BAHOR
Lahzalarga teng umrim, asli,
Ko‘z ochib yumguncha o‘tadi.
Ostonamda go‘zallik fasli,
Uyg‘onishim intiq kutadi.
Samolarda minglab yulduzlar,
Nigohida sirli kelajak.
SHodlik aro necha gul yuzlar,
Tug‘iliboq uni ko‘rajak.
Balki birdan mast bo‘lib qolar,
Gul taqqanda daraxtlar shoxi.
Tashrifinga sumalak solar
Qiz-ayollar, o‘tli nigohi.
Armonlar ham erib ketadi,
To‘lib-toshib oqadi soylar.
Yalpizlaring terib ketadi,
Gul shoxingdan yuzi chiroylar.
Vasling aro tug‘ilar olam,
Tuproq uzra unib chiqar nish.
Seni qancha bitmasin qalam,
Bir maysangcha bo‘lolmas olqish.
Hayot sendan boshlanar doim,
Xayol uchar bog‘laring aro.
Izlaringni bosar har odim,
Umrimizga berarsan oro.
Bugun tongni quchoqlagayman,
Xuddi sendek olamni suyib.
Har bir jondan so‘roqlagayman,
Sen haqingda sevgingni tuyib.
Balki, qushlar tinmay sayraydi,
Jilg‘alarda tinmay oqar suv.
Seping uzra endi yayraydi,
Qir-adirni to‘ldirib suruv.
Kelinchakdek bezanmish bog‘lar,
Bu dunyoni etgancha maftun.
Hatto erib ketmoqda tog‘lar,
Mehr nuring tushgani uchun.
Men vaslingga intizor oshiq,
Nafasingdan xushhol mastona.
Quchganimcha bag‘ringni issiq,
Bolaligim qo‘msayman, Ona!..
Hamid IKROM
Qo‘qon universiteti talabasi
Lahzalarga teng umrim, asli,
Ko‘z ochib yumguncha o‘tadi.
Ostonamda go‘zallik fasli,
Uyg‘onishim intiq kutadi.
Samolarda minglab yulduzlar,
Nigohida sirli kelajak.
SHodlik aro necha gul yuzlar,
Tug‘iliboq uni ko‘rajak.
Balki birdan mast bo‘lib qolar,
Gul taqqanda daraxtlar shoxi.
Tashrifinga sumalak solar
Qiz-ayollar, o‘tli nigohi.
Armonlar ham erib ketadi,
To‘lib-toshib oqadi soylar.
Yalpizlaring terib ketadi,
Gul shoxingdan yuzi chiroylar.
Vasling aro tug‘ilar olam,
Tuproq uzra unib chiqar nish.
Seni qancha bitmasin qalam,
Bir maysangcha bo‘lolmas olqish.
Hayot sendan boshlanar doim,
Xayol uchar bog‘laring aro.
Izlaringni bosar har odim,
Umrimizga berarsan oro.
Bugun tongni quchoqlagayman,
Xuddi sendek olamni suyib.
Har bir jondan so‘roqlagayman,
Sen haqingda sevgingni tuyib.
Balki, qushlar tinmay sayraydi,
Jilg‘alarda tinmay oqar suv.
Seping uzra endi yayraydi,
Qir-adirni to‘ldirib suruv.
Kelinchakdek bezanmish bog‘lar,
Bu dunyoni etgancha maftun.
Hatto erib ketmoqda tog‘lar,
Mehr nuring tushgani uchun.
Men vaslingga intizor oshiq,
Nafasingdan xushhol mastona.
Quchganimcha bag‘ringni issiq,
Bolaligim qo‘msayman, Ona!..
Hamid IKROM
Qo‘qon universiteti talabasi
ONA
Onalar poyida yotibdi Jannat,
Onalar royida dunyo-saodat.
Koʻngil saroyida ona bolasin,
Haqqiga saqlagan doim sadoqat.
Qirq jon deymiz qirqqa kirmay qaritib,
Halovatin tinmay undan aritib.
Umrining gullagan bahorini ham,
Mehnat-mashaqqatda qoʻydik horitib.
Dunyoda sizdayin bormi fidoyi?!
Orzulardan kechmas hatto sahroyi.
Yoshlik nafasidan toʻymasdan hali,
Bolangiz gʻamida yurdingiz, oyi!
Gohida erkamiz, sizni jerkamiz,
Koʻksingizni tigʻlab armon ekamiz.
Ulgʻaygach suyanchiq boʻlmasdan turib,
Yorga tutib, sizdan burdik yelkamiz.
Shunda ham bolam deb, duoda qoʻli,
Qayerda boʻlmasin sogʻ boʻlsa o'gʻli.
Ming azobda joni ogʻrib turganda,
Dardini yashirgan yuragi choʻgʻli.
Bugun bir gul emas, qir toʻla lola,
Toʻshasam arziydi onam poyiga.
Bir dona gul olib borsa ham bola,
Shodligi yetarkan osmon oyiga.
Allohdan yozilmish taqdiri azal,
Onalar berarkan Jannatga sayqal.
Koʻkdan yulduz olib marjon taqmassan,
Chin solih farzand boʻl, unga loaqal.
Koʻzidan seni deb oqmasin jola,
Koʻklarni tutmasin alamli nola.
Dilidan tilida roziman desin,
Koʻksida shodlik, baxt yashasin toʻla!
Hamid IKROM
Qoʻqon universiteti talabasi
Onalar poyida yotibdi Jannat,
Onalar royida dunyo-saodat.
Koʻngil saroyida ona bolasin,
Haqqiga saqlagan doim sadoqat.
Qirq jon deymiz qirqqa kirmay qaritib,
Halovatin tinmay undan aritib.
Umrining gullagan bahorini ham,
Mehnat-mashaqqatda qoʻydik horitib.
Dunyoda sizdayin bormi fidoyi?!
Orzulardan kechmas hatto sahroyi.
Yoshlik nafasidan toʻymasdan hali,
Bolangiz gʻamida yurdingiz, oyi!
Gohida erkamiz, sizni jerkamiz,
Koʻksingizni tigʻlab armon ekamiz.
Ulgʻaygach suyanchiq boʻlmasdan turib,
Yorga tutib, sizdan burdik yelkamiz.
Shunda ham bolam deb, duoda qoʻli,
Qayerda boʻlmasin sogʻ boʻlsa o'gʻli.
Ming azobda joni ogʻrib turganda,
Dardini yashirgan yuragi choʻgʻli.
Bugun bir gul emas, qir toʻla lola,
Toʻshasam arziydi onam poyiga.
Bir dona gul olib borsa ham bola,
Shodligi yetarkan osmon oyiga.
Allohdan yozilmish taqdiri azal,
Onalar berarkan Jannatga sayqal.
Koʻkdan yulduz olib marjon taqmassan,
Chin solih farzand boʻl, unga loaqal.
Koʻzidan seni deb oqmasin jola,
Koʻklarni tutmasin alamli nola.
Dilidan tilida roziman desin,
Koʻksida shodlik, baxt yashasin toʻla!
