توئوجی و حمام نارنج؛ ژاپنی‌ها هم شب یلدا دارند!

مرکز مطالعات ژاپن
| بهمن ذکی‌پور |

معمولاً میان ما ایرانیان این باور وجود دارد که شب یلدا سنتی است ایرانی و ایرانیان تنها ملتی هستند که یلدا دارند، اما یلدا در ژاپن نیز وجود دارد و بخشی از سنت مردمان سرزمین آفتاب تابان را تشکیل می دهد.

این شب در زبان ژاپنی «توئوجی» نامیده می‌شود و سنت و اداب مخصوص به خود را هم دارد. یکی از این آداب سنتی گرفتم حمام نارنج است. به طوری که وان یا خزینه حمام را پر از نارنج می کنند. گرما و بخار آب با پوست نارنج که برخورد می کند، رایحه ای خوش را در فضا پخش می کنند. ژاپنی ها در هر یلدا (توئوجی) به این حمام می روند و جانی تازه می کنند.

خوردن میوه و سبزی هم بخش دیگری از «توئوجی» را تشکیل می‌دهد. البته این رسم میان جوانان تا حدودی دیگر رواج خود را از دست داده‌است.


@Japanstudies_ir

آغاز سال نوی میلادی مبارک!
اینجا: توکیوی زیبا
#ژاپن


@Japanstudies_ir

تولد هشتاد و پنج سالگی استاد هایائو میازاکی مبارک! ⁦🎂
استاد! دیر بمانید و باز هم برای ما انیمه بسازید!


@Japanstudies_ir

▫️ جشن تولد هایائو میازاکی در تهران

🀄 همزمان با ۸۵ ساله شدن نابغهٔ انیمیشن جهان و جادوگر سینمای شرق، #هایائو_میازاکی، مهمانی کوچکی به پاس گرامی‌داشت تولد این هنرمند برجسته انیمیشن جهان در تحریریه مجله میدان آزادی برگزار شد.

📽️ در میهمانی جشن تولد آقای میازاکی یک #مستند دربارهٔ هایائو میازاکی و یک انیمیشن کوتاه از او -هردو با ترجمهٔ اختصاصی مجله میدان آزادی- اکران شدند، حاضران دربارهٔ این هنرمند و آثارش به گفت‌وگو پرداختند و سپس مثل هر جشن تولد دیگری کار به صرف چای و کیک تولد رسید. کیکی که تصویرش، تصویر پروندۀ میازاکی در مجله میدان آزادی بود.

🔗 متن کامل تولد هایائو میازاکی در تهران را در سایت مجله بخوانید.

#مجله_میدان_آزادی
#پرونده_پرتره_میازاکی
1️⃣5⃣6⃣1⃣
@azadisqar

آکیرو ماتسوموتو سرشناس‌ترین شاگرد توشیهیکو ایزوتسو از این جهان گذشت
چند ماه پیش مطلبی درباره استاد آکیرو ماتسوموتو درباره خاطره ای از مصاحبه با او در شهر هوکایدو
نوشتم که خاطره بسیار خوبی از آن مصاحبه بود و نوشتم که گویی زندگی چگونه از چشمان او می‌جوشید.
پس از مدتها قطعی اینترنت در ایران، دیروز در صفحه رسمی استاد دیدم همسرشان اعلام کردند استاد ماتسوموتو در روز ٧ ژانویه درست در روزهای پرالتهاب کشور ایران دار فانی را وداع گفته است.
نکته عجیب فوت استاد ماتسوموتو، تقارن عجیب زمانی و مکانی فوتش به نسبت توشیهیکو ایزوتسو استاد فقیدش بود. آکیرا ماتسوموتو دقیقا مانند توشیهیکو ایزوتسو در صحبگاه هفتم ژانویه درگذشته است.
اما مکان فوت استاد ماتسوموتو دقیقا در استان و منطقه‌ای بود که توشیهیکو ایزوتسو فیلسوف ژاپنی بزرگ ژاپن در سال ١٩١۴ در آنجا دیده به جهان گشود.
آکیرو ماتسوموتو تنها شاگرد ایزوتسو بود که در ایران و در شهر مشهد و برای مدتی تحت تعلیم سیدجلال‌الدین آشتیانی تحصیل کرد، کتاب‌های خوبی در مورد الهیات شیعی و ایرانی دارد که متاسفانه هنوز ترجمه نشده اند.

یک پمپ بنزین در ژاپن:
به خاطر ترامپ بار جدید نرسیده.
ببخشید!

🇯🇵
@Japanstudies_ir

پروفسور محمد نقی‌زاده، اقتصاددان برجسته ایرانی، پژوهشگر و استاد دانشگاه تهران و عضو هیأت علمی دانشگاه میجی گاکوئین، در ژاپن درگذشت.
او نخستین دانشمند غیرژاپنی دارنده نشان ملی امپراتوری ژاپن و متولد ۱۳۲۰ در تهران بود.


🇯🇵
@Japanstudies_ir

شاید سال‌هاست ایرانیانی که علاقه‌مند به ته‌دیگ هستند از پلوپزهای پارس‌خزر امروز و ایران‌ناسیونال قدیم استفاده می‌کنند. اما این ته‌دیگ ماجرای عجیبی دارد!

