فلسفه مؤلف
162 subscribers
12 photos
3 videos
7 files
26 links
مکتوبات سینا لسانی
Download Telegram
⭕️ گلایه گذاری از اظهار نظرهای بی پایه ، ژست و ادای جوجه منتقدها ، آسیب مهلک مجازی بر نقد و سینما

💡 @Lesani_Ch
فیلم پنجم:

آشفتگی
فریدون جیرانی

ارزشیابی: ☆☆★★

💡 @Lesani_Ch
فیلم ششم:

بنفشه آفریقایی
مونا زندی حقیقی

ارزشیابی: ☆☆☆1/2

💡 @Lesani_Ch
فیلم هفتم:

بیست و سه نفر
مهدی جعفری

ارزشیابی: ☆☆★★

💡 @Lesani_Ch
چیز (!) هشتم:

جان دار
اهمیتی نداره!

ارزشیابی: -

💡 @Lesani_Ch
فیلم نهم:

سرخپوست
نیما جاویدی

ارزشیابی: ☆★★★
(تمامی نمره ها در مدیوم سینمای ایران است. برای رسیدن به سطح ایده آل جهانی حداقل نیم ستاره کم می شود.)

💡 @Lesani_Ch
فیلم دهم:

درخونگاه
سیاوش اسعدی

ارزشیابی: ☆☆☆★

💡 @Lesani_Ch
فلسفه مؤلف
Voice message
⭕️ اگر مینی سریال Sharp Objects (چیزهای تیز) را ندیده اید ترجیحاً از دقیقه 1:20 تا 2:20 را گوش نکنید.

💡 @Lesani_Ch
▫️ #حاشیه

▪️استدعا میکنم که این صوت رو کامل گوش کنید.

▪️اگر نظری دارید حتما در پی وی برام بذارید👇🏻

🆔 @Sina_Lsn
📽 فیلم یازدهم:

دیدن این فیلم جرم است
ارزشیابی: بی ارزش

🎙 صوت اول: بیانیه سیاسی که نه تنها سینما نیست بلکه فاقد تفکر و بینش میباشد.

💡 @Lesani_Ch
👍1
📽 فیلم یازدهم:

دیدن این فیلم جرم است
ارزشیابی: بی ارزش

🎙 صوت دوم: دوربین لومیر / فیلم حکومتی با طرفداران ضد حکومت!

💡 @Lesani_Ch
👍1
📽 فیلم یازدهم:

دیدن این فیلم جرم است
ارزشیابی: بی ارزش

🎙 صوت سوم: سردار سلیمانی گریه رو / استفراغ ماجرای نیمروز

💡 @Lesani_Ch
📽 فیلم یازدهم:

دیدن این فیلم جرم است
ارزشیابی: بی ارزش

🎙 صوت چهارم: معادله را حل کنید: بعد از ظهر سگی = آژانس شیشه ای = دیدن این فیلم جرم است = x

💡 @Lesani_Ch
🎙 فیلم دوازدهم:

غلامرضا تختی
بهرام توکلی

ارزشیابی: ☆☆1/2★

💡 @Lesani_Ch
📽 فیلم سیزدهم:

طلا - پرویز شهبازی
ارزشیابی: : ☆☆۱/٢★

🎙 صوت اول

💡 @Lesani_Ch
📽 فیلم سیزدهم:

طلا - پرویز شهبازی
ارزشیابی: : ☆☆۱/٢★

🎙 صوت دوم

💡 @Lesani_Ch
🎙 فیلم چهاردهم:

متری شیش و نیم
سعید روستایی

ارزشیابی: ☆1/2★★

💡 @Lesani_Ch
🔺کوتاه از جشنواره فجر امسال، کیفیت مراسم اختتامیه، چگونگی اهدای جوایز و...

[واپسین صوت جشنواره]

💡 @Lesani_Ch
Forwarded from نقدزی (محسن باقری)
💯 جدول ارزشگذاری منتقدان نقدزی به فیلمهای سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر

محسن باقری - پژمان خلیل زاده -
سینا لسانی - معین عارفی - کیان زندی
🔹 @mohsen_baghery_critic
🔹 @pezhmaneveshte
🔹 @Lesani_Ch
🔹 @Sobhehonar1
🔹 @KiAn4z

🆔 @naghdzee
Forwarded from عکس نگار
‍ ‍🇮🇷 قصه دختر و اسب

«کوتاه برای درساژ، نخستین فیلم پویا بادکوبه»


▪️چند روز پیش یک فیلم ایرانی متحیرم کرد! با وجود اینکه مدتی قبل تعریفش را از دوستان شنیده و نقدهای مثبت منتقدان از جمله سعید خاموش که فیلم را یکی از ده برتر تاریخ سینمای کشور دانست، خوانده بودم. اما باز گمان نمیکردم در ایران فیلم شایسته ای با دستمایه قرار دادن مصائب نسل دهه ٧۰ ساخته شود.

