⁦✔️⁩ بازنشر

🔴 شوراها، پاسخ به یک نیاز تاریخی

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

توضیح:

🔺 طبقه‌ی حاکم و دولت‌اش، برای تقابل با کارگران در تلاش اند، که با دست درازی به دستاوردهای جنبش طبقه‌ی کارگر و سنگرهای فتح شده به دست کارگران #هفت_تپه و #گروه_ملی_فولاد اهواز، موقعیت سابق خود را در توازن قوای طبقاتی بازیابند. استثمارگران می‌خواهند با تعرض نهاد‌های دولت‌ساخته‌ای مانند «خانه‌ی‌کارگر» و «شورای‌اسلامی‌کار»، به‌عنوان مراکز تحت نفوذ کارفرما و گوش به فرمان ‌دولت‌سرمایه، طبقه‌ی کارگر را مرعوب و زمینه را برای برخوردهای امنیتی با آنان و متحدان‌شان آماده کنند.

در پی این اقدام‌های خصمانه‌ی نظام سرمایه‌داری، کارگران هفت‌تپه حمایت‌شان را از «هم‌رزمان دیرینه‌ی» خود در گروه‌ملی‌فولاد، در این جدال دوباره اعلام کردند؛ فولادی‌ها نیز در اعتراض به این تعرض کارفرما و دولت حامی آن اعتصاب کرده و خطوط تولید را متوقف کردند. تشکل مستقل، «مجمع‌عمومی» یا همان شوراهای پایه‌ی کارگری، قدرتمند ترین ابزاری برای برقراری اتحاد و همبستگی طبقاتی است. کارگران فولاد و هفت‌تپه به درستی به این امر آگاه اند.

🔍 ازمتن:

🔻  مطمئنا طبقه‌ی کارگر یک صف بی‌شکل و نامنظم از آحاد افراد منفرد و سرگردان نیست، بلکه نوعی از سازمان درون شبکه‌های اجتماعی طبقه‌ی کارگر وجود دارد که دارای آرایش تشکیلاتی است. این شبکه‌های کارگری به مثابه محصول مناسبات تولید، در اشکال مختلف به هم بافته شده و متصل‌اند. مبارزه‌ی روزمره‌ی کارگران برای سهم‌بری بیشتر از محصول تولید شده به‌دست خود، چنین هیات‌های اجتماعی از اتحاد و همبستگی کارگران را می‌ساز؛ اشکالی از سازمان‌یابیِ ابتدایی که صورت‌های اجتماعیِ طبقه‌ی کارگر را شکل داده‌اند. این خصوصیتِ نوع زندگی طبقه‌ی کارگر به‌عنوان یک طبقه‌ی اجتماعی است.

🔻 اجتماع کارگران در مجمع‌عمومی‌ها حرکتی طبیعی و برگرفته از نوع زندگی اجتماعی است؛ قدرت طبقه‌ی کارگر در هم‌بستگی شانه‌به‌شانه است. مطمئنا هیچ نیرویی توانایی برخورد با توده‌ی متحد کارگری که جمعی تصمیم می‌گیرند و جمعی اجرا می‌کنند را ندارد! هسته‌ی مخفی و هیئت موسسِ غیرعلنی که برای ارتباط گیری با کارگران، فیلتر و دستور العمل از پیش تعیین شده دارد، در ارتباط مستقیم با جمعیت گسترده‌ی کارگران و مردم محروم دچار ضعف اساسی است؛ به تبع عمل‌کردش نیز به محافل و افراد دست‌چین شده محدود می‌شود. در صورتی‌که دامنه‌ی عمل‌کرد شوراها تابع هیچ مقررات و اساس‌نامه‌ی از قبل تعیین شده‌ای نیست، بلکه دامنه‌ی تحرک آنان بنا بر توازن قوا و قدرت متجمع کارگران گسترده می‌شود.



📌@Link_note

https://yun.ir/0o5fe4

📄 یادداشت

🔴 آزادی بیان هم طبقاتی است!

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔍 ازمتن:

🔻 همه‌ی این افراد و جریان‌های سیاسی، از آن‌هایی که در رأس قدرت سیاسی جوامع طبقاتی هستند و چه نیروهایی که متعلق به صف اپوزیسیون دست راستی هستند، و برخی از عناصر روشنفکر و چپ «همه‌باهم»، به نقض «آشکار» آزادی بیان در این ماجرا اعتراض کردند. این اعلام نظر مشترک از یک سردرگمی سیاسی و افتادن در دام بورژوازی ناشی می‌شود. گویا تا دیروز که وظیفه‌ی سانسور بر عهده‌ی دولت‌های سرمایه بوده، اکنون کارتل‌های بزرگ مثل فیسبوک و توییتر این اجازه‌ی مقدس را از آنان گرفته و بلاواسطه و بدون میانجی بوروکراتیک، اصول همیشگی سانسورگری را بر هم زدند. سیاست نئولیبرالی و سیاست‌های اقتصادی بازار آزاد، دولت‌ها را در جایگاه مبتنی بر شرایط امروز جهان سرمایه، در نقش اصلی سیاسی در جدال‌های طبقاتی کنونی نشانده و قرار داده است. وظیفه‌ی امروز دولت‌های سرمایه، گویا گوش به فرمان بودن محض در برابر منافع بورژوازی و قطب‌های سرمایه‌داری بین‌المللی است. این وضعیت حاصل توازن قوای جهان سرمایه و کشمکش‌های کمپانی‌های غول‌پیکر است؛ از طرفی ناکارآمدی دولت‌ها در رفع بحران‌های اقتصادی در سطح جهانی، بورژوازی را در مواردی، مستقیم وارد میدان سیاست می‌کند‌.



