نیمه ی دوم زندگی ما،  دنباله‌ی طولانی عاداتی است که در نیمه‌ی اول حاصل کرده ایم.


داستایفسکی
تسخیرشدگان

اگر صبح زودتر از من بیدار شدی
بوسم کن
اما اگر من
زودتر بیدار شدم
بر سینه‌ات
منتظر همان بوسه
می‌میرم…

#عباس_معروفی

**
مرا اگر بر در بهشت بیارند،
اول در نگرم که او در آن‌جا هست؟
اگر نباشد گویم «او کو؟»

"مقالات شمس"

این حقایق هستند که انسانها را
از هم دور می‌کنند نه دروغ!
وگرنه ما دروغ می‌گوییم
که نزدیک باقی بمانیم ...

•چارلزبوکوفسکی

#روزبہ بمانے چہ قشنگ میگه:
ﻣﻴﺨﻮام ﺑﺒﺨﺸﻢ ﺧﻮدﻣﻮ...



☕️🍃

نگران آمدن خزان باشم؟
مگر در باغ ما گلی مانده!؟
لاله‌های وطنم را سرمای زمستان زد...

«آه از این دست و پاچلفتی
بی‌پایان من؛
یکبار دیگر امید را
در جیب پاره‌ام چپانده‌ام...»

داستایفسکی

چرا خاطره رو به عنوان یه مواد مخدر قوی معرفی نمی‌کنن؟
مثلا یه پوستر توی شهر نصب کنن که روش با فونت بزرگ نوشته باشه:

"مصرف خاطره می‌تواند شما را آرام آرام از بین ببرد. برای کسی خاطره نسازید عواقب خطرناکی دارد"

«بیست‌ویک‌روزبعد»
مهدی یراحی
🎼🍃

مقصدی نیست؛ بیا فلسفه بافی نکنیم
هرکسی کارِ بدی کرد تلافی نکنیم ...
ما چه باشیم و نباشیم؛ جهان در گذر است
کاش باور بکنی فرصتمان مختصر است
شاید این چای که از عطر خوشش مدهوشی
آخرین چای تو باشد که از آن می نوشی!
شاید امروزِ شما ختم به فردا نشود
شاید این جسم بخوابد وَ دگر پا نشود
شاید آن فرد که می خواست کنارت باشد
صبح فردا چو گُلی روی مزارت باشد!
شاید این نور که بر صورتِ تو تابیده
روزِ دیگر دمد و چهره ی تو پوسیده
شاید این جمع بماند تو نمانی دیگر
شاید این خنده زدن را نتوانی دیگر
شاید این راه در آغاز به پایان نرسد
شاید این یوسف گم گشته به کنعان نرسد
شاید این لقمه که خوب است برای بدنت
آخرین لقمه ی شام تو بوَد در دهنت
قصد داری بروی کافه به همراهِ کسی
شاید امروز بمیری به قرارت نرسی!
چقدَر عید بیاید که نباشیم رفیق
داخل گور بپوسیم و بپاشیم رفیق
کاش باور بکند هر که مرا می خوانَد:
« نیستی » بیشتر از بودنمان می ماند!

امیر حسین خوشحال

گاهی می‌اندیشم درختی که تنها بالای کوه زندگی می‌کند، چرا از جنگل فرار کرده.


آلبر کامو

توبگو

کدام‌ کاش هنوز
گاهی یقه ات را میگیرد؟

آدم یه وقتا نیاز داره
یکی براش یه آهنگ بفرسته
بگه ببین این حسم به توئه
گوش کن !

من تو را در میان این همه ویرانی دوست دارم؛ مثلِ آخرین پنجره در خانه‌ای سوخته، مثلِ یک تکه نان میان دستان خسته، مثلِ آواز پرنده‌ای خونین.