#awards Nobel 2018

✍अखंड भारत तोडणारे आणि ५५ कोटी देणारे 'गांधी' !

आधुनिक भारताच्या इतिहासातील सर्वांत वादग्रस्त प्रकरण म्हणजे अर्थातच फाळणी आणि पाक ला दिलेले ५५ कोटी. साठ वर्षे उलटून गेलेल्या या घटनेची वादग्रस्तता, तिच्यावर एवढी चर्चा झाली असली तरी, अजिबात कमी झालेली नाही. आजच्या घडीला भारतातील मुस्लिमांची संख्या लोकसंख्येच्या १६ टक्के आहे. जर भारत अविभक्त राहिला असता तर ही टक्केवारी ४५% पर्यंत गेली असती.

लोकसंख्येचे संतुलन नाजूक बनून दोन्ही बाजूच्या कट्टरपंथीयांनी त्यात फेरफार करण्याचा प्रयत्न केला असता. गांधींनी अखंड भारत नाकारला याचे हे प्रमुख कारण. अखंड भारत नाकारणे म्हणजे केंद्र दुर्बल ठेवणारी, २४ टक्के मुसलमानांना ५० टक्के वाटा देणारी व हिंदूंना अल्पसंख्य बनविणारी अखंड भारताची राज्यघटना नाकारणे होय.

"भारत अखंड राहिला असता तर ४० कोटी हिंदूंचे सांस्कृतिक जीवन व परंपरा उद्धवस्त झाली असती." - नरहर कुरुंदकर

"फाळणीस मान्यता म्हणजे एखादा रोगग्रस्त भाग कापून टाकून उर्वरित शरीर शाबूत ठेवण्यास दिलेली मान्यता होय. भारत अखंड राहिला असता तर हिंदूंना मुसलमानांच्या दयेवर जगावे लागले असते." - सरदार वल्लभभाई पटेल

५५ कोटी :भारताने किंवा गांधींनी सप्रेम भेट किंवा बक्षीस म्हणून दिलेले नाहीत. फाळणीपूर्वी भारतीय रिझर्व बॅंकेत ३७५ कोटी रुपयांची गंगाजळी उपलब्ध होती.त्यात पाकिस्तानचा वाटा ७५ कोटी आणि भारताचा ३०० कोटींचा होता. पाकिस्तान निर्मितीच्या सुरुवातीच्या दिवसांत पाकिस्तानची तातडीची निकड भागवण्यासाठी २० कोटी देण्यात आले होते. उरलेले पैसे भारताने नंतर देण्याचे मान्य केले होते. तशी कायदेशीर तरतूद करण्यात आली होती.

पाकिस्तानच्या रिझर्व बँकेने ६ जानेवारी १९४८ ला हे पैसे देण्याची अधिकृत मागणी भारताकडे - तत्कालीन गवर्नर चिंतामणराव देशमुखांकडे केली. तसेच तत्कालीन पाकिस्तानी पंतप्रधान लियाकत अली यांनी, पाकिस्तानच्या हक्काचे पैसे परत करावेत हा धोशा लावून धरला. पाकिस्तानचे पैसे त्यांना देणे हे नैतिकदृष्ट्या तर योग्य होतेच परंतु व्यावहारिक राजकारणाच्या दृष्टीने देखील ते योग्य होते. आंतरराष्ट्रीय राजकारणात एका नवस्वतंत्र राष्ट्राने अशी संकुचित भुमिका घेणे शहाणपणाचे नसते.

गांधीजींनी जानेवारी १९४८ साली उपोषण केले ते ५५ कोटींसाठी नव्हते तर दंगलींच्या पार्श्वभूमीवर ते हिंदु मुस्लिम यांच्यात सौहार्द निर्माण करावे यासाठी होते.गांधींनी उपोषण १८ जानेवारीला सोडले जर ५५ कोटींसाठी त्यांनी उपोषण केले असते तर १५ जानेवारीला ५५ कोटी दिले तेव्हाच उपोषण सोडले असते.

