«بنیاد روتبارد» با هدف نشر و گسترش اندیشه‌های اندیشمند آزادی‌خواه، مورای نیوتن روتبارد، راه‌اندازی شده است. در این‌جا ترجمه‌ی فارسی آثار روتبارد و نوشته‌های مرتبط با اندیشه‌های او به اشتراک گذاشته می‌شود و به معرّفی آثار او خواهیم پرداخت.

«من آزادی فردی را به‌خودی‌خود نه‌تنها در مقام یک خیر اخلاقی بزرگ، بلکه همچنین به‌عنوان شرط لازم برای شکوفایی همه‌ی خوبی‌هایی می‌دانم که بشر در جست‌وجوی آن است: فضیلت اخلاقی، تمدّن، علم و هنر، رفاه اقتصادی. بدون آزادی، شکوه زندگی متمدّن از ریشه برکنده خواهد شد.» (مورای روتبارد)
✦ @Murray_N_Rothbard

📃 ردای علم و مسئله‌ی اراده‌ی آزاد

✦ @Murray_N_Rothbard

در محکومیّت صحیح علم‌گرایی در مطالعه‌ی انسان، نباید به‌اشتباه علم را نیز کنار بگذاریم. زیرا اگر چنین کنیم، به علم‌گرایی اعتبار بسیار بخشیده‌ایم و ادّعای آن را، مبنی بر اینکه تنها و تنها روش علمی است، پذیرفته‌ایم. اگر علم‌گرایی، آنگونه که ما معتقدیم، روشی نادرست باشد، پس نمی‌تواند حقیقتاً علمی باشد. گذشته از همه‌ی این‌ها، علم به‌معنای «دانش» (scientia)، دانش صحیح است، و قدیمی‌تر و خردمندانه‌تر از تلاش پوزیتیویستی-پراگماتیستی برای به انحصار درآوردن این مفهوم است.

علم‌گرایی تلاشی عمیقاً غیرعلمی برای انتقال چشم‌بسته‌ی روش‌شناسی علوم فیزیکی به مطالعه‌ی کنش انسان است. در حقیقت، هر دو حوزه‌ی پژوهشی باید با استفاده از عقل -شناخت ذهن از واقعیّت- مورد مطالعه قرار گیرد. ولی پس از این، به‌لحاظ عقلی، غفلت نکردن از ویژگی حیاتی کنش انسان، اهمّیّت بسیار می‌یابد: اینکه انسان به‌تنهایی در طبیعت دارای آگاهی عقلانی است. سنگ‌ها، مولکول‌ها و سیّارات نمی‌توانند مسیر خود را انتخاب کنند؛ رفتار آن‌ها به‌طور دقیق و مکانیکی برای آنان تعیین شده است. فقط بنی‌آدم دارای آگاهی و اراده‌ی آزاد هستند: زیرا آگاه‌اند و می‌توانند، و در واقع می‌باید، مسیر کنش خود را انتخاب کنند. نادیده گرفتن این حقیقت اوّلیّه درباره‌ی طبیعت انسان -نادیده‌گرفتن اراده‌مندی، و اراده‌ی آزاد او- برداشت اشتباه از واقعیّت‌های موجود، و بنابراین عمیقاً و اساساً غیرعلمی است.

ضرورت انتخاب انسان بدین معناست که، در هر زمان معیّنی، برای رسیدن به اهدافی در آینده‌ی نزدیک یا دور عمل می‌کند، یعنی اینکه اهدافی دارد. گام‌هایی که او برای دستیابی به اهدافش برمی‌دارد، ابزارهای او هستند. انسان بدون دانش ذاتی درباره‌ی اینکه چه هدفی را باید برگزید یا چگونه باید از ابزارهای دستیابی به آن استفاده کرد، متولّد شده است. او که هیچ دانش ذاتی درباره‌ی بقا و شکوفایی ندارد، باید بیاموزد که چه اهداف و ابزاری را اتّخاذ کند، و ممکن است در این راه مرتکب خطا شود. ولی تنها ذهن استدلالی او می‌تواند اهداف و چگونگی دستیابی به آن‌ها را به او نشان دهد.

✦ مطالعه‌ی متن کامل:
https://telegra.ph/ردای-علم-و-مسئله‌ی-اراده‌ی-آزاد-01-19

#علم‌گرایی #پوزیتیویسم #رفتارگرایی
#جبرگرایی #مارکسیسم #اراده‌ی_آزاد
✦ @Murray_N_Rothbard

📃 مبانی کنش انسانی

✦ @Murray_N_Rothbard

ویژگی بارز و اساسی در مطالعه‌ی انسان، مفهوم کنش است. کنش انسان صرفاً به‌عنوان رفتار هدفمند تعریف می‌شود. بنابراین، به‌وضوح، از آن دسته رفتارهای قابل‌مشاهده‌، که از نظر انسان، هدفمند نیستند، قابل تمییز و تشخیص است. این رفتارها شامل آن دسته از رفتارهای انسان است که کاملاً واکنشی‌اند، یعنی رفتارهایی که صرفاً پاسخ‌های غیرارادی به محرّک‌ای خاص هستند. از سوی دیگر، کنش انسانی می‌تواند از سوی دیگر انسان‌ها به‌طور معنادار تفسیر شود، زیرا هدف خاصّی بر آن حاکم است که کنشگر در نظر دارد. هدف کنش انسان، غایت اوست؛ میل به دستیابی به این هدف انگیزه‌ی فرد برای انجام کنش است.

