L'Avventura 1960
اولین باری که این فیلم در جشنواره فیلم کن به نمایش درآمد، استقبال بسیار بدی از آن شد و تماشاگران چنان با صدای بلند و به شکل ممتد شروع هو کردن فیلم کردند که کارگردان، میکل آنجلو آنتونیونی و بازیگر فیلم، مونیکا ویتی مجبور به ترک سالن شدند.

@NaghdeFilmoSerial

سکانس پایانی روز واقعه را از ماندگارترین سکانسهای تاریخ سینمای این مملکت میدانم .سکانسی که راز ماندگاریش نه به دلیل اجرایی خاص یا فراتر از محدوده زمانی و مکانی خود (بعنوان مثال دکوپاژی محیرالعقول شامل نورپردازی ویژه ، برش نماها ، اندازه قاب و حرکت دوربین و...) بلکه به دلیل بهره گیری درست و اصولی از ابتدایی ترین تمهیدات سمعی و بصری هنر هفتم است . از نمایی لانگ که نوعروس را مشکی پوش و تنها و نگران درحال دویدن در کوچه برای رسیدن به همسر آینده اش درقاب داریم و شریک و همراه نگرانی اش هستیم گرفته  تا کلوز آپ های سوژه اصلی (عبدالله/علیرضا شجاع نوری) که بواسطه آنها  تمام غم و حسرت حاصل شده از عدم وصالش  به حسین(ع) را درچشمانش میبینم تا تن صدای لرزان او که گویی مواجهه با حادثه عظیم کربلا ، صلابت را از آن دریغ کرده تا دیالوگ نویسی معرکه (بهرام بیضایی) که درواقع به شکلی همزمان هم پاسخی است برای اطرافیان او و هم پاسخی است کوبنده برای مخاطب اثر و آشکارا هر واژه‌اش همچون گلوله‌ای آتشین ، قلب مخاطب را هدف خویش قرار میدهد(از ابتدای کار و این جمله :  تمام حجت مسلمانی من حسین‌ابن علی است تا ادامه‌اش:  من حقیقت را درزنجیر دیدم ...من حقیقت را پاره پاره درخاک دیدم ... من حقیقت را بر سر نیزه دیدم) و بار دیگر براهمیت دیالوگ نویسی در سینما تاکید میکند ودر انتها یک حرکت دوربین به جا و اصولی که در آن دوربین از سوژه عبور کرده، کمی خود رابالا کشیده تا به پارچه های مشکی آویزان از دیوار برسد . مکث دوربین بر این پارچه ها (که دست کم برای ما مسلمانان نمادی از عزاداری حسین(ع) است) و اوج گیری همزمان موسیقی سوگوارانه با این مکث، خود نشان از ورق خوردن برگی مهم و تاابد ماندگار از تاریخ بشریت دارد. مبارزه ای جانانه برای حق و تاب نیاوردن ظلم و بازآفرینی واژه حماسه برای نسلهای بعد... ورق خوردنی به معنای آسمانی شدن سرور وسالار شهیدان ،حسین (ع)


@NaghdeFilmoSerial

#نقد_سکانس

امید سلیمی

3 دلیل برای تماشای فیلم جعبه پرنده بارسلونا (Bird Box Barcelona)

۱. فضای شهر بارسلونا

۲. قهرمانان جدید و ضدقهرمانان جذابتر

۳. تنش مداوم و کم نشدن ریتم فیلم

منبع: سایت myket




@NaghdeFilmoSerial

شایعه شده نولان تو اوپنهایمر از بمب اتم واقعی استفاده کرده

@NaghdeFilmoSerial

دوستانی که به توت فرنگیهای وحشی رای دادن ، حتما ببینند تا ۲ ۳ روز اینده فیلمو و تو بحث شرکت کنند

@NaghdeFilmoSerial

ناهار رو خوردیم بحث رو شروع کنیم

@NaghdeFilmoSerial

توت فرنگی های وحشی یکی از مهمترین آثار تاریخ سینماست. چراکه این فیلم رو میشه آغازگر جریان سیال ذهن در سینما نامید.

جریان سیال ذهن هم که اینکه شخص درگیر گذشته و افکار و احساسات سرکوب شده میشه و این امر در ذهن نیمه هشیار نمود پیدا میکنه

@NaghdeFilmoSerial

از کابوس ایزاک شروع کنیم. اون تو کابوس هاش خود مردش رو میبینه که دست به سمتش دراز کرده و محیطی سوت و کور رو میبینه‌ .


خواب جایی هست که تمایلات سرکوب شده نهاد در ایگو بروز پیدا میکنه. ایزاک احساس تنهایی میکنه ولی غرورش اجازه نمیده که قبول کنه ادم مزخرفیه. برای همین در خواب اون احساس تنهایی بروز پیدا میکنه‌ .
مرده ای که دست ایزاک رو میگیره انگار همون احساس تنهایی سرکوب شده ایزاکه که ازش میخواد این زندگی مزخرف رو تغییر بده و نجاتش بده. محیط سوت و کور نشان دهنده تنهاییه.

