اونوره دو بالزاک:
• درباره نقش خدا و انسان‌ها
• سقراط کراتین، جیهیل کیلرهویت، (۱۹۲۲)


«خدا نویسنده است...
انسان‌ها فقط نوازندگان آن هستند.
این قطعات باشکوه که روی زمین نواخته
می‌شوند، در آسمان‌ها ساخته شده‌اند. »



👤| #Honoré_de_Balzac
🌀| @Perspective_7

کلودیا کاردیناله:
• درباره بازیگری

« من یک ستاره نیستم؛ من یک بازیگرم. ستاره‌ها می‌درخشند، اما بازیگران زندگی می‌کنند. بازیگری یعنی زندگی کردنِ زندگی‌های دیگر، بدون اینکه خودت را از دست بدهی. می‌دانید سال‌ها به من گفتند که زیبایی بزرگ‌ترین سرمایه من است، اما من می‌دانستم که یک بازیگر باید چیزی فراتر از ظاهر داشته باشد. چون من هیچ‌گاه نمی‌خواستم فقط یک چهره زیبا باشم؛ می‌خواستم بازیگری باشم که احساسات واقعی را منتقل می‌کند. »


▪︎سالمرگ سیندرلای ایتالیا؛ کلودیا کاردیناله


💬| #Quote
🌀| @Perspective_7

● ویژگی‌های اصلی سینمای تجربه‌گرا (۸)
۸. گسست از سینمای تجاری


🔻از دیگر مقتضیات سینمای تجربه‌گرا "گسست از سینمای تجاری" است. سینمای رایج تجاری، بستری تماما سهل‌الوصول و نظام‌مند را در فتح گیشه با الگوریتم فروش پایه‌ریزی می‌کند اما سینمای تجربی مسیری نقض این جریان را پیش می‌گیرد. از این حیث تهیه‌کنندگان و سرمایه‌گذاران ریسک این مقوله را نمی‌کنند تا هزینه تولید چیزی کنند که عملا خرق‌عادت از چرخه اقتصادی و نظام الگوریتم تولید است و تضمینی برای بازگشت سود نمی‌دهد. برای همین است که ریسک‌پذیریِ تولید، تماما به عهده هنرمندان تجربه‌گرا می‌افتد. چرا که آثار تجربی همسو با معیارهای رایج سرگرمی عمومی نیستند. آن‌هم با بازیگرانی مستقل، گمنام و ناآشنا - و نه نام‌آشنا و مشهور که سرمایه‌گذاران و شرکت‌های استودیویی با حساب بر روی آنان، برای خود اعتبار، فتح گیشه، سوپاپ فروش را تضمین می‌کنند.


🔻از ویژگی‌های این مورد عبارتند از:

• بودجه‌های پایین
• تولید مستقل
• بازیگران ناشناخته
• ریسک‌پذیریِ بالا
• دوری از معیارهای سرگرمیِ رایج


📚 کتاب "سینما و فیلم تجربی"
✍ نویسنده: جکی هتفیلد


📚 | #Cinematicterms
🌀 | @Perspective_7

ویلیام فاکنر:
• درباره نسل نویسندگان
• در مصاحبه‌ای با پاریس ریویو، ۱۹۵۶


« همه ما در رسیدن به رویاهای کمال خود شکست خوردیم. بنابراین من خودمان را بر اساس شکست باشکوهمان در انجام غیرممکن‌ها ارزیابی می‌کنم. »



● زادروز جناب استاد « ویلـیام فـاکـنر »
● فاکنر یکی از عالیجنابان ادبیات مدرن است



👤| #William_Faulkner
🌀| @Perspective_7

مارتین هایـدگـر:
• هستی و زمان


« زبان
خانه‌ی هستی است
و انسان در خانه‌ آن ساکن است.
کسانی که می‌اندیشند
و کسانی که با کلمات می‌آفرینند،
نگهبانان این خانه هستند. »

𝑺𝒑𝒓𝒊𝒏𝒈, 𝑺𝒖𝒎𝒎𝒆𝒓,
𝑭𝒂𝒍𝒍, 𝑾𝒊𝒏𝒕𝒆𝒓...
𝒂𝒏𝒅 𝑺𝒑𝒓𝒊𝒏𝒈 (𝟐𝟎𝟎𝟑)
𝑫𝒊𝒓: 𝑲𝒊𝒎 𝑲𝒊-𝒅𝒖𝒌


● زادروز فیلسوف پدیدارشناس آلمانی « مارتین هایدگر »


👤| #Heidegger
🌀| @Perspective_7

▪︎ زیبایی‌شناسی هنر شرق (۲)
▪︎ از «حقیقتِ پشتِ صورت» تا «حقیقتِ صورت»

• بنابراین یکی از تمایزهای مهم را می‌توان در نسبت میان «دیدن» و «شناختن» جست‌وجو کرد. در بسیاری از سنت‌های شرقی، دیدنِ ظاهر مقدمه‌ای برای عبور از ظاهر است؛ چشم باید از صورت محسوس بگذرد تا به معنای رمزی و حقیقت باطنی برسد. در سنت کلاسیک غربی، دست‌کم در دوره‌هایی از تاریخ آن، دیدن خود می‌تواند راهی به سوی شناخت ساختار واقعی جهان باشد؛ صورت محسوس نه صرفاً حجابی بر حقیقت، بلکه عرصه‌ای برای آشکارشدن نظم و حقیقت است. از این‌رو، اگر هنر شرقی غالباً به سوی «صورت مثالی» میل می‌کند، هنر غربی در بخش مهمی از تاریخ خود به سوی «صورت طبیعی» و بازنماییِ جهان عینی گرایش نشان می‌دهد. این تفاوت را البته نباید به یک دوگانه‌سازی مطلق میان «شرق معنوی» و «غرب مادی» فروکاست. هم در شرق، هنر می‌تواند واجد توجهی دقیق به جهان محسوس و طبیعت باشد و هم در غرب، سنت‌های نیرومندی از نمادگرایی، عرفان و عبور از ظاهر به باطن وجود داشته است. آنچه اهمیت دارد، تفاوت در جایگاه و کارکرد صورت محسوس است.

▪️| #Aesthetic
🌀| @Perspective_7

ادوارد آلبی:
• درباره خلق شخصیت‌ها

« آنچه در یک نمایشنامه اتفاق می‌افتد تا حدودی متکی به قبل از آن است که شخصیت‌ها خلق کنم، یعنی پیش از آن که شخصیت‌ها شروع به تسخیر آنچه اتفاق افتاده کنند. زیرا آن‌ها افراد سه‌بعدی هستند و من نمی‌توانم به آن‌ها بگویم چه کار بکنند یا نکنند. به محض اینکه هویت و ماهیت آن‌ها را به آن‌ها می‌دهم، آنها شروع به نوشتن نمایشنامه‌ام می‌کنند. می‌دانید منبع شما افرادی هستند که می‌شناسید، نه کسانی که نمی‌شناسید، اما هر شخصیت امتدادی از شخصیت خود نویسنده است. »

👤| #Edward_Albee
🌀| @Perspective_7

▪︎نظرات ادوارد آلبی درباره نویسندگی
▪︎درباره نمایشنامه و نمایشنامه‌نویس


• هر چیزی که در یک نمایشنامه قرار می‌دهید - هر گفتاری - باید یکی از این دو کار را انجام دهد: یا شخصیت را تعریف کنید یا کنش نمایشنامه را پیش ببرید.

• نویسندگان خوب واقعیت را تعریف می‌کنند؛ نویسندگان بد صرفاً آن را تکرار می‌کنند.

• یک نمایشنامه، داستان است و داستان، واقعیتی است که در حقیقت تقطیر شده است.

• نوشتن باید یک عمل اکتشافی باشد. کشف چیزهایی در مورد چیزی که فرد در مورد آن می‌نویسد.

• یک نمایشنامه‌نویس در جامعه‌اش مسئولیتی ندارد که به آن کمک کند یا آن را آرام کند، بلکه مسئولیت دارد که در مورد آن اظهار نظر و انتقاد کند.

• عمل نوشتن، عملی از روی خوش‌بینی است. اگر احساس می‌کردید که نوشتن اهمیتی ندارد، زحمت انجام آن را به خود نمی‌دادید.

• چیزی که واقعا مردم در تئاتر می‌خواهند، درگیری در جهان فانتزی است و نه درگیری در جهان واقعیت

• مسئولیت نویسنده این است که جهان و آدم‌های درون آن را آنطور که می‌بیند، ارائه دهد و بگوید: «آیا آن را دوست داری؟ اگر آن را دوست نداری، تغییرش بده »

👤| #Edward_Albee
📇| #ScreenWriting
🌀| @Perspective_7

فرانتس کافکا:


اگر کسی را پیدا کردی
که لبخند را بر لبانت می‌آورد،
کسی که مرتب حالت را می‌پرسد،
کسی که مراقب توست،
و بهترین‌ها را برایت می‌خواهد،
کسی که تو را دوست دارد
و به تو احترام می‌گذارد،
هيچگاه رهایش نکن.
چنین افرادی کم پیدا می‌شوند.