Hamid IKROM
Qoʻqon universiteti talabasi
🕊1
USTOZ
(Anvar Ashirqulovich Islamovning 50 yoshi munosabati bilan)
Hayot saboqlari toblaydi bizni,
Umr oʻtib borar shamoldek beiz.
Oʻchirib boʻlmaydi ammo bir izni,
Ular sabogʻidan otganda ildiz.
Uning zahmatidan sahroda bogʻlar,
Chamanlar unarkan hatto toshda ham.
Bagʻridan yoʻl bergan oʻyilib togʻlar,
Kelsin deb, vodiyga ular xotirjam.
Boʻlmagay, ilmdan oʻzga hech najot,
Joylamoq mashaqqat inson ongiga.
Qoʻqon yoshlariga ilmda – hayot
Deb, bilgan ustozim umr tongida.
Oliygohim bunyod boʻlgandan buyon,
Ma’rifat durlarin sochmoqda bir-bir.
Shu damlar chaqmoqdek boʻldi namoyon,
Oʻzligin koʻrsatdi negaki qodir.
Tunlarni uyqusiz oʻtkazdi bedor,
Ma’naviy komillik uzra har nafas.
El ichra tanilmish olim ziyokor,
Barchamiz ustozga qilamiz havas.
Garchi oiladan boʻlsa ham yiroq,
Ular xayolida yashar muntazam.
Farzand kelajagin oʻylarkan, biroq
Minglab yosh dardiga boʻlgan u malham.
Mana bugun toʻlgan oydek hikmatga,
Qadri ham yuksalib, sochmoqda ziyo.
Qarshi nur taratar umri zulmatga,
Qalbi ilm ila limmo-lim daryo.
Bu qutlugʻ zamonning sahovatidan,
Jaholat kul boʻlar, koʻl boʻlar bilim.
Bir ulugʻ sultonning adolatidan,
Zalolat oʻladi, tugʻilgach olim.
Bahor tiriklikning nishonasidir,
Allohning olamga bergan ne’mati.
Bejiz yaratmadi sizni bu taqdir,
Bu kun tugʻilgandir Haqning hikmati.
Anvar soʻzin magʻzi nurli, charogʻon,
Ashurqul – Allohning aziz bandasi.
Islom ishonch erur, muqaddas iymon
Ochilgan Al-Aliym olam pardasi.
Ustoz, yaralgansiz komillik aro,
Ismu jismingizda Qodir, Al-Malik.
Al-Qahhorga boʻling sodiq umaro,
Muborak ellik yil solih bandalik!
Farzandlar, shogirdlar ehtiromida,
El-yurt, Vatan uchun doim yuring sogʻ.
Ezgu tilagimiz: Haj ehromida,
Ka’bada toatda boʻling koʻngil chogʻ!
Hamid IKROM
Qoʻqon universiteti talabasi.
(Anvar Ashirqulovich Islamovning 50 yoshi munosabati bilan)
Hayot saboqlari toblaydi bizni,
Umr oʻtib borar shamoldek beiz.
Oʻchirib boʻlmaydi ammo bir izni,
Ular sabogʻidan otganda ildiz.
Uning zahmatidan sahroda bogʻlar,
Chamanlar unarkan hatto toshda ham.
Bagʻridan yoʻl bergan oʻyilib togʻlar,
Kelsin deb, vodiyga ular xotirjam.
Boʻlmagay, ilmdan oʻzga hech najot,
Joylamoq mashaqqat inson ongiga.
Qoʻqon yoshlariga ilmda – hayot
Deb, bilgan ustozim umr tongida.
Oliygohim bunyod boʻlgandan buyon,
Ma’rifat durlarin sochmoqda bir-bir.
Shu damlar chaqmoqdek boʻldi namoyon,
Oʻzligin koʻrsatdi negaki qodir.
Tunlarni uyqusiz oʻtkazdi bedor,
Ma’naviy komillik uzra har nafas.
El ichra tanilmish olim ziyokor,
Barchamiz ustozga qilamiz havas.
Garchi oiladan boʻlsa ham yiroq,
Ular xayolida yashar muntazam.
Farzand kelajagin oʻylarkan, biroq
Minglab yosh dardiga boʻlgan u malham.
Mana bugun toʻlgan oydek hikmatga,
Qadri ham yuksalib, sochmoqda ziyo.
Qarshi nur taratar umri zulmatga,
Qalbi ilm ila limmo-lim daryo.
Bu qutlugʻ zamonning sahovatidan,
Jaholat kul boʻlar, koʻl boʻlar bilim.
Bir ulugʻ sultonning adolatidan,
Zalolat oʻladi, tugʻilgach olim.
Bahor tiriklikning nishonasidir,
Allohning olamga bergan ne’mati.
Bejiz yaratmadi sizni bu taqdir,
Bu kun tugʻilgandir Haqning hikmati.
Anvar soʻzin magʻzi nurli, charogʻon,
Ashurqul – Allohning aziz bandasi.
Islom ishonch erur, muqaddas iymon
Ochilgan Al-Aliym olam pardasi.
Ustoz, yaralgansiz komillik aro,
Ismu jismingizda Qodir, Al-Malik.
Al-Qahhorga boʻling sodiq umaro,
Muborak ellik yil solih bandalik!
Farzandlar, shogirdlar ehtiromida,
El-yurt, Vatan uchun doim yuring sogʻ.
Ezgu tilagimiz: Haj ehromida,
Ka’bada toatda boʻling koʻngil chogʻ!
Hamid IKROM
Qoʻqon universiteti talabasi.
❤1
Forwarded from HAMID IKROM (Hamid Ikrom)
Assalomu alaykum muhtarama ayollar, qizlar, onalar!
💐 Bugun latofat malikalari, nozik hilqat egalari, mushtipar onajonlar hamda, mehribon opa-singillarimizning quvonchli kunlaridan biri.
🌹 Barcha ayollarimizga uzoq umr, salomatlik, eng muhimi bugungidek ardoqda umr kechirishingizni tilab qolamiz.
🌹 Sizlarni yaxshi koʻramiz, aziz va boʻlajak ONALAR!
💐 Bugun latofat malikalari, nozik hilqat egalari, mushtipar onajonlar hamda, mehribon opa-singillarimizning quvonchli kunlaridan biri.
🌹 Barcha ayollarimizga uzoq umr, salomatlik, eng muhimi bugungidek ardoqda umr kechirishingizni tilab qolamiz.
🌹 Sizlarni yaxshi koʻramiz, aziz va boʻlajak ONALAR!
❤2
Forwarded from HAMID IKROM (Hamid Ikrom)
AYOL
Ne sinovlar yoshlaridan yogʻilgan yomgʻir,
Ne qirovlar boshlarida boʻlganda zohir.
Ne birovlar toshlarining gʻiybati ogʻir,
Olam uchun ona boʻlgan mushtipar ayol.
Buyuklarning ortida sen boʻlgansan zoʻr kuch,
Munis qalbing ila butun olamlarni quch,
Orzularing osmonida yuksaklarga uch.
Odam uchun Havvo boʻlgan moʻtabar ayol.
