با زبونت که هیچی، چطور تونستی با چشم‌هات بهم دروغ بگی؟!

زخم‌هامو دوست دارم،
چون یادم میندازن،
هیچ وقت تماشاگر زندگی نبودم،
تلاش کردم، تجربه کردم،
اعتماد کردم، ريسک كردم،
باختم و یاد گرفتم...!

شبی که شناختمت از خوشحالی خوابم نبرد،
شبی که شناختمت از ناراحتی خوابم نبرد.

‏یه سکوتیم هست، مال بعد از شنیدن یه سری از حرفاییه که نباید می‌شنیدی، حس عجیبیه، بیرونش سکوته ولی از درونت هی صدای شکستن میاد و تو هیچ راهی جز لبخند زدن نداری.

شنیدن جمله تو جون بخواه از آدم مورد علاقت سه تا جون به جونای آدم اضافه میکنه.

آرومم چون میدونم چیزی که برای منه، منو گم نمیکنه و چیزی که برای من نبوده هیچوقت توی زندگیم نمیمونه…

من واقعا “نبود” رو به “کمبود” ترجیح میدم.

به هرچیزی
توی جهان پناه ببری
سالم خواهی ماند؛
بجز انسان.

‏گر هيچ مرا در دل تو
جاست بگو..
‏گر هست بگو..
‏نيست بگو..
‏راست بگو..!

خنجرهای بی‌شماری در من فرو رفته‌اند.
وقتی گُلی به من تعارف می‌کنند،
نمی‌توانم دقیقا بفهمم که چیست؛ زمان می‌برد!

دلم یه شدنی می‌خواد؛
که همه نشدن‌‌هارو بشوره ببره.

درست تربیت شده‌ها در رنج‌اند.

ای که می‌سوزم سراپا تا ابد در حسرت تو.

از چه می‌ترسی؟
خدا نخواهدگذاشت داستان آدمی که قلب پاکی دارد، بد تمام شود...