سلسله‌‌ی اثباتِ نبوّتِ سیّدنا محمّدﷺ {10}

مرحله‌ی نخست: اثباتِ صداقتِ پیامبرِ اسلام (ص)

8. جمله‌ی معترضه در سوره‌ی قیامة

توضیح: در سوره‌ی "القيامة" آیاتِ کوتاه و ریتمیک و موزونی، پی‌در‌پی بر پیامبرِ اسلامﷺ نازل می‌شوند که درباره‌ی روزِ قیامت و احوالِ انسان‌ها در مواجهه با آن صحبت می‌کنند:

لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ ﴿۱﴾
وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ ﴿۲﴾
أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ ﴿۳﴾
بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُۥ ﴿۴﴾
بَلۡ يُرِيدُ ٱلۡإِنسَٰنُ لِيَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ ﴿۵﴾
يَسۡـَٔلُ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلۡقِيَٰمَةِ ﴿۶﴾
فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ ﴿۷﴾
وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ ﴿۸﴾
وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ ﴿۹﴾
يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ ﴿۱۰﴾
كَلَّا لَا وَزَرَ ﴿۱۱﴾
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ ﴿۱۲﴾
يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ﴿۱۳﴾
بَلِ ٱلۡإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِيرَةٞ ﴿۱۴﴾
وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ ﴿۱۵﴾

امّا ناگهان می‌بینیم که رشته‌ی این آیات گسسته می‌شود و موضوعِ آیاتِ بعدی به کل تغییر می‌کنند:

لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ ﴿۱۶﴾
إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ ﴿۱۷﴾
فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ ﴿۱۸﴾
ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ ﴿۱۹﴾

در این آیات، قرآن از بحثِ آخرت خارج می‌شود و به پیامبرﷺ این نکته را گوش‌زد می‌کند که هنگامِ تلاوتِ قرآن، زبانِ خود را برای تکرارِ آیات و عجله‌کردن در حفظِ آن‌ها، تکان ندهد! و بابتِ حفظِ قرآن نگران نباشد که خداوند مسئولیتِ نگاه‌داری از آن را بر عهده گرفته است.

پس از این تذکّرات، بلافاصله دوباره به موضوع قبلی باز می‌گردد و ادامه‌ی همان رشته‌آیاتِ راجع به قیامت را بیان می‌کند! ترجمه‌ی آخرین آیاتِ آن سلسله (یعنی آیاتِ ۱۴ و ۱۵) چنین بود:

بلكه آدمى نفسِ خويش را نيک مى‌شناسد. (۱۴)
هر چند به زبان عذرها آورد. (۱۵)

و آیاتی که بعد از آن تذکّر نازل می‌شوند نیز دقیقاً ادامه‌ی همین رشته‌آیات را پی می‌گیرد:

كَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ ﴿۲۰﴾

چنین نیست؛ بلکه شما اين جهان زودگذر را دوست مى‌داريد!

وَتَذَرُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ ﴿۲۱﴾

و آخرت را فرو مى‌گذاريد...

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاضِرَةٌ ﴿۲۲﴾
وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةٞ ﴿۲۴﴾
رَبِّهَا نَاظِرَةٞ ﴿۲۳﴾
تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةٞ ﴿۲۵﴾

و....

وجهِ استدلال: کاملاً روشن است که در این سوره، پیامبرﷺ پس از نزولِ پی‌در‌پیِ این آیاتِ کوتاه، نگرانِ فراموش‌کردنِ آن‌ها می‌شود و تکرارشان می‌کند تا در حافظه‌شان بمانند. خداوند هم برای تذکّر به پیامبرﷺ که نیازی به این‌کارها نیست و خودمان قرآن را حفظ می‌کنیم و... کلاً آن موضوعِ سابق (یعنی روزِ قیامت) را رها می‌کند و پس از بیانِ این نکات، دوباره به همان موضوع بازمی‌گردد و آیاتی کاملاً مرتبط با آن آیات و هم‌قافیه با آن‌ها نازل می‌شود. آیا تمامِ این‌ها یک نمایش بوده است؟! چه لزومی به این کار بود و چه نفعی داشت؟! مگر چه کسی در آن زمان از این آیات برای صداقتِ پیامبرﷺ استدلال کرد؟! اصلاً چه کسی به این نکته توجّه داشت؟! اگر این شواهدی که گفته می‌شود را همگی روی هم بگذاریم، هرکس که ذرّه‌ای انصاف داشته باشد به صداقتِ سیّدنا محمّدﷺ معترف خواهد شد.

