🔺 بخشی از کارگاه آنلاین ویرایش و درست‌نویسی متنوک و پاسخ به پرسش شرکت‌کنندگان

- تفاوت ایرانیک با ایتالیک چیست؟
- چه‌گونه خط پاورقی را از چپ به راست ببریم؟
- اگر پاورقی فارسی و لاتین داشتیم، خط پاورقی کدام سمت قرار می‌گیرد؟

🔹 ویرایش و درست‌نویسی را با کارگاه‌های آنلاین متنوک تجربه کنید!

🔘 نظرات شرکت‌کنندگان: @Matnook_01
@Matnook_com

#نکته: معنای «پر» por را می‌دانیم. این واژه گاهی قیدِ صفت است و بنابراین بافاصله نوشته می‌شود.
درست: پُر واضح است، پُر بیراه نگفت.
نادرست: پُرواضح* است، پُربیراه* نگفت.

#نکته: «بنابه» و «بنابر» حرف اضافۀ مرکب است و به همین دلیل بی‌فاصله نوشته می‌شود. مثال: بنابر گزارش‌های سازمان، بنابه مستندات پرونده، ... . «بنابراین» نیز، به‌معنای «پس»، حرف ربط مرکب و قاموسی است. به همین دلیل همۀ اجزایش نزدیک نوشته می‌شود.
@Matnook_com

#نکته: وقتی واژه‌ای را ایرانیک (= شیب‌دار) می‌کنیم، دیگر لازم نیست آن را در گیومه هم بگذاریم و/یا آن را سیاه (Bold) کنیم. پس، به‌مناسبت، یا آن را ایرانیک می‌کنیم یا سیاه یا داخل گیومه می‌گذاریم. مثال:
- کسرۀ «حدِنصاب» خفیف است. (گیومه)
- کسرۀ حدِنصاب خفیف است. (سیاه)
- کسرۀ حدِنصاب خفیف است. (ایرانیک)

یک نکته‌ات بگویم!

«این جانب»، به‌ معنای «این طرف»، یک گروه اسمی است و بافاصله نوشته می‌شود،‌ اما «اینجانب/ این‌جانب»، به‌ معنای «من (بنده)»، یک واژه است که می‌توان آن را به‌صورت پیوسته یا نیم‌فاصله نوشت (صورتِ پیوسته رایج‌تر است). جمعِ «اینجانب» نیز «اینجانبان» است که بیشتر در متن‌های اداری کاربرد دارد و درست است.

سید محمد بصام
@Matnook_com

🔺 عصر غیبت

ناشر: مؤسسة السبطین العالمیة
مترجم: سید محمد بصام
(تاریخ ترجمه: ۱۳۹۰)

ویرایشِ کتابتان را به ما بسپارید!
@Matnook_com
instagram.com/matnook_com

🔺 تفسیر اطیب‌البیان

ناشر: مؤسسة السبطین العالمیة
ویرایش (۹ جلد اول): سید محمد بصام

ویرایشِ کتابتان را به ما بسپارید!
@Matnook_com
instagram.com/matnook_com

۱ الگو برای ۱۰۰ها واژه!

صفت شمارشی (عدد) + اسم + «-ه» همیشه نیم‌فاصله نوشته می‌شود. مثال:
یک‌روزه، یک‌سویه، یک‌شبه، یک‌مَرده، دوپوسته، دودَهنه، دوزبانه، دوکاره، سه‌پایه، سه‌چرخه، سه‌تیغه، سه‌طلاقه، سه‌ماهه، چندکاره، چندمنظوره، چندماهه، چندموتوره، چندشغله، چندنفره، ۲۴ساعته، … .

سید محمد بصام
@Matnook_com

یک نکته‌ات بگویم!

واژه‌های مرکبی که از تکرار یک واژه ساخته می‌شوند نیم‌فاصله نوشته می‌شوند:
آرام‌آرام، آهسته‌آهسته، بریده‌بریده، بزن‌بزن، بخش‌بخش، پاره‌پاره، پرسان‌پرسان، پیش‌پیش، تکه‌تکه، حلقه‌حلقه، راه‌راه، سلانه‌سلانه، دوان‌دوان، ذره‌ذره، رفته‌رفته، کم‌کم، خیلی‌خیلی، یواش‌یواش، ... .

