اعتراضات خرداد ۸۵ یک سرآغاز بود
#آتیلا_حاجیزاده
توهینهای نژادی و اتنیکی موضوعی است پس از سرکار آمدن پهلوی اول و اعمال سیاستهای آسمیلاسیونی از سوی دیکتاتور کبیر بصورت همهگیری رشد یافته است بگونهای که با گذشت چهل سال از انقلاب اسلامی نه تنها اندیشههای نژادپرستانه و پانفارسیستی از کتب درسی، رسانه ملی، روزنامهها و... تصفیه نشدهاند بلکه با ظهور طیف لیبرال شکلهای نوینی از آن نیز در حال تدوین و ارائه است.
از انتشار پرسشنامه صداوسیما در سال ۷۴، کاریکاتور روزنامه ایران در سال۸۵ و برنامه هتل فتیله در سال ۹۴ گرفته تا سیاسیت تصویر کردن هر شخصیت کودن با غیرفارس معرفی کردن آن در صداوسیما همه مظاهری هستند که توسط ناسیونالیستهای تبارگرای فارس به شکلی سازمانیافته به وقوع پیوستهاند و پلانهای جدیدی نیز در دست اجرا دارند.
هرچند که پرسشنامه صداوسیما در دوران صدارت "علی لاریجانی" بر این سازمان با واکنش، اعتراض و تحصنهای دانشجویان آذربایجانی مواجه شد اما دامنه این اعتراضات به قدری نبود که بتواند عموم مردم را با خود همراه ساخته و یکصدا نماید و این اعتراضات تنها در بین روشنفکران، دانشجویان و فعالین جنبش مدنی آذربایجان به درجه خاصی از اهمیت رسید و میادین دانشگاهی را به چالش کشید.
ا "اعتراضات خرداد ۸۵" دامنهای بسیار گسترده و تجربه بسیار بکری را در اختیار جنبش مدنی آذربایجان قرار داد بگونهای که فضای خیابانهای بسیاری از شهرهای بزرگ آذربایجان و حتی آذربایجانینشین با شعارهای ضد شوونیستی و ضد نژادپرستی درآمیخت، دانشگاهها به مراکز اعتراض تبدیل شده و تیتر «مرگ بر شوونیسم فارس» در صفحه اول رسانههای مکتوب نقش بست. این اولینبار بود که آذربایجان با تمام آحاد و اقشار خود به شکلی متحد علیه شوونیم، نژادپرستی و تبعیضات اتنیکی به صدا آمده بود و مطالبات خود را فریاد میزد.
"اعتراضات خرداد ۸۵" یک سرآغاز بود، سرآغازی که مطالبات و اعتراضات آذربایجان با خیابانها آورد و توانست قشر عظیمی از مردم را با خود همراه کند، روشنفکران را به واکنش واداشت، موجب عقبنشینی و عذرخواهی نهادهای دولتی و توقیف روزنامه دولتی ایران و تغییر کادر آن شد. همچنین راهگشای بسیاری از اعتراضات خیابانی جریاناتی مدنی مانند سلسله اعتراضات در خصوص خشک شدن دریاچه اورمیه، اعتراض به توهین نژادی هتل فتیله و... گشت.
__________________________________
#پاراگراف
@paragraph
@paragraph
#آتیلا_حاجیزاده
توهینهای نژادی و اتنیکی موضوعی است پس از سرکار آمدن پهلوی اول و اعمال سیاستهای آسمیلاسیونی از سوی دیکتاتور کبیر بصورت همهگیری رشد یافته است بگونهای که با گذشت چهل سال از انقلاب اسلامی نه تنها اندیشههای نژادپرستانه و پانفارسیستی از کتب درسی، رسانه ملی، روزنامهها و... تصفیه نشدهاند بلکه با ظهور طیف لیبرال شکلهای نوینی از آن نیز در حال تدوین و ارائه است.
از انتشار پرسشنامه صداوسیما در سال ۷۴، کاریکاتور روزنامه ایران در سال۸۵ و برنامه هتل فتیله در سال ۹۴ گرفته تا سیاسیت تصویر کردن هر شخصیت کودن با غیرفارس معرفی کردن آن در صداوسیما همه مظاهری هستند که توسط ناسیونالیستهای تبارگرای فارس به شکلی سازمانیافته به وقوع پیوستهاند و پلانهای جدیدی نیز در دست اجرا دارند.
هرچند که پرسشنامه صداوسیما در دوران صدارت "علی لاریجانی" بر این سازمان با واکنش، اعتراض و تحصنهای دانشجویان آذربایجانی مواجه شد اما دامنه این اعتراضات به قدری نبود که بتواند عموم مردم را با خود همراه ساخته و یکصدا نماید و این اعتراضات تنها در بین روشنفکران، دانشجویان و فعالین جنبش مدنی آذربایجان به درجه خاصی از اهمیت رسید و میادین دانشگاهی را به چالش کشید.
ا "اعتراضات خرداد ۸۵" دامنهای بسیار گسترده و تجربه بسیار بکری را در اختیار جنبش مدنی آذربایجان قرار داد بگونهای که فضای خیابانهای بسیاری از شهرهای بزرگ آذربایجان و حتی آذربایجانینشین با شعارهای ضد شوونیستی و ضد نژادپرستی درآمیخت، دانشگاهها به مراکز اعتراض تبدیل شده و تیتر «مرگ بر شوونیسم فارس» در صفحه اول رسانههای مکتوب نقش بست. این اولینبار بود که آذربایجان با تمام آحاد و اقشار خود به شکلی متحد علیه شوونیم، نژادپرستی و تبعیضات اتنیکی به صدا آمده بود و مطالبات خود را فریاد میزد.
"اعتراضات خرداد ۸۵" یک سرآغاز بود، سرآغازی که مطالبات و اعتراضات آذربایجان با خیابانها آورد و توانست قشر عظیمی از مردم را با خود همراه کند، روشنفکران را به واکنش واداشت، موجب عقبنشینی و عذرخواهی نهادهای دولتی و توقیف روزنامه دولتی ایران و تغییر کادر آن شد. همچنین راهگشای بسیاری از اعتراضات خیابانی جریاناتی مدنی مانند سلسله اعتراضات در خصوص خشک شدن دریاچه اورمیه، اعتراض به توهین نژادی هتل فتیله و... گشت.
__________________________________
#پاراگراف
@paragraph
@paragraph
👍1
Forwarded from آتیلا حاجی زاده
بیردلی شاختا دونداریر جانیمی
دامیر آسفالتا کوکسوموزدن قان
اللریم، جئبلریمده دوستاقدیر
آرخادان گؤز تیکیب منه خییاوان
هدهدی؟ قورخودو؟ سؤیوشدو؟ ندی؟
بئینیمی دولدوران غریب سسلر
بو قارانلیق سیغیشماییر ایچیمه
سانکی یوزمین ساعات دوروبدو زامان
کارا گلمزلره دولوب بئینیم
داماریمدا قارا بولود دولانیر
باخیرام؛
آمما گؤز-گؤزو گؤرمور
باخیرام؛
هئی دومان، دومان و دومان
و سکوت ایچره سیچرایان فرکانس
دولمایان بوشلوغا دامیر سانکی
بیر پری سسلهییر منی دئیهسن
ساچلاریندا گئجه، گؤزونده دان
کوچهده ایت بوغوشدورور بیریسی
گؤرورم...
ایتلهنیر یئنه روحوم
یئنهده جینلریم چیخیر باشیما
قولاغیمدا پیچیلداییر شیطان
کوچهده ایلدیریم چاخیر هردن
مندهکی قورخو قاپساییب کوچهنی
بیر دلی بیر دووار دالیندا دئییر...
تانری یوخکن کیمین الینده آمان؟
تانری سانکی محبتین ایتمیش
تانری نیفرت سپیر یاغیش یئرینه
تانری باخما منه چئویر اوزونو
باخیشین یاغدیریر زهرلی تیکان
منی دیندیرمهیین بیرآزجا نولور
کیمی گؤرجک دیدیشدیریم دئییرم
جاناوارلیق یؤنوم چیخیبدی اوزه
جاناوار اوزلویم اهیر باخسان
اینتیحار فیکری، اینقیلاب فیکری
ایکییه بؤلدولر منی آخشام
گزیرم یوللاری نه کؤکده آما...
بیر الیمده کوفور، بیرینده قوران
اینقیلاب فیکری، اینتیحار فیکری
بئینیمی ساغ-سولا چکیر یئنهده
منده بیر پارتلاییش یاشانماقدا
دالی چک آی جانین سئوهن اینسان
.
اینقیلاب، اینتیحار گؤروندو بیزه
اینتحار، اینقیلاب اولار ساندیق
دون گئجه پنجرهمدن آتلاندیم
پارتلایارکن نه ائیلهمز اینسان...
#آتیلا_حاجیزاده
#غزل_چاراپارا
________________________________
@Atilla_hajizade
@Atilla_hajizade
دامیر آسفالتا کوکسوموزدن قان
اللریم، جئبلریمده دوستاقدیر
آرخادان گؤز تیکیب منه خییاوان
هدهدی؟ قورخودو؟ سؤیوشدو؟ ندی؟
بئینیمی دولدوران غریب سسلر
بو قارانلیق سیغیشماییر ایچیمه
سانکی یوزمین ساعات دوروبدو زامان
کارا گلمزلره دولوب بئینیم
داماریمدا قارا بولود دولانیر
باخیرام؛
آمما گؤز-گؤزو گؤرمور
باخیرام؛
هئی دومان، دومان و دومان
و سکوت ایچره سیچرایان فرکانس
دولمایان بوشلوغا دامیر سانکی
بیر پری سسلهییر منی دئیهسن
ساچلاریندا گئجه، گؤزونده دان
کوچهده ایت بوغوشدورور بیریسی
گؤرورم...
ایتلهنیر یئنه روحوم
یئنهده جینلریم چیخیر باشیما
قولاغیمدا پیچیلداییر شیطان
کوچهده ایلدیریم چاخیر هردن
مندهکی قورخو قاپساییب کوچهنی
بیر دلی بیر دووار دالیندا دئییر...
تانری یوخکن کیمین الینده آمان؟
تانری سانکی محبتین ایتمیش
تانری نیفرت سپیر یاغیش یئرینه
تانری باخما منه چئویر اوزونو
باخیشین یاغدیریر زهرلی تیکان
منی دیندیرمهیین بیرآزجا نولور
کیمی گؤرجک دیدیشدیریم دئییرم
جاناوارلیق یؤنوم چیخیبدی اوزه
جاناوار اوزلویم اهیر باخسان
اینتیحار فیکری، اینقیلاب فیکری
ایکییه بؤلدولر منی آخشام
گزیرم یوللاری نه کؤکده آما...
بیر الیمده کوفور، بیرینده قوران
اینقیلاب فیکری، اینتیحار فیکری
بئینیمی ساغ-سولا چکیر یئنهده
منده بیر پارتلاییش یاشانماقدا
دالی چک آی جانین سئوهن اینسان
.
اینقیلاب، اینتیحار گؤروندو بیزه
اینتحار، اینقیلاب اولار ساندیق
دون گئجه پنجرهمدن آتلاندیم
پارتلایارکن نه ائیلهمز اینسان...
#آتیلا_حاجیزاده
#غزل_چاراپارا
________________________________
@Atilla_hajizade
@Atilla_hajizade
👍1
به بهانه ۷۹-مین سالگرد اشغال ایران از سوی متفقین، خلع رضاشاه و بسط فضای باز سیاسی:
کدام فضای باز؟
ما که در ابتدا سرکوب شدیم.
#آتیلا_حاجیزاده
سوم شهریور ۱۳۲۰ ماشین جنگی متفقین به سمت ایران چرخید و ارتش مدرن و مکانیزه رضاشاه پهلوی در همان ساعات ابتدایی دست از مقاومت کشیده و درطول ۶-روز تمام کشور و پادگان را تسلیم قوای متفقین نمود.
دو روز بعد فروغی به نخستوزیری رسید و پس از یک هفته مذاکره محرمانه با سفرا و سران متفقین بدون اطلاع رضاشاه، طرح استفا و خروج او از کشور را را مطرح نمود.
۶-بهمن همان سال مجلس شورا قانون همکاری سهقوا در ایران را به تصویب رساند و طی آن دولت متعهد شد که در ازاء حفظ تمامیت ارضی و تخلیه ایران به فاصله ۶-ماه پس از اتمام جنگ جهانی دوم، منابع کشور را در اختیار متفقین قرار دهد و تا آن زمان به جهت عدم بروز شورش، مطبوعات را سانسور نماید. چندی بعد آمریکا نیز با حمله به ایران توانست امتیاز احداث (پرشین کریدور) را نیز کسب نماید.
این اتفاقات سرآغاز روزگاری است که از آن بعنوان فضای باز سیاسی پس از اشغال ایران توسط متفقین و خلع رضاشاه یاد میشود، اما کدام فضای باز؟
فضای سیاسی کشور از شهریور۲۰ تا کودتا ۲۸-مرداد۱۳۳۲ برای اپوزسیون سراسری اعم از جبههملی، حزب توده و فدائیان اسلام مساعد بود و حکومت به دنبال فضای باز سیاسی ایجاد شده پس از جنگ جهانی دوم و اشغال کشور توسط متفقین توانایی مقابله و رویارویی مستقیم با نیروهای مخالف دربار را نداشت.
این فضای باز هرچند تا تخلیه کشور توسط متفقین با محدودیتهایی همراه بود اما پس از سال ۲۴ به صورت ویژهتری ظاهر شد.
فضای سیاسی برای اپوزسیون سراسری به ویژه پس از ترور سرلشکر رزمآرا بقدری باز و مساعد بود که ارگانهای احزاب ذکرشده و روزنامههای نزدیک به آنها سوای انتقادات شدید سیاسی به دربار، شاه و خانواده سلطنتی، فحشهای ناموسی بسیار رکیکی نیز حواله دربار میکردند بگونهای که هفتهنامه نبرد ملت، ارگان فدائیان اسلام با تیتر (از این پس به گلوله و باروت پناه خواهیم برد) منتشر شد و پیش از ترور سرلشکر رزمآرا و عبدالحسین هژیر با چاپ پیشاطلاعیه قبل از وقوع مسئولیت ترور را برعهده گرفت و باختر امروز خواهر شاه را فاحشه خطاب کرد.
بله فضای سیاسی کشور در آن ۱۲-سال برا اپوزسیون سراسری تا این حد و حتی بیشتر هم باز بود اما وضعیت در ایالتها بگونهای اسفبار بود که پس از گذشت ۶۷-سال از پایان فضای باز ۱۲-ساله از هیچ جریان هویتگرایانهای نمیتوان سخن به میان آورد.
ایالتهایی که به دلیل غیر فارس بودن در دوران سیاه رضاخانی فرصت هیچگونه نموی نیافته بودند پس از خلع پهلوی اول از سلطنت نیز با وضعیت متفاوتی رو به رو نشدند.
"حکومت ملی آذربایجان" و "جمهوری مهاباد" در همان فضای باز سیاسی به شکل وحشیانهای توسط سرکوب شدند و سایر جریانهای هویتمحور نیز فرصت کوچکترین تنفسی نیافتند. جریانهای سراسری جز چند اقدام جزئی با سکوت خود سرکوب را تصویب و به نظاره بسنده کردند.
فراغت اپوزسیون سراسری از ایالتها و جریانهای هویتگرا و ایالتمحور و همچنین سکوت و بعضاً همدلیشان در سرکوب آنها سبب گشت که جنبش توسعه نیافته و پس از کودتا به سادگی به حاشیه رانده شده و حذف شوند.
_________________________________
#پاراگراف
@paragraph
@paragraph
کدام فضای باز؟
ما که در ابتدا سرکوب شدیم.
#آتیلا_حاجیزاده
سوم شهریور ۱۳۲۰ ماشین جنگی متفقین به سمت ایران چرخید و ارتش مدرن و مکانیزه رضاشاه پهلوی در همان ساعات ابتدایی دست از مقاومت کشیده و درطول ۶-روز تمام کشور و پادگان را تسلیم قوای متفقین نمود.
دو روز بعد فروغی به نخستوزیری رسید و پس از یک هفته مذاکره محرمانه با سفرا و سران متفقین بدون اطلاع رضاشاه، طرح استفا و خروج او از کشور را را مطرح نمود.
۶-بهمن همان سال مجلس شورا قانون همکاری سهقوا در ایران را به تصویب رساند و طی آن دولت متعهد شد که در ازاء حفظ تمامیت ارضی و تخلیه ایران به فاصله ۶-ماه پس از اتمام جنگ جهانی دوم، منابع کشور را در اختیار متفقین قرار دهد و تا آن زمان به جهت عدم بروز شورش، مطبوعات را سانسور نماید. چندی بعد آمریکا نیز با حمله به ایران توانست امتیاز احداث (پرشین کریدور) را نیز کسب نماید.
این اتفاقات سرآغاز روزگاری است که از آن بعنوان فضای باز سیاسی پس از اشغال ایران توسط متفقین و خلع رضاشاه یاد میشود، اما کدام فضای باز؟
فضای سیاسی کشور از شهریور۲۰ تا کودتا ۲۸-مرداد۱۳۳۲ برای اپوزسیون سراسری اعم از جبههملی، حزب توده و فدائیان اسلام مساعد بود و حکومت به دنبال فضای باز سیاسی ایجاد شده پس از جنگ جهانی دوم و اشغال کشور توسط متفقین توانایی مقابله و رویارویی مستقیم با نیروهای مخالف دربار را نداشت.