ایزاک در مسیر با چند زوج جوان روبرو میشه که نمادی از گذشته خود ایزاک هستند. خونه قدیمی هم باعث میشه اون به یاد گذشته بیفته.
ایزاک در نهایت فشاری که احساسات سرکوب شده بهش میاره و به ذهن من ایگو میرسه. باعث میشه اون با احساس تنهاییش روبرو شه و حال خودش رو اصلاح کنه.
در پایان فیلم اون به یاد دوران خوش گذشته هم میفته و به نوعی لبخند رو لبش میاد.

@NaghdeFilmoSerial

ایزاک احساس تنهایی خودش رو سرکوب کرده و نمیخواد باهاش روبرو بشه ولی درنهایت باهاش روبرو میشه و مشکل رو حل میکنه.

همه اون زن و شوهر ها و دیدن خانه قدیمی نمادی از گذشته هست و اون رو یاد گذشته میندازه.

ایراد فیلم جایی که بنظرم باید رابطه ایزاک با زن قبلیش رو بیشتر نشان میداد. بالاخره همسر هر شخصی مهمترین فرد تو زندگیشه

@NaghdeFilmoSerial

به زودی چندخطی در مورد (سگ‌ولگرد) از کوروساوا خواهم نوشت.

فیلمش رو به هیچ وجه از دست ندین👏

امیدسلیمی

@livibc

Sergio Leone the italian who invented America 2022

مستند سرجیو لئونه مردی که آمریکا را جعل کرد.

برنده بهترین مستند جشنواره ونیز

چهره های مشهوری مثل اسپیلبرگ و اسکورسیزی و ارنوفسکی و تارانتینو و ایستود و... در مستند حضور داشتند.
ولی مستند رو دوست نداشتم. حرف جدیدی نزدند و چیزی برای ارائه نداشتند.

@NaghdeFilmoSerial

De Palma 2015


بهترین مستندی که درباره سینما دیدم.
واقعا عالی عالی عالی.
چقدر خوب توضیح داد در مورد فیلماش

اگر فن جدی دی پالما هستید توصیه میکنم ببینید.

@NaghdeFilmoSerial

فروید از مکانیسم دفاعی حرف زد. یعنی اینکه ذهن انسان اتفاقات ناخوشایند و اضطراب اور رو در اعماق ناخودآگاه حبس میکنه.
مثل احساس تنهایی ایزاک. ولی این احساس تنهایی ایزاک در خواب و رویا خودشو بروز میده چون در خواب خودآگاه از کار میفته و ناخودآگاه خودشو به ایگو میرسونه


فروید اعتقاد داشت کشمکش های درونی جنگ بین خودآگاه و ناخودآگاه و اید و سوپر ایگو هست.

@NaghdeFilmoSerial

از نگاه فروید خواب همش نماده و قابل تفسیره

و با تفسیر خواب‌ میشه به ناخودآگاه رسید.

@NaghdeFilmoSerial

فروید اثر هنری رو حاصل رنج و درد میدونست. هنرمند برای رهایی از رنج و عقده ها و احساسات سرکوب شده دست به اثر هنری میزنه طبق نظر فروید
@NaghdeFilmoSerial

دید مجنون را یکی صحرا نورد/
در میان بادیه بنشسته فرد

کرده صفحه ریگ و انگشتان قلم/
میزند با اشک خونین این رقم

گفت ای مجنون شیدا ، چیست این؟/
می نویسی نامه  ، بهر کیست این؟

گفت مشق نام لیلی میکنم/
خاطر خود را تسلی میکنم

چون میسر نیست من را کام او/
عشق بازی میكنم با نام او


جامی

جامی سراینده این شعر میشه گفت حرف فروید رو به نوعی رسونده
که میگه مجنون چون عاشق لیلی بود و نمیتونست بهش برسه در عوض‌ رو خاک برای‌ لیلی نامه مینوشت و خاطرش رو تسلی میداد

درواقع فروید میگفت هدف از هنر تسلی یافتن دردهای هنرمنده اگه غیر این باشه هنر اصالت نداره

@NaghdeFilmoSerial

نظریات فروید رو فریتز لانگ عالی جواب میده

برای مثال فیلم متروپلیس لانگ درواقع پیشبینی و هشدار لانگ بود به جامعه و در اون خطر ظهور یک حکومت دیکتاتوری رو پیشبینی کرد.

فیلم دکتر مابوزه ۱۹۳۳ اخرین فیلم لانگ در المان. این فیلم کلا نماده و ضدقهرمانش شباهت زیادی به هیتلر داره و نازی ها متوجه این موضوع شدن و جلوی اکران فیلم رو گرفتن

نوآر های لانگ در واقع بازم نماده همش.