आपल्या मनातला महात्मा गांधीवरचा राग योग्य कि अयोग्य हे वाचकांवर सोडतो !

संदर्भ - रामचंद्र गुहा, सारंग दर्शने,समीर देवधर

✍शहीद भगतसिंग फ़ाशी आणि गांधी

भगतसिंग ,सुखदेव व राजगुरु यांना फाशीची शिक्षा मुख्यतः सॉडर्स ची हत्या केल्यामुळे झाली,कायदेमंडळात बॉम्ब फेकल्यामुळे नाही.
१७ डिसेंबर, १९२८ रोजी हि हत्या झाली. त्यावर खटला चालवण्यात येऊन फ़ाशीची शिक्षा देण्यात आली . फाशीची नियोजित तारीख होती २४ मार्च १९३१ पण फाशी मात्र दिली २३ मार्च, १९३१ रोजी! असे का?

तर याचे उत्तर :

गांधींना क्रांतिकरकबद्दल सहानुभूती होतीच फक्त त्याना त्यांचा मार्ग चुकीचा वाटत होता ,नंतर सर्व देशवासीयांच्या भावना पण त्याना लक्षात आल्या, मग भगतसिंग व त्यांच्या सहकाऱ्यांची फ़ाशीच्या शिक्षेतून सुटका व्हावी म्हणून १९ मार्च रोजी गांधींनी दिल्ली येथे व्हॉइसरॉय लॉर्ड आयर्विन ची भेट घेतली.
पण गांधींच्या तडजोडीचा काहीच उपयोग झाला नाही.
परंतु या तडजोडीचा बातमी पंजाबच्या तत्कालीन गव्हर्नरला मिळाली. ही तडजोड कदाचित यशस्वी होईल असे त्याला वाटले.
त्यामुळे २४ मार्च हा फ़ाशीचा दिवस ठरला असूनही, आदल्या दिवशी २३मार्च ला रात्रीच लाहोरच्या तुरुंगात त्यांना फ़ाशी देण्याचा कार्यक्रम उरकला.

मुख्य म्हणजे २३ मार्च रोजीच गांधीनी आयर्विनला पत्र लिहून भगतसिंग, राजगुरु आणि सुखदेव यांची फ़ाशीची शिक्षा रद्द करण्याविषयीचे कळकळीचे आवाहन केले. पण त्याचा काही परिणाम झाला नाही. कालांतराने BBC ला दिलेल्या मुलाखतीत आयर्विन ने आपल्या ताठरपणाचे समर्थन केले - "कायद्याची अंमलबजावणी करणे हे माझे कर्तव्य होते. मी भगतसिंगांसंबंधीचे कागदपत्र पाहिले व न्यायाची अंमलबजावणी करण्यात ढवळाढवळ न करण्याचे ठरवले." भगतसिंगांचा मार्ग जरी गांधीजींना पसंत नव्हता तरी त्यांच्याबद्दल गांधीजींना प्रचंड आदर होता. त्यांच्या फाशीनंतर यंग इंडिया’मध्ये लेख लिहून गांधीजींनी त्यांच्या हौतात्म्याला आदरांजली वाहली.

वास्तवता आणि रंगवणूक मध्ये फरक असतो
https://www.mkgandhi.org/articles/bhagat_singh.htm

🏅भौतिकशास्त्रातील यंदाचा नोबेल पुरस्कार आर्थर आश्किन, जेरार्ड मूरूर, डोना स्ट्रीक्लँन्ड यांना संयुक्तरित्या जाहीर

शरीरविज्ञानशास्त्र आणि वैद्यकशास्त्र या विषयातला ‘नोबेल पारितोषिक 2018’ जेम्स पी. एलिसन(अमेरिका) आणि तासुकू होनजो (जपान) यांना संयुक्तपणे देण्यात आला आहे.

Physics Nobel

सातारा जिल्हा : स्वच्छ सर्वेक्षण

लोकटक सरोवर