چه بهاری؟ که من از ریشه در این خاک، خزانم
همه‌ی بار و برم رفت و غمت روح به جانم

من نه آنم که کنم شِکوه به کوهی زِ حوادث
که شُکوه تو شکست این دل و سوزاند جهانم

تو اگر ساز نوازش به شکستن بنوازی
نتوانی که غم عشق تو بند است به جانم

تو اگر بر همه عالم زِ رخت روی بپوشی
من گم‌گشته همی کویِ تو را راه بدانم

چو سخاوت نکنی بر نِگهی بیم نباشد
که نظر کرده بسی عشق تو بر جان و روانم

غم از این بخت که برگشته به زیباییِ رویت
بسته‌ام رخت زِ دنیا و گریز از همگانم

به جز از باغ وصال تو بر اندیشه ندارم
تو بزن تیشه بر این ریشه و از غم برهانم

تو به خوش دیده گذاری که رود یاد زِ ایام
گذرد چون که به صد سال، همانم که همانم

دل‌خوشم تا که به روزی که سر خاک من آیی
به وصالت رسم و خسته به این حال نمانم

سر رسد قِصه و این غُصه به پایان نرسانم
که منم فانی و در کویِ تو جاوید زمانم!

― محمدرضا جاوید
تقدیم به همه آنان که محبت در دل‌شان رنگ نمی‌بازد.
  | بهار ۱۴۰۳ - ۲۰۲۴ ❤️
#Love #Poetry #MRJavid
⭐️ @JAVIDsChannel

❞ هدف هنر، خلق زیبایی است. اما چیزی که زیباست، زیباییِ مصنوع نیست، بلکه بازنماییِ زیبای یک چیز است. در واقع هنر زیبا می‌تواند چیزهایی را که در طبیعت، زشت یا ناخوشایندند، زیبا نشان دهد. سه نوع هنر زیبا وجود دارد که هر سه، آثار زیبای خاص خود را دارند. نخست، هنرهای کلامی‌اند یعنی خطابه و شعر. بعد، هنرهایی‌اند که کانت نام‌شان را هنرهای نمایشی (Formative arts) گذاشته است، یعنی نقاشی و دو هنر تجسمیِ مجسمه‌سازی و معماری. آخری هم آن‌دسته از هنرهایی است که با احساسات افراد بازی می‌کنند: موسیقی مهم‌ترین آن‌هاست. کانت می‌گوید «شعر -که تقریباً تمام سرچشمه‌اش، نبوغ است و از قاعده یا الگو راهنمایی چندانی نمی‌گیرد- از بین تمام هنرها، اولین رتبه را دارد».

― از کتابِ "ایمانوئل کانت" نوشته پروفسور آنتونی کِنی
Anthony Kenny, Immanuel Kant: A Very Brief History (SPCK Publishing, 2019)
#Beauty #Philosophy #Aesthetics #Art #Photography #FineArt #Kant
☑️ @ThisIsArtWorld
☑️ @JAVIDsChannel

❞ آن‌چه واقعاً به یک حکومت تمامیت‌خواه یا هر نوع دیکتاتوری دیگر امکان حکومت می‌دهد، ناآگاهی مردم است. اگر همیشه به شما دروغ بگویند، حاصل باور کردن آن دروغ‌ها نیست؛ بلکه دیگر هیچ‌کس هیچ‌چیز را باور نخواهد کرد. به‌درستی چنین است چرا که دروغ‎ها بنا به ماهیت خود باید دگرگون و تازه شوند تا دوباره بتوان آن‌ها را به عنوان دروغ به کار بست. یک حاکمیت دروغ‌گو که اهدافی بی‌ثبات را دنبال می‌نماید، باید بی‌وقته تاریخ خود را بازنویسی کند تا بدین‌سان مردم را نه‌تنها از توانایی عمل، بلکه از ظرفیت تفکر و قضاوت نیز محروم سازد. با چنین مردمی می‌توانی هر آن‌چه که می‌خواهی را انجام دهی.

     ― بررسی نیویورک‌تایمز از کتاب اندیشیدن بدون نرده اثر هانا آرت، فیلسوف و نظریه‌پرداز سیاسی [+مشاهده صفحه اصلی]
#Philosophy #Politics #lie #Dictatorship #Thinking #Arendt
⭐️ @JAVIDsChannel

❞ برای ساختن چرخ، محورها را به هم وصل می‌کنیم؛
اما این فضای تهیِِ میانِ چرخ است،
که باعث چرخش آن می‌شود.

از گِل کوزه‌ای می‌سازیم؛
اما این خالیِ درونِ کوزه است،
که آب را در خود جای می‌دهد.

از چوب خانه‌ای بنا می‌کنیم؛
اما این فضای خالیِ درونِ خانه است،
که برای زندگی سودمند است.

مشغولِ هستی‌ایم؛
درحالی‌که این نیستی است که به کار می‌آید!...

― تائو تِه چینگ 道德经 - نوشته لائوتسه فیلسوف بزرگ چینی، سده ۵ یا ۶ پیش از میلاد

We join spokes together in a wheel,
but it is the center hole
that makes the wagon move.

We shape clay into a pot,
but it is the emptiness inside
that holds whatever we want.

We hammer wood for a house,
but it is the inner space
that makes it livable.

We work with being,
but non-being is what we use.

