دلم میخواد با مدادرنگیام، کتابای مورد علاقم، گلدونم و قاب عکسای روی میزم، قهوه، لپ‌تاپم و یک فلش پر از فیلمایی که دوستشون دارم برم تو دل جنگل، کوه، جاده، قطب شمال! همزمان آهنگای داریوش و اِبی پلی بشه و قمیشی از ستاره دریای مغربش بخونه. آره هرجایی دور از اینجا و آدما و برام مهم نباشه که بعدش قراره چی بشه میدونی از بعد همه چی خستم از فکر کردن به بعدها خستم، خیلی خستم.

منی که از میان گل‌ها بابونه،
و از میان آدم‌ها تورا دوست داشتم.

عشق واقعی با تو می‌جنگد، دعوا می‌کند و در آخر تو را در آغوش می‌گیرد؛ او هرگز تو را رها نمی‌کند.

"بیوفیلیک Biophilic"به آدم هایی گفته میشه که عمیقا از تماشای غروب آفتاب ، بوی نم خاک ، دیدن ابرها لذت میبرن ، اینجور آدما عاشق غرق شدن توی هنر ، حرف زدن در دل طبیعت و دیدن درختان هستن.
بعضی وقتا بقدری کلافه میشن که فقط طبیعت اونا رو آروم می‌کنه ، دنیای امروز زیاد براشون هیجان انگیز نیست و سکوت طبیعت رو با هیچ چیزی عوض نمیکنن. انگار طبیعت دوباره اونا رو زنده می‌کنه و این رو همه درک نمیکنن.

بسیار از تو خواهم گفت؛ اگر از من بپرسند، یک نفر چقدر می‌تواند اَمن باشد.

بعضی‌وقتا آدم وقتی ناراحته گریه نمی‌کنه. ولی کلید و وسایلش رو جا می‌ذاره، لیوان از دستش می‌افته، به یه نقطه خیره می‌شه، چاییش سرد می‌شه و وقتی باهاش حرف می‌زنی می‌گه: «ببخشید نفهمیدم، می‌شه یه بار دیگه بگی؟»

حال من نه خوب است و نه بد؛ فقط دلم می‌خواهد همه‌چیز را فراموش کنم و آدم تازه‌ای بشوم.

- از خلال نامه‌های فروغ فرخ‌زاد به پرویز شاپور

دچار افسردگی بود! می‌دانی افسردگی یعنی چه؟ تا به حال کسوف دیده‌ای؟ خوب این هم مثل آن است: ماه جلوی قلب می‌آید و قلب دیگر نوری از خودش نمی‌پراکند؛ روز روشن تبدیل به شب تاریک می‌شود.

- دیوانه‌باز؛ کریستین بوبن

نه تنها او را می‌خواستم، بلکه تمام ذرات تنم
ذرات تن او را لازم داشت، فریاد می‌کشید که لازم دارد و آرزوی شدیدی می‌کردم که با او در یک جزیره گمشده ای باشم که آدمیزاد در آنجا وجود نداشته باشد، آرزو میکردم که یک زمین لرزه یا طوفان و یا صاعقه آسمانی همه این رجاله‌ها که پشت دیوار اطاقم نفس می‌کشیدند، دوندگی می‌کردند، کیف می‌کردند همه را میترکانید و فقط من و او میماندیم. آرزو می‌کردم که یک شب را با او میگذراندم و با هم در آغوش هم می‌مردیم.

- صادق هدایت