📌 @Link_note

https://yun.ir/oj3282

📄 یادداشت

🔴 تعرض به معیشت کارگران، به‌نام «تعیین حداقل دستمزد»

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔍 ازمتن:

🔻 زندگی بهتر و شایسته‌ی انسان قرن بیست‌ویک، برخورداری از رفاه و نعمت‌های جامعه، حق انسان‌ها است؛ این خیمه شب بازی‌های هر ساله، تحمیل زندگی نکبت‌باری است، که رنج‌ها و مصیبت‌های زندگی به کارگران و خانواده‌هایشان را سبب می‌شوند. در همین جامعه‌ی کاپیتالیستی و در همین اوضاعی که بورژوازی و دولت آن به بن‌بست رسیده‌اند، رفاه و آسایش باید تأمین شوند؛ همین امروز دستمزدها باید در سطحی باشند، که به تمام ابعاد این زندگی غیر انسانی که نظام سرمایه‌داری تحمیل کرده، پایان دهند. آنچه بدیهی و روشن است، انسان‌ها باید به امکانات آموزشی، رفاهی و حمل‌ونقل، بهداشتی و پزشکی دسترسی داشته و از شرایط استاندارد انسانی برای زندگی برخوردار شوند. در غیر این‌صورت، طبقه‌ی کارگر ایران دیگر منتظر وعده‌های توخالی مانند «گشایش اقتصادی» نخواهد ماند.


📌 @Link_note

https://yun.ir/1ao4i8

📄 یادداشت

🔴 هشت مارس و جدال طبقه‌ی کارگر برای دستمزدها

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔍 ازمتن:

🔻حقیقت این است که نابرابری میان زن و مرد و تحمیل بی‌حقوقی‌های غیر انسانی و برچسب «شهروند درجه دوم» خوردن زنان را باید با پدیده‌ی بیکاری مقایسه کرد. همان اندازه که پدیده‌ی بیکاری و سیاست بیکارسازی برای پایین نگه داشتن سطح دستمزدها به‌وجود آمده و کاربرد دارند، تا منافع بورژوازی تامین شوند، تبعیض علیه زنان و تحمیل بی‌حقوقی‌های مضاعف نیز کارکردی غیر از این ندارند. در نتیجه ستم بر زنان و نابرابری‌های میان زن و مرد، از امور مستقیم طبقه‌ی کارگر هستند. چه‌بسا که در شرایط اسفبار معیشتی امروز و مبارزات جنبش کارگری برای تعیین دستمزد شایسته‌ی یک زندگی انسانی و دفاع از معیشت و رفاه خانواده‌های کارگری، دفاع از حقوق برابر زن و مرد، چه در جامعه و چه در محیط‌های کار و تولید، باید پرچم پیوند روز جهانی زن امسال با جدال‌های جاری جنبش طبقه‌ی کارگر برای برخورداری از زندگی مطابق با استانداردهای انسانی باشد.


📌 @Link_note

https://yun.ir/v102g8

🔴 طبقه‌ی کارگر برای حق حیات چانه‌زنی نمی‌کند

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔍 ازمتن:

🔻 آنچه واضح است، جنبش کارگری همچنان رادیکال و میلیتانت رو به جلو حرکت می‌کند و بی‌شک دستپاچگی امروز برای ادامه‌‌ی رویه‌ی غیر انسانی طبقه‌ی حاکم و مدافعان آن علیه طبقه‌ی کارگر نیز در از همین روی است. مطمئنا پرولتاریا بر سر زندگی خود چانه‌زنی ندارد و از جدال رو در رو با استثمارگران، برای دفاع از تعرض بورژوازی به معیشت خود مصمم‌تر از همیشه به میدان آمده است.


