جانگوی رها شده

فیلم قهرمانش مثل ضدقهرمانانش کثافته.

تو آثار روشنفکری یه سیاه پوست میارن که ادم خوبس تا مثلا بیننده از سیاها خوشش بیاد
ولی تارانتینو یه سیاه پوست میاره همونم میکنه در حد بقیه شخصیتها ضد قهرمان و ضداخلاق

برای همین خیلی بازیگران سیاه پوست از بازی تو جانگوی رهاشده سر باز زدند
حتی دیکاپریو اصلا نمیخواست بازی کنه تو فیلم با اصرار تارانتینو بازی کرد

تارانتینو یه سیاه پوست میاره تو فیلماش که بگه اینم مثل بقیه کثافته و کثافت بودن ربطی به سیاه و سفید بودن نداره😂😂😂😂

@NaghdeFilmoSerial

#باهم_گوش_کنیم بعدی به این فیلم تعلق خواهد ☝️☝️

امیدسلیمی

@livibc

بعضی از دوستان به محتوای مطالب ارائه شده معترضند

ببینید دوستان این مطالب زاییده ذهن من نیست. اکثر مطالبی که در مورد پست مدرنیسم و لئونه گذاشته شد رفرنس معتبر خارجی داره

بعضی دوستان اعتراض کردن که چرا گفتید لئونه پست مدرنه. والا من نگفتم محققین سینمایی غربی گفتن. اونم نه یک نفر چند نفر.

بعضی دوستان فکر کردند این مطالب از خود من بوده😂😂😂

اینجا جهان سومه اندیشمند و محقق کجا بود برادر من واقعا فکر کردی من نشستم رو اینا فکر کردم. اینجور بود که خودم کتاب مینوشتم😂😂😂

اکثر مطالب گفته شده رفرنس معتبر داره اگر کسی خواست رفرنس خارجی هر مطلبی رو میزاریم.

@NaghdeFilmoSerial

تاپ ۱۰ نولان


STEPHEN FREARS
The Hit

SIDNEY LUMET
12 Angry Men

TERRENCE MALICK
The Thin Red Line

FRITZ LANG
The Testament of Dr. Mabuse

NICOLAS ROEG
Bad Timing

NAGISA OSHIMA
Merry Christmas Mr. Lawrence

AL REINERT
For All Mankind

GODFREY REGGIO
Koyaanisqatsi

ORSON WELLES
The Complete Mr. Arkadin

Von Stroheim
Greed

@NaghdeFilmoSerial

فروید و اکسپرسیونیسم آلمان


بدون شک دهه ۲۰ میلادی دهه حکم فرمایی و آقایی سینمای آلمان بر جهان بود.
فروید اعتقاد داشت در یک جامعه آشفته و حکومت توتالیتر هنرمند بهتر رشد میکند.
اصولا فروید اعتقاد داشت هنر هنرمند ناشی از تحمل رنج و فشار و سرکوب هست.
دهه ۲۰ میلادی اوضاع اقتصادی آلمان بشدت آشفته بود. تورم ، خودکشی و کودتاهای ناموفق و .... از حوادث عادی دهه ۲۰ بود.
اما در همین دوران سینمای آلمان شکوفا شد.

شاید باورتان نشود اما در دهه ۲۰ میلادی هیچکاک برای یادگیری سینما راهی آلمان شد‌


@NaghdeFilmoSerial

نگاهی به بو ترسیده:

در (بو ترسیده_ واپسین اثرِ آری‌آستر) گویی در و تخته خوب با هم چفت گشته‌اند. از یک سو با کارگردانی طرفیم که با ساخت دو اثر قبلی‌اش ثابت کرده که میتواند از دل فیلمهایی به ظاهر آشنا، روایتی آزاردهنده با اتکا به امر آشنازدایی خلق کند و از طرفی با بازیگر کارکشته و همه فن حریفی همچون (واکین‌فینیکس) طرفیم که همواره در سالیان اخیر پای ثابت ایفای نقشِ قهرمانهایی با روانی‌ رنجور و ترحم‌برانگیز بوده است (از مرشد گرفته تا تو هرگز اینجا نبودی و جوکر)

