مونتگمری وات در کتاب «تأثیر اسلام» (ص ۳۴) میگوید:
«تا اواسط قرن دوازدهم میلادی، اروپاییان بر این باور بودند که تمام جهان، به‌جز اروپا، در سیطرهٔ مسلمانان قرار دارد.»

بودجه اندلس به‌تنهایی به پنج میلیارد دینار طلایی می‌رسید، در حالی که مجموع بودجه تمام کشورهای اروپا از ۱۲ میلیون دینار طلایی فراتر نمیرفت؛ یعنی حدود ۴۰۰ برابر کمتر.

هندِ اسلامی به‌تنهایی ۱۵ درصد از ثروت جهان را در اختیار داشت، در حالی که بریتانیا تنها ۰٫۱ درصد از ثروت جهان را دارا بود و سراسر اروپا در کنار آن همچون کوتوله‌ای به نظر میرسید.

درباره شهر بغداد، ج. اودیزیو در کتاب «معجزهٔ عربی» میگوید که بغداد بزرگترین شهر جهان بود، بلکه حتی از شهر پاریسِ امروزی نیز بزرگ‌تر بود. جمعیت آن بین یک تا دو میلیون نفر برآورد می‌شد و مرکز ثقل جهان متمدن به شمار می‌رفت.

هر سال بیش از ۷۰ تُن طلا وارد خزانه‌های بغداد می‌شد؛ گذشته از قاهره که زیباترین و ثروتمندترین شهر جهان بود، و نیز اسکندریه، دمشق، حلب، موصل، بخارا، سمرقند، دهلی، قیروان، تونس، بجایه، تلمسان، فاس، مکناس، شنقیط، قرطبه، غرناطه، اشبیلیه و طلیطله.

نخستین دانشگاه جهان، دانشگاه قرویین در مراکش بود که فاطمه بنت محمد فهریه آن را در سال ۸۵۹ میلادی بنیان نهاد.

در زمانی که بزرگ‌ترین کتابخانه اروپا، یعنی کتابخانه سنت گالن در سوئیس، تنها ۶۰۰ کتاب داشت، کتابخانه قرطبه که به دستور خلیفه اموی، حکم مستنصر بالله، تأسیس شده بود، حدود ۴۰۰ هزار کتاب را در خود جای داده بود.
همچنین این سخن به پاپ سیلوستر دوم نسبت داده میشود:
«در روم هیچ‌کس آن‌قدر دانش ندارد که شایسته باشد حتی دربان آن کتابخانه باشد.»

همچنین شهر تیمبوکتو در مالی، پنج برابر بزرگتر از شهر لندن بود و از ثروتمندترین شهرهای جهان، و از پیشرفته‌ترین شهرها از نظر علمی، اقتصادی و نظامی به شمار می‌رفت.
همه این‌ها در دوران حکومت اسلامیِ امپراتوری‌های مالی و سونگایِ مسلمان بود.

شمار دانشجویانی که در دانشگاه تیمبوکتو تحصیل می‌کردند، ۲۵ هزار نفر بود؛ یعنی بیشتر از جمعیت شهر لندن و نیز جمعیت شهر پاریس.

مایکل همیلتون مورگان در کتاب «تاریخ گمشده» می‌گوید: فرانک‌های فقیر و وحشت‌زده، از مخفیگاه‌های خود به سربازان مسلمان می‌نگریستند که زره‌های آهنینِ ساخته‌شده در کوره‌های طلیطله را بر تن داشتند و شمشیرهایی را که در ریخته‌گری‌های دمشق ساخته شده بود، بر کمر بسته بودند. آنان جامه‌ها و پوشش‌هایی بر تن داشتند و پرچم‌های سبزِ برافراشته خود را حمل می‌کردند، در حالی که زره‌هایشان زیر نور خورشید می‌درخشید.
این صحنه، در نگاه فرانک‌ها، تنها منظرهٔ یک ارتش باشکوه نبود، بلکه بیشتر به نیرویی از نیروهای طبیعت شباهت داشت.

❗️نکته: در حقیقت این نوامیس مسلمانان بودند که بخاطر توحش مجوس و یهود و برای در امان بودن از هتک حرمت آنان، خود را به درون چاه انداختند، و این دختران ایرانیان "نبودند" که خود را به درون چاه انداختند.

از بزرگترین شواهدِ صدقِ محمّد این است که نخستین نوکیشانِ اسلام نزدیک‌ترین دوستان و خانواده‌اش بودند؛ همان کسانی که با زندگیِ خصوصیِ او ارتباطِ نزدیکی داشتند و تضادی که هر فریبکارِ منافقی -کم یا زیاد- در خانه و بیرون از خانه نشان می‌دهد، بر آنان مخفی نبود. [۱]

در سال 1996 برای قدر دانی از تلاش های بی وقفه اش، جایزه جهانی " ملک فیصل بن عبدالعزیز آل سعود برای خدمت به اسلام" را دریافت کرد، که ارزش آن 750 هزار ریال عربستان بود معادل با 200 هزار دلار و او این پول را صرف آموزش کودکان افریقایی نمود که در نتیجه آن بسیاری از کودکان و نواجوانان افریقایی موفق به یادگیری علوم مختلف و موفق به ورود به دانشگاه ها شده و هم اکنون بیشتر آنها در کشور های خود مشغول خدمت به هموطنان خود هستند.

در 20 نوامبر 2013 روزنامه کویتی الشاهد گزارشی را نشر کرد که در آن یکی از وزرای خارجه یکی از کشور های افریقایی، اعلام کرد که من یتیمی بودم که به کمک دکتر عبدالرحمن سمیط توانستم درس بخوانم و به این جایگاه برسم.

کلام دکتر عبدالرحمن سمیط رحمه‌الله به جمعی از ثروتمندان

📚محمد ﷺ از دیدگاه خاورشناسان ۱۶

📚 منبع: شیوه‌های نبوی در برابر اشتباهات مردم - صفحه ۲۲

📖 برگرفته از: صحیح مسلم

#سیره_نبوی #آموزش_جاهل #اخلاق_آموزشی

الزهد للإمام أحمد ج١ ص٢٠٩

«وَاللَّهِ لَوْلاَ أَنْتَ مَا اهْتَدَيْنَا   وَلاَ تَصَدَّقْنَا وَلاَ صَلَّيْنَا
فَأَنْزِلَنْ سَكِينَةً عَلَيْنَا   إِنَّ الأُلَى قَدْ أَبَوْا عَلَيْنَا» [۵]