#دستمزد_۱۴۰۰


📌 @Link_note

https://yun.ir/wpdxxe

📄 یادداشت

🔴 «نه»‌ی بیات شده؛ نسخه‌ای برای یک بیماری مشترک

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔍 ازمتن:

🔻 بحران در جریان‌های سیاسی را باید با اوضاع جامعه‌ی طبقاتی سنجید. احوال اپوزیسیون ناسیونالیست عظمت‌طلب‌ ایرانی و «اطلاح طلبان» دیروز و سوپر رفرمیست‌های لیبرال امروزی، یک علت مشترک دارد. وقتی جریان‌ها و احزاب گوناگون و گاه متضاد در اپوزیسیون راست و ناسیونالیست‌های چپ در یک صف ملون، از یک عارضه‌ی همسان رنج می‌برند و صحبت می‌کنند، دیگر مسأله خود علائم بیماری نیست؛ بلکه موضوع و بستر مشترک، بیماری سیاسی است. اگر همه‌ی این نیروها و باندها و محافل رنگارنگ بورژوایی، دست در دست هم، به «کمپین نه به جمهوری‌اسلامی» پناه آوردند، دلیل، راه‌اندازی این «کمپین» کذایی نیست؛ بلکه بیماری سیاسی که میان این طیف اعجاب‌انگیز «همه‌باهم» مشترک است را باید شناسایی کرد.



📌 @Link_note

https://yun.ir/7ri0uf

🚩 به استقبال روز جهانی کارگر

🔴 «روز جهانی کارگر»: اعلام «کیفر خواست» علیه نظام سرمایه‌داری

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔍ازمتن:

🔻 با در نظر گرفتن اوضاع سیاسی_اقتصادی ایران که نظام سرمایه‌داری به پرولتاریا تحمیل کرده، مقاومت همه جانبه در برابر تعرض بورژوازی به ابتدایی‌ترین حقوق انسانی کارگران و خانواده‌های‌شان، علیه یورش دولت سرمایه به پایه‌ای‌ترین حقوق اقتصادی و اجتماعی و سیاسی، مختصات عرصه‌ی جدال امروز طبقه‌ی کارگر ایران است. لذا خواست «نان و رفاه و آزادی» بیش از قبل به معنی سلب اساس و تمام ابعاد نظام کاپیتالیستی است!

🔻 باتوجه به تحریم‌های غیر انسانی آمریکا، وضعیت خون‌بار منطقه، پر و بال گرفتن نیروهای سیاه قومی و مذهبی و تحرک‌های ناسیونالیستی و ضد کارگری، در کنار ناکارآمدی دولت‌سرمایه و فساد روزافزون طبقه‌ی حاکم در ایران، قبل از هر چیز، اعلام «کیفر خواست» علیه عدم «امنیت» در داخل و دیگر جوامع استثمار زده و استبداد زده‌ی خاورمیانه، ضرورت حال حاضر است! امروز، خواست «امنیت»، یکی از بندهای مهم کیفر خواست طبقه‌ی کارگر ایران علیه نظام سرمایه‌داری است، در برابر زن ستیزی و زن کشی و بهداشت رایگان و حق زندگی، و علیه ‌ ‌‌دخالت‌های قطب‌های امپریالیستی و تهدید جریان‌های سیاسی ارتجاعی و اختناق سیاسی_اجتماعی جاری.



📌@Link_note

https://yun.ir/bt5s97

🚩 یک پیروزی بزرگ!

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔍 ازمتن:

🔻 طبقه‌ی حاکم و کل سیستم سیاسی بورژوازی ایران علیه مبارزه‌ی به‌حق کارگران بسیج شده بودند و هر روز یک پاتک و حمله‌ای می‌کردند. از بازداشت‌های طولانی و پرونده‌سازی و دسیسه‌ای به نام #طراحی_سوخته ،تا شارژ کردن پرووکاتورها و تفرقه اندازی‌های قومی، و هر آن‌چه که در چنته داشتند را رو کردند و به‌کار گرفتند، تا جلوی مقاومت و پیشروی‌های هفت‌تپه را بگیرند؛ اما نشد! پیروزی از آن سپاه پرولتاریا شد. این پیروزی به نمایندگان کارگری، تمام کارگران هفت‌تپه و خانواده‌های آنان تعلق دارد؛ این پیروزی بزرگ متعلق به اردوگاه طبقه‌ی کارگر است؛ این پیشروی مهم نتیجه‌ی اتحاد و همبستگی طبقاتی، اعتصاب‌های پی‌درپی، سازش ناپذیری و پایداری و ثابت قدمی است.



📌 @Link_note

https://yun.ir/44yp9f

📄 یادداشت

🔴 ایران؛ فردای «انتخابات»

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔎 ازمتن:

🔻 قابل پیش‌بینی بود، که به قول دست‌اندرکاران دولت‌سرمایه، یک «جراحی» در بدنه‌ی هیأت حاکمه‌ی بورژوازی ایران در حال انجام شدن است. یک خانه‌تکانی در سرتاسر سیستم سیاسی این جامعه‌ی طبقاتی، که با روی کار آوردن «رئیسی» و پرت کردن چندباره‌ی «خودی‌ها» به بیرون و راندنشان به جرگه‌ی «غیرخودی‌ها»، به همان جایی که توده‌ای‌ها و دارودسته‌ی #فرخ_نگهدار و سازمان مجاهدین خلق را انداختند، خود را تا این‌جا بروز داده است.


📌 @Link_note

https://yun.ir/2snq53

📄 یادداشت

🔴 اعتصاب کارگران صنعت نفت؛ حلقه‌ی دیگر شوراها

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔎 ازمتن:

🔻 این اعتصاب، علی‌رغم تفکیک کارگران در قسمت‌ها و واحد‌های متعدد و مختلف، و با تقسیم کار که به منظور شکاف در صفوف متحد کارگران ایجاد شده‌اند، به شکل سراسری و با قدرت تشکل مستقل و با اتکا به خرد جمعی، پیش می‌رود. امروز کارگران نفت، نماینده‌ی مطالبات همه‌ی کارگران و خانواده هایشان در جامعه‌ی سرمایه‌داری ایران هستند. افزایش دستمزدها‌، کوتاه کردن دست پیمان‌کاران، کاهش ساعات کار، بهداشت و ایمنی محیط کار و حق تشکل مستقل، خواست‌های کل طبقه‌ی کارگر ایران، در شرایط پسا «انتخابات» هستند.



📌 @Link_note

https://yun.ir/mzfam1

📄 یادداشت

🔴 از «رهبر سر سخت» دیروز، تا پیش‌قراولان امروز

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔎 ازمتن:

🔻 آرایش جدید و تعرضی‌تر دولت‌سرمایه، با تهاجم جنبش طبقه‌ی کارگر با پرچم‌داری کارگران صنعت نفت روبه‌رو شد که پس از پاسخ جدی انسان‌های بی‌حقوق به مضحکه‌ی «انتخابات»، باردیگر توازن قوا را به نفع جنبش محرومان و گرسنگان جا‌به‌جا کرد. هنوز کل سیستم سیاسی سرمایه‌داری ایران از این پاسخ سلبی مبهوت بود، و گیج و منگ از عوارض «جراحی» تحمیلی در بدنه‌ی هیأت حاکمه‌ی دولت بورژوازی، که با جلو آمدن متحدانه‌ی کارگران نفت‌وگاز نیز دست محکمی بر سینه‌اش کوبیده شد!


📌 @Link_note

https://yun.ir/qu4n5

⁦🗒️⁩ مقاله

توضیح:

🔺 بازنشر، به بهانه‌ی اعلام متعدد «مجامع عمومی» از سوی کارگران صنعت نفت، که به اعتصاب سراسری پیوسته‌اند.

🔴 بحران ناکارآمدی سندیکالیسم در ایران


⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔎 ازمتن:

🔻 نظام سرمايه داري ايران اجازه نخواهد داد که اتحاديه يا سنديکايي که رئوس آن، نفراتش و اساس نامه اش علني است، توده اي شود و با تحت فشار قرار دادن هيات رييسه ي آن، تشکل را از عمل ساقط مي کند و در مرور زمان اختلافات ايدئولوژيکي و شخصي جاي سياست هاي پيش برنده ي منافع طبقه کارگر را مي گيرد. ساختار مجمع عمومي و ويژه گي هاي آن که همانا حظور مستمر کارگران است تشکل خود را به نظام بورژوازي تحميل ميکند و ديگر توان سرکوب قبل را نخواهد داشت طبيعي است که درگير کردن توده هاي کار و فعاليت روزمره و دخيل کردن آنها در تمام جهت گيري هاي صنفي و همچنين برخورد با کارفرمايان و نماينده هايش، بدنه ي آبديده تر و بزرگتري را مي سازد، و سرمايه داران براي سرکوب چنين افرادي هزينه هاي بسياري را متحمل مي شوند. هر چند ميتوان از زاويه قدرت گيري، توازن قوا و مسايل ديگري که با الهام از اين سبک کار به‌جود مي آيد صحبت کرد.



📌 @Link_note

https://yun.ir/34bzsf

📄 یادداشت

🔴 از شوراهای مردمی امروز، تا کانون‌های قانون‌گذاری فردا

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔎 ازمتن:

🔻 سوت آغاز پروسه‌ی تلاشی دولت سرمایه زده شده، و کل حاکمیت سیاسی سرمایه‌داری در حال ساقط شدن به دست گورکنان ازلی نظام سرمایه‌داری است. بنابراین در چنین شرایطی، فضای سیاسی_اجتماعی با سرعت بالا دوقطبی می‌شود. جنبش شورایی و گرایش سوسیالیستی طبقه‌ی کارگر در یک سمت میدان مبارزه‌ی طبقاتی، و در طرف دیگر جریان‌های سیاسی خارج از حکومت و باندهای درون هیأت حاکمه‌ی بورژوازی صف‌بندی کردند. بورژوازی چه در قدرت و چه در مسند اپوزیسیون، خطر جدی جنبش طبقه‌ی کارگر را می‌بینند، و جریان‌های سیاسی راست و چپ سرمایه‌داری نیز از هول و ولای تجدید آرایش سیاسی در برابر سپاه پرولتاریا، درحال دگردیسی سیاسی یا «جراحی» و تصفیه‌ی سیاسی هستند.



