This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
میگن که وقتی حضرت حافظ فوت میکنه
به قول امروزیا بین علما اختلاف میافته
که حالا حافظ شیرازی کجا به خاک سپرده بشه
یه عده میگن اون اهل می و مستی بوده و باید در یه مکان عادی دفن بشه
یه عده هم میگن که اهل حفظ قرآن و عارف بوده
باید یه آرامگاه در یک مکان خوب داشته باشه
تا اینکه به نتیجه نمیرسن و یک نفر از راه میرسه
و میگه بیاید دیوانش رو باز کنیم
ببینیم نظر خود حافظ چیه ؟
که دیوان رو باز میکنن و این بیت حافظ میاد که :
قدم دریغ مدار از جنازهی حافظ
که گرچه غرق گناه است میرود به بهشت !
به قول امروزیا بین علما اختلاف میافته
که حالا حافظ شیرازی کجا به خاک سپرده بشه
یه عده میگن اون اهل می و مستی بوده و باید در یه مکان عادی دفن بشه
یه عده هم میگن که اهل حفظ قرآن و عارف بوده
باید یه آرامگاه در یک مکان خوب داشته باشه
تا اینکه به نتیجه نمیرسن و یک نفر از راه میرسه
و میگه بیاید دیوانش رو باز کنیم
ببینیم نظر خود حافظ چیه ؟
که دیوان رو باز میکنن و این بیت حافظ میاد که :
قدم دریغ مدار از جنازهی حافظ
که گرچه غرق گناه است میرود به بهشت !
❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
احترام؛
جاییست که عشق، نور میشود
و بیآنکه چیزی بگوید،
بر دلِ هر دو میتابد. ✨
جاییست که عشق، نور میشود
و بیآنکه چیزی بگوید،
بر دلِ هر دو میتابد. ✨
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
بیشترِ رنجهایِ ما نه از اتفاقاتِ بیرون👇🏾❣️☺️
که از “داستانهایی” است که ذهنمان دربارهیِ خودمان ساخته تا دیگران را راضی نگه داریم و اینگونه چقدر از انرژیِ روزانه ما صرفِ این میشود که به بقیه ثابت کنیم “خوبیم”، “موفقیم” یا “ارزشمندیم”؟
ما باید فقط باشیم، قبل از آنکه تصویرِ ساختهشدهمان در آینهیِ قضاوتِ دیگران فروبریزد.
ما وقتی از «حقیقتِ وجود» خود فاصله میگیریم، دچار یک «خلاءِ وجودی» میشویم.
وقتی در درونمان احساس «کافی بودن» نداریم، ذهنِ ما به طور خودکار شروع به «جستجویِ اعتبار» در بیرون میکند.
در واقع، «اثبات کردن» یک مکانیسمِ دفاعی است؛ یعنی ذهنِ ما میترسد که اگر دیگران «تصویرِ» ما را تأیید نکنند، ما اصلاً وجود نداشته باشیم.
که از “داستانهایی” است که ذهنمان دربارهیِ خودمان ساخته تا دیگران را راضی نگه داریم و اینگونه چقدر از انرژیِ روزانه ما صرفِ این میشود که به بقیه ثابت کنیم “خوبیم”، “موفقیم” یا “ارزشمندیم”؟
ما باید فقط باشیم، قبل از آنکه تصویرِ ساختهشدهمان در آینهیِ قضاوتِ دیگران فروبریزد.
ما وقتی از «حقیقتِ وجود» خود فاصله میگیریم، دچار یک «خلاءِ وجودی» میشویم.
وقتی در درونمان احساس «کافی بودن» نداریم، ذهنِ ما به طور خودکار شروع به «جستجویِ اعتبار» در بیرون میکند.
در واقع، «اثبات کردن» یک مکانیسمِ دفاعی است؛ یعنی ذهنِ ما میترسد که اگر دیگران «تصویرِ» ما را تأیید نکنند، ما اصلاً وجود نداشته باشیم.
آدمها همیشه از تنهایی نمیترسند؛
گاهی از این میترسند که در تنهایی، حقیقت خودشان را ببینند...
- چخوف
گاهی از این میترسند که در تنهایی، حقیقت خودشان را ببینند...
- چخوف
گذشته هرگز کاملاً نمیگذرد؛
گاهی در صدای یک نفر، در بوی یک خیابان یا در سکوتی ناگهانی برمیگردد...
- فاکنر
گاهی در صدای یک نفر، در بوی یک خیابان یا در سکوتی ناگهانی برمیگردد...
- فاکنر
من نه آدم زندگی توی دخمه هستم
نه آدم زندگی مجلل
من مزارع پرت افتاده را دوست دارم؛
اتاقهای خالی، خلوت درون، کار واقعی.