در نتیجه بوترسیده فرصتی است تا ضیافتی طولانی و پر شاخ و برگ را از تلاقی این دو هنرمند شاهد باشیم.
از آنجا که تمام روایت از pov قهرمان مضطرب و زخم خورده‌اش بوده، پس خالق اثر این فرصت را داشته تا ما را در روایتی هذیانی و آزاردهنده و ترسناک همراه ساخته و با اتکا به لحظاتی سورئال، تا جای ممکن از منطق و سببیت دور گشته و انواع گره‌ و موقعیتهای عجیب و غریب و گروتسک گونه را پیش پای قهرمان تنهایش قرار دهد.
بو ترسیده بشکل اپیزودیک‌واری مخاطب را به دوزخ ذهنی قهرمانش برده و لحظه‌ای او را راحت نمیگذارد. مخصوصا زمانی که عنصر آب ، به شکل موتیفِ شومی در روایت حاضر شده و میدانیم که حضورش به معنای لحظات دردناکی برای قهرمان است.

بو سفری را برمیگزیند تا از پس لایه‌های ظاهری و سرگرم کننده‌اش ، گره‌های ذهنی‌اش را باز کرده و شاید یکبار برای همیشه، تکلیف را با خود و مادر و دنیای پیرامونش مشخص کند. نکته طعنه آمیز نیز مربوط به مقوله تنهایی اوست. او در ظاهر، همواره در کنار دیگران است و با آنها تعامل دارد، اما به جز شخصِ روانشناس، گویی هیچ‌کس او را نمیفهمد و دست سرنوشت ، تنهایی را به او گره زده است.

اگرچه حین تماشای اثر به وضوح احساس میکنیم که زمان ۳ ساعته آن برای پرداخت به مصائبی همچون مادر سلطه‌گر، مردانگی عقیم شده و احساسات سرکوب شده و رویارویی با فروپاشی‌های روانی و... زمانِ طولانی محسوب شده و شاید از جایی به بعد، اثر به ورطه تکرار بیفتد اما پایان بندی اثر به عنوان یکی از اصلی ترین ارکانِ روایت، ثابت میکند که این زمانِ طولانی ارزشش را داشته است. آشکارا منظورم سکانس دادگاه مانندی است که در آن از برخی خطاها و آزاررساندن‌های بو به مادر نیز پرده برداشته و اصطلاحا از یکطرفه به قاضی رفتن ، میپرهیزد.

بو‌ترسیده‌ را همچون دو ساخته قبلی آری‌آستر، جذاب و هوشمندانه و البته آزاردهنده میدانم. به شکلی که بسیار بعید میدانم با تمام نقاط قوتش، بار دیگر بتوانم آنرا تماشا کنم .

امتیاز : 8 از 10

امیدسلیمی

#یادداشت
@livibc

نظر نولان در مورد ‌پایان بندی Inception 2010

نکته سکانس پایانی در این است که شخصیت دام کاب اساساً دیگر اهمیتی به موضوع واقعیت و رویا نمی‌دهد و سوال مطرح شده مسئله‌ای پیچیده و سخت برای جواب دادن می‌باشد.

او پیشتر نیز فاش کرده بود که فارغ از شیوه پایان بندی Inception، مهم این است که دام در کنار فرزندانش حضور دارد. به واقع نیز چنین مسئله‌ای کاملاً صحیح است و از دیدگاه پدری که برای سال‌ها از فرزندانش جدا بوده، دیگر ایستادن یک فرفره اهمیتی ندارد؛ زیرا او در کنار عزیزترین افراد زندگی‌اش قرار دارد که برای سال‌ها آرزوی دیدن آن‌ها را داشته است.

@NaghdeFilmoSerial

و فروید اعتقاد داشت هنری به دل میشینه که هنرمند برای دل خودش اونرو خلق کرده باشه

پس هنر دستوری و پولی و هنری که برای جایزه و خوش آمد منتقد و مخاطب باشه فاقد ارزشه.
هنرمند باید برای خوش آمد خودش هنر خلق کنه.
@NaghdeFilmoSerial

اینکه میگیم برای خوش آمد خودش یعنی چی

کمی توضیح بدیم:
مثلا پدری دخترش رو از دست میده.

