📄 یادداشت

🔴 اسپارتاکوس‌های قرن بیست‌ویکم

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔍 ازمتن:

🔻 سرکوب کارگرانی که علیه فقر و بیکاری اعتصاب‌ و تجمع می‌کنند، وقتی در کنار فقر و گرانی که طبقه‌ی حاکم و ناکارآمدی دولت‌سرمایه عامل اصلی این بحران معیشت هستند، قرار می‌گیرد؛ دوره‌ای که هم‌زمان با یورش به سفره‌های خانواده‌های کارگری، کوچک‌ترین اعتراض برحق را با چنین برخوردهایی پاسخ می‌دهند، دیگر مسأله یک حکم غیرانسانی علیه یک کارگر اخراج شده‌ی معترض به بیکاری نیست! مسأله نظام سرمایه‌داری است که علیه طبقه‌ی کارگر، از شاغل و بیکار و بازنشسته و زنان تا جوانان جویای رفاه و آسایش قرار گرفته‌است.


📌@Link_note

https://yun.ir/124tr

⁦✔️⁩ بازنشر

⁦🗒⁩گزارش

🔴 گزارش اختصاصی نشریه‌ی گام از اوضاع جاری در خوزستان

⁦🖊⁩ امیرحسین محمدی فرد

توضیح:

🔺 سال‌هاست که خطری از سوی باندهای قوم‌گرا و امیال ناسیونالیستی دولت‌های منطقه و گنگ‌های مذهبی، که محصول دخالت‌های «بشر دوستانه» قطب‌های امپریالیستی و وزن‌کشی دولت‌های کاپیتالیستی در خاورمیانه است، مبارزه‌های برحق مردم بی‌حقوق منطقه را تهدید می‌کند. چه‌بسا می‌بینیم که حکومت ارتجاعی «ناسیونال‌بورژوازی‌کرد» در اقلیم‌کردستان، علیه کارگران و مردم معترض به فساد بورژوازی قومی به چه جنایت‌هایی دست می‌زند. این فاکتورها موانعی جدی هستند، که بر سر راه اتحاد طبقاتی در مبارزه‌های اقتصادی_سیاسی طبقه‌ی کارگر ایران نیز قرار دارند.

تفرقه‌افکنی میان صفوف کارگران، بی‌تردید از قدرت همبستگی طبقه‌ی کارگر می‌کاهد، و البته که سیاستی‌ در جهت تامین منافع و تداوم حیات نظام‌سرمایه‌داری با تضمین اجرایی دولت‌ها است. بورژوازی و دستگاه سیاسی و «فرهنگی» آن، برای جلوگیری از مسلح شدن کارگران به ابزار مارکسیسم و رسیدن طبقه‌ی کارگر به قدرت همبستگی طبقاتی، هر حربه‌ای را به‌کار می‌برند.

گزارشی که در پایین می‌آید، با یکی از رهبران اعتصاب‌های کارگران #فولاد_اهواز ،سال نودوهفت تهیه کرده‌ام، که اولین‌بار در #نشریه_گام منتشر شده است. این گزارش علاوه بر مطالبات آن زمان در گروه‌ملی‌فولاد، به تلاش بورژوازی و دولت‌سرمایه برای دستاویز قرار دادن هویت‌های ساختگی به‌منظور منحرف کردن سیر آماده‌سازی پرولتاریا برای نظم‌یابی سراسری می‌پردازد، و تحرک‌های نیروهای قوم‌گرا و باندهای مافیایی مذهبی در استان خوزستان را بررسی می‌کند.

🔍 ازمتن:

🔻 این اقدام کور مسلحانه و در پی‌ آن داغ کردن تنور ناسیونالیستی از سوی حکومت، صف‌بندی بورژوازی در برابر قدرت هم‌بستگی طبقه‌ی کارگر است. نمایندگان و فعالان کارگری در استان خوزستان بر این باورند که «اگر این اتفاقات رخ نمی‌داد، وسعت اعتراض‌ها و اعتصاب‌های کارگری در منطقه وسیع‌تر می‌شد» و کل این اتفاقات سریالی «باعث اعتراض هراسی شده است.»

🔻 به گزارش گام، کارگران پیشرو و فعالان رادیکال در این استان راه گذار از این شرایط به نفع مزدبگیران را دخالت‌گری آنان و خانواده‌هایشان در امور زندگی، و ایجاد پلاتفرم شوراها در جغرافیاهای متعدد می‌دانند؛ «کمیته‌های اقتصادی و مجامع عمومی مردمی در محله‌ها می‌توانند نیازهای مستقیم اقتصادی و سیاسی را رفع کنند و قدرت طبقه‌ی کارگر را به بورژوازی تحمیل کنند».

📌 https://t.me/Link_note


https://yun.ir/7fwfv3

📄 یادداشت

🔴 بدرود!

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔍 ازمتن:

🔻 پی‌نوشت: یدی‌صمدی، در فضای مجازی به نمایندگی از گرایش فرقه‌ای و مبلغان «تشکل‌سراسری»، تلخی پایان قیومیت بر جنبش کارگری را اعلام کرد.