وثاقتِ تاریخی: این استدلال از قرآن بود و همان‌طور که بارها گفته‌ایم، تمامِ قرآن به صورتِ کاملاً متواتر نقل شده و افرادِ بی‌شماری آن را حفظ می‌کردند و بسیاری نیز آن را می‌نوشتند.

والسّلام علی من اتّبع الهدی

#اثبات_نبوت
#اثبات_صداقت_پیامبر

─────────── ● ──
@PathToArrive | islamic theology
─────────── ● ──

سلسله‌‌ی اثباتِ نبوّتِ سیّدنا محمّدﷺ {11}

مرحله‌ی نخست: اثباتِ صداقتِ پیامبرِ اسلام (ص)

9. موردِ حمایت از کسی که به همسرِ پیامبر (ص) تهمت زد

توضیح: وقتی عدّه‌ای از افراد به عایشه (رض) تهمت می‌زنند که نعوذبالله ایشان زنا کرده‌اند، پدرِ ایشان، ابوبکرِ صدّیق (رض) قسم می‌خورند که به یکی از این تهمت‌زنندگان که وضعِ مالیِ خوبی نداشته (مسطح بن اثاثه) و حضرتِ ابوبکر سابقاً به او انفاق می‌کرده، دیگر به دلیلِ تهمتِ ناروایی که به دخترش زده انفاق نکند؛ امّا پس از این سوگندِ ابوبکر، آیه نازل می‌شود و این رفتارِ ابوبکر نکوهش می‌شود و حتّی به عفو‌و‌گذشت و ازسرگیریِ انفاق تشویق می‌شود:

وَلَا يَأۡتَلِ أُوْلُواْ ٱلۡفَضۡلِ مِنكُمۡ وَٱلسَّعَةِ أَن يُؤۡتُوٓاْ أُوْلِي ٱلۡقُرۡبَىٰ وَٱلۡمَسَٰكِينَ وَٱلۡمُهَٰجِرِينَ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِۖ وَلۡيَعۡفُواْ وَلۡيَصۡفَحُوٓاْۗ أَلَا تُحِبُّونَ أَن يَغۡفِرَ ٱللَّهُ لَكُمۡۚ وَٱللَّهُ غَفُورٞ رَّحِيمٌ ﴿النّور: ۲۲﴾

توانگران و آنان كه گشايشى در كارِ آنهاست، نبايد سوگند بخورند كه به خويشاوندان و مسكينان و مهاجران در راهِ خدا چيزى ندهند. بايد ببخشند و ببخشايند. آيا نمى‌خواهيد كه خدا شما را بيامرزد؟ و خداست آمرزنده‌ی مهربان.

وجهِ استدلال: عایشه (رض) همسرِ پیامبرﷺ بود و تهمت به ایشان آبرویِ پیامبرﷺ را به شدّت به خطر می‌انداخت؛ به‌خاطرِ همین آن فردی که چنین تهمتی به عایشه (رض) زد، پیامبرﷺ را چندین روز سراسیمه و نگران کرده بود و ایشان با افرادِ مختلفی مثلِ امام علی و اسامة بن زید بر سرِ این قضیه مشورت می‌کردند. پس اگر قرآن ساخته‌و‌پرداخته‌ی خودِ پیامبرﷺ باشد، چرا باید پیامبرﷺ به حمایت از یکی از تهمت‌زنندگان به ناموسِ خود بپردازند و حتّی به پدرزنِ خود بگوید که باز هم به این فرد انفاق کند؟! این دوریِ شدیدِ فرامینِ قرآن از احساساتِ معمولِ بشری نیز قرینه‌ای دیگر است که در کنارِ سایرِ قرائن، ما را به هدفِ خود نزدیک‌تر می‌کند.

وثاقتِ تاریخی: ماجرایِ افک و آن آیه که به صراحت در قرآن آمده‌اند و قرآن نیز متواتراً نقل شده است. امّا شأنِ نزولی که بیان شد، در معتبرترین کتاب‌های مسلمانان، یعنی "صحيح البخاري" و "صحيح المسلم" نه تنها از یک راوی بلکه از طریقِ بسیاری از اصحاب یعنی خودِ عایشه و هم‌چنین عروة بن زبیر، سعيد بن المسيب، علقمة بن وقاص، عبيدالله بن عبدالله (رض) روایت شده و "متّفقٌ علیه" که بالاترین درجه‌ی صحتِ حدیث است به شمار می‌آید! یعنی ۵ صحابی این موضوع را فقط در صحیحین نقل کرده‌اند. علاوه بر این افراد، از میانِ صحابه، ابن‌عبّاس، عبدالله بن عمر و مجاهد بن جبر نیز این روایت را نقل کرده‌اند و در طبقه‌ی بعدی (تابعین) و بعد از آن (تبع تابعین) نیز شمارِ این راویان بسیار بیشتر می‌شود؛ هم‌چنین دلیلی نیست که اهلِ سنّت و صحابه بخواهند آیه‌ای که در سرزنشِ یک فرد نازل شده را به خلیفه‌ی اوّلِ خود نسبت بدهند! پس در مجموع، وثاقتِ تاریخیِ این واقعه قابلِ پذیرش است‌

