⭐️ نوستالژیِ کنکور

این ۲ هفته‌ای که گذشت از پرفشارترین بازه‌های زندگیم بود از نظر کاری، چندین ددلاین داشتیم و پشت سر هم هر روز باید کارهای مختلفی ارائه می‌دادم.

پنج‌شنبه صبح که ددلاین‌ها تموم شد لیست کارها رو نوشتم، این‌که چقدر وقت گرفتن و چند ساعت تونستم بخوابم هر روز، و هیچ وقتی در زندگیم مشابه این بازه نبود، جز چند هفته‌ی آخر منتهی به کنکور. این ۲ هفته میانگین ۳ ساعت و نیم تونستم هر شب بخوابم، فقط سال کنکور این‌طوری پیش میومد بخوابم.

کنکور سال ما همون سالی برگزار شد که کرونا اومد و همه‌جا قرنطینه بود، ۴ ماه منتهی به کنکور رو تقریبا با زیر ۱۰ نفر در ارتباط بودم و جز درس، کار دیگری برای انجام نداشتم. این ۲ هفته هم همین‌طوری بود، با این تفاوت که به خاطر شرایط زندگی در آمریکا با تعداد خیلی بیشتری در ارتباط بودم، ولی خیلی کمتر از بازه‌های دیگه‌ی این یک سال.

از دوران کنکور هم خاطرات خیلی خوبی در ذهنم باقی مونده، اون حجم focus و تلاش برای یک هدف خاص رو در دوران کارشناسی ابدا نداشتم، این ماه هم مشابه دوران کنکور شده بود که اهداف کاملا مشخص بودن و بدون وقفه براشون زمان می‌ذاشتم.

شاید یکی از کمیاب‌ترین چیزها در زندگی بزرگسالی، همین وضوحه؛ که بدونی دقیقاً کجایی، چی می‌خوای و وقتت باید کجا بره. کنکور این وضوح رو اجباری می‌کرد. این ۲ هفته هم همین‌طور بود برام.

✈️ @Mirage_Notes

⭐️ The Odyssey

همه‌ی بدبختی‌های زندگی رو کنار بذارید و تریلر فیلم جدید کریستوفر نولان رو ببینید، خود فیلم ۱۷ جولای اکران می‌شه، دقیقا ۲ ماه و ۲ هفته دیگه. بودجه‌ی فیلم هم تقریبا ۲۵۰ میلیون دلار هست که می‌شه گرون‌ترین فیلم نولان.

اودیسه قدیمی‌ترین داستان ادبیاتِ غربه. هومر این داستان رو تقریباً سه‌هزار سال پیش نوشته؛ داستانِ Odysseus که بعد از ده سال جنگِ Troy، ده سال دیگه تو دریا در راهِ خونه‌شه. نه به خاطرِ ضعف یا بدشانسی، به خاطرِ دشمنیِ خدایان. هر بار که بهِ Ithaca نزدیک می‌شه، یه بلایی سرش میاد. بلاهای مختلف از جمله گِردابِ مرگ همه در حالی که توی خونه‌ش، ادعا می‌کنن زنش رو عقد می‌کنن

پی‌نوشت: این بخش داستانش رو تو آزمایشگاه شنیدم و بعدش یکم درباره‌ش سرچ زدم.

لینک تریلر:
🔗 https://www.youtube.com/watch?v=f_bKjZeJBBI

✈️ @Mirage_Notes

⭐️ Claude Code Leak

روز آخر March یک اتفاق جالبی تو دنیای AI افتاد که خیلی این‌جا هم درباره‌ش صحبت شد.
یک اشتباه انسانی باعث شد که یکی از secretهای صنعت AI فاش بشه.

شرکت آنتروپیک (سازنده‌ی Claude) یک فایل source map رو به اشتباه تو یک دایرکتوری عمومی گذاشت. این فایل مسیر برگشت به کد اصلی رو باز می‌کرد؛ یعنی عملاً بیش از ۵۰۰ هزار خط سورس‌کد Claude Code در دسترس بود. تا آنتروپیک بفهمه و فایل رو حذف کنه، کد قبلاً چند بار mirror شده بود و روی GitHub پخش شده بود.

واکنش آنتروپیک؟ بیش از ۸۱۰۰ درخواست DMCA Takedown. یعنی استفاده از قانون حق مالکیت فکری آمریکایی که اجازه می‌ده از پلتفرم‌هایی مثل GitHub بخوای محتوایی که ادعا می‌کنی نقض کپی‌رایتته رو بدون نیاز به حکم دادگاه، فوری حذف کنن. پلتفرم هم موظفه سریع اقدام کنه وگرنه خودش مسئول می‌شه.

⭐️ اما چرا این لیک انقدر حساسه؟
چون چیزی که لیک شده مربوط به معماری داخلی مدل‌ها نیست، بلکه اون چیزیه که کنترل می‌کنه این مدل‌ها چطور با هم و با ابزارهای مختلف کار می‌کنن؛ همون چیزی که بهش agentic framework می‌گن. اینکه چطور context برای هر درخواست ساخته می‌شه و چطور AI می‌تونه مستقل تصمیم بگیره و ابزار استفاده کنه.