📌@Link_note

https://yun.ir/hx9yi6

⁦✔️⁩ بازنشر (🔴 درباره ضرورت تدقیق بر سنت‌های سیاسی و اجتماعی «گام» و اعضای تحریریه آن)


⁦🗒⁩ گزارش

⁦🖊⁩ امیرعباس

🎤 گفتگو با «سردبیر نشریه‌گام»

🔺 توضیح:

توضیح: این گزارش توسط رفیق امیرعباس با سردبیر «گام» تهیه، و در اولین سالگرد انتشار نشریه منتشر شده است. امروز برای قضاوت نشریه‌گام، تدقیق بر سنت‌های سیاسی و اجتماعی این نشریه و اعضای تحریریه آن، ضرورت دارد.

🔍 ازمتن:

🔻 سوسیالیسم؛ این نام دیگر در هیچ کجای جهان نامی عجیب نیست، بلکه کلید حل مشکلات جامعه در عصر پسافروپاشی است. کمتر ایدئولوگ بورژوایی پس از فروپاشی بلوک شرق تصور می‌کرد باز هم نام مارکس را خواهد شنید و دوباره اندیشه‌های او به عنوان رهایی بخش جامعه در مقابل کاپیتالیسم مطرح شود، اما چنین شد. این امر تنها به کشورهای توسعه یافته، با نظام‌های سیاسی دمکراتیک خود را نمایان نکرده است بلکه در ایران نیز ظرف ماه‌های گذشته تحرکات سوسیالیستی افزایش یافته است. سال ۸۸ زمانی که بخشی از حاکمیت به خیابان آمد و به پشتوانه‌ی طبقه‌ی متوسط شهری قصد سهم‌خواهی بیشتر را داشت، جنبش چپ ایران که پس از فجایع دهه ۶۰ نوپا به حساب می‌آمد، چندپاره شد، عده‌ای خود را حامی تام و تمام آن جنبش خواندند، برخی پرچم سرخ خود را با دستمال سبز سیدی عوض کردند و دیگران هم با تعجب و حتى تحير وقایع را نگریستند. با این همه تنها چهارسال زمان لازم بود تا آن توده‌هایی که روزی انقلابی خطابشان می‌کردند، دستمال سبز خود را با پارچه‌ای بنفش عوض کنند تا باز طیف سوسیالیست جامعه را به فکر فرو ببرد. پرسش همان پرسش قدیمی است؛ چرا ما می‌بازیم و بورژوازی می‌برد؟ ایراد از کجاست؟ این‌که چگونه می‌توان به این پرسش پاسخ داد در این بحث نمی‌گنجد ولى تحركات اخیر نشان می‌دهد تحولاتی در راه است. در همین رابطه یک‌سالگی نشریه‌گام بهانه‌ای شد تا با سردبیر آن، «امیرحسین‌محمدی‌فرد» گفتگویی شود و از او در مورد یک‌سال گذشته و اهداف آینده‌ی این نشریه سوال شود. گام یکی از نشریات و به بیان دقیق‌تر جمع‌هایی است که در یکی دو سال گذشته پا به عرصه گذاشته و در ۱۰ شماره‌ی اخیر خود صراحتا از سوسیالیسم و مارکسیسم حمایت کرده است. مشروح مصاحبه در زیر آمده است.

🔻 رویکرد ما نسبت به انتشار نشریه در هر شکلی، چه به‌صورت مجازی و چه در قالب چاپی‌، ایجاد ابزار برای ارتباط با جامعه است. حجمی از ادبیات، نظرها و تحلیل‌ها را به مخاطب ارائه می‌دهد، که « آگاه گری» آغاز این کار است و هدف اصلی تاثیرگذاری بر محیط پیرامون نشریه است. همان‌طور که در بالا هم اشاره کردم اگر فقط خود را محدود به گفتن «حقایق» کنیم، تلاشی مذبوحانه کردیم. به قول شما با این سطح از گستردگی رسانه‌های بین‌المللی راست و وابسته به جریان‌های اصلی، و خفقان موجود در جامعه ایران، صرف بیان حقیقت، انجام کاری عام‌المنفعه است. اما کار «گام» تاثیر گذاری و دخالتگری در امور اجتماعی و مسایل جاری سیاسی است. «گام» گفتمانی است که تولید کنندگان‌اش معتقدند می‌توانند در برابر سدهای ذهنی که در مسیر دگرگونی قرار دارند، بایستند. می‌توانند سایه و روشن‌ها و گرد و خاک‌هایی که توسط جریان‌های ضد کارگری ایجاد شده را کنار بزند، گام در این راه می‌تواند برای جنبش سوسیالیستی کمک بزرگی باشد.
اما در مورد تجارب قبلی، به ویژه نشریات دانشجویی دهه‌ی هشتاد، باید اشاره کنم که باز هم دو نوع رویکرد در انتشار نشریات آن زمان می‌بینیم، در دهه‌ی هشتاد و در محیط دانشگاه‌ها نشریاتی به صورت قانونی توزیع می‌شدند. نشریه‌هایی بودند که علاوه بر تولید گفتمان چپ یا سوسیالیستی، برمحیط پیرامون‌شان نیز تاثیر گذار بودند و سعی کردند سیاست‌های‌شان را در اجتماع عملی کنند، اما نشریه گام با نشریات موفق و ادامه دار آن زمان یک تفاوت عمده دارد. این‌که گام به یک اجتماع مشخص مثل دانشگاه، یا جمع خاص و کانون صنفی مثل سندیکا، محدود نیست، نشریه‌ای است، که طیف مخاطبان‌اش از سوسیالیست ها، فعالان جنبش زنان تا رهبران عملی و اجتماعی طبقه‌ی کارگر را در بر می‌گیرد. چنین موقعیتی، روند گسترده کردن دامنه‌ی اثرگذاری و دخالتگری را سخت می‌کند و هم پیچیده و متفاوت. با توجه به این رویکرد، مطمئنا تا جایی ادامه خواهیم داد که دخالتگری و تاثیرگذاری داشته باشیم. از طرفی نشریاتی از این دست با در نظر گرفتن توازن قوای موجود ادامه می‌دهند. منظورم این نیست که جمهوری اسلامی «دمکرات» شده، بلکه جنبش طبقه‌ی کارگر و جنبش سوسیالیستی پذیرای این سطح از فعالیت است. شاید روزی این توازن برهم بخورد و مجبور شویم کار دیگری مناسب با شرایط انجام دهیم. گام هم تجربه‌های قبلی را با خود دارد و بنا به اوضاع جاری امروز وظایف جدیدی بر عهده گرفته است.