این فضای باز هرچند تا تخلیه کشور توسط متفقین با محدودیتهایی همراه بود اما پس از سال ۲۴ به صورت ویژهتری ظاهر شد.
فضای سیاسی برای اپوزسیون سراسری به ویژه پس از ترور سرلشکر رزمآرا بقدری باز و مساعد بود که ارگانهای احزاب ذکرشده و روزنامههای نزدیک به آنها سوای انتقادات شدید سیاسی به دربار، شاه و خانواده سلطنتی، فحشهای ناموسی بسیار رکیکی نیز حواله دربار میکردند بگونهای که هفتهنامه نبرد ملت، ارگان فدائیان اسلام با تیتر (از این پس به گلوله و باروت پناه خواهیم برد) منتشر شد و پیش از ترور سرلشکر رزمآرا و عبدالحسین هژیر با چاپ پیشاطلاعیه قبل از وقوع مسئولیت ترور را برعهده گرفت و باختر امروز خواهر شاه را فاحشه خطاب کرد.
بله فضای سیاسی کشور در آن ۱۲-سال برا اپوزسیون سراسری تا این حد و حتی بیشتر هم باز بود اما وضعیت در ایالتها بگونهای اسفبار بود که پس از گذشت ۶۷-سال از پایان فضای باز ۱۲-ساله از هیچ جریان هویتگرایانهای نمیتوان سخن به میان آورد.
ایالتهایی که به دلیل غیر فارس بودن در دوران سیاه رضاخانی فرصت هیچگونه نموی نیافته بودند پس از خلع پهلوی اول از سلطنت نیز با وضعیت متفاوتی رو به رو نشدند.
"حکومت ملی آذربایجان" و "جمهوری مهاباد" در همان فضای باز سیاسی به شکل وحشیانهای توسط سرکوب شدند و سایر جریانهای هویتمحور نیز فرصت کوچکترین تنفسی نیافتند. جریانهای سراسری جز چند اقدام جزئی با سکوت خود سرکوب را تصویب و به نظاره بسنده کردند.
فراغت اپوزسیون سراسری از ایالتها و جریانهای هویتگرا و ایالتمحور و همچنین سکوت و بعضاً همدلیشان در سرکوب آنها سبب گشت که جنبش توسعه نیافته و پس از کودتا به سادگی به حاشیه رانده شده و حذف شوند.
_________________________________
#پاراگراف
@paragraph
@paragraph
👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سئوگی بیر یارادیر، قاراباغ کیمی
من اونو قلبیمده دولاندیریرام
#صالح_سجادی
#SeninleyizAzerbaycan
#StopArmenianAggression
_____________________________________
#پاراگراف
@paragraph
@paragraph
من اونو قلبیمده دولاندیریرام
#صالح_سجادی
#SeninleyizAzerbaycan
#StopArmenianAggression
_____________________________________
#پاراگراف
@paragraph
@paragraph
👍1
یادداشت+خلیلریضا اولوتورکون اوغلوم تبریزه اثری:
بیر هیلال اوغرونا یا رب نه گونشلر باتدی(۱)
#آتیلا_حاجیزاده
آذربایجانین دهیرلی شاعیر و ادبیاتچیسی "خلیلریضا اولوتورک" شعرلر و دانیشاقلاریندان دویولان کیمی، تبریزه حصر ائتدییی سئوگی و علاقهدن دولایی تکجه اوغلونادا تبریز آدی وئریر.
خلیل ریضا "اوغلوم تبریزه" شعرینده میلیون-میلیون آدلار ایچینده ان گؤزلینی سئچیب، اوغلونو تبریز آدلاندیرماقدان دانیشیر، ائلجهده همن شعرده «تبریزی، تبریز قامتینده گؤرهن شاعیرین» هردن هانسی تبریزه یازدیغیدا دانیشیق یئرینه چئوریله بیلیر.
تبریزینی ائوینه گونش گؤرهن خلیل ریضا، کونلونون اونو ساواشا بسلهدییندن دانیشیب بالا تبریزینه، آنا تبریزینین آزادلیغیندان دانیشیر؛ ائلهجه "تبریز" آدلی اوغلونو بیر ائوین غیب اولان سعادینی مین ائوه قایتاران ائولاد کیمی گؤرور نیهکی اوُ "روحانگیز اشرفقیزی" نین «تبریزیم تبریزیم» شعری حاقدا دئدییی کیمی "تبریز دوغولاندا ائله بیلمیشدیکی، آذربایجانین قدیم شهری تبریزه قووشدو. ۲۰۰-ایللیک آیریلیق، هیجرانا سون قویدو."(۲)
شاعیرین تبریزه قول-قاناد دئیهن "تبریزی" داغلیق قاراباغ موناقیشهسینین باشلانماسی ایله کونوللو اولاراق جبههیه ساری یولا دوشور. اوْ خورومرود و ناخجیوانلیدا گئدن ساواشلارین هامیسیندا ایشتیراک ائدیب گؤستردییی قهرمانلیق لاردان دولایی «بوزقورد» فخرینه لاییق گؤروندو.
"تبریز خلیل بیلی" سونوندا ۱۹۹۲-نین ۳۱ یانوارینین، «داش آلتی» ساواشیندا، تجاوزکار ارمنی قوهلری ایله آتیشما نتیجه سینده شهید اولدو و همن ایل آذربایجان جمهوریتی طرفیندن "میللی قهرمان فخرینه" لاییق گؤروندو. سونرالار بیر گمی و خیاوان اونون آدینا حصر ائدیلدی.
شهید آتاسی «خلیلریضا اولو تورک»-ایسه اوغلو تبریزین تورپاغا تاپشیرما مراسیمینده چیخیشدا دیک دوروشوقلو بیر دانیشیغین ایلکینده هئچ پوزولمادان تبریزین حیات یولداشینی تبریک ائدهرک مقدس بیر یولدا شهید اولدوغونو وورغولادی.
سون گونلرده، تبریزین شهید دوشدویوندن ۲۸-ایل سونرا ۲۶-سئنتیابردا یئنیدن باشلایان قاراباغ مناقیشهسینین خبرلری آراسیندا، باشقا بیر "تبریز"-ین شهید اولماسینی دویدوق.
باش لئیتئنات «تبریز رسولزاده» "قاخ رایونونون جلاییر کندینده" ارمنی تجاوزکار قوهلرینین آتشی نتیجهسینده شهید دوشوب آذربایجان تورپاغینا قووشدو.
آذربایجانین آزادلیق و سعادتینی قوروماق اوچون نه تبریزلر شهید دوشور نئچه تبریزلر دؤیوشور و نئچه تبریزلر دوغولور.
آذربایجانین ایستیقلال شاعیری، "خلیلریضا اولوتورک"-ون «اوغلوم تبریزه» اثری:
قوی سنه دوغولان گونش دئییمکی
نورونلا آچیلان آل سحرم من
یئددی ایل یول گلن آی منیم ایلکیم
گلدیین یوللارا گول دوزهرم من
اؤزومده بیلمیرم نه ایشدیر بو ایش
یئردنمی، گؤیدنمی تاپمیشام سنی
بلکهده سنی هئچ طالع وئرمهمیش
طالعین الیندن قاپمیشام سنی
سن بوگون سئوینجیم، قانادیم قولوم
دونن اورهییمه داغ اولموسان سن
هئچ آنا بطنینه دوشمهمیش اوغلان
بو آتا کؤنلومده دوغولموسان سن
اؤزونده بیلمیرسن، اؤز قیمتینی
دؤیوش سنگریمسن، قالامسان منیم
بیر ائوین غیب اولموش سعادتینی
مین ائوه قایتاران بالامسان منیم
ان بؤیوک سئوینجسن، ان مقدس غم
منی اود ایچینه آتان تبریزیم
اوزونه باخاندا بالام دئییرم
آدینی چکنده آتام تبریزیم
من سنی گؤرنده چیرپینیر قلبیم
دئییرلر ناشییام، گؤرمهمیشم من
آلیرام بوینوما، نیه گیزلدیم
سنینتک سعادت گؤرمهمیشم من
آنان سود وئریبدی فقط، من سنه
کؤکسومده کؤزهرن اودو وئرمیشم
سئچیب میلیون-میلیون آدلار ایچینده
دونیادا ان گؤزل آدی وئرمیشم
سن اوغول، سن ایگید، سن ار اوغلو ار
ایفتیخارلا داشی سن اؤز آدینی
مغریبه، مشریقه، عالمه گؤستر
آلنیندا گیزلنمیش استعدادینی
بیر سحر، بیر گونش وار منزیلیمده
قوی دونیالار بیلسین نهچیسن، کیمسن
کیچیک منزیلیمده، دار منزیلیمده
سن اوجسوز بوجاقسیز مملکتیمسن
ای بالا تبریزیم گون او گون اولسون
آنا تبریزیمه من آزاد دئییم
اوستاد شهریارلا گؤروشون اولسون
تبریزی تبریزه قول قاناد دئییم
آرزولار کؤنلومده چئشمه-چئشمهدی
آرزولار قوینوندا بوی آتمیش کونول
سنی آرزوم اوچون، آمالیم اوچون
سنی دؤیوش اوچون یاراتمیش کونول
آتانین عؤمرونده اوغول یاراشیق
قوی بیر نفس آلیم داها دریندن
من اؤز تبریزیمله بوگون یاناشی
کئچیرم باکیمین کوچهلریندن
بو گون یاغیش یاغیر، قورخما یاغیشدان
توفاندا، شیمشکده برکیسین جانین
سن منیم بالامسان، من سنین آتان
بیر جوت اوغلویوق آذربایجانین
۱- محمت آکیف ارسوی
۲- میللی قهرمان تبریز خلیلبیلی، ایستیقلال شاعیری خلیلریضا اولوتورک-ون میراسیندا
_________________________
#پاراگراف
@paragraph
@paragraph
بیر هیلال اوغرونا یا رب نه گونشلر باتدی(۱)
#آتیلا_حاجیزاده
آذربایجانین دهیرلی شاعیر و ادبیاتچیسی "خلیلریضا اولوتورک" شعرلر و دانیشاقلاریندان دویولان کیمی، تبریزه حصر ائتدییی سئوگی و علاقهدن دولایی تکجه اوغلونادا تبریز آدی وئریر.
خلیل ریضا "اوغلوم تبریزه" شعرینده میلیون-میلیون آدلار ایچینده ان گؤزلینی سئچیب، اوغلونو تبریز آدلاندیرماقدان دانیشیر، ائلجهده همن شعرده «تبریزی، تبریز قامتینده گؤرهن شاعیرین» هردن هانسی تبریزه یازدیغیدا دانیشیق یئرینه چئوریله بیلیر.
تبریزینی ائوینه گونش گؤرهن خلیل ریضا، کونلونون اونو ساواشا بسلهدییندن دانیشیب بالا تبریزینه، آنا تبریزینین آزادلیغیندان دانیشیر؛ ائلهجه "تبریز" آدلی اوغلونو بیر ائوین غیب اولان سعادینی مین ائوه قایتاران ائولاد کیمی گؤرور نیهکی اوُ "روحانگیز اشرفقیزی" نین «تبریزیم تبریزیم» شعری حاقدا دئدییی کیمی "تبریز دوغولاندا ائله بیلمیشدیکی، آذربایجانین قدیم شهری تبریزه قووشدو. ۲۰۰-ایللیک آیریلیق، هیجرانا سون قویدو."(۲)
شاعیرین تبریزه قول-قاناد دئیهن "تبریزی" داغلیق قاراباغ موناقیشهسینین باشلانماسی ایله کونوللو اولاراق جبههیه ساری یولا دوشور. اوْ خورومرود و ناخجیوانلیدا گئدن ساواشلارین هامیسیندا ایشتیراک ائدیب گؤستردییی قهرمانلیق لاردان دولایی «بوزقورد» فخرینه لاییق گؤروندو.
"تبریز خلیل بیلی" سونوندا ۱۹۹۲-نین ۳۱ یانوارینین، «داش آلتی» ساواشیندا، تجاوزکار ارمنی قوهلری ایله آتیشما نتیجه سینده شهید اولدو و همن ایل آذربایجان جمهوریتی طرفیندن "میللی قهرمان فخرینه" لاییق گؤروندو. سونرالار بیر گمی و خیاوان اونون آدینا حصر ائدیلدی.
شهید آتاسی «خلیلریضا اولو تورک»-ایسه اوغلو تبریزین تورپاغا تاپشیرما مراسیمینده چیخیشدا دیک دوروشوقلو بیر دانیشیغین ایلکینده هئچ پوزولمادان تبریزین حیات یولداشینی تبریک ائدهرک مقدس بیر یولدا شهید اولدوغونو وورغولادی.
سون گونلرده، تبریزین شهید دوشدویوندن ۲۸-ایل سونرا ۲۶-سئنتیابردا یئنیدن باشلایان قاراباغ مناقیشهسینین خبرلری آراسیندا، باشقا بیر "تبریز"-ین شهید اولماسینی دویدوق.
باش لئیتئنات «تبریز رسولزاده» "قاخ رایونونون جلاییر کندینده" ارمنی تجاوزکار قوهلرینین آتشی نتیجهسینده شهید دوشوب آذربایجان تورپاغینا قووشدو.
آذربایجانین آزادلیق و سعادتینی قوروماق اوچون نه تبریزلر شهید دوشور نئچه تبریزلر دؤیوشور و نئچه تبریزلر دوغولور.
آذربایجانین ایستیقلال شاعیری، "خلیلریضا اولوتورک"-ون «اوغلوم تبریزه» اثری:
قوی سنه دوغولان گونش دئییمکی
نورونلا آچیلان آل سحرم من
یئددی ایل یول گلن آی منیم ایلکیم
گلدیین یوللارا گول دوزهرم من
اؤزومده بیلمیرم نه ایشدیر بو ایش
یئردنمی، گؤیدنمی تاپمیشام سنی
بلکهده سنی هئچ طالع وئرمهمیش
طالعین الیندن قاپمیشام سنی
سن بوگون سئوینجیم، قانادیم قولوم
دونن اورهییمه داغ اولموسان سن
هئچ آنا بطنینه دوشمهمیش اوغلان
بو آتا کؤنلومده دوغولموسان سن
اؤزونده بیلمیرسن، اؤز قیمتینی
دؤیوش سنگریمسن، قالامسان منیم
بیر ائوین غیب اولموش سعادتینی
مین ائوه قایتاران بالامسان منیم
ان بؤیوک سئوینجسن، ان مقدس غم
منی اود ایچینه آتان تبریزیم
اوزونه باخاندا بالام دئییرم
آدینی چکنده آتام تبریزیم
من سنی گؤرنده چیرپینیر قلبیم
دئییرلر ناشییام، گؤرمهمیشم من
آلیرام بوینوما، نیه گیزلدیم
سنینتک سعادت گؤرمهمیشم من
آنان سود وئریبدی فقط، من سنه
کؤکسومده کؤزهرن اودو وئرمیشم
سئچیب میلیون-میلیون آدلار ایچینده
دونیادا ان گؤزل آدی وئرمیشم
سن اوغول، سن ایگید، سن ار اوغلو ار
ایفتیخارلا داشی سن اؤز آدینی
مغریبه، مشریقه، عالمه گؤستر
آلنیندا گیزلنمیش استعدادینی
بیر سحر، بیر گونش وار منزیلیمده
قوی دونیالار بیلسین نهچیسن، کیمسن
کیچیک منزیلیمده، دار منزیلیمده
سن اوجسوز بوجاقسیز مملکتیمسن
ای بالا تبریزیم گون او گون اولسون
آنا تبریزیمه من آزاد دئییم
اوستاد شهریارلا گؤروشون اولسون
تبریزی تبریزه قول قاناد دئییم
آرزولار کؤنلومده چئشمه-چئشمهدی
آرزولار قوینوندا بوی آتمیش کونول
سنی آرزوم اوچون، آمالیم اوچون
سنی دؤیوش اوچون یاراتمیش کونول
آتانین عؤمرونده اوغول یاراشیق
قوی بیر نفس آلیم داها دریندن
من اؤز تبریزیمله بوگون یاناشی
کئچیرم باکیمین کوچهلریندن
بو گون یاغیش یاغیر، قورخما یاغیشدان
توفاندا، شیمشکده برکیسین جانین
سن منیم بالامسان، من سنین آتان
بیر جوت اوغلویوق آذربایجانین
۱- محمت آکیف ارسوی
۲- میللی قهرمان تبریز خلیلبیلی، ایستیقلال شاعیری خلیلریضا اولوتورک-ون میراسیندا
_________________________
#پاراگراف
@paragraph
@paragraph
Telegram
attach 📎
👍1
بیاننامه طیف مستقل ادبیات آذربایجان
جهت محکوم کردن جنایات رژیم اشغالگر ارمنستان و حمایت مردم آذربایجان جهت بازپسگیری منطق اشغالی قرهباغ.
لطفاً به لینک زیر مراجعه نموده و پس از مطالعه متن بیاننامه در صورت تمایل و صلاحدید با افزودن نام، نام خانوادگی و زمینه فعالیت ادبی، حمایت خود را اعلام نمایید.
لینک بیاننامه در حساب اینستاگرام:
https://www.instagram.com/p/CF7b-f5DN2u/?igshid=s2n0mc0aual1
________________________________
آذربایجان موستقیل یازیچیلار طیفینین بیاناتی
آذربایجان موستقیل یازیچیلارینین ائرمنی ایشغالچی دؤولتینی قیناماسی و آذربایجان میلتینین اؤز ائوینی مودافعه ائتمهسینین دستک بیانتی.