Yovga boʻyin egmas Toʻmaris timsolida,
Yorga sadoqating Zulfiya jamolida.
Mardlikda alpga teng Barchinoy kamolida,
Onam uchun hamdard boʻlgan dilovar ayol.
Dunyoga zeb berar chiroying olib bahor,
Visoling deb yonib Quyosh boʻy choʻzar nahor.
Sen tomon talpinib oshiqar takror-takror
Bolam uchun hayot boʻlgan munavvar ayol.
Sening iforingcha yoʻq oʻzga totli ifor,
Lobar ruxsoringcha topilmas goʻzal ruxsor,
Sening nisoringcha, bizlarga boʻlmas nisor.
Koʻklam uchun kelinchaksan muattar ayol.
Menga tengsiz oʻzing, poyingdadir Jannatim,
Yor boʻl yolgʻiz oʻzing, ilk kelgan muhabbatim.
Menga dengiz oʻzing, tugʻilgan shijoatim,
Qalam uchun ilhom boʻlgan muzaffar ayol.
Hamid IKROM
Ne sinovlar yoshlaridan yogʻilgan yomgʻir,
Ne qirovlar boshlarida boʻlganda zohir.
Ne birovlar toshlarining gʻiybati ogʻir,
Olam uchun ona boʻlgan mushtipar ayol.
Buyuklarning ortida sen boʻlgansan zoʻr kuch,
Munis qalbing ila butun olamlarni quch,
Orzularing osmonida yuksaklarga uch.
Odam uchun Havvo boʻlgan moʻtabar ayol.
Yovga boʻyin egmas Toʻmaris timsolida,
Yorga sadoqating Zulfiya jamolida.
Mardlikda alpga teng Barchinoy kamolida,
Onam uchun hamdard boʻlgan dilovar ayol.
Dunyoga zeb berar chiroying olib bahor,
Visoling deb yonib Quyosh boʻy choʻzar nahor.
Sen tomon talpinib oshiqar takror-takror
Bolam uchun hayot boʻlgan munavvar ayol.
Sening iforingcha yoʻq oʻzga totli ifor,
Lobar ruxsoringcha topilmas goʻzal ruxsor,
Sening nisoringcha, bizlarga boʻlmas nisor.
Koʻklam uchun kelinchaksan muattar ayol.
Menga tengsiz oʻzing, poyingdadir Jannatim,
Yor boʻl yolgʻiz oʻzing, ilk kelgan muhabbatim.
Menga dengiz oʻzing, tugʻilgan shijoatim,
Qalam uchun ilhom boʻlgan muzaffar ayol.
Hamid IKROM
❤2
HAYOT
Yer och deymiz, to‘ydirar
Yashar bari jonzotni.
O‘t sochgancha kuydirar,
Bashar har tirik zotni.
Tog‘u tosh ham yumalab,
Pastga intilar doim.
Odamzod-chi, amallab,
Yuksakka qo‘yar odim.
Daryo ham oqar pastga,
Intilmaydi ko‘k sari.
Odam negadir asta,
Ilgarilar teskari.
Toshda unib bir giyoh,
Kimga ato etar jon.
Lekin u bo‘lib gumroh,
Kimnidir qilar qurbon.
Quyosh porlab samoda,
Ulashadi mehrini.
Inson esa havoda,
Sochayapti zahrini.
Mayli to‘zitib shamol,
So‘ng supirar Yer yuzin.
Ulg‘aygach topib kamol,
Unutar kas yer tuzin.
Bog‘boniga novdalar,
Tutar totli mevalar.
Ters boqqancha diydalar,
Murid pirin savalar.
Bu qandayin zamon deb,
Gado chaqa izlaydi.
«Halol» haqqini noib,
Undan olmoq istaydi.
Afsus, olisdir osmon,
Yetmaydi unga qo‘lim.
Yer qattiq bo‘lib zindon,
Ketmaydi olib o‘lim.
Bir qarasam tomchilab,
Koinot to‘kmoqda yosh.
Yupatar boshim silab,
Sabo ham tilab bardosh.
So‘ng Quyosh chiqdi shoshib,
Dedi: Men bor, o‘kinma!
Endi bir dovon oshib,
Har nega ham so‘kinma!
Noliganing bir zumdir,
Gohida kerak sabot.
Barisi sarob, qumdir,
Qilmoqlik sabr – hayot!
Hamid IKROM
Qo‘qon universiteti talabasi
Yer och deymiz, to‘ydirar
Yashar bari jonzotni.
O‘t sochgancha kuydirar,
Bashar har tirik zotni.
Tog‘u tosh ham yumalab,
Pastga intilar doim.
Odamzod-chi, amallab,
Yuksakka qo‘yar odim.
Daryo ham oqar pastga,
Intilmaydi ko‘k sari.
Odam negadir asta,
Ilgarilar teskari.
Toshda unib bir giyoh,
Kimga ato etar jon.
Lekin u bo‘lib gumroh,
Kimnidir qilar qurbon.
Quyosh porlab samoda,
Ulashadi mehrini.
Inson esa havoda,
Sochayapti zahrini.
Mayli to‘zitib shamol,
So‘ng supirar Yer yuzin.
Ulg‘aygach topib kamol,
Unutar kas yer tuzin.
Bog‘boniga novdalar,
Tutar totli mevalar.
Ters boqqancha diydalar,
Murid pirin savalar.
Bu qandayin zamon deb,
Gado chaqa izlaydi.
«Halol» haqqini noib,
Undan olmoq istaydi.
Afsus, olisdir osmon,
Yetmaydi unga qo‘lim.
Yer qattiq bo‘lib zindon,
Ketmaydi olib o‘lim.
Bir qarasam tomchilab,
Koinot to‘kmoqda yosh.
Yupatar boshim silab,
Sabo ham tilab bardosh.
So‘ng Quyosh chiqdi shoshib,
Dedi: Men bor, o‘kinma!
Endi bir dovon oshib,
Har nega ham so‘kinma!
Noliganing bir zumdir,
Gohida kerak sabot.
Barisi sarob, qumdir,
Qilmoqlik sabr – hayot!
Hamid IKROM
Qo‘qon universiteti talabasi
🕊2
NAVRO‘ZI OLAM
Chehralarda shodlik, gulgun tabassum,
Tabiat oʻzini qilmoqda koʻz-koʻz.
Tugʻilar qaytadan goʻdakdek ma’sum,
Olamga oy kabi nur sochib Navro‘z.
Har bir giyohingda umid kurtagi,
Turfa nozlanadi yana novdalar.
Takror aytiladi hayot ertagi,
Samodan yogʻilib billur shodalar.
Asta bogʻlarini uygʻotar sabo,
Hayot iforidan bo‘lganicha mast.
Shoxlarda bulbullar kuylar sho‘x navo.
Shohlardek koʻngilni qilgancha sarbast.
Koʻkning sultoni ham boqar oʻzgacha,
Taftida zaminga boʻlib doyadek.
Oʻlanlar qoplaydi bahor kuzgacha,
Baxmal vodiylarni ellab soyadek.
Men, onam, qizlarim qozon boshida,
Ezgu tilaklardan qilamiz taom.
Yillik armonlar ham koʻklam oshida,
Ostida oʻt boʻlib yonadi tamom.
Samoni toʻldirib uchgandek qushlar,
Bolalar qoʻlida oʻynar varraklar.
Qani, oʻyin boʻlib qolsa urushlar,
Lolalar otilib toʻlsa koʻkraklar.
Totuvlik ramzi boʻl, tinchlik matlabi,
Omonlik, obodlik, fayzu baraka.
Pokiza islomim – iymon maktabi,
Navroʻzim bosh boʻlgin toʻyu ma’raka.
She’rlar bitar sendan olgancha ilhom,
Shoir bogʻlaridan terib har bir soʻz.
Yaratgandan bizga boʻlasan in’om,
Shu qadar qadrli, onamsan Navroʻz!
Hamid IKROM
Qoʻqon universiteti talabasi
Chehralarda shodlik, gulgun tabassum,
Tabiat oʻzini qilmoqda koʻz-koʻz.
Tugʻilar qaytadan goʻdakdek ma’sum,
Olamga oy kabi nur sochib Navro‘z.
Har bir giyohingda umid kurtagi,
Turfa nozlanadi yana novdalar.
Takror aytiladi hayot ertagi,
Samodan yogʻilib billur shodalar.
Asta bogʻlarini uygʻotar sabo,
Hayot iforidan bo‘lganicha mast.
Shoxlarda bulbullar kuylar sho‘x navo.
Shohlardek koʻngilni qilgancha sarbast.
Koʻkning sultoni ham boqar oʻzgacha,
Taftida zaminga boʻlib doyadek.
Oʻlanlar qoplaydi bahor kuzgacha,
Baxmal vodiylarni ellab soyadek.
Men, onam, qizlarim qozon boshida,
Ezgu tilaklardan qilamiz taom.
Yillik armonlar ham koʻklam oshida,
Ostida oʻt boʻlib yonadi tamom.
Samoni toʻldirib uchgandek qushlar,
Bolalar qoʻlida oʻynar varraklar.
Qani, oʻyin boʻlib qolsa urushlar,
Lolalar otilib toʻlsa koʻkraklar.
Totuvlik ramzi boʻl, tinchlik matlabi,
Omonlik, obodlik, fayzu baraka.
Pokiza islomim – iymon maktabi,
Navroʻzim bosh boʻlgin toʻyu ma’raka.
She’rlar bitar sendan olgancha ilhom,
Shoir bogʻlaridan terib har bir soʻz.
Yaratgandan bizga boʻlasan in’om,
Shu qadar qadrli, onamsan Navroʻz!
Hamid IKROM
Qoʻqon universiteti talabasi
❤2⚡1
KELAJAKKA OVOZ BERAMIZ!
Qaytmas o‘sha og‘ir qadamlar,
Tarixning tosh izidan yurib.
To‘p-to‘p bo‘lib kelar odamlar,
Islomidan isnodni surib.
Osmonida bo‘lmas xavotir,
Quyosh kulib turadi mudom.
Bulutida hayot bor, axir,
Xayolida Masjidul Harom.
Yangramoqda besh vaqt azoni,
Tong otmoqda uyg‘onib iymon.
Namozida endi qazoni
Qilmay qo‘ydi hur, ozod inson.
To‘ylarda ham o‘qilar Qur’on,
Bayram bo‘ldi chinakam Hayit.
Komil Haqqa yetishdi iymon,
Yetishgandek Jannatga mayit.
Qalbga orom bo‘ldi Ramazon,
Ochlik ketib, to‘ydi taqvoga.
Beruniylar yo Abu Rayhon,
Qayta keldi yana dunyoga.
Hayo ila yopingan ayol,
Shahvatlardan holi jamiyat.
Tojdan ulug‘ bo‘lganda ro‘mol,
Toptalmaydi sira hamiyat.
Zalolatni ko‘mdik qabrga,
Jaholatdan yuz burdi avom.
O‘rganib ham qoldik sabrga,
Kerak endi shunchaki orom.
Ohiratning o‘ylab g‘amini,
Unutishdi ichishni sharob.
Umrimizning qolgan kamini,
To‘ldiradi dedilar, savob.
Haqdorlarga berilar zakot,
Ehson olay deguvchi yo‘qdir.
Bunchalar ham go‘zalsan, hayot,
Kelajakdan koʻnglimiz to‘qdir.
Orzu qilgan yetar murodga,
Nochorga ham bir qadam Ka’ba.
Yaqinlashib qoldik sirotga,
Dildan tilda aytilar tavba.
Bu zamonga shukronalik kam
Bo‘lmasinda ey, ona xalqim!
Dorilomon kunlaringda ham,
Noliguvchi bo‘lmagin, tokim.
Musaffo osmonim uchun ham,
Men seni o‘n karra o‘paman.
Sen borsan, shu menga bir olam,
Iymonim – ishonchim, ey Vatan!
Yangidan tugʻilar Qomusim,
Men seni yoʻrgakka oʻrayman.
Chunki sen orim ham nomusim,
Allohdan, umringni soʻrayman.
Sen – bizni chorlagan kelajak,
Kutmoqda saodat maskani.
Xalqimiz maqsadi mushatarak,
Hilpirar orzular yelkani.
Temurning adolat soʻzi bor,
Shoning bor, koʻksimiz keramiz.
Yuksalsin deb, yana, bu diyor,
Kelajakka ovoz beramiz!
Hamid IKROM
Qoʻqon universiteti talabasi
Qaytmas o‘sha og‘ir qadamlar,
Tarixning tosh izidan yurib.
To‘p-to‘p bo‘lib kelar odamlar,
Islomidan isnodni surib.
Osmonida bo‘lmas xavotir,
Quyosh kulib turadi mudom.
Bulutida hayot bor, axir,
Xayolida Masjidul Harom.
Yangramoqda besh vaqt azoni,
Tong otmoqda uyg‘onib iymon.
Namozida endi qazoni
Qilmay qo‘ydi hur, ozod inson.
To‘ylarda ham o‘qilar Qur’on,
Bayram bo‘ldi chinakam Hayit.
Komil Haqqa yetishdi iymon,
Yetishgandek Jannatga mayit.
Qalbga orom bo‘ldi Ramazon,
Ochlik ketib, to‘ydi taqvoga.
Beruniylar yo Abu Rayhon,
Qayta keldi yana dunyoga.
Hayo ila yopingan ayol,
Shahvatlardan holi jamiyat.
Tojdan ulug‘ bo‘lganda ro‘mol,
Toptalmaydi sira hamiyat.
Zalolatni ko‘mdik qabrga,
Jaholatdan yuz burdi avom.
O‘rganib ham qoldik sabrga,
Kerak endi shunchaki orom.
Ohiratning o‘ylab g‘amini,
Unutishdi ichishni sharob.
Umrimizning qolgan kamini,
To‘ldiradi dedilar, savob.
Haqdorlarga berilar zakot,
Ehson olay deguvchi yo‘qdir.
Bunchalar ham go‘zalsan, hayot,
Kelajakdan koʻnglimiz to‘qdir.
Orzu qilgan yetar murodga,
Nochorga ham bir qadam Ka’ba.
Yaqinlashib qoldik sirotga,
Dildan tilda aytilar tavba.
Bu zamonga shukronalik kam
Bo‘lmasinda ey, ona xalqim!
Dorilomon kunlaringda ham,
Noliguvchi bo‘lmagin, tokim.
Musaffo osmonim uchun ham,
Men seni o‘n karra o‘paman.
Sen borsan, shu menga bir olam,
Iymonim – ishonchim, ey Vatan!
Yangidan tugʻilar Qomusim,
Men seni yoʻrgakka oʻrayman.
Chunki sen orim ham nomusim,
Allohdan, umringni soʻrayman.
Sen – bizni chorlagan kelajak,
Kutmoqda saodat maskani.
Xalqimiz maqsadi mushatarak,
Hilpirar orzular yelkani.
Temurning adolat soʻzi bor,
Shoning bor, koʻksimiz keramiz.
Yuksalsin deb, yana, bu diyor,
Kelajakka ovoz beramiz!
Hamid IKROM
Qoʻqon universiteti talabasi
❤4👍1
QOMUSIM – NOMUSIM!
Dunyo keng olamning adog‘i yo‘qdek,
Daryo eng toshganda cho‘kar sohillar.
Alanga Quyosh ham botadi cho‘g‘dek,
Zamon o‘zgarganda to‘lar botillar.
Qachon xalq bo‘ladi bir to‘p olomon?
Qachon haq so‘z deydi gung chiqqan zabon?
Xalqning irodasi aks etmasa gar,
Qonun qonimizda oqmas hech qachon!
So‘zlayman faxr-la, ona tilimda,
Chunki huquq bergan o‘z qomusim bor.
O‘zbegim ramzisan – so‘zi dilimda,
Ajdodlar madhisan, muhri, tug‘i yor.
Har bayting farovon hayot ko‘zgusi,
Har qayding ming yillik xalqing orzusi.
Turfa millatlarga baxt va’da qilgan,
Azaliy saodat – Vatan tuyg‘usi.
Inson tabiati xatolarga boy,
Adashib to‘g‘ri yo‘l topganlar ham bor.
Jaholatga botib chaplamaylik loy,
O‘lim yo‘q – jon olmas bizda hech bir dor.
Inson sha’ni ulug‘, toptalmas qadri,
Allohning omonat bandasi ozod.
Hayoti dahlsiz, sinalmas sabri,
Ta’qib qilinmaydi iymon-e’tiqod.
Mulki bor xotirjam bo‘lsin umrbod,
Unga tahdid bo‘lmas, qonun – kafolat.
Gar ilm sohibi, yo qilsa ijod,
O‘z ishida olur kengroq vakolat.
Har bir o‘g‘il qizga ilm olish farz,
Hukm bor ilohiy qiyomat qadar.
Unutma ustozning oldidagi qarz,
Navoiy nazdida, ulug‘ naqadar!
Demishlar, ilmdan yo‘q o‘zga najot,
Oldimda hamisha hayot va mamot!
Hatto qonunlarda bo‘ldi mustahkam,
Yashasin har bandi endi barhayot.
Jaholat qilichi sindi batamom,
Zalolat eshigi yopildi butkul.
Islomni, insonni qilib ehtirom,
Bu yurt Ka’basiga aylandi ko‘ngil.
Tahqirlar bo‘lmasin endi ayollar,
Yaralgandan boshlab huquqlari teng.
Ojiz deb, xo‘rlashni qilmang xayollar,
Dunyoga tor emas, nazar soling keng.
Aslida siz bo‘ling unga avliyo,
Jannat izlamasin ko‘chadan aslo.
Boqmasin sira ham o‘zgaga qiyo,
Doim tabassumda bo‘ling xush, a’lo.
Qarang, tabiat ham mehrga muhtoj,
Har bir shaxs g‘amxo‘rlik qilishi kerak.
Har giyoh yashnasa, topsa gar rivoj,
Sog‘lom muhit uzra unar kelajak.
Yosh avlod – oila, Vatan ravnaqi,
Unutma ajdodlar qoni oqishin.
Hidoyatni topmoq – o‘rganmoq haqi,
Allohga bu amal bilgin yoqishin.
Go‘zal ism qo‘yib haqqin ado et,
Halol luqma berib, asra vijdonni.
Berilgan in’omning qadriga sen yet,
O‘zingdan qoldirgin komil insonni.
Quyoshdan issiqroq, tog‘lardek qoim,
Axborot makoni bugun bu zamin.
Ey mening soddadil, jurnalist singlim,
Yolg‘on-bo‘xtonlarda bo‘lmagin zomin.
Sen hur fikrlaysan, haqni so‘zlaysan,
Bilgin so‘z gohida tig‘danda o‘tkir.
Balki, uzoqroqni mudom ko‘zlaysan,
Sen yaxshisi fisqu fasodni o‘ldir.
Yordam ber Senator, deputat og‘am,
Nohaqlik qoshida qilmagin sukut.
Fuqaro dardiga bo‘lgin chin malham,
Oliy sud – adolat tarozin teng tut.
Yurtboshim boshlagan ezgu islohot,
Ertami yo indin berar mevasin.
Bilimli yoshlardan bo‘lgan inshoot,
Aslo yo‘qotmagay asl jilvasin.
Yozilgan har so‘zi hayotga doxil,
Bu mening va sening or-nomusimiz!
Yuzdan ortiq millat gar bo‘lsak ahil,
Boshlar saodatga shu qomusimiz.
Hamid IKROM
Qo‘qon universiteti talabasi
Dunyo keng olamning adog‘i yo‘qdek,
Daryo eng toshganda cho‘kar sohillar.
Alanga Quyosh ham botadi cho‘g‘dek,
Zamon o‘zgarganda to‘lar botillar.
Qachon xalq bo‘ladi bir to‘p olomon?
Qachon haq so‘z deydi gung chiqqan zabon?
Xalqning irodasi aks etmasa gar,
Qonun qonimizda oqmas hech qachon!
So‘zlayman faxr-la, ona tilimda,
Chunki huquq bergan o‘z qomusim bor.
O‘zbegim ramzisan – so‘zi dilimda,
Ajdodlar madhisan, muhri, tug‘i yor.
Har bayting farovon hayot ko‘zgusi,
Har qayding ming yillik xalqing orzusi.
Turfa millatlarga baxt va’da qilgan,
Azaliy saodat – Vatan tuyg‘usi.
Inson tabiati xatolarga boy,
Adashib to‘g‘ri yo‘l topganlar ham bor.
Jaholatga botib chaplamaylik loy,
O‘lim yo‘q – jon olmas bizda hech bir dor.
Inson sha’ni ulug‘, toptalmas qadri,
Allohning omonat bandasi ozod.
Hayoti dahlsiz, sinalmas sabri,
Ta’qib qilinmaydi iymon-e’tiqod.
Mulki bor xotirjam bo‘lsin umrbod,
Unga tahdid bo‘lmas, qonun – kafolat.