@📌 Link_note

https://yun.ir/qxcr59

📄 یادداشت

🔴 جدال طبقاتی همچنان ادامه دارد

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔍 ازمتن:

🔻 جدال کارگران #هفت_تپه با فساد بورژوازی در این واحد تولیدی و ناکارآمدی و عدم مسولیت‌پذیری دولت‌سرمایه در قبال هجوم سازمان یافته‌ی فقر و بی‌کاری و اخراج‌سازی‌ها به آنان و خانواده‌‌های‌شان، چندین سال است که تا امروز ادامه داشته، و بدیهی است که تا رسیدن به مطالبات برحق کارگران هفت‌تپه ادامه خواهد داشت. روز گذشته، اخباری در فضای مجازی و رسانه‌های وابسته به دولت‌، از عدم موافقت «هیأت‌داوری» با #خلع_ید از بخش‌خصوصی فاسد در این کارخانه خبر دادند.

🔻 در تند پبچ‌هایی که کارگران هفت‌تپه با هوشیاری و آگاهی از آنان عبور کردند، افرادی متعلق به سنت فرقه‌ای و غیر کارگری در جایگاه مبصرهای جنبش، جمله به جمله متن‌های پیام‌ها و فراخوان‌های مجمع‌عمومی و نمایندگان کارگران را متر کردند و مقوله‌ی رهبری اجتماعی و عملی در تحرک‌های اقتصادی_سیاسی طبقه‌ی کارگر را با بی‌سلیقگی تمام به «سلبریتی» جعل کرده و مورد تخطئه قرار دادند، تا شاید حاشیه‌ای‌تر شدن خود را مخفی کنند. از طرفی توهم مبارزه‌ی «صنفی_سیاسی» است، فروریخت و نقاب از چهره‌ی مغرضانی که سرکوب نمایندگان هفت‌تپه و حامیان واقعی آنان در سال ۹۷ را دلیل «سیاسی کردن مبارزات صنفی» جا می‌زدند، کنار رفت!



📌 @Link_note


https://yun.ir/bubzo6

📄 یادداشت

🔴 پیرامون اتفاق‌های اخیر در جدال‌های طبقه‌ی کارگر

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔍 ازمتن:

🔻 نکته‌ی دیگر که در این روند اخیر کشمکش‌های طبقاتی باید بر آن تاکید کرد، ایستادگی همه جانبه‌‌ی جناح‌های سیاسی بورژوازی دولت‌سرمایه در مقابل تشکل مستقل، خواست #خلع_ید از کارفرمای غارتگر و کنار زدن سیاست تهاجمی طبقه‌ی حاکم، به‌نام خصوصی‌سازی است، که حتماً باید بررسی شود. همه‌ی ارکان سیاسی بورژوازی ایران و کل جناح‌های داخل دولت‌سرمایه، بر سر حفظ اصول پایه‌ای و اساسی سیاست‌های اقتصادی نظام سرمایه‌داری هم نظر بودند و با تمام قوا و امکانات خود، از ارگان‌های رسانه‌ای تحت نفوذ اسد‌بیگی‌ها و پرووکاتورها و مزدوران، تا رییس دولت و دستگاه قضایی و فشارهای امنیتی، از این اصل به ظاهر «صنفی»، خلع‌ید از کارفرمای فاسد، صیانت کردند. دیدیم که امر صرفا «صنفی» نیز در جامعه‌ای که هر گونه تحرک اجتماعی و هر اعتراض به‌حقی با برخوردهای شدید امنیتی و قضایی، دخالت پلیس و دادستانی روبه‌رو هستند، به جدال مستقیم سیاسی کشانده می‌شوند.