لوطفن آشاغیدا قئید اولونان لینکه کئچیب، بیاناتی اوخودوقدان سونرا، اویغون گؤرسهنیز، آد، سؤی آد و ادبیاتدا چالیشدیغینیز ساحهنی قید ائدهرک، قول چکین.
بیاناتین اینستاگرام اکانتینین لینکی:
https://www.instagram.com/p/CF7b-f5DN2u/?igshid=s2n0mc0aual1
______________________________
#پاراگراف
@paragraph
@paragraph
جهت محکوم کردن جنایات رژیم اشغالگر ارمنستان و حمایت مردم آذربایجان جهت بازپسگیری منطق اشغالی قرهباغ.
لطفاً به لینک زیر مراجعه نموده و پس از مطالعه متن بیاننامه در صورت تمایل و صلاحدید با افزودن نام، نام خانوادگی و زمینه فعالیت ادبی، حمایت خود را اعلام نمایید.
لینک بیاننامه در حساب اینستاگرام:
https://www.instagram.com/p/CF7b-f5DN2u/?igshid=s2n0mc0aual1
________________________________
آذربایجان موستقیل یازیچیلار طیفینین بیاناتی
آذربایجان موستقیل یازیچیلارینین ائرمنی ایشغالچی دؤولتینی قیناماسی و آذربایجان میلتینین اؤز ائوینی مودافعه ائتمهسینین دستک بیانتی.
لوطفن آشاغیدا قئید اولونان لینکه کئچیب، بیاناتی اوخودوقدان سونرا، اویغون گؤرسهنیز، آد، سؤی آد و ادبیاتدا چالیشدیغینیز ساحهنی قید ائدهرک، قول چکین.
بیاناتین اینستاگرام اکانتینین لینکی:
https://www.instagram.com/p/CF7b-f5DN2u/?igshid=s2n0mc0aual1
______________________________
#پاراگراف
@paragraph
@paragraph
👍1
یادداشت: PKK و امر واقع - بخش اول
#آتیلا_حاجیزاده
"امر واقع" با آنچه که "واقعیت" مینامیم وجهههای بسیار متفاوتی دارد بهگونهای که در عین مبهم و پیچیده بودن درحالتی غیر قابل تغییر بهسر میبرد. "امر واقع" ماهیت غیرقابل دسترسی است که به ازای "بیرونی" فیزیکی آن ماهیت خود را در حاله ابهام و متافیزیک نگه داشته است که درنتیجه علیرغم اذعان به حضورش از بیان و مشاهده آن در حوزه نمادین ناتوانیم.
امر واقع در حوزه "انتوژیکال" نهتنها متفاوت از "واقعیت" است بلکه با قرار گرفتن در برابر آن به چگونگی رابطه میان هستارها میپردازد که «هایدگر» در باره تمایز "انتیک" و "انتوژیک" این دو نوع هستی را بعنوان دو سطح تحلیل "دازاین" معرفی مینماید بگونهای که در طبقهبندی این دو، سطحی که مربوط به بخش ملموس،محلی و قابل مشاهده دازاین است و معنای آن در ظل وجود موجودات درک میشود را "انتیک" و بخشی که ماوراء وجود مضاعف و در ارتباط با ژرفساختی است که در اصل، شکلدهنده زیربنا بخش انتیک است و توصیف پدیدار شناختی را ارائه میدهد را "انتوژیک" مینامد.
«هایدگر» در گریزی دیگر سطح انتیک را با سیاستهای مرسوم و هژمونی حاکم مربوط میداند و در مقابل سطح انتوژیک را در ارتباط با شیوههای تأسیس جامعه تعریف مینماید.
چنانکه «لاکان» درباره ماهیت رابطه به ماهیتی غیر عینی برای تعیین حد و حدودی هر عینی قائل است «ژیژک» نیز در بستر انتوژیکال" امر واقع را ماهیتی غیر عئینی یافته است یا بگونهای که «ماری دالی» تفسیر میکند، امر واقع یکنوع واقعیت نهفته در پس واقعیت نیست بلکه خلاء یا تضادهای تهی واقعیت است که آن را ناکامل اما منسجم جلوه میدهد.
میل انسان امروز به کسب اطلاعات نهاد رسانه را در جهان امروز از اهمیت ویژهای برخوردار مینماید تا با توجه به آن میل اطلاعات پیرامون رخدادهای جهانی را به افکار عمومی منتقل نماید اما تمایل قدرتها به هدایت افکار عمومی این مسیر را با چالشهای بسیاری همراه کرده است. اینچنین رسانه و به دنبال آن افکار عمومی و حتی خصوصی را وارد هزار تویی نموده که در نتیجه آن وادی تشخص سره از ناسره در بحرانی عظیم بهسر میبرد.
قدرتها همواره در صدد هستند تا رخدادها را بگونه مطلوب و همراه با تفسیری که در اکثر مواقع با واروننمایی همراه است منتشر کنند تا افکار عمومی را با مدیریتی دقیق به سمت و سوی دلخواه هدایت نموده و با خود همراه سازند که این گونههای مطلوب و تفاسیر دلخواه زمینه پیچیدهای را به وجود میآورد که علیرغم واروننماییها نمیتوان آن را "خلاف واقعیت" یا غیر آن نامید چرا که آنچه وارون میشود نیز بخش قابل توجهی از کل واقعیت را اشغال کرده است.
در این بین رسانهای که کانون قدرت و ثروت است همواره در صدد است تا با برجسته نمودن ابعاد "وارون" و "تراژدیسازی" افکار عمومی را جریحهدار نموده و امر واقع را به حاشیه براند تا رخداد بهگونهای که مطلوب قدرت است اشاعه پیدا کند؛ با گسترش فضای مجازی "نخبه های جعلی" و "سلبریتی ها" با توجه به اینکه دستی بر جو دارند بهترین ابزار این اشاعه هستند بگونهای که نقاب روشنفکری آنان در واقع از همان هژمونی مصرفگرایانه اقتدارگرایان به وام گرفته شده است و حفظ آن که در اصل عامل حفظ معروفیت و تفاوت آنهاست که در نتیجه حرکت در همان مسیر را میطلبد. دامنهای که امروزه در مواجهه با "PKK" و شاخههای وابسته به آن (PYD, PJK, YPG, HDP) رو به رو هستیم نیز حول همین محور تحلیل میشود.
__________________________________
#پاراگراف
@paragraph
@paragraph
#آتیلا_حاجیزاده
"امر واقع" با آنچه که "واقعیت" مینامیم وجهههای بسیار متفاوتی دارد بهگونهای که در عین مبهم و پیچیده بودن درحالتی غیر قابل تغییر بهسر میبرد. "امر واقع" ماهیت غیرقابل دسترسی است که به ازای "بیرونی" فیزیکی آن ماهیت خود را در حاله ابهام و متافیزیک نگه داشته است که درنتیجه علیرغم اذعان به حضورش از بیان و مشاهده آن در حوزه نمادین ناتوانیم.
امر واقع در حوزه "انتوژیکال" نهتنها متفاوت از "واقعیت" است بلکه با قرار گرفتن در برابر آن به چگونگی رابطه میان هستارها میپردازد که «هایدگر» در باره تمایز "انتیک" و "انتوژیک" این دو نوع هستی را بعنوان دو سطح تحلیل "دازاین" معرفی مینماید بگونهای که در طبقهبندی این دو، سطحی که مربوط به بخش ملموس،محلی و قابل مشاهده دازاین است و معنای آن در ظل وجود موجودات درک میشود را "انتیک" و بخشی که ماوراء وجود مضاعف و در ارتباط با ژرفساختی است که در اصل، شکلدهنده زیربنا بخش انتیک است و توصیف پدیدار شناختی را ارائه میدهد را "انتوژیک" مینامد.
«هایدگر» در گریزی دیگر سطح انتیک را با سیاستهای مرسوم و هژمونی حاکم مربوط میداند و در مقابل سطح انتوژیک را در ارتباط با شیوههای تأسیس جامعه تعریف مینماید.
چنانکه «لاکان» درباره ماهیت رابطه به ماهیتی غیر عینی برای تعیین حد و حدودی هر عینی قائل است «ژیژک» نیز در بستر انتوژیکال" امر واقع را ماهیتی غیر عئینی یافته است یا بگونهای که «ماری دالی» تفسیر میکند، امر واقع یکنوع واقعیت نهفته در پس واقعیت نیست بلکه خلاء یا تضادهای تهی واقعیت است که آن را ناکامل اما منسجم جلوه میدهد.
میل انسان امروز به کسب اطلاعات نهاد رسانه را در جهان امروز از اهمیت ویژهای برخوردار مینماید تا با توجه به آن میل اطلاعات پیرامون رخدادهای جهانی را به افکار عمومی منتقل نماید اما تمایل قدرتها به هدایت افکار عمومی این مسیر را با چالشهای بسیاری همراه کرده است. اینچنین رسانه و به دنبال آن افکار عمومی و حتی خصوصی را وارد هزار تویی نموده که در نتیجه آن وادی تشخص سره از ناسره در بحرانی عظیم بهسر میبرد.
قدرتها همواره در صدد هستند تا رخدادها را بگونه مطلوب و همراه با تفسیری که در اکثر مواقع با واروننمایی همراه است منتشر کنند تا افکار عمومی را با مدیریتی دقیق به سمت و سوی دلخواه هدایت نموده و با خود همراه سازند که این گونههای مطلوب و تفاسیر دلخواه زمینه پیچیدهای را به وجود میآورد که علیرغم واروننماییها نمیتوان آن را "خلاف واقعیت" یا غیر آن نامید چرا که آنچه وارون میشود نیز بخش قابل توجهی از کل واقعیت را اشغال کرده است.
در این بین رسانهای که کانون قدرت و ثروت است همواره در صدد است تا با برجسته نمودن ابعاد "وارون" و "تراژدیسازی" افکار عمومی را جریحهدار نموده و امر واقع را به حاشیه براند تا رخداد بهگونهای که مطلوب قدرت است اشاعه پیدا کند؛ با گسترش فضای مجازی "نخبه های جعلی" و "سلبریتی ها" با توجه به اینکه دستی بر جو دارند بهترین ابزار این اشاعه هستند بگونهای که نقاب روشنفکری آنان در واقع از همان هژمونی مصرفگرایانه اقتدارگرایان به وام گرفته شده است و حفظ آن که در اصل عامل حفظ معروفیت و تفاوت آنهاست که در نتیجه حرکت در همان مسیر را میطلبد. دامنهای که امروزه در مواجهه با "PKK" و شاخههای وابسته به آن (PYD, PJK, YPG, HDP) رو به رو هستیم نیز حول همین محور تحلیل میشود.
__________________________________
#پاراگراف
@paragraph
@paragraph
👍1
پاراگراف
یادداشت: PKK و امر واقع - بخش اول #آتیلا_حاجیزاده "امر واقع" با آنچه که "واقعیت" مینامیم وجهههای بسیار متفاوتی دارد بهگونهای که در عین مبهم و پیچیده بودن درحالتی غیر قابل تغییر بهسر میبرد. "امر واقع" ماهیت غیرقابل دسترسی است که به ازای "بیرونی" فیزیکی…
یادداشت: PKK و امر واقع -بخش دوم
#آتیلا_حاجیزاده
در اصل "PKK" با جدا نمودن شاخههای مختلف خود واقعیتی ساخت تا نهان غیر دموکراتیک و اقتدارگرایانه خود را در پس آن پنهان کند اما رهبری (عبدالله اوجالان) را چون نشانهای از امر واقع در نهاد تمامی آنان حفظ کرد تا از ایجاد مسیر موازی خود جلوگیری نماید. در همین راستا نیز همواره از تراژدیسازی جهت پیشبرد اهداف و اشاعه رخدادها به شیوه مطلوب خود بهره میجوید.
ا "PKK" اقدامات اقتدارگرایانه خود را در پس واروننماییها پنهان نمود و با مترادف گرفتن شاخههای منتصباش با "خلق کرد" همواره در جهت محکوم جلوه دادن اقدامات پیشگیرانه از اهداف نامبارکاش در تلاش است؛ بگونهای که هیچیک از تصفیههای نژادی، اشغالگریها، کشتار غیرنظامیان و... هیچیک افکار عمومی را متوجه خود نکرد اما آغاز عملیاتهای نظامی ترکیه در شمال سوریه در برابر تروریستهای این گروه تبدیل به یکی از "تراژدیهای انسانی" دهه اخیر شد.
در ایران نیز افکار عمومی و حتی گاها افکار خصوصی تحت تأثیر پروپاگاندا "PKK" و حامیان اقتدارگرای آنان با از غلاف درآوردن نقابهای اومانیستی، چپ، ناسیونالیستی و... فریاد "وا روژآوا" سر داده و در تطهیر تروریستهای شمال سوریه سر از پا نشناختند، غافل از اینکه گاه و بیگاه سربازان جوان ما که بدون هیچ وابستگی به نهادهای حاکم با تیر مستقیم تروریستهای منتسب به این گروه در ابتدای جوانی و با هزاران رویا به خاک میافتند اما هیچیک از نقابداران اومانیست، چپ، ناسیونالیست و... اندکی غم به دل خود راه نداده و درگیر روزمرهگیهای مهمتر خود هستند.
"نخبه جعلی" علاوه بر اینکه درکی از امر واقع ندارد، بخاطر ابهام موجود در غیر عینیها صحبت از آن را تحجر قلمداد میکند و به دلیل مصرفگرایی همه جانبهاش همیشه عینیها را مورد توجه قرار میدهد؛ از اینرو در صدد است در مسیر تعیین شده هژمونی حاکم اقتدارگرایان و تمامیت خواهان حرکت نموده و همه را نیز به دنبالهروی از آن تشویق نماید.
در ۲۴-ساعتی که گذشت «علی بیرامی» و «ساسان امیرخانی» دوسرباز وظیفهای که در صفر مرزی خدمت سربازی خود را میگذراندند در مرز ۲۰-سالگی با تیر مستقیم "آزادیخواهان پژاک"! به خاک افتادند اما چون مصرفی برای رسانههای اقتدارگرایان و تمامیت خواهان تمام طرفها نداشتند در سکوت محض در دل خاک آرام گرفتند.
اقتدارگرایان و تمامیتخواهان وابسته به "PKK" برای چندمینبار در چندماه گذشته صورت کریح و غیر انسانی خود را نمایان ساختند اما این چهره ضدخلقی بار دیگر در پس شعارهای خلقی پنهان شد و امر واقع جز قشری از کنشگران اجتماعی آذربایجان ذهن دیگری را به خود جلب نکرد.
نخبههای جعلی و رسانههای کانونی نیز سکوت محض خود را به عمق بیشتری کشیده و سخنی از این موضوع به میان نیاوردند و حتی به توجیه و انکار ماهیت کریح "PKK" و شاخه های وابسته به آن متوسل شدند اما آنچه که غیرقابل انکار و توجیه است شراکت این اقشار در به زمین ریخته شدن خون جوانانی است که یکی پس از دیگری به خاک میافتند، همواره نقش سمپاتی این گروهها را به خوبی ایفا نموده و برای حفظ نقابها و ژستهای خود فریاد "وا روژآوا" سردادند.
__________________________________
#پاراگراف
@paragraph
@paragraph
#آتیلا_حاجیزاده
در اصل "PKK" با جدا نمودن شاخههای مختلف خود واقعیتی ساخت تا نهان غیر دموکراتیک و اقتدارگرایانه خود را در پس آن پنهان کند اما رهبری (عبدالله اوجالان) را چون نشانهای از امر واقع در نهاد تمامی آنان حفظ کرد تا از ایجاد مسیر موازی خود جلوگیری نماید. در همین راستا نیز همواره از تراژدیسازی جهت پیشبرد اهداف و اشاعه رخدادها به شیوه مطلوب خود بهره میجوید.
ا "PKK" اقدامات اقتدارگرایانه خود را در پس واروننماییها پنهان نمود و با مترادف گرفتن شاخههای منتصباش با "خلق کرد" همواره در جهت محکوم جلوه دادن اقدامات پیشگیرانه از اهداف نامبارکاش در تلاش است؛ بگونهای که هیچیک از تصفیههای نژادی، اشغالگریها، کشتار غیرنظامیان و... هیچیک افکار عمومی را متوجه خود نکرد اما آغاز عملیاتهای نظامی ترکیه در شمال سوریه در برابر تروریستهای این گروه تبدیل به یکی از "تراژدیهای انسانی" دهه اخیر شد.
در ایران نیز افکار عمومی و حتی گاها افکار خصوصی تحت تأثیر پروپاگاندا "PKK" و حامیان اقتدارگرای آنان با از غلاف درآوردن نقابهای اومانیستی، چپ، ناسیونالیستی و... فریاد "وا روژآوا" سر داده و در تطهیر تروریستهای شمال سوریه سر از پا نشناختند، غافل از اینکه گاه و بیگاه سربازان جوان ما که بدون هیچ وابستگی به نهادهای حاکم با تیر مستقیم تروریستهای منتسب به این گروه در ابتدای جوانی و با هزاران رویا به خاک میافتند اما هیچیک از نقابداران اومانیست، چپ، ناسیونالیست و... اندکی غم به دل خود راه نداده و درگیر روزمرهگیهای مهمتر خود هستند.
"نخبه جعلی" علاوه بر اینکه درکی از امر واقع ندارد، بخاطر ابهام موجود در غیر عینیها صحبت از آن را تحجر قلمداد میکند و به دلیل مصرفگرایی همه جانبهاش همیشه عینیها را مورد توجه قرار میدهد؛ از اینرو در صدد است در مسیر تعیین شده هژمونی حاکم اقتدارگرایان و تمامیت خواهان حرکت نموده و همه را نیز به دنبالهروی از آن تشویق نماید.