همه‌ی انسان‌ها براساس جوهر وجودی خود، و طبیعت خود به‌عنوان انسان، دست به کنش می‌زنند. ما نمی‌توانیم انسان‌هایی را تصوّر کنیم که به‌طور هدفمند کنش انجام نمی‌دهند، هیچ هدفی در نظر ندارند که میل و تلاشی برای رسیدن به آن انجام دهند. اشیایی که کنش ندارند، و هدفمند رفتار نمی‌کنند، دیگر به‌عنوان انسان طبقه‌بندی نمی‌شوند.

این حقایق بنیادین -این بن‌قانون کنش انسان- کلید مطالعه‌ی ما است. کلّ قلمرو کنش‌شناسی (Praxeology) و بهترین زیرشاخه‌ی توسعه‌یافته‌ی آن، اقتصاد، بر تحلیل استنباط‌های منطقی ضروری این مفهوم استوار است. این حقیقت که انسان به‌خاطر انسان بودنش دست به کنش می‌زند، حقیقتی مسلّم و غیرقابل انکار است. فرضی خلاف این، پوچ خواهد بود. فرض برعکس -فقدان رفتار دارای انگیزه- تنها درباره‌ی گیاهان و موادّ جامد صادق است.

✦ مطالعه‌ی متن کامل:
https://telegra.ph/مبانی-کنش-انسانی-02-07

#کنش #کنش‌شناسی #پراکسیولوژی
#کنش_انسانی #اقتصاد #فردگرایی
✦ @Murray_N_Rothbard

📃 آمار: پاشنه‌ آشیل حکومت

✦ @Murray_N_Rothbard

عصر ما به‌راستی عصر آمار است. در کشور و عصری که اطّلاعات آماری را با عنوان فوق «علمی» می‌پرستند، چراکه کلیدهای همه‌ی دانش را به ما می‌دهد، حجم گسترده‌ای از اطّلاعات در هر شکل و اندازه‌ای به سوی ما سرازیر می‌شود. اغلب این اطّلاعات از سوی حکومت جریان می‌یابند.

درحالی‌که سازمان‌های خصوصی و انجمن‌های تجاری آمار را جمع‌آوری و منتشر می‌کنند، ولی محدود به خواسته‌های خاصّ صنایع خاص هستند. بخش عظیمی از آمار توسّط حکومت جمع‌آوری و منتشر می‌شود. آمار کلّی اقتصاد، آمار محبوب «تولید ناخالص ملّی»، که به هر اقتصاددان اجازه می‌دهد که شرایط کسب‌وکار را پیشگویی کند، از سوی حکومت آمده است.

افزون بر این، بسیاری از آمارها محصول جانبی دیگر فعّالیّت‌های دولتی هستند: از اداره‌ی درآمد داخلی، داده‌های مالیاتی می‌آید؛ از ادارات بیمه‌ی بیکاری، تخمین بیکاران؛ از اداره‌ی گمرکات، داده‌های تجارت خارجی؛ از آمار فدرال رزرو، آمار مرتبط با بانکداری، و غیره. و با گسترش تکنیک‌های آماری جدید، بخش‌های جدید ادارات دولتی برای اصلاح و به‌کارگیری آن‌ها ایجاد شده است.

رشد روزافزون آمارهای دولتی چندین مفسده‌ی آشکار را برای آزادیخواهان به ارمغان می‌آورد. در وهله‌ی اول، بدیهی‌ست که منابع بسیار زیادی به سوی جمع‌آوری آمار و تولید آمار هدایت می‌شود. در یک بازار کاملاً آزاد، مقدار نیروی کار، زمین و منابع سرمایه‌ای که به آمار اختصاص داده می‌شود به کسری کوچک از کلّ منابع فعلی کاهش می‌یابد. تخمین زده شده است که دولت فدرال به‌تنهایی بیش از ۴۸٫۰۰۰٫۰۰۰ دلار برای آمار هزینه می‌کند، و این کار آماری خدمات بیش از ۱۰٫۰۰۰ کارمند غیرنظامی تمام‌وقت دولتی را به کار می‌گیرد...

✦ مطالعه‌ی متن کامل:
https://telegra.ph/آمار-پاشنه‌-آشیل-حکومت-04-16

#آمار #مداخله‌گرایی #دولت
#برنامه‌ریزی_مرکزی #تمرکز
✦ @Murray_N_Rothbard