🔻 در این بین، اتفاق‌ شگفت‌انگیز، پیام اتحاد طبقاتی کارگران هفت‌تپه به کارگران #گروه_ملی_فولاد اهواز، مبنی بر ضرورت کوتاه کردن دست نهادهای دولتی و بورژوازی از سرنوشت کارگران و تعرض به دستاوردهای «جنبش‌کارگری» بود. اعلام حمایت طبقاتی که یادآور روزهای اعتصاب‌های پرشکوه و تجمع‌های پرشور سال ۹۷ بود. کارگران این دو واحد تولیدی از همان سال تا امروز، بارها همبستگی و اتحاد طبقاتی را به رخ بورژوازی و حامیان آن کشیده اند. به درستی که این آگاهی از هم‌سرنوشتی در مناسبت اجتماعی طبقه‌ی کارگر، الگویی برای راه‌بری اعتراض‌های توده‌ای و پیشبرد مطالبات برحق کارگران در دیگر مراکز کار و تولید است.



📌@Link_note

https://yun.ir/e8aqbd

⁦✔️⁩ بازنشر

🔴 شوراها، پاسخ به یک نیاز تاریخی

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

توضیح:

🔺 طبقه‌ی حاکم و دولت‌اش، برای تقابل با کارگران در تلاش اند، که با دست درازی به دستاوردهای جنبش طبقه‌ی کارگر و سنگرهای فتح شده به دست کارگران #هفت_تپه و #گروه_ملی_فولاد اهواز، موقعیت سابق خود را در توازن قوای طبقاتی بازیابند. استثمارگران می‌خواهند با تعرض نهاد‌های دولت‌ساخته‌ای مانند «خانه‌ی‌کارگر» و «شورای‌اسلامی‌کار»، به‌عنوان مراکز تحت نفوذ کارفرما و گوش به فرمان ‌دولت‌سرمایه، طبقه‌ی کارگر را مرعوب و زمینه را برای برخوردهای امنیتی با آنان و متحدان‌شان آماده کنند.

در پی این اقدام‌های خصمانه‌ی نظام سرمایه‌داری، کارگران هفت‌تپه حمایت‌شان را از «هم‌رزمان دیرینه‌ی» خود در گروه‌ملی‌فولاد، در این جدال دوباره اعلام کردند؛ فولادی‌ها نیز در اعتراض به این تعرض کارفرما و دولت حامی آن اعتصاب کرده و خطوط تولید را متوقف کردند. تشکل مستقل، «مجمع‌عمومی» یا همان شوراهای پایه‌ی کارگری، قدرتمند ترین ابزاری برای برقراری اتحاد و همبستگی طبقاتی است. کارگران فولاد و هفت‌تپه به درستی به این امر آگاه اند.

🔍 ازمتن:

🔻  مطمئنا طبقه‌ی کارگر یک صف بی‌شکل و نامنظم از آحاد افراد منفرد و سرگردان نیست، بلکه نوعی از سازمان درون شبکه‌های اجتماعی طبقه‌ی کارگر وجود دارد که دارای آرایش تشکیلاتی است. این شبکه‌های کارگری به مثابه محصول مناسبات تولید، در اشکال مختلف به هم بافته شده و متصل‌اند. مبارزه‌ی روزمره‌ی کارگران برای سهم‌بری بیشتر از محصول تولید شده به‌دست خود، چنین هیات‌های اجتماعی از اتحاد و همبستگی کارگران را می‌ساز؛ اشکالی از سازمان‌یابیِ ابتدایی که صورت‌های اجتماعیِ طبقه‌ی کارگر را شکل داده‌اند. این خصوصیتِ نوع زندگی طبقه‌ی کارگر به‌عنوان یک طبقه‌ی اجتماعی است.

🔻 اجتماع کارگران در مجمع‌عمومی‌ها حرکتی طبیعی و برگرفته از نوع زندگی اجتماعی است؛ قدرت طبقه‌ی کارگر در هم‌بستگی شانه‌به‌شانه است. مطمئنا هیچ نیرویی توانایی برخورد با توده‌ی متحد کارگری که جمعی تصمیم می‌گیرند و جمعی اجرا می‌کنند را ندارد! هسته‌ی مخفی و هیئت موسسِ غیرعلنی که برای ارتباط گیری با کارگران، فیلتر و دستور العمل از پیش تعیین شده دارد، در ارتباط مستقیم با جمعیت گسترده‌ی کارگران و مردم محروم دچار ضعف اساسی است؛ به تبع عمل‌کردش نیز به محافل و افراد دست‌چین شده محدود می‌شود. در صورتی‌که دامنه‌ی عمل‌کرد شوراها تابع هیچ مقررات و اساس‌نامه‌ی از قبل تعیین شده‌ای نیست، بلکه دامنه‌ی تحرک آنان بنا بر توازن قوا و قدرت متجمع کارگران گسترده می‌شود.



📌@Link_note

https://yun.ir/0o5fe4

📄 یادداشت

🔴 آزادی بیان هم طبقاتی است!