Gar ilm sohibi, yo qilsa ijod,
O‘z ishida olur kengroq vakolat.
Har bir o‘g‘il qizga ilm olish farz,
Hukm bor ilohiy qiyomat qadar.
Unutma ustozning oldidagi qarz,
Navoiy nazdida, ulug‘ naqadar!
Demishlar, ilmdan yo‘q o‘zga najot,
Oldimda hamisha hayot va mamot!
Hatto qonunlarda bo‘ldi mustahkam,
Yashasin har bandi endi barhayot.
Jaholat qilichi sindi batamom,
Zalolat eshigi yopildi butkul.
Islomni, insonni qilib ehtirom,
Bu yurt Ka’basiga aylandi ko‘ngil.
Tahqirlar bo‘lmasin endi ayollar,
Yaralgandan boshlab huquqlari teng.
Ojiz deb, xo‘rlashni qilmang xayollar,
Dunyoga tor emas, nazar soling keng.
Aslida siz bo‘ling unga avliyo,
Jannat izlamasin ko‘chadan aslo.
Boqmasin sira ham o‘zgaga qiyo,
Doim tabassumda bo‘ling xush, a’lo.
Qarang, tabiat ham mehrga muhtoj,
Har bir shaxs g‘amxo‘rlik qilishi kerak.
Har giyoh yashnasa, topsa gar rivoj,
Sog‘lom muhit uzra unar kelajak.
Yosh avlod – oila, Vatan ravnaqi,
Unutma ajdodlar qoni oqishin.
Hidoyatni topmoq – o‘rganmoq haqi,
Allohga bu amal bilgin yoqishin.
Go‘zal ism qo‘yib haqqin ado et,
Halol luqma berib, asra vijdonni.
Berilgan in’omning qadriga sen yet,
O‘zingdan qoldirgin komil insonni.
Quyoshdan issiqroq, tog‘lardek qoim,
Axborot makoni bugun bu zamin.
Ey mening soddadil, jurnalist singlim,
Yolg‘on-bo‘xtonlarda bo‘lmagin zomin.
Sen hur fikrlaysan, haqni so‘zlaysan,
Bilgin so‘z gohida tig‘danda o‘tkir.
Balki, uzoqroqni mudom ko‘zlaysan,
Sen yaxshisi fisqu fasodni o‘ldir.
Yordam ber Senator, deputat og‘am,
Nohaqlik qoshida qilmagin sukut.
Fuqaro dardiga bo‘lgin chin malham,
Oliy sud – adolat tarozin teng tut.
Yurtboshim boshlagan ezgu islohot,
Ertami yo indin berar mevasin.
Bilimli yoshlardan bo‘lgan inshoot,
Aslo yo‘qotmagay asl jilvasin.
Yozilgan har so‘zi hayotga doxil,
Bu mening va sening or-nomusimiz!
Yuzdan ortiq millat gar bo‘lsak ahil,
Boshlar saodatga shu qomusimiz.
Hamid IKROM
Qo‘qon universiteti talabasi
❤2
MUHAMMAD YUSUF
Qalbi Muhammaddek, Yusuf yanglig‘ she’r,
Qadri qulochiga sig‘magan osmon.
Ammo kapalakdek o‘tdi bu umr,
Ko‘nglida o‘shalmay qoldi bir armon!..
Qirlarda qizlardek qizg‘aldoq yori,
Balki eslaganda bahor tug‘ilar.
Qabriga qo‘l tutib guldek ash’ori,
Hasta shoiriga asta to‘kilar.
Devona oshiqlar to‘la qir-adir,
Yoshgina yigitni entikib izlar.
Qirq yetti umrida ayirgan taqdir,
Qirchillama yoshin ko‘rmagan qizlar.
Uning turli tuman bog‘lari totli,
Uzib, totimoqdan nafsim qo‘ymas tinch.
Shoir she’rlarida xo‘p iltifotli,
Vatanga mehr ber, der bitta o‘tinch.
Onadek qalbiga eng yaqin tuyg‘u,
Qishlog‘in ishqida o‘sgan faylasuf.
Undan ayrilgan kun, eng og‘ir qayg‘u
Bo‘lgan edi yurtga Muhammad Yusuf!
Hamid IKROM
Qo‘qon universiteti talabasi
Qalbi Muhammaddek, Yusuf yanglig‘ she’r,
Qadri qulochiga sig‘magan osmon.
Ammo kapalakdek o‘tdi bu umr,
Ko‘nglida o‘shalmay qoldi bir armon!..
Qirlarda qizlardek qizg‘aldoq yori,
Balki eslaganda bahor tug‘ilar.
Qabriga qo‘l tutib guldek ash’ori,
Hasta shoiriga asta to‘kilar.
Devona oshiqlar to‘la qir-adir,
Yoshgina yigitni entikib izlar.
Qirq yetti umrida ayirgan taqdir,
Qirchillama yoshin ko‘rmagan qizlar.
Uning turli tuman bog‘lari totli,
Uzib, totimoqdan nafsim qo‘ymas tinch.
Shoir she’rlarida xo‘p iltifotli,
Vatanga mehr ber, der bitta o‘tinch.
Onadek qalbiga eng yaqin tuyg‘u,
Qishlog‘in ishqida o‘sgan faylasuf.
Undan ayrilgan kun, eng og‘ir qayg‘u
Bo‘lgan edi yurtga Muhammad Yusuf!
Hamid IKROM
Qo‘qon universiteti talabasi
✍1❤1
XAYOL VA XOTIRA
Tush ko‘rdim, tushimda bola emishman,
Bokira yellarda uchayotgan qush.
Baxtli hayotimga birgina dushman
Vaqtga xayolimda qilaman urush.
Ona qishlog‘imda jajji izlarim,
Hamon yuguradi koptok ortidan.
Boqar olislarga bola ko‘zlarim,
G‘arib musofirdek yiroq yurtidan.
Do‘stlik yashar edi konfet ta’midek,
Gohi kattalardek tutib yuzini.
Uch baho olgan kun olam g‘amidek,
Qo‘yarga joy qolmas bu jon o‘zini.
Intiq ko‘z tikkanim bobom yo‘liga,
Eslasam to‘ladi handalak bo‘yi.
Gohida buvimning ajin qo‘liga,
Boqqanim chin edi qand-qurut o‘yi.
Dadam kelganida to‘lar uyimiz,
Bir inson o‘rni va qadri shunchalik!
Oila jam bo‘lgan kunlar to‘yimiz,
Tashvish ham dilimni buzmas unchalik.
SHo‘x edim sakrasam, tegar huv osmon,
Shoh edim, shod edim, shamoldek ozod.
Birdan bu baxtimga tushdi bir gumon,
Ko‘z yumib ochguncha zum o‘tdi hayot.
Dadam dardi bilan tutindi chin do‘st,
U do‘sti do‘st emas, ko‘rindi g‘anim.
Meni va onamni qoldirib yolg‘iz,
Abadiy olamga olib ketdi jim.
So‘ngra buvim, bobom yo‘l olib bir-bir,
Shamol yuragimni qo‘ydilar siqib.