اگر چنین زندگی کنم، بهترین خواهم بود...
- آلبر کامو
نه آدم زندگی مجلل
من مزارع پرت افتاده را دوست دارم؛
اتاقهای خالی، خلوت درون، کار واقعی.
اگر چنین زندگی کنم، بهترین خواهم بود...
- آلبر کامو
❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سکوت همیشه نشانه انفعال نیست؛ گاهی نشانه پردازش عمیق اطلاعات است! 🧠 درونگراها جهان را نه از طریق کلماتِ بلند، بلکه از طریق مشاهده جزئیات درک میکنند. اگر شما هم یک درونگرا هستید، احتمالا بارها دست آدمهای دروغگو را خواندهاید در حالی که دیگران محو حرفهای آنها بودهاند!
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
«چنین گفت زرتشت» فقط یک کتاب فلسفی نیست؛ سفریه برای زیر سؤال بردن چیزهایی که سالها بدون فکر پذیرفتیم.
نیچه در این کتاب از «ابرانسان»، مرگ خدا، اراده معطوف به قدرت و بازگشت جاودانه حرف میزنه و ازمون میپرسه: اگر قرار بود زندگیمون رو دقیقاً دوباره و دوباره تجربه کنیم، آیا از انتخابهامون راضی بودیم؟
نیچه در این کتاب از «ابرانسان»، مرگ خدا، اراده معطوف به قدرت و بازگشت جاودانه حرف میزنه و ازمون میپرسه: اگر قرار بود زندگیمون رو دقیقاً دوباره و دوباره تجربه کنیم، آیا از انتخابهامون راضی بودیم؟
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
هرچه بزرگتر میشوی،
بیشتر میفهمی که پیدا کردن آدمهایی
که فقط خودِ تو را میخواهند، چقدر نادر است؛
نه برای منفعت، نه برای کمکهایت
و نه برای آنچه میتوانی برایشان انجام بدهی.
فقط خودت.
آدمهایی که از یک گفتوگوی ساده،
یک پیادهروی آرام یا فقط بودن
در کنارت لذت میبرند.
وقتی چنین آدمهایی را پیدا کردی،
قدرشان را بدان؛ چون بسیار کمیاباند.
بیشتر میفهمی که پیدا کردن آدمهایی
که فقط خودِ تو را میخواهند، چقدر نادر است؛
نه برای منفعت، نه برای کمکهایت
و نه برای آنچه میتوانی برایشان انجام بدهی.
فقط خودت.
آدمهایی که از یک گفتوگوی ساده،
یک پیادهروی آرام یا فقط بودن
در کنارت لذت میبرند.
وقتی چنین آدمهایی را پیدا کردی،
قدرشان را بدان؛ چون بسیار کمیاباند.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
معرفی این کتاب📖
«تأملات» با قدمتی بیش از دو هزار سال، دفترچهٔ شخصی یک امپراتور است که در میان لشکرکشیها و بحرانهای سیاسی، برای خودش مینوشت تا انسان بماند. مارکوس اورلیوس در این یادداشتها نه دربارهٔ حکومت حرف میزند و نه دربارهٔ قدرت، بلکه دربارهٔ رنج، آرامش، مــرگ، وظیفه و آن چیزی که در اختیار انسان است. او جهان را گذرا میبیند و باور دارد که تنها قضاوت و واکنش انسان است که معنا دارد.
تأملات تمرینهایی برای خویشتنداری و پذیرش است.
مارکوس بارها یادآوری میکند که انسان باید درست عمل کند، حتی اگر هیچکس نبیند، و باید رنج را بخشی از طبیعت جهان بداند نه حادثهای علیه خود.تأملات کتابی نظری نیست، بلکه دفتر مقاومت یک انسان در برابر آشوب جهان است.
@Paradime
«تأملات» با قدمتی بیش از دو هزار سال، دفترچهٔ شخصی یک امپراتور است که در میان لشکرکشیها و بحرانهای سیاسی، برای خودش مینوشت تا انسان بماند. مارکوس اورلیوس در این یادداشتها نه دربارهٔ حکومت حرف میزند و نه دربارهٔ قدرت، بلکه دربارهٔ رنج، آرامش، مــرگ، وظیفه و آن چیزی که در اختیار انسان است. او جهان را گذرا میبیند و باور دارد که تنها قضاوت و واکنش انسان است که معنا دارد.
تأملات تمرینهایی برای خویشتنداری و پذیرش است.
مارکوس بارها یادآوری میکند که انسان باید درست عمل کند، حتی اگر هیچکس نبیند، و باید رنج را بخشی از طبیعت جهان بداند نه حادثهای علیه خود.تأملات کتابی نظری نیست، بلکه دفتر مقاومت یک انسان در برابر آشوب جهان است.
@Paradime