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔍 ازمتن:

🔻 همه‌ی این افراد و جریان‌های سیاسی، از آن‌هایی که در رأس قدرت سیاسی جوامع طبقاتی هستند و چه نیروهایی که متعلق به صف اپوزیسیون دست راستی هستند، و برخی از عناصر روشنفکر و چپ «همه‌باهم»، به نقض «آشکار» آزادی بیان در این ماجرا اعتراض کردند. این اعلام نظر مشترک از یک سردرگمی سیاسی و افتادن در دام بورژوازی ناشی می‌شود. گویا تا دیروز که وظیفه‌ی سانسور بر عهده‌ی دولت‌های سرمایه بوده، اکنون کارتل‌های بزرگ مثل فیسبوک و توییتر این اجازه‌ی مقدس را از آنان گرفته و بلاواسطه و بدون میانجی بوروکراتیک، اصول همیشگی سانسورگری را بر هم زدند. سیاست نئولیبرالی و سیاست‌های اقتصادی بازار آزاد، دولت‌ها را در جایگاه مبتنی بر شرایط امروز جهان سرمایه، در نقش اصلی سیاسی در جدال‌های طبقاتی کنونی نشانده و قرار داده است. وظیفه‌ی امروز دولت‌های سرمایه، گویا گوش به فرمان بودن محض در برابر منافع بورژوازی و قطب‌های سرمایه‌داری بین‌المللی است. این وضعیت حاصل توازن قوای جهان سرمایه و کشمکش‌های کمپانی‌های غول‌پیکر است؛ از طرفی ناکارآمدی دولت‌ها در رفع بحران‌های اقتصادی در سطح جهانی، بورژوازی را در مواردی، مستقیم وارد میدان سیاست می‌کند‌.



📌 @Link_note

https://yun.ir/oj3282

📄 یادداشت

🔴 تعرض به معیشت کارگران، به‌نام «تعیین حداقل دستمزد»

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔍 ازمتن:

🔻 زندگی بهتر و شایسته‌ی انسان قرن بیست‌ویک، برخورداری از رفاه و نعمت‌های جامعه، حق انسان‌ها است؛ این خیمه شب بازی‌های هر ساله، تحمیل زندگی نکبت‌باری است، که رنج‌ها و مصیبت‌های زندگی به کارگران و خانواده‌هایشان را سبب می‌شوند. در همین جامعه‌ی کاپیتالیستی و در همین اوضاعی که بورژوازی و دولت آن به بن‌بست رسیده‌اند، رفاه و آسایش باید تأمین شوند؛ همین امروز دستمزدها باید در سطحی باشند، که به تمام ابعاد این زندگی غیر انسانی که نظام سرمایه‌داری تحمیل کرده، پایان دهند. آنچه بدیهی و روشن است، انسان‌ها باید به امکانات آموزشی، رفاهی و حمل‌ونقل، بهداشتی و پزشکی دسترسی داشته و از شرایط استاندارد انسانی برای زندگی برخوردار شوند. در غیر این‌صورت، طبقه‌ی کارگر ایران دیگر منتظر وعده‌های توخالی مانند «گشایش اقتصادی» نخواهد ماند.


📌 @Link_note

https://yun.ir/1ao4i8

📄 یادداشت

🔴 هشت مارس و جدال طبقه‌ی کارگر برای دستمزدها

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔍 ازمتن:

🔻حقیقت این است که نابرابری میان زن و مرد و تحمیل بی‌حقوقی‌های غیر انسانی و برچسب «شهروند درجه دوم» خوردن زنان را باید با پدیده‌ی بیکاری مقایسه کرد. همان اندازه که پدیده‌ی بیکاری و سیاست بیکارسازی برای پایین نگه داشتن سطح دستمزدها به‌وجود آمده و کاربرد دارند، تا منافع بورژوازی تامین شوند، تبعیض علیه زنان و تحمیل بی‌حقوقی‌های مضاعف نیز کارکردی غیر از این ندارند. در نتیجه ستم بر زنان و نابرابری‌های میان زن و مرد، از امور مستقیم طبقه‌ی کارگر هستند. چه‌بسا که در شرایط اسفبار معیشتی امروز و مبارزات جنبش کارگری برای تعیین دستمزد شایسته‌ی یک زندگی انسانی و دفاع از معیشت و رفاه خانواده‌های کارگری، دفاع از حقوق برابر زن و مرد، چه در جامعه و چه در محیط‌های کار و تولید، باید پرچم پیوند روز جهانی زن امسال با جدال‌های جاری جنبش طبقه‌ی کارگر برای برخورداری از زندگی مطابق با استانداردهای انسانی باشد.


📌 @Link_note

https://yun.ir/v102g8

🔴 طبقه‌ی کارگر برای حق حیات چانه‌زنی نمی‌کند

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔍 ازمتن:

🔻 آنچه واضح است، جنبش کارگری همچنان رادیکال و میلیتانت رو به جلو حرکت می‌کند و بی‌شک دستپاچگی امروز برای ادامه‌‌ی رویه‌ی غیر انسانی طبقه‌ی حاکم و مدافعان آن علیه طبقه‌ی کارگر نیز در از همین روی است. مطمئنا پرولتاریا بر سر زندگی خود چانه‌زنی ندارد و از جدال رو در رو با استثمارگران، برای دفاع از تعرض بورژوازی به معیشت خود مصمم‌تر از همیشه به میدان آمده است.