تذکّرِ مهم: تمامِ این دلایل، باید کنارِ هم و به صورتِ مجموعه‌ای واحد نگاه شوند؛ در این صورت، از طریقِ استنتاجِ بهترین تبیین، به آسانی متوجّهِ صداقتِ پیامبرﷺ خواهیم شد.

والسّلام علی من اتّبع الهدی

#اثبات_نبوت
#اثبات_صداقت_پیامبر

─────────── ● ──
@PathToArrive | islamic theology
─────────── ● ──

عرب پرست؟!
─────────── ● ──
@PathToArrive | هدایت رمضانی
─────────── ● ──

پس از جنگ بدر، پیامبر ﷺ با اسیران جنگی رفتاری بی‌نظیر داشت.

به اسیران باسواد پیشنهاد داد:

«هر کدام از شما که به ده کودک مسلمان خواندن و نوشتن بیاموزد، آزاد خواهد شد.»

و فقرا و نیازمندان را بدون پرداخت فدیه آزاد کرد.

📚 منبع: سیره ابن هشام

📖 برگرفته از کتاب: «سیرت اخلاقی رسول گرامی» - قریب الله مطیع

#سیرت_اخلاقی 17

─────────── ● ──
@PathToArrive | راهی برای رسیدن
─────────── ● ──

خبر از ساختمان‌سازی اعراب بدوی و رقابت آنها در این زمینه

اولاً: غیب‌گویی، همانگونه که در حدیث آمده است

در حدیثی صحیح در کتاب صحیح مسلم به نقل از جبرئیل آمده است که وی پیامبر ﷺ را مورد خطاب قرار داد و گفت: از آخرالزمان با من بگو.

فرمود: «سؤال‌شونده از سؤال‌کننده در این مسئله آگاه‌تر نیست.» گفت: «از نشانه‌های آن به من بگو؟» فرمود: «کنیز، سرور خود را به دنیا آورد و پابرهنه‌های گوسفندچران را می‌بینی که در بناهای بلند با هم مسابقه می‌دهند.»

ثانیاً: نشانه‌های قدرت این خبر غیبی

می‌خواهیم به مهم‌ترین این نشانه‌ها در ادامه اشاره کنیم:

۱- صفت پابرهنگان (یعنی فقرا) کاملاً با وضع اهالی کشورهای خلیج فارس تقریباً تا چند سال پیش تطابق دارد، تا جایی که عکس‌های قدیمی آنها را (یعنی اهالی خلیج) دقیقاً به این شکل (پابرهنه و بی‌نوا) نشان می‌دهد و از ظاهر حدیث چنین برداشت می‌شود که فاصله‌ی زمانی نسبتاً کوتاهی بین پابرهنه بودن آنها و مرتفع‌سازی‌شان وجود دارد!

۲- هنگامی که پیامبر ﷺ این حدیث را فرمودند، هیچ نشانه‌ای از عمران و آبادانی در مدینه دیده نمی‌شد تا بگویم این خبر پیامبر امر مورد انتظاری بوده است، بلکه مردم مشغول جهاد در راه خدا بودند نه ساختمان‌سازی. پس پیامبر ﷺ از امری که انتظار آن نمی‌رود خبر می‌دهد. این دلیل استناد و اتکای او بر خداوند دانا و آگاه است، مخصوصاً اینکه گفته تحقق پیدا کرده است.

۳- در حدیث مذکور گفته نشده: ساختمان‌هایی بلند می‌سازند، بلکه گفته: در ساختن بناهای بلند مسابقه می‌دهند، گویی که رقابتی در این زمینه بین آنها وجود دارد. در شهرهای بزرگ حوزه‌ی خلیج‌فارس واقعاً شاهد این رقابت هستیم، برای مثال برج خلیفه در دبی را ببینید که ارتفاع آن به ۸۲۸ متر می‌رسد و بلندترین برج دنیاست، و برج جده نیز که در حال ساخت است، انتظار می‌رود در ظرف چند سال، طولش به ۱۰۰۰ متر برسد! اهالی دبی و جده قبلاً از پابرهنگان و فقرا بودند.