در ۲۴-ساعتی که گذشت «علی بیرامی» و «ساسان امیرخانی» دوسرباز وظیفهای که در صفر مرزی خدمت سربازی خود را میگذراندند در مرز ۲۰-سالگی با تیر مستقیم "آزادیخواهان پژاک"! به خاک افتادند اما چون مصرفی برای رسانههای اقتدارگرایان و تمامیت خواهان تمام طرفها نداشتند در سکوت محض در دل خاک آرام گرفتند.
اقتدارگرایان و تمامیتخواهان وابسته به "PKK" برای چندمینبار در چندماه گذشته صورت کریح و غیر انسانی خود را نمایان ساختند اما این چهره ضدخلقی بار دیگر در پس شعارهای خلقی پنهان شد و امر واقع جز قشری از کنشگران اجتماعی آذربایجان ذهن دیگری را به خود جلب نکرد.
نخبههای جعلی و رسانههای کانونی نیز سکوت محض خود را به عمق بیشتری کشیده و سخنی از این موضوع به میان نیاوردند و حتی به توجیه و انکار ماهیت کریح "PKK" و شاخه های وابسته به آن متوسل شدند اما آنچه که غیرقابل انکار و توجیه است شراکت این اقشار در به زمین ریخته شدن خون جوانانی است که یکی پس از دیگری به خاک میافتند، همواره نقش سمپاتی این گروهها را به خوبی ایفا نموده و برای حفظ نقابها و ژستهای خود فریاد "وا روژآوا" سردادند.
__________________________________
#پاراگراف
@paragraph
@paragraph
👍1
Forwarded from آتیلا حاجی زاده
غزل:
سحر چاغی شهرین باغری سانکی قاندی باجی
قاریش-قاریش کوچهمیز مینلر آغلایاندی باجی
بوغازلارا ساریلان ایستی مرمیلر قاطاری
بوغازدان آیریلانان ایستی قاندی، جاندی باجی
دومان بوروندو بیزه، سنگری ییخیب یاخدی
عکیزلرین یئرده...
یوخ...
الیم ده یاندی باجی
ّ سحر چاغی اؤلومو گوللـهلر اویاندیردی
دئشیک-دئشیک دئشیلن کؤکسوموز تالاندی باجی
اؤلوم آخیردی بیزی آلتینا چکیب ییخسین
ییخیلدی دوسلاریمیز صبریمیز جالاندی باجی
الیمده سولمادی آه... وئردیین قیزیل گوللر
آیاقلار آلتینا دوشدوکده تاپدالاندی باجی
نه قول قالار نه آیاق گؤودهمیز ایتیب بیتهجک
گلن صاباحلارا تک بیر پیلاک قالاندی باجی
اولوب-قالان دیکیلیب دیر، بیتن زاماندی باجی
الیم قولوم قورویوب گؤزلریم دوماندی باجی
#آتیلا_حاجیزاده
پاییز-۹۵
پ.ن: شهید عسکر «علی بیرامی»-نین باجیسی ایله چکدیردییی شکیل.
پ.ن: اوتانیم یئرینه آی اوتانمایان
______________________________
@Atilla_hajizade
@Atilla_hajizade
سحر چاغی شهرین باغری سانکی قاندی باجی
قاریش-قاریش کوچهمیز مینلر آغلایاندی باجی
بوغازلارا ساریلان ایستی مرمیلر قاطاری
بوغازدان آیریلانان ایستی قاندی، جاندی باجی
دومان بوروندو بیزه، سنگری ییخیب یاخدی
عکیزلرین یئرده...
یوخ...
الیم ده یاندی باجی
ّ سحر چاغی اؤلومو گوللـهلر اویاندیردی
دئشیک-دئشیک دئشیلن کؤکسوموز تالاندی باجی
اؤلوم آخیردی بیزی آلتینا چکیب ییخسین
ییخیلدی دوسلاریمیز صبریمیز جالاندی باجی
الیمده سولمادی آه... وئردیین قیزیل گوللر
آیاقلار آلتینا دوشدوکده تاپدالاندی باجی
نه قول قالار نه آیاق گؤودهمیز ایتیب بیتهجک
گلن صاباحلارا تک بیر پیلاک قالاندی باجی
اولوب-قالان دیکیلیب دیر، بیتن زاماندی باجی
الیم قولوم قورویوب گؤزلریم دوماندی باجی
#آتیلا_حاجیزاده
پاییز-۹۵
پ.ن: شهید عسکر «علی بیرامی»-نین باجیسی ایله چکدیردییی شکیل.
پ.ن: اوتانیم یئرینه آی اوتانمایان
______________________________
@Atilla_hajizade
@Atilla_hajizade
👍1
صدای این دهل از دورهم خوش نیست
#آتیلا_حاجیزاده
ایجاد گفتمان اساسیترین راه برای بسط یک اندیشه و حرکت در راه تحولخواهی است؛ بگونهای که طی آن، ایده مطرح شده سوای نقد با آلترناتیوهای بسیاری هم مواجه خواهد شد.
این تظارب علاوه بر اینکه در بستر جامعه مدنی ایدهای مترقی را به گفتمانی حاکم تبدیل خواهد کرد بلکه به واسطه منشی که طی گفتمان ایجاد نموده است دگماتیسم نهفته در ایدهها و حتی گفتمان های موجود را به بستری دموکراتیک و پولوفونیک میکشاند که در نتیجه آن هر اجتماعی به اندازه خود از آزادیهای موجود بهرهمند میشود.
دغدغه فاشیزم رسیدن به مسند قدرت است و از اینرو همه را به تبعیت از دولت میخواند؛ چراکه برای به غایت رساندن ایدههای تمامیت خواهانه خود به شدت عجله دارد و به دلیل زمانبر بودن، "بسط اندیشه از طریق ایجاد گفتمان" را مردود میداند.
از اینرو فاشیسم کسی را جز خود به رسمیت نمیشناسد و حتی جز خود را شهروند نیز به حساب نمیآورد. او بیمحابا عمل میکند و مخالفان یا حتی منتقدان او گناهکاراند و باید به شدیدترین نوع مجازات بشوند.
فاشیسم خواست دولت را عین قانون میداند و همین تمامیتخواهی موجب میشود که نشستن بر "مسند قدرت" و یا نفوذ در آن تا "اشغال کامل دولت" در اولویت او باشد.
الغرض "ناسیونالیسم باستانگرای پهلوی" برخواسته از باهماد آزادگان احمد کسروی، بنیاد محمود افشار، حزب پان ایرانیست پزشکپور و... که امروز به جریان ایرانشهری معروف است؛ پس از انقلاب در بدنه نفوذ کرده و در حال اشغال کامل آن است. طیفی گسترده از فاشیستهای تمامیت خواه تمام طرفها اعم اصلاحطلب،مشروطهخواه، سلطنتطلب، اصولگرا، جمهوریخواه و... را در صفوف مختلف خود جای داده است تا کسانی که یک روز "صندوق جریمه برای تکلم به زبان مادری" راه انداخته بودند امروز هم "طرح بسندگی" و "ممنوعیت اسامی غیر فارسی" را تصویب نمایند که فردا روزی اگر فتوای احداث کورههای آدمسوزی یا مقطوعالنسل کردن غیر فارسها را نیز صادر کنند بازهم جای تعجب نیست.
ایرانشهری یک جناح نیست، برنامهای است که برای فردای ایران طرحریزی شده و در جریان است، برنامهای بیعمق در نتیجه مخفوف که میتواند منطقهای چون خاورمیانه و حتی فراتر از آن را به صحنه جنگ و خونریزی تبدیل نماید زیرا چنانکه در ابتدا اشاره کردیم:
دغدغه ایرانشهری رسیدن به مسند قدرت است و از اینرو همه را به تبعیت از دولت میخواند و چون برای به غایت رساندن ایدههای تمامیت خواهانه خود به شدت عجله دارد و به دلیل زمانبر بودن، بسط اندیشه از طریق ایجاد گفتمان را مردود میداند.
از اینرو ایرانشهری کسی جز خود را به رسمیت نمیشناسد و حتی جز خود را شهروند نیز به حساب نمیآورد بیمحابا عمل میکند؛ اینچنین مخالفان یا حتی منتقدان او گناهکاراند و باید به شدید نوع مجازات بشوند.
ایرانشهری خواست دولت را عین قانون میداند و همین تمامیتخواهی موجب میشود که نشستن بر مسند قدرت یا نفوذ در آن تا اشغال کامل دولت در اولویت او قرار بگیرد.
پ.ن: میخواستم از ممنوعیت اسامی غیر فارسی بنویسم اما دیدم موضوع به قدری آشکار است که نیازی به نوشتن نیست.
__________________________________
#پاراگراف
@paragraph
@paragraph
#آتیلا_حاجیزاده
ایجاد گفتمان اساسیترین راه برای بسط یک اندیشه و حرکت در راه تحولخواهی است؛ بگونهای که طی آن، ایده مطرح شده سوای نقد با آلترناتیوهای بسیاری هم مواجه خواهد شد.
این تظارب علاوه بر اینکه در بستر جامعه مدنی ایدهای مترقی را به گفتمانی حاکم تبدیل خواهد کرد بلکه به واسطه منشی که طی گفتمان ایجاد نموده است دگماتیسم نهفته در ایدهها و حتی گفتمان های موجود را به بستری دموکراتیک و پولوفونیک میکشاند که در نتیجه آن هر اجتماعی به اندازه خود از آزادیهای موجود بهرهمند میشود.
دغدغه فاشیزم رسیدن به مسند قدرت است و از اینرو همه را به تبعیت از دولت میخواند؛ چراکه برای به غایت رساندن ایدههای تمامیت خواهانه خود به شدت عجله دارد و به دلیل زمانبر بودن، "بسط اندیشه از طریق ایجاد گفتمان" را مردود میداند.
از اینرو فاشیسم کسی را جز خود به رسمیت نمیشناسد و حتی جز خود را شهروند نیز به حساب نمیآورد. او بیمحابا عمل میکند و مخالفان یا حتی منتقدان او گناهکاراند و باید به شدیدترین نوع مجازات بشوند.
فاشیسم خواست دولت را عین قانون میداند و همین تمامیتخواهی موجب میشود که نشستن بر "مسند قدرت" و یا نفوذ در آن تا "اشغال کامل دولت" در اولویت او باشد.
الغرض "ناسیونالیسم باستانگرای پهلوی" برخواسته از باهماد آزادگان احمد کسروی، بنیاد محمود افشار، حزب پان ایرانیست پزشکپور و... که امروز به جریان ایرانشهری معروف است؛ پس از انقلاب در بدنه نفوذ کرده و در حال اشغال کامل آن است. طیفی گسترده از فاشیستهای تمامیت خواه تمام طرفها اعم اصلاحطلب،مشروطهخواه، سلطنتطلب، اصولگرا، جمهوریخواه و... را در صفوف مختلف خود جای داده است تا کسانی که یک روز "صندوق جریمه برای تکلم به زبان مادری" راه انداخته بودند امروز هم "طرح بسندگی" و "ممنوعیت اسامی غیر فارسی" را تصویب نمایند که فردا روزی اگر فتوای احداث کورههای آدمسوزی یا مقطوعالنسل کردن غیر فارسها را نیز صادر کنند بازهم جای تعجب نیست.
ایرانشهری یک جناح نیست، برنامهای است که برای فردای ایران طرحریزی شده و در جریان است، برنامهای بیعمق در نتیجه مخفوف که میتواند منطقهای چون خاورمیانه و حتی فراتر از آن را به صحنه جنگ و خونریزی تبدیل نماید زیرا چنانکه در ابتدا اشاره کردیم:
دغدغه ایرانشهری رسیدن به مسند قدرت است و از اینرو همه را به تبعیت از دولت میخواند و چون برای به غایت رساندن ایدههای تمامیت خواهانه خود به شدت عجله دارد و به دلیل زمانبر بودن، بسط اندیشه از طریق ایجاد گفتمان را مردود میداند.
از اینرو ایرانشهری کسی جز خود را به رسمیت نمیشناسد و حتی جز خود را شهروند نیز به حساب نمیآورد بیمحابا عمل میکند؛ اینچنین مخالفان یا حتی منتقدان او گناهکاراند و باید به شدید نوع مجازات بشوند.
ایرانشهری خواست دولت را عین قانون میداند و همین تمامیتخواهی موجب میشود که نشستن بر مسند قدرت یا نفوذ در آن تا اشغال کامل دولت در اولویت او قرار بگیرد.
پ.ن: میخواستم از ممنوعیت اسامی غیر فارسی بنویسم اما دیدم موضوع به قدری آشکار است که نیازی به نوشتن نیست.
__________________________________
#پاراگراف
@paragraph
@paragraph
Telegram
attach 📎
👍1
به مناسبت ۲۹-مهر؛ سالروز دیدار "کمیته سازمان کنفرانس اسلامی" با آیتالله خمینی:
از فتح قدس تا مرز نوردوز
#آتیلا_حاجیراده
یک هفته پس از آغاز جنگ "ایران-عراق"، "شورای امنیت سازمان ملل" با تشکیل یک جلسه اضطراری ضمن صدور "قطعنامه ۴۷۹" خواستار آتشبس فوری و حل اختلافات از راههای دیپلماتیک شد. این قطعنامه توسط عراق که ۲۰هزار کیلومتر از خاک ایران را در اشغال داشت پذیرفته شد اما "جمهوری اسلامی ایران" از پذیرش آن سرباز زد و پذیرش هرگونه قطعنامه و آتشبس را تا عقبنشینی عراق رد کرد.
سران "جمهوری اسلامی ایران" میانجیگری "کیمته حسننیت سازمان کنفرانس اسلامی" که ۷-مهر به جهت ارائه پیشنهادات مبنیبر آتشبس به تهران آمده بودند را نیز نپذیرفته و دست رد به سینه آنها زد. حبیب شطی، یاسر عرفات، محمد ضیا الحق بار دیگر در ۲۹-مهرماه همان سال نیز با "آیت الله خمینی" دیدار کردند اما اینبار نیز با دست ردی قاطعتر از رد قبلی مواجه شدند.
"جمهوری اسلامی ایران" در در مجموع ۱۷-قطعنامه سازمان ملل و چندین پیشنهاد، میانجیگری و... سازمانهای بینالمللی، اسلامی و... را رد کرد چراکه معتقد بود تا عراق از مناطق اشغالی عقبنشینی نکند آتشبس را نپذیرفته و اجرا نخواهد کرد.
اگرچه درخواست جمهوری اسلامی ایران مبنی بر عقبنشینی قبل از اعلام آتشبس امکانپذیر نبود چراکه بازگشت به مرزهای بینالمللی چنانکه بر سر قطعنامه ۵۹۸ نیز دیدیم، پس از پذیرش آتشبس میتوانست صورت اجرایی پیدا کند اما با این وجود جمهوری اسلامی، ۸-سال بر حرف خود پافشاری کرد؛ دوستی صمیمی مانند عرفات، التحریر و فتح نیز که پیش از انقلاب آموزش نیروهای انقلابی را عهدهدار شده بودند، به دلیل تن دادن به مذاکره صلح فلسطین و اسرائیل و دعوت ایران به مذاکره و سازش با عراق مغضوب واقع و به نماد شرم تبدیل شد.
امروز "جمهوری آذربایجان" درخواست غیر عادی یا خارقالعاده ای را مطرح نمیکند. او با وجود اینکه بارها و بارها با عهدشکنی و جنایتهای طرف مقابل را متحمل شده بود به تمامی پیشنهادها و درخواستهای آتشبس تن داده است اما با این وجود هنوز هم شخصیتهای وابسته به حکومت همچنان طرفین را به آتشبس و صلح دعوت میکنند.
به راستی چه رخ داده است؛ ایدهای مذاکره با متجاوز را خیانت به حساب میآورد و قرار بود مقاوت را تا فتح قدس گسترش دهد؛ امروز علیرغم مطالبات مردمی از بستن مرز نوردوز سرباز میزند و زبان شخصیتهایش پس از عهدشکنیهای مکرر ارمنستان به صلح، آتشبس و مذاکره باز شده و مطالبات برای بسته شدن نوردوز را با باتوم جواب میدهد.
پ.ن: محمدعلی رجایی، نخستوزیر دولت اول و رئیس جمهور دولت دوم گفته بود: "تنها شهادت است که ما را از صحنه نبرد خارج خواهد کرد. به همین جهت است که ما به هیچ وجه بحث میانجی و مذاکره و حتی حسن نیتی که بخواهد ما را تشویق به مذاکره کند نمیپذیریم." (فصلنامه مطالعات جنگ ایران و عراق، شماره اول، تابستان ۱۳۸۱).
__________________________________
#پاراگراف
@paragraph
@paragraph
از فتح قدس تا مرز نوردوز
#آتیلا_حاجیراده
یک هفته پس از آغاز جنگ "ایران-عراق"، "شورای امنیت سازمان ملل" با تشکیل یک جلسه اضطراری ضمن صدور "قطعنامه ۴۷۹" خواستار آتشبس فوری و حل اختلافات از راههای دیپلماتیک شد. این قطعنامه توسط عراق که ۲۰هزار کیلومتر از خاک ایران را در اشغال داشت پذیرفته شد اما "جمهوری اسلامی ایران" از پذیرش آن سرباز زد و پذیرش هرگونه قطعنامه و آتشبس را تا عقبنشینی عراق رد کرد.