📌 @Link_note

https://yun.ir/my1yx3

⁦🗒️⁩ مقاله

🔴 مسأله‌ی زن، امر سوسیالیست‌ها است!

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔎 ازمتن:

🔻بخشی از انسان‌های جامعه را باید به‌طور سیستماتیک فرودست، بی‌حقوق و ستم‌کش تعریف کرد، تا بنا به ضرورت‌های سودآوری، نیروی کار ارزان‌تری باشند. نیمی از جمعیت جامعه را باید «مجرم» و شهروند درجه‌ی چندم تعریف کرد، تا به بهانه‌ی «مادر شدن» به برده‌ی بی‌مزد کار خانگی محکوم شوند. هنوز هم «زن» متولد شدن در این جهان یعنی به دنیایی ترسناک، ناامن و تبعیض آمیز پا گذاشتن؛ نابرابری و هراس از عدم امنیت، از خصوصیت‌های محیط تنفس و فضای زندگی اغلب زنان دنیا است.

🔻 با وجود این‌که مردسالاری و قوانین تبعیض‌آمیز از ابزارهای تحمیل فرودستی به زنان هستند، اما بر خلاف گرایش‌های فمینیستی، سوسیالیسم طبقه‌ی کارگر مسأله‌ی زن را «معلول» عدم استقلال اقتصادی نمی‌داند و آن را بر مبنای «جنسیت»، تبیین نمی‌کند. توضیح دادن مسأله‌ی زن بر پایه‌ی «جنسیت»، به این حکم شبه مذهبی می‌رسد، که گویا «مردان» ذات پلیدی دارند که همیشه مترصد آسیب رساندن به زنان هستند! از طرفی نمی‌توان علت تبعیض علیه زنان را جامعه‌ی خفقان‌زده دانست؛ چه بسا که نابرابری جنسیتی در ساختار سیاسی-اجتماعی دموکرات‌ترین جوامع نیز وجود دارد. همچنین نمی‌توان زن ستیزی را بر پایه‌ی تعلق طبقاتی، یا بر اساس «قومیت» و زن «حاشیه و مرکز» توضیح داد. این تقسیم بندی‌ها به همان اندازه ماورای طبقاتی و پوپولیستی هستند، که طبقه‌ی کارگر را «صنفی» از دیگر اصناف «تحت ستم» تعبیر شود.

🔻 سرمایه‌داری با انواع تقسیم بندی‌های ساختگی در صفوف طبقه‌ی کارگر که باعث انشقاق می‌شوند، با پرداختن به هویت‌های کاذب «نژادی» و «قومی» و «جنسیتی»، که سبب نابرابری‌های مضاعف در لایه‌های پایینی جامعه می‌شوند، سطح معیشت و زندگی کل طبقه‌ی کارگر را پایین نگه می‌دارد. شکاف جنسیتی در طبقه‌ی کارگر از یک سو دو رقیب را در بازار خریداران نیروی کار در مقابل یک‌دیگر قرار می‌دهد، که باعث می‌شود قیمت نیروی کار به‌طور کلی در سطح نازلی حفظ شود، و از طرف دیگر تقسیم زن و مرد به جایگاه «حاکم» و مقام «محکوم» در روابط خانوادگی، شکلی از نظام طبقاتی را باز سازی می‌کند.



📌 @Link_note

https://yun.ir/wt2147

📄 یادداشت

🔴 دوگانه‌ی سندیکا و مجمع‌عمومی کاذب است

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔎 ازمتن:

🔻 سازمان توده‌ای کارگری و تشکل «پایدار» ابتدا به ساکن سلاحی برای توانا کردن و ابزاری برای قدرتمند نگه داشتن طبقه‌ی کارگر است، تا توانایی مقابله با تعرض بورژوازی و دولت مدافع‌اش را داشته باشد. تشکل‌های توده‌ای مطابق با نیازهای کارگران در محیط‌های کار و زندگی و بر مبنای ویژگی‌های زیست آنان برپا می‌شوند، تا سنگری برای دفاع در مقابل تهاجم سرمایه‌داری و دولت‌اش و سکویی برای پیشروی و اعمال قدرت در جدال‌های طبقاتی ساخته شوند. بنابراین هر شکلی از نظم‌یافتگی توده‌ای و هر اندازه‌ای از همبستگی طبقاتی در هر ظرفی، امر حیاتی و دستور کار طبقه‌ی کارگر را در نبرد ازلی با نظام سرمایه‌داری در بر می‌گیرند.



📌@Link_note

https://yun.ir/jgiiff

⁦🗒️⁩ مقاله

🔴 درباره‌ی سندیکا و مجمع‌عمومی
«به بهانه‌ی بحث‌های اخیر در جنبش کارگری»

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔎 ازمتن:

🔻 شرط پیشروی‌های بعدی سندیکاهای موجود در این برهه‌ی زمانی که کار توده‌ای در دستور کار جنبش طبقه‌ی کارگر قرار دارد، متکی کردن این تشکل‌ها به مجامع عمومی است. برای «پایدار» و ادامه کار نگه داشتن سندیکاهای موجود ضروری است، که به دخالت حداکثری کارگران هرچه بیشتر از قبل مجهز شوند. با دخالت دادن توده‌های کارگران و انسان‌های کارکن در پروسه‌ی تصمیم‌گیری تا اجرا، برای هر نوع تشکل کارگری قدرت جمع‌آوری گسترده‌ی نیرو و امکان انسجام طبقاتی فرآهم می‌شود.