- سینه خواهم شرحه‌شرحه از فراق/ تا بگویم شرح درد اشتیاق (مولوی)
- اندک‌اندک خیلی شود و قطره‌قطره سیلی گردد. (سعدی)
#فاصله‌گذاری
۱۳‌۹۷/۱‌۲/۲‌۰‌
سید محمد بصام
@Matnook_com
instagram.com/matnook_com

«با وجود این» یا «با این وجود»؟

وقتی می‌گوییم «با وجود این»، یعنی با وجود چیزی که درباره‌اش سخن گفته‌ایم. اما وقتی می‌گوییم «با این وجود»، از کدام «وجود» سخن می‌گوییم؟ طبیعتاً دربارۀ وجودی سخن نگفته‌ایم که بگوییم «با "این" وجود». به مثال‌های زیر توجه کنید.

۱) دیروقت بود، با وجود این تلفن کردم. (با وجود چه؟ با وجود دیروقت بودن.)
۲) دیروقت بود، با این وجود تلفن کردم. (با کدام وجود؟ وجودی در کار نیست!)

یادآوری:
«با وجود این» و «با وجود این‌که» هردو حرف ربط مرکب‌اند و کاملاً بافاصله نوشته می‌شوند.

سید محمد بصام
@Matnook_com

#نکته: «جات» در فارسیِ امروز به‌عنوان نشانۀ جمعِ نوع و جنس به‌کار می‌رود و درست است: اداره‌جات، ترشی‌جات، سبزی‌جات، شیرینی‌جات، روزنامه‌جات، طلاجات، کارخانه‌جات، نوشته‌جات، میوه‌جات، نقره‌جات،... .

#نکته: صورت گفتاری فعل «گذاشتن» را هم با «ذ» می‌نویسیم: می‌ذارن، بذار، بذاره، نذار. بنابراین املای «می‌زارن»، «بزار»، «بزاره»، و «نزار» نادرست است.
@Matnook_com

صفحه‌کلید جی‌بورد
برای اندرویدی‌ها:👇
goo.gl/Dgty3a

- کادر قرمز: درج زیروزِبَر، تنوین، تشدید، و ...؛
- کادر آبی: درج نیم‌فاصله؛
- کادر مشکی: اعداد فارسی و سایر نشانه‌ها.
@Matnook_com

صفحه‌کلید فارس‌تپ
برای آیفونی‌ها:👇
goo.gl/ebieug

- کادر زرد: درج نیم‌فاصله؛
- کادر سبز: اعداد فارسی، درج زیروزِبَر، تنوین، تشدید، و سایر نشانه‌ها.
@Matnook_com

#نکته: در گفتار، ضمیرِ «این‌ها» بعد از برخی واژه‌ها می‌آید و بر خویشی و نزدیکی دلالت می‌کند. این ضمیر با واژۀ قبل‌ از خودش نیم‌فاصله می‌شود و کاربردش صرفاً در نوشتارهای غیررسمی است، مانند عمواین‌ها/ عمواینا، خاله‌این‌ها/ خاله‌اینا، داداش‌این‌ها/ داداش‌اینا، مادرم‌این‌ها/ مادرم‌اینا، ... .

#نکته: «بنابه» و «بنابر» حرف اضافۀ مرکب است و به همین دلیل بی‌فاصله نوشته می‌شود. مثال: بنابر گزارش‌های سازمان، بنابه مستندات پرونده، ... . «بنابراین» نیز، به‌معنای «پس»، حرف ربط مرکب و قاموسی است. به همین دلیل همۀ اجزایش نزدیک نوشته می‌شود.
@Matnook_com

«خوش‌بخت» یا «خوش‌وقت»؟

ما از آشنایی یا ملاقات با دیگران خوش‌وقت می‌شویم، نه خوش‌بخت. وقتِ کسی خوش شدن یعنی حالِ خوشی به وی دست دادن. هنگامی‌ که می‌گوییم «از آشنایی با شما خوش‌وقت شدم»، یعنی حسِ خوبی پیدا کردم و خوش‌حال شدم.

گر دیگران به وصل تو خوش‌وقت می‌شوند/ صائب دلش خوش است به فکر و خیال تو

بنابراین نباید واژۀ «خوش‌وقت» را با «خوش‌بخت»، به‌معنای «سعادت‌مند»، اشتباه بگیریم.

- گارسون! ایشان آقای رئیس هستند.
- خوش‌وقتم، قربان!

سید محمد بصام
@Matnook_com