https://b2n.ir/q36757

📄 یادداشت

🔴 برچسب زنی جریان‌های دست راستی ممنوع!

🖊⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔎 ازمتن:

🔻چنین شرایطی، که پیشروی‌ پرولتاریا و حرکت‌های رو به جلوی محکومان و محرومان در اعتراض‌های معیشتی مشخصه‌ی آن است، به مانند کابوسی بورژوازی را به وحشت انداخته، و بر فراز جامعه‌ی سرمایه‌داری ایران سنگینی می‌کند. تمام اقشار بورژوازی و همه‌ی نیروهای سیاسی سرمایه‌داری به تکاپو افتاده‌اند، و برای نجات «میهن سرمایه» یکی پس از دیگری به میدان مبارزه‌ی طبقاتی فرستاده می‌شوند. جریان‌های سیاسی دست راستی انواع توطئه‌ها را به‌کار می‌گیرند، تا حاکمیت اقتصادی و اجتماعیِ «سرمایه» را با عناوین دیگرِ سیاسی حفظ کنند. «سلطنت مشروطه» که فرشگردی‌ها آن را می‌خواهند، یا «جمهوری دمکراتیک سکولار» که ناسیونالیست‌ها آن را تبلیغ می‌کنند، همان عناوین سیاسی هستند، که رویای پایان خیزش‌های رادیکال و حذف هر تحرک اعتراضی از پایین جامعه را در سر می‌پروراند. همان رویای دوام و بقای توحش بورژوازی ایران، که خواب سرمایه‌داری را آشفته کرده است. اما در مقابل تکاپوهای اقشار بورژوازی و در برابر دسیسه‌های طیف‌های سیاسی راست تا چپ سرمایه‌داری، که توانایی خواباندن صدای کارگران و محرومان را ندارند، جنبش گرسنگان ایستاده است. محکومان و محرومان آزادی می‌خواهند! آنان برابری می‌خواهند! خواست آزادی و برابری، و شعار «نان، رفاه، آزادی»، همان دلیل پریشانی احوال بورژوازی و نیروهای سیاسی‌اش است. شعاری که انگیزه‌ی نیروی محرکه‌ی خیزش‌های رادیکال و معیشتی را بیان می‌کند، و خواستی که همه‌ی تحرک‌های اعتراضی اخیر را به یک‌دیگر پیوند می‌دهد.

🔻 شعار و خواست « برابری» که مفصل سلسله تحرک‌های اعتراضی است، کل انسان‌های جامعه را فارغ از هر قوم و «نژاد» و جنسیت در بر می‌گیرد، و بر خلاف درک نیروهای سیاسی بورژوازی، به برابری حقوقی و قانونی محدود نمی‌شود. برابری در استفاده از امکانات مادی، برابری در زنگی و تولید، و برابری در بهره‌مندی از محصولات، حق تولید کنندگان واقعی ثروت در جامعه است، و باید همین امروز برقرار شود. برای اجرای برابری در به‌کارگیری ابزارهای ارتقای استعدادهای فردی و اجتماعی، و برای برقراری برابری در اعمال اراده‌ در تعیین سرنوشت جامعه، باید کل مناسبات اجتماعی را دگرگون کرد.


#امیر_حسین_محمدی_فرد


📌 https://t.me/Link_note

https://b2n.ir/g38868

📄 یادداشت

🔴 آدرس اشتباه و دست‌انداز در مسیر مبارزه با گرانی

🖊 امیرحسین محمدی فرد

🔎 ازمتن:

🔻 ابتدا به ساکن این تحرک با انتقاد از «هجوم آوردن مردم به فروشگاه‌ها» برای خرید اقلام گران شده، فرضیه‌ای را تقویت می‌کند، که گویا کارگران و مردم محروم به هر سیاست اقتصادیِ تعرضی تن می‌دهند. این فرضیه مدعی است، که «مردم به جای صف کشیدن» برای تهیه‌ی کالاهای ضروری، خرید این اقلام را متوقف کنند، تا قیمت‌ها «بشکنند». مبلغان دست راستیِ این طرح همراه با مصلحان و خیرخواهان جامعه، از مردم زحمت‌کش در صف‌های خرید کالاهای اساسی که گران شده اند، تصویری می‌سازند، که گویا یک «نقص فرهنگی» است، که آوار بحران اقتصادی و سیاسی سرمایه‌داری را بر سر مردم فرودست خراب کرده است. تصویری غیر واقعی از سوخت و ساز جامعه‌ی طبقاتی و بی‌ربط به مناسبات اجتماعی که اتفاقا توجه را از روی طبقات حاکم و دولت سرمایه برمی‌دارد، و خواه یا ناخواه مسئولیت را متوجه انسان‌های زحمت‌کش می‌کند.

🔻 دولت سرمایه را باید وادار کرد، تا به این شرایط جواب دهد، اما تحرک‌هایی مانند «کمپین تحریم کالاهای گران» توجه را از روی دولت سرمایه برمی‌دارد. گرانی‌ها چه محصول «بالانس نبودن رابطه‌ی عرضه و تقاضا» باشند، چه از فساد بورژوازی و چه از تورم به‌وجود آمده باشند، وظیفه‌ی دولت سرمایه است، که معیشت را با بالاترین سطح استاندارد انسانی تامین کند. این «کمپین» آدرس را اشتباه می‌دهد؛ بالانس نبودن رابطه‌ی عرضه و تقاضا، احتکار و تورم، به طبقه‌ی کارگر ربطی ندارند، بلکه مسئولیت متوجه دولت سرمایه است، که باید نیازهای جامعه را رفع کند.


#امیر_حسین_محمدی_فرد

📌 https://t.me/Link_note

https://b2n.ir/k65885

📄 یادداشت

🔴 قبای گشاد بر تن پهلوی و یاران‌اش

🖊 امیرحسین محمدی فرد

🔎ازمتن:


🔻سیاست کلی این جریان سیاسی بورژوایی پروغرب دست به دست شدن قدرت از بالای سر مردم محروم و بی‌حقوق، با دخالت و به کمک دولت‌های غربی است، که امروز با تغییر فاز در مناسبات غرب با هیات حاکمه‌ی ایران و با تغییر توازن قوا به نفع جنبش طبقه‌ی کارگر، بیشتر از هر زمانی با آن فاصله دارد. گزینه‌های «رژیم چنج» و حمله‌ی نظامی از دستور کار آمریکا خارج شده اند، اعتراض‌های رادیکال لایه‌های پایینی جامعه هر روز گسترده‌تر می‌شوند، و موج بزرگ انقلابی علیه نظام سرمایه‌داری راه افتاده است؛ این اوضاع و احوال در موقعیت اجتماعی پهلوی و در ابراز وجود سیاسی فرشگردی‌ها تغییر جدی و بنیادی ایجاد کرده است. خطر مهره‌ی سوخته شدن به‌عنوان آلترناتیوی برای غرب در کنار سنگین شدن وزن طبقه‌ی کارگر و سوسیالیسم آن بعد از هر اعتراض، شرایط وحشتناکی را در مقابل پهلوی و متحدان‌اش قرار داده است. در واقع اگر این دسته از اپوزیسیون راست بورژوایی، دیروز برای زندگی سیاسی بین شکاف هیات حاکمه‌ی ایران و آمریکا به آغوش غرب پناه می‌بُرد، امروز رجعت دوباره‌ی آن‌ به آمریکا از سر عروج سوسیالیسم طبقه‌ی کارگر و بالندگی پرولتاریا است.

🔻 مخاطب «پیام» اخیر رضا پهلوی، مردم معترض در میدان مبارزات معیشتی و سیاسی نبود، بلکه برای سلطنت طلبان و فرشگردی‌ها پیام روشن داشت؛ او به یاران‌اش هشدار می‌دهد، که پرچم آلترناتیو شورایی و نیروی «خرد جمعی» میدان‌دار مبارزات جاری است، نه حرکت در شکاف میان هیات حاکمه‌ی ایران با غرب. او در آخرین «کنفرانس مطبوعاتی» خود از به‌کار بردن واژه‌های سیاسیِ متعلق به جنبش طبقه‌ی کارگر تا رجوع کردن به توده‌های مردم محروم و بی‌حقوق، تلاش می‌کند، تا نیروهای سیاسی خود را برای ورود به پروسه‌ی جدید بحران انقلابی سامان دهد. درحالی‌که جامعه برای نان و معیشت و آزادی به میدان مبارزه آمده و سوسیالیست‌ها را متحد خودش می‌داند، جریان سیاسی پهلوی به دنبال بازتعریف موقعیت سیاسی است. پهلوی تقلا می‌کند، تا نیروهای سیاسی‌اش را به عرصه‌های ناشناخته‌ی سیاسی و اجتماعی وارد کند. قبایی که البته بر تن او و یاران‌اش گشاد است! باید این تغییر روی‌کردِ جریان ناسیونالیست عظمت طلب ایرانی را افشا کرد و در ابعاد وسیع در مقابل آن ایستاد.


#امیر_حسین_محمدی_فرد


📌 https://t.me/Link_note

https://telegra.ph/%D8%AC%D9%86%D8%A8%D8%B4%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%A8%D8%B1%DB%8C-11-18

📄یادداشت

🔴 جنبشی برای رسیدن به آزادی و برابری

🖊 امیرحسین محمدی فرد

🔎ازمتن:

🔻جنبش آزادی و برابری در جامعه‌ی ایران به یک هنگام و با خیزش این دوره‌ی اخیر مردم آزادی‌خواه جامعه‌ی ایران پدید نیامده است؛ اصالت و ریشه‌ی جنبش آزادی و برابری به اولین نشانه‌های تبعیض و استثمار و سرکوب بازمی‌گردد، و از جایی در تاریخ مبارزات طبقاتی می‌آید، که اولین دولت برای دفاع و پاسداری از وضعیت موجود به نفع حاکمان جامعه شکل گرفته است. این جنبش باردیگر با خیزش علیه گرانی‌های سرسام‌آور در دی ماه نودوشش سر بلند کرد، و با حلقه‌ی اعتصاب‌های پر شور کارگران هفت‌تپه و فولاد اهواز به آبان خونین متصل شد، و امروز با خیزش رهایی زن و خواست زندگی برابر، کامل‌تر، میلیتانت‌تر و رادیکال‌تر از قبل به میدان آمده است. در واقع خیزش انقلابی «زن، زندگی، آزادی» ادامه‌ی خیزش‌های دی ماه نودوشش و آبان نودوهشت است، و در امتداد خیزش «نان، کار، آزادی» به عرصه‌ی رویارویی با دولت بورژوازی پا گذاشته، و به اتکای توازن قوای حاصل شده از اعتصاب‌های کارگری متعدد حرکت کرده است. همچنین نیروهای میدانی و شبکه‌های رهبری در خیزش «زن، زندگی، آزادی» نیز همان دست‌اندرکاران و کانال‌های هدایت‌گر در خیزش آبان و خیزش «نان، کار، آزادی» هستند؛ کارگران صنعتی، زنان حق طلب طبقه‌ی کارگر، جوانان بی‌آینده و جویای آزادی و رفاه و امنیت، و زحمت‌کشان حاشیه‌ی شهرها، همان نیروهای اجتماعی هستند، که در جنبش آزادی و برابری متمرکز شده‌اند و رهبری را از پایین شکل داده‌اند. جنبش آزادی و برابری با هر خیزشی، از دی‌ماه و آبان طوفانی تا قیام این دوره، بالغ‌تر، پیشروتر و همه جانبه‌تر می‌شود.

🔻 آزادی جامعه با تعرض به آزادی زن محدودتر می‌شود، در نتیجه امروز که زن ستیزی شناسه‌ی جامعه‌ی ایران است، بیش از هر زمانی آزادی جامعه و حق برخورداری زنان از امکانات تولید شده‌ی مادی و معنوی، شاخص تغییر واقعی است. مفهوم عینی آزادی نیز از رهایی زن از قید و بندهای اسارت‌آور اقتصادی و فرهنگی و حقوقی، و از رهایی جامعه از سلطه‌ی اقتصادی-سیاسی نظام سرمایه‌داری می‌آید. «آزادی» در جامعه‌ی طبقاتی یعنی از استثمار رها شدن، یعنی از سرکوب و استبداد دولت سرمایه آزاد شدن. بورژوازی توسط سازوبرگ‌های سیاسی و ایدئولوژی سعی می‌کند، از پرولتاریا، نیروی کار ارزان و خاموش و فرمان‌بر بسازد، پس «آزادی» در قرن بیست‌ویک هنوز به معنی خلاص شدن از شر ناسیونالیسم و خرافات و ارزش‌های عقب مانده است، و یعنی از ستم‌های قومی و جنسیتی و از افتراق‌های طبقاتی نجات یافتن. در نهایت «آزادی» در جنبش آزادی و برابری، رها شدن از فقر و ناامنی و از تبعیض‌ها و رنج‌های جامعه‌ی سرمایه‌داری معنی می‌دهد.

📌 https://t.me/Link_note

🔴 تاریخ سیاسی «دانشجویان آزادی‌خواه و برابری‌طلب»

🎤 امیرحسین محمدی فرد

🔻 صحبت‌هایی درباره‌ی تاریخ سیاسی «دانشجویان آزادی‌خواه و برابری‌طلب» کردم، و کوتاه به کرونولوژی فعالیت‌ام در این سازمان پرداختم. این فایل صوتی برشی است، از یک جلسه در کلاب هاوس «تاریخ جنبش دانشجویی» به‌عنوان «بازگشت جنبش چپ به دانشگاه در دهه‌ی هشتاد خورشیدی»، که در تاریخ ۳۱ شهریور ۱۴۰۰، به همراه رفقا «بهرنگ زندی»، «نسیم روشنایی»، «کاوه عباسیان»، «وحید ولی‌زاده»، «حامد کیایی»، و «بیژن صباغ» برگزار شد.

📌 توضیح: تصاویر در کلیپ، مربوط به تجمع‌های روز دانشجو در سال‌های 1385 و 1386، و همچنین تجمع روز جهانی زن در سال 1385 هستند.

📌https://t.me/Link_note

https://telegra.ph/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%85%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D8%A2%D9%82%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AE%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D9%85%D9%85%D9%86%D9%88%D9%86-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B2%D9%84%D9%86%D8%B3%DA%A9%DB%8C-%D9%86%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87%D9%86%D8%AF-01-09

https://b2n.ir/q24446

📄یادداشت

🔴 خانم‌ها و آقایان خیلی ممنون! مردم ایران «زلنسکی» نمی‌خواهند

🖊 امیرحسین محمدی فرد

🔎ازمتن:

🔻جامعه‌ی ایران به هنگامه‌ی خیزش انقلابی اخیر به سرعت پولاریزه شده است؛ مردم آزادی‌خواه نه فقط عزم‌شان را جزم کرده‌اند برای آن‌چه نمی‌خواهند، بلکه برای رسیدن به آن‌چه می‌خواهند بالغ‌تر و آگاه‌تر شده‌اند. در این مدت که فضای سیاسی در جامعه قطبی شده، پروپاگاندای جریان‌های سیاسی بورژوازی در اپوزیسیون حول انقلاب «همه باهم» و «همبستگی ملی» زیر پرچم «شیر و خورشید»، در رویارویی با اتحاد طبقاتی مردم و پرچم‌داری طبقه‌ی کارگر، مدام شکست خورده است. در واقع آزادی‌خواهیِ مردمی که هر روز به جنگ سرکوب می‌روند، در تضاد است با نعره‌های «رژیم چنج برای ایران» که سلطنت طلبان در خارج از ایران سر می‌دهند. همچنین شعار آزادی جامعه که هر روز در خیابان‌ها و مدارس و دانشگاه‌ها تکرار می‌شود، و خواست برابری که از دهن‌ها نمی‌افتد، از اساس با «ائتلاف‌»سازی و رهبرسازی از بالای سر مردم و با سنت لابی‌گری در عرصه‌ی سیاست، ناسازگاری و تناقض دارند.

🔻ناسیونالیست‌های فیروزه‌ای در شرایطی که به‌شدت قطبی شده است، به دنبال رهبر‌سازی برای انقلاب پیش روی مردم آزادی‌خواه هستند. ناسیونالیست‌های عظمت طلب ایرانی، با ردیف کردن «ولیعهد» و «شاه دخت» نوظهور به دربار همایونی تا همراه کردن سلبریتی‌ها و لابی‌گرهای دل بسته به «پمپئو» و کاخ الیزه، البته به مدد رسانه‌های راست بین‌المللی که این لیست از «رهبرها و وزرای آینده» را مدام زیر نورافکن می‌گذارند، می‌خواهند عنایت غرب را به خود جلب کنند. از بلوک‌بندی‌های «توییتری»(1) و بیعت کردن برخی از سلبریتی‌های کنده شده از بدنه‌ی حاکمیت و لابی‌گرهای ترامپیست ایرانی به نمایندگی «مسیح علی نژاد» با بازمانده‌ی ذکور خانواده‌ی «پهلوی» به‌عنوان کانون سیاسی ناسیونالیست‌های مرتجع، تا قُرُق کردن رسانه‌های جریان اصلی به‌ویژه «ایران اینترنشنال»، نمونه‌هایی آشکار از دست و پا زدن‌های جناح راست اپوزیسیون برای مقبول افتادن به چشم هیات حاکمه‌ی آمریکا و دولت‌های اروپایی هستند. از زاویه‌ی راست‌های پروغرب، گویا همه‌ی «پارامترها» حاضر و آماده هستند، که تجربه‌ی اوکراین را تکرار کنند و علیه جامعه‌ی به‌پا خاسته‌ی ایران، «زلنسکی» بیافرینند؛ اما هنوز تایید قدرت‌های غربی باقی مانده است! هدف از این همه هیاهو، انتخاب شدن از جانب قدرت‌های غربی است.


📌 https://t.me/Link_note

https://telegra.ph/%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%B2%DA%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B1%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DA%AF%D8%B1-03-12

🗒⁩ مقاله

🔴 روزی روزگاری با «راه کارگر»

🖊 امیرحسین محمدی فرد

🔎ازمتن:

🔻«راه کارگر» نیز که در دوره‌های بحرانی و انقلابی سرگیجه‌های سیاسی می‌گیرد، این‌بار اما خجالت را کنار گذاشته است و با فصاحت درباره‌ی موقعیت جنبشی خود می‌گوید؛ این جریان به نام کارگر، ایران را «کثیر المله» جا می‌زند، و خیلی واضح جامعه را «چند ملیتی» تعریف می‌کند و نه طبقاتی. نویسندگان این بیانیه و فعالان راه کارگری با اعتماد به نفس بالا اعلام می‌کنند که به جنبش ناسیونال رفرمیست تعلق دارند و نه جنبش آزادی و برابری. این سازمان در بیانیه‌اش نه فقط خطر نیروهای ناسیونالیست قومی مانند الاهواز و احزاب دمکرات کردستان ایران و باند «مهتدی» را به یاد مردم نمی‌آورد، چه بسا که با قرار دادن بنیان سیاسی‌اش بر مغلطه‌ی «حق تعیین سرنوشت» به استقبال ناسیونالیست‌های غیر «فارس» و البته «در حاشیه»! می‌شتابد.

🔻بیانیه‌ی سازمان «راه کارگر» که به بهانه‌ی حمایت از «منشور حداقلی»، اما به قصد برجسته کردن جنبش ملی در برابر جنبش شورایی صادر شده است، به بیان تکراری سیاست‌های رایج در سنت چپ ناسیونالیستی می‌پردازد. این متن «ملیت» را نه فقط به‌عنوان مانع ذهنی بر سر راه رسیدن به آزدی و رفاه و برابری نمی‌داند، بلکه به‌مثابه امر عینی می‌پذیرد و تقدیس می‌کند. میلیتانت فرض کردن «ملل تحت ستم» وجه مشخصه‌ی نه روزگار امروز، که حال همیشگی چپ ناسیونایست و کل تاریخ سیاسی این جریان را دربرمی‌گیرد. جریان «راه کارگر» در مقام نماینده‌ی مخلص طیف ناسیونالیست‌های چپ که بر جدا کردن کارگران و مردم بر مبنای «ملیت» و قومیت اصرار زیادی دارد، هنوز هم به فرموله کردن سیاست «حق تعیین سرنوشت» مشغول است و کارگران «فارس» و «عرب»، زندانیان سیاسی «ترک» و «بلوچ» و آزادی‌خواهان «کرد» و «ترکمن» تحویل مبارزات مردم پیش‌رو می‌دهد. در واقع بیانیه‌ی مذکور برای جا انداختن سیاست «حق تعیین سرنوشت» به‌جای خواست رادیکال «اداره‌ی شورایی» تلاش می‌کند.