💳 یه سوال حقوقی جالب هم به وجود اومده
به نظر حدود ۹۰٪ از Claude Code توسط خود Claude نوشته شده. حالا سوال اینه که اگه کد رو AI نوشته، آنتروپیک دقیقاً چه حقی رو داره که ادعا کنه؟ دادگاه‌های آمریکا بارها گفتن آثار کاملاً خودمختار AI حق کپی‌رایت ندارن و انسان باید عنصر اصلی خلق اثر باشه.

👥 حالا جواب جامعه‌ی توسعه‌دهنده‌ها چی بوده؟ محصولی به نام Claw-Code
یه توسعه‌دهنده‌ی کره‌ای به کمک Codex، یه پیاده‌سازی مستقل از همون معماری نوشت به اسم Claw-Code؛ سریع‌ترین ریپازیتوری در تاریخ GitHub از نظر رشد. این پروژه ادعا می‌کنه هیچ فایل اختصاصی آنتروپیک توش نیست و یه بازنویسی مستقله. Elon Musk's xAI هم ازش استقبال کرده.

🔗 https://www.heise.de/en/news/Claude-Code-Leak-8100-Takedown-Requests-and-the-Birth-of-Claw-Code-11279674.html

✈️ @Mirage_Notes

⭐️ سوال تکراریِ PhD یا Industry؟

هفته‌ی پیش توئیتی از Wayne Chi، دانشجوی PhD کامپیوتر دانشگاه CMU تو feed توئیتر اومد برام، که داشت درباره‌ی تفاوت‌های research در دانشگاه و صنعت صحبت می‌کرد.

دیدگاه جالبی داشت، مخصوصا ازین بابت که بعد گرفتن مستر از USC، چندین سال تو آمازون کار کرده و بعدش تصمیم گرفته PhD رو هم در CMU بخونه.

🔻 یکی از نظراتش درباره این بود که «در industry research، سخته روی یه مسئله‌ی واحد برای مدت طولانی کار کنی. Timelineها عوض می‌شن و انگیزه‌های product تغییر می‌کنن.» به این اضافه کنید organization restructureهای بی‌پایان رو
عینا همین حرف در یکی از سمینارهای ماه گذشته‌ی دانشکده بیان شد، با این هدف که انگیزه‌ی دکتری گرفتن در دوران حال حاضر رو تعریف کنند.

🔺 یکی از کامنت‌های توئیت اشاره کرده به بلاگ پست معروف Karpathy درباره‌ی این‌که چه کسی باید PhD بگیره. Karpathy سال‌هاست این سوال رو با یک ساختار منظم‌تری جواب داده، ولی point جواب همونیه که Wayne Chi هم داره می‌گه.
برای کسایی که می‌خوان هم کار صنعتی بکنند و هم ریسرچ، پوزیشن Industrial PhD تعریف شده در حال حاضر؛ پوزیشنی که انعطاف آکادمیا، پول industry و compute واقعی رو شامل می‌شه. در ایران خیلی مرسوم نیست، ولی تو آمریکا و اروپا مدل رایجیه، البته که پوزیشن‌های فوق‌العاده رقابتی داره.

🔹 و نهایتا نکته‌ی آخر درباره‌ی این بود که در industry کمتر می‌تونی انتخاب کنی با کی کار کنی، ولی در عوض coauthorship dramaها و networkingهای بی‌نتیجه هم کمتره، در حالی که در PhD و آکادمیا، انتخاب collaboratorها عموما با خود شخص هست و دست بازتری داره، و می‌تونه با هر کسی علاقه‌منده کار کنه و یا اگر با کسی مایل نیست کار کنه، کار نکنه.

لینک توئیت:
🔗 https://x.com/iamwaynechi/status/2000310203032506559

پی‌نوشت: عکس از توئیتی هست که توسط Wayne در توئیت اصلی quote شده و درباره‌ش نظر داده.

✈️ @Mirage_Notes

⭐️ Hantavirus

یه کشتی تفریحی هلندی به اسم MV Hondius اول آپریل از اوشوآیای آرژانتین حرکت کرد. مسافرانش قرار بود تجربه‌ی سفر به جنوب رو داشته باشن. ولی ظاهراً یه زوج قبل از سوار شدن، در یک تور پرنده‌نگری از یک محل دفن زباله بازدید کرده بودن؛ همون‌جایی که احتمالاً با جوندگانِ حامل ویروسِ هانتا تماس پیدا کردن.

🔻 چی شد؟
۱۱ آپریل اولین نفر روی کشتی مُرد. همسرش بعد از پیاده شدن در جزیره‌ی سنت هلنا، ۲ روز بعد تو ژوهانسبورگ فوت کرد. نفر سوم هم روی عرشه مرد. تا الان ۸ نفر آلوده شدن، از جمله یک نفر که بعد از ترک کشتی خودش رفت پیش دکتر و در زوریخ تشخیص بیماری‌ش داده شد.
نگرانی اصلی این‌جاست که از بین همه‌ی گونه‌های هانتاویروس، فقط همین یکی، نوع آندس، می‌تونه بین انسان‌ها هم منتقل بشه.

🔻 چرا این خبر دنیا رو درگیر کرد؟
چون کشتی با حدود ۱۵۰ نفر مسافر از ملیت‌های مختلف (آمریکایی، هلندی، استرالیایی، انگلیسی و...) وسط اقیانوس بود و جایی برای تخلیه نداشت. کیپ‌ورد نتونست کمک کنه. حاکم منطقه‌ای جزایر قناری هم وتو کرد که کشتی بیاد، دولت مرکزی اسپانیا این وتو رو نادیده گرفت.
دیروز صبح کشتی به تنریف رسید. مسافرا با لباس‌های محافظ آبی از کشتی پیاده شدن و با پروازهای اختصاصی به کشورهاشون برمی‌گردن.
سازمان بهداشت جهانی گفته ۴۲ روز پایش لازمه، چون دوره‌ی نهفتگی ویروس تا ۸ هفته‌ست. مدیر WHO هم مستقیم خطاب به مردم تنریف گفت: «این کووید نیست.»

یادآوری مفیدی بود که پاندمی تروما داره.

✈️ @Mirage_Notes

⭐️ دستیار هوش مصنوعی Mira در تلگرام

هفته‌ی پیش متنی تو کانال‌های tech می‌دیدم با این تیتر که «تلگرام دستیار جدیدش بنام میرا رو معرفی کرد». ولی واقعیت اینه که Mira اصلاً محصول رسمی تیم توسعه‌ی تلگرام نیست.

🔻 داستانِ واقعی چیه؟
میرا (@mira) توسط The Open Platform ساخته شده، همون تیمی که Telegram Wallet رو توسعه داده. این یعنی Mira محصول خود تلگرام نیست، محصول نزدیک‌ترین شریک اکوسیستمیِ تلگرامه. همین رابطه، به علاوه‌ی آیدیِ رند @mira، باعث شده خیلیا تصور کنن این ربات رو خود پاول دورف منتشر کرده.

🔺 امکانات و اهمیتِ Integration قابلیت‌های رایگانش

جستجو، تحلیل تصویر، تبدیل صدا به متن، baseline مدل‌های امروزیه. نقطه‌ی تمایزش اتصال به بیش از ۲۰۰ سرویس خارجی، حافظه‌ی بلندمدت، و اجرای چندمرحله‌ای روی اکوسیستم TON هست. بخش پولی هم به خاطر هزینه‌ی بالای compute برای پردازش‌های سنگین با محدودیت‌های منطقی ارائه شده.

بخش جالبی که درباره‌ش می‌خوندم اینه که زیرساختش روی Cocoon اجرا می‌شه، یک شبکه‌ی محاسباتیِ محرمانه‌ی decentralized روی TON که خود شما هم می‌تونید روی GPU ران بگیرید (لینکش رو پایین پیام قرار دادم). یعنی ادعای حریم خصوصی در پردازش داده‌ها، نه فقط یه چت‌باتِ ساده با API.

Confidential Compute Open Network (COCOON) – Decentralized AI Inference on TON:
🔗 https://github.com/TelegramMessenger/cocoon

✈️ @Mirage_Notes

⭐️ متا، هوش مصنوعی و کارمندهای ناراضی

نیویورک تایمز یک گزارش جالبی منتشر کرده درباره‌ی اتفاقاتی که این روزها داخل متا افتاده. شرکت تصمیم گرفته خودش رو از یک شرکت اینترنتی به یک شرکت AI تبدیل کنه، و این گذار، روند سختی برای ۷۸ هزار کارمندش داشته.

ماه گذشته متا تو یک پست داخلی به کارمندهای آمریکایی‌ش اعلام کرد که از این به بعد هر چی تایپ می‌کنند، حرکت ماوس‌شون، جایی که کلیک می‌کنند و چیزی که روی صفحه می‌بینند، ضبط و track می‌شه. هدف؟ جمع‌آوری دیتا برای train کردن مدل‌های AI شرکت، که یاد بگیرند «آدم‌ها واقعا چطوری کارهای روزمره‌شون رو با کامپیوتر انجام می‌دن.»

🔻 وقتی یک نفر تو کامنت‌ها پرسید «چطوری می‌تونیم opt-out کنیم؟»، Andrew Bosworth که CTO شرکته جواب داد: «روی لپ‌تاپ شرکتی گزینه‌ای برای opt-out وجود نداره.» کارمندها با بیش از ۱۰۰ ایموجی عصبانی واکنش نشون دادن.

🤖 اما داستان فقط tracking نیست. متا داره استفاده از ابزارهای AI رو در performance review کارمندها لحاظ می‌کنه. یک داشبورد داخلی هم گذاشتن که میزان مصرف «توکن» هر کارمند رو نمایش می‌ده (هر توکن تقریبا معادل ۴ کاراکتر متن). کار به جایی رسیده که بعضی کارمندها انقدر AI agent ساختن، که مجبور شدن agentهایی بسازن که agentهای دیگه رو پیدا کنند، و agentهایی که agentها رو rate کنند :)

💳 و در نهایت، خبر تعدیل. متا اعلام کرده که ۱۰٪ نیروهاش (حدود ۸ هزار نفر) رو ۲۰ می تعدیل می‌کنه، تا هزینه‌های سنگین AI رو جبران کنه. بعضی کارمندها نگرانن که داشتن جایگزین‌های AI خودشون رو train می‌کردن. تو فضای داخلی شرکت، meme و سایت‌های شمارش معکوس تا روز تعدیل دست به دست می‌چرخه، یکی‌شون اسمش هست «Big Beautiful Layoff».

📑 این گزارش رو که می‌خوندم، یاد پست قبلی‌م درباره‌ی تعدیل آمازون افتادم. الگو داره یکم عوض می‌شه؛ قبلا تعدیل‌ها بیشتر برای بهینه‌سازی هزینه و correction بعد از over-hiring دوران کرونا بود، ولی الان داره به بهانه‌ی AI انجام می‌شه. Susan Li، به عنوان CFO متا، تو کال با سرمایه‌گذارها گفته: «ما واقعا نمی‌دونیم سایز بهینه‌ی شرکت در آینده چقدره.»

به قول استاد دانشگاه واشنگتن که تو مقاله نقل شده: «هنوز هیچ playbook ای برای AI در محیط کار وجود نداره.» و خب متا داره به سخت‌ترین شکل ممکن این playbook رو می‌نویسه.

🔽 لینک مقاله:
🔗 Meta’s Embrace of A.I. Is Making Its Employees Miserable

✈️ @Mirage_Notes

⭐️ هیچ‌چیز اهمیت نداره، وقتی همه‌چیز رایگانه

یک مقاله‌ی فوق‌العاده در The Atlantic خوندم از Noah Hawley (سازنده‌ی سریال Fargo)، که سال ۲۰۱۸ مهمون مراسم خصوصی Campfire جف بزوس بوده و حالا بعد از ۸ سال، تجربه‌ش رو نوشته.

🔻 مراسم Campfire چیه؟
یک رویداد سالانه‌ی خصوصی که بزوس ۸۰ نفر آدم خاص (سلبریتی، نویسنده، دانشمند) رو دعوت می‌کنه به یک resort در سانتا باربارا. جت‌های شخصی، امنیت اختصاصی از لاس‌وگاس، و سخنرانی‌هایی شبیه TED Talk با حضور قاضی دیوان عالی و نوبلیست‌ها. سوال مشترک اکثر مهمون‌ها این بود: «من اصلا اینجا چیکار می‌کنم؟»

🎙 لحظه‌ی کلیدی مقاله
همسر Hawley اون آخر هفته از روی چمن خیس لیز می‌خوره و مچ دستش می‌شکنه. روز آخر، Hawley برای اولین بار با بزوس رو در رو می‌شه و موضوع رو بهش می‌گه، نه برای شکایت، فقط یک ارتباط انسانی ساده بین دو پدر. واکنش بزوس؟ نه گفت متاسفم، نه پرسید چیزی نیاز دارید. فقط یک قیافه‌ی عجیب گرفت و دستیارش بلافاصله اومد و ازش دورش کرد.

نویسنده می‌گه: «وقتی فرصتی برای همدلی، حتی همدلیِ نمایشی، بهش داده شد، فرار رو انتخاب کرد.»

📑 تز اصلی مقاله Hawley می‌گه واقعا ثروتمند بودن یعنی این‌که همه چیز عملا رایگان بشه. هر دارایی‌ای رو می‌تونی به دست بیاری ولی هیچ‌چیزی رو نمی‌تونی از دست بدی، چون برای تریلیونرهای آینده، هیچ سطحی از ضرر، جایگاه و قدرت‌شون رو تغییر نمی‌ده. کلمه‌ی «شکست» برای این‌ها از معنا تهی شده.

📊 دهه‌ها پژوهش روان‌شناسی نشون داده استدلال اخلاقی از طریق consequence شکل می‌گیره؛ دیدن اثر کارهات روی بقیه و گرفتن فیدبک صادقانه. وقتی می‌تونی هر اشتباهی رو بخری و هر مخالفی رو اخراج کنی، اون مکانیزم پایه‌ای که بهت یاد می‌ده «بقیه آدم‌ها هم واقعی‌ان» خاموش می‌شه.

🟥 از نکات جالب دیگه‌ی مقاله، اشاره به شیفت فلسفی بعد از انتخابات ۲۰۲۴ بین تک‌بیلیونرها بود، علیه مفهوم empathy. ماسک، همدلی رو «ضعف بنیادینِ تمدن غرب» نامیده. و خب، اگر همدلی مشکله، نداشتنش دیگه نقص نیست، یک مزیته.

🔻 مقایسه‌ای هم گذاشته بین رابرباران قرن نوزدهم و بیلیونرهای امروز. اون‌ها هرچقدر بی‌رحم بودن، حداقل با دنیا درگیر بودن و از قدرتشون استفاده می‌کردن جهان رو شکل بدن. ولی بیلیونرهای امروز یک disassociation کامل دارن از واقعیتِ علت و معلول. دیگه نیازی نمی‌بینن دنیا رو تغییر بدن تا موفق بشن، چون موفقیتشون از پیش تضمین شده، فارغ از این‌که چه بلایی سر بقیه‌ی ما بیاد.

📊 لینک مقاله:
🔗 What I Learned About Billionaires at Jeff Bezos’s Private Retreat

✈️ @Mirage_Notes

📁 سوال مصاحبه کاری

۲۵ تا اسب داریم، تو هر مسابقه ۵ تا اسب می‌تونن بدوند، با کم‌ترین تعداد مسابقه می‌خوایم ۵ تا اسب سریع از بین این ۲۵ تا رو پیدا کنیم، چندتا مسابقه نیازه برگزار کنیم؟

✈️ @Mirage_Notes

📁 جوابِ سوال بالا

این یه سوال کلاسیک مصاحبه‌ی گوگله که معمولاً برای پوزیشن Business Operations Analyst (و گاهی نقش‌های مهندسی) ازش استفاده می‌شه. روی Glassdoor هم گزارش شده و سال‌هاست بحث‌برانگیزه، چون خیلی‌ها جواب اشتباه می‌دن (مخصوصاً جوابِ معروفِ ۷ که مالِ پیدا کردنِ ۳ تا اسبِ سریعه، نه ۵ تا).

🐎 فرض‌های مسئله
تو هر مسابقه حداکثر ۵ تا اسب می‌تونن بدوند.
کرنومتر در کار نیست، فقط ترتیبِ نسبیِ اسب‌ها تو هر مسابقه مشخص می‌شه.
اسب‌ها سرعتِ ثابت دارن (خسته نمی‌شن).

🎯 جواب: ۹ مسابقه

🧩 راه‌حل:

۱) ۵ مسابقه‌ی اول (مسابقه‌های ۱ تا ۵): ۲۵ اسب رو به ۵ گروهِ ۵تایی تقسیم می‌کنیم: A، B، C، D، E. هر گروه یه مسابقه می‌ده. حالا داخلِ هر گروه ترتیب رو می‌دونیم: A1 > A2 > A3 > A4 > A5 (همین‌طور برای B تا E)

۲) مسابقه‌ی ششم، مسابقه‌ی برنده‌ها: بینِ A1، B1، C1، D1، E1 مسابقه می‌ذاریم. فرض کنیم نتیجه بشه: A1 > B1 > C1 > D1 > E1 پس A1 قطعاً سریع‌ترینِ کلِ ۲۵ تاست.

۳) حذف کاندیداهایی که محاله تو Top 5 باشن:
کلِ گروهِ E حذف (چون E1 پنجم شده، یعنی حداقل ۴ تا اسب ازش سریع‌ترن).
از گروه D: اسب D1 چهارمه و خودش می‌تونه نهایتاً چهارم بشه، ولی D2 به بعد همه حذف. پس از گروهِ D فقط D1 می‌مونه.
از گروه C: فقط C1 و C2 می‌مونن (C3, C4, C5 حذف).
از گروه B: فقط B1, B2, B3 می‌مونن (B4, B5 حذف).
از گروه A هم A2, A3, A4, A5 همه کاندیدا هستن (چون A1 اولِ کل هست، بقیه‌ی گروهش هم می‌تونن تو Top 5 باشن).

کاندیداهای باقی‌مونده برای جایگاه‌های ۲ تا ۵:

A2, A3, A4, A5, B1, B2, B3, C1, C2, D1

پس ۱۰ اسب تا اسب برای ۴ جا داریم.

۴) مسابقه‌ی هفتم، تعیینِ جایگاهِ دوم: بعد از مسابقه‌ی ۶، فقط دو اسب شانسِ جایگاهِ دوم رو دارن: A2 و B1 (چون فقط A1 ازشون سریع‌تره؛ بقیه‌ی اسب‌ها حداقل ۲ اسبِ سریع‌تر بالای سرشون دارن). پس این اسب‌ها رو می‌دوونیم: A2, B1, C1, D1, E1
فرض کنیم نتیجه A2 > B1 > C1 > D1 > E1 هست، پس A2 دومِ کل می‌شه. حالا حذف‌های زنجیره‌ای این‌طوریه:
اسب A2 از B1 سریع‌تر شد پس ۲ اسب از B1 سریع‌ترن (A1, A2)، پس B4 حذف (چون ۵ اسب ازش سریع‌ترن: A1, A2, B1, B2, B3). اسب C1: نسبت به خودش ۳ اسبِ سریع‌تر هست، پس اسب C3 حذف.
اسب D1: نسبت به خودش ۴ اسبِ سریع‌تر داره، پس D2 حذف.
اسب E1: نسبت به خودش ۵ اسبِ سریع‌تر داره، پس خودِ E1 و کلِ گروهِ E حذف.
کاندیداهای باقی‌مانده برای ۳ جای باقی‌مانده: A3, A4, A5, B1, B2, B3, C1, C2, D1 می‌شه مجموعا ۹ تا.

۵) مسابقه‌ی هشتم، تعیینِ جایگاهِ سوم: کاندیداهای جایگاهِ سوم فقط A3 و B1 هستن (بقیه ≥۳ اسبِ سریع‌تر بالای سرشون دارن). این دو رو با قوی‌ترین بقیه می‌دوونیم: A3, B1, B2, C1, D1 فرض کنیم نتیجه: A3 > B1 > C1 > B2 > D1، پس اسب A3 سومِ کل می‌شه. حالا حذف‌های زنجیره‌ای این‌طوریه:
نسبت به اسب B1 الان ۳ اسبِ سریع‌تر داریم (A1, A2, A3) پس B3 حذف (۵ اسب ازش سریع‌ترن: A1, A2, A3, B1, B2).
اسب C1: نسبت به خودش ۴ اسبِ سریع‌تر داره پس C2 حذف.
اسب D1: نسبت به خودش ۵ اسبِ سریع‌تر داره پس خودِ D1 حذف.
کاندیداهای باقی‌مانده: A4, A5, B1, B2, C1 می‌شه دقیقاً ۵ اسب برای ۲ جای باقی‌مانده.

۶) مسابقه‌ی نهم، تعیینِ جایگاه‌های چهارم و پنجم: هر ۵ کاندیدای باقی‌مانده رو با هم می‌دوونیم: A4, A5, B1, B2, C1، نهایتا اسب اولِ این مسابقه = چهارمِ کل و اسب دومِ این مسابقه = پنجمِ کل

💳 جمع‌بندی: ۵ (مسابقه‌ی گروهی) + ۱ (مسابقه‌ی برنده‌ها) + ۳ (تعیینِ جایگاه‌های ۲ تا ۵) = ۹ مسابقه

هر مسابقه جایگاه یکی رو مشخص می‌کنه و تو هر مسابقه فقط ۲ اسب اصلاً شانسِ جایگاهِ بعدی رو دارن و مسابقه بینشون قضاوت می‌کنه؛ بقیه‌ی شرکت‌کننده‌ها برای جمع‌آوریِ اطلاعاتِ بیشتر و حذفِ زنجیره‌ای هستن.

جوابِ معروفِ «۷ مسابقه» که خیلی جاها دیده می‌شه، مربوط به نسخه‌ی ساده‌ترِ سواله که می‌خواد فقط Top 3 رو پیدا کنه.

🔗 25 horses, 5 race tracks. How many races you have to run to select top 5 horses?

✈️ @Mirage_Notes

⭐️ اشتباهات جو روگان، صاحب پادکست سابقا شماره ۱ جهان

یک ویدیو دیدم که تحلیل می‌کرد چرا پادکست The Joe Rogan Experience که زمانی رتبه‌ی اول جهان از نظر تعداد viewer بود، الان به رتبه‌ی پنجم سقوط کرده. تز اصلی ویدیو اینه که روگان دقیقا به همون Mainstream Media تبدیل شده که زمانی ازش متنفر بود.

این تغییر یک‌شبه نبوده، نتیجه‌ی ۶ تصمیم کلیدی در سال‌های اخیره:

⬅️ قرارداد ۱۰۰ میلیون دلاری با اسپاتیفای در ۲۰۲۰: اولین نشونه‌ی تغییر بود. با اینکه ثروت عظیمی براش آورد، باعث شد اسپاتیفای ۱۱۳ قسمت (معادل ۳۰۰ ساعت محتوا) از آرشیوش رو حذف کنه. عملا پایان آزادی بی‌حدومرز پادکستش بود.

⬅️ مهاجرت از LA به آستینِ تگزاس: تو دوران کووید استودیوش رو منتقل کرد و دسترسی به اون طیف متنوع روشنفکر و هنرمند LA رو از دست داد. تنوع مهمون‌های پادکست به شدت افت کرد.

⬅️ توهم نخبگی در کمدی: کلاب کمدی خودش رو در آستین تاسیس کرد که خیلی زود تبدیل شد به یک Echo Chamber برای کمدین‌های راست‌گرا. ویژه‌برنامه‌ی استندآپش با اسم "Burn the Boats" در ۲۰۲۴ با بازخورد بسیار ضعیفی مواجه شد.

⬅️ سیاسی شدن بیش از حد: روگانی که سال‌ها خودش رو میانه‌رو می‌دونست، پادکستش رو به تریبون باز چهره‌هایی مثل ترامپ تبدیل کرد و در انتخابات ۲۰۲۴ علنا ازش حمایت کرد. هویت بی‌طرفش از بین رفت.

⬅️ نزدیک شدن به میلیاردرها: روگانِ قدیم قدرت‌ها رو به چالش می‌کشید، روگانِ جدید با آدم‌هایی مثل پیتر تیل (بنیان‌گذار Palantir) و مامورهای سابق CIA صمیمی می‌شه و روایت‌هاشون درباره‌ی تکنولوژی‌های جاسوسی رو بدون هیچ پرسشگری می‌پذیره.

⬅️ اعتماد کورکورانه به AI: راحت فریب ویدیوهای دیپ‌فیک رو می‌خوره، برای راستی‌آزمایی به جای تیم انسانی‌ش کاملا به Perplexity (اسپانسر برنامه‌ش) متکی شده، و در یک اظهارنظر عجیب، هوش مصنوعی رو با بازگشت عیسی مسیح مقایسه کرده.

📑 جمع‌بندی ویدیو این بود که روگان روحیه‌ی پرسشگری و انتقادی‌ش رو از دست داده و کاملا تسلیم آینده‌ای شده که میلیاردرهای تک و AI برای بشریت رقم می‌زنند. دیگه اون فرد مستقلی نیست که قدرت‌ها رو به چالش بکشه، بلکه به ابزاری در دست همون نخبگانی تبدیل شده که زمانی باهاشون مقابله می‌کرد.

و خب، این پیام رو این‌طوری بخونید که روگان، یک آدمِ نوعی هست که از منتقد، به آدم‌هایی که ازشون انتقاد می‌کرد تبدیل شد، شبیه خیلی‌های دیگه.

📊 لینک ویدیو:
🔗 https://www.youtube.com/watch?v=J0gUB_h1tN8

✈️ @Mirage_Notes

⭐️ ترس از دست دادن | FOMO

مفهوم FOMO یا Fear of Missing Out، یعنی ترس از این‌که چیزی رو از دست بدیم، چه در شبکه‌های اجتماعی، چه در روابط یا فرصت‌های زندگی. این حس وقتی بر ما غلبه می‌کنه که مدام نگرانیم اتفاقات مهم یا جذابی رو نبینیم یا نداشته باشیم، و این موضوع می‌تونه استرس، اضطراب و احساس ناکافی بودن رو افزایش بده

🔻 چرا تبدیل به اپیدمی شده؟
در دنیای امروز، با حجم بالای محتوا و مقایسه‌های بی‌وقفه، FOMO تبدیل به یک اپیدمی شده. هر روز در معرض تصاویری از زندگی‌های «بهتر»، سفرهای لوکس، روابط عالی و موفقیت‌های دیگران قرار می‌گیریم و این حس رو داریم که باید سریع‌تر، بهتر و بیشتر داشته باشیم تا از قافله عقب نمونیم. این ترس، نه تنها وقت و انرژی‌مون رو می‌گیره، بلکه باعث می‌شه نتونیم از لحظه‌ی حال لذت ببریم و همیشه در حالت نگرانی باشیم

🤖 ریشه‌ی روان‌شناختی این مفهوم اولین بار در سال ۲۰۰۴ توسط Patrick McGinnis در یک مقاله در مجله‌ی Harvard Business School معرفی شد. تحقیقات بعدی نشون داده FOMO ارتباط مستقیمی با کاهش رضایت از زندگی، کیفیت پایین‌تر خواب و افزایش علائم افسردگی داره؛ مخصوصا در نسلی که با شبکه‌های اجتماعی بزرگ شده. مغز ما به شکل تکاملی برای تعلق به گروه برنامه‌ریزی شده، و حس «جا موندن از گروه» یک هشدار قدیمی بقاست که حالا توسط الگوریتم‌های اینستاگرام و تیک‌تاک هر روز فعال می‌شه

🟥 راه‌های مقابله با FOMO، یکی تمرکز بر خود و اهداف شخصی، نه مقایسه با دیگران. دومی محدود کردن زمان استفاده از شبکه‌های اجتماعی و حذف اعلان‌ها، سومی یادگیری قدردانی از چیزهای کوچیک و واقعی در زندگی، چهارمی پذیرش این‌که همیشه چیزهایی هست که از دست می‌دیم، و این کاملا طبیعیه، و در نهایت آخری، تمرین حضور در لحظه و دادن فضای سکوت به ذهن هستن

🟩 مفهوم متضاد: JOMO در مقابل FOMO، مفهومی به اسم JOMO یا Joy of Missing Out هم مطرح شده. یعنی لذت بردن از این‌که در یک رویداد یا ترند نباشی، و در عوض وقتت رو صرف چیزی کنی که واقعا برات معنی داره. در دنیایی که همه دارن سعی می‌کنن همه‌جا باشن، انتخاب آگاهانه‌ی «نبودن» خودش یک مهارت کمیابه

📑 خلاصه که، شاید بزرگترین چیزی که داریم از دست می‌دیم، نه اون مهمونی و سفر و فرصتیه که تو فید می‌بینیم، بلکه همین لحظه‌ایه که داریم با نگرانی از دست دادنش زندگی نمی‌کنیم

✈️ @Mirage_Notes

⭐️ Sinners

فیلم Sinners ترکیبی از درام، ترس، موسیقی و یک اتمسفر جنوب آمریکاست که از ابتدا می‌تونید بفهمید با یک فیلم معمولی طرف نیستید.

فیلم رو Ryan Coogler ساخته، همون کارگردان Black Panther و Creed، و مایکل بی. جردن هم توی نقش اصلی حضور داره. یکی از بهترین بخش‌های فیلم، بازی‌هاشه؛ مخصوصاً خود جردن که بار اصلی فیلم رو می‌کشه و اجرای خیلی محکمی داره.

بدون اسپویل، Sinners بیشتر از این‌که فقط یک فیلم ترسناک باشه، درباره‌ی گذشته، گناه، ریشه‌ها و چیزهاییه که آدم‌ها فکر می‌کنن می‌تونن پشت سر بذارن، ولی بالاخره برمی‌گردن سراغشون.

پی‌نوشت: مایکل بی جردن تو فیلم دو نقش متفاوت بازی می‌کنه و برای همین فیلم هم اسکار بهترین بازیگر مرد رو برد. بازی بقیه‌ی cast هم خیلی خوبه، مخصوصا وقتی فیلم آروم‌آروم tension خودش رو می‌سازه بدون این‌که صرفاً بخواد بدون پیش‌زمینه جلو بره.

✈️ @Mirage_Notes

⭐️ مفهوم Rug Pull چیه و چرا مهمه؟

عبارت Rug Pull یا کشیدن فرش از زیر پا، یکی از رایج‌ترین کلاهبرداری‌های دنیای کریپتو و DeFi هست. اسمش از همون اصطلاح انگلیسی pulling the rug out میاد، یعنی توسعه‌دهنده‌های یک پروژه، یک‌دفعه دارایی‌ها رو برمی‌دارن و فرار می‌کنن، و سرمایه‌گذارها با توکن‌های بی‌ارزش تنها می‌مونن

🔻 چطوری اتفاق می‌افته؟
معمولا یک تیم (اغلب ناشناس) یک توکن جدید روی شبکه‌هایی مثل اتریوم یا سولانا منتشر می‌کنه، یک استخر نقدینگی روی صرافی غیرمتمرکز مثل Uniswap درست می‌کنه، و با مارکتینگ سنگین در توییتر و تلگرام و اینفلوئنسرها هایپ ایجاد می‌کنه. وقتی قیمت توکن به اندازه‌ی کافی بالا رفت و سرمایه‌ی مردم وارد شد، تیم در عرض چند دقیقه استخر نقدینگی رو خالی می‌کنه و ناپدید می‌شه

📁 سه نوع اصلی Rug Pull
۱. نوع Liquidity Stealing: تیم توسعه استخر نقدینگی رو کامل از صرافی خارج می‌کنه. رایج‌ترین نوعه.
۲. نوع Limiting Sell Orders: کد قرارداد هوشمند طوری نوشته می‌شه که فقط سازنده‌ها بتونن بفروشن، و بقیه فقط حق خرید دارن. مردم متوجه نمی‌شن تا وقتی که بخوان نقد کنن.
۳. نوع Dumping: تیم بدون دستکاری در کد، صرفا حجم بزرگی از توکنی که قبلا برای خودشون نگه داشتن رو یک‌جا می‌فروشن و قیمت رو به صفر می‌رسونن. به این soft rug pull هم می‌گن.

📊 معروف‌ترین Rug Pullهای تاریخ

توکن Squid Game Token (2021): با هایپ سریال محبوب نتفلیکس راه افتاد، قیمتش از سنت به ۲,۸۶۰ دلار رسید، و توسعه‌دهنده‌ها ۳.۳ میلیون دلار با خودشون بردن. خریدارها هم نمی‌تونستن بفروشن.
توکن AnubisDAO (2021): فقط ۲۰ ساعت بعد از لانچ، ۶۰ میلیون دلار از سرمایه‌گذارها برداشته شد و ناپدید شد.
توکن Thodex (2021): صرافی متمرکز ترکیه‌ای که با ۲ میلیارد دلار از دارایی‌های کاربرها فرار کرد. بنیان‌گذارش بعدا در آلبانی دستگیر و به ۱۱,۱۹۶ سال زندان محکوم شد!

📈 در سال ۲۰۲۱ نزدیک به ۳۷٪ از کل درآمد کلاهبرداری‌های کریپتویی، از Rug Pullها به دست اومده

و خلاصه که در دنیایی که هرکس می‌تونه در عرض چند دقیقه یک توکن منتشر کنه، مسئولیت بررسی و Do Your Own Research کاملا با خود سرمایه‌گذاره

✈️ @Mirage_Notes

⭐️ اثر پروانه‌ای، اون چیزی نیست که فکر می‌کنیم

این ویدیو از کانال Bplus Podcast رو می‌دیدم که یکی از پرتکرارترین بدفهمی‌های علمی رو توضیح می‌داد، مفهوم Butterfly Effect یا اثر پروانه‌ای.

🔻 برداشت اشتباه رایج
اکثرا فکر می‌کنیم اثر پروانه‌ای یعنی می‌شه یک اتفاق بزرگ رو قدم‌به‌قدم به یک علت کوچک در گذشته ربط داد. همون داستان معروف «به خاطر میخی نعلی افتاد، به خاطر نعلی اسبی افتاد... و در نهایت کشوری نابود شد.»
سینما هم این برداشت رو تقویت کرده، تو فیلم‌های سفر در زمان نشون می‌دن که با تغییر یک رفتار کوچک در گذشته، می‌شه آینده رو به شکل خطی و دلخواه عوض کرد.

💬 ریشه‌ی واقعی این مفهوم از کارهای Edward Lorenz، ریاضیدان و هواشناس MIT در دهه‌ی ۱۹۶۰ میاد. لورنز روی یک مدل کامپیوتری برای پیش‌بینی هوا کار می‌کرد و متوجه شد تغییرات بسیار ناچیز در اعداد ورودی (مثل تغییر رقم سوم اعشار)، می‌تونه نتیجه‌ی پیش‌بینی رو کاملا دگرگون کنه. بعدها در ۱۹۷۲ مقاله‌ای ارائه داد با عنوان: «آیا بال زدن پروانه‌ای در برزیل می‌تونه باعث طوفانی در تگزاس بشه؟»

📑 معنای واقعی، برعکس برداشت عمومی پیام لورنز این نبود که می‌تونیم تاثیر یک اتفاق کوچک رو پیش‌بینی کنیم یا زنجیره‌ی علت و معلولی رو ردیابی کنیم. منظورش دقیقا برعکس بود: جهان اساسا غیرقابل پیش‌بینیه. چون بی‌نهایت متغیر کوچک وجود داره که ما اصلا نمی‌بینیمشون، علم مدرن و پیش‌بینی‌های بلندمدت همیشه با عدم قطعیت روبه‌رو هستن.

❤ نتیجه اینه که در برنامه‌ریزی برای آینده، باید بپذیریم متغیرهای ناشناخته‌ای وجود دارن که ما حتی از وجودشون بی‌خبریم، و این عدم قطعیت بخش جدایی‌ناپذیر از برنامه‌ریزیه.

و خلاصه که، اثر پروانه‌ای درباره‌ی قدرت کارهای کوچک در تغییر جهان نیست، بلکه هشداریه درباره‌ی محدودیت‌های ما در درک همه‌ی عوامل و غیرقابل پیش‌بینی بودن ذاتیِ پدیده‌های پیچیده.

📊 لینک ویدیو:
🔗 https://www.youtube.com/watch?v=H0NRo9v6l_k

✈️ @Mirage_Notes