▪️درساژ را دیدم. آنچنان بومی و ایرانیزه شده نبود! «گلسا» همان دختر تین ایجر که با شخصیت محکم و تصمیمات پافشارانه اش در ذهنمان حک میشود؛ بیش از آن که ایرانی باشد انسان است. متعاقب، فیلم نیز بیش از آن که اجتماعی باشد و در راستای نئورئالیسم نخ نما شده سینمایمان قرار گیرد، درامی روانشناسانه است.

▪️پیش تر بهترین فیلم های ایرانی سال را سرخپوست ، متری شیش و نیم ، طلا و. قصر شیرین شمرده بودم اما درساژ به مراتب فیلم جسورتری است.


⚪️ سه دستاورد عمده این فیلم:

۱- فیلمنامه حامد رجبی که در کمال سادگی استوار و محکم است. و ضمن رعایت اصول دراماتیک، مانیفست خود را نیز بیان میکند. مانیفستی که در عین نقد آسیب شناسانه به نسل جوان، خانواده واجتماع در ایران، واجد زبان انسانی است و قادر است مخاطب جهانی را متوجه خود سازد.

٢- خلق شخصیتِ بی همتای سینمایی با نام «گلسا» که در فیلمنامه، کارگردانی و بازیگری (نگار مقدم) جلوه یافته است.

٣- ظاهرآرایی و تزیین در اجرا، استفاده موثر از عنصر رنگ در طراحی صحنه و لباس، تنوع لوکیشن و قاب های ستودنی؛ «درساژ» را از منظر زیبایی شناسی در مقابل انبوه فیلم های ایرانی راه یافته به جشنواره های جهانی قرار میدهد و برای هنر و سینمای کشورمان اعتبار میخرد.


✍🏻 سینا لسانی
💡 @Lesani_Ch
👍2
Forwarded from عکس نگار
🇺🇸 تلاش محتوم به شکستِ یک نیمچه مؤلف

«کوتاه درباره Us، فیلمی از جوردن پیل»


▪️جوردن پیل با «برو بیرون» به لحنی نوین در ژانر ترسناک دست یافت. ویژگی آن لحن، القای ترس به وسیله برانگیزی حس همذات پندارانه مخاطب با پروتاگونیست منفعلی که در موقعیت مشکوک و توطئه آمیز نژادپرستانه قرار گرفته است؛ بود.

▪️«برو بیرون» نوآوری دیگری هم به همراه داشت این که مقارن با تکیه بر ژانر ترسناک، هجویه ای نیز بر این گونه سینمایی باشد. تاجایی که میشود آن را ترسناک - کمدی خواند که ترکیبی غریب است.* اگر پیل در برو بیرون، (بدون در نظرگیری ۱- پایان بی اثر و پر اشتباه ٢- ارج نهادن به دوستِ سیاهپوست که یک شخصیت اضافه و بی کارکرد بود) به خواسته خود میرسد در دومین فیلمش «ما» ناکام میماند.

▪️ما، در قصه به تعدادی فیلم ترسناک از جمله بازی های مسخره (هانکه) آرواره ها (اسپیلبرگ) و درخشش (کوبریک) ارجاع میدهد اما خود برخلاف آن فیلم ها از فقدان یک فیلمنامه منسجم رنج میبرد. (شایان ذکر است که درخشش هم از فیلمنامه سالمی برخوردار نمیباشد. که در این مقاله مجال گشایشش نیست.)

▪️مادامی که پیرنگ به بیراهه میرود، به جای پرداخت شخصیت ها صحنه های بی مورد و دیالوگ های بی ارزش میشنویم، چرخش های داستانی مخصوصا چرخش غایی نخ نما هستند و مقدمه چینی کافی و کدگذاری ریزبینانه برایشان صورت نگرفته است.

▪️این بار فضای مفرح و کمیک به اثر لطمه میزند و موجب عدم ارتباط با لحظات آتی میشود. جوردن پیل در نگارش فیلمنامه به خود آزادی مفرط داده. همین امر به نتیجه کار لطمات ریشه ای وارد آورده که ظاهرا در ویرایش ها هم جبران پذیر نبوده است. 

▪️با وجود اینکه فیلم دومش را یک شکست تام ارزیابی میکنم و کشته مرده فیلم نخستش هم نیستم، اما به عنوان نیمچه مولف تازه نفسی که در پی حفر دالانی به سوی ناگفته های سینمایی است فیلم سومش را نیز خواهم دید اگر باز شکست خورد به گمانم برای چهارمین بار نیز به او فرصت دهم و حتی شاید...


🚩 پانوشت:

* فیلم های پرشماری با برچسب [ترسناک - کمدی] ساخته شده اند که بخشی از آن ها لحن [گروتسک] دارند و بعضی دیگر سبک خاصه خالقشان را یدک میکشند مانند مجموعه آثار فانتزی داریو آرجنتو. برو بیرون، فانتزی و گروتسک نیست بلکه تلاشِ نیمه محقق شده ی گذر از رئالیسم است.


✍🏻 سینا لسانی
💡 @Lesani_Ch
👍1