📌 @Link_note

https://yun.ir/sl2ule

⁦🗒️⁩ مقاله

🔴 پوپولیسم؛ بی‌‌راهه‌ای در جنبش کارگری

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد


🔎ازمتن:

🔻این نگاه خرده‌بورژوازی به فعل و انفعالات جامعه‌ی طبقاتی است، که وضع موجود را نتیجه‌ی منطقی «ناکارآمدی» دولت سرمایه می‌داند. این نگاه ماورای طبقاتی است، که خرده‌بورژوازی خود را قیم «توده‌ها» می‌پندارد. از زاویه‌ی گرایش پوپولیستی در جنبش طبقه‌ی کارگر، گویا «توده‌ها» خودبه‌خود انقلاب خواهند کرد و سپس در یک روز آفتابی «قدرت سیاسی» را به خرده‌بورژوازی ناراضی تقدیم می‌کنند! یا گویا رهایی طبقه‌ی کارگر نه به دست خود، که با مبارزه‌ی ناپیگیر تعدادی «چهره‌ی سیاسی» ممکن می‌شود! اما برخلاف رویاهای خرده‌بورژوازی، رهایی بشریت از استثمار و تبعیض و استبداد نیز به دست آن طبقه‌ای ممکن خواهد شد، که در تخاصم و در تضاد با طبقه‌ی حاکم قرار دارد. رهایی طبقه‌ی کارگر با دخالت حداکثری کارگران در امور زندگی و سرنوشت‌شان، و با اتحاد طبقاتی به دست می‌آید.

🔻واقعیت دارد، که این نیروهای «چپ» پوپولیست همان نیروهایی هستند، که روزی دست‌بند سبز می‌بستند و منافع طبقه‌ی کارگر را به بهانه‌ی خدشه‌دار شدن دموکراسی‌شان در سال ۱۳۸۸ ذبح کردند، و روز دیگر از سینه چاکان جنبش «همه با هم» می‌شوند. از آن‌جا که طبقه‌ی کارگر از مناسبات تولیدی سرمایه‌داری هیچ نفعی نمی‌برد، مطمئنا جلوه‌های روبنایی نظام سرمایه‌داری نیز با تحرک‌های جنبش طبقه‌ی کارگر سازگار نمی‌شوند. از همین روی شوراهای کارگری و مردمی به‌عنوان آلترناتیو در مقابل دموکراسی رایج بورژوازی قرار می‌گیرد.

🔻سنت گرایش سوسیالیستی در جنبش طبقه‌ی کارگر، کار توده‌ای است؛ درحالی‌که عرصه‌ی فعالیت سیاسی برای پوپولیست‌ها به صحنه‌ی نمایشی می‌ماند، که «ابر انسان‌هایی» مدام در حال فیل هوا کردن هستند. برای این ابر انسان‌ها که به نیابت از طبقه‌ی کارگر مبارزه می‌کنند، البته که توده‌های کارگران، تماشاگران یک تئاتر سیاسی هستند، که گویا قرار است، آخر نمایش روی صحنه بیایند و برای این خود قیم خوانده‌ها دست بزنند و هورا بکشند! امروز که تحرک‌های شبه حقوق بشری و کار سیاسی به سبک سلبریتی‌ها میان چپ‌های خرده‌بورژوا باب شده است، فعالیت‌های خود را به کمپین‌های حقوق بشری معطوف کرده‌اند. این چنین ماورای طبقاتی اندیشیدن و فعالیت کردن، خصلت‌های خرده‌بورژوازی است.



📌 @Link_note

https://yun.ir/rjdtg5

📄 یادداشت

🔴 کارگران فولاد آموزش می‌دهند!

‌🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔎 ازمتن:

🔻خواست‌های طبقه‌ی کارگر، از پرداخت دستمزدهای عقب افتاده تا خلع ید از کارفرمای فاسد، از بازگشت به کار کارگران اخراج شده تا پرداخت بیمه‌ی بیکاری، مطالبات یک طبقه هستند، که آن‌ها را از کارخانه و از شهر می‌خواهد. بنابراین یک سلسله رویارویی آشکار با سرمایه‌داری از محیط‌های کار تا سطح شهر جریان دارد. کارگران فولاد به این موقعیت طبقاتی آگاه اند، و با اعتصاب و راه‌پیمایی، اعتراض خود را به پهنای زندگی اقتصادی‌شان گسترش داده‌اند؛ این شیوه‌ی اعتراض کارگران فولاد به وضع موجود در کنار سبک کار مبتنی بر «خرد جمعی»، کارگران را هم در محیط کار خود و هم در سطح شهر کارگران دیگر مراکز کار و تولید، به اتحاد طبقاتی فرامی‌خواند. پیوستن کارگران شهرداری اهواز به کارگران متحد «گروه ملی»، هم‌سرنوشتی کارگران در محیط کار و محل زندگی را منکعس می‌کند.


