့ ကိုမင်းထင်(မင်းထင်ကိုကိုကြီး)ကမေးခွန်းထုတ်လိုက်တော့ ကျနော် လှိုက်ခနဲဖြစ်သွားရတယ်။

၂၀၂၆၊မတ်လ၁၇ရက်နေ့။ “ကျန်းမာရေးကြောင့် Facebook နဲ့ ခဏဝေးနေခဲ့တယ်။စိတ်မကောင်းစရာကောင်းတာက အဲဒါကိုသတိထားမိတဲ့သူ မရှိသလောက်ပါပဲ”လို့ Ko Ko Gyi ဆိုတဲ့ သူ့ ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်စာမျက်နှာပေါ်ကနေ ပြောခဲ့တယ်။ပြီးတော့ အဲဒီပို့စ်ကလည်း ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်စာမျက်နှာပေါ် သူ နောက်ဆုံး ရေးသားခဲ့တာမို့ အားလုံးကို နှုတ်ဆက်ခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံးစာသား။

မေ ၁၇ ရက်မတိုင်ခင် တစ်ပတ်၊၁၀ရက်လောက်ကပဲ ကျနော်နဲ့ အစ်ကိုတော်ကဗျာဆရာတစ်ယောက် ပင့်ကူမျှင်ကွန်ရက်ပေါ် စကားဆက်ခဲ့စဉ်က “ကိုမင်းထင်တစ်ယောက် နေမကောင်းဘူးထင် တယ်။လိုင်းပေါ် မတွေ့ရဘူး”လို့ ပြောဖြစ်ကာ သူ့အ
ကြောင်း ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စ ဖွဲ့နွဲ့မိကြသေး။

ဒါပေ မဲ့၊ ကျနော်တို့၂ယောက်စလုံးက နှုတ်နည်းပြီး အများမြင်ပလက်ဖောင်းပေါ် စကားလုံးချွေ
တာတတ်သူတွေမို့ ‘မမေ့မလျော့ ကိုမင်းထင်အ
ကြောင်း ပြောဖြစ်သေးတယ်’ဆိုတာမျိုး ကွန်မန့်တွေ ဘာတွေမှာ လည်း ထုတ်မရေးဖြစ်။

သူ့ကျန်းမာရေးအခြေအနေကိုသူဖေ့စ်ဘွတ်ခ်သုံး၊မသုံးဆိုတာနဲ့ တိုင်းတာရတယ်။ကိုမင်းထင်က အသည်းကင်ဆာနဲ့လုံးထွေးနေရတဲ့သူ။ သူ့နေထိုင်မှုဘဝမှာ လွန်တာကျွံတာ ဘာမှမရှိခဲ့ပေမဲ့ ဘီပိုးကနေ အသည်းကင်ဆာအထိ ဖြစ်သွားရတဲ့သူ။သူ့ညီလည်းဘီပိုးကနေအသည်းကင်ဆာ။ပြီးတော့ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ ဟိုတစ်ဖက် အရင်ထွက်ခွာ။ ထား။

ကိုမင်းထင်ရဲ့ဒုတိယမြောက်နောက်ဆုံးပို့စ်ကိုဧပြီ ၂၃ ရက်က တင်ထားတာ တွေ့ရတယ်။ ဧရာဝတီမှာ ဖော်ပြထားတဲ့ ‘ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် သက်ရှိထင်ရှားရှိကြောင်း သက်သေပြရန် သား ဖြစ်သူ တောင်းဆို” သတင်းကို ရှဲကာ အပေါ်မှာ သူ့ရဲ့ Captionက ‘အမေ’ တစ်လုံးတည်း။ကိုမင်း ထင်က ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ကို အင်မတန်လေးစားချစ်ခင်တဲ့သူ။ပြီးတော့ အဲဒီအချိန်ကတည်းက စာတစ်ကြောင်းလောက် ရေးဖို့တောင် သူ့ဝေဒနာက ခွင့်မပြုတော့တဲ့ပုံ။

ဧပြီ၂၃ပြီးတော့ ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်ပေါ်ကနေပျောက်သွားတာမို့ အသည်းကင်ဆာရဲ့ နောက်ဆုံးအ ဆင့် ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်မှုဒဏ် သူအတော်ခံနေရတဲ့ပုံ။မေ
၁၇ရက်မှာ နောက်ဆုံးစာသား သူ ရေးသား ခဲ့ပြီးနောက် ဇွန်၂ရက်အထိ ဖုန်းလေးတစ်ချက် မကြည့်နိုင်တော့တဲ့အထိ။အသည်းကင်ဆာရဲ့ နောက် ဆုံးနေ့များ။

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လူမှန်းသူမှန်းသိပြီး လူ့ဘဝအဓိပ္ပါယ်ကို ယုံကြည်မှုလည်း ရှိခဲ့ကြတဲ့ NLD အစိုးရလက်ထက်တုန်းက ကင်ဆာအမြစ်တွေ တွယ်နေတဲ့ သူ့အသည်းတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို
စင်ကာပူ ထွက်ပြီး လှီးထုတ်ပစ်ခဲ့တယ်။ပြီးတော့ ဘယ်ကြာလိမ့်မလဲ။အခြေခံဥပဒေပြင်ဆင်ရေး ‘နွားသို့မေ တ္တာစာ’လို့ ခေါင်းစဉ်တပ်ကာ စစ်တပ်ကို ခပ်ပြင်းပြင်းဝေဖန်။ နှာနုဖြတ်ရိုက်ခံလိုက်ရတဲ့ စစ်တပ်မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကာတရားစွဲဆို။အဲဒီကာလက အလွယ်တကူ တိမ်းရှောင်လို့ရပေမဲ့ အေးအေး
ဆေးဆေးပဲ ကိုမင်းထင် အဖမ်းခံခဲ့တယ်။

ပြီးတော့သူ့ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်ပေါ် ရေးတင်ထားတဲ့ နွားသို့မေတ္တာစာကြောင့် လူလိုမတွေးနိုင်စွမ်း တဲ့ စစ်
တပ်ကလက်ထိပ်ခတ်မှန်းသိလျက် အဲဒီပိုစ့်ကိုလည်း ပြန်မဖျက်။တရားခွင်ထဲမှာလည်း အဲဒီ ပို့စ်ကို သူရေးသားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထွက်ဆိုကာ အကြောတင်းလှတဲ့ ကဗျာဆရာတစ်ဦးရဲ့ မာဂုဏ် ကို သက်သေထူခဲ့ တယ်။

အသည်းလှီးထုတ်ထားမှုအခြေအနေ စင်ကာပူဆေးရုံ ပြန်ပြဖို့ ရက်ချိန်းကရောက်လာပေမဲ့ ထောင်ထဲ ရောက်နေတော့လည်း ဘယ်ပြနိုင်မလဲ။၂၀၂၀မှာ ထောင်ကနေ ပြန်ထွက်လာတော့ စင် ကာပူထွက် ဆေးရုံပြန်ပြဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ စစ်တပ်ရဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့်ဘောင်ထဲက အပိတ်အဆို့ အထစ်အ ငေါ့တွေကြောင့် အဆင်မပြေ။

မိစ္ဆာတွေ ဂျိုကြွတဲ့ ၂၀၂၁ခုနှစ်၊ဖေဖေါ်ဝါရီ၁ရက်ရောက်တော့ညသန်းခေါင် ၁၂နာရီကျော်က တည်း
ကကိုမင်းထင်ရဲ့အိမ်ကိုစစ်တပ်ကဝိုင်းလိုက်တယ်။မနက်လင်းအားကြီးအချိန်ရောက်တော့ အင်းစိန်
ထောင်သို့ ဒုတိယအကြိမ်မြောက် အလည်တစ်ခေါက်နဲ့ တတိယအကြိမ်မြောက်ဖမ်းဆီးခံရခြင်း။

၂၀၀၇ခုနှစ်၊ ရွှေဝါရောင်တော်လှန်ရေးတုန်းက ဂျပန်သတင်းထောက်ကို စစ်တပ်က ပစ်သတ် တဲ့နေ့မှာပဲ ကိုမင်းထင်သည်လည်း ဗိုလ်ချုပ်ဈေးနားမှာ ၈ချက်ချုပ်ရတဲ့အထိ သေနတ်ဒင်နဲ့ ခေါင်း ရိုက်ခွဲခံရကာ အင်းစိန်မှာနေပြီး ဂျီတီအိုင်ကျောင်းဆင်းခဲ့သူတစ်ဦးကို အင်းစိန်ဂျီတီအိုင်ကျောင်းပို့ ယာယီ ဖမ်းချုပ်ခြင်းခံခဲ့ရဖူး။အဲဒါက ပထမဆုံးအကြိမ် စစ်တပ်ရဲ့ အကြမ်းဖက်မှု။

ဒုတိယအကြိမ်မြောက် အင်းစိန်ထောင်ရောက်တော့ ဆေးကုသခွင့်မရှိတဲ့ အသည်းကင်ဆာနဲ့ သောက်သောက်လဲ အသေကြမ်းခဲ့တဲ့ တတိယလှိုင်းကိုဗစ်နဲ့။မုန်တိုင်းထန်နေတဲ့ ပင်လယ်ပြင်မှာ ကူ သူကယ်သူမဲ့ ဖြတ်သန်းခဲ့ရပေမဲ့ ဒင်းတို့ထောင်ထဲမှာ အသေမခံနိုင်တဲ့ ကိုမင်းထင် ၂၀၂၂ နိုဝင်
ဘာမှာ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာနိုင်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့၊ထောင်ကနေ ပြန်ထွက်လာပြီး မကြာခင် ဝရမ်းကပ်ခံရပြန်တော့ ရန်ကုန်မြို့မှာပဲ လှည့်ပတ် တိမ်းရှောင် သိုသိုသိပ်သိပ်။အသည်းကင်ဆာက လုံးဝကျွမ်းသွားပြီမို့ ဘဝဆိုတာ သိပ်မ ကြာတော့ပါဘူးဆိုတဲ့ အသိကိုလည်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပွေ့ဖက်ကာ အရွေ့တစ်ခုဟာ ညင်သာဖို့ ဆေးထိုး ဆေးသောက် ဆေးရုံသို့ အခေါက်ခေါက်။ ကျမယ်ဆို စိတ်ဓာတ်က မြေကြီးအောက် ၂မိုင်၊ ၃မိုင်မက ရောက်နိုင်ပေမဲ့

မင်းထင်ကိုကိုကြီး ဆိုတာ သွေးကြီးတဲ့ကဗျာဆရာမို့ သေခြင်းတရားကို ခေါက်ကာ သူ့ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်ပေါ်က‌နေ စစ် အာဏာရှင်ကို ဆက်စိန်ခေါ်တယ်။

သူ့ဆီ တရွေ့ရွေ့လှမ်းလာနေတဲ့ သေမင်းရဲ့ ခြေ
လှမ်းတွေကို မြင်နေရပေမဲ့ သူ့ကဗျာသူ ဆက် ရေးတယ်။နေရထိုင်ရ မဆိုးတဲ့ရက်တွေမှာ သူ့ရဲ့ပရော်ဖယ်ရှင်နယ် ဇာတ်ညွှန်းပညာ သင်ကြားရေးကို အွန်လိုင်းပေါ်ကနေ လုပ်တယ်။ သူ့ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်စာမျက်နှာကို ကြည့်လိုက်၊ ရံဖန်ရံခါ သူ့ဘဝရဲ့ တစ်ခု တည်းသော ကြိုးတစ်မျှင် သမီးလေး မယ်မင်းထင်အကြောင်း တင်ဖြစ်တာကလွဲလို့ စစ်အာဏာရှင် ဆန့်ကျင်ရေးဆိုတာချည်း။ မသေမချင်း စစ်အာဏာရှင်တွေကို တိုက်မယ်ဆိုတဲ့ သူ့ရည်မှန်းချက်၊ လှမ်းလာနေတဲ့ သေခြင်းတရားက သူ့ လက်သီးဆုပ်တွေကို ဖြည်ထုတ်လို့ မရခဲ့တာ ကျနော်တို့ တ လေးတစား ငေးခဲ့ရတယ်။

၂၀၂၅ နှစ်ကုန်တဲ့ရက် သူ့အကြောင်း သူ့စာမျက်
နှာပေါ် ရှားရှားပါးပါး တက်လာလို့ ဖတ်ကြည့် မိတယ်။ “ မနက်ဖြန်ဆို ၂၀၂၆ ဖြစ်ပြီ။ဒီနေ့ကတော့ ၂၀၂၅ ရဲ့ နောက်ဆုံးနေ့ပေါ့။ ၂၀၂၅ က ကျွန် တော့်အတွက် နည်းနည်း ထူးခြားခဲ့ပါတယ်။ ၂၀၁၈ မှာ အသည်းကင်ဆာ စဖြစ်တယ်။ တစ်ခါမှ လစ်ရတော့မယ်ထင်တယ်လို့ မခံစားခဲ့ရဘူး။ ဒါပေမဲ့ ၂၀၂၅ ထဲမှာတော့ လစ်ရတော့မယ်လို့ ခံစားခဲ့ရတယ်။ အသည်းလဲလည်း မထူးတော့ဘူးတို့၊ ကင်ဆာက ပျံ့နေပြီတို့၊ stage 4 ရောက်နေပြီတို့၊ ထပ်ခွဲရင် လည်း အသည်းပြန်ပြည့်ဖို့ မလွယ်တော့ဘူးတို့။ အမျိုးမျိုး အထွေထွေ။ငါတော့ လစ်ရတော့မယ်လို့ ထင်မိတယ်။ အဲဒီလိုနဲ့ပဲ ၂၀၂၅ ရဲ့ နောက်ဆုံးနေ့ကို ရောက်ခဲ့ပြီ။ ဒီနေ့ည ၁၂ နာရီကျော်ရင်တော့ ၂၀၂၆ထဲ ရောက်မယ်ပေါ့။သိပ်ကြီးတော့ မဆိုးလှပါဘူး”တဲ့။

အဲဒီလိုအများသူငါ အကြောက်ကြီးကြောက်ကြတဲ့ သေခြင်းတရားဆိုတာကြီးကိုသက်သောင့်သက်
သာရှိလှတဲ့ အရေးအသားနဲ့ ဖွဲ့နွဲ့ပြတော့ ကျနော်တို့ ရှေ့ဆောင် ကဗျာဆရာ မောင် ချောနွယ်ရဲ့ ကဗျာတစ်စကို သတိရ။ “သေခြင်းတရားဆိုတာ လေယာဉ်ပျံတစ်စင်းကနေ လေယာဉ် ပျံတစ်စင်း ပြောင်းစီးသလောက်ပါကွာ တဲ့…”။

၂၀၂၅တုန်းကပဲ အသည်းကင်ဆာနဲ့ ရွေ့သွားတဲ့ ဗိုလ်ကွန်(ကဗျာဆရာကွန်စစ်ကောင်း)ရဲ့ ပုံရိပ်တွေလည်း ကျနော့်အာရုံထဲ ပြေးဝင်လာခဲ့တယ်။ ဗိုလ်ကွန်ဆိုရင်လည်း အဆင်မပြေမှုတွေ ပတ် လည်ဝိုင်းနေပေမဲ့ တစ်ချက်မညည်းဘဲ အေးအေးဆေး
ဆေးသေပြသွားခဲ့တဲ့သူ။

ပြီးတော့ကျနော်တို့ရဲ့အစ်ကိုတော် ကဗျာဆရာလှသန်း။သေတော့မယ်ဆိုတာ အသေအချာ သိနေပေမဲ့ မထီမဲ့မြင် ခပ်ရင့်ရင့် သူ့စတိုင် နည်းနည်းလေးတောင် လျော့မသွား။ ‘သေရဲမှ လှသန်းကို ဖတ်’လို့ ခေါင်းစဉ်တပ်ကာ ကဗျာတစ်ပုဒ် ကျနော်ရေးဖြစ်ခဲ့တဲ့အထိ၊ ကျနော်တို့ သေရဲအောင် သေပြ သွားလေသလားလို့ အံ့အားသင့်ရတဲ့အထိ။

အခုကိုမင်းထင်ဆိုရင်လည်း သူ့နောက်ဆုံးအချိန်ထိ သေခြင်းတရားရှေ့ ဒူးမထောက်။ခံ စားခဲ့ရသမျှ ဝေဒနာအကြောင်း တစ်ချက်ညီးညူမပြဘဲ ဇွန်၂ရက်မှာ ခပ်ဆိတ်ဆိတ်နေတတ်တဲ့ သူ့ စတိုင်အတိုင်း တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်ပဲ ထွက်ခွာသွားတယ်။

ရောက်အောင်လာကြတဲ့ သူ့မိတ်ဆွေ ကဗျာဆရာနည်းနည်းလေးနဲ့ပဲ ရေဝေးမှာ သူ့နောက် ဆုံးခရီးဟာ ပြီးမြောက်ခဲ့တယ်။ဆေးရုံကနေ ရောက်လာတဲ့ ရုပ်အလောင်းကို မီးသင်္ဂြိုဟ်စက်ထဲ တန်းထည့်လိုက်တာမို့ သူ့အမှာ သူ့သေတမ်းစာကိုလည်း အမှတ်ရမိတယ်။

သေတမ်းစာ
=======================
သေတမ်းစာကို ပုလင်းထဲထည့်မျှောလိုက်ရတယ်
မင်းထင်ကိုကိုကြီးသေပြီ
အလောင်းကို ဓာတ်ပုံမရိုက်ရ
မလွတ်လပ်မချင်း သရဏဂုံမတင်ရ
အမျှမဝေရ
ဆုပ်ထားတဲ့ လက်သီးမဖြည်ရ
မငိုရ ။

မင်းထင်ကိုကိုကြီး ( ၁၇ အောက်တိုဘာ ၂၀၂၃ )

တစ်ချိန်မှာ နွေဦးတော်လှန်ရေးထဲက သွေးကြီးခဲ့တဲ့ ကဗျာဆရာတွေအကြောင်း ပြောကြရင် မင်းထင်ကိုကိုကြီး ကို အရေးတကြီးထည့်ပြောရမယ်လို့ ကျနော် ယုံကြည်တယ်။ ။