#دستمزد_۱۴۰۰


📌 @Link_note

https://yun.ir/wpdxxe

📄 یادداشت

🔴 «نه»‌ی بیات شده؛ نسخه‌ای برای یک بیماری مشترک

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔍 ازمتن:

🔻 بحران در جریان‌های سیاسی را باید با اوضاع جامعه‌ی طبقاتی سنجید. احوال اپوزیسیون ناسیونالیست عظمت‌طلب‌ ایرانی و «اطلاح طلبان» دیروز و سوپر رفرمیست‌های لیبرال امروزی، یک علت مشترک دارد. وقتی جریان‌ها و احزاب گوناگون و گاه متضاد در اپوزیسیون راست و ناسیونالیست‌های چپ در یک صف ملون، از یک عارضه‌ی همسان رنج می‌برند و صحبت می‌کنند، دیگر مسأله خود علائم بیماری نیست؛ بلکه موضوع و بستر مشترک، بیماری سیاسی است. اگر همه‌ی این نیروها و باندها و محافل رنگارنگ بورژوایی، دست در دست هم، به «کمپین نه به جمهوری‌اسلامی» پناه آوردند، دلیل، راه‌اندازی این «کمپین» کذایی نیست؛ بلکه بیماری سیاسی که میان این طیف اعجاب‌انگیز «همه‌باهم» مشترک است را باید شناسایی کرد.



📌 @Link_note

https://yun.ir/7ri0uf

🚩 به استقبال روز جهانی کارگر

🔴 «روز جهانی کارگر»: اعلام «کیفر خواست» علیه نظام سرمایه‌داری

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔍ازمتن:

🔻 با در نظر گرفتن اوضاع سیاسی_اقتصادی ایران که نظام سرمایه‌داری به پرولتاریا تحمیل کرده، مقاومت همه جانبه در برابر تعرض بورژوازی به ابتدایی‌ترین حقوق انسانی کارگران و خانواده‌های‌شان، علیه یورش دولت سرمایه به پایه‌ای‌ترین حقوق اقتصادی و اجتماعی و سیاسی، مختصات عرصه‌ی جدال امروز طبقه‌ی کارگر ایران است. لذا خواست «نان و رفاه و آزادی» بیش از قبل به معنی سلب اساس و تمام ابعاد نظام کاپیتالیستی است!

🔻 باتوجه به تحریم‌های غیر انسانی آمریکا، وضعیت خون‌بار منطقه، پر و بال گرفتن نیروهای سیاه قومی و مذهبی و تحرک‌های ناسیونالیستی و ضد کارگری، در کنار ناکارآمدی دولت‌سرمایه و فساد روزافزون طبقه‌ی حاکم در ایران، قبل از هر چیز، اعلام «کیفر خواست» علیه عدم «امنیت» در داخل و دیگر جوامع استثمار زده و استبداد زده‌ی خاورمیانه، ضرورت حال حاضر است! امروز، خواست «امنیت»، یکی از بندهای مهم کیفر خواست طبقه‌ی کارگر ایران علیه نظام سرمایه‌داری است، در برابر زن ستیزی و زن کشی و بهداشت رایگان و حق زندگی، و علیه ‌ ‌‌دخالت‌های قطب‌های امپریالیستی و تهدید جریان‌های سیاسی ارتجاعی و اختناق سیاسی_اجتماعی جاری.



📌@Link_note

https://yun.ir/bt5s97

🚩 یک پیروزی بزرگ!

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔍 ازمتن:

🔻 طبقه‌ی حاکم و کل سیستم سیاسی بورژوازی ایران علیه مبارزه‌ی به‌حق کارگران بسیج شده بودند و هر روز یک پاتک و حمله‌ای می‌کردند. از بازداشت‌های طولانی و پرونده‌سازی و دسیسه‌ای به نام #طراحی_سوخته ،تا شارژ کردن پرووکاتورها و تفرقه اندازی‌های قومی، و هر آن‌چه که در چنته داشتند را رو کردند و به‌کار گرفتند، تا جلوی مقاومت و پیشروی‌های هفت‌تپه را بگیرند؛ اما نشد! پیروزی از آن سپاه پرولتاریا شد. این پیروزی به نمایندگان کارگری، تمام کارگران هفت‌تپه و خانواده‌های آنان تعلق دارد؛ این پیروزی بزرگ متعلق به اردوگاه طبقه‌ی کارگر است؛ این پیشروی مهم نتیجه‌ی اتحاد و همبستگی طبقاتی، اعتصاب‌های پی‌درپی، سازش ناپذیری و پایداری و ثابت قدمی است.



