گفتم تراز آزمون اول مهمه درسته؟
مهم تر از اون اینه که نسبت به آزمون دادن تعهد داشته باشید.
یعنی از الان قانون بذارید که من هر اتفاقی هم که بیفته آزمونم رو شرکت میکنم حتی اگه هیچی نخونده باشم.

تاثیر اینو فقط کسی میدونه که این قانون رو برای خودش گذاشته.
اشتباه ترین کار اینه که بگی آزمون اول رو شرکت نمیکنم چون اماده نیستم و نمیخوام اولین ترازم پایین باشه.
یادت باشه که حتی تراز ۴۰۰۰ هم بهتر از آزمون ندادنه.

قبلا هم اینو تعریف کردم
که ماه رمضون بود و من سحری خواب موندم و صبحش هم آزمون قلم چی داشتم.
شاید بگید موجه بود که شرکت نکنم اما نمیخواستم هیچوقت همچین گزینه ای به اسم غیبت در آزمون برام وجود داشته باشه چون میدونستم باعث میشه که بعدا به دلایل مختلف از زیر کار در برم پس با هر سختی‌ای که بود شرکت کردم!

یه چیزی یادتون بدم که ترازتون یه رشد خوب داشته باشه؟

در هفته ای که به آزمون ختم میشه از سه‌شنبه شب به بعد دیگه مطلب جدید نخونید.
چهارشنبه رو بذارید برای مرور کتاب و نکات و جزوه و سوال علامتدارهاتون و کلا هرچی برای این آزمون خوندید.
پنجشنبه هم آزمون بزنید از مطالبی که این دو هفته خونید
حالا میخواد آزمون مشابه پارسال قلم چی باشه یا ماز یا هرچی...
دقیقا طوری رفتار کنید که انگار آزمون اصلیتون پنجشنبه هست.
اونموقع با تحلیل این آزمون خیلی از ایراداتتون رو پیدا میکنید و رفعشون میکنید و دیگه جمعه تکرارشون نخواهید کرد.

این کار واقعا ضروریه و اگه قبلا تا پنجشنبه شب پیشروی میکردید، الان جوری بچینید که نهایتا تا سه‌شنبه شب تموم کنید.
اون مرور چهارشنبه و آزمون پنجشنبه با تحلیل و رفع اشکالش معجزه میکنه.
امتحان کنید و نتیجه‌ش رو بهم بگید...

چه کپشن شاهکاری
تحت تاثیر قرار گرفتم جداً

"لبخندی در بین دردها..."

یه چیزی رو همین اول آویزه گوش‌تون کنید.

اگر با استادی ارتباط میگیری
اگر درسو ازش یاد میگیری
اگر میتونی باهاش تست بزنی

پس دیگه نظر دیگران چه اهمیتی داره؟!

برو توی یکی از این گروه های درسی بزرگ بنویس بچه ها بنظرتون فلان استاد چطوره؟
هر استادی رو بنویسی
بلا استثنا
خیلیا میان حمله میکنن بهش
که "آره این اصلا خوب نیست"
"مگه هنوزم کسی هست که فیلمای اینو ببینه؟"
"تا وقتی فلانی(استاد خودش) هست هیچوقت سراغ اینا(استاد تو) نرید."

مهم نیست استادی که انتخاب کردی کیه
مهم اینه که همیشه کسایی هستن که میخوان بهت ثابت کنن که استاد خودشون بهتره!

مگه هدف تو این نیست که تستای کنکور رو بتونی جواب بدی؟
اگر اون استاد باعث این شده
که یاد بگیری
و بتونی جواب بدی
پس برای تو
استاد خوبیه...

حتی ممکنه برای دیگری استاد خوبی نباشه!

مثلا من ملاک پور رو از همه دبیر ریاضی ها بیشتر قبول دارم
ولی میدونم خیلیا نمیتونن باهاش ارتباط برقرار کنن
یا مثلا من شخصا با قضاتی ارتباط نگرفتم
اما میدونم که خیلیا باهاش ارتباط گرفتن و نتیجه هم گرفتن؛
پس همیشه به بچه ها میگم قضاتی هم یه جلسه نگاه کنید اگر خوشتون اومد ادامه بدید؛
ملاک پور هم همینطور!

چون شما باید دبیر مناسب خودتون رو پیدا کنید و این موضوع آدم تا آدم فرق میکنه...

تا وقتی بازی را یاد نگیری
طبیعت آن را برایت تکرار میکند"
مهم نیست یکسال یا دو سال یا ده سال
رفتار تکراری نتیجه تکراری میدهد!

همیشه این تایم از سال که میرسه همه جا پر میشه از پیام های شادی و قبولی و تبریک...
اما همه‌مون میدونیم که حجم جمعیتی که از این آزمون نتیجه نگرفتن چقدر بزرگتر از گروهیه که بالاخره از این دوران رها شدن.

اگه نتیجه دلخواهتون رو نگرفتید
نمیگم بابت قبولی دیگران شاد باشید درحالیکه کلمه "مردود" امروزتون رو ساخته
اما
بیاید براشون دست بزنیم
و بهشون تبریک بگیم
چون این نشونه خوبیه
که اگر اونها تونستند
پس شما هم میتونید...