• 𝐁𝐞𝐟𝐨𝐫𝐞 𝐒𝐮𝐧𝐫𝐢𝐬𝐞 (𝟏𝟗𝟗𝟓)
• 𝐃𝐢𝐫𝐞𝐜𝐭𝐨𝐫: 𝐑𝐢𝐜𝐡𝐚𝐫𝐝 𝐋𝐢𝐧𝐤𝐥𝐚𝐭𝐞𝐫


➖ #Basics
👤 #Franz_Kafka
🌀 @Perspective_7

مونیکا بلوچی:
• درباب بازیگرانِ زن


« در دهه‌های ۴۰ و ۵۰ دورانی داشتیم که شخصیت‌های زن در سینما بسیار قوی بودند. جایی که این نقش‌های باورنکردنی برای زنانی مثل جوآن کرافورد یا بت دیویس نوشته می‌شد. اما بعد از آن دوره‌ نمی‌دانم چرا - دیگر اینطور نبود. برای زنان پیدا کردن نقش‌های خاص بعد از یک سن خاص دشوار شد. شاید به این دلیل که وقتی یک فیلم صامت را می‌بینید، اتفاقی که می‌افتد را از روی تصاویر می‌فهمید. چون تصاویر خیلی قوی هستند، و شاید چون بدن زن یک موضوع کار است. به همین دلیل فکر می‌کنم بازیگر بودن یکی از خشن‌ترین شغل‌هاست. اگر پیانیست هستید، پیانوی خودتان را دارید اما اگر رقصنده یا بازیگر هستید، ساز شما بدن شماست. بنظرم یک بازیگر با روح و فکرش کار می‌کند نه فقط با جسمش. و من کسی نیستم که بخواهد همه چیز را کنترل کند. دوست دارم با افرادی کار کنم که استعدادهایشان را به پروژه می‌آورند. بنابراین وقتی کارگردان کارش را درست انجام می‌دهد، آن را دوست دارم »


• زادروز ۶۲ سالگی «مونیکا آنا ماریا بلوچی»
• کلیپی در مرور افسون زیبایی او در آثارش
• منتشر شده از سایت شخصیِ وی


👤| #Monica_Bellucci
🌀| @Perspective_7

مونیکا بلوچی:
• قضاوت‌هایی درباره زنان

« در بسیاری از نقاط جهان، زنان آنقدر زندانی بوده‌اند که احساس می‌کنند باید برای حقوق خود فریاد بزنند. اما وقتی فریاد می‌زنید، هیچ‌کس به شما گوش نمی‌دهد. اقتدار واقعی زمانی حاصل می‌شود که دیگر نیازی به فریاد زدن نداشته باشید - و این چیزی است که ما زنان هنوز باید یاد بگیریم. کلا قضاوت زنان سخت است. می‌دانید، در خصوص روابط این من را متعجب نمی‌کند که مردان بیست و سی ساله اغلب به دنبال زنی بسیار مسن‌تر از خود هستند. چه مشکلی وجود دارد که یک مرد سی ساله با یک زن پنجاه ساله باشد؟ این موضوع به انرژی و روح مربوط می‌شود، نه به سن و جسم. اما زنان مجرد، زنی آزاد هستند. مجرد بودن به معنای تنها بودن نیست - بلکه به معنای آزاد بودن برای داشتن یا نداشتن رابطه است. این می‌تواند ترسناک باشد، اما در عین حال بسیار جالب است. »


👤| #Monica_Bellucci
🌀| @Perspective_7

پیر کورنی:


هر چه تلاش بیشتر باشد،
شکوه و جلال نیز بیشتر است.


• امروز یکم اکتبر درگذشت تراژدی‌نویس شهیر فرانسوی، «پیر کورنی»، است‌. عموماً به همراه مولیر و راسین، کورنی یکی از سه نمایشنامه‌نویس بزرگ قرن هفدهم فرانسه محسوب می‌شود. او در جوانی حمایت ارزشمند کاردینال ریشلیو را به دست آورد، کسی که سعی داشت تراژدی کلاسیک را در امتداد خطوط رسمی ترویج دهد، اما بعدها خود کورنی با او مشاجره پیدا کرد، خصوصا بر سر نمایشنامه معروفش، «لو سید»، که درباره جنگجوی اسپانیایی دوران قرون وسطایی است، توسط آکادمی تازه تأسیس فرانسه به دلیل نقض وحدت‌ها، محکوم شد. او نزدیک به چهل سال به نوشتن تراژدی‌های مورد استقبال ادامه داد.



👤| #Pierre_Corneille
🌀| @Perspective_7

● وقتی نقاشی‌های جهنمیِ گوستاو دوره، با جادوی سینما، شروع به حرکت کردند، با تصاویری متحرک دروازه جهنم برای مخاطبان سینما به پیش آمد.