۴- روایات دیگری نیز وجود دارد که همین معانی را در خود دارند، اما بسیار عجیب‌تر و شگفت‌انگیزتر می‌باشند، سند آنها به قوت سند حدیث مذکور نیست، اما این روایات در کتاب‌هایی آمده‌اند که پیش از ۱۰۰۰ سال پیش نوشته شده‌اند. مثلاً عبدالله ابن عمر از پیامبر ﷺ نقل کرده است: «زمانی که دیدی در مکه چاه‌هایی حفر شد و طول ساختمان‌هایش به قله‌ی کوه‌ها می‌رسید، بدان که امر (آخرالزمان) فرا رسیده، پس مراقب باش.» این حدیث در کتاب «غریب‌الحدیث» از ابی عبید القاسم بن سالم متوفی سال ۲۲۴ هجری آمده است.

در مصنف ابن ابی‌شیبه آمده است: «...هنگامی که دیدی در مکه چاه‌ها حفر شد و بناها به قله‌های کوه‌ها رسیدند، بدان که آخرالزمان فرا رسیده است.» ابن ابی‌شیبه در سال ۲۳۵ هجری وفات نمود. به تاریخ وفات این دو راوی توجه کنید!!!

اما معنای «بُعِجَّت» در کتاب «النهایة في غریب الحدیث» از ابن الأثير آمده است: «إذا رأيت مكة قد بعجت كظائم» یعنی شکافته شد و آن چاه‌ها به یکدیگر راه داشتند.

در این روایات دو خبر غیبی شگفت‌انگیز وجود دارد:

اول: نقاط مکه به یکدیگر راه دارند، و این شبیه به خیابان‌های امروز مکه و تونل‌های آن می‌باشد.

دوم: ساختمان‌سازی در مکه هرگز عادی نخواهد بود، بلکه طول بناهای آن برابر با کوه‌های اطراف مکه یا حتی بیشتر از آنهاست!

ارتفاع برج ساعت واقع در مکه، تقریباً به ۶۰۱ متر می‌رسد و سومین برج بلند دنیاست!

روایت مذکور تنها از ساختمان‌های بلند سخن نمی‌گوید، بلکه از ساختن بناهایی خبر می‌دهد که در بلندی طعنه به کوهها می‌زنند! در حالی که چنین بناهایی و حتی مشابه آنها نیز در زمان این روایت وجود نداشته است!

علاوه بر این، کسانی که این برج‌های بزرگ را ساختند همان پابرهنگان و بی‌نویان گذشته بودند!

📚متن برگرفته از کتاب « چگونه دانستی که او پیامبر است؟»

#اثبات_نبوت

─────────── ● ──
@PathToArrive | راهی برای رسیدن
─────────── ● ──

▪️ابوبکر صدیق (رض)¹ با چهل هزار درهم اسلام آورد و همه آن را در راه خدا خرج کرد، اما نه برای تجمل یا قدرت، بلکه برای نجات جان انسان‌هایی که زیر شکنجه کافران، تنها به جرم ایمان به خدا، جان می‌دادند.

بلال حبشی، برده‌ای سیاه‌پوست که مشرکان او را زیر آفتاب سوزان مکه روی شن‌های داغ می‌خواباندند و سنگ بر سینه‌اش می‌گذاشتند تا از اسلام برگردد، اما بلال فریاد میزد: «أحدٌ أحد».

ابوبکر صدیق (رض) این انسان ستمدیده را خرید و آزاد کرد.

و سال‌ها بعد، وقتی عمر بن خطاب (رض) که خود دومین خلیفه مسلمانان شد، به بلال نگاه کرد، با احترام تمام فرمود:
«ابوبکر سرور ماست و سرور ما را آزاد کرد.»

آری؛ ابوبکر با پولش، نه تنها انسانی را آزاد کرد، بلکه عزتی را به جامعه اسلامی بازگرداند که تا ابد ماندگار شد. او به بردگان نشان داد که در اسلام، ارزش انسان به رنگ و ثروت نیست، به تقوا و ایمان است.

او همچنین این بردگان را آزاد کرد: عامر بن فهیره، زنیره، نهدیه و کنیز بنی مؤمل و ام عییس را نیز از بند بردگی رهانید.

وقتی پدرش ابوقحافه به او گفت: «چرا بردگان ضعیف را آزاد می‌کنی که از کافران حمایت نمی‌شوی؟»
ابوبکر پاسخ داد:
«من آنچه را که خدا دوست دارد، انجام می‌دهم.»

پیامبر ﷺ درباره او فرمود:
«هیچ مالی به اندازه مال ابوبکر به من نفع نرسانید.»