📌 @Link_note

https://yun.ir/44yp9f

📄 یادداشت

🔴 ایران؛ فردای «انتخابات»

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔎 ازمتن:

🔻 قابل پیش‌بینی بود، که به قول دست‌اندرکاران دولت‌سرمایه، یک «جراحی» در بدنه‌ی هیأت حاکمه‌ی بورژوازی ایران در حال انجام شدن است. یک خانه‌تکانی در سرتاسر سیستم سیاسی این جامعه‌ی طبقاتی، که با روی کار آوردن «رئیسی» و پرت کردن چندباره‌ی «خودی‌ها» به بیرون و راندنشان به جرگه‌ی «غیرخودی‌ها»، به همان جایی که توده‌ای‌ها و دارودسته‌ی #فرخ_نگهدار و سازمان مجاهدین خلق را انداختند، خود را تا این‌جا بروز داده است.


📌 @Link_note

https://yun.ir/2snq53

📄 یادداشت

🔴 اعتصاب کارگران صنعت نفت؛ حلقه‌ی دیگر شوراها

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔎 ازمتن:

🔻 این اعتصاب، علی‌رغم تفکیک کارگران در قسمت‌ها و واحد‌های متعدد و مختلف، و با تقسیم کار که به منظور شکاف در صفوف متحد کارگران ایجاد شده‌اند، به شکل سراسری و با قدرت تشکل مستقل و با اتکا به خرد جمعی، پیش می‌رود. امروز کارگران نفت، نماینده‌ی مطالبات همه‌ی کارگران و خانواده هایشان در جامعه‌ی سرمایه‌داری ایران هستند. افزایش دستمزدها‌، کوتاه کردن دست پیمان‌کاران، کاهش ساعات کار، بهداشت و ایمنی محیط کار و حق تشکل مستقل، خواست‌های کل طبقه‌ی کارگر ایران، در شرایط پسا «انتخابات» هستند.



📌 @Link_note

https://yun.ir/mzfam1

📄 یادداشت

🔴 از «رهبر سر سخت» دیروز، تا پیش‌قراولان امروز

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔎 ازمتن:

🔻 آرایش جدید و تعرضی‌تر دولت‌سرمایه، با تهاجم جنبش طبقه‌ی کارگر با پرچم‌داری کارگران صنعت نفت روبه‌رو شد که پس از پاسخ جدی انسان‌های بی‌حقوق به مضحکه‌ی «انتخابات»، باردیگر توازن قوا را به نفع جنبش محرومان و گرسنگان جا‌به‌جا کرد. هنوز کل سیستم سیاسی سرمایه‌داری ایران از این پاسخ سلبی مبهوت بود، و گیج و منگ از عوارض «جراحی» تحمیلی در بدنه‌ی هیأت حاکمه‌ی دولت بورژوازی، که با جلو آمدن متحدانه‌ی کارگران نفت‌وگاز نیز دست محکمی بر سینه‌اش کوبیده شد!


📌 @Link_note

https://yun.ir/qu4n5

⁦🗒️⁩ مقاله

توضیح:

🔺 بازنشر، به بهانه‌ی اعلام متعدد «مجامع عمومی» از سوی کارگران صنعت نفت، که به اعتصاب سراسری پیوسته‌اند.

🔴 بحران ناکارآمدی سندیکالیسم در ایران


⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔎 ازمتن:

🔻 نظام سرمايه داري ايران اجازه نخواهد داد که اتحاديه يا سنديکايي که رئوس آن، نفراتش و اساس نامه اش علني است، توده اي شود و با تحت فشار قرار دادن هيات رييسه ي آن، تشکل را از عمل ساقط مي کند و در مرور زمان اختلافات ايدئولوژيکي و شخصي جاي سياست هاي پيش برنده ي منافع طبقه کارگر را مي گيرد. ساختار مجمع عمومي و ويژه گي هاي آن که همانا حظور مستمر کارگران است تشکل خود را به نظام بورژوازي تحميل ميکند و ديگر توان سرکوب قبل را نخواهد داشت طبيعي است که درگير کردن توده هاي کار و فعاليت روزمره و دخيل کردن آنها در تمام جهت گيري هاي صنفي و همچنين برخورد با کارفرمايان و نماينده هايش، بدنه ي آبديده تر و بزرگتري را مي سازد، و سرمايه داران براي سرکوب چنين افرادي هزينه هاي بسياري را متحمل مي شوند. هر چند ميتوان از زاويه قدرت گيري، توازن قوا و مسايل ديگري که با الهام از اين سبک کار به‌جود مي آيد صحبت کرد.



📌 @Link_note

https://yun.ir/34bzsf

📄 یادداشت

🔴 از شوراهای مردمی امروز، تا کانون‌های قانون‌گذاری فردا

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔎 ازمتن:

🔻 سوت آغاز پروسه‌ی تلاشی دولت سرمایه زده شده، و کل حاکمیت سیاسی سرمایه‌داری در حال ساقط شدن به دست گورکنان ازلی نظام سرمایه‌داری است. بنابراین در چنین شرایطی، فضای سیاسی_اجتماعی با سرعت بالا دوقطبی می‌شود. جنبش شورایی و گرایش سوسیالیستی طبقه‌ی کارگر در یک سمت میدان مبارزه‌ی طبقاتی، و در طرف دیگر جریان‌های سیاسی خارج از حکومت و باندهای درون هیأت حاکمه‌ی بورژوازی صف‌بندی کردند. بورژوازی چه در قدرت و چه در مسند اپوزیسیون، خطر جدی جنبش طبقه‌ی کارگر را می‌بینند، و جریان‌های سیاسی راست و چپ سرمایه‌داری نیز از هول و ولای تجدید آرایش سیاسی در برابر سپاه پرولتاریا، درحال دگردیسی سیاسی یا «جراحی» و تصفیه‌ی سیاسی هستند.



