Мята и Луна — тихая гавань для души.

من دلم نمیخواد فقط دوستت داشته باشم؛
دلم میخواد زندگیت رو زندگی کنم.
دلم میخواد صبح‌ هایی باشه که اولین چیزی که میبینم تو باشی، شب‌ هایی که خستگیمون رو کنار هم جا بذاریم و با خیال راحت بخوابیم.
دلم میخواد باهم غذا درست کنیم، سر چیزهای بی‌ اهمیت بحث کنیم، وسط آشپزی بخندیم، برای هم چای بریزیم، فیلم ببینیم و نصفش رو از بس حرف زده‌ایم نفهمیم.
دلم میخواد روزهای معمولیمون هم قشنگ باشند؛
همان روزهایی که هیچ اتفاق خاصی نیفتاده، اما تو کنارمی و همین برای خوب بودنشون کافیست.
می‌خوام وقتی خسته‌ای، خونه‌‌ی امنت من باشم؛
وقتی خوشحالی، اولین کسی باشم که دلت می‌خواد خبرش کنی؛
وقتی دنیا زیادی سنگین شد، جایی داشته باشی که لازم نباشه خودت را قوی نشون بدی.
من از تو یک «دوست داشتنِ» دور و قشنگ نمیخوام که فقط در پیام‌ها و دلتنگی‌ها خلاصه بشه‌.
دلم میخواد یک روز برسه که دیگه «کاش کنارم بودی» نداشته باشیم.
فقط تو باشی و من،
و یک زندگی ساده که پر باشه از هزاران چیز کوچیک مشترک.
چون من تو رو فقط برای دوست داشتن نمی‌خوام..!
برای زندگی کردن می‌خوام.
برای تمام روزهایی که قراره بیاد.
برای خونه‌ای که هنوز نداریم،
برای خاطراتی که هنوز نساخته‌ایم،
برای تموم «بعدا باهم انجامش میدیم»هایی که هنوز منتظر ما هستند.
من دلم میخواد یه روز، وسط همون زندگی معمولی، یک لحظه بهت نگاه کنم و با خودم بگم..
«بالاخره رسیدیم به همون جایی که تمام این مدت آرزویش رو داشتیم.»

عاشقِ تو شدن شبیه کشف یه اتاق مخفی
تو قلبم بود که فقط برای تو ساخته شده.