Gohi havo yetmas, nafasim og‘ir,
Bolalik ruhimdan ketdiku chiqib.
O‘tgan yillarimni qilsam sarhisob,
Topganimdan ko‘ra ko‘proq yo‘qotdim.
Men yurgan yo‘llarda armonlar serob,
Men uni tubsizlik jariga otdim.
Uyg‘ondim nihoyat tush ko‘rib uzoq,
Xotiralar eltib bola holimga.
Yuragimni tilar sog‘inchim, biroq
Yurtim eshik ochar istiqbolimga...
Hamid IKROM
Qo‘qon universiteti talabasi
Tush ko‘rdim, tushimda bola emishman,
Bokira yellarda uchayotgan qush.
Baxtli hayotimga birgina dushman
Vaqtga xayolimda qilaman urush.
Ona qishlog‘imda jajji izlarim,
Hamon yuguradi koptok ortidan.
Boqar olislarga bola ko‘zlarim,
G‘arib musofirdek yiroq yurtidan.
Do‘stlik yashar edi konfet ta’midek,
Gohi kattalardek tutib yuzini.
Uch baho olgan kun olam g‘amidek,
Qo‘yarga joy qolmas bu jon o‘zini.
Intiq ko‘z tikkanim bobom yo‘liga,
Eslasam to‘ladi handalak bo‘yi.
Gohida buvimning ajin qo‘liga,
Boqqanim chin edi qand-qurut o‘yi.
Dadam kelganida to‘lar uyimiz,
Bir inson o‘rni va qadri shunchalik!
Oila jam bo‘lgan kunlar to‘yimiz,
Tashvish ham dilimni buzmas unchalik.
SHo‘x edim sakrasam, tegar huv osmon,
Shoh edim, shod edim, shamoldek ozod.
Birdan bu baxtimga tushdi bir gumon,
Ko‘z yumib ochguncha zum o‘tdi hayot.
Dadam dardi bilan tutindi chin do‘st,
U do‘sti do‘st emas, ko‘rindi g‘anim.
Meni va onamni qoldirib yolg‘iz,
Abadiy olamga olib ketdi jim.
So‘ngra buvim, bobom yo‘l olib bir-bir,
Shamol yuragimni qo‘ydilar siqib.
Gohi havo yetmas, nafasim og‘ir,
Bolalik ruhimdan ketdiku chiqib.
O‘tgan yillarimni qilsam sarhisob,
Topganimdan ko‘ra ko‘proq yo‘qotdim.
Men yurgan yo‘llarda armonlar serob,
Men uni tubsizlik jariga otdim.
Uyg‘ondim nihoyat tush ko‘rib uzoq,
Xotiralar eltib bola holimga.
Yuragimni tilar sog‘inchim, biroq
Yurtim eshik ochar istiqbolimga...
Hamid IKROM
Qo‘qon universiteti talabasi
❤2
SHOIR
(Iqbol Mirzoga)
Oshiq qalb shoirning tirik timsoli,
Mangu yoshlik aro urar bu yurak.
Layli yo Shirinda yashar xayoli,
Mayli, shoir shundan zavqlansa kerak!
Sevgisiz shoirni ko‘rmadim aslo,
Sevgisiz ijod ham kelmasa kerak.
Yor, ona Vatanga devona Mirzo,
Quyoshdek bag‘ri cho‘g‘ yashaydi yuksak.
Abadiy yoshlikning qalbida qoling,
Abadiy yosh bo‘lsin sizdagi sevgi!
Neki tiladingiz, barini oling,
Xayollar shoirga eng kerak sezgi.
Hamid IKROM
Qo‘qon universiteti talabasi
(Iqbol Mirzoga)
Oshiq qalb shoirning tirik timsoli,
Mangu yoshlik aro urar bu yurak.
Layli yo Shirinda yashar xayoli,
Mayli, shoir shundan zavqlansa kerak!
Sevgisiz shoirni ko‘rmadim aslo,
Sevgisiz ijod ham kelmasa kerak.
Yor, ona Vatanga devona Mirzo,
Quyoshdek bag‘ri cho‘g‘ yashaydi yuksak.
Abadiy yoshlikning qalbida qoling,
Abadiy yosh bo‘lsin sizdagi sevgi!
Neki tiladingiz, barini oling,
Xayollar shoirga eng kerak sezgi.
Hamid IKROM
Qo‘qon universiteti talabasi
❤3
XAYR, MAKTAB!
Umrimning eng baxtli lahzasi,
Bolaligim ulg‘aygan makon.
Sabog‘ining qolar mazasi,
Kelajakka berarkan imkon.
O‘rindig‘im, doskam, oppoq bo‘r,
Mensiz yolg‘iz qolmas hech qachon.
Qadring endi anglaganda, ko‘r
Dilga to‘lib kelar pushaymon.
Ustozlarim bildirib tilak,
Parvoz qil deb, ko‘kka cho‘zar qo‘l.
Musichadek hapriqar yurak,
Ochilgancha orzularga yo‘l.
Ko‘zlarimda ayriliq yoshi,
Ketayapman men sendan yiroq.
Maktabimning yetsin bardoshi,
Chalinganda so‘ngi qo‘ng‘iroq...
Hamid IKROM
Qo‘qon universiteti talabasi
Umrimning eng baxtli lahzasi,
Bolaligim ulg‘aygan makon.
Sabog‘ining qolar mazasi,
Kelajakka berarkan imkon.
O‘rindig‘im, doskam, oppoq bo‘r,
Mensiz yolg‘iz qolmas hech qachon.
Qadring endi anglaganda, ko‘r
Dilga to‘lib kelar pushaymon.
Ustozlarim bildirib tilak,
Parvoz qil deb, ko‘kka cho‘zar qo‘l.
Musichadek hapriqar yurak,
Ochilgancha orzularga yo‘l.
Ko‘zlarimda ayriliq yoshi,
Ketayapman men sendan yiroq.
Maktabimning yetsin bardoshi,
Chalinganda so‘ngi qo‘ng‘iroq...
Hamid IKROM
Qo‘qon universiteti talabasi
❤3✍2
MENING JANNATIM
Balki dunyo yuz o‘girar sendan butkul,
Balki daryo senga qarshi oqar nuqul.
Unutmagin, boshinga gar tushsa mushkul,
Ota-onang qayg‘usicha musibat yo‘q.
Ulfatingning sodig‘idan xoini ko‘p,
Kulfatingga olov bo‘lar hatto bir cho‘p.
Gohi maqtab, g‘iybatingni qilarlar xo‘p,
Ota-onangchalik dilkash hamsuhbat yo‘q.
Ayoling ham balki bir kun ketar tashlab,
Farzandlaring hatto qo‘yar diling g‘ashlab.
Senda bormi, yo‘qmi, faqat, qilar talab,
Ota-onangchalik hamdam, oqibat yo‘q.
Kun keladi, chin sevging ham bo‘lar xazon,
Oshiqlarning ma’shuqlari bo‘lar arzon.
Qalbingga cho‘g‘ tushganidek to‘lar gumon,
Ota-onang sevganchalik muhabbat yo‘q.
Omad qushdek kelib-ketar yoz bor, qish bor,
Qomating ham dol bo‘ladi, sochlaring qor.
Yoshlikdagi shijoating qolmas zinhor,
Ota-onang solganchalik salobat yo‘q.
Bog‘ingdagi rayhonlardan ifor ketgan,
Tog‘ingdagi burgutlardan mador ketgan.
Kimlardandir osmon teshar kibor ketgan,
Ota-onang borligidek halovat yo‘q.
Allohga hamd, istig‘for ayt bo‘lmayin kech,
Ota-onang rozi qilu, duosin ich.
Ko‘nglini shod qilib, poklan, gunohing yech,
Haqlariga aytganchalik salovat yo‘q.
Hamid IKROM
Qo‘qon universiteti talabasi
Balki dunyo yuz o‘girar sendan butkul,
Balki daryo senga qarshi oqar nuqul.
Unutmagin, boshinga gar tushsa mushkul,
Ota-onang qayg‘usicha musibat yo‘q.
Ulfatingning sodig‘idan xoini ko‘p,
Kulfatingga olov bo‘lar hatto bir cho‘p.
Gohi maqtab, g‘iybatingni qilarlar xo‘p,
Ota-onangchalik dilkash hamsuhbat yo‘q.
Ayoling ham balki bir kun ketar tashlab,
Farzandlaring hatto qo‘yar diling g‘ashlab.
Senda bormi, yo‘qmi, faqat, qilar talab,
Ota-onangchalik hamdam, oqibat yo‘q.
Kun keladi, chin sevging ham bo‘lar xazon,
Oshiqlarning ma’shuqlari bo‘lar arzon.
Qalbingga cho‘g‘ tushganidek to‘lar gumon,
Ota-onang sevganchalik muhabbat yo‘q.
Omad qushdek kelib-ketar yoz bor, qish bor,
Qomating ham dol bo‘ladi, sochlaring qor.
Yoshlikdagi shijoating qolmas zinhor,
Ota-onang solganchalik salobat yo‘q.
Bog‘ingdagi rayhonlardan ifor ketgan,
Tog‘ingdagi burgutlardan mador ketgan.
Kimlardandir osmon teshar kibor ketgan,
Ota-onang borligidek halovat yo‘q.
Allohga hamd, istig‘for ayt bo‘lmayin kech,
Ota-onang rozi qilu, duosin ich.
Ko‘nglini shod qilib, poklan, gunohing yech,
Haqlariga aytganchalik salovat yo‘q.
Hamid IKROM
Qo‘qon universiteti talabasi
❤2
XAYOL VA XOTIRA
Tush ko‘rdim, tushimda bola emishman,
Bokira yellarda uchayotgan qush.
Baxtli hayotimga birgina dushman
Vaqtga xayolimda qilaman urush.
Ona qishlog‘imda jajji izlarim,
Hamon yuguradi koptok ortidan.
Boqar olislarga bola ko‘zlarim,
G‘arib musofirdek yiroq yurtidan.
Do‘stlik yashar edi konfet ta’midek,
Gohi kattalardek tutib yuzini.
Uch baho olgan kun olam g‘amidek,
Qo‘yarga joy qolmas bu jon o‘zini.
Intiq ko‘z tikkanim bobom yo‘liga,
Eslasam to‘ladi handalak bo‘yi.
Gohida buvimning ajin qo‘liga,
Boqqanim chin edi qand-qurut o‘yi.
Dadam kelganida to‘lar uyimiz,
Bir inson o‘rni va qadri shunchalik!
Oila jam bo‘lgan kunlar to‘yimiz,
Tashvish ham dilimni buzmas unchalik.
SHo‘x edim sakrasam, tegar huv osmon,
Shoh edim, shod edim, shamoldek ozod.
Birdan bu baxtimga tushdi bir gumon,
Ko‘z yumib ochguncha zum o‘tdi hayot.
Dadam dardi bilan tutindi chin do‘st,
U do‘sti do‘st emas, ko‘rindi g‘anim.
Meni va onamni qoldirib yolg‘iz,
Abadiy olamga olib ketdi jim.
So‘ngra buvim, bobom yo‘l olib bir-bir,
Shamol yuragimni qo‘ydilar siqib.
Gohi havo yetmas, nafasim og‘ir,
Bolalik ruhimdan ketdiku chiqib.
O‘tgan yillarimni qilsam sarhisob,
Topganimdan ko‘ra ko‘proq yo‘qotdim.
Men yurgan yo‘llarda armonlar serob,
Men uni tubsizlik jariga otdim.
Uyg‘ondim nihoyat tush ko‘rib uzoq,
Xotiralar eltib bola holimga.
Yuragimni tilar sog‘inchim, biroq
Yurtim eshik ochar istiqbolimga...
Hamid IKROM
Qo‘qon universiteti talabasi
Tush ko‘rdim, tushimda bola emishman,
Bokira yellarda uchayotgan qush.
Baxtli hayotimga birgina dushman
Vaqtga xayolimda qilaman urush.
Ona qishlog‘imda jajji izlarim,
Hamon yuguradi koptok ortidan.
Boqar olislarga bola ko‘zlarim,
G‘arib musofirdek yiroq yurtidan.
Do‘stlik yashar edi konfet ta’midek,
Gohi kattalardek tutib yuzini.
Uch baho olgan kun olam g‘amidek,
Qo‘yarga joy qolmas bu jon o‘zini.
Intiq ko‘z tikkanim bobom yo‘liga,
Eslasam to‘ladi handalak bo‘yi.
Gohida buvimning ajin qo‘liga,
Boqqanim chin edi qand-qurut o‘yi.
Dadam kelganida to‘lar uyimiz,
Bir inson o‘rni va qadri shunchalik!
Oila jam bo‘lgan kunlar to‘yimiz,
Tashvish ham dilimni buzmas unchalik.
SHo‘x edim sakrasam, tegar huv osmon,
Shoh edim, shod edim, shamoldek ozod.
Birdan bu baxtimga tushdi bir gumon,
Ko‘z yumib ochguncha zum o‘tdi hayot.
Dadam dardi bilan tutindi chin do‘st,
U do‘sti do‘st emas, ko‘rindi g‘anim.
Meni va onamni qoldirib yolg‘iz,
Abadiy olamga olib ketdi jim.
So‘ngra buvim, bobom yo‘l olib bir-bir,
Shamol yuragimni qo‘ydilar siqib.
Gohi havo yetmas, nafasim og‘ir,
Bolalik ruhimdan ketdiku chiqib.
O‘tgan yillarimni qilsam sarhisob,
Topganimdan ko‘ra ko‘proq yo‘qotdim.
Men yurgan yo‘llarda armonlar serob,
Men uni tubsizlik jariga otdim.
Uyg‘ondim nihoyat tush ko‘rib uzoq,
Xotiralar eltib bola holimga.
Yuragimni tilar sog‘inchim, biroq
Yurtim eshik ochar istiqbolimga...
Hamid IKROM
Qo‘qon universiteti talabasi
❤3