سران "جمهوری اسلامی ایران" میانجیگری "کیمته حسننیت سازمان کنفرانس اسلامی" که ۷-مهر به جهت ارائه پیشنهادات مبنیبر آتشبس به تهران آمده بودند را نیز نپذیرفته و دست رد به سینه آنها زد. حبیب شطی، یاسر عرفات، محمد ضیا الحق بار دیگر در ۲۹-مهرماه همان سال نیز با "آیت الله خمینی" دیدار کردند اما اینبار نیز با دست ردی قاطعتر از رد قبلی مواجه شدند.
"جمهوری اسلامی ایران" در در مجموع ۱۷-قطعنامه سازمان ملل و چندین پیشنهاد، میانجیگری و... سازمانهای بینالمللی، اسلامی و... را رد کرد چراکه معتقد بود تا عراق از مناطق اشغالی عقبنشینی نکند آتشبس را نپذیرفته و اجرا نخواهد کرد.
اگرچه درخواست جمهوری اسلامی ایران مبنی بر عقبنشینی قبل از اعلام آتشبس امکانپذیر نبود چراکه بازگشت به مرزهای بینالمللی چنانکه بر سر قطعنامه ۵۹۸ نیز دیدیم، پس از پذیرش آتشبس میتوانست صورت اجرایی پیدا کند اما با این وجود جمهوری اسلامی، ۸-سال بر حرف خود پافشاری کرد؛ دوستی صمیمی مانند عرفات، التحریر و فتح نیز که پیش از انقلاب آموزش نیروهای انقلابی را عهدهدار شده بودند، به دلیل تن دادن به مذاکره صلح فلسطین و اسرائیل و دعوت ایران به مذاکره و سازش با عراق مغضوب واقع و به نماد شرم تبدیل شد.
امروز "جمهوری آذربایجان" درخواست غیر عادی یا خارقالعاده ای را مطرح نمیکند. او با وجود اینکه بارها و بارها با عهدشکنی و جنایتهای طرف مقابل را متحمل شده بود به تمامی پیشنهادها و درخواستهای آتشبس تن داده است اما با این وجود هنوز هم شخصیتهای وابسته به حکومت همچنان طرفین را به آتشبس و صلح دعوت میکنند.
به راستی چه رخ داده است؛ ایدهای مذاکره با متجاوز را خیانت به حساب میآورد و قرار بود مقاوت را تا فتح قدس گسترش دهد؛ امروز علیرغم مطالبات مردمی از بستن مرز نوردوز سرباز میزند و زبان شخصیتهایش پس از عهدشکنیهای مکرر ارمنستان به صلح، آتشبس و مذاکره باز شده و مطالبات برای بسته شدن نوردوز را با باتوم جواب میدهد.
پ.ن: محمدعلی رجایی، نخستوزیر دولت اول و رئیس جمهور دولت دوم گفته بود: "تنها شهادت است که ما را از صحنه نبرد خارج خواهد کرد. به همین جهت است که ما به هیچ وجه بحث میانجی و مذاکره و حتی حسن نیتی که بخواهد ما را تشویق به مذاکره کند نمیپذیریم." (فصلنامه مطالعات جنگ ایران و عراق، شماره اول، تابستان ۱۳۸۱).
__________________________________
#پاراگراف
@paragraph
@paragraph
Telegram
attach 📎
👍1
منطقه حایل مرزی در قرهباغ؛ اسم رمز تشدید تقابل
#آتیلا_حاجیزاده
هدف فاشیسم وسیله را توجیه میکند، اینچنین که در سیر زمان تماما به جریانی ضد ارزش تبدیل میشود یا بنا به نظری سایر، ضد ارزش بودنش را نمایان میسازد و آنچه از نظر ما تهدید، ترعیب و... مینماید در هیچیک از این کانتکسها جای نمیگیرد چراکه فاشیزم تهدید نمیکند، گفتههای او جهت ترعیب نیستند بلکه اینها وعدهها و برنامههای او برای روزهایی است که قدرت را تماما به اشغال خود درآورده است.
امروز اگر داعیه داران ایرانشهری، فعالین ملی-اتنیکی را به برخوردهای شدید وعده میدهند و در تلاش هستند که همیشه در موضع مخالف آنان جبهه بگیرند در اصل بقای خود را در مخالفت با آنان میبینند.
فعالین ملی-اتنیکی به ویژه فعالین آذربایجانی یک "پراکسیس" برای جریان ایرانشهری بشمار میآید چرا که آنان به جبر باید سنگرهای خود را مقابل مواضع آنان ایجاد کنند چراکه تکثر طلبی و پلوفونیزم مورد نظر فعالین نقطه مقابلی است که تمامیت خواهی فاشیزم آنرا برنمیتابد.
"آذربایجان" بعنوان مدنیتی جامع که همواره چه از منظر جغرافیایی و چه از منظر مدنی محل تظارب اندیشه بوده است، همیشه مورد بغض تمامیتخواهان و تمرکزمحورها قرار گرفته، کماکه اسلاف ایرانشهری در مشروطیت با حذف چهرههای شاخص و رهبران آذربایجانی، انقلاب را منزوی کردند و این سیاست سرکوب، از قیام شیخ محمد خیابانی تا فرقه دموکرات آذربایجان پیش گرفته شد و تا کنون نیز ادامه دارد.
آذربایجان خط مقدم مبارزه با فاشیزم است و همین ایرانشهری ها را مانند اسلاف خود به هراس انداخته است اینچنین که اگر در نزاع ترکیه با pkk به تقویت جبهه تروریستها میپردازند یا در مورد ترور سربازانمان خفه خون گرفته یا زبان به بلغور جعلیات و توهین باز میکنند دلیل دیگری جز مانعیت آذربایجان در بقدرت رسیدن تمامیت خواهان و ایدههای متعفنشان ندارد.
ایرانشهریها اگر امروز نیز در جبهه ارمنستان فعالیت میکنند، بخوبی میدانند که آزادسازی قرهباغ اشغالی چنان غرور و همدلی در بین آذربایجانیان ایجاد نموده است که تقویت پیش از پیش جبهه ضد فاشیزم و تمامیت خواهی را بهمراه خواهد داشت.
آذربایجان اگر تا دیروز در تبریز، اورمیه، اردبیل، زنجان و... صحبت میکرد؛ امروز در تهران موجودیت خود و ایدههایش را فریاد میزند و این خبر ناگواری بود دل فاشیستهای ایرانشهری را به درد آورده است.
آذربایجانی انقلابی که در تهران سرکوب شده بود تا از نظر آنها با سرکار آمدن دولت ملی پهلوی، مشروطیت نیز ثمر بخشد، امروز بر خیابانهای مرکز مسلط است و از موضع قدرت مطالبه میکند و سرود اتحاد سر میدهد.
آنانی که امروز نیز پس از آزادسازی خط مرزی آذربایجان-ایران از اشغال ارمنستان دغدغه امنیت مرزنشینان مثلا هوش از سرشان ربوده و فریاد (منطقه حایل مرزی قرهباغ) را سر میدهند همانهایی هستند که نقش حافظ منافع(۱) ارمنستان در ایران را ایفا کرده و تعطیلات خود را در ارمنستان به عیش و عشرت میپرداختند، وگرنه مردم مرزنشین همان آذربایجانیهایی هستند که پیروزهای ارتش آزادیبخش آذربایجان را نظاره نشسته و اشک شوق میریختند.
هدف ایرانشهری، وسیلهاش را توجیه میکند، چرا که این جریان ضد ارزش و فاقد روح انسانی میتواند از کنار جنایتهای ارمنستان در جنگ اول و دوم قرهباغ و نسلکشی غیر نظامیان به آسانی گذشته و دشمنی با مظلومان را پیشه کند.
(ایجاد منطقه حایل در قرهباغ) اسم رمزی است که علاوه بر اینکه در راستای تقویت مواضع ارمنستان طرح شده و در جریان است؛ تشدید تقابل با آذربایجان و فعالین مدنی را نیز نوید میدهد چرا که آزادسازی قرهباغ اشغالی را با قوت گرفتن جریانات ملی-اتنیکی در آذربایجان مساوی میدانند.
۱) بخوانید مزدور
پ.ن: هرچه در مورد (فاشیزم) میدانم در مورد ایرانشهری صادق است.
__________________________________
#پاراگراف
@paragraph
@paragraph
#آتیلا_حاجیزاده
هدف فاشیسم وسیله را توجیه میکند، اینچنین که در سیر زمان تماما به جریانی ضد ارزش تبدیل میشود یا بنا به نظری سایر، ضد ارزش بودنش را نمایان میسازد و آنچه از نظر ما تهدید، ترعیب و... مینماید در هیچیک از این کانتکسها جای نمیگیرد چراکه فاشیزم تهدید نمیکند، گفتههای او جهت ترعیب نیستند بلکه اینها وعدهها و برنامههای او برای روزهایی است که قدرت را تماما به اشغال خود درآورده است.
امروز اگر داعیه داران ایرانشهری، فعالین ملی-اتنیکی را به برخوردهای شدید وعده میدهند و در تلاش هستند که همیشه در موضع مخالف آنان جبهه بگیرند در اصل بقای خود را در مخالفت با آنان میبینند.
فعالین ملی-اتنیکی به ویژه فعالین آذربایجانی یک "پراکسیس" برای جریان ایرانشهری بشمار میآید چرا که آنان به جبر باید سنگرهای خود را مقابل مواضع آنان ایجاد کنند چراکه تکثر طلبی و پلوفونیزم مورد نظر فعالین نقطه مقابلی است که تمامیت خواهی فاشیزم آنرا برنمیتابد.
"آذربایجان" بعنوان مدنیتی جامع که همواره چه از منظر جغرافیایی و چه از منظر مدنی محل تظارب اندیشه بوده است، همیشه مورد بغض تمامیتخواهان و تمرکزمحورها قرار گرفته، کماکه اسلاف ایرانشهری در مشروطیت با حذف چهرههای شاخص و رهبران آذربایجانی، انقلاب را منزوی کردند و این سیاست سرکوب، از قیام شیخ محمد خیابانی تا فرقه دموکرات آذربایجان پیش گرفته شد و تا کنون نیز ادامه دارد.
آذربایجان خط مقدم مبارزه با فاشیزم است و همین ایرانشهری ها را مانند اسلاف خود به هراس انداخته است اینچنین که اگر در نزاع ترکیه با pkk به تقویت جبهه تروریستها میپردازند یا در مورد ترور سربازانمان خفه خون گرفته یا زبان به بلغور جعلیات و توهین باز میکنند دلیل دیگری جز مانعیت آذربایجان در بقدرت رسیدن تمامیت خواهان و ایدههای متعفنشان ندارد.
ایرانشهریها اگر امروز نیز در جبهه ارمنستان فعالیت میکنند، بخوبی میدانند که آزادسازی قرهباغ اشغالی چنان غرور و همدلی در بین آذربایجانیان ایجاد نموده است که تقویت پیش از پیش جبهه ضد فاشیزم و تمامیت خواهی را بهمراه خواهد داشت.
آذربایجان اگر تا دیروز در تبریز، اورمیه، اردبیل، زنجان و... صحبت میکرد؛ امروز در تهران موجودیت خود و ایدههایش را فریاد میزند و این خبر ناگواری بود دل فاشیستهای ایرانشهری را به درد آورده است.
آذربایجانی انقلابی که در تهران سرکوب شده بود تا از نظر آنها با سرکار آمدن دولت ملی پهلوی، مشروطیت نیز ثمر بخشد، امروز بر خیابانهای مرکز مسلط است و از موضع قدرت مطالبه میکند و سرود اتحاد سر میدهد.
آنانی که امروز نیز پس از آزادسازی خط مرزی آذربایجان-ایران از اشغال ارمنستان دغدغه امنیت مرزنشینان مثلا هوش از سرشان ربوده و فریاد (منطقه حایل مرزی قرهباغ) را سر میدهند همانهایی هستند که نقش حافظ منافع(۱) ارمنستان در ایران را ایفا کرده و تعطیلات خود را در ارمنستان به عیش و عشرت میپرداختند، وگرنه مردم مرزنشین همان آذربایجانیهایی هستند که پیروزهای ارتش آزادیبخش آذربایجان را نظاره نشسته و اشک شوق میریختند.
هدف ایرانشهری، وسیلهاش را توجیه میکند، چرا که این جریان ضد ارزش و فاقد روح انسانی میتواند از کنار جنایتهای ارمنستان در جنگ اول و دوم قرهباغ و نسلکشی غیر نظامیان به آسانی گذشته و دشمنی با مظلومان را پیشه کند.
(ایجاد منطقه حایل در قرهباغ) اسم رمزی است که علاوه بر اینکه در راستای تقویت مواضع ارمنستان طرح شده و در جریان است؛ تشدید تقابل با آذربایجان و فعالین مدنی را نیز نوید میدهد چرا که آزادسازی قرهباغ اشغالی را با قوت گرفتن جریانات ملی-اتنیکی در آذربایجان مساوی میدانند.
۱) بخوانید مزدور
پ.ن: هرچه در مورد (فاشیزم) میدانم در مورد ایرانشهری صادق است.
__________________________________
#پاراگراف
@paragraph
@paragraph
👍1
پیرامون سخنرانی سردار رحیم نوعی اقدم در خصوص مناقشه قرهباغ:
آدرس غلط ندهید سردار - بخش اول
#آتیلا_حاجیزاده
سردار رحیم نوعی اقدم، فرمانده قرارگاه زینب، در سخنرانی ۳۰-دی ۱۳۹۸ در مسجد لطفعلیخان اورمیه"جنگ قرهباغ" را سناریوی آمریکا معرفی کرده و «مرحوم حیدر علیاف» رئیسجمهور فقید جمهوری آذربایجان را با هزار لعن و نفرین به همکاری با آمریکا متهم مینماید؛ اما این ادعا چقدر صحیح است و موارد آن چقدر صحت دارند؟
ارمنیها و گرجیها بواسطه مذهب مسیحی در روسیه تزاری، مقابلِ تورکهای آذربایجانی که مسلمان بودند، موقعیت ویژهتری داشتند اما این برتری برای ارمنیها ویژه تر هم بود؛ چرا که آنان با تورکهای آذربایجانی و عثمانی (مسلمانان) همواره در کشاکش بودند درنتیجه ارامنه از سوی جناب تزار مأمور سرکوب آذربایجانیان شدند.
هدف از این سرکوب و تغییر بافت جمعیتی قفقاز را میتوان در این نکته یافت که ارمنیها و گرجیها عموما از عهدنامههای گلستان و تورکمانچای راضی بودند و حتی در جنگ ایران-روس کارشکنیهای بسیاری نیز جهت تقویت قوای روس انجام دادند اما آذربایجانیان بواسطه اینکه تورکشاهی و خلیفهگری شیعی خود را از دست داده بودند، اکثریت ناراضیان را تشکیل میدادند در نتیجه بیم تقویت آنها از سوی قاجار و عثمانی یعنی دو سلسله تورک و مسلمان متخاصم با روسها، تزاریها را راحت نمیگذاشت.
پس از اشغال قفقاز و تسلط «اتحاد جماهیر شوروی» بر نواحی گرجستان، آذربایجان و ارمنستان سیاست سرکوب آذربایجانیها مجددا دنبال شد چرا که حکومت کمونیستی جدید، "آذربایجانِ وارث محمد امین رسولزاده" را تماما ضد کمونیست میدید و نزدیکی آن با دولت ترکیه (وارث امپراتوری عثمانی) که شدیداً تمایلات ضد کمونیستی از خود نشان میداد را دامنه نفوذ و گسترش تمایلات ملی و ضد کمونیستی در آذربایجان تلقی میکرد.
ارمنیها در آن روزگار بواسطه توسعهطلبی و رویای تشکیل ارمنستان بزرگ، جنگهایی را با آذربایجانیهای دو سوی ارس و امپراطوری عثمانی پشت سر گذاشته وچند شهر بزرگ آذربایجان را اشغال خود داشتند از این رو توان نظامی آنان نیز مزید بر علت بود که در اتحاد جماهیر شوروی از موقعیت ویژهای برخوردار باشند.
تشکیل «جمهوری سوسیالیستی ارمنستان» اساسیترین دستخوشی بود که ارامنه از بلشویک ها دریافت کردند تا با ایجاد کشوری در دل آذربایجان انتقام شکستهای خود در جنوب ارس و عثمانی را گرفته و غرور ملیشان نیز ترمیم گردد.
ارمنستان در واقع ژاندارم بلشویکهای روس در قفقاز بود و چون فرزندی عزیز کرده، زیر چتر حمایتی آنها قرار داشت بگونهای که پس از دولت نریمان نریمانف تا سالها صاحب منصبان جمهوری سوسیالیستی آذربایجان را ارمنیها تشکیل میدادند و این چتر حمایتی در سراسر سالهای تسلط مسکو بر قفقاز قابل مشاهده است.
زمانیکه اتحاد جماهیر شوروی نفسهای آخر را میکشید و جمهوریهای آن از شرق اروپا تا قفقاز و شرق خزر ندای استقلال سر میدادند سیاستمداران روس در صدد حاکم کردن چینش و استراتژی جدیدی برآمدند چراکه مرزهای روسیه کوچکتر شده بود و استقلال آذربایجانی که تمایلی به روسیه و بلوک شرق از خود نشان نمیداد، میتوانست خطری جدی برای روسها رقم بزند.
گسترش تمایلات ملی در آذربایجان میتوانست اتحاد با ترکیه را نیز بهمراه داشته باشد و این با توجه به نفوذ ترکیه بین مبارزان چچن و بوسنی هرزگوین یعنی تکمیل جبهه ای که تمامیت خواهی و توسعهطلبی روس ها را به خطر میانداخت و همین امر آنها را برآن داشت تا فکر گسترش مرز با همسایه ضد آمریکا و اسرائیل یعنی ایران را در سر بپورانند اما دیگر همسایگی در کار نبود.