Tao Te Ching – Verse 11
(translation by Stephen Mitchell, 1995)

© Illustration by Andrea Ucini
#Life #Being #NonBeing #Philosophy #TaoTeChing #Taoism #Laozi
☑️ @ThisIsArtWorld
☑️ @JAVIDsChannel

Claiming complete originality in type design (or any creative discipline) can be seen as either naive ignorance, or historical amnesia, since we learn by absorbing influences in the world around us.
― Peter Biľak
     ❞ ادعای اصالت مطلق در طراحی حروف (یا هر زمینه خلاقانه دیگر) می‌تواند نشانه‌ای از بی‌تجربگیِ ناآگاهانه یا فراموشی تاریخی باشد؛ چرا که ما به‌واسطه تأثیرپذیری از جهانِ پیرامونمان می‌آموزیم.

― پیتر بیلاک، گرافیک/تایپ دیزاینر اسلواکیایی🇸🇰
Daily quotation to assist, boost or disrupt the creative process...
#Design #Art #Creative #Originality
☑️ @ThisIsArtWorld
☑️ @JAVIDsChannel

❞ یونانیانِ هومری، قائل به جدایی تاریخ از طبیعت نبودند. نزد آنان، طبیعت بر تکرار مبتنی بود و به زبان ساده دور می‌زد، از بهار و تابستان به پاییز و زمستان، از زایش به زوال؛ زندگی انسان‌ها نیز به همین منوال خصلتی دوری داشت، از تولد تا مرگ، و کودکی تا پیری و مرگ؛ و سرانجام تاریخ سیاسی نیز همین بود، از ظهور حکومت‌ها و سلسله‌ها تا رسیدن به دوران طلایی و سپس سقوط و فروپاشی. به عبارت دیگر، طبیعت و تاریخ از جایی شروع نمی‌شود تا به جایی برسد، و چیزی به نام تقدیر الهی یا تقدیر عقل در کار نیست که نقطه آغاز و پایانی در کار باشد. برعکس، اساساً آغاز و پایانی در کار نیست، دقیقاً چون همه‌چیز دور می‌زند.

― کسب‌و‌کار اعجاب: نیچه به روایت هیوبرت دریفوس
© llustration by Christoph Niemann
#Life #History #Greece #Nature #HubertDreyfus #Philosophy
⭐️ @JAVIDsChannel

“One cold winter's day, a number of porcupines huddled together quite closely in order through their mutual warmth to prevent themselves from being frozen. But they soon felt the effect of their quills on one another, which made them again move apart. Now when the need for warmth once more brought them together, the drawback of the quills was repeated so that they were tossed between two evils, until they had discovered the proper distance from which they could best tolerate one another. Thus the need for society which springs from the emptiness and monotony of men's lives, drives them together; but their many unpleasant and repulsive qualities and insufferable drawbacks once more drive them apart. The mean distance which they finally discover, and which enables them to endure being together, is politeness and good manners. Whoever does not keep to this, is told in England to ‘keep his distance’. By virtue thereof, it is true that the need for mutual warmth will be only imperfectly satisfied, but on the other hand, the prick of the quills will not be felt. Yet whoever has a great deal of internal warmth of his own will prefer to keep away from society in order to avoid giving or receiving trouble or annoyance.”
― Arthur Schopenhauer (1851) Parerga and Paralipomena: Short philosophical essays. Oxford University Press. volume II, chapter XXXI, section 396, pages 651–652.

❞ در یک روز سرد زمستانی چند جوجه‌تیغی دور هم جمع شدند تا با گرم کردن یکدیگر از یخ‌زدگی جلوگیری کنند. اما طولی نکشید که آن‌ها تأثیر تیغ‌هایشان را بر یکدیگر احساس کردند و باعث شد از هم دور شوند. نیازِ به گرما یک بار دیگر آن‌ها را به هم نزدیک کرد، اما اشکال تیغ‌ها دوباره تکرار شد. به این ترتیب آن‌ها میان دو مصیبت در رفت‌وآمد بودند تا این‌که به فاصلهٔ مناسبی که در آن می‌توانستند یکدیگر را به بهترین شکل تحمل کنند دست یافتند؛ بنابراین نیازِ به تشکیل جامعه که از پوچی و یکنواختی زندگی انسان‌ها سرچشمه می‌گیرد، آن‌ها را به‌سوی هم می‌کشانَد؛ اما ویژگی‌های ناخوشایند و زنندهٔ فراوان‌شان باز آن‌ها را از هم دور می‌کند. فاصلهٔ میانه‌ای که در نهایت کشف می‌شود و به آن‌ها امکان می‌دهد تا با هم بودن را تحمل کنند، همان نزاکت و خوش‌اخلاقی است. در زبان انگلیسی به هر کس که به این امر پایبند نباشد گفته می‌شود که «فاصله‌اش را حفظ کند». به‌موجب آن، درست است که نیاز به گرمیِ متقابل تنها به شکلی ناقص ارضا می‌شود، اما از طرف دیگر، خراش تیغ‌ها احساس نمی‌شود. با این حال هر کس گرمای درونی زیادی داشته باشد، ترجیح می‌دهد به خواست خود از جامعه دوری گزیند تا از دردسر یا مزاحمت جلوگیری کند.

― آرتور شوپنهاور، متعلقات و ملحقات (تمثیلِ مشهور به دوراهی جوجه‌تیغی Hedgehog's dilemma)
©️ Illustration by Andrea Ucini
#Life #Isolation #Distance #Society #Philosophy #Schopenhauer
⭐️ @JAVIDsChannel

تