⁦🗒️⁩ مقاله

توضیح:

🔺 بازنشر، به بهانه‌ی اعلام متعدد «مجامع عمومی» از سوی کارگران صنعت نفت، که به اعتصاب سراسری پیوسته‌اند.

🔴 بحران ناکارآمدی سندیکالیسم در ایران


⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔎 ازمتن:

🔻 نظام سرمايه داري ايران اجازه نخواهد داد که اتحاديه يا سنديکايي که رئوس آن، نفراتش و اساس نامه اش علني است، توده اي شود و با تحت فشار قرار دادن هيات رييسه ي آن، تشکل را از عمل ساقط مي کند و در مرور زمان اختلافات ايدئولوژيکي و شخصي جاي سياست هاي پيش برنده ي منافع طبقه کارگر را مي گيرد. ساختار مجمع عمومي و ويژه گي هاي آن که همانا حظور مستمر کارگران است تشکل خود را به نظام بورژوازي تحميل ميکند و ديگر توان سرکوب قبل را نخواهد داشت طبيعي است که درگير کردن توده هاي کار و فعاليت روزمره و دخيل کردن آنها در تمام جهت گيري هاي صنفي و همچنين برخورد با کارفرمايان و نماينده هايش، بدنه ي آبديده تر و بزرگتري را مي سازد، و سرمايه داران براي سرکوب چنين افرادي هزينه هاي بسياري را متحمل مي شوند. هر چند ميتوان از زاويه قدرت گيري، توازن قوا و مسايل ديگري که با الهام از اين سبک کار به‌جود مي آيد صحبت کرد.



📌 @Link_note

https://yun.ir/34bzsf

📄 یادداشت

🔴 از شوراهای مردمی امروز، تا کانون‌های قانون‌گذاری فردا

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔎 ازمتن:

🔻 سوت آغاز پروسه‌ی تلاشی دولت سرمایه زده شده، و کل حاکمیت سیاسی سرمایه‌داری در حال ساقط شدن به دست گورکنان ازلی نظام سرمایه‌داری است. بنابراین در چنین شرایطی، فضای سیاسی_اجتماعی با سرعت بالا دوقطبی می‌شود. جنبش شورایی و گرایش سوسیالیستی طبقه‌ی کارگر در یک سمت میدان مبارزه‌ی طبقاتی، و در طرف دیگر جریان‌های سیاسی خارج از حکومت و باندهای درون هیأت حاکمه‌ی بورژوازی صف‌بندی کردند. بورژوازی چه در قدرت و چه در مسند اپوزیسیون، خطر جدی جنبش طبقه‌ی کارگر را می‌بینند، و جریان‌های سیاسی راست و چپ سرمایه‌داری نیز از هول و ولای تجدید آرایش سیاسی در برابر سپاه پرولتاریا، درحال دگردیسی سیاسی یا «جراحی» و تصفیه‌ی سیاسی هستند.



📌 @Link_note

https://yun.ir/my1yx3

⁦🗒️⁩ مقاله

🔴 مسأله‌ی زن، امر سوسیالیست‌ها است!

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔎 ازمتن:

🔻بخشی از انسان‌های جامعه را باید به‌طور سیستماتیک فرودست، بی‌حقوق و ستم‌کش تعریف کرد، تا بنا به ضرورت‌های سودآوری، نیروی کار ارزان‌تری باشند. نیمی از جمعیت جامعه را باید «مجرم» و شهروند درجه‌ی چندم تعریف کرد، تا به بهانه‌ی «مادر شدن» به برده‌ی بی‌مزد کار خانگی محکوم شوند. هنوز هم «زن» متولد شدن در این جهان یعنی به دنیایی ترسناک، ناامن و تبعیض آمیز پا گذاشتن؛ نابرابری و هراس از عدم امنیت، از خصوصیت‌های محیط تنفس و فضای زندگی اغلب زنان دنیا است.

🔻 با وجود این‌که مردسالاری و قوانین تبعیض‌آمیز از ابزارهای تحمیل فرودستی به زنان هستند، اما بر خلاف گرایش‌های فمینیستی، سوسیالیسم طبقه‌ی کارگر مسأله‌ی زن را «معلول» عدم استقلال اقتصادی نمی‌داند و آن را بر مبنای «جنسیت»، تبیین نمی‌کند. توضیح دادن مسأله‌ی زن بر پایه‌ی «جنسیت»، به این حکم شبه مذهبی می‌رسد، که گویا «مردان» ذات پلیدی دارند که همیشه مترصد آسیب رساندن به زنان هستند! از طرفی نمی‌توان علت تبعیض علیه زنان را جامعه‌ی خفقان‌زده دانست؛ چه بسا که نابرابری جنسیتی در ساختار سیاسی-اجتماعی دموکرات‌ترین جوامع نیز وجود دارد. همچنین نمی‌توان زن ستیزی را بر پایه‌ی تعلق طبقاتی، یا بر اساس «قومیت» و زن «حاشیه و مرکز» توضیح داد. این تقسیم بندی‌ها به همان اندازه ماورای طبقاتی و پوپولیستی هستند، که طبقه‌ی کارگر را «صنفی» از دیگر اصناف «تحت ستم» تعبیر شود.

🔻 سرمایه‌داری با انواع تقسیم بندی‌های ساختگی در صفوف طبقه‌ی کارگر که باعث انشقاق می‌شوند، با پرداختن به هویت‌های کاذب «نژادی» و «قومی» و «جنسیتی»، که سبب نابرابری‌های مضاعف در لایه‌های پایینی جامعه می‌شوند، سطح معیشت و زندگی کل طبقه‌ی کارگر را پایین نگه می‌دارد. شکاف جنسیتی در طبقه‌ی کارگر از یک سو دو رقیب را در بازار خریداران نیروی کار در مقابل یک‌دیگر قرار می‌دهد، که باعث می‌شود قیمت نیروی کار به‌طور کلی در سطح نازلی حفظ شود، و از طرف دیگر تقسیم زن و مرد به جایگاه «حاکم» و مقام «محکوم» در روابط خانوادگی، شکلی از نظام طبقاتی را باز سازی می‌کند.



📌 @Link_note

https://yun.ir/wt2147

📄 یادداشت

🔴 دوگانه‌ی سندیکا و مجمع‌عمومی کاذب است

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔎 ازمتن:

🔻 سازمان توده‌ای کارگری و تشکل «پایدار» ابتدا به ساکن سلاحی برای توانا کردن و ابزاری برای قدرتمند نگه داشتن طبقه‌ی کارگر است، تا توانایی مقابله با تعرض بورژوازی و دولت مدافع‌اش را داشته باشد. تشکل‌های توده‌ای مطابق با نیازهای کارگران در محیط‌های کار و زندگی و بر مبنای ویژگی‌های زیست آنان برپا می‌شوند، تا سنگری برای دفاع در مقابل تهاجم سرمایه‌داری و دولت‌اش و سکویی برای پیشروی و اعمال قدرت در جدال‌های طبقاتی ساخته شوند. بنابراین هر شکلی از نظم‌یافتگی توده‌ای و هر اندازه‌ای از همبستگی طبقاتی در هر ظرفی، امر حیاتی و دستور کار طبقه‌ی کارگر را در نبرد ازلی با نظام سرمایه‌داری در بر می‌گیرند.



📌@Link_note

https://yun.ir/jgiiff

⁦🗒️⁩ مقاله

🔴 درباره‌ی سندیکا و مجمع‌عمومی
«به بهانه‌ی بحث‌های اخیر در جنبش کارگری»

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔎 ازمتن:

🔻 شرط پیشروی‌های بعدی سندیکاهای موجود در این برهه‌ی زمانی که کار توده‌ای در دستور کار جنبش طبقه‌ی کارگر قرار دارد، متکی کردن این تشکل‌ها به مجامع عمومی است. برای «پایدار» و ادامه کار نگه داشتن سندیکاهای موجود ضروری است، که به دخالت حداکثری کارگران هرچه بیشتر از قبل مجهز شوند. با دخالت دادن توده‌های کارگران و انسان‌های کارکن در پروسه‌ی تصمیم‌گیری تا اجرا، برای هر نوع تشکل کارگری قدرت جمع‌آوری گسترده‌ی نیرو و امکان انسجام طبقاتی فرآهم می‌شود.



📌 @Link_note

https://yun.ir/sl2ule

⁦🗒️⁩ مقاله

🔴 پوپولیسم؛ بی‌‌راهه‌ای در جنبش کارگری

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد


🔎ازمتن:

🔻این نگاه خرده‌بورژوازی به فعل و انفعالات جامعه‌ی طبقاتی است، که وضع موجود را نتیجه‌ی منطقی «ناکارآمدی» دولت سرمایه می‌داند. این نگاه ماورای طبقاتی است، که خرده‌بورژوازی خود را قیم «توده‌ها» می‌پندارد. از زاویه‌ی گرایش پوپولیستی در جنبش طبقه‌ی کارگر، گویا «توده‌ها» خودبه‌خود انقلاب خواهند کرد و سپس در یک روز آفتابی «قدرت سیاسی» را به خرده‌بورژوازی ناراضی تقدیم می‌کنند! یا گویا رهایی طبقه‌ی کارگر نه به دست خود، که با مبارزه‌ی ناپیگیر تعدادی «چهره‌ی سیاسی» ممکن می‌شود! اما برخلاف رویاهای خرده‌بورژوازی، رهایی بشریت از استثمار و تبعیض و استبداد نیز به دست آن طبقه‌ای ممکن خواهد شد، که در تخاصم و در تضاد با طبقه‌ی حاکم قرار دارد. رهایی طبقه‌ی کارگر با دخالت حداکثری کارگران در امور زندگی و سرنوشت‌شان، و با اتحاد طبقاتی به دست می‌آید.

🔻واقعیت دارد، که این نیروهای «چپ» پوپولیست همان نیروهایی هستند، که روزی دست‌بند سبز می‌بستند و منافع طبقه‌ی کارگر را به بهانه‌ی خدشه‌دار شدن دموکراسی‌شان در سال ۱۳۸۸ ذبح کردند، و روز دیگر از سینه چاکان جنبش «همه با هم» می‌شوند. از آن‌جا که طبقه‌ی کارگر از مناسبات تولیدی سرمایه‌داری هیچ نفعی نمی‌برد، مطمئنا جلوه‌های روبنایی نظام سرمایه‌داری نیز با تحرک‌های جنبش طبقه‌ی کارگر سازگار نمی‌شوند. از همین روی شوراهای کارگری و مردمی به‌عنوان آلترناتیو در مقابل دموکراسی رایج بورژوازی قرار می‌گیرد.

🔻سنت گرایش سوسیالیستی در جنبش طبقه‌ی کارگر، کار توده‌ای است؛ درحالی‌که عرصه‌ی فعالیت سیاسی برای پوپولیست‌ها به صحنه‌ی نمایشی می‌ماند، که «ابر انسان‌هایی» مدام در حال فیل هوا کردن هستند. برای این ابر انسان‌ها که به نیابت از طبقه‌ی کارگر مبارزه می‌کنند، البته که توده‌های کارگران، تماشاگران یک تئاتر سیاسی هستند، که گویا قرار است، آخر نمایش روی صحنه بیایند و برای این خود قیم خوانده‌ها دست بزنند و هورا بکشند! امروز که تحرک‌های شبه حقوق بشری و کار سیاسی به سبک سلبریتی‌ها میان چپ‌های خرده‌بورژوا باب شده است، فعالیت‌های خود را به کمپین‌های حقوق بشری معطوف کرده‌اند. این چنین ماورای طبقاتی اندیشیدن و فعالیت کردن، خصلت‌های خرده‌بورژوازی است.



📌 @Link_note

https://yun.ir/rjdtg5

📄 یادداشت

🔴 کارگران فولاد آموزش می‌دهند!

‌🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔎 ازمتن:

🔻خواست‌های طبقه‌ی کارگر، از پرداخت دستمزدهای عقب افتاده تا خلع ید از کارفرمای فاسد، از بازگشت به کار کارگران اخراج شده تا پرداخت بیمه‌ی بیکاری، مطالبات یک طبقه هستند، که آن‌ها را از کارخانه و از شهر می‌خواهد. بنابراین یک سلسله رویارویی آشکار با سرمایه‌داری از محیط‌های کار تا سطح شهر جریان دارد. کارگران فولاد به این موقعیت طبقاتی آگاه اند، و با اعتصاب و راه‌پیمایی، اعتراض خود را به پهنای زندگی اقتصادی‌شان گسترش داده‌اند؛ این شیوه‌ی اعتراض کارگران فولاد به وضع موجود در کنار سبک کار مبتنی بر «خرد جمعی»، کارگران را هم در محیط کار خود و هم در سطح شهر کارگران دیگر مراکز کار و تولید، به اتحاد طبقاتی فرامی‌خواند. پیوستن کارگران شهرداری اهواز به کارگران متحد «گروه ملی»، هم‌سرنوشتی کارگران در محیط کار و محل زندگی را منکعس می‌کند.


#امیر_حسین_محمدی_فرد


📌 @Link_note

https://b2n.ir/d54405


https://telegra.ph/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%81%D9%88%D9%84%D8%A7%D8%AF-%D8%A7%D9%87%D9%88%D8%A7%D8%B2-%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%AF%D9%87%D9%86%D8%AF-02-16

📄 یادداشت

🔴 حمله‌ی نظامی روسیه به اوکراین؛ زمینه‌ها و پیامدها

🖊⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔎 ازمتن:

🔻آن‌چه به نام لشکر کشی روسیه به اوکراین می‌بینیم، به دنبال جنگ‌های اقتصادی و سیاسی قطب‌های سرمایه‌داری جهانی با یکدیگر پس از فروپاشی دیوار برلین آمده، که امروز در پاسخ به گسترش دامنه‌ی نفوذ ناتو تا زیر دماغ روسیه، وارد دور جدیدی شده است. نیاز روسیه به یک دولت دست نشانده در همسایگی خود، در کنار پرداختن آمریکا به باندهای ناسیونالیست مرتجع اوکراین به قصد نفوذ در هیات حاکمه‌ی آن، زمینه‌هایی از جنس حمله‌ی نظامی به عراق و سوریه هستند، تا این‌بار اوکراین برای میدان جدال‌های قطب‌ها سرمایه‌داری جهان چند قطبی انتخاب شود. دست درازی قدرت‌های ناتو به حیاط خلوت قدرت رقیب، و پروپاگاند جنگی ناتو علیه روسیه، این‌بار بر گُرده‌ی طبقه‌ی کارگر و انسان‌های تشنه‌ی آسایش در اوکراین افتاده است، که همراه با طبقه‌ی کارگر و انسان‌های جویای امنیت در عراق و لیبی و یمن، قربانی تقابل‌ها و تسویه حساب‌های قدرت‌ها جهان شده‌اند.

🔻دوره‌ای از جدال‌ها میان قدرت‌های جهان سرمایه آغاز شده است؛ مسابقه‌ی تسلیحاتی دولت‌های بورژوایی اوج گرفته و جهان ناامن‌تر از همیشه شده است. از این به بعد جهانی را خواهیم دید، که تقابل‌های بلوک‌های سرمایه‌داری وارد فاز میلیتاریستی می‌شوند؛ چه بسا که از همین امروز دولت‌های سرمایه‌داری در بوق کرده اند، که بدون تسلیحات نظامی و غیر از مسلح شدن قدرت‌های کاپیتالیستی به سلاح‌های اتمی، « امنیت» به جهان باز نمی‌گردد! البته که ابعاد فاجه بار تعرض نظامی روسیه به قربانی شدن طبقه‌ی کارگر وانسان‌های بی‌دفاع در اوکراین محدود نمی‌مانند؛ احیای نظامی‌گری و بازگشت گردن کشی‌های نظامی، این‌بار از جانب روسیه، پیامدهای جدی و خطرناکی برای این جهان بدون امنیت و آسایش به همراه دارد. بلوک‌بندی‌های جدید اقتصادی-نظامی میان ناتو و قطب‌های روسیه و چین، و جدال‌ها بر سر تقسیم دوباره‌ی جهان میان قدرت‌های سرمایه‌داری، قرار است، فضای جنگی و میلیتاریسم را در جهان گسترش و پرورش دهند. قرار است، که نظامی‌گری عریان به‌عنوان سیاست رسمی در کش و قوس‌های بلوک‌های سرمایه‌داری به‌کار گرفته شود. این‌بار روسیه بود که با حمله‌ی نظامی به اوکراین، میلیتاریسم شکست خورده را به میدان جدال‌های قطب‌های سرمایه‎داری جهان باز گرداند!

#امیر_حسین_محمدی_فرد

📌 https://t.me/Link_note


https://b2n.ir/b57158

https://b2n.ir/q36757

📄 یادداشت

🔴 برچسب زنی جریان‌های دست راستی ممنوع!

🖊⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔎 ازمتن:

🔻چنین شرایطی، که پیشروی‌ پرولتاریا و حرکت‌های رو به جلوی محکومان و محرومان در اعتراض‌های معیشتی مشخصه‌ی آن است، به مانند کابوسی بورژوازی را به وحشت انداخته، و بر فراز جامعه‌ی سرمایه‌داری ایران سنگینی می‌کند. تمام اقشار بورژوازی و همه‌ی نیروهای سیاسی سرمایه‌داری به تکاپو افتاده‌اند، و برای نجات «میهن سرمایه» یکی پس از دیگری به میدان مبارزه‌ی طبقاتی فرستاده می‌شوند. جریان‌های سیاسی دست راستی انواع توطئه‌ها را به‌کار می‌گیرند، تا حاکمیت اقتصادی و اجتماعیِ «سرمایه» را با عناوین دیگرِ سیاسی حفظ کنند. «سلطنت مشروطه» که فرشگردی‌ها آن را می‌خواهند، یا «جمهوری دمکراتیک سکولار» که ناسیونالیست‌ها آن را تبلیغ می‌کنند، همان عناوین سیاسی هستند، که رویای پایان خیزش‌های رادیکال و حذف هر تحرک اعتراضی از پایین جامعه را در سر می‌پروراند. همان رویای دوام و بقای توحش بورژوازی ایران، که خواب سرمایه‌داری را آشفته کرده است. اما در مقابل تکاپوهای اقشار بورژوازی و در برابر دسیسه‌های طیف‌های سیاسی راست تا چپ سرمایه‌داری، که توانایی خواباندن صدای کارگران و محرومان را ندارند، جنبش گرسنگان ایستاده است. محکومان و محرومان آزادی می‌خواهند! آنان برابری می‌خواهند! خواست آزادی و برابری، و شعار «نان، رفاه، آزادی»، همان دلیل پریشانی احوال بورژوازی و نیروهای سیاسی‌اش است. شعاری که انگیزه‌ی نیروی محرکه‌ی خیزش‌های رادیکال و معیشتی را بیان می‌کند، و خواستی که همه‌ی تحرک‌های اعتراضی اخیر را به یک‌دیگر پیوند می‌دهد.

🔻 شعار و خواست « برابری» که مفصل سلسله تحرک‌های اعتراضی است، کل انسان‌های جامعه را فارغ از هر قوم و «نژاد» و جنسیت در بر می‌گیرد، و بر خلاف درک نیروهای سیاسی بورژوازی، به برابری حقوقی و قانونی محدود نمی‌شود. برابری در استفاده از امکانات مادی، برابری در زنگی و تولید، و برابری در بهره‌مندی از محصولات، حق تولید کنندگان واقعی ثروت در جامعه است، و باید همین امروز برقرار شود. برای اجرای برابری در به‌کارگیری ابزارهای ارتقای استعدادهای فردی و اجتماعی، و برای برقراری برابری در اعمال اراده‌ در تعیین سرنوشت جامعه، باید کل مناسبات اجتماعی را دگرگون کرد.


#امیر_حسین_محمدی_فرد


📌 https://t.me/Link_note

https://b2n.ir/g38868

📄 یادداشت

🔴 آدرس اشتباه و دست‌انداز در مسیر مبارزه با گرانی

🖊 امیرحسین محمدی فرد

🔎 ازمتن:

🔻 ابتدا به ساکن این تحرک با انتقاد از «هجوم آوردن مردم به فروشگاه‌ها» برای خرید اقلام گران شده، فرضیه‌ای را تقویت می‌کند، که گویا کارگران و مردم محروم به هر سیاست اقتصادیِ تعرضی تن می‌دهند. این فرضیه مدعی است، که «مردم به جای صف کشیدن» برای تهیه‌ی کالاهای ضروری، خرید این اقلام را متوقف کنند، تا قیمت‌ها «بشکنند». مبلغان دست راستیِ این طرح همراه با مصلحان و خیرخواهان جامعه، از مردم زحمت‌کش در صف‌های خرید کالاهای اساسی که گران شده اند، تصویری می‌سازند، که گویا یک «نقص فرهنگی» است، که آوار بحران اقتصادی و سیاسی سرمایه‌داری را بر سر مردم فرودست خراب کرده است. تصویری غیر واقعی از سوخت و ساز جامعه‌ی طبقاتی و بی‌ربط به مناسبات اجتماعی که اتفاقا توجه را از روی طبقات حاکم و دولت سرمایه برمی‌دارد، و خواه یا ناخواه مسئولیت را متوجه انسان‌های زحمت‌کش می‌کند.

🔻 دولت سرمایه را باید وادار کرد، تا به این شرایط جواب دهد، اما تحرک‌هایی مانند «کمپین تحریم کالاهای گران» توجه را از روی دولت سرمایه برمی‌دارد. گرانی‌ها چه محصول «بالانس نبودن رابطه‌ی عرضه و تقاضا» باشند، چه از فساد بورژوازی و چه از تورم به‌وجود آمده باشند، وظیفه‌ی دولت سرمایه است، که معیشت را با بالاترین سطح استاندارد انسانی تامین کند. این «کمپین» آدرس را اشتباه می‌دهد؛ بالانس نبودن رابطه‌ی عرضه و تقاضا، احتکار و تورم، به طبقه‌ی کارگر ربطی ندارند، بلکه مسئولیت متوجه دولت سرمایه است، که باید نیازهای جامعه را رفع کند.


#امیر_حسین_محمدی_فرد

📌 https://t.me/Link_note

https://b2n.ir/k65885

📄 یادداشت

🔴 قبای گشاد بر تن پهلوی و یاران‌اش

🖊 امیرحسین محمدی فرد

🔎ازمتن:


🔻سیاست کلی این جریان سیاسی بورژوایی پروغرب دست به دست شدن قدرت از بالای سر مردم محروم و بی‌حقوق، با دخالت و به کمک دولت‌های غربی است، که امروز با تغییر فاز در مناسبات غرب با هیات حاکمه‌ی ایران و با تغییر توازن قوا به نفع جنبش طبقه‌ی کارگر، بیشتر از هر زمانی با آن فاصله دارد. گزینه‌های «رژیم چنج» و حمله‌ی نظامی از دستور کار آمریکا خارج شده اند، اعتراض‌های رادیکال لایه‌های پایینی جامعه هر روز گسترده‌تر می‌شوند، و موج بزرگ انقلابی علیه نظام سرمایه‌داری راه افتاده است؛ این اوضاع و احوال در موقعیت اجتماعی پهلوی و در ابراز وجود سیاسی فرشگردی‌ها تغییر جدی و بنیادی ایجاد کرده است. خطر مهره‌ی سوخته شدن به‌عنوان آلترناتیوی برای غرب در کنار سنگین شدن وزن طبقه‌ی کارگر و سوسیالیسم آن بعد از هر اعتراض، شرایط وحشتناکی را در مقابل پهلوی و متحدان‌اش قرار داده است. در واقع اگر این دسته از اپوزیسیون راست بورژوایی، دیروز برای زندگی سیاسی بین شکاف هیات حاکمه‌ی ایران و آمریکا به آغوش غرب پناه می‌بُرد، امروز رجعت دوباره‌ی آن‌ به آمریکا از سر عروج سوسیالیسم طبقه‌ی کارگر و بالندگی پرولتاریا است.

🔻 مخاطب «پیام» اخیر رضا پهلوی، مردم معترض در میدان مبارزات معیشتی و سیاسی نبود، بلکه برای سلطنت طلبان و فرشگردی‌ها پیام روشن داشت؛ او به یاران‌اش هشدار می‌دهد، که پرچم آلترناتیو شورایی و نیروی «خرد جمعی» میدان‌دار مبارزات جاری است، نه حرکت در شکاف میان هیات حاکمه‌ی ایران با غرب. او در آخرین «کنفرانس مطبوعاتی» خود از به‌کار بردن واژه‌های سیاسیِ متعلق به جنبش طبقه‌ی کارگر تا رجوع کردن به توده‌های مردم محروم و بی‌حقوق، تلاش می‌کند، تا نیروهای سیاسی خود را برای ورود به پروسه‌ی جدید بحران انقلابی سامان دهد. درحالی‌که جامعه برای نان و معیشت و آزادی به میدان مبارزه آمده و سوسیالیست‌ها را متحد خودش می‌داند، جریان سیاسی پهلوی به دنبال بازتعریف موقعیت سیاسی است. پهلوی تقلا می‌کند، تا نیروهای سیاسی‌اش را به عرصه‌های ناشناخته‌ی سیاسی و اجتماعی وارد کند. قبایی که البته بر تن او و یاران‌اش گشاد است! باید این تغییر روی‌کردِ جریان ناسیونالیست عظمت طلب ایرانی را افشا کرد و در ابعاد وسیع در مقابل آن ایستاد.


#امیر_حسین_محمدی_فرد


📌 https://t.me/Link_note

https://telegra.ph/%D8%AC%D9%86%D8%A8%D8%B4%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%A8%D8%B1%DB%8C-11-18

📄یادداشت

🔴 جنبشی برای رسیدن به آزادی و برابری

🖊 امیرحسین محمدی فرد

🔎ازمتن:

🔻جنبش آزادی و برابری در جامعه‌ی ایران به یک هنگام و با خیزش این دوره‌ی اخیر مردم آزادی‌خواه جامعه‌ی ایران پدید نیامده است؛ اصالت و ریشه‌ی جنبش آزادی و برابری به اولین نشانه‌های تبعیض و استثمار و سرکوب بازمی‌گردد، و از جایی در تاریخ مبارزات طبقاتی می‌آید، که اولین دولت برای دفاع و پاسداری از وضعیت موجود به نفع حاکمان جامعه شکل گرفته است. این جنبش باردیگر با خیزش علیه گرانی‌های سرسام‌آور در دی ماه نودوشش سر بلند کرد، و با حلقه‌ی اعتصاب‌های پر شور کارگران هفت‌تپه و فولاد اهواز به آبان خونین متصل شد، و امروز با خیزش رهایی زن و خواست زندگی برابر، کامل‌تر، میلیتانت‌تر و رادیکال‌تر از قبل به میدان آمده است. در واقع خیزش انقلابی «زن، زندگی، آزادی» ادامه‌ی خیزش‌های دی ماه نودوشش و آبان نودوهشت است، و در امتداد خیزش «نان، کار، آزادی» به عرصه‌ی رویارویی با دولت بورژوازی پا گذاشته، و به اتکای توازن قوای حاصل شده از اعتصاب‌های کارگری متعدد حرکت کرده است. همچنین نیروهای میدانی و شبکه‌های رهبری در خیزش «زن، زندگی، آزادی» نیز همان دست‌اندرکاران و کانال‌های هدایت‌گر در خیزش آبان و خیزش «نان، کار، آزادی» هستند؛ کارگران صنعتی، زنان حق طلب طبقه‌ی کارگر، جوانان بی‌آینده و جویای آزادی و رفاه و امنیت، و زحمت‌کشان حاشیه‌ی شهرها، همان نیروهای اجتماعی هستند، که در جنبش آزادی و برابری متمرکز شده‌اند و رهبری را از پایین شکل داده‌اند. جنبش آزادی و برابری با هر خیزشی، از دی‌ماه و آبان طوفانی تا قیام این دوره، بالغ‌تر، پیشروتر و همه جانبه‌تر می‌شود.

🔻 آزادی جامعه با تعرض به آزادی زن محدودتر می‌شود، در نتیجه امروز که زن ستیزی شناسه‌ی جامعه‌ی ایران است، بیش از هر زمانی آزادی جامعه و حق برخورداری زنان از امکانات تولید شده‌ی مادی و معنوی، شاخص تغییر واقعی است. مفهوم عینی آزادی نیز از رهایی زن از قید و بندهای اسارت‌آور اقتصادی و فرهنگی و حقوقی، و از رهایی جامعه از سلطه‌ی اقتصادی-سیاسی نظام سرمایه‌داری می‌آید. «آزادی» در جامعه‌ی طبقاتی یعنی از استثمار رها شدن، یعنی از سرکوب و استبداد دولت سرمایه آزاد شدن. بورژوازی توسط سازوبرگ‌های سیاسی و ایدئولوژی سعی می‌کند، از پرولتاریا، نیروی کار ارزان و خاموش و فرمان‌بر بسازد، پس «آزادی» در قرن بیست‌ویک هنوز به معنی خلاص شدن از شر ناسیونالیسم و خرافات و ارزش‌های عقب مانده است، و یعنی از ستم‌های قومی و جنسیتی و از افتراق‌های طبقاتی نجات یافتن. در نهایت «آزادی» در جنبش آزادی و برابری، رها شدن از فقر و ناامنی و از تبعیض‌ها و رنج‌های جامعه‌ی سرمایه‌داری معنی می‌دهد.

📌 https://t.me/Link_note

🔴 تاریخ سیاسی «دانشجویان آزادی‌خواه و برابری‌طلب»

🎤 امیرحسین محمدی فرد

🔻 صحبت‌هایی درباره‌ی تاریخ سیاسی «دانشجویان آزادی‌خواه و برابری‌طلب» کردم، و کوتاه به کرونولوژی فعالیت‌ام در این سازمان پرداختم. این فایل صوتی برشی است، از یک جلسه در کلاب هاوس «تاریخ جنبش دانشجویی» به‌عنوان «بازگشت جنبش چپ به دانشگاه در دهه‌ی هشتاد خورشیدی»، که در تاریخ ۳۱ شهریور ۱۴۰۰، به همراه رفقا «بهرنگ زندی»، «نسیم روشنایی»، «کاوه عباسیان»، «وحید ولی‌زاده»، «حامد کیایی»، و «بیژن صباغ» برگزار شد.

📌 توضیح: تصاویر در کلیپ، مربوط به تجمع‌های روز دانشجو در سال‌های 1385 و 1386، و همچنین تجمع روز جهانی زن در سال 1385 هستند.

📌https://t.me/Link_note

https://telegra.ph/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%85%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D8%A2%D9%82%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AE%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D9%85%D9%85%D9%86%D9%88%D9%86-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B2%D9%84%D9%86%D8%B3%DA%A9%DB%8C-%D9%86%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87%D9%86%D8%AF-01-09

https://b2n.ir/q24446

📄یادداشت

🔴 خانم‌ها و آقایان خیلی ممنون! مردم ایران «زلنسکی» نمی‌خواهند

🖊 امیرحسین محمدی فرد

🔎ازمتن:

🔻جامعه‌ی ایران به هنگامه‌ی خیزش انقلابی اخیر به سرعت پولاریزه شده است؛ مردم آزادی‌خواه نه فقط عزم‌شان را جزم کرده‌اند برای آن‌چه نمی‌خواهند، بلکه برای رسیدن به آن‌چه می‌خواهند بالغ‌تر و آگاه‌تر شده‌اند. در این مدت که فضای سیاسی در جامعه قطبی شده، پروپاگاندای جریان‌های سیاسی بورژوازی در اپوزیسیون حول انقلاب «همه باهم» و «همبستگی ملی» زیر پرچم «شیر و خورشید»، در رویارویی با اتحاد طبقاتی مردم و پرچم‌داری طبقه‌ی کارگر، مدام شکست خورده است. در واقع آزادی‌خواهیِ مردمی که هر روز به جنگ سرکوب می‌روند، در تضاد است با نعره‌های «رژیم چنج برای ایران» که سلطنت طلبان در خارج از ایران سر می‌دهند. همچنین شعار آزادی جامعه که هر روز در خیابان‌ها و مدارس و دانشگاه‌ها تکرار می‌شود، و خواست برابری که از دهن‌ها نمی‌افتد، از اساس با «ائتلاف‌»سازی و رهبرسازی از بالای سر مردم و با سنت لابی‌گری در عرصه‌ی سیاست، ناسازگاری و تناقض دارند.

🔻ناسیونالیست‌های فیروزه‌ای در شرایطی که به‌شدت قطبی شده است، به دنبال رهبر‌سازی برای انقلاب پیش روی مردم آزادی‌خواه هستند. ناسیونالیست‌های عظمت طلب ایرانی، با ردیف کردن «ولیعهد» و «شاه دخت» نوظهور به دربار همایونی تا همراه کردن سلبریتی‌ها و لابی‌گرهای دل بسته به «پمپئو» و کاخ الیزه، البته به مدد رسانه‌های راست بین‌المللی که این لیست از «رهبرها و وزرای آینده» را مدام زیر نورافکن می‌گذارند، می‌خواهند عنایت غرب را به خود جلب کنند. از بلوک‌بندی‌های «توییتری»(1) و بیعت کردن برخی از سلبریتی‌های کنده شده از بدنه‌ی حاکمیت و لابی‌گرهای ترامپیست ایرانی به نمایندگی «مسیح علی نژاد» با بازمانده‌ی ذکور خانواده‌ی «پهلوی» به‌عنوان کانون سیاسی ناسیونالیست‌های مرتجع، تا قُرُق کردن رسانه‌های جریان اصلی به‌ویژه «ایران اینترنشنال»، نمونه‌هایی آشکار از دست و پا زدن‌های جناح راست اپوزیسیون برای مقبول افتادن به چشم هیات حاکمه‌ی آمریکا و دولت‌های اروپایی هستند. از زاویه‌ی راست‌های پروغرب، گویا همه‌ی «پارامترها» حاضر و آماده هستند، که تجربه‌ی اوکراین را تکرار کنند و علیه جامعه‌ی به‌پا خاسته‌ی ایران، «زلنسکی» بیافرینند؛ اما هنوز تایید قدرت‌های غربی باقی مانده است! هدف از این همه هیاهو، انتخاب شدن از جانب قدرت‌های غربی است.


📌 https://t.me/Link_note

https://telegra.ph/%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%B2%DA%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B1%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DA%AF%D8%B1-03-12

🗒⁩ مقاله

🔴 روزی روزگاری با «راه کارگر»

🖊 امیرحسین محمدی فرد

🔎ازمتن:

🔻«راه کارگر» نیز که در دوره‌های بحرانی و انقلابی سرگیجه‌های سیاسی می‌گیرد، این‌بار اما خجالت را کنار گذاشته است و با فصاحت درباره‌ی موقعیت جنبشی خود می‌گوید؛ این جریان به نام کارگر، ایران را «کثیر المله» جا می‌زند، و خیلی واضح جامعه را «چند ملیتی» تعریف می‌کند و نه طبقاتی. نویسندگان این بیانیه و فعالان راه کارگری با اعتماد به نفس بالا اعلام می‌کنند که به جنبش ناسیونال رفرمیست تعلق دارند و نه جنبش آزادی و برابری. این سازمان در بیانیه‌اش نه فقط خطر نیروهای ناسیونالیست قومی مانند الاهواز و احزاب دمکرات کردستان ایران و باند «مهتدی» را به یاد مردم نمی‌آورد، چه بسا که با قرار دادن بنیان سیاسی‌اش بر مغلطه‌ی «حق تعیین سرنوشت» به استقبال ناسیونالیست‌های غیر «فارس» و البته «در حاشیه»! می‌شتابد.

🔻بیانیه‌ی سازمان «راه کارگر» که به بهانه‌ی حمایت از «منشور حداقلی»، اما به قصد برجسته کردن جنبش ملی در برابر جنبش شورایی صادر شده است، به بیان تکراری سیاست‌های رایج در سنت چپ ناسیونالیستی می‌پردازد. این متن «ملیت» را نه فقط به‌عنوان مانع ذهنی بر سر راه رسیدن به آزدی و رفاه و برابری نمی‌داند، بلکه به‌مثابه امر عینی می‌پذیرد و تقدیس می‌کند. میلیتانت فرض کردن «ملل تحت ستم» وجه مشخصه‌ی نه روزگار امروز، که حال همیشگی چپ ناسیونایست و کل تاریخ سیاسی این جریان را دربرمی‌گیرد. جریان «راه کارگر» در مقام نماینده‌ی مخلص طیف ناسیونالیست‌های چپ که بر جدا کردن کارگران و مردم بر مبنای «ملیت» و قومیت اصرار زیادی دارد، هنوز هم به فرموله کردن سیاست «حق تعیین سرنوشت» مشغول است و کارگران «فارس» و «عرب»، زندانیان سیاسی «ترک» و «بلوچ» و آزادی‌خواهان «کرد» و «ترکمن» تحویل مبارزات مردم پیش‌رو می‌دهد. در واقع بیانیه‌ی مذکور برای جا انداختن سیاست «حق تعیین سرنوشت» به‌جای خواست رادیکال «اداره‌ی شورایی» تلاش می‌کند.




📌 https://t.me/Link_note

https://telegra.ph/%D8%B5%D8%AF%D9%88%D8%B1-%D9%87%D9%88%DB%8C%D8%AA-%D9%82%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D9%82%D8%AF%D9%87-10-02


📄یادداشت

🔴 صدور «هویت قومی» از تهران به «نقده»

🖊 امیرحسین محمدی فرد

🔎ازمتن:

🔻مدتی است، به بهانه‌ی دفاع «لیلا حسین زاده» از پایان نامه‌اش با مضمون دفاع از حقوق «اقوام ایران» بحث‌هایی درباره‌ی تز «حق تعیین سرنوشت» مطرح شده‌اند و بعضاً این فرمول را مانند آیینی درآورده‌اند، که دوری از آن حکم مرتد را دارد. به همین وضوح مذهبی و سکتاریستی! به قولی دوران مبارزه‌ی ملی به‌طور کلی خیلی وقت است، که بُردی در مناسبات اجتماعی ندارد؛ اگر در روزگار استعمار مبارزه‌ی ملی و جنبش‌های «آزادی بخش» ملی حلقه‌ای از زنجیر انکشاف سرمایه‌داری بودند، و حتی اگر زمانی مصدق «قهرمان ملی» بود و چپ ناسیونالیست برای پیشبرد منافعی که در جنبش ناسیونال رفرمیسم جمع شده بودند خود را وام‌دار آن می‌دانست، اما امروز ناسیونالیسم در هیچ بعدی، هیچ مبنای مادی و هیچ نفوذ عینی را در مناسبات اجتماعی نمایندگی نمی‌کند. امروز عصر انقلاب‌های کارگری است، و زمان جنبش‌های سوسیالیستی طبقه‌ی کارگر فرا رسیده است؛ و نه تنها «مصدق» بلکه همه‌ی آژیتاتورهای تز «حق تعیین سرنوشت» نیز سمبل توهم بخشی از بورژوازی در حاشیه را می‌سازند.


📌 https://t.me/Link_note

‍ .
«این شرکت مال خودمان است»!

امیرحسین محمدی فرد
21/08/1402

مجمع‌عمومی و رهبر کارگری پدیده‌هایی هستند، که با زیست و کار طبقه‌ی کارگر عجین شده‌اند؛ سبک کار جمعی و رهبران عملی جنبش طبقه‌ی کارگر، تشکل و عنصری پرورده شده از میان سوخت‌وساز لایه‌های طبقاتی، و برآمده از مبارزات طبقاتی روزمره هستند، که این‌گونه هم‌سرنوشتان را به اتحاد طبقاتی فرامی‌خوانند.

درواقع وقتی «حاکمیت خرد جمعی» و آلترناتیو شورایی پراتیک می‌شوند، وقتی که برخلاف جریان استبداد دولت سرمایه علیه تشکل‌یابی طبقه‌ی کارگر، تشکل توده‌ای برپایه‌ی مجمع‌عمومی و شوراهای پایه در جنبش طبقه‌ی کارگر رشد می‌کنند، و وقتی که شورایی فعالیت کردن و جمعی تصمیم گرفتن پایه‌ی نظم‌یابی پرولتری در یک محیط کار یا یک محیط زندگی و امر همه‌گیر می‌شود، می‌توان گفت این جنبش سوسیالیستی طبقه‌ی کارگر است، که با متمرکز کردن کارگران در یک جنبش اجتماعی و سیاسی توازن قوا را به نفع طبقه‌ی کارگر تغییر می‌دهد.

سبک کار اجتماعی باردیگر در جمله‌بندی‌های اعتراضی فولادی‌ها ظهور می‌کند و یک‌بار دیگر علیه بنیان نظام سرمایه‌داری یعنی مالکیت خصوصی بر ابزار تولید برمی‌خیزد؛ «این شرکت مال خودمان است»! به راستی که صاحبان ثروت در جامعه همان تولید کنندگان واقعی ثروت، کارگران هستند! این جمله نزد نئوتوده‌ایست‌های «کار حوزه‌ای» به‌عنوان فعل آنارشی و حرکتی به هدف «پروامپریالیسم» است، و ناسیونالیست‌های مرتجع ایرانی آن را به چشم خطر «ارتجاع سرخ» می‌بینند، و از زوایه‌ی ناسیونالیست‌های چپ می‌تواند دسیسه‌ای «مرکزگرایانه» و ضد «انتیک» باشد یا شاید شروع رویاهای کودکانه‌ی شوراهای قومی بر مبنای زبانی باشد؛ اما هرچه هست،به قامت آلترناتیوی است، که توسط کارگران پیشرو و رادیکال و سوسیالیست، این‌بار ازبرای خیزش گرسنگان در دی‌ماه 96 سر برآورده، و در ادامه در دوران اعتصابات و اعتراض‌های پرشور کارگران هفت‌تپه و فولاد اهواز آب‌دیده شده، و پس از حضور جنبشی در خیزش آبان 98، امروز در تب‌وتاب خیزش انقلابی پرچم‌دار جنبش پرولتاریا بوده است.

همان‌طور که رفرمیسم و سندیکالیسم (آن هم از جنس پرورژیمی و از نوع خانه‌ی کارگر) شیوه‌های سیاسی و اقتصادی جنبش نئوتوده‌ایستی و روش‌های اعتراضی مصلحان پرورژیمی هستند، و همان‌طور که فردگرایی و نخبه‌گرایی سنت‌های برآمده از جنبش ناسیونالیسم ایرانی هستند و همان‌طور که سکتاریسم و قوم‌گرایی نمودهای جنبش ناسیونال‌رفرمیسم هستند، رهبران عملی طبقه‌ی کارگر و مجامع عمومی نیز مظاهر پراتیک شده‌ی جنبش سوسیالیستی طبقه‌ی کارگر هستند.

سبک کار جمعی و آلترناتیو شورایی متعلق به جنبش سوسیالیستی طبقه‌ی کارگر است، همان‌طور که دمکراسی و فرقه‌گرایی و رفرمیسم از سبک کارها و از آلترناتیو‌های جنبش طبقات بالایی و طبقه‌ی حاکم شکل می‌گیرند.

https://telegra.ph/%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D9%86%D8%A6%D9%88%D8%AA%D9%88%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C%D8%B3%D9%85-03-03


🗒⁩ مقاله

🔴 در مبارزه با سنت نئوتوده‌ایسم
بخش اول:
جبر و اختیار: جایگاه پراتیک انقلابی در متدولوژی مارکسیسم

🖊 امیرحسین محمدی فرد

🔎ازمتن:

🔻 هیچ مقدری از قبل مقدور نیست، و تقدیر با عملکرد آدم‌ها رقم زده می‌شود. متدولوژی مارکسیم برخلاف ترم اجتناب‌ناپذیر بودن سوسیالیسم، از امکان‌پذیری سوسیالیسم می‌گوید. سوسیالیسم حالتی از تاریخ نیست که حتمی باشد یا آرمانی نیست که واقیعت‌های اجتماعی با آن منطبق شوند، بلکه سوسیالیسم امکانی تحقق‌پذیر است، که باید توسط پرولتاریا انتخاب شود. اگر مارکسیسم به‌وجود آمده تا جهان را تغییر دهد، پس ماتریالیسم پراتیک نیز ماهیت آن را بیان می‌کند. بنابراین اساس سوسیالیسم انسان‌هایی است، که می‌خواهند کل جامعه را همین امروز دگرگون کنند. چه‌بساکه بذر «آگاهی» پخش کردن تا ابد طول بکشد، اما انسان‌ها عمر محدودی دارند و در این مدت زمان باید در کمال آسایش و درنهایت شکوفایی زندگی کنند. از طرف دیگر به‌منظور انقلاب سوسیالیستی شرایط عینی مهیا است، و برای پیش‌آوردنِ آن باید عنصر ذهنی میدان را تصاحب کند. بنابراین متدولوژی مارکسیسم فقط روشی برای نقد همه جانبه و افشاگرانه به نظام سرمایه‌داری نیست‌، بلکه شیوه‌ی انقلابی عمل کردن است، که به‌منظور دگرگونی مناسبات اجتماعی به‌کار گرفته می‌شود.


📌 https://t.me/Link_note

🗒⁩ مقاله

🔴 در مبارزه با سنت نئوتوده‌ایسم
بخش اول:
جبر و اختیار: جایگاه پراتیک انقلابی در متدولوژی مارکسیسم

🖊 امیرحسین محمدی فرد

🔎از متن:

🔻 دستگاه فکری و سیاسی نئوتوده‌ایسم در جامعه‌ی ایران یکی از آن‌ها است، که ادامه‌ی سنت منحط منشویسم است، و با دُز بالایی از «ضد امپریالیسم»‌گریِ اردوگاهی که از اسلاف‌اش یعنی جریان‌های فکری و سیاسیِ جنبش توده‌ای-اکثریتی به ارث برده، هنوز هم جهان و ایران را آماده‌ی انقلاب نمی‌بیند. اما اگر تاریخ جوامع، تاریخ مبارزات طبقاتی است، پس سرنوشت تاکنونی نوع بشر با اراده و عمل انسان‌ها ساخته شده است. به عبارت دیگر عامل تغییر بودن یا مانع تغییر شدن است، که موتور تاریخ را راه می‌اندازد. به تعرض نئوتوده‌ایسم نیز باید از همین زاویه پاسخ داد. دعوای سوسیالیسم طبقه‌ی کارگر و مارکسیسم انقلابی با نئوتوده‌ایسم برسر شناخت از پدیده‌ها نیست، بلکه برسر نحوه‌ی برخورد با آنان است. ...

📌 https://t.me/Link_note

‍ ‍ .
به استقبال روز جهانی کارگر

امیرحسین محمدی فرد

درحالی به استقبال روز جهانی کارگر می‌رویم، که جهان از مصائب نظام کاپیتالیستی به تنگ آمده است؛ بلای خانمان‌سوز در خاورمیانه و منجلابی که مردم منطقه را گرفتار کرده، نماد ناکارآمدی نظام سرمایه‌داری در اداره‌ی جهان به شکلی است که درخور انسان‌ها باشد.

جنگ در اوکراین و جنگ‌طلبی ناتو در حمایت از زلنسکی، نسل‌کشی در فلسطین و حمایت قدرت‌های غربی از تعرض ضد انسانی رژیم اسرائیل، مشخصات جهان امروز را تعیین می‌کنند و رنگ خود را به یک‌می می‌زنند. از طرفی پرولتاریای جامعه‌ی ایران جایگاه ویژه‌ای دارد، مبنی‌بر این‌که می‌تواند خیزش‌های انقلابی در آینده را رهبری کند. طبقه‌ی حاکم در ایران در موقعیت ضعف است و به‌شدت از بازگشت موج اعتراضات پرولتاریای بالنده می‌ترسد. طبقه‌ی کارگر در ایران می‌تواند خیزش‌های انقلابی آتی را به پیروزی برساند و جامعه‌ی ایران را آزاد کند و به مردم رنج‌دیده‌ی خاورمیانه امیدواری دهد.

به هرحال همه‌ی این پارامترها، برگزاری روز جهانی کارگر امسال را مهم‌تر از همیشه کرده است. یک‌می امسال می‌تواند روز پیمان کارگران برای برقراری امنیت و آرامش و رفاه، و برای قطع کردن دست بورژوازی از سرنوشت جوامع باشد. یک‌می امسال می‌تواند برای پرولتاریای جامعه‌ی ایران روز باور داشتن به قدرت اتحاد طبقاتی در امر رها کردن کل جامعه باشد.

با تمام این اوصاف دست‌دردست یکدیگر و قدرتمند به استقبال یک‌می می‌رویم.

🗒⁩ مقاله

🔴 در مبارزه با سنت نئوتوده‌ایسم
بخش دوم:
مبارزات سیاسی، انقلاب و سوسیالیسم

🖊 امیرحسین محمدی فرد
مهر 1403

🔎ازمتن:

🔻چون مارکسیسم از اساس تئوری ایجاد کردن تغییر و مبانی به‌وجودآوردن انقلاب است، و چون مارکسیسم امر تغییردادن جهان را با نقد تاریخی همه‌جانبه به وضع موجود پیش می‌برد، پس تاریخ واقعی نیز حول رابطه‌ای قرائت می‌شود، که عنصر تغییردهنده‌ی تاریخ با تحولات انقلابی برقرار می‌کند. همچنین اگر تاریخی که حاکمان می‌نویسند، به بیان سراسر مجعول از واقعیت می‌پردازد، آن‌وقت تاریخ‌نگاری شکست‌خوردگانِ همیشگی تاریخْ سراسر علیه تغییر در واقعیات اجتماعی و به‌تبع علیه مقوله‌های «سرنگونی» و قیام و انقلاب نگاشته می‌شود. درحالی‌که تاریخ واقعی سرگذشت مردم پیکارگری است، که در طول تاریخ مبارزات طبقاتی همواره برای زندگی بالنده و برای زیست متعالی جنگیده‌اند؛ تاریخ واقعی بشر که ...

📌 https://t.me/Link_note