استقلال ارمنستان به معنی پایان "تحتالحمایگی" نبود و همین امر روسیه را برآن داشت تا ارمنستان را به نزاع با آذربایجان ترغیب نماید تا بدینوسیله مرز زمینی با ایران را گسترش داده و متحد بالقوه ترکیه را مغلوب نماید و از سوی دیگر نتیجه جنگ به نفع فرزند عزیز کردهاش رقم میخورد و این نور علی نور بود.
_________
#پاراگراف
@paragraph
@paragraph
آدرس غلط ندهید سردار - بخش اول
#آتیلا_حاجیزاده
سردار رحیم نوعی اقدم، فرمانده قرارگاه زینب، در سخنرانی ۳۰-دی ۱۳۹۸ در مسجد لطفعلیخان اورمیه"جنگ قرهباغ" را سناریوی آمریکا معرفی کرده و «مرحوم حیدر علیاف» رئیسجمهور فقید جمهوری آذربایجان را با هزار لعن و نفرین به همکاری با آمریکا متهم مینماید؛ اما این ادعا چقدر صحیح است و موارد آن چقدر صحت دارند؟
ارمنیها و گرجیها بواسطه مذهب مسیحی در روسیه تزاری، مقابلِ تورکهای آذربایجانی که مسلمان بودند، موقعیت ویژهتری داشتند اما این برتری برای ارمنیها ویژه تر هم بود؛ چرا که آنان با تورکهای آذربایجانی و عثمانی (مسلمانان) همواره در کشاکش بودند درنتیجه ارامنه از سوی جناب تزار مأمور سرکوب آذربایجانیان شدند.
هدف از این سرکوب و تغییر بافت جمعیتی قفقاز را میتوان در این نکته یافت که ارمنیها و گرجیها عموما از عهدنامههای گلستان و تورکمانچای راضی بودند و حتی در جنگ ایران-روس کارشکنیهای بسیاری نیز جهت تقویت قوای روس انجام دادند اما آذربایجانیان بواسطه اینکه تورکشاهی و خلیفهگری شیعی خود را از دست داده بودند، اکثریت ناراضیان را تشکیل میدادند در نتیجه بیم تقویت آنها از سوی قاجار و عثمانی یعنی دو سلسله تورک و مسلمان متخاصم با روسها، تزاریها را راحت نمیگذاشت.
پس از اشغال قفقاز و تسلط «اتحاد جماهیر شوروی» بر نواحی گرجستان، آذربایجان و ارمنستان سیاست سرکوب آذربایجانیها مجددا دنبال شد چرا که حکومت کمونیستی جدید، "آذربایجانِ وارث محمد امین رسولزاده" را تماما ضد کمونیست میدید و نزدیکی آن با دولت ترکیه (وارث امپراتوری عثمانی) که شدیداً تمایلات ضد کمونیستی از خود نشان میداد را دامنه نفوذ و گسترش تمایلات ملی و ضد کمونیستی در آذربایجان تلقی میکرد.
ارمنیها در آن روزگار بواسطه توسعهطلبی و رویای تشکیل ارمنستان بزرگ، جنگهایی را با آذربایجانیهای دو سوی ارس و امپراطوری عثمانی پشت سر گذاشته وچند شهر بزرگ آذربایجان را اشغال خود داشتند از این رو توان نظامی آنان نیز مزید بر علت بود که در اتحاد جماهیر شوروی از موقعیت ویژهای برخوردار باشند.
تشکیل «جمهوری سوسیالیستی ارمنستان» اساسیترین دستخوشی بود که ارامنه از بلشویک ها دریافت کردند تا با ایجاد کشوری در دل آذربایجان انتقام شکستهای خود در جنوب ارس و عثمانی را گرفته و غرور ملیشان نیز ترمیم گردد.
ارمنستان در واقع ژاندارم بلشویکهای روس در قفقاز بود و چون فرزندی عزیز کرده، زیر چتر حمایتی آنها قرار داشت بگونهای که پس از دولت نریمان نریمانف تا سالها صاحب منصبان جمهوری سوسیالیستی آذربایجان را ارمنیها تشکیل میدادند و این چتر حمایتی در سراسر سالهای تسلط مسکو بر قفقاز قابل مشاهده است.
زمانیکه اتحاد جماهیر شوروی نفسهای آخر را میکشید و جمهوریهای آن از شرق اروپا تا قفقاز و شرق خزر ندای استقلال سر میدادند سیاستمداران روس در صدد حاکم کردن چینش و استراتژی جدیدی برآمدند چراکه مرزهای روسیه کوچکتر شده بود و استقلال آذربایجانی که تمایلی به روسیه و بلوک شرق از خود نشان نمیداد، میتوانست خطری جدی برای روسها رقم بزند.
گسترش تمایلات ملی در آذربایجان میتوانست اتحاد با ترکیه را نیز بهمراه داشته باشد و این با توجه به نفوذ ترکیه بین مبارزان چچن و بوسنی هرزگوین یعنی تکمیل جبهه ای که تمامیت خواهی و توسعهطلبی روس ها را به خطر میانداخت و همین امر آنها را برآن داشت تا فکر گسترش مرز با همسایه ضد آمریکا و اسرائیل یعنی ایران را در سر بپورانند اما دیگر همسایگی در کار نبود.
استقلال ارمنستان به معنی پایان "تحتالحمایگی" نبود و همین امر روسیه را برآن داشت تا ارمنستان را به نزاع با آذربایجان ترغیب نماید تا بدینوسیله مرز زمینی با ایران را گسترش داده و متحد بالقوه ترکیه را مغلوب نماید و از سوی دیگر نتیجه جنگ به نفع فرزند عزیز کردهاش رقم میخورد و این نور علی نور بود.
_________
#پاراگراف
@paragraph
@paragraph
Telegram
attach 📎
👍1
پیرامون سخنرانی سردار رحیم نوعی اقدم در خصوص مناقشه قرهباغ:
آدرس غلط ندهید سردار - بخش دوم
#آتیلا_حاجیزاده
با توجه به مسائل عنوان شده باید به عرض سردار رساند؛ جنگ قرهباغ نه سناریوی آمریکا و اسرائیل بلکه فتنه روسیه جهت جلوگیری از گسترش جبههی ضد کرملین و حفظ نفوذ و قدرت خود در قفقاز بود چنانچه حمایت همه جانبه روسیه از ارمنستان در جنگ قرهباغ و حضور ارتش این کشور، به ویژه نیروهای ۳۶۶ در جبهه ارمنستان موضوعی کاملا شفاف و علنی است.
آنچه که امروز در پاسگاههای مرزی ارمنستان در احتزاز است، پرچم روسیه است که هیچ شباهتی به پرچم صهیونیست های اسرائیل ندارد در نتیجه دادن آدرس غلط و انحراف افکار عمومی از آنچه امر واقع مینامیم چاره کار نیست.
سردار دایل مقاومت در سوریه و بر سرکار ماندن بشار اسد را نه در عدم نزدیکی او با آمریکا بلکه باید در پافشاری روسیه جست. پافشاری که نه از سر حسن نیت بلکه به دلیل حفظ آخرین پایگاه های متحدان روسیه پس از سقوط قذافی، علی عبدالله صالح، زینالعابدین بن علی و... بود.
سردار شما که مرحوم حیدر علیاف را به دلیل نزدیک شدن به آمریکا مستحق لعن میدانید چه توضیحی درباره قضیه مکفارلن و ایران-کنترا دارید؟ از رهبر کشور تازه استقلال یافته ای که دچار جنگ است و از همه طرف مورد بیمهری و بداخلاقی قرار گرفته، چه انتظاری میتوان داشت؟
اظهارات شما در خصوص جنگ قرهباغ هزاران جای بحث دارد که در این مقال نمیگنجد، اما سردار! مرز نوردوز کماکان باز است و بنا به گفته معاون سیاسی امنیتی استاندار آذربایجان شرقی، کاماز های روسی مورد استفاده ارتش ارمنستان بدون هیچ مانعی از این گدرگاه میگذرند و تبادلات مرزی به شیوه معمول ادامه دارند.
سردار صدا و سیما غیرنظامیان یمن و سوریه را شهید خطاب میکند اما از مظلومان گنجه را کشته میخواند؛ از دیگر سوی تا زمانیکه نوار مرزی قرهباغ در اشغال ارمنستان بود نه خبری از منطقه حایل مرزی بود و نه از اعزام و استقرار سپاه مازندران، اما پس از آزادسازی با چنین نقیضی مواجه شدیم.
سردار مدافعان قرهباغ به جرم قرار گرفتن در کنار مظلوم در خیابان کتک میخورند، بازداشت میشوند و به زندان میروند اما تجمع ارامنه در تهران توسط پلیس اسکورت میشود و نخست وزیر ارمنستان با پلاکار (آرتساخ) سلفی میگیرد.
حالا شما چگونه انتظار دارید ما ادعاهای شما بپذیریم؟ ادعاهای شما میتواند کسانی که نه سیاست میدانند، نه تاریخ خواندهاند و نه صاحب تحلیل هستند را به خود جلب کند اما فعالین آذربایجانی بر مسئله اشراف دارند.
آذربایجان امروز سرزمینهای خود را بازمیستاند و مرز بین حق و باطل همین نطقه است که باید دقت داشته باشیم که ما در کجا ایستادهایم و کدام سنگر را تقویت میکنیم.
پ.ن: موضع من در مورد اسرائیل و آمریکا مشخص است.
پ.ن: فایل صوتی سخنرانی آقای نوعی اقدم بارگذاری شده است.
پ.ن: ارمنستان اسرائیل دوم نیست، اسرائیل ارمنستان ثانی است.
_________
#پاراگراف
@paragraph
@paragraph
آدرس غلط ندهید سردار - بخش دوم
#آتیلا_حاجیزاده
با توجه به مسائل عنوان شده باید به عرض سردار رساند؛ جنگ قرهباغ نه سناریوی آمریکا و اسرائیل بلکه فتنه روسیه جهت جلوگیری از گسترش جبههی ضد کرملین و حفظ نفوذ و قدرت خود در قفقاز بود چنانچه حمایت همه جانبه روسیه از ارمنستان در جنگ قرهباغ و حضور ارتش این کشور، به ویژه نیروهای ۳۶۶ در جبهه ارمنستان موضوعی کاملا شفاف و علنی است.
آنچه که امروز در پاسگاههای مرزی ارمنستان در احتزاز است، پرچم روسیه است که هیچ شباهتی به پرچم صهیونیست های اسرائیل ندارد در نتیجه دادن آدرس غلط و انحراف افکار عمومی از آنچه امر واقع مینامیم چاره کار نیست.
سردار دایل مقاومت در سوریه و بر سرکار ماندن بشار اسد را نه در عدم نزدیکی او با آمریکا بلکه باید در پافشاری روسیه جست. پافشاری که نه از سر حسن نیت بلکه به دلیل حفظ آخرین پایگاه های متحدان روسیه پس از سقوط قذافی، علی عبدالله صالح، زینالعابدین بن علی و... بود.
سردار شما که مرحوم حیدر علیاف را به دلیل نزدیک شدن به آمریکا مستحق لعن میدانید چه توضیحی درباره قضیه مکفارلن و ایران-کنترا دارید؟ از رهبر کشور تازه استقلال یافته ای که دچار جنگ است و از همه طرف مورد بیمهری و بداخلاقی قرار گرفته، چه انتظاری میتوان داشت؟
اظهارات شما در خصوص جنگ قرهباغ هزاران جای بحث دارد که در این مقال نمیگنجد، اما سردار! مرز نوردوز کماکان باز است و بنا به گفته معاون سیاسی امنیتی استاندار آذربایجان شرقی، کاماز های روسی مورد استفاده ارتش ارمنستان بدون هیچ مانعی از این گدرگاه میگذرند و تبادلات مرزی به شیوه معمول ادامه دارند.
سردار صدا و سیما غیرنظامیان یمن و سوریه را شهید خطاب میکند اما از مظلومان گنجه را کشته میخواند؛ از دیگر سوی تا زمانیکه نوار مرزی قرهباغ در اشغال ارمنستان بود نه خبری از منطقه حایل مرزی بود و نه از اعزام و استقرار سپاه مازندران، اما پس از آزادسازی با چنین نقیضی مواجه شدیم.
سردار مدافعان قرهباغ به جرم قرار گرفتن در کنار مظلوم در خیابان کتک میخورند، بازداشت میشوند و به زندان میروند اما تجمع ارامنه در تهران توسط پلیس اسکورت میشود و نخست وزیر ارمنستان با پلاکار (آرتساخ) سلفی میگیرد.
حالا شما چگونه انتظار دارید ما ادعاهای شما بپذیریم؟ ادعاهای شما میتواند کسانی که نه سیاست میدانند، نه تاریخ خواندهاند و نه صاحب تحلیل هستند را به خود جلب کند اما فعالین آذربایجانی بر مسئله اشراف دارند.
آذربایجان امروز سرزمینهای خود را بازمیستاند و مرز بین حق و باطل همین نطقه است که باید دقت داشته باشیم که ما در کجا ایستادهایم و کدام سنگر را تقویت میکنیم.
پ.ن: موضع من در مورد اسرائیل و آمریکا مشخص است.
پ.ن: فایل صوتی سخنرانی آقای نوعی اقدم بارگذاری شده است.
پ.ن: ارمنستان اسرائیل دوم نیست، اسرائیل ارمنستان ثانی است.
_________
#پاراگراف
@paragraph
@paragraph
Telegram
attach 📎
👍1
Forwarded from آتیلا حاجی زاده
گئجهنین نمنواختیدیر قاداسی
کوچهده یئل اسیر، قارانلیق اسیر
و قارانقوشلارین داریخماسینی
شهره یایماغا یامان تلهسیر
گئجهنین نم نواختیدیر قاداسی
جاناوارلار هورور، دوغوز اوخویور
بیلمیرم هاردا دورموشوق، آنجاق
شهرین کؤینهیی پاییز قوخویور
آددیم-آددیم واراقلانیر خیابان
آددیم-آددیم یولا خزل تؤکولور
گئجهلر بیتمهییر آی اوزلوم آما
شهرین گؤزلرینده دان سؤکولور
پاییزین کؤینهیی دوشوب شهره
شهرین کؤینهیی پاییز قوخویور
قوجا بایقوش اوولداییر هردن
توراتانلار بیزه اؤلوم توخویور
دیل آچیردیم داریخمامی باغیرام
بیریسی سسلهدی؛ دا بسدیر سوس
منیده قورخویا سالیر هردن
شهرین گؤزلریندهکی کابوس
شهرین گؤزلریندهکی کابوس
گئت-گئده گرچهیه دؤنور دئیهسن
گؤزلریم قارشیسیندا اؤلدوزلار
بیرآن ایچره، اؤلور...
سؤنور دئیهسن
بوز ایشیقلار قاماشدیریر گؤزومو
گئت-گئده هریانی دومان گؤتورور
بیر قوجا گؤی اوزونده دوستاقدیر
اوسکورور، اوسکورور سورا توپورور
گل گئدک سئوملی قارانقولوغوم
هرکوچه، هرباجا اؤلوم قوخویور
بیر قولاق وئر بو سسلره،
باخ بیر؛
جاناوارلار هؤرور، دوغوز اوخویور
کیریخیب آتمیشام زیبیل قابینا
توالتلرده قوسموشام شهری
اوزریمدن سویونموشام اؤزومو
اوز-اوزومله کیریخمیشام شهری
و قارانقوشلارین داریخماسینی
دون گئجه قویلادیم قولاقلاریما
شهره دون گئجه جسد یاغدی
گئجهلر لئش دوشور یاناقلاریما
جاناوارلار هورور، دوغوز اوخویور
کوچهده قورخو، قان یئرینده آخیر
گل اؤلک سئوملی قارانقولوغوم
لئش یئهنلر بیزه تامارزی باخیر
آددیم-آددیم واراقلانیر خیاوان
آددیم-آددیم یولا جسد تؤکولور
جاناوارلار بؤلوشدورور شهری
پاییزین کؤکسو ییرتیلیر، سوکولور
گؤزلریم هوردو، گؤزلریم هوردو
اؤزومو داشلادیم، اؤزوم هوردو
پاییزین کؤینهیی الیمده قالیب
هامی گؤردو منی، هامی گؤردو
شهرین اورتاسیندا اوزلشدیک
بوغازین چئینهدیم دیدیشدیردیم
قانین ایچیدیم جانین چکیب سونرا
جسدین چارمیخا ایلیشدیردیم
اؤزومو آتمیشام زیبیل قابینا
لوت قالیب اهینیمه دوغوز گئیدیم
ال آتیب تانرینی یئره سالدیم
اؤزوم ایله اونو دهییشدیردیم
ایچیمی سپمیشم دونن شهره
اؤلو یاغدیرمیشام یاغیش یئرینه
تانرینی دوستاغا سالیب، سونرا
۱۰-گئجه ۱۰-گونوز قان ایشدیردیم
جاناواردا منم، دوغوزدا منم
گؤیه من سرمیشم قارانقولوغو
بیلمهدن اولدو بیلمهدن اولدو
پاییزی چارمیخا ایلیشدیردیم
بیلمهدن اولدو بیلمهدن اولدو
من اهیر قوشلاری دئییندیردیم
پاییز اؤلموشدو آمما کؤینهیینی
شهرین اهینینه گئییندیردیم
#آتیلا_حاجیزاده
#عروض_چارپارا
__________________________________
@Atilla_hajizade
@Atilla_hajizade
کوچهده یئل اسیر، قارانلیق اسیر
و قارانقوشلارین داریخماسینی
شهره یایماغا یامان تلهسیر
گئجهنین نم نواختیدیر قاداسی
جاناوارلار هورور، دوغوز اوخویور
بیلمیرم هاردا دورموشوق، آنجاق
شهرین کؤینهیی پاییز قوخویور
آددیم-آددیم واراقلانیر خیابان
آددیم-آددیم یولا خزل تؤکولور
گئجهلر بیتمهییر آی اوزلوم آما
شهرین گؤزلرینده دان سؤکولور
پاییزین کؤینهیی دوشوب شهره
شهرین کؤینهیی پاییز قوخویور
قوجا بایقوش اوولداییر هردن
توراتانلار بیزه اؤلوم توخویور
دیل آچیردیم داریخمامی باغیرام
بیریسی سسلهدی؛ دا بسدیر سوس
منیده قورخویا سالیر هردن
شهرین گؤزلریندهکی کابوس
شهرین گؤزلریندهکی کابوس
گئت-گئده گرچهیه دؤنور دئیهسن
گؤزلریم قارشیسیندا اؤلدوزلار
بیرآن ایچره، اؤلور...
سؤنور دئیهسن
بوز ایشیقلار قاماشدیریر گؤزومو
گئت-گئده هریانی دومان گؤتورور
بیر قوجا گؤی اوزونده دوستاقدیر
اوسکورور، اوسکورور سورا توپورور
گل گئدک سئوملی قارانقولوغوم
هرکوچه، هرباجا اؤلوم قوخویور
بیر قولاق وئر بو سسلره،
باخ بیر؛
جاناوارلار هؤرور، دوغوز اوخویور
کیریخیب آتمیشام زیبیل قابینا
توالتلرده قوسموشام شهری
اوزریمدن سویونموشام اؤزومو
اوز-اوزومله کیریخمیشام شهری
و قارانقوشلارین داریخماسینی
دون گئجه قویلادیم قولاقلاریما
شهره دون گئجه جسد یاغدی
گئجهلر لئش دوشور یاناقلاریما
جاناوارلار هورور، دوغوز اوخویور
کوچهده قورخو، قان یئرینده آخیر
گل اؤلک سئوملی قارانقولوغوم
لئش یئهنلر بیزه تامارزی باخیر
آددیم-آددیم واراقلانیر خیاوان
آددیم-آددیم یولا جسد تؤکولور
جاناوارلار بؤلوشدورور شهری
پاییزین کؤکسو ییرتیلیر، سوکولور
گؤزلریم هوردو، گؤزلریم هوردو
اؤزومو داشلادیم، اؤزوم هوردو
پاییزین کؤینهیی الیمده قالیب
هامی گؤردو منی، هامی گؤردو
شهرین اورتاسیندا اوزلشدیک
بوغازین چئینهدیم دیدیشدیردیم
قانین ایچیدیم جانین چکیب سونرا
جسدین چارمیخا ایلیشدیردیم
اؤزومو آتمیشام زیبیل قابینا
لوت قالیب اهینیمه دوغوز گئیدیم
ال آتیب تانرینی یئره سالدیم
اؤزوم ایله اونو دهییشدیردیم
ایچیمی سپمیشم دونن شهره
اؤلو یاغدیرمیشام یاغیش یئرینه
تانرینی دوستاغا سالیب، سونرا
۱۰-گئجه ۱۰-گونوز قان ایشدیردیم
جاناواردا منم، دوغوزدا منم
گؤیه من سرمیشم قارانقولوغو
بیلمهدن اولدو بیلمهدن اولدو
پاییزی چارمیخا ایلیشدیردیم
بیلمهدن اولدو بیلمهدن اولدو
من اهیر قوشلاری دئییندیردیم
پاییز اؤلموشدو آمما کؤینهیینی
شهرین اهینینه گئییندیردیم
#آتیلا_حاجیزاده
#عروض_چارپارا
__________________________________
@Atilla_hajizade
@Atilla_hajizade
👍1
به بهانه ۱۳آبان، ساروز اشغال سفارت آمریکا؛
زنگ خطری برای ما
#آتیلا_حاجیزاده
کودتای «۲۸مرداد۱۳۳۲» نقطه عطفی در روابط ایرانِ شاهی با ایالات متحده آمریکا و تعیین نگرش نیروهای تحولخواه و انقلابی به این دولت است که تا حدود زیادی سرمنشأ بسیاری از اتفاقهای پس از این به شمار میآید.
آژاکس سرمنشائی است که موجبات نزدیکی ایرانِ شاهی به آمریکا را فراهم آورد و نیروهای تحولخواه و انقلابی را نیز نسبت به آنان حساس نمود بگونهای که از اعتراض به لایحه کاپیتالیسیون، ترور سرهنگ لوئیس هاوکینز، معاون اداره مستشاری ارتش آمریکا در ایران، ترور سرهنگ پل شفر و جک ترنر و... گرفته تا اشغال سفارت آمریکا درسال ۵۸ تا حد زیادی تحت تأثیر این رویداد تاریخی قرار دارند.
چند روز پس از انقلاب، در ۲۵بهمن۵۷ هواداران مسلح "سازمان چریک های فدایی خلق ایران" به سمت سفارت ایالات متحده آمریکا یورش برده و وارد سفارت شدند اما این اقدام آنان با واکنشی جدی از سوی آیتالله خمینی مواجه گشت؛ چنانچه ابراهیم یزدی، عضو نهضت آزادی ایران و وزیر امور خارجه دولت موقت مأموریت یافت تا ضمن تخلیه مارکسیستها از سفارت موجبات دلجویی و عذرخواهی از آمریکاییها را نیز فراهم آورد.
ابراهیم یزدی، چریکهایی که پس از یک درگیری مسلحانه با گارد محافظان وارد سفارت شده بودند را از آنجا خارج کرد و ضمن عذرخواهی از سالیوان به او در مورد تضمین امنیت سفارت، کارکنان و دیپلماتهای آمریکایی اطمینان داد اما اشغال اول پایان ماجرا نبود و موضوع سفارت آمریکا در ایران قرار بود ابعاد گستردهتری پیدا کند و تا سالهای درازی سیاستهای جمهوری اسلامی را تحت تأثیر خود قرار دهد.
در این اثنا شاهِ بیمار راه آمریکا را در پیش گرفت اما مقدمات ورودش با چالش همراه شد بگونهای که بسیاری معتقد بودند که کاخ سفید باید تا عادیسازی روابط با دولت جدید ایران از پذیرش شاه خودداری نماید اما در مقابل برژنسکی مایل بود تا با اعطا اجازه ورود به شاه، وفاداری ایالات متحده به متحدانش را به نمایش بگذارد و اینچنین هم شد؛ در نهایت شیطنت برژنسکی بر منطق مخالفان چربید و همین، نگرانیها در مورد سفارت آمریکا در ایران را افزایش داد، ترسی که در گزارش سفارت به وزارت امور خارجه آمریکا کاملا مشهود است.
عظیمت شاه به آمریکا و امتناع ایالات متحده از استرداد وی، نگرانی گستردهای در زمینه اعاده سلطنت به سبک آژاکس به وجود آورد؛ بطوریکه موضوع آمریکا به بحث اول و آخر نیروهای هوادار انقلاب تبدیل شده بود؛ چپها دولت موقت را فاقد شهامت انقلابی قلمداد کرده و روز و شب مشغول تظاهرات در اطراف سفارت بودند و طرفداران آیتالله خمینی، دولت بازرگان را سازشکار خوانده و او را به رابطه مخفی با آمریکا متهم میکردند.
چپها که یکبار شانس خود در تسخیر سفارت آمریکا را امتحان کرده بودند کنار نشستند و اینبار ابراهیم اصغرزاده، محسن میردامادی و حبیب الله بیطرف بعنوان سرحلقه دانشجویانی که به «پیرو خط امام» مشهور بودند به پیشنهاد ابراهیم اصغرزاده و مشورت آیت الله موسوی خوئینیها طرح اشغال سفارت ایالات آمریکا را از چشم گذراندند و روز «۱۳آبان۵۸» شد آنچه که از آن آگاهیم.
اشغال سفارت آمریکا برخلاف دفعه اول مورد تأیید آیت الله خمینی واقع شده و انقلاب دومی بزرگتر از انقلاب اول نام گرفت و به رویدادی تبدیل شد که سیاستهای جمهوری اسلامی ایران را تا کنون تحت تأثیر خود قرار داده است.
این ویدیو برشی از مصاحبه ابراهیم اصغرزاده با حسین دهباشی است که طی آن به بحث در مورد چگونگی اشغال سفارت آمریکا و ابعاد آن میپردازد؛ اصغرزاده امروز گرچه خود را شدیداً نقد کرده و به مواضع پیشین خود میتازد اما واقعیت امر این است که اشغال سفارت آمریکا سبب بروز اتفاقاتی از جمله بروز جنگ، تحریم، تشدید افراط گرایی، تک بعدی شدن جامعه و... شد و حتی موجب گسترش گروههای افراطی در منطقه گشت و در نهایت نتیجهای را رغم زد که اکنون پس از گذشت ۴-دهه، کسانی که شعار (ما وابسته نیستیم) سر میدهند، منتظر نتیجه انتخابات آمریکا نشستهاند تا سیاستهای خود را تنظیم کنند؛ گویا که وابستگی غیر از این است.
مورد انتقاد قرار گرفتن دانشجوها و "نقد از خود" آنان زنگ خطری برای جوان فعال و تحولخواه است که تصمیمات خود را خود را خوب بسنجند چرا که بعد ها هرچه خود را نقد کنند نخواهد توانست آب رفته به جوی را باز گرداندند و البته افراطگرایانی نیز به سبب حذف نیروهای میانی جامعه پیدا خواهند شد که بیتوجه به این انتقاد از خود ها، بر طبل مواضع پیشین آنان خواهند کوفت و حتی آنها را به سبب ابراز چنین نقدهایی به خیانت و سرسپردگی متهم خواهند کرد.
__________________________________
#پاراگراف
@paragraph
@paragraph
زنگ خطری برای ما
#آتیلا_حاجیزاده
کودتای «۲۸مرداد۱۳۳۲» نقطه عطفی در روابط ایرانِ شاهی با ایالات متحده آمریکا و تعیین نگرش نیروهای تحولخواه و انقلابی به این دولت است که تا حدود زیادی سرمنشأ بسیاری از اتفاقهای پس از این به شمار میآید.
آژاکس سرمنشائی است که موجبات نزدیکی ایرانِ شاهی به آمریکا را فراهم آورد و نیروهای تحولخواه و انقلابی را نیز نسبت به آنان حساس نمود بگونهای که از اعتراض به لایحه کاپیتالیسیون، ترور سرهنگ لوئیس هاوکینز، معاون اداره مستشاری ارتش آمریکا در ایران، ترور سرهنگ پل شفر و جک ترنر و... گرفته تا اشغال سفارت آمریکا درسال ۵۸ تا حد زیادی تحت تأثیر این رویداد تاریخی قرار دارند.
چند روز پس از انقلاب، در ۲۵بهمن۵۷ هواداران مسلح "سازمان چریک های فدایی خلق ایران" به سمت سفارت ایالات متحده آمریکا یورش برده و وارد سفارت شدند اما این اقدام آنان با واکنشی جدی از سوی آیتالله خمینی مواجه گشت؛ چنانچه ابراهیم یزدی، عضو نهضت آزادی ایران و وزیر امور خارجه دولت موقت مأموریت یافت تا ضمن تخلیه مارکسیستها از سفارت موجبات دلجویی و عذرخواهی از آمریکاییها را نیز فراهم آورد.
ابراهیم یزدی، چریکهایی که پس از یک درگیری مسلحانه با گارد محافظان وارد سفارت شده بودند را از آنجا خارج کرد و ضمن عذرخواهی از سالیوان به او در مورد تضمین امنیت سفارت، کارکنان و دیپلماتهای آمریکایی اطمینان داد اما اشغال اول پایان ماجرا نبود و موضوع سفارت آمریکا در ایران قرار بود ابعاد گستردهتری پیدا کند و تا سالهای درازی سیاستهای جمهوری اسلامی را تحت تأثیر خود قرار دهد.
در این اثنا شاهِ بیمار راه آمریکا را در پیش گرفت اما مقدمات ورودش با چالش همراه شد بگونهای که بسیاری معتقد بودند که کاخ سفید باید تا عادیسازی روابط با دولت جدید ایران از پذیرش شاه خودداری نماید اما در مقابل برژنسکی مایل بود تا با اعطا اجازه ورود به شاه، وفاداری ایالات متحده به متحدانش را به نمایش بگذارد و اینچنین هم شد؛ در نهایت شیطنت برژنسکی بر منطق مخالفان چربید و همین، نگرانیها در مورد سفارت آمریکا در ایران را افزایش داد، ترسی که در گزارش سفارت به وزارت امور خارجه آمریکا کاملا مشهود است.
عظیمت شاه به آمریکا و امتناع ایالات متحده از استرداد وی، نگرانی گستردهای در زمینه اعاده سلطنت به سبک آژاکس به وجود آورد؛ بطوریکه موضوع آمریکا به بحث اول و آخر نیروهای هوادار انقلاب تبدیل شده بود؛ چپها دولت موقت را فاقد شهامت انقلابی قلمداد کرده و روز و شب مشغول تظاهرات در اطراف سفارت بودند و طرفداران آیتالله خمینی، دولت بازرگان را سازشکار خوانده و او را به رابطه مخفی با آمریکا متهم میکردند.
چپها که یکبار شانس خود در تسخیر سفارت آمریکا را امتحان کرده بودند کنار نشستند و اینبار ابراهیم اصغرزاده، محسن میردامادی و حبیب الله بیطرف بعنوان سرحلقه دانشجویانی که به «پیرو خط امام» مشهور بودند به پیشنهاد ابراهیم اصغرزاده و مشورت آیت الله موسوی خوئینیها طرح اشغال سفارت ایالات آمریکا را از چشم گذراندند و روز «۱۳آبان۵۸» شد آنچه که از آن آگاهیم.
اشغال سفارت آمریکا برخلاف دفعه اول مورد تأیید آیت الله خمینی واقع شده و انقلاب دومی بزرگتر از انقلاب اول نام گرفت و به رویدادی تبدیل شد که سیاستهای جمهوری اسلامی ایران را تا کنون تحت تأثیر خود قرار داده است.
این ویدیو برشی از مصاحبه ابراهیم اصغرزاده با حسین دهباشی است که طی آن به بحث در مورد چگونگی اشغال سفارت آمریکا و ابعاد آن میپردازد؛ اصغرزاده امروز گرچه خود را شدیداً نقد کرده و به مواضع پیشین خود میتازد اما واقعیت امر این است که اشغال سفارت آمریکا سبب بروز اتفاقاتی از جمله بروز جنگ، تحریم، تشدید افراط گرایی، تک بعدی شدن جامعه و... شد و حتی موجب گسترش گروههای افراطی در منطقه گشت و در نهایت نتیجهای را رغم زد که اکنون پس از گذشت ۴-دهه، کسانی که شعار (ما وابسته نیستیم) سر میدهند، منتظر نتیجه انتخابات آمریکا نشستهاند تا سیاستهای خود را تنظیم کنند؛ گویا که وابستگی غیر از این است.
مورد انتقاد قرار گرفتن دانشجوها و "نقد از خود" آنان زنگ خطری برای جوان فعال و تحولخواه است که تصمیمات خود را خود را خوب بسنجند چرا که بعد ها هرچه خود را نقد کنند نخواهد توانست آب رفته به جوی را باز گرداندند و البته افراطگرایانی نیز به سبب حذف نیروهای میانی جامعه پیدا خواهند شد که بیتوجه به این انتقاد از خود ها، بر طبل مواضع پیشین آنان خواهند کوفت و حتی آنها را به سبب ابراز چنین نقدهایی به خیانت و سرسپردگی متهم خواهند کرد.
__________________________________
#پاراگراف
@paragraph
@paragraph
Telegram
attach 📎
👍1
قهرمان ملی آذربایجان؛
اللهوردی باقیروف - بخش اول
خلاصهای بر زندگی
"اللهوردی تیموراوغلو باقیروف" (۲۲ آوریل ۱۹۴۶-۱۲ ژوئن ۱۹۹۲)، قهرمان ملی آذربایجان، سرمربی و بازیکن تیم فوتبال قاراباغ و متولد آغدام است.
او از نوجوانی به تیم فوتبال قاراباغ پیوست و به پاس نقش تعیین کنندهاش در مسابقات، به ویژه کسوت کاپیتانیاش در ۱۹۷۰ که اخذ جام (قیزیل سونبول) را به دنبال داشت، سبب شد تا در ۱۹۷۶-بعنوان سرمربی در این تیم حضور یابد. سال ۱۹۹۱ او در مسابقه یک مسابقه پیشکسوتان قرهباغ-نفتچی گل تساوی این بازی را به ثمر رساند.
باقیروف با حمایت مالی مردم "آغدام" و بودجه شخصی خود، به گروههای دفاعی قاراباغ کمک میرساند و در طول جنگ به سبب حضورش در تمام جبهههای استراتژیک و سرنوشتساز بعنوان صدر "جبهه خلق" در آغدام انتخاب شد و برای اولین بار پرچم جمهوری آذربایجان مستقل را
در آغدام نصب کرد.
وی در شکلگیری هستههای دفاعی مردمی آغدام در سال ۱۹۸۸ نقش ویژهای را ایفا نمود؛ در همین سال برادر وی ائلدار باقیروف بصورت داوطلبانه اولین پست نگهبانی غیرقانونی ارامنه را برچید و به دنبال همین آغاز با ابتکار باقیروف پستهای نگهبانی مرزی توسط هستههای دفاعی ایجاد شد.