#امیر_حسین_محمدی_فرد


📌 @Link_note

https://b2n.ir/d54405


https://telegra.ph/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%81%D9%88%D9%84%D8%A7%D8%AF-%D8%A7%D9%87%D9%88%D8%A7%D8%B2-%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%AF%D9%87%D9%86%D8%AF-02-16

📄 یادداشت

🔴 حمله‌ی نظامی روسیه به اوکراین؛ زمینه‌ها و پیامدها

🖊⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔎 ازمتن:

🔻آن‌چه به نام لشکر کشی روسیه به اوکراین می‌بینیم، به دنبال جنگ‌های اقتصادی و سیاسی قطب‌های سرمایه‌داری جهانی با یکدیگر پس از فروپاشی دیوار برلین آمده، که امروز در پاسخ به گسترش دامنه‌ی نفوذ ناتو تا زیر دماغ روسیه، وارد دور جدیدی شده است. نیاز روسیه به یک دولت دست نشانده در همسایگی خود، در کنار پرداختن آمریکا به باندهای ناسیونالیست مرتجع اوکراین به قصد نفوذ در هیات حاکمه‌ی آن، زمینه‌هایی از جنس حمله‌ی نظامی به عراق و سوریه هستند، تا این‌بار اوکراین برای میدان جدال‌های قطب‌ها سرمایه‌داری جهان چند قطبی انتخاب شود. دست درازی قدرت‌های ناتو به حیاط خلوت قدرت رقیب، و پروپاگاند جنگی ناتو علیه روسیه، این‌بار بر گُرده‌ی طبقه‌ی کارگر و انسان‌های تشنه‌ی آسایش در اوکراین افتاده است، که همراه با طبقه‌ی کارگر و انسان‌های جویای امنیت در عراق و لیبی و یمن، قربانی تقابل‌ها و تسویه حساب‌های قدرت‌ها جهان شده‌اند.

🔻دوره‌ای از جدال‌ها میان قدرت‌های جهان سرمایه آغاز شده است؛ مسابقه‌ی تسلیحاتی دولت‌های بورژوایی اوج گرفته و جهان ناامن‌تر از همیشه شده است. از این به بعد جهانی را خواهیم دید، که تقابل‌های بلوک‌های سرمایه‌داری وارد فاز میلیتاریستی می‌شوند؛ چه بسا که از همین امروز دولت‌های سرمایه‌داری در بوق کرده اند، که بدون تسلیحات نظامی و غیر از مسلح شدن قدرت‌های کاپیتالیستی به سلاح‌های اتمی، « امنیت» به جهان باز نمی‌گردد! البته که ابعاد فاجه بار تعرض نظامی روسیه به قربانی شدن طبقه‌ی کارگر وانسان‌های بی‌دفاع در اوکراین محدود نمی‌مانند؛ احیای نظامی‌گری و بازگشت گردن کشی‌های نظامی، این‌بار از جانب روسیه، پیامدهای جدی و خطرناکی برای این جهان بدون امنیت و آسایش به همراه دارد. بلوک‌بندی‌های جدید اقتصادی-نظامی میان ناتو و قطب‌های روسیه و چین، و جدال‌ها بر سر تقسیم دوباره‌ی جهان میان قدرت‌های سرمایه‌داری، قرار است، فضای جنگی و میلیتاریسم را در جهان گسترش و پرورش دهند. قرار است، که نظامی‌گری عریان به‌عنوان سیاست رسمی در کش و قوس‌های بلوک‌های سرمایه‌داری به‌کار گرفته شود. این‌بار روسیه بود که با حمله‌ی نظامی به اوکراین، میلیتاریسم شکست خورده را به میدان جدال‌های قطب‌های سرمایه‎داری جهان باز گرداند!

#امیر_حسین_محمدی_فرد

📌 https://t.me/Link_note


https://b2n.ir/b57158

https://b2n.ir/q36757

📄 یادداشت

🔴 برچسب زنی جریان‌های دست راستی ممنوع!

