Paviunity | پاویونیتی

Forwarded from یادداشت‌های یک روانپزشک (Hafez)

یک پسر ۱۵ ساله همراه مادرش به مطب روانپزشک می‌آید. مادر اول وارد اتاق پزشک می‌شود و شرح حال می‌دهد: پسرم همیشه شاگرد اول بود ولی از ۶ ماه گذشته افت شدید تحصیلی پیدا کرده. خیلی روزها مدرسه نمی‌ره. دیر به دیر و به زور حمام می‌رود. یک بار دیدم با دیوار صحبت می‌کند بهش گفتم چرا با دیوار حرف می‌زنی؟ گفت سرت به کار خودت باشه، به تو مربوط نیست. پرخاشگر و بی‌تفاوت شده. روانپزشک از منشی می‌خواهد که پسر را به اتاق بفرستد. ظاهرش آشفته است، ارتباط چشمی برقرار نمی‌کند و گاهی با خودش حرف می‌زند. صورتش شبیه ماسک است و راه رفتن و حرکاتش کند است. روانپزشک به مادر بیمار می‌گوید پسر شما تمام علایم اسکیزوفرنیا را دارد و حتما باید دارو استفاده کند. البته چون بار اول است که این علایم را دارد حتما باید علت جسمی زمینه‌‌ای را بررسی کنیم. لازم است آزمایشات روتین را انجام دهد و یک MRI مغز هم بشود. سپس برای او ریسپریدون و بی‌پریدن می‌نویسد. هفته‌ی بعد مادر همراه MRI و جواب آزمایشات به مطب می‌آید. روانپزشک طبق عادت مرسوم پزشک‌ها ابتدا نیم نگاهی به گزارش رادیولوژیست می‌اندازد و سپس با دقت MRI را می‌بیند. هیچ مشکلی وجود ندارد و همه چیز سر جای خودش است. آزمایش‌ها همگی نرمال هستند. به مادر اطمینان بخشی می‌دهد که علت جسمی مطرح نیست و تشخیص من درست بوده. فعلا باید همین داروها را استفاده کند و هر ماه توسط من ویزیت شود. عموی بیمار متخصص نورولوژیست است و ساکن آلمان است و پس از چند سال برای مسافرت به ایران آمده است. عمو متوجه تغییر رفتاری برادرزاده‌اش می‌شود. مادر به او می‌گوید که پسرش تحت نظر روانپزشک است و آزمایش‌ها و MRI نرمال بوده. مادر آزمایش‌ها و MRI را به عمو نشان می‌دهد. همان طور که روانپزشک گفته بود همه چیز نرمال است. او از برادرزاده‌اش می‌خواهد که اجازه دهد معاینه‌اش کند. پسر قبول می‌کند. عمو متوجه می‌شود از گوشه‌ی دهان بیمار آب می‌آید و حرکاتش کند است، صورتش شبیه ماسک است و در راه رفتن دست‌هایش را تکان نمی‌دهد. در معاینه‌ی حرکات آرنج مختصری سفتی یا rigidity می‌بیند. به مادر می‌گوید حتما لازم است مس خون چک شود. برای او آزمایش مس و سرولوپلاسمین می‌نویسد. جواب آزمایش که می‌آید مس و سرولوپلاسمین خون پایین و مس ادرار بالا است. تشخیص مسجل می‌شود: بیماری "ویلسون". عمو به برادر و زن برادرش می‌گوید روانپزشک‌تان خیلی بی‌سواد است. با یک MRI و چند آزمایش روتین به این نتیجه رسیده که مشکل جسمی وجود نداره؟! یعنی روانپزشک متوجه علایم پارکینسون نشده؟! هر نوجوانی که با علایم سایکوز و پارکینسون مراجعه بکند حتما باید از نظر ابتلا به ویلسون بررسی شود. چطور چنین احتمالی را در نظر نگرفته؟! در این بیماری دفع مس از کبد مشکل دارد و باعث تجمع و رسوب آن در اندام‌های مهم مثل کبد و مغز و کلیه و چشم می‌شود و به همه‌ی این اعضا آسیب می‌رساند. به دلیل تجمع مس در اندام‌ها سطح آن در خون پایین می‌آید. در حال حاضر به جای ریسپریدون باید دی پنیسیلامین بخورد که مس از بدنش خارج شود.
پ.ن: این اتفاق برای من نیفتاده اما اگر این شخص به من مراجعه می‌کرد من هم به بیماری ویلسون فکر نمی‌کردم و تشخیص او را میس می‌کردم و شرمنده‌ی بیمارم و خانواده‌اش می‌شدم. برای من ویلسون جزو بیماری‌هایی است که فقط در امتحان‌های پزشکی به آن فکر می‌کنم و مخصوصا "حلقه‌ی کایزر فلایشر" که به دلیل رسوب مس در قرنیه ایجاد می‌شود و از آن خیلی سوال امتحانی می‌آید یادم مانده است. فکر نمی‌کردم که علاوه بر جلسه‌ی امتحان، باید در بالین هم به این بیماری در مراجعانم فکر کنم. هیچ وقت تا حالا حتی به احتمال ویلسون در هیچ کدام از مراجعانم فکر نکرده‌بودم.
@hafezbajoghli

👍16❤2

1.29K viewsMmsha, 20:40