● گوستاو دُوره (Gustave Doré) بر اساس «دوزخ» (Inferno)، بخش اول کمدی الهی دانته را خلق کرد. این آثار در اصل مجموعه‌ای از ۷۵ تصویر/حکاکی روی چوب است، نه چند تابلوی نقاشی مستقل. این مجموعه نخستین‌بار در سال ۱۸۶۱ منتشر شد و موزه بریتانیا نسخهٔ ۱۸۶۱ را شامل ۷۵ حکاکی تمام‌صفحه ثبت کرده است. دوره طراحی‌ها را انجام داد و حکاکان حرفه‌ای آنها را روی بلوک‌های چوبی اجرا کردند. نسخهٔ Inferno در ۱۸۶۱ منتشر شد که شامل ۷۵ تصویر تمام‌صفحه بود. دوره فقط «تصاویر جهنم» را به‌صورت پراکنده نکشید بلکه تقریباً کل سفر دانته و ویرژیل در Inferno را تصویر کرد. مجموعهٔ دوزخ او ۷۵ تصویر دارد و بعداً برای Purgatorio و Paradiso نیز تصویرسازی کرد که مجموع آثار دانتهٔ دوره به ۱۳۵ تصویر رسید.


🔻 𝑳'𝒊𝒏𝒇𝒆𝒓𝒏𝒐 (𝟏𝟗𝟏𝟏)
📽 𝑫𝒊𝒓𝒆𝒄𝒕𝒐𝒓𝒔: 𝑭𝒓𝒂𝒏𝒄𝒆𝒔𝒄𝒐 𝑩𝒆𝒓𝒕𝒐𝒍𝒊𝒏𝒊,
𝑮𝒊𝒖𝒔𝒆𝒑𝒑𝒆 𝒅𝒆 𝑳𝒊𝒈𝒖𝒐𝒓𝒐,𝑨𝒅𝒐𝒍𝒇𝒐 𝑷𝒂𝒅𝒐𝒗𝒂𝒏


🔺 𝒊𝒍𝒍𝒖𝒔𝒕𝒓𝒂𝒕𝒊𝒐𝒏 𝒇𝒐𝒓𝑫𝒂𝒏𝒕𝒆'𝒔 𝑰𝒏𝒇𝒆𝒓𝒏𝒐 (𝟏𝟖𝟔𝟏)
🎨 𝑩𝒚: 𝑮𝒖𝒔𝒕𝒂𝒗 𝑫𝒐𝒓𝒆


• منبع: Cinephile_IRL

🪞 | #Reference
🌀 | @Perspective_7

اونوره دو بالزاک:
• رازهای پرنسس دو کادینیان


« یک زن برهنه،
از زنی که ماهرانه دامنش را پهن می‌کند
تا همه چیز را یکجا بپوشاند و به نمایش
بگذارد، کم‌خطرتر است. »


👤| #Honoré_de_Balzac
🌀| @Perspective_7

باستر کیتون:
• درباره هالیوود


« آیا هالیوود بی‌رحم‌ترین شهر جهان است؟ خب، می‌تواند باشد. نیویورک هم می‌تواند همینطور باشد. می‌توانید یک شب اینجا ستاره برادوی باشید، و اتفاقی بیفتد، و بعد... هیچ‌کس شما را در خیابان نمی‌شناسد. فراموش می‌کنند که شما اصلاً زندگی کرده‌اید. این اتفاق در هالیوود هم می‌افتد. »


■ زادروز صورت سنگی سینما؛ استاد باستر کیتون


👤| #Buster_Keaton
🌀| @Perspective_7

ویلیام فاکنر:
• درباره چگونگی توصیفات
• نقل شده در Reader's Digest، مارس (۱۹۷۳)


« زیباترین توصیف یک زن، دست‌کم گرفتن آن است. یعنی زن ایده‌آلی که در ذهن هر مردی وجود دارد، با یک کلمه یا عبارت یا شکل مچ دست یا دستش تداعی می‌شود. به یاد داشته باشید، تمام چیزی که تولستوی برای توصیف آنا کارنینا گفته این است که او زیباست و می‌تواند در تاریکی مانند یک گربه ببیند. هر مردی تصور متفاوتی از آنچه زیباست دارد و بهتر است ژست، سایه شاخه را در نظر بگیرید و بگذارید ذهن درخت را خلق کند. »


👤| #William_Faulkner
🌀| @Perspective_7

سیمون دوبوار:


ستمگر...
اگر در میان ستمدیدگان
همدستانی نداشت،
چنین نیرومند نبود.


𝑰𝒏𝒗𝒆𝒔𝒕𝒊𝒈𝒂𝒕𝒊𝒐𝒏 𝒐𝒇 𝒂 𝑪𝒊𝒕𝒊𝒛𝒆𝒏 𝑨𝒃𝒐𝒗𝒆 𝑺𝒖𝒔𝒑𝒊𝒄𝒊𝒐𝒏 (𝟏𝟗𝟕𝟎 )
𝑫𝒊𝒓𝒆𝒄𝒕𝒐𝒓: 𝑬𝒍𝒊𝒐 𝑷𝒆𝒕𝒓𝒊

➖ #Basics
👤 #Elio_Petri
🌀 @Perspective_7