📌 https://t.me/Link_note

https://telegra.ph/%D8%B5%D8%AF%D9%88%D8%B1-%D9%87%D9%88%DB%8C%D8%AA-%D9%82%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D9%82%D8%AF%D9%87-10-02


📄یادداشت

🔴 صدور «هویت قومی» از تهران به «نقده»

🖊 امیرحسین محمدی فرد

🔎ازمتن:

🔻مدتی است، به بهانه‌ی دفاع «لیلا حسین زاده» از پایان نامه‌اش با مضمون دفاع از حقوق «اقوام ایران» بحث‌هایی درباره‌ی تز «حق تعیین سرنوشت» مطرح شده‌اند و بعضاً این فرمول را مانند آیینی درآورده‌اند، که دوری از آن حکم مرتد را دارد. به همین وضوح مذهبی و سکتاریستی! به قولی دوران مبارزه‌ی ملی به‌طور کلی خیلی وقت است، که بُردی در مناسبات اجتماعی ندارد؛ اگر در روزگار استعمار مبارزه‌ی ملی و جنبش‌های «آزادی بخش» ملی حلقه‌ای از زنجیر انکشاف سرمایه‌داری بودند، و حتی اگر زمانی مصدق «قهرمان ملی» بود و چپ ناسیونالیست برای پیشبرد منافعی که در جنبش ناسیونال رفرمیسم جمع شده بودند خود را وام‌دار آن می‌دانست، اما امروز ناسیونالیسم در هیچ بعدی، هیچ مبنای مادی و هیچ نفوذ عینی را در مناسبات اجتماعی نمایندگی نمی‌کند. امروز عصر انقلاب‌های کارگری است، و زمان جنبش‌های سوسیالیستی طبقه‌ی کارگر فرا رسیده است؛ و نه تنها «مصدق» بلکه همه‌ی آژیتاتورهای تز «حق تعیین سرنوشت» نیز سمبل توهم بخشی از بورژوازی در حاشیه را می‌سازند.


📌 https://t.me/Link_note

‍ .
«این شرکت مال خودمان است»!

امیرحسین محمدی فرد
21/08/1402

مجمع‌عمومی و رهبر کارگری پدیده‌هایی هستند، که با زیست و کار طبقه‌ی کارگر عجین شده‌اند؛ سبک کار جمعی و رهبران عملی جنبش طبقه‌ی کارگر، تشکل و عنصری پرورده شده از میان سوخت‌وساز لایه‌های طبقاتی، و برآمده از مبارزات طبقاتی روزمره هستند، که این‌گونه هم‌سرنوشتان را به اتحاد طبقاتی فرامی‌خوانند.

درواقع وقتی «حاکمیت خرد جمعی» و آلترناتیو شورایی پراتیک می‌شوند، وقتی که برخلاف جریان استبداد دولت سرمایه علیه تشکل‌یابی طبقه‌ی کارگر، تشکل توده‌ای برپایه‌ی مجمع‌عمومی و شوراهای پایه در جنبش طبقه‌ی کارگر رشد می‌کنند، و وقتی که شورایی فعالیت کردن و جمعی تصمیم گرفتن پایه‌ی نظم‌یابی پرولتری در یک محیط کار یا یک محیط زندگی و امر همه‌گیر می‌شود، می‌توان گفت این جنبش سوسیالیستی طبقه‌ی کارگر است، که با متمرکز کردن کارگران در یک جنبش اجتماعی و سیاسی توازن قوا را به نفع طبقه‌ی کارگر تغییر می‌دهد.

سبک کار اجتماعی باردیگر در جمله‌بندی‌های اعتراضی فولادی‌ها ظهور می‌کند و یک‌بار دیگر علیه بنیان نظام سرمایه‌داری یعنی مالکیت خصوصی بر ابزار تولید برمی‌خیزد؛ «این شرکت مال خودمان است»! به راستی که صاحبان ثروت در جامعه همان تولید کنندگان واقعی ثروت، کارگران هستند! این جمله نزد نئوتوده‌ایست‌های «کار حوزه‌ای» به‌عنوان فعل آنارشی و حرکتی به هدف «پروامپریالیسم» است، و ناسیونالیست‌های مرتجع ایرانی آن را به چشم خطر «ارتجاع سرخ» می‌بینند، و از زوایه‌ی ناسیونالیست‌های چپ می‌تواند دسیسه‌ای «مرکزگرایانه» و ضد «انتیک» باشد یا شاید شروع رویاهای کودکانه‌ی شوراهای قومی بر مبنای زبانی باشد؛ اما هرچه هست،به قامت آلترناتیوی است، که توسط کارگران پیشرو و رادیکال و سوسیالیست، این‌بار ازبرای خیزش گرسنگان در دی‌ماه 96 سر برآورده، و در ادامه در دوران اعتصابات و اعتراض‌های پرشور کارگران هفت‌تپه و فولاد اهواز آب‌دیده شده، و پس از حضور جنبشی در خیزش آبان 98، امروز در تب‌وتاب خیزش انقلابی پرچم‌دار جنبش پرولتاریا بوده است.

همان‌طور که رفرمیسم و سندیکالیسم (آن هم از جنس پرورژیمی و از نوع خانه‌ی کارگر) شیوه‌های سیاسی و اقتصادی جنبش نئوتوده‌ایستی و روش‌های اعتراضی مصلحان پرورژیمی هستند، و همان‌طور که فردگرایی و نخبه‌گرایی سنت‌های برآمده از جنبش ناسیونالیسم ایرانی هستند و همان‌طور که سکتاریسم و قوم‌گرایی نمودهای جنبش ناسیونال‌رفرمیسم هستند، رهبران عملی طبقه‌ی کارگر و مجامع عمومی نیز مظاهر پراتیک شده‌ی جنبش سوسیالیستی طبقه‌ی کارگر هستند.

