چیکا کردی با دلم وای و کیر

پارسال،همین روز،همین ماه،همین ساعت زندگی و تصوراتم انقد قشنگ بود که خارج از محدوده فکرم بود.
امسال دارم توی جایی که فکر میکردم هیچوقت قرار نیس باشم زندگی میکنم و این خیلی غمگینم میکنه.
زمان میتونه خیلی وحشتناک باشه

اون دختر کوچولویِ درونم خیلی وقته خودشو گم کرده.

پریودی مثل مستی میمونه ،
باید گوشیتو بندازی کنار تا جای ممکن نرینی تو ارتباطت با آدمای دور و برت.

حتما یه چیزیم هست که همه میذارن میرن
وگرنه مرض که ندارن

اون سکوت ناگهانی و خیره شدن‌ طولانی‌ بعد از شنیدن حرف‌هایی که نباید می‌شنیدی<<<<<

بیشتر تصمیمات درست،آدم رو غمگین میکنن.

حتی اگه بچه‌ی آوار نیستی به بوی آخرین آجرت وفادار باش.

واسه دیواری که خراب کردم شاید تا آخر عمر اشک بریزم ، اما با آجر لق کنار نمیام.

از همه‌چیز و همه‌کس طلبکارم.

نمیدونم چیشد ولی دیگه اون آدم مهربون و خوش خنده رو تو خودم ندیدم.

چمی‌دونم سکته کن بگو برای تو کردم، برای خوشگلیت.

امیدوارم فاصله ها هیچوقت مارو غریبه نکنه.

کی میگیره جامو؟
همون خرابی که گفتم بلاک کن
گفتی نه بابا این بنده خدا چیکار به‌من داره اصلا جای خواهرمه

و منی که منتظر نشستم یه نفر حداقل روز دختر رو تبریک بگه‌ بهم

یک سال گذشت من هنوز همون خری ام که بودم.