تقریبا نزدیک به پنج سال پیش بود که همکاری من با تیم بی‌پلاس شروع شد؛ همون روزهایی که بی‌پلاس برای من بهترین پادکستی بود که می‌شناختم، و امروز هم قطعاً یکی از بهترین‌هاست.
اما همکاری من در زمینه‌ی تازه‌ای بود: ساخت ویدئوکست برای یوتیوب.
الان که به ویدئوهای اول‌مون نگاه می‌کنم و با ویدئوهایی که امروز برای بی‌پلاس تدوین می‌کنم مقایسه‌شون می‌کنم، پیشرفت کار کاملاً مشهوده؛ چه در کار تیمی‌مون، چه در مهارت تدوین و روایت‌‌گری تصویری ویدئوها.
از نظر شخصی و فردی، ماجرا برای من اینجوری است که شوق و علاقه‌ی‌ خاصی که به بعضی موضوعات داشتم، مثل تاریخ ایران، باعث می‌شد که تمام تلاشم رو بکنم برای ساخت بهترین چیزی که می‌تونم بسازم.
همین ویدئوها و البته فرصتی که بهم داده می‌شد مثل پله‌هایی بودن که در مسیر تجربه‌ی کاریم جلوی پام گذاشته می‌شدن تا در طول این چهار سال، مدوام در حال یادگرفتن و بهتر و بهتر شدن باشم.
اگه بخوام اشاره بکنم، می‌شه گفت ویدئوی تاریخ نفت ایران اولین پله‌ی مهم این مسیر بود و چند وقت پیش ویدئوی داریوش همایون.
همه‌ی این‌ها رو گفتم که این رو بگم که، ویدئوی «مدرسه‌ی آتن»، صدمین ویدئویی بود که برای بی‌پلاس تدوین کردم.
می‌خواستم که این عدد رو با یه کار ویژه‌ای توی خود ویدئو نشون بدم، ولی خب متاسفانه تدوینش مصادف شد با روزهای سخت و پر از استرس و نگرانی جنگ ایران و اسرائیل.
قصد گزارش حال احوال ندارم قاعدتاً، ولی روزهای خیلی سختی بودند به خاطر نگرانی برای ایران و ایرانی و آینده‌‌مون. نگرانی که البته همچنان پابرجاست. روزهای سختی که باعث شد که نزدیک به دو هفته نتونم اصلاً کار کنم. برای همین نشد که ایده‌هایی که توی سرم داشتم رو پرورش بدم و به مرحله اجرا برسونم.

اینم لینک ویدئوی صدم اگر که دوست داشتین ببینینش.
https://youtu.be/Yhb1QkCK840?si=-eaBcy-iF2iK7MRK

@MustC