او و برادرش در آغدام، اولین واحدهای نیروهای مسلح آذربایجان در این منطقه را ایجاد کردند؛ اما ائلدار باقیروف،در همان سال پس از بازگشت از جلسه سووئت عالی آذربایجان در مقابل منزل شخصی خود به طرز مشکوکی کشته شد. باقیروف پس از برادرش همیشه ریش میگذاشت و گردان تحت نظارت او را نیز، برعهده گرفته بود.
باقیروف در آگوست ۱۹۹۱ به دفاع از «رحیم قاضیاف» وزیر دفاع پیشین جمهوری آذربایجان و رزمنده ارشد جنگ قرهباغ پرداخت و به همین سبب با رو در روی دوست دوران کودکی خود «جعفر امامعلیاف» ایستاد که در این درگیری و درنتیجه آتش امامعلیاف از ناحیه پا مجروح شد.
او و گردان تحت امرش توانستند بسیاری از نیروها و ادوات مستقر در نخجوانلی را منهدم کنند؛پس از آن باقیروف با همراهی ۱۵۰ نیروی مسلح تا قلعه اسکران پیشروی نموده و پس از آزادسازی ارتفاعات استراتژیک بر منطقه مسلط شد. کل این عملیات از آغاز تا نتیجه تعویض پرچم، دو ساعت به طول انجامید و درنتیجه این فتح، باقیروف لایق نشان «ژنرال محمد اسدوف» شناخته شد.
باکر بهبودوف در مورد شخصیت او میگوید: او یگانه فرمانده پیشرو بود، انسانی بسیار جدی و مطلبانهگر؛ چنانکه وقتی وارد روستا شد، گفت اگر کسی معترض اهالی روستا شود یا چیزی به غنیمت بگیرد، به او شلیک خواهم کرد، حتی اگر پسر خودم باشد.
۲مه۱۹۹۲ ارمنیها به باقیروف خبر دادند که سر موعدی مشخص ۸-مه شوشا را اشغال خواهند کرد؛ اینچنین باقروف، این خبر را به تمام واحدهای دولت که درگیر جنگ بودند ابلاغ نمود و درنتیجه، او به همراهی ۵-تن دیگر راهی شناسایی شدند.
بزرگترین موفقیت نظامی باقیروف، ۱۲ژوئن۱۹۹۲ به وقوع پیوست، بگونهای که واحد او توانست با وارد کردن تلافات ۱۰۰-نفری به دشمن و گرفتن ۱۰ اسیر، روستا و منطقه آران زمین را آزاد کند. او در نسلکشی خوجالی نیز نقش ویژهای در جمعآوری جسدهای شهدا و مبادله اسیران ارمنی با سربازان آذربایجانی ایفا نمود.
فاجعه خوجالی
قهرمان ملی، اللهوردی باقروف در شرایطی مذاکره با ارمنیها، جمعآوری جسدها و تبادل اسیران را انجام میداد که این عملیاتها رایون آغدام ۳۰۰ نفر خود را از دست داده بود؛ در این هنگامه او با هماهنگی سرهنگ ارمنی، ویتالی بالاسانیان، ۱۰۰۳ اسیر آذربایجانی خوجالی را آزاد نموده و به پشت جبهه منتقل کرد. او اسیران ارمنی را با اتوبوس تحویل داد و آذربایجانیها را در قبرستان قاراچی تحویل گرفت و همچنین جسد شهیدها را در مسجد آغدام به خاک سپرد.
حسینآغا آیدین اوغلو قلیاف در این باره میگوید: "آنها برای آزادی من ناگریز شدند به مبادله من با یک ارمنی سوری که در جبهه آغذام شده اسیر شده بود، تن دهند و اینگونه هم شد. ارمنیها برای آزادی آن اسیر ارمنی سوری به قهرمان ملی، اللهوری باقروف پیشنهاد پول هم کرده بودند، اما خداوند جنت مکان باقیروف بیامرزد که پیشنهاد پول را رد کرده و برای آزادی من تلاش کرد. من و مادرم باهم آزاد شدیم."
پ.ن: یادداشت فوق را از ویکیپدیا آذربایجانی، چند مصاحبه و مستند گردآوری و ترجمه نمودهام.
_____________________________
#پاراگراف
@paragraph
@paragraph
اللهوردی باقیروف - بخش اول
ترجمه: #آتیلا_حاجیزاده خلاصهای بر زندگی
"اللهوردی تیموراوغلو باقیروف" (۲۲ آوریل ۱۹۴۶-۱۲ ژوئن ۱۹۹۲)، قهرمان ملی آذربایجان، سرمربی و بازیکن تیم فوتبال قاراباغ و متولد آغدام است.
او از نوجوانی به تیم فوتبال قاراباغ پیوست و به پاس نقش تعیین کنندهاش در مسابقات، به ویژه کسوت کاپیتانیاش در ۱۹۷۰ که اخذ جام (قیزیل سونبول) را به دنبال داشت، سبب شد تا در ۱۹۷۶-بعنوان سرمربی در این تیم حضور یابد. سال ۱۹۹۱ او در مسابقه یک مسابقه پیشکسوتان قرهباغ-نفتچی گل تساوی این بازی را به ثمر رساند.
باقیروف با حمایت مالی مردم "آغدام" و بودجه شخصی خود، به گروههای دفاعی قاراباغ کمک میرساند و در طول جنگ به سبب حضورش در تمام جبهههای استراتژیک و سرنوشتساز بعنوان صدر "جبهه خلق" در آغدام انتخاب شد و برای اولین بار پرچم جمهوری آذربایجان مستقل را
در آغدام نصب کرد.
وی در شکلگیری هستههای دفاعی مردمی آغدام در سال ۱۹۸۸ نقش ویژهای را ایفا نمود؛ در همین سال برادر وی ائلدار باقیروف بصورت داوطلبانه اولین پست نگهبانی غیرقانونی ارامنه را برچید و به دنبال همین آغاز با ابتکار باقیروف پستهای نگهبانی مرزی توسط هستههای دفاعی ایجاد شد.
او و برادرش در آغدام، اولین واحدهای نیروهای مسلح آذربایجان در این منطقه را ایجاد کردند؛ اما ائلدار باقیروف،در همان سال پس از بازگشت از جلسه سووئت عالی آذربایجان در مقابل منزل شخصی خود به طرز مشکوکی کشته شد. باقیروف پس از برادرش همیشه ریش میگذاشت و گردان تحت نظارت او را نیز، برعهده گرفته بود.
باقیروف در آگوست ۱۹۹۱ به دفاع از «رحیم قاضیاف» وزیر دفاع پیشین جمهوری آذربایجان و رزمنده ارشد جنگ قرهباغ پرداخت و به همین سبب با رو در روی دوست دوران کودکی خود «جعفر امامعلیاف» ایستاد که در این درگیری و درنتیجه آتش امامعلیاف از ناحیه پا مجروح شد.
او و گردان تحت امرش توانستند بسیاری از نیروها و ادوات مستقر در نخجوانلی را منهدم کنند؛پس از آن باقیروف با همراهی ۱۵۰ نیروی مسلح تا قلعه اسکران پیشروی نموده و پس از آزادسازی ارتفاعات استراتژیک بر منطقه مسلط شد. کل این عملیات از آغاز تا نتیجه تعویض پرچم، دو ساعت به طول انجامید و درنتیجه این فتح، باقیروف لایق نشان «ژنرال محمد اسدوف» شناخته شد.
باکر بهبودوف در مورد شخصیت او میگوید: او یگانه فرمانده پیشرو بود، انسانی بسیار جدی و مطلبانهگر؛ چنانکه وقتی وارد روستا شد، گفت اگر کسی معترض اهالی روستا شود یا چیزی به غنیمت بگیرد، به او شلیک خواهم کرد، حتی اگر پسر خودم باشد.
۲مه۱۹۹۲ ارمنیها به باقیروف خبر دادند که سر موعدی مشخص ۸-مه شوشا را اشغال خواهند کرد؛ اینچنین باقروف، این خبر را به تمام واحدهای دولت که درگیر جنگ بودند ابلاغ نمود و درنتیجه، او به همراهی ۵-تن دیگر راهی شناسایی شدند.
بزرگترین موفقیت نظامی باقیروف، ۱۲ژوئن۱۹۹۲ به وقوع پیوست، بگونهای که واحد او توانست با وارد کردن تلافات ۱۰۰-نفری به دشمن و گرفتن ۱۰ اسیر، روستا و منطقه آران زمین را آزاد کند. او در نسلکشی خوجالی نیز نقش ویژهای در جمعآوری جسدهای شهدا و مبادله اسیران ارمنی با سربازان آذربایجانی ایفا نمود.
فاجعه خوجالی
قهرمان ملی، اللهوردی باقروف در شرایطی مذاکره با ارمنیها، جمعآوری جسدها و تبادل اسیران را انجام میداد که این عملیاتها رایون آغدام ۳۰۰ نفر خود را از دست داده بود؛ در این هنگامه او با هماهنگی سرهنگ ارمنی، ویتالی بالاسانیان، ۱۰۰۳ اسیر آذربایجانی خوجالی را آزاد نموده و به پشت جبهه منتقل کرد. او اسیران ارمنی را با اتوبوس تحویل داد و آذربایجانیها را در قبرستان قاراچی تحویل گرفت و همچنین جسد شهیدها را در مسجد آغدام به خاک سپرد.
حسینآغا آیدین اوغلو قلیاف در این باره میگوید: "آنها برای آزادی من ناگریز شدند به مبادله من با یک ارمنی سوری که در جبهه آغذام شده اسیر شده بود، تن دهند و اینگونه هم شد. ارمنیها برای آزادی آن اسیر ارمنی سوری به قهرمان ملی، اللهوری باقروف پیشنهاد پول هم کرده بودند، اما خداوند جنت مکان باقیروف بیامرزد که پیشنهاد پول را رد کرده و برای آزادی من تلاش کرد. من و مادرم باهم آزاد شدیم."
پ.ن: یادداشت فوق را از ویکیپدیا آذربایجانی، چند مصاحبه و مستند گردآوری و ترجمه نمودهام.
_____________________________
#پاراگراف
@paragraph
@paragraph
👍1
قهرمان ملی آذربایجان؛
اللهوردی باقراف - بخش دوم
ترجمه: #آتیلا_حاجیزاده
درنتیجه مذاکره باقراف با بالاسانیان، خوجالی برای فیلمبرداری چنگیز مصطفیاف و سعیدآغا مووسوملو مساعد شد و آنها توانستند مستندات این نسلکشی را ثبت نمایند.
فاجعه خواجالی تأثیر روحی بسیاری وخیمی در این فرمانده به وجود آورد چنانچه پس از مشاهده جسدهای سلاخی شده زنان و کودکان به ویژه قتل وحشیانه دختری ۹ساله، نمیتوانست بر روان خود تسلط یابد.
خبرنگار تلوزیونی، نادژدا اسماعیلاُوا در مصاحبه ۲۰۱۵ خود میگوید: "لبخند مرده روی صورتش و خستگی چهرهاش را نمیتوانم فراموش کنم. هرلحظه فکر میکردم که این انسان شجاع و رشید قامت، مقابل چشمانم زمین خواهد خورد. کسی نمیدانست که او چه زمانی میخوابد یا اصلا میخوابد؟
من به همراه نامیک شیرعلیبیاُوو و عزت عزیزبیاُوو، صبح نشده تصویربرداری را آغاز میکردیم و در این زمان صدای باقراف به گوشمان میرسید که به کمکرسانی یا انجام کار دیگری مشغول است. گاه با ارمنیها به گفتوگو مینشست، گاه جنازه و اسیر تبادل میکرد و گاهی دیگر زنان و دختران داغدار را تسلی میداد و دست نوازش به سرشان میکشید. به پستها سر میکشید و مدافعان آغدام را به هوشیاری و مقاومت توصیه میکرد. زمانی هم میدیدی اسلحه به دست گرفته و به مدافعان تازهکار آموزش تیراندازی میداد.
او دائم به اسکران که مرکز درگیریها در آن حدود بود میرفت و در انتقال جنازهها، اسیرها و مجروحها به پشت خط فعالیت میکرد آنهم در شرایطی که هر رویارویی با سربازان ارمنی میتوانست مرگ را بهمراه داشته باشد."
حادثه و شهادت
۱۲ژوئن۱۹۹۲ اتومبیل حامل اللهوردی باقروف در راه بازگشت از نخجوان در اثر انفجار مین ضدتانک منفجر شد. هرچند که سه سرنشین اتومبیل زنده ماندند اما باقیروف، یک پزشک و راننده اتومبیل در این حادثه شهید شدند. به گفته تانکیست آذربایجانی سویل عباساف، شناسایی او بواسطه مدارکش انجام شد و تنها از همین راه امکانپذیر بود.
هرچند که مقبرهای برای او در خیابان شهدای باکو آماده شده بود، اما بنا به خواسته شخصی خود در زمان حیات و خواست نزدیکانش در خیابان شهدای آغدام، کناردست برادرش به خاک سپرده شد.
بازیکن سابق باشگاه قاراباغ «ائلشاد خداداداف»، درباره باقیروف و خبر شهید شدن او میگوید: "وقتی که اللهوردی باقروف در جنگ شهید شد همه متأثیر از این واقعه اشک میریختیم. در یکی از بازیها قبل از اینکه سوت آغاز بازی زده شود، سکوتی یک دقیقهای به احترام او اعلام شد و سپس با شلیک گراد روح او را یاد کردند. هرچند که گلوله گراد به میانه زمین افتاد اما هیچیک از بازیکنان از جای خود تکان نخوردند."
پ.ن: یادداشت فوق را از ویکیپدیا آذربایجانی، چند مصاحبه و مستند گردآوری و ترجمه نمودهام.
_________________________
#پاراگراف
@paragraph
@paragraph
اللهوردی باقراف - بخش دوم
ترجمه: #آتیلا_حاجیزاده
درنتیجه مذاکره باقراف با بالاسانیان، خوجالی برای فیلمبرداری چنگیز مصطفیاف و سعیدآغا مووسوملو مساعد شد و آنها توانستند مستندات این نسلکشی را ثبت نمایند.
فاجعه خواجالی تأثیر روحی بسیاری وخیمی در این فرمانده به وجود آورد چنانچه پس از مشاهده جسدهای سلاخی شده زنان و کودکان به ویژه قتل وحشیانه دختری ۹ساله، نمیتوانست بر روان خود تسلط یابد.
خبرنگار تلوزیونی، نادژدا اسماعیلاُوا در مصاحبه ۲۰۱۵ خود میگوید: "لبخند مرده روی صورتش و خستگی چهرهاش را نمیتوانم فراموش کنم. هرلحظه فکر میکردم که این انسان شجاع و رشید قامت، مقابل چشمانم زمین خواهد خورد. کسی نمیدانست که او چه زمانی میخوابد یا اصلا میخوابد؟
من به همراه نامیک شیرعلیبیاُوو و عزت عزیزبیاُوو، صبح نشده تصویربرداری را آغاز میکردیم و در این زمان صدای باقراف به گوشمان میرسید که به کمکرسانی یا انجام کار دیگری مشغول است. گاه با ارمنیها به گفتوگو مینشست، گاه جنازه و اسیر تبادل میکرد و گاهی دیگر زنان و دختران داغدار را تسلی میداد و دست نوازش به سرشان میکشید. به پستها سر میکشید و مدافعان آغدام را به هوشیاری و مقاومت توصیه میکرد. زمانی هم میدیدی اسلحه به دست گرفته و به مدافعان تازهکار آموزش تیراندازی میداد.
او دائم به اسکران که مرکز درگیریها در آن حدود بود میرفت و در انتقال جنازهها، اسیرها و مجروحها به پشت خط فعالیت میکرد آنهم در شرایطی که هر رویارویی با سربازان ارمنی میتوانست مرگ را بهمراه داشته باشد."
حادثه و شهادت
۱۲ژوئن۱۹۹۲ اتومبیل حامل اللهوردی باقروف در راه بازگشت از نخجوان در اثر انفجار مین ضدتانک منفجر شد. هرچند که سه سرنشین اتومبیل زنده ماندند اما باقیروف، یک پزشک و راننده اتومبیل در این حادثه شهید شدند. به گفته تانکیست آذربایجانی سویل عباساف، شناسایی او بواسطه مدارکش انجام شد و تنها از همین راه امکانپذیر بود.
هرچند که مقبرهای برای او در خیابان شهدای باکو آماده شده بود، اما بنا به خواسته شخصی خود در زمان حیات و خواست نزدیکانش در خیابان شهدای آغدام، کناردست برادرش به خاک سپرده شد.
بازیکن سابق باشگاه قاراباغ «ائلشاد خداداداف»، درباره باقیروف و خبر شهید شدن او میگوید: "وقتی که اللهوردی باقروف در جنگ شهید شد همه متأثیر از این واقعه اشک میریختیم. در یکی از بازیها قبل از اینکه سوت آغاز بازی زده شود، سکوتی یک دقیقهای به احترام او اعلام شد و سپس با شلیک گراد روح او را یاد کردند. هرچند که گلوله گراد به میانه زمین افتاد اما هیچیک از بازیکنان از جای خود تکان نخوردند."
پ.ن: یادداشت فوق را از ویکیپدیا آذربایجانی، چند مصاحبه و مستند گردآوری و ترجمه نمودهام.
_________________________
#پاراگراف
@paragraph
@paragraph
👍1