سبک کار جمعی و آلترناتیو شورایی متعلق به جنبش سوسیالیستی طبقه‌ی کارگر است، همان‌طور که دمکراسی و فرقه‌گرایی و رفرمیسم از سبک کارها و از آلترناتیو‌های جنبش طبقات بالایی و طبقه‌ی حاکم شکل می‌گیرند.

https://telegra.ph/%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D9%86%D8%A6%D9%88%D8%AA%D9%88%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C%D8%B3%D9%85-03-03


🗒⁩ مقاله

🔴 در مبارزه با سنت نئوتوده‌ایسم
بخش اول:
جبر و اختیار: جایگاه پراتیک انقلابی در متدولوژی مارکسیسم

🖊 امیرحسین محمدی فرد

🔎ازمتن:

🔻 هیچ مقدری از قبل مقدور نیست، و تقدیر با عملکرد آدم‌ها رقم زده می‌شود. متدولوژی مارکسیم برخلاف ترم اجتناب‌ناپذیر بودن سوسیالیسم، از امکان‌پذیری سوسیالیسم می‌گوید. سوسیالیسم حالتی از تاریخ نیست که حتمی باشد یا آرمانی نیست که واقیعت‌های اجتماعی با آن منطبق شوند، بلکه سوسیالیسم امکانی تحقق‌پذیر است، که باید توسط پرولتاریا انتخاب شود. اگر مارکسیسم به‌وجود آمده تا جهان را تغییر دهد، پس ماتریالیسم پراتیک نیز ماهیت آن را بیان می‌کند. بنابراین اساس سوسیالیسم انسان‌هایی است، که می‌خواهند کل جامعه را همین امروز دگرگون کنند. چه‌بساکه بذر «آگاهی» پخش کردن تا ابد طول بکشد، اما انسان‌ها عمر محدودی دارند و در این مدت زمان باید در کمال آسایش و درنهایت شکوفایی زندگی کنند. از طرف دیگر به‌منظور انقلاب سوسیالیستی شرایط عینی مهیا است، و برای پیش‌آوردنِ آن باید عنصر ذهنی میدان را تصاحب کند. بنابراین متدولوژی مارکسیسم فقط روشی برای نقد همه جانبه و افشاگرانه به نظام سرمایه‌داری نیست‌، بلکه شیوه‌ی انقلابی عمل کردن است، که به‌منظور دگرگونی مناسبات اجتماعی به‌کار گرفته می‌شود.


📌 https://t.me/Link_note

🗒⁩ مقاله

🔴 در مبارزه با سنت نئوتوده‌ایسم
بخش اول:
جبر و اختیار: جایگاه پراتیک انقلابی در متدولوژی مارکسیسم

🖊 امیرحسین محمدی فرد

🔎از متن:

🔻 دستگاه فکری و سیاسی نئوتوده‌ایسم در جامعه‌ی ایران یکی از آن‌ها است، که ادامه‌ی سنت منحط منشویسم است، و با دُز بالایی از «ضد امپریالیسم»‌گریِ اردوگاهی که از اسلاف‌اش یعنی جریان‌های فکری و سیاسیِ جنبش توده‌ای-اکثریتی به ارث برده، هنوز هم جهان و ایران را آماده‌ی انقلاب نمی‌بیند. اما اگر تاریخ جوامع، تاریخ مبارزات طبقاتی است، پس سرنوشت تاکنونی نوع بشر با اراده و عمل انسان‌ها ساخته شده است. به عبارت دیگر عامل تغییر بودن یا مانع تغییر شدن است، که موتور تاریخ را راه می‌اندازد. به تعرض نئوتوده‌ایسم نیز باید از همین زاویه پاسخ داد. دعوای سوسیالیسم طبقه‌ی کارگر و مارکسیسم انقلابی با نئوتوده‌ایسم برسر شناخت از پدیده‌ها نیست، بلکه برسر نحوه‌ی برخورد با آنان است. ...

📌 https://t.me/Link_note

‍ ‍ .
به استقبال روز جهانی کارگر

امیرحسین محمدی فرد

درحالی به استقبال روز جهانی کارگر می‌رویم، که جهان از مصائب نظام کاپیتالیستی به تنگ آمده است؛ بلای خانمان‌سوز در خاورمیانه و منجلابی که مردم منطقه را گرفتار کرده، نماد ناکارآمدی نظام سرمایه‌داری در اداره‌ی جهان به شکلی است که درخور انسان‌ها باشد.

جنگ در اوکراین و جنگ‌طلبی ناتو در حمایت از زلنسکی، نسل‌کشی در فلسطین و حمایت قدرت‌های غربی از تعرض ضد انسانی رژیم اسرائیل، مشخصات جهان امروز را تعیین می‌کنند و رنگ خود را به یک‌می می‌زنند. از طرفی پرولتاریای جامعه‌ی ایران جایگاه ویژه‌ای دارد، مبنی‌بر این‌که می‌تواند خیزش‌های انقلابی در آینده را رهبری کند. طبقه‌ی حاکم در ایران در موقعیت ضعف است و به‌شدت از بازگشت موج اعتراضات پرولتاریای بالنده می‌ترسد. طبقه‌ی کارگر در ایران می‌تواند خیزش‌های انقلابی آتی را به پیروزی برساند و جامعه‌ی ایران را آزاد کند و به مردم رنج‌دیده‌ی خاورمیانه امیدواری دهد.

به هرحال همه‌ی این پارامترها، برگزاری روز جهانی کارگر امسال را مهم‌تر از همیشه کرده است. یک‌می امسال می‌تواند روز پیمان کارگران برای برقراری امنیت و آرامش و رفاه، و برای قطع کردن دست بورژوازی از سرنوشت جوامع باشد. یک‌می امسال می‌تواند برای پرولتاریای جامعه‌ی ایران روز باور داشتن به قدرت اتحاد طبقاتی در امر رها کردن کل جامعه باشد.

با تمام این اوصاف دست‌دردست یکدیگر و قدرتمند به استقبال یک‌می می‌رویم.

🗒⁩ مقاله

🔴 در مبارزه با سنت نئوتوده‌ایسم
بخش دوم:
مبارزات سیاسی، انقلاب و سوسیالیسم

🖊 امیرحسین محمدی فرد
مهر 1403

🔎ازمتن:

🔻چون مارکسیسم از اساس تئوری ایجاد کردن تغییر و مبانی به‌وجودآوردن انقلاب است، و چون مارکسیسم امر تغییردادن جهان را با نقد تاریخی همه‌جانبه به وضع موجود پیش می‌برد، پس تاریخ واقعی نیز حول رابطه‌ای قرائت می‌شود، که عنصر تغییردهنده‌ی تاریخ با تحولات انقلابی برقرار می‌کند. همچنین اگر تاریخی که حاکمان می‌نویسند، به بیان سراسر مجعول از واقعیت می‌پردازد، آن‌وقت تاریخ‌نگاری شکست‌خوردگانِ همیشگی تاریخْ سراسر علیه تغییر در واقعیات اجتماعی و به‌تبع علیه مقوله‌های «سرنگونی» و قیام و انقلاب نگاشته می‌شود. درحالی‌که تاریخ واقعی سرگذشت مردم پیکارگری است، که در طول تاریخ مبارزات طبقاتی همواره برای زندگی بالنده و برای زیست متعالی جنگیده‌اند؛ تاریخ واقعی بشر که ...