📚 منبع: منهاج السنه النبویه (برگرفته از کتاب «ابوبکر صدیق برترین صحابه»)

#ابوبکر_صدیق

1.رضی الله عنه←⁩خداوند از او راضی باشد

─────────── ● ──
@PathToArrive | راهی برای رسیدن
─────────── ● ──

سلسله‌‌ی اثباتِ نبوّتِ سیّدنا محمّدﷺ {12}

مرحله‌ی نخست: اثباتِ صداقتِ پیامبرِ اسلام (ص)

10. نکوهشِ پیامبرﷺ در قرآن

توضیح: در قرآن آیاتِ زیادی به سرزنشِ پیامبرﷺ می‌پردازند که به آن‌ها آیاتِ عتاب گفته می‌شود.

1. زمانی‌که دندانِ رباعیِ پیامبرﷺ را شکستند و سرِ ایشان شکافته شد، ایشان ناراحت شده و فرمود: «كيف يفلح قوم شجّروا نبيهم وكسروا رباعيته وهو يدعوهم إلي الله» یعنی: «چطور قومی که پیامبرشان را -درحالی‌که به توحید فرا می‌خواند- آزارواذیّت می‌کنند، رستگار خواهند شد؟» که آیه نازل می‌شود: «لَيۡسَ لَكَ مِنَ ٱلۡأَمۡرِ شَيۡءٌ أَوۡ يَتُوبَ عَلَيۡهِمۡ أَوۡ يُعَذِّبَهُمۡ فَإِنَّهُمۡ ظَٰلِمُونَ» ﴿آل عمران: ۱۲۸﴾ یعنی: «هیچ‌چیزی در این کارها به دستِ تو نیست؛ خدا اگر بخواهد آن‌ها را می‌بخشد و یا عذاب‌شان می‌کند که آنان ظالم هستند».

2. وقتی پیامبرﷺ برای ابوطالب که مشرک بود دعا می‌کرد، این آیه نازل شده و ایشان را منع می‌کند: «مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَن يَسۡتَغۡفِرُواْ لِلۡمُشۡرِكِينَ وَلَوۡ كَانُوٓاْ أُوْلِي قُرۡبَىٰ مِنۢ بَعۡدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمۡ أَنَّهُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَحِيمِ» ﴿التّوبة: ۱۱۳﴾ یعنی: «پيامبر و مؤمنان را نسزد که برای مشرکین، هر چند خويشاوندشان باشند، آمرزش خواهند پس از آنكه برايشان روشن شد كه آنها اهلِ دوزخ هستند»

3. وقتی پیامبرﷺ به برخی از افراد اجازه می‌دهد که در جهاد شرکت نکنند، خداوند آیه نازل می‌کند که: «عَفَا ٱللَّهُ عَنكَ لِمَ أَذِنتَ لَهُمۡ حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَكَ ٱلَّذِينَ صَدَقُواْ وَتَعۡلَمَ ٱلۡكَٰذِبِينَ» ﴿التّوبة: ۴۳﴾ یعنی: «الله تو را ببخشد؛ چرا پیش از آنکه راستگویان بر تو آشکار شوند و قبل از آنکه دروغگویان را بشناسی، به آنان اجازه دادی؟»

4. وقتی فردِ نابینایی نزدِ پیامبرﷺ آمد تا درباره‌ی اسلام بپرسد، پیامبرﷺ از او رویگردانی کردند چون برخی افرادِ ثروتمند نیز آن‌جا بودند و به دلیلِ اهمیّتِ زیادِ اسلام‌آوردنِ آن‌ها، پیامبرﷺ به ایشان بیشتر توجّه می‌کردند. به همین دلیل خداوند آیاتِ ابتداییِ سوره‌ی "عبس" را نازل می‌کند و در ۱۰ آیه پیامبرﷺ نکوهش می‌شود که چرا چنین کردی و از آن فردِ نابینا اعراض نمودی؟

5. وقتی پیامبرﷺ مأمور به ازدواج با زینب(رض) شد، از اعلامِ این حکم و واکنشِ مردم هراس داشت و آن را پنهان می‌کرد؛ سپس آیه نازل می‌شود که: «وَتُخۡفِي فِي نَفۡسِكَ مَا ٱللَّهُ مُبۡدِيهِ وَتَخۡشَى ٱلنَّاسَ وَٱللَّهُ أَحَقُّ أَن تَخۡشَىٰهُۖ» ﴿الأحزاب: ۳۷﴾ یعنی: «و در نفسِ خود پنهان می‌کردی آن‌چه را خدا آشکار کرد و از مردم می‌ترسیدی درحالی‌که شایسته‌تر بود که از الله بترسی»