‏ذهن است که تعیین می‌کند چه چیزی ترسناک، بی‌ارزش، مطلوب یا با ارزش است. بنابراین ذهن است و فقط ذهن است که باید تغییر کند.

اروین یالوم

در پزشکی گفته میشه که وقتی میخواید تشخیص بذارید
مهمترین موضوع شرح حال بیماره
یعنی جواب اکثر سوالاتتون پیش خودشه!
خود بیمار با زبون بی زبونی بهتون میگه که بیماریش چیه
فقط برای اینکه مطمئن بشید میتونید از آزمایش های مختلف و تصویربرداری هم استفاده کنید ولی اصل موضوع همچنان شرح حالیه که بیمار به شما میده.

حالا چرا اینو گفتم
میخوام بگم توی کنکور هم همینه و جواب اکثر چیزایی که دنبالشید پیش خودتونه
فقط باید چشماتونو باز کنید

مثال میزنم
یکی از بچه ها میاد به من میگه درصد زیستم پایینه، چرا هرکاری میکنم بالا نمیاد؟؟
ازش میپرسم تحلیل کردی؟
میگه آره
میگم اشکالاتت بیشتر علمی بود یا بی دقتی؟
میگه بیشترش برام جدید بود
میگم مگه تست نمیزدی؟
میگه چرا میزدم
میگم نکاتی که از کتاب تست برات جدید بود رو حاشیه نویسی میکردی تو کتاب درسی؟
میگه بله میکردم
میگم مرورشون هم کرده بودی؟
میگه بله کرده بودم
حالا میگم کتاب تستت چیه؟
میگه خیلی سبز تک پایه!

مشکل مشخص شد
این دانش آموز تلاششو داره میکنه
مسیرشم درسته
ولی کتابی که انتخاب کرده، سطحش در حد متن کتابه و اصلا عمیق نیست.
حالا اگه همین تلاشو روی آیکیو داشته باشه قطعا درصدش میاد بالا.
دیدی؟
جواب همه سوالا پیش خودته
فقط کافیه چشماتو باز کنی...

یه کیس دیگه باهم ببینیم
یکی دیگه از بچه ها میگه درصد فیزیکم بالا نمیاد
میگم آزمونو تحلیل کردی؟
میگه بله
میگم مشکلت بیشتر علمی بود یا بی دقتی؟
میگه سوالا برام آشنا بود ولی نمیدونستم باید چیکار کنم.
میگم مگه تست نزده بودی؟
میگه چرا زده بودم.
میگم از کجا تست میزدی؟
میگه همون سوالایی که استادم سر کلاس حل میکرد خیلی زیاد بود؛ تازه استپ میزدم و خودم حل میکردم بعدشم جوابو میدیدم و با استاد تطبیق میدادم.

مشکل مشخص شد
این بچه اصلا خودش تست نزده
نشسته فیلم دیده
همون لحظه استادش گفته مبحث چیه و روش حلشم چیه
همون موقع هم تستشو گذاشته جلوش!
یعنی دانش آموز اصلا دیگه درگیر این نمیشه که این تست از کدوم تیپه
چون همون موقع راه حلو استاد بهش گفته
و این دانش آموز فقط جایگذاری کرده و فکر کرده بلده.

پس باید چیکار کنه؟
باید وقتی یه مقداری فیلم دید، بره خودش از کتاب تستش بطور جداگانه تست بزنه که ذهنش درگیر بشه و بتونه تیپ تست های مختلف رو از هم تشخیص بده.
اینطوری درصدش میاد بالا!

پس بازم جواب پیش خودش بود
فقط باید تحلیل آزمون انجام میداد.
پس دلیل اینکه این همه میگن تحلیل کنید
فقط اینه که عیب کارتونو امروز پیدا کنید
نه فردای کنکور...

کمترین فایده موفقیت توی کنکور اینه که در ادامه زندگیت، دیگه خیلی سخته که بتونی باختو قبول کنی
چطوری بگم
انگار دیگه تو کتت نمیره که ببازی
مثلا همیشه تو ذهنت میاد که من که تونستم اونجا موفق بشم و از اون جهنم سالم دربیام، چرا نباید بتونم از پس این مشکل بربیام؟

شاید هیچکدوم از این رشته های دانشگاهی اونقدر رویایی نباشن
ولی موفقیت تو کنکور میتونه یه شخصیت برنده بهت بده
و این بنظرم از هرچیزی بهتره...

هروقت توی ذهنت اومد که فلانی ازت باهوش‌تره و هرکاری هم کنی نمیتونی بهش برسی، قبلش این سوالو جواب بده که آیا به اندازه اون تلاش میکنی؟!

سلام رفقای من
امیدوارم بخاطر غیبت های طولانی ازم دلخور نباشید❤️

امشب اومدم یک سری تجربه رو باهاتون به اشتراک بذارم که راستش ندیدم خیلی درموردش صحبت بشه.
پس به حرفام دقت کنید.

فکر میکنم اکثرتون یا مشاور دارید
یا حداقل تجربه ای از مشاور یا حداقل پشتیبان داشتن رو دارید
ولی یک سری مسائل پشت پرده هست که فکر میکنم ازش مطلع نباشید.

چیز مهمی که فکر میکنم اکثرتون نمیدونید اینه که

اگر گزارشکار فیک میفرستید
یا کلید میزنید
یا به هر نحوه دارید مشاورتون رو میپیچونید

باید به اطلاعتون برسونم که
مشاورتون به احتمال ۹۰ درصد میدونه!

و اگر چیزی بهتون نمیگه
به این خاطره که براش مهم نیست
یا اینکه اگر واکنش نشون بده باید برخورد جدی ای داشته باشه و باهاتون کلی سر و کله بزنه!

پس نفهمیدنش دردسر کمتری براش داره

وگرنه فکر نکنید متوجه نمیشه!

درواقع شما خیال میکنید که دارید سر مشاورتون کلاه میذارید اما در واقعیت اونه که داره سر شما کلاه میذاره.

به همین خاطر
من فکر میکنم
مهمترین ویژگی یک مشاور
نه برنامه خوبشه
نه تعداد تماس ها و پیگیری هاشه
نه چک کردن گزارشکارهاست
البته که همه اینا مهمه
ولی بنظر من
مهمترین ویژگی یه مشاور اینه که بتونه مشاوره شما رو کنسل کنه!

این یعنی چی؟
یعنی وسطش ول کنه بره؟
نه!

یعنی وقتی فهمید این روند نتیجه بخش نیست
و شما کارهایی که لازمه رو اجرا نمیکنید
و به اصطلاح درحال پیچوندن مداوم هستین
بتونه بهتون بگه که فلانی
مشاوره مون تموم شد و دیگه تمدید نمیشه!
و مابه‌التفاوت هزینه رو بهتون برگردونه.

این یعنی یه مشاور واقعی
وگرنه مشاوری که هرچقدرم شما به حرفاش بی توجهی کنید ولی همچنان بخواد مشاورتون بمونه، صرفا یه سرگرمی میشه براتون و حرفاش هیچ ارزشی نخواهد داشت
حتی اگه واقعا سواد مشاوره‌ی بالایی هم داشته باشه.

اما اتفاقی که در واقعیت داره می‌افته اینه که اکثر مشاورها این ویژگی رو ندارن؛
نمیخوان به هر قیمتی که شده
هزینه ماهانه ای که از شما میگیرن رو از دست بدن.
چون اگر شما برید دیگه دانش آموزی ندارن.
پس بهترین راه چیه؟ اینه که گزارشکار های فیکتون رو نادیده بگیرن تا کار به جاهای باریک نکشه.

بنابراین
توی انتخاب مشاور اینو در نظر داشته باشید
که مشاورتون واقعا هدفش اینه که به یه نتیجه ای برسید؟ (قدرت کنسل کردن مشاوره بی نتیجه رو داره؟)
یا صرفا میخواد یه پولی رو ماهیانه ازتون بگیره؟!

و در آخر اینکه
درس بخونید بچه ها
هیچکس اونقدر به فکر شما نیست
هیچ مشاوری نمیتونه شمارو موفق کنه تا وقتی خودتون نخواید

خودتون باید بخواید

من فکر میکنم اگر کسی بتونه با نیم ساعت صحبت منطقی کاری کنه که شما خودتون به سمت درس گرایش پیدا کنید،
خیلی بهتر از مشاوریه که یکسال با زور شما رو به جلو هول بده.

باور بکنید یا نکنید اول و آخر خودتونید

سر جلسه کنکور تنها هستید

نه پدر مادر همراهتونن که بهتون فشار بیارن برای جواب دادن به سوالا

نه مشاوری هست که بیاد راهنمایی تون کنه

فقط خودتونید

البته که خدا همراهتون میاد
ولی اونم همیشه بر اساس عدالتش کمکتون میکنه.

پس بیاید ساعتی تفکر کنیم
و به این درک برسیم

که ما نه برای پدر و مادر درس میخونیم
نه برای مشاور

ما برای خودمون داریم درس میخونم.

دیروزت که از دست رفته، فردایت هم نامعلوم است؛ اما امروزت غنیمت است پس همین فرصت را دریاب.

-امیرالمومنین امام علی(ع)

بهرحال زندگی جالبه
انگار همین دیروز بود که به مشاورم زنگ زدم و گفتم "دیگه نمیخوام ادامه بدم
با وجود این نتیجه افتضاح آزمونی که اون همه براش تلاش کردم و فقط یه بودجه بندی کوچیک داشت، چطور ممکنه توی کنکور نتیجه بگیرم؟
من برای این راه ساخته نشدم
مگه همه باید دکتر باشن؟
نمیتونم آقا نمیتونم!"

اما زندگی جوری میچرخه که بهت ثابت کنه، همیشه اونطوری که تو فکر میکنی هم نیست.
و شاید لازم باشه
یکبار دیگه به خودت فرصت بدی...