برای بازیکنای بارسا خوشحالم. کاری که این چند سال انجام دادن کم چیزی نبود. تیمی که هر باختش سوژه بود و همه مطمئن بودن دیگه برنمیگرده دوباره خودشو جمع کرد و اسپانیا رو به قهرمانی رسوند. دیدن ذوق بچهها که شاید اولین جام بزرگ زندگیشونو گرفتن واقعا قشنگه. هیچ دلیلی وجود نداره که از خوشحالیشون خوشحال نشم.
ولی یه چیزی هست☹️،
از وقتی بیدار شدم هر بار عکسای جشن اسپانیا رو میبینم بعدش ناخودآگاه میرم عکسای لئو رو نگاه میکنم.
شاید چون برای من هیچوقت فوتبال فقط نتیجه نبوده. هیچوقت هم مسی فقط یه بازیکن نبوده که بگم «خب اگر باخت، دفعه بعدی هم هست»
ولی یه چیزی هست☹️،
از وقتی بیدار شدم هر بار عکسای جشن اسپانیا رو میبینم بعدش ناخودآگاه میرم عکسای لئو رو نگاه میکنم.
شاید چون برای من هیچوقت فوتبال فقط نتیجه نبوده. هیچوقت هم مسی فقط یه بازیکن نبوده که بگم «خب اگر باخت، دفعه بعدی هم هست»
نمیدونم چطور توضیحش بدم، ولی یه حس عجیبی دارم. انگار غم بقیه بازیکنا رو میتونم تحمل کنم، ولی غم مسی نه. هر بار که سرشو پایین میندازه بیشتر از خود باخت اذیتم میکنه.
شاید چون سالهاست به بودنش عادت کردم. به اینکه اخر هر شکست، اخر هر فشار، اخر هر حرفی که بهش زدن، باز بلند شده. برای همین دیدن ناراحتیش همیشه برام سختتر از خود نتیجه بوده.
این اخرین بار مسی بود.
برای همین اگه میبینید بیشتر از قهرمانی اسپانیا دارم به مسی فکر میکنم، از روی بیاهمیتی به اسپانیا یا بازیکناش نیست.
فقط برای من، لئو هیچوقت فقط یه بازیکن نبوده و احتمالا هیچوقت هم نخواهد بود.
شاید چون سالهاست به بودنش عادت کردم. به اینکه اخر هر شکست، اخر هر فشار، اخر هر حرفی که بهش زدن، باز بلند شده. برای همین دیدن ناراحتیش همیشه برام سختتر از خود نتیجه بوده.
این اخرین بار مسی بود.
برای همین اگه میبینید بیشتر از قهرمانی اسپانیا دارم به مسی فکر میکنم، از روی بیاهمیتی به اسپانیا یا بازیکناش نیست.
فقط برای من، لئو هیچوقت فقط یه بازیکن نبوده و احتمالا هیچوقت هم نخواهد بود.
هر سال با خودم میگم تولد فقط یه روزه ولی پیامها رو میبینم، میفهمم نه خیلی بیشتر از یه روزه. یه بهونهست که ادم یادش بیاد توی زندگیش تنها نبوده.
مرسی از همهی کسایی که امروز یادم بودن. از خانوادم، دوستام، بچههای فدراسیون شنا، همکلاسیهام، ادمینا و ممبرای کوله کرنر و حتی ادمایی که شاید مدتهاست گفتوگوی درستوحسابی باهم نداشتیم، ولی هنوز به یاد هم هستیم. اینکه اسمم از بین شلوغی روزتون رد شده، برای من خیلی ارزش داره😭.
فکر کنم چیزی که امسال کمتر از همه برام موند، ادمها بودن. بعضیها فقط از کنار زندگیم رد شدن، بعضیها موندن، بعضیها تبدیل شدن به خاطره و بعضیها انقدر بیسروصدا وارد زندگیم شدن که تازه بعد از یه مدت فهمیدم چقدر حضورشون مهم شده. بین همهی این اتفاقها، یه نفر هم بود که خیلی ساده و بیادعا، نگاه من به خیلی چیزها رو عوض کرد و فکر میکنم خودش هیچوقت نفهمه چقدر از بودنش خوشحالم💘.
امیدوارم سالی که شروع شده، همونقدر که من براش برنامه دارم، اون هم یه چند تا غافلگیری خوب برام کنار گذاشته باشه. نمرههای خوب، رکوردهای بهتر، مدرکهای بیشتر و کلی لحظه که ارزش چند بار زندگی کردن رو داشته باشن.
Forwarded from 𝖤𝗌𝗍𝗋𝖾𝗅𝗅𝖺 (Armina)
Forwarded from 𝖤𝗌𝗍𝗋𝖾𝗅𝗅𝖺 (Armina)
آقا تولد رها مبارک، ایشالله همیشه به تولد👏🏼.