6. وقتی یهود از پیامبرﷺ سوالی درباره‌ی اصحاب کهف می‌پرسند، ایشان پاسخ می‌دهند که فردا به شما جواب خواهم داد امّا فراموش می‌کنند که "ان شاءالله" بگویند؛ به همین دلیل مدّتی وحی قطع می‌شود تا این‌که آیه نازل شده و می‌فرماید: «وَلَا تَقُولَنَّ لِشَاْيۡءٍ إِنِّي فَاعِلٞ ذَٰلِكَ غَدًا إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُۚ...» ﴿۲۳-۲۴﴾ یعنی: «و نگو فردا فلان‌کار را انجام خواهم داد مگر این‌که بگویی "ان شاءالله"»

7. در جنگِ بدر، خواستِ خدا این بود که برای درهم‌شکستنِ قوای مشرکین، از گرفتنِ اسیر و پرداختِ فدیه اجتناب شود امّا پیامبرﷺ و مسلمین چنین کردند‌ و آیه نازل شد: «مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَن يَكُونَ لَهُۥٓ أَسۡرَىٰ حَتَّىٰ يُثۡخِنَ فِي ٱلۡأَرۡضِۚ تُرِيدُونَ عَرَضَ ٱلدُّنۡيَا وَٱللَّهُ يُرِيدُ ٱلۡأٓخِرَةَۗ» یعنی: «پیامبر را نسزد که اسیر بگیرد و فدیه بپردازد تا زمانی که کفّار را کاملاً درهم بکوبد».

وجهِ استدلال: اگر قرآن ساخته‌ی محمدﷺ بود خودش را سرزنش و نکوهش نمی‌کرد مخصوصاً که نیازمند بود جایگاهِ خود را نزدِ اصحابش بسیار بالا ببرد تا ذرّه‌ای در اطاعتِ از او شک نکنند و هم‌چنین راهِ اعتراض و طعنه‌زدن برای مشرکین مهیّا نشود. فرض کن دشمنان، سر و دندانت را بشکنند و تو رستگاریِ آن‌ها را زیرِسؤال ببری، امّا خدا بگوید این‌ امور به تو مربوط نیست! یا حتّی از استغفار برای عمویی که با تمامِ توانش حامیِ تو بود منع شوی! یا خودت را الگویِ تمامِ مردم معرّفی کنی امّا خدا آیه نازل کند که به‌جای ترس از مردم، باید از من می‌ترسیدی و از عبارتِ "خدا تو را ببخشاید" استفاده کند و حتّی ده‌آیه را به مذمّتِ یکی از اعمالت اختصاص دهد! آیا احتمال نداشت مشرکین سوءاستفاده کنند و اصحاب به شک بیفتند؟ تصوّر کن یهودِ لج‌باز چیزی پرسیده‌اند تا نبوّتت‌ را زیرِسؤال ببرند امّا خدا به‌جای پاسخ‌گویی، تا مدّتی وحی را قطع کند و سرِ مسئله‌ای به‌ظاهر کوچک توبیخ شوی! آیا ممکن نبود سببِ طعنه‌زدنِ یهود بشود؟

ادامه دارد...

وثاقتِ تاریخی: همه‌ی این موارد دارای آیه‌ای در قرآن بودند که در وثاقتِ آن شکّی نیست و متواتراً به ما رسیده است. در تمامِ موارد از روی خودِ آیه می‌توان سرزنشِ پیامبرﷺ و کلیّتِ ماجرا را درک کرد و روایات ضرورت ندارند. مخصوصاً مواردِ ۳ تا ۵ کاملاً مشخّص هستند. موردِ ۱ نیز متَّفَقٌ علیه است و در صحیحینِ بخاری و مسلم، یعنی معتبرترین کتبِ تاریخِ اسلام وارد شده‌. حتّی برای این آیه شأنِ نزول دیگری ذکر شده که مضمونش دقیقاً همین سرزنشِ پیامبرﷺ بعد از دعا علیه مشرکین است زمانی‌که ایشان را بسیار آزار داده بودند و شمارِ زیادی از حافظانِ قرآن را شهید کرده بودند. هر کدام از این دو مورد نیز به طرقِ متعدّدی ذکر شده‌اند. موردِ ۲ نیز مانندِ موردِ قبلی در صحیحین ذکر شده و نقلِ دیگری هم با مفهومی شبیه به مضمونِ همین روایت وجود دارد و هر دو هم به طرقِ زیادی نقل شده‌اند. ۳ تا ۵ هم که گفتیم در خودِ قرآن، داستان واضح است. درباره‌ی موردِ ۶ نیز تقریباً بینِ همه‌ی مفسّرین اتّفاقِ نظر وجود دارد و سببِ نزولِ آن بسیار مشهور است. موردِ ۷ هم تنها در صحیحِ مسلم ۲ نفر نقل کرده‌اند و در خارج از آن نیز ۲ راویِ دیگر دارد. ضمنِ این‌که بسیار بعید است مسلمانان، برای پیامبرِ خود داستان‌هایی بسازند که در آن موردِ عتاب واقع شود!

