تارانتینو: Pig یکی از بهترین فیلم‌های پنج سال اخیر است

@NaghdeFilmoSerial

من جوکر دو رو دیدم . با وجود اینکه به خوبی فیلم آول نبود چون رو شخصیت هارلی کویین خیلی بهتر می تونستن کار کنن اما باز هم فیلم خوبی بود و به هیچ وجه اون فاجعه ای که می گفتن نبود . فیلم اول روند هیولا شدن جوکر نشون میداد و فیلم دوم انسان شدنش‌. به نظرم به خاطر کلیشه های که تو ذهن خیلی از مردم نسبت به جوکر وجود داره باعث شد که نظر تندی نسبت به این فیلم پیدا کنن. جسارت فیلم سازی برای ایده پردازی متفاوت و پایانی که برای این نسخه از جوکر رقم زد واقعا ستودنیه. به نظرم در آینده مخاطبین سینما نسبت به این فیلم نظر مثبت تری پیدا می کنند.

ارسالی از کاربران

@NaghdeFilmoSerial

https://t.me/+t36phvmwopoxODQ0

به گروه ما بپیوندید

#ارسالی_از_شما

نگاهی به تاکسی‌درایور

نویسنده: Mr. ShuShu

آقا من اصلا و ابدا از این خوشم نیومد.نمیدونم چرا این همه طرفدار داره؟
یک یارویی که اصلا گذشتشو نمیفهمیم و فقط چندخط دیالوگ میگه چرا انقدر شاکیه و میخواد از زمین و زمون انتقام بگیره؟ چه مرگشه این بشر؟ اگ بشه اسمشو بشر گذاشت.

سینه چاکهای فیلم بما بگن لطفا مشکل اصلی این دیوونه چیه؟ کمبود سکس داره و عقده دوست دختر؟ دنبال اصلاح جامعه بوسیله ارشاد دختر بچه‌های فاحشس؟ دنبال اصلاح خود دخترس؟

قصدش از ترور اون یارو کاندیدای رییس جمهوری چیه؟ اونو بکشه مشکلات حل میشن؟ کدوم مشکل تو فیلم برامون میسازه که باور کنیم؟ اقتصادیه یا فرهنگی یا چی؟
بعد چرا اون تروره این شکلی دراومده؟
اون همه تمرین و... یه تیر درست نتونست بندازه!

من شنیدم اسکورسیزی بعدا گفته که قصدش قهرمان سازی از دنیرو نبوده!
گفته که ما نخواستیم ملت تو سینما توسکانس قتل براش کف و هورا بکشن

خب مشتی پس چرا این قتلو اینهمه با ابهت و خوشگل بتصویر کشیدی؟
اون همه اسلوموشن گذاشتی و دنیرو بقیه رو تو ج خونه به رگبار میبنده انگار داره زامبی میکشه. بعد میگی قرار به قهرمان سازی نبوده؟ روراست باش پیرمرد.

اون همه سکانس پرسه زنی توی شهر واجب بود؟ پنجاه بار نشون داد که چی؟
از همون اول فهمیدیم با همه مشکل داره.


آخر فیلم چی شد؟ دنیرو زنده موند و آزاد گذاشتنش و رفت مسافرکشی یا همش توهم بود اون ده دقیقه؟
پایان باز این؟ یا سرکار گذاشتن مخاطب؟
اسکورسیزی البت که عادت داره و چهل سال بعدم با شاترآیلندش مردمو سرکار گذاشت. درست نگفت دی کاپریو سالمه یا دیوونس. دوپهلوطور رفت جلو


@NaghdeFilmoSerial

یکی از تاریخی‌ترین مطالب ارسالی شما که چند ماه پیش هم منتشر شد.☝️☝️😄

مستر شوشو عزیز کجایی؟
چندتا متن دیگه هم فرستاده بودی برامون
میگذارم کانال . امروز یادت افتادم 💪

زمستان سخت اروپا😂😂😂😂

عکسی جدید از ترانه علیدوستی

@NaghdeFilmoSerial

دلیل حمایت سلبریتی ها از کامالاهریس در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا به گفته #ایلان_ماسک

@NaghdeFilmoSerial

ده فیلم‌ محبوب دیوید لینچ:

۱. هشت و نیم / فدریکو فلینی
۲. سانست بلوار / بیلی وایلدر
۳. تعطیلات موسیو اولیو / ژاک تاتی
۴. پنجره عقبی / آلفرد هیچکاک
۵. این یک هدیه است / نورمن زد مک‌لئود
۶. آپارتمان / بیلی وایلدر
۷. جاده / فدریکو فلینی
۸. لولیتا / استنلی کوبریک
۹. جادوگر شهر از / ویکتور فلمینگ
۱۰. سرگیجه / آلفرد هیچکاک

@NaghdeFilmoSerial

#ارسالی_از_شما

تماس، فیلمی از سینمای ایسلند، یک داستان عاشقانه را روایت می‌کند، عشقی که بازگشت آن، در دوران کرونا به اوج می رسد- حقیقتا در همین نقطه است که به درستی، عنوان فیلم برای مخاطب، معنای مشخصی می‌یابد- و در این عنوان و محتوای فیلم، یک پارادوکس زیبا و شاعرانه نهفته است؛ تماس دوباره بین دو انسان عاشق بعد از دهه‌ها، آن هم در دوره ای از زمان که تماس، کشنده و عامل بیماری بود.
فیلم نماد های متعددی را از نقاط مختلف دنیا عرضه می کند. جو کمونیستی رایج بین دانشجویان اروپایی در دهه ۱۹۶۰ ، دوران راک & رول و ظهور آرتیست‌هایی که سفیر صلح بودند- یا حداقل ادعا می‌کردند- که تعدادشان هم کم نبود، از جمله جان لنن و یوکو اونو. در نهایت، برجسته ترین نماد و سمبل این اثر, مواجهه انسان غربی بزرگ شده در رفاه، با انسان آسیایی بازمانده از جنگ جهانی دوم و هیروشیما است.
تماشای این فیلم، تجربه بسیار ارزشمندی است؛ از آن جهت که داستان خاصی از زندگی در جهان مدرن را نمایش می دهد. ساخته شدن چنین فیلم هایی که فاقد ابتذال و صحنه های اروتیک مبالغه‌آمیز هستند، در سال ۲۰۲۴، کم نظیر و شایسته تحسین است.

✍ نیما اکبری

@NaghdeFilmoSerial

دوستانی که دست به قلم هستن و توانایی نوشتن نقد و یادداشت در مورد آثار سینمایی و تلویزیونی رو دارن به من پیام بفرستن تا در صورت توافق، مطالب رو بنام خودشون در کانال منتشر کنیم👌

@Omidius

الان تمومش کردم
خدایی به اون بدی که میگفتن نبود
حالا نکاتش نوشتم . ویس رو هم تا چندروز دیگه آماده میکنم

هی آرتور، هنوز فکر میکنی ستاره‌ای؟

نگاهی به جوکر: جنون مشترک👇👇👇

#باهم_گوش_کنیم

@NaghdeFilmoSerial

امیدسلیمی

https://t.me/+h0PccydM3zYyMTI0

تشریف بیارید

#ارسالی_از_شما

Perfect days
((واریاسیون در جهان سکوت ))
نمی دونم چقدر تکرار برای شما عذاب دهنده یا زیباست ولی چیزی که در این فیلم از تکرار و روزمرگی یک انسان میبینم نه تنها زیباست بلکه چشم نوازه .
در یک سوم ابتدایی فیلم ما شاهد روزمرگی پیرمرد سالخورده ژاپنی هستیم. به همراه او بیدار میشویم ، گل ها را آب می دهیم، لباس می پوشیم، پول خرد از طاقچه بر میداریم، نوشیدنی مورد علاقه او را مینوشیم،  در ماشینش اهنگ های موردعلاقش که همگی بی نظیرند را گوش میدهیم و به سرکار او میرویم مانند واریاسیون در موسیقی.
لحظات نابی که در سکوت میگذره ، بیان تصویری اون چیزهایست که خیلی ها با هزاران خط دیالوگ نمیتوانند خلق کنند و به شدت تاثیرگذاره.
سکانس اخر فیلم که کلمات در بیانش قاصرند، یکی از بهترین پایان های تاریخ سینماست به سبک "ozu" ، به شدت شریف و تنها ، با اون لبخند اخرش با موسیقی عجیب "nina simone".
پ.ن: اگر "ozu" زنده بود ایستاده برای فیلم دست میزد.

نویسنده: Alireza

@NaghdeFilmoSerial