در دهه ۱۳۴۰ که توسعه ایران دوران طلایی خود را می‌گذراند، همکاری‌های خارجی‌ میان شرکت‌های ایرانی و خارجی به اوج می‌رسد. در آن زمان شرکت‌های ایرانی از روش‌های گوناگون از خرید لیسانس تا شکل‌دهی به یک شرکت مشترک (J.V.) برای انتقال تکنولوژی بهره می‌گیرند.

یکی از بازیگران فعال در این عرصه، شرکت «صنایع الکتریکی ناسیونال ایران» (تأسیس ۱۳۴۴) به عنوان اولین شریک تجاری «ماتسوشیتا الکتریک» ژاپن (پاناسونیک فعلی) است که نقشی کلیدی در تولید لوازم خانگی کوچک باکیفیت در ایران داشت.

در آن زمان دکتر نقی‌زاده جوان در ژاپن مشغول تحصیل و زندگی است. در تماسی که از بخش تحقیق و توسعه (R&D) این شرکت دارد، به آنان می‌گوید که ایرانیان به بخشی از برنج به نام ته‌دیگ علاقه‌مند هستند.

ژاپنی‌ها که برنج را به شوه‌ای دیگر تهیه می‌کردند، یک پروژه تعریف می‌کنند برای تولید ته‌دیگ ایرانی. آنان با هماهنگی دکتر نقی‌زاده یک گروه را به ایران می‌فرستند و آنان میهمان خانواده نقی‌زاده می‌شوند.

برای مادر دکتر نقی‌زاده که اهل شمال است، برنج چیزی بیش از یک محصول کشاورزی است، گویی بخشی از فرهنگ و خاطرات نیز هست. تیم R&D «ماتسوشیتا الکتریک» هر روز با تغییرات فنی یک مدل جدید تهیه می‌کرده‌اند و مادر دکتر نقی‌زاده با آن برنج دم می‌کرده‌اند و نتیجه این‌که این ته‌دیگ تا چه اندازه نزدیک به ذائقه ایرانیان است را ارزیابی می‌کردند.

این فرآیند حدود ۲ ماه زمان می‌برد، اما نتیجه آن می‌شود که هنوز بعد از ۶۰ سال پلوپزهای پارس‌خزر (نامی که پس از انقلاب ۵۷ بر آن گذارده می‌شود) برای ایرانیان پلوپزی متفاوت است.

این خاطره‌ی را روزی دکتر نقی‌زاده در خصوص نگاه ژاپنی‌های به تحقیق و توسعه R&D تعریف کرد که می‌خواست نگاه ترکیب‌شده‌ی فناوری و فرهنگ را آغاز کند.

و من هر بار در شبکه‌های اجتماعی به پلوپز و ته‌دیگ می‌رسم، یاد این خاطره می‌افتم. شاید هیچکس از کسانی که ته‌دیگ‌های پارس‌خزر را می‌خورند، به ذهن‌شان نمی‌رسد که ته‌دیگ حاصل یک پروژه تحقیق و توسعه بوده است! و تیم پروژه برای آن کار دو ماه ایران بوده است.

با پروفسور نقی‌زاده عزیز دو درس در دوره دکترا داشتم. نگاه ایشان در خصوص توسعه، خصوصا توسعه ژاپن، یکی از یادگارهایی ارزشمند ایشان در فهم من و بسیاری از پژوهشگران توسعه بود.

افسوس که ایران ما کمتر توانست از حضور و نگاه او برای توسعه‌اش بهره ببرد.

پروفسور نقی‌زاده عزیز یادش به‌خیر و روانش‌ شاد باد.

|از صفحه امیر ناظمی|


🇯🇵
@Japanstudies_ir

🔻یک معبد در غرب ژاپن که گفته می‌شود «شعله‌ای جاودان» را در خود جای داده بود، صبح چهارشنبه ۳۰ اردیبهشت/ ۲۰ مه در آتش سوخت.

ویدئوها نشان می‌دهند که تالار «ریکادو» در معبد دای‌شواین در استان هیروشیما کاملا در میان شعله‌ها می‌سوزد و سازه آن تقریبا به طور کامل از بین رفته است. بنا بر گزارش رسانه‌های ژاپنی، مقام‌ها اعلام کردند که این حادثه هیچ مصدومی نداشته است.

این تالار به خاطر نگهداری از شعله‌ای «خاموش‌نشدنی» شهرت داشت؛ شعله‌ای که بنا بر اعلام انجمن گردشگری میاجیما، نخستین بار در سال ۸۰۶ میلادی توسط یک راهب بودایی روشن شده بود. گفته می‌شود این آتش بیش از ۱۲۰۰ سال بدون وقفه روشن مانده و بعدها برای روشن کردن شعله جاودان پارک یادبود صلح هیروشیما که یادبود قربانیان بمباران اتمی سال ۱۹۴۵ است، از آن استفاده شده بود.

رسانه‌های محلی به نقل از مقام‌های آتش‌نشانی گزارش دادند که احتمال دارد تالار ریکادو بر اثر همین شعله مقدس دچار آتش‌سوزی شده باشد. با این حال، این شعله حفظ شده و به مکانی امن منتقل شده است.

@BBCPersian

حرف استاد موراکامی رو‌ گوش کنید این کتاب فوق‌العاده از ایشون رو با ترجمه عالی از ژاپنی توسط دکتر سید آیت حسینی را از دست ندهید!

**لینک خرید از نمایشگاه کتاب تهران**

فارغ از تبلیغ، این کتاب واقعا کتاب خوبیه!
خیلی‌ها گفته و می‌گویند.