والسّلام علی النّبیﷺ وعلی من اتّبع الهدی

#اثبات_نبوت
#اثبات_صداقت_پیامبر

─────────── ● ──
@PathToArrive | islamic theology
─────────── ● ──

#ارتش_شیطان قسمت بیست و چهارم (24)

• فروپاشی نظام خانواده ⚠️

• بزرگترین مصیب و فتنهٔ عصر❗

• اعتیاد به شرکت‌های فیلم و سریال

• از بین رفتن ارتباط اجتماعی حقیقی

• اعتیاد به رسانه و شبکه‌های اجتماعی

• افشا سازی مدیران قبلی این رسانه ها

• شما برای این شرکت‌ها، محصول هستید و تمام سعی آن‌ها بر این است که برای سود و منافع خود شما را بیشتر معتاد به آن کنند.

─────────── ● ──
@PathToArrive | ٱلْمَأْوَىٰٓ
─────────── ● ──

❶ظلم ظالم است؛ به خدا چه ربطی دارد؟ اگر کسی اموال شما را غصب کند مگر خدا فرمان داده؟

❷انسان برای امتحان شدن آفریده شده؛ بنابراین حتی ظالم هم نباید بزور سلب اختیار شود

الّذِي خَلق الْمَوتَ وَالْحياةَ ليَبْلوكُم(ملك)

❸ظالمان هم در این دنیا مهلتی دارند که باید به سرآید؛ و اگر خدا بخاطر ظلم گناهکاران در این دنیا تقاص کند سنگ روی سنگ بند نمی‌شود که:

ولَو یُؤاخذالله النّاس بظُلمهم ما تركَ علیها من دابة ولكن یؤخرهم الی اجل مسمي فإذا جاء أجلهم لا يَسْتَأخِرونَ ساعَةً وَلا يَسْتقْدِمُون(نحل/61)

📄و اگر خدا مردم را بخاطر ستمشان عذاب كند، هيچ جنبنده‌اى را روى آن باقى نمى‌گذارد اما كيفر آنان را تا زمان معينى به تأخير مى‌اندازد، پس چون أجلشان فرا رسد نمى‌توانند آنرا ساعتى پس و پيش افكنند.

❹ظالم است که ظلم می‌کند نه خدا

برآورد بردگان آفریقایی که فقط #آمریکا وارد کرده بود 20میلیون و یا دو برابر آن بوده است! در آمار دیگری یك ششم آنها تلف شدند

📡گاردین
🌐https://goo.gl/gGhbTe


❺خدا تأییدکننده ظالمان نیست؛ لعنتشان کرده:«ألا لَعنةُ اللّهِ عَلى الظّالِمین

🔚 #ظلم هیچ‌ انتسابی به خدا ندارد

─────────── ● ──
@PathToArrive | قلم های نافذ
─────────── ● ──

✍🏻[خداوند]ارزشمندترین معادنش را زیر پاي این آفریقائیان گذاشت، دیگران آمدند و ظلم کردند؛ خدایي که نعمت داد متهم به ظلم شد، ظالم را هم تبرئه کردند
چه قضاوتِ ناحقٌي...


Mysterious Mineral from Earth's Mantle Discovered in South African Diamond

مواد معدني مرموزي از جبه زمین در الماس آفریقاي جنوبي کشف شد


🎓لایوساینس
🌐 jvan.me/1Edu
═════┅┄‌

چرا ثروت آفریقا،باعث ثروتمندي آفریقایي‌ها نمي‌شود؛ کتاب "ماشین #غارت" اسناد استخراج منابع در سراسر آفریقا را به تصویر مي‌کشد؛ کاتانگا در جمهوری کنگو، سرشار از ثروت طبیعي عظیمي نظیر ذخایر غني از مواد معدنی
گرانبها مانند الماس، طلا و تانتالوم است.


🎓خبرگزاری cnn
🌐 jvan.me/1Edv
═════┅┄‌


دراین گردونِ‌گردان،دل به‌حکم دیدگان
نسْپار*
دراین ویرانه‌ها ظلمِ بشـــــر پايِ خدا
نگْذار*
─────────── ● ──
@PathToArrive | قلم های نافذ
─────────── ● ──

سلسله‌‌ی اثباتِ نبوّتِ سیّدنا محمّدﷺ {13}

مرحله‌ی نخست: اثباتِ صداقتِ پیامبرِ اسلام (ص)