📌 @Link_note

https://yun.ir/my1yx3

⁦🗒️⁩ مقاله

🔴 مسأله‌ی زن، امر سوسیالیست‌ها است!

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔎 ازمتن:

🔻بخشی از انسان‌های جامعه را باید به‌طور سیستماتیک فرودست، بی‌حقوق و ستم‌کش تعریف کرد، تا بنا به ضرورت‌های سودآوری، نیروی کار ارزان‌تری باشند. نیمی از جمعیت جامعه را باید «مجرم» و شهروند درجه‌ی چندم تعریف کرد، تا به بهانه‌ی «مادر شدن» به برده‌ی بی‌مزد کار خانگی محکوم شوند. هنوز هم «زن» متولد شدن در این جهان یعنی به دنیایی ترسناک، ناامن و تبعیض آمیز پا گذاشتن؛ نابرابری و هراس از عدم امنیت، از خصوصیت‌های محیط تنفس و فضای زندگی اغلب زنان دنیا است.

🔻 با وجود این‌که مردسالاری و قوانین تبعیض‌آمیز از ابزارهای تحمیل فرودستی به زنان هستند، اما بر خلاف گرایش‌های فمینیستی، سوسیالیسم طبقه‌ی کارگر مسأله‌ی زن را «معلول» عدم استقلال اقتصادی نمی‌داند و آن را بر مبنای «جنسیت»، تبیین نمی‌کند. توضیح دادن مسأله‌ی زن بر پایه‌ی «جنسیت»، به این حکم شبه مذهبی می‌رسد، که گویا «مردان» ذات پلیدی دارند که همیشه مترصد آسیب رساندن به زنان هستند! از طرفی نمی‌توان علت تبعیض علیه زنان را جامعه‌ی خفقان‌زده دانست؛ چه بسا که نابرابری جنسیتی در ساختار سیاسی-اجتماعی دموکرات‌ترین جوامع نیز وجود دارد. همچنین نمی‌توان زن ستیزی را بر پایه‌ی تعلق طبقاتی، یا بر اساس «قومیت» و زن «حاشیه و مرکز» توضیح داد. این تقسیم بندی‌ها به همان اندازه ماورای طبقاتی و پوپولیستی هستند، که طبقه‌ی کارگر را «صنفی» از دیگر اصناف «تحت ستم» تعبیر شود.

🔻 سرمایه‌داری با انواع تقسیم بندی‌های ساختگی در صفوف طبقه‌ی کارگر که باعث انشقاق می‌شوند، با پرداختن به هویت‌های کاذب «نژادی» و «قومی» و «جنسیتی»، که سبب نابرابری‌های مضاعف در لایه‌های پایینی جامعه می‌شوند، سطح معیشت و زندگی کل طبقه‌ی کارگر را پایین نگه می‌دارد. شکاف جنسیتی در طبقه‌ی کارگر از یک سو دو رقیب را در بازار خریداران نیروی کار در مقابل یک‌دیگر قرار می‌دهد، که باعث می‌شود قیمت نیروی کار به‌طور کلی در سطح نازلی حفظ شود، و از طرف دیگر تقسیم زن و مرد به جایگاه «حاکم» و مقام «محکوم» در روابط خانوادگی، شکلی از نظام طبقاتی را باز سازی می‌کند.



📌 @Link_note

https://yun.ir/wt2147

📄 یادداشت

🔴 دوگانه‌ی سندیکا و مجمع‌عمومی کاذب است

⁦🖊️⁩ امیرحسین محمدی فرد

🔎 ازمتن:

🔻 سازمان توده‌ای کارگری و تشکل «پایدار» ابتدا به ساکن سلاحی برای توانا کردن و ابزاری برای قدرتمند نگه داشتن طبقه‌ی کارگر است، تا توانایی مقابله با تعرض بورژوازی و دولت مدافع‌اش را داشته باشد. تشکل‌های توده‌ای مطابق با نیازهای کارگران در محیط‌های کار و زندگی و بر مبنای ویژگی‌های زیست آنان برپا می‌شوند، تا سنگری برای دفاع در مقابل تهاجم سرمایه‌داری و دولت‌اش و سکویی برای پیشروی و اعمال قدرت در جدال‌های طبقاتی ساخته شوند. بنابراین هر شکلی از نظم‌یافتگی توده‌ای و هر اندازه‌ای از همبستگی طبقاتی در هر ظرفی، امر حیاتی و دستور کار طبقه‌ی کارگر را در نبرد ازلی با نظام سرمایه‌داری در بر می‌گیرند.



📌@Link_note

https://yun.ir/jgiiff