شخصیت اصلی نوآرهای اون درواقع زندگی خودشه. ادمی که همیشه مورد اتهامه جامعس و فقط بدشانسی میاره.‌ زن اولش خودکشی میکنه و این جرم به گردن لانگ میفته و میگن لانگ با تفنگ اونرو کشته. همسر دومش به نازی ها میپونده و خودش مجبور به ترک کشورش میشه از ترس نازیها
درواقع خود لانگ همیشه بخاطر مرگ همسر اول مورد سرزنش بوده از طرف جامعه و خیلی ها اعتقاد داشتند قضیه خودکشی نبوده و لانگ اون رو کشته

حالا فهمیدید چرا نوآر های امریکایی لانگ اینقدر تلخه ؟؟

اون تو فیلمهاش داره خودش رو تبرئه میکنه و با اینکار تسلی پیدا میکنه

@NaghdeFilmoSerial

نظر منتقدین در مورد فیلم باربی

۹۱/۱۰۰ Entertainment Weekly | منتقد: دیوان کوگان»
توجه و مراقبت گرتا گرویگ نسبت به جزئیات سبب شده تا فیلم «باربی» دیدگاه و نقطه نظری واقعی داشته باشد و همین نیز آن را از اثری به دنبال درآمدزایی و فرنچایزسازی فاصله می‌دهد.
«۹۱/۱۰۰ Collider | منتقد: راس بونیم»
گرتا گرویگ توانسته اثری بسازد که به ستایش باربی و جهان آن می‌پردازد و در عین حال نسبت به نواقص آن انتقاداتی دارد؛ این اثر همچنین از زن بودن و همه زیبایی‌ها و سختی‌های همراه آن تجلیل می‌کند.
«۹۱/۱۰۰ IndieWire | منتقد: کیت اربلند»
فیلم «باربی» اثری بلاک‌باستری و دوست‌داشتنی است که چیزهای بسیار زیادی در ذهن خودش دارد و مطمئنا تماشای مجدد آن می‌تواند آن را جذاب‌تر نیز کند و حتی با یکبار دیدن نیز همچنان سرگرم‌کننده و جذاب است.
«۹۰/۱۰۰ IGN | منتقد: آلیسا مورا»
فیلم «باربی» کاوشی استادانه درباره زنانگی و فشارهای روی فرد برای کامل بودن است.
«۹۰/۱۰۰ Screen Rant | منتقد: تاتیانا هولندر»
همه چیز از فیلم «باربی» هم با جذابیت انبوه و هم با بینش شخصی ساخته شده است و همین نیز سبب شده تا این اثر به خوبی بداند که چطور مخاطبانش را راضی کند.
«۸۸/۱۰۰ RogerEbert | منتقد: کریستی لمیر»
فیلم «باربی» جشنی بصری است که هم یک فرار شاد و هم یک فریاد جنگی است.
«۸۰/۱۰۰ Variety | منتقد: پیتر دبروژ»
فیلم «باربی» با نشان دادن یک حس شوخ طبعی درباره اشتباهات گذشته این برند، به ما این اجازه را می‌دهد تا این اثر را به چالش بکشیم و باید گفت که این اثر آن چیزی نیست که از یک تبلیغ سینمایی برند اسباب بازی انتظار دارید.
«۸۰/۱۰۰ Empire | منتقد: بث وب»
گرتا گرویگ توانسته نوع جدیدی بلاک‌باستر جاه‌طلبانه و سرگرم‌کننده ارائه بدهد که همراه با بازی درخشان دو بازیگر اصلی خودش است.
«۷۷/۱۰۰ The Hollywood Reporter | منتقد: لوویا گیارکی»
فیلم «باربی» پر از جوک و شوخی است که همه چیز را به تمسخر می‌گیرد و در عین حال به مسائل مهمی اشاره می‌کند.
«۶۰/۱۰۰ The Guardian | منتقد: پیتر بردشاو»
فیلم «باربی» سرگرم‌کننده و دوست‌داشتنی است اما نتیجه‌گیری خارق‌العاده و طوفانی ندارد.

@NaghdeFilmoSerial

پیتر بردشاو از منتقدین به نام هست که برای رسانه بسیار معروف گاردین قلم میزنه حالا تاپ ۱۰ این منتقد The Addiction (USA, 1994) Boyhood (USA, 2014) Annie Hall (USA, 1977) Black Narcissus (UK, 1947) Zama (Argentina, 2017) Vagabond (France, 1985) In the Mood for Love (China, 2000) Kind Hearts and Coronets (UK, 1949) Raging Bull (USA, 1980) Singin' in the Rain (USA, 1952)

@NaghdeFilmoSerial