12. ردِّ پیشنهاداتِ وسوسه‌انگیزِ مشرکین و در مقابل، تحمّلِ سختی‌های فراوان

توضیح: مشرکین همان ابتدای جدّی‌شدن دعوت پیامبرﷺ به او توصیه کردند که دست از این کار بردارد و به‌جای آن او را از هرچیز مادّی‌ای که نیاز داشته باشد بی‌نیاز کنند. جابر بن عبدالله نقل می‌کند عتبة بن ربیعة به پیامبرﷺ گفت: «اگر تو از این کارها مال‌وثروت می‌خواهی، اموال‌مان را برایت جمع می‌کنیم تا تبدیل به ثروت‌مندترینِ ما شوی، و اگر دنبالِ جاه‌ومقام هستی، تو را سیّدوسالار خود می‌گردانیم و هیچ کاری را جز به فرمان تو انجام نمی‌دهیم، و اگر پادشاهی می‌خواهی تو را پادشاه خود می‌کنیم» پیامبر صبر کرد و فرمود: «تمام شد اباالولید؟» و سپس این آیات را قرائت کرد: «حمٓ ﴿۱﴾ تَنزِيلٞ مِّنَ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ﴿۲﴾كِتَٰبٞ فُصِّلَتۡ ءَايَٰتُهُۥ قُرۡءَانًا عَرَبِيّٗا لِّقَوۡمٖ يَعۡلَمُونَ ﴿۳﴾...» [۱] بعد از ردِّ پیشنهاداتِ وسوسه‌انگیزِ قریش، پیامبرﷺ سختی‌های فراوانی متحمّل شد‌. از شهر و دیارش رانده شد و خانه‌ها و اموال مسلمین مصادره شدند. با هجوم تحریم‌های اقتصادی و اجتماعی قریش، در شعب ابی‌طالب آن‌قدر به همراه مسلمین در فشار بودند که از گرسنگی با سنگ شکمشان را می‌بستند. عزیزترین دوستانش را شکنجه‌های دردناکی کردند؛ بِلال را روی ریگ‌زارهای داغ می‌خواباندند و تخته سنگی روی سینه‌اش قرار می‌دادند و با عمّار و ابوفکیهه هم مشابه آن را تکرار می‌کردند‌، صهیب بن سنان را به‌قدری شکنجه می‌کردند که از هوش می‌رفت و نمی‌دانست چه می‌گوید، روی گردن خبّاب بن ارت آهن گداخته می‌گذاشتند، عثمان را در حصیر می‌پیچیدند و روی آتش دود می‌دادند و... بارها نقشه‌ی ترورش را کشیدند از جمله شبِ هجرت یا نقشه‌ای که بنی‌نضیر داشتند. ده‌ها جنگ علیهِ او به راه انداختند که در بسیاری از آن‌ها تعدادِ دشمنان چندین برابرِ مسلمین بود، مثلِ بدر (۳۱۳ در مقابل ۱۰۰۰) و اُحد (۸۵۰ در مقابل ۳۰۰۰) و خندق (۳۰۰۰ در مقابل ۱۰۰۰۰). در جنگ احزاب ده‌هزار نفرِ تشنه به خونِ پیامبرﷺ و مسلمین و زنان و کودکان‌شان، با هم متّحد شده بودند تا جایی که یکی از صحابه می‌گفت نسبت به زنان و کودکان بیشتر از خودمان می‌ترسیدیم و حتّی قرآن از شک‌وتروید برخی نسبت به پیامبرﷺ در این واقعه خبر می‌داد. دندان رباعی‌اش را شکستند و صورتش را خون‌آلود کردند [۲] او را به انواع اتّهاماتی چون سحر و جنون و کذب و آوردن اساطیر متّهم کردند. وقتی به سجده می‌رفت رویش شکمبه‌ی گوسفند می‌ریختند. [۳] وقتی تنها پسرش فوت کرد او را "ابتر" (=نسل‌بریده) خواندند و این‌ بی‌احترامی‌ها درحالی بود که پیش از آن از محترم‌ترین مردم مکّه بود. یکی از عزیزترین عموهایش را کشتند، به همسرش تهمت ناروا زدند، حتّی گفته می‌شود قصدِ ترورِ دخترانش را داشتند و طی این حمله یکی از نوه‌هایش سقط شد. [۴] ماه‌ها می‌گذشت و برای پختن غذا آتشی در خانه‌ی او روشن نمی‌شد، بلکه به خرما‌وآب اکتفا می‌کردند [۵] به قول همسرش هرگز از نان‌وروغن در یک روز سیر نشد [۶] گاهی چیزی نمی‌یافت و سعی می‌کرد با خرمای کهنه خود را سیر کند [۷] و هنگام مرگ هم زره‌اش در گرو یک یهودی بود [۸] و...

ادامه دارد...