🖊⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔎 ازمتن:

🔻چنین شرایطی، که پیشروی‌ پرولتاریا و حرکت‌های رو به جلوی محکومان و محرومان در اعتراض‌های معیشتی مشخصه‌ی آن است، به مانند کابوسی بورژوازی را به وحشت انداخته، و بر فراز جامعه‌ی سرمایه‌داری ایران سنگینی می‌کند. تمام اقشار بورژوازی و همه‌ی نیروهای سیاسی سرمایه‌داری به تکاپو افتاده‌اند، و برای نجات «میهن سرمایه» یکی پس از دیگری به میدان مبارزه‌ی طبقاتی فرستاده می‌شوند. جریان‌های سیاسی دست راستی انواع توطئه‌ها را به‌کار می‌گیرند، تا حاکمیت اقتصادی و اجتماعیِ «سرمایه» را با عناوین دیگرِ سیاسی حفظ کنند. «سلطنت مشروطه» که فرشگردی‌ها آن را می‌خواهند، یا «جمهوری دمکراتیک سکولار» که ناسیونالیست‌ها آن را تبلیغ می‌کنند، همان عناوین سیاسی هستند، که رویای پایان خیزش‌های رادیکال و حذف هر تحرک اعتراضی از پایین جامعه را در سر می‌پروراند. همان رویای دوام و بقای توحش بورژوازی ایران، که خواب سرمایه‌داری را آشفته کرده است. اما در مقابل تکاپوهای اقشار بورژوازی و در برابر دسیسه‌های طیف‌های سیاسی راست تا چپ سرمایه‌داری، که توانایی خواباندن صدای کارگران و محرومان را ندارند، جنبش گرسنگان ایستاده است. محکومان و محرومان آزادی می‌خواهند! آنان برابری می‌خواهند! خواست آزادی و برابری، و شعار «نان، رفاه، آزادی»، همان دلیل پریشانی احوال بورژوازی و نیروهای سیاسی‌اش است. شعاری که انگیزه‌ی نیروی محرکه‌ی خیزش‌های رادیکال و معیشتی را بیان می‌کند، و خواستی که همه‌ی تحرک‌های اعتراضی اخیر را به یک‌دیگر پیوند می‌دهد.

🔻 شعار و خواست « برابری» که مفصل سلسله تحرک‌های اعتراضی است، کل انسان‌های جامعه را فارغ از هر قوم و «نژاد» و جنسیت در بر می‌گیرد، و بر خلاف درک نیروهای سیاسی بورژوازی، به برابری حقوقی و قانونی محدود نمی‌شود. برابری در استفاده از امکانات مادی، برابری در زنگی و تولید، و برابری در بهره‌مندی از محصولات، حق تولید کنندگان واقعی ثروت در جامعه است، و باید همین امروز برقرار شود. برای اجرای برابری در به‌کارگیری ابزارهای ارتقای استعدادهای فردی و اجتماعی، و برای برقراری برابری در اعمال اراده‌ در تعیین سرنوشت جامعه، باید کل مناسبات اجتماعی را دگرگون کرد.


#امیر_حسین_محمدی_فرد


📌 https://t.me/Link_note

https://b2n.ir/g38868

📄 یادداشت

🔴 آدرس اشتباه و دست‌انداز در مسیر مبارزه با گرانی

🖊 امیرحسین محمدی فرد

🔎 ازمتن:

🔻 ابتدا به ساکن این تحرک با انتقاد از «هجوم آوردن مردم به فروشگاه‌ها» برای خرید اقلام گران شده، فرضیه‌ای را تقویت می‌کند، که گویا کارگران و مردم محروم به هر سیاست اقتصادیِ تعرضی تن می‌دهند. این فرضیه مدعی است، که «مردم به جای صف کشیدن» برای تهیه‌ی کالاهای ضروری، خرید این اقلام را متوقف کنند، تا قیمت‌ها «بشکنند». مبلغان دست راستیِ این طرح همراه با مصلحان و خیرخواهان جامعه، از مردم زحمت‌کش در صف‌های خرید کالاهای اساسی که گران شده اند، تصویری می‌سازند، که گویا یک «نقص فرهنگی» است، که آوار بحران اقتصادی و سیاسی سرمایه‌داری را بر سر مردم فرودست خراب کرده است. تصویری غیر واقعی از سوخت و ساز جامعه‌ی طبقاتی و بی‌ربط به مناسبات اجتماعی که اتفاقا توجه را از روی طبقات حاکم و دولت سرمایه برمی‌دارد، و خواه یا ناخواه مسئولیت را متوجه انسان‌های زحمت‌کش می‌کند.

🔻 دولت سرمایه را باید وادار کرد، تا به این شرایط جواب دهد، اما تحرک‌هایی مانند «کمپین تحریم کالاهای گران» توجه را از روی دولت سرمایه برمی‌دارد. گرانی‌ها چه محصول «بالانس نبودن رابطه‌ی عرضه و تقاضا» باشند، چه از فساد بورژوازی و چه از تورم به‌وجود آمده باشند، وظیفه‌ی دولت سرمایه است، که معیشت را با بالاترین سطح استاندارد انسانی تامین کند. این «کمپین» آدرس را اشتباه می‌دهد؛ بالانس نبودن رابطه‌ی عرضه و تقاضا، احتکار و تورم، به طبقه‌ی کارگر ربطی ندارند، بلکه مسئولیت متوجه دولت سرمایه است، که باید نیازهای جامعه را رفع کند.


#امیر_حسین_محمدی_فرد

📌 https://t.me/Link_note