اون پدر از قضا هنرمنده مثلا فیلمسازه یا شاعره.
اون پدر شاعر یا فیلمساز ، فیلمی میسازه و تو اون فیلم ، دخترش رو دوباره میسازه و عاشقش میشه و خاطرش تسلی پیدا میکنه. هنر یعنی ساختن رویاها و آرزوها
ناخودآگاه ما درواقع میشه گفت عقل نداره و با هنر میشه گولش زد. ناخودآگاه فرقی بین واقعیت و خیال و هنر نمیزاره.

@NaghdeFilmoSerial

یکی برگشت گفت اصلا اصالت هنر چه ربطی به فروید داره فروید روانشناس بوده😂😂😂😂😂😂😂😂



@NaghdeFilmoSerial

اینکه کارگردانی برای خوشایند خودش فیلم بسازه . خب بعضی مواقع موانعی هست.
سینما مثل شعر و نقاشی و رمان نیست و یک مدیوم هزینه بر و پرخرجه. و بعضی مواقع ممکنه فیلمی خوش آیند گروهی نباشه. این گروه میتونه حزب سیاسی باشه میتونه گروه های مذهبی باشه میتونه یک طیف سنی یا جنسی باشه مثلا ممکنه فیلمی خوش آیند زنان نباشه. بالاخره همه مثل هم نیستند. هرکسی یک نگاهی به این جهان داره.

@NaghdeFilmoSerial

مثلا کسی که زنش بهش خیانت کرده یا هیچوقت با زنان رابطش خوب نبوده و فیلم بسازه این شخص زنان رو موجوداتی حیله گر و پست نشون میده و چنین چیزی ممکنه با مخالفت بسیاری روبرو بشه.

@NaghdeFilmoSerial

شما حتی علیه هیتلر و نازی ها فیلم بسازی یعده ناراحت میشن.‌
علیه چنگیز مغول فیلم بسازی بعده ناراحت میشن تو کشور خودمون بالاخره یعده افتخارشون از نسل مغول بودنه.
هیچوقت نمیشه همرو راضی نگه داشت.
حتی الان من در مورد فروید مطلب گذاشتم بعضی ناراحت شدن میگن ربط فروید به سینما چیه😂😂😂
این مسائل محتوایی همیشه جنجالی بوده و شاید خیلی مواقع از فرم و تکنیک بیشتر بحث شده در موردش.

@NaghdeFilmoSerial

و هنرمند برای اعتقادات خودش فیلم میسازه نه اعتقادات من و شما. هنرمندی که در زندگی همش بد آورده. خب قطعا فیلمش بشدت دارک خواهد بود و اینو احتمالا خیلی قبول نکنن و افراطی تلقی کنند.

@NaghdeFilmoSerial

همین آثار نئورئالیستی ایتالیایی که من بعضی رو واقعا شاهکار میدونم ،مخالفین جدی داره تو خود سینما که میگن این آثار افراطی و بیش از حد دارک و تلخه

@NaghdeFilmoSerial

یا مثلا آثار لئونه بعلت خشونت بالا مورد خشم منتقدین بود .

@NaghdeFilmoSerial

به مسئله ای هم که تو سینما همیشه جنجالی بوده تاثیر فیلمها بر جامعه بوده.
طبق نظر فروید هنر با ناخودآگاه کار داره و ۸۰ ۹۰ درصد رفتارهای ما ناخودآگاهه. برای همین آثار خشن و بشدت دارک و ناامید کننده همیشه مخالفین سفت و سخت و جدی داشته. چون عده ای اعتقاد دارن این آثار برای جامعه مفید نیست بلکه مضره.

@NaghdeFilmoSerial

نگاهی به صدای همهمه👇👇👇👇

#باهم_گوش_کنیم

امیدسلیمی

@livibc