📌 https://t.me/Link_note

‍ 📄یادداشت

🔴 ایست! متوقف شوید!
(پیرامون بحث‌های جاری در جنبش چپ)

🖊امیرحسین محمدی فرد


این‌که شخصیت سیاسی و منش مبارزاتی «سنوار» ربطی به «چه‌گوارا» و آزادی‌خواهی ندارد، این‌که «حماس» را تحمیل شرایط غیرانسانی به مردم فلسطین آفریده است، و این‌که محور مقاومت نمی‌تواند آرامش و امنیت را برای مردم فلسطین و مردم منطقه بیاورد، هیچ مجوزی را برای ایستادن در سمت جنگ‌طلبی صادر نمی‌کند. چه نیروهایی مثل حزب «حمید تقوایی» و طرفداران «مهرنوش موسوی» که از جنگ‌افروزی‌های اسرائیل رژیم‌چنج و سرنگونی را انتظار دارند، و چه جریان نئوتوده‌ایسم مثل «بهمن شفیق» که جنبش انقلابیِ جاری را هم‌دست اسرائیل و مانع اصلی در رفتن هیات‌حاکمه‌ی ایران به جنگ همه‌جانبه اعلام می‌کند، هر دو طیف را با این سیاست‌ها به جنگ با مردم خاورمیانه می‌آورد.

از طرف دیگر آن‌چه کشته شدن رهبران «حماس» را مهم کرده، افشای سیاست‌های جنگ‌طلبانه‌ی رژیم جنایتکار اسرائیل و متحدان جهانی‌اش است؛ برخلاف ادعاهای پوچ رژیم فاشیستی اسرائیل و برخلاف تبلیغات سمی رسانه‌های جریان اصلی و برخلاف باور کور جریان‌های پروغرب، مبنی‌بر اقدام تلافی‌جویانه علیه «حماس» و مبنی‌بر استفاده کردنِ رهبران حماس از گروگان‌ها به‌عنوان «سپر انسانی»، کشته شدن رهبران حماس و به‌ویژه نحوه‌ی کشته شدن «سنوار» نشان می‌دهد که اسرائیل برای حذف کردن مردم فلسطین از صحنه‌ی خاورمیانه به میدان آمده است و این نسل‌کشی و این تعرض ضد انسانی همچنان ادامه خواهد داشت، تا این‌که کشمکش‌های بلوک‌های کاپیتالیستی به‌هدف تقسیم مجدد جهان پایان بیابد.

اما در مقابل جنگی که دشمنان مردم در خاورمیانه راه‌انداخته‌اند و در مقابل سناریوی سیاه علیه مردم ایران، یک جریان ضد جنگ در جهان و در ایران اعلام موجودیت کرده است، که برای خاورمیانه امنیت و آزادی می‌خواهد. مردم آزادی‌خواه جهان و مردم انقلابی ایران که به این قطب سکولار و انسانی تعلق دارند، برای زندگی آزاد و امن تلاش می‌کنند و انزجار خود را از عاملان جنگ و همدستان‌شان بارها اعلام کرده‌اند. این قطب ضد جنگ ضرورت خود را از ختم شدن این سیاست‌ها به سناریوی سیاه می‌گیرد و به این اعتبار در عرصه‌ی پیش‌روی برای جریان‌ها، نیروها و محافل سیاسی که آینده‌ی خاورمیانه و ایران را با سیاست‌های‌شان بیش‌ازپیش ناامن می‌کنند، توصیه‌ای جدی دارد؛ متوقف شوید و به جنگ در خاورمیانه دامن نزنید!

زنده باد آزادی
زنده باد برابری

مهر 1403

https://t.me/Link_note

https://telegra.ph/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%B3%D9%86%D8%AA-%D9%86%D8%A6%D9%88%D8%AA%D9%88%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85-11-28

🗒⁩ مقاله

🔴 در مبارزه با سنت نئوتوده‌ایسم
بخش دوم:
مبارزات سیاسی، انقلاب و سوسیالیسم

🖊 امیرحسین محمدی فرد

🔎ازمتن:

🔻صحبت درباره‌ی‌ سنت سیاسی قدیمی و البته ویژه‌ای است، که هردفعه با سیاست‌های مشخصِ تکراری در دل یک جنبش خاص بورژوایی پدید می‌آید؛ این جنبش واقعی بورژوایی که در امتداد منافع قشریِ سرمایه‎داری داخلی، تحرک جریان‌های برانگیخته از سنت «نئوتوده‌ایسم» را سامان می‌دهد، در پاسخ به مسائل مبرم جامعه و در به‌کارانداختن مکانیسم‌های اجتماعی همیشه افق ضد غربی و ضد آمریکایی را به جامعه منتقل کرده است، تا بتواند حاکمیت سرمایه‌داری در جامعه‌ی ایران را روی پایه‌های تقابل با غرب و غربگرایی استوار و پایدار کند. نیروهای سیاسی متعدد متلون و محافل سیاسی متعین متنوع که با ایدئولوژی‌های گوناگون به این کمپ بورژوایی تعلق دارند، اگر در مدت هم‌زیستی‌شان بارها با یکدیگر خصومت و ضدیت شدید و تاریخی داشته‌اند و حتی اگر علیه یکدیگر جدال‌های خونینی از سر گذرانده باشند، اما خاستگاه اجتماعی-طبقاتی مشترکی دارند، و از فرهنگ‌ و منش سیاسی مشابهی ‌تبعیت می‌کنند.

📌 https://t.me/Link_note

https://telegra.ph/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%B3%D9%86%D8%AA-%D9%86%D8%A6%D9%88%D8%AA%D9%88%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85-11-28

🗒⁩ مقاله

🔴 در مبارزه با سنت نئوتوده‌ایسم
بخش دوم:
مبارزات سیاسی، انقلاب و سوسیالیسم

🖊 امیرحسین محمدی فرد

🔎ازمتن:

🔻خطوط سیاسی منبعث از سنت توده‌ای-اکثریتی هیچ‌وقت نماینده‌ی گرایشی در جنبش طبقه‌ی کارگر نبوده‌اند و حتی هرگز صدای اعتراض کارگران علیه نظام سرمایه‌داری را در عرصه‌ی سیاست بازتاب نداده‌اند؛ همان‌طور که حزب توده و سازمان فداییان اکثریت از آغاز در مشایعت با حکومت جدید از خانواده‌ی سیاسی مشترکی متولد شدند و به این اعتبار فضای سیاسی برای این جریان‌‌ها تا حدی مساعد بود که بتوانند، به دولت سرمایه فشار آورند تا با دوریِ هرچه بیشتر از غرب و آمریکا به اتوپیای سرمایه‌داری «ملی» و «مترقی» باور کند، امروز نیز خط سیاسی نئوتوده‌ایسم از شور شیفتگی به بورژوازی خودیِ ضد آمریکایی و از فرط دولتگرا ‌بودن مجبور است همچنان زندگی‌اش را در شکاف سیاسی بین هیات حاکمه‌ی آمریکا و دولت حاکم در ایران ادامه دهد.(13) هر دو جریان در دو مقطع زمانی معین و در شرایط سیاسی متفاوت و از یک جنبش اجتماعی و از یک سنت سیاسی، کارکردهای مشابهی داشته‌اند و تنایج یکسانی به‌بار آورده‌اند؛ هر دو جریان منافع بورژوازی «ضد امپریالیسم» را به جنبش کارگری صادر کردند و با بی‌شرمی اعتراض علیه دولت را با برچسب «پروامپریالیستی» مستحق سرکوب دانستند. آن دستگاه فکری و سیاسی که کنار رفتن دولت‌های خودکامه‌ی حاکم بر جوامع «پیرامونی» را به‌بهانه‌ی پوچ جنگ سردیِ مبارزه با غرب با جدیت نفی می‌کند، همان دستگاه قدیمی و تکراری و شکست‌خورده‌ی منشویکی را جلوی جامعه می‌آورد، که وقتی به تبعیت از سنت‌های برآمده از جنبش ناسیونالیسمِ «چپ» با دُز بالایی از شرق‌زدگی و شوونیسم و ضد آمریکایی‌گری قاطی می‌شود، از خود واکنش منفی علیه انقلاب و انقلابی‌گری نشان می‌دهد و شکل و شمایلی به خود می‌گیرد، که در سپهر سیاسی جامعه‌ی ایران غیر از «توده‌ایسم» هیچ حاصلی ندارد.

📌 https://t.me/Link_note

‍ ‍ ‍ 📄یادداشت

🔴صدای پای سناریوی سیاه می‌آید!

🖊امیرحسین محمدی فرد
19 آذر 1403


1-بازتاب کشمکش‌های دولت‌های امپریالیستی و جدال‌های دولت‌های مرتجع در خاورمیانه، در بسیاری از جوامع منطقه، فقط آوارگی و کشتار مردم و عروج دوباره‌ی باندهای قومی و مذهبی است، که چنین از فلسطین تا اوکراین و از سوریه تا لبنان را در بر می‌گیرد. امروز آینده‌ی مردم خاورمیانه بیش‌ازپیش تحت تاثیر جنگ و رقابت قدرت‌های کاپیتالیستی جهان و حکومت‌های عقب‌مانده و مستبد منطقه است، به نحوی که فضا را برای زندگی ضد بشری باندهای جنایی قومی و مذهبی می‌گشاید.

2-بازگشت ترامپ و سیاست فشار حداکثری بر حکومت ایران، در کنار اتفاقات جاری در خاورمیانه مانند جنایت در غزه و مانند سقوط اسد به این شیوه و به دست نیروهای ته‌مانده‌ی داعش، گویا خون تازه‌ای در رگ‌های نیروهای قومی و مذهبی در اپوزیسیون بورژوایی ایران جاری کرده است؛ چنان‌چه از فاشیست‌های ایرانی تا ناسیونالیست‌های کُرد، به دنبال روزنه‌ای می‌گردند که نسخه‌های آزمایش شده در جوامع خاورمیانه را برای مردم ایران تجویز کنند.

3-وجود مساله‌ی ملی در منطقه‌ی کردستان ایران، زمینه‌ی لازم را برای جریان‌های قوم‌گرا آماده کرده است، تا مجرای مناسبی برای تسویه حساب دولت‌های خاورمیانه و آمریکا و اسرائیل با دولت ایران باشند. احزاب دمکرات کردستان و کومه‌له‌ی مهتدی از همین امروز خیز برداشته‌اند که سناریوی سیاه را علیه مردم ایران اجرا کنند. از طرف دیگر چنان‌چه دولت سرمایه در ایران می‌تواند خود عاملی در اجرای سناریوی سیاه باشد، این عاقبت شوم به کردستان محدود نمی‌ماند و به کل جامعه سرایت خواهد کرد.

4-در نتیجه هر نوع امید بستن به دخالت‌های خارجی و قدرت‌های امپریالیستی، از محاصره‌ی اقتصادی و حمله‌ی نظامی و جنگ نیابتی گرفته تا رژیم‌چنج در هر منطقه‌ای از جغرافیای ایران، بی‌تردید اقدامی علیه خیزش‌های انقلابی و علیه جنبش انقلابی جاری است و بی‌گمان در خدمت تحمیل کردن سناریوی سیاه به مردم جامعه‌ی ایران قلمداد می‌شود.

5-لذا مبارزه‌ی آزادی‌خواهانه در کردستان ایران و مبارزه علیه ستم ملی در چهارگوشه‌ی ایران، بخشی از مبارزه‌ی مردم متمدن، سکولار و انقلابی در کل این جامعه است، که پس از خیزش‌های انقلابی، در مبارزات طبقه‌ی کارگر و در جدال‌های طبقاتی در کل جامعه انتگره شده است. پس مبارزه برای آزادی و برابری نمی‌تواند از مبارزه علیه هویت‌های کاذب قومی و مذهبی جدا باشد و از طرف دیگر مبارزه برای رفع ستم ملی نیز از مبارزه برای آزادی و رفاه و امنیت جدا نیست.

https://t.me/Link_note

🗒⁩ مقاله

🔴 عروسک‌ها آزادی‌خواه نمی‌شوند
( نقدی بر پژاک و کودار)

🖊امیرحسین محمدی فرد
بهمن 1403

🔎ازمتن:

🔻«از زمانی که دولت «کوردی» در عراق زیر چکمه‌های سربازان آمریکایی و بر روی آوارهای زندگی انسان‌های بی‌شمار در مناطق غیرکُردنشین ساخته شد، همه‌ی جریان‌های قوم‌گرای کُرد سرنوشت و حتی بقای خود را به شکاف و شقاق بلوک‌های منطقه‌ای و اردوگاه‌های جهانی الصاق کردند. استراتژی «پژاک» و سازمان تازه تاسیس «کودار» نیز مبنی‌بر مقبول افتادن در نظر حکومت ایران تازگی ندارد؛ از بدو ساخته شدن ماکت «هم‌زیستی مسالمت‌آمیز» با دولت حاکم تحت عنوان «کودار» واضح بود، این پروژه‌ی کذایی که پشت سیاست پوپولیستی «دمکراتیزه کردن»(5) جامعه اطوارِ اپوزیسیونِ خشونت‌پرهیز به خود می‌گیرد، تاکتیک جدیدی برای تداوم در پروژه‌ی قدیمیِ پذیرفته شدن و «قانونی شدن» در ساختار سیاسی نظام بردگی مزدی است.»

📌 https://t.me/Link_note

🗒⁩ مقاله

🔴 عروسک‌ها آزادی‌خواه نمی‌شوند
( نقدی بر پژاک و کودار)

🖊امیرحسین محمدی فرد
بهمن 1403

🔎ازمتن:

🔻«به هر حال جریانی که رهبران و سیاسیون و نمایندگان آن، اعتراض‌های ضد دولتی و ضد استبدادی را به «پروژه‌ی» آمریکا و رژیم جنایتکار اسرائیل و برای «رژیم‌چنج» نسبت می‌دهند، نه تنها در جایگاه نیروی پرورژیمی حق ندارد مدعی نفوذ بیان در ابداع شعار «زن، زندگی، آزادی» باشد، بلکه پتانسیل و انگیزه‌ی کافی و استعداد لازم را دارد، تا از ساکن عاریه‌ای در بلوک منطقه‌ای به دشمن اجاره‌ای تغییر چهره دهد!»

🔻 «از طرف دیگر از آنجا که به تعبیر این تئوری قرار است که «دولت-ملت» از طریق همکاری «مسالمت‌آمیز» از سوی دولت‌ها، جای خود را به حکومت مبتنی‌بر «خود مدیریتی دمکراتیک» بدهد، دیگر جایی برای خاصیت تعیین‌کنندگی مبارزات ضد دولتی و کشمکش‌های طبقاتی باقی نمی‌ماند.»



📌 https://t.me/Link_note

https://telegra.ph/%D8%B1%D9%82%D8%B5-%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C%D8%A7%DB%8C%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B9%D8%A8%D8%AF-%D8%B1%DA%98%DB%8C%D9%85%E2%80%8C%DA%86%D9%86%D8%AC-02-26


🗒⁩ مقاله

🔴 رقص مومیایی‌ها در معبد «رژیم‌چنج»! (1)

🖊امیرحسین محمدی فرد
شهریور 1396

♦️ توضیح:

از روزی که ترامپ به قدرت بازگشته و سیاست «فشار حداکثری» از سر گرفته شده است، جنب‌وجوش نیروهای متعلق به جنبش ناسیونالیسم پروغرب، این مومیایی‌های معبد رژیم‌چنج نیز بیشتر از قبل به چشم می‌آید. از جریان‌های قوم‌گرای کُرد تا فالانژهای ناسیونالیست ایرانی، به‌خصوص شخص رضا‌ پهلوی، سینه جلو می‌دهند و از همین امروز به تلاش خود افزوده‌اند، تا شاید در این فرصت کوچک موجود در نظر دولت‌های غربی و هیات‌حاکمه‌ی آمریکا مقبول افتند؛ تا جایی که بازمانده‌ی ذکور خانواده‌ی پهلوی دوباره سرآسیمه شده و شرایط را پس از سقوط اسد و پس از روی کار آمدن ترامپ، برای رژیم‌چنج مناسب ارزیابی کرده است و از روی میل ملوکانه، به خود لقب «رهبر دوران گذار» را اعطا کرده است. لذا ین مقاله در این راستا واقعیت‌هایی را بازگو کرده است، که هنوز هم می‌توانند نکات تاثیرگذاری را در رابطه‌ی دولت‌سرمایه با اپوزیسیون پروغرب بازگو کنند.


🔎ازمتن:

🔻 «مدتی پس از شاخ‌وشانه کشیدن‌های ترامپ، رضا پهلوی طی پیامی به وزارت خارجه و نامه‌نگاری با کنگره‌ی آمریکا، برای پروژه‌ی دخالت غرب در سرنوشت مردم ایران به عنوان «اپوزیسیون دمکرات»، برای چندمین بار اعلام آمادگی کرد. سلطنت‌طلبان در این راستا از «تحریم‌های هدف‌مند» و محدود کردن دایره‌ی نفوذ ایران حمایت می‌کنند. رضا پهلوی خودش را نماینده‌ی «تمامیت ارضی» ایران می‌داند و با انتخاب گزینه‌ی خوش‌خیم در پروژه‌ی «رژیم چنج» برای خودش، تلاش می‌کند پیش جامعه مقبولیت پیدا کند.»

🔻««اقلیم کردستان» و چگونگی قدرت‌گیری احزاب ناسیونالیست کُرد در منطقه مانند حزب بارزانی، الگویی برای به قدرت رسیدن جریان‌های ناسیونالیست و نیروهای قوم پرست کُرد در جبهه‌ای متحد است. دفاع از حمله‌ی نظامی توسط دول مرتجع منطقه مانند عربستان و اسرائیل، تا حمایت پروپا‌قرص از پروژه‌ی «رژیم چنج»، سیاست این دوره‌ی آنها است. این جریان‌ها وظیفه‌ی قومی کردن جامعه‌ی ایران و نفاق افکنی و هویت‌سازی‌های کاذب قومی و ملی را با کمال میل پذیرفته‌اند و برای‌‌ش زمینه‌سازی می‌کنند. واقعیت «مساله‌ی کُرد» بهانه‌ای شده برای ناسیونالیست‌های کُرد که در جبهه‌ای متحد، بار دیگر شانس خودشان را به امید اجرای پروژه‌ی «رژیم چنج» آزمایش کنند.»


📌 https://t.me/Link_note

🗒⁩ مقاله

🔴 رقص مومیایی‌ها در معبد «رژیم‌چنج»! (1)

🖊امیرحسین محمدی فرد
شهریور 1396

♦️ توضیح:

از روزی که ترامپ به قدرت بازگشته و سیاست «فشار حداکثری» از سر گرفته شده است، جنب‌وجوش نیروهای متعلق به جنبش ناسیونالیسم پروغرب، این مومیایی‌های معبد رژیم‌چنج نیز بیشتر از قبل به چشم می‌آید. از جریان‌های قوم‌گرای کُرد تا فالانژهای ناسیونالیست ایرانی، به‌خصوص شخص رضا‌ پهلوی، سینه جلو می‌دهند و از همین امروز به تلاش خود افزوده‌اند، تا شاید در این فرصت کوچک موجود در نظر دولت‌های غربی و هیات‌حاکمه‌ی آمریکا مقبول افتند؛ تا جایی که بازمانده‌ی ذکور خانواده‌ی پهلوی دوباره سرآسیمه شده و شرایط را پس از سقوط اسد و پس از روی کار آمدن ترامپ، برای رژیم‌چنج مناسب ارزیابی کرده است و از روی میل ملوکانه، به خود لقب «رهبر دوران گذار» را اعطا کرده است. لذا این مقاله در این راستا واقعیت‌هایی را بازگو کرده است، که هنوز هم می‌توانند نکات تاثیرگذاری را در رابطه‌ی دولت‌سرمایه با اپوزیسیون پروغرب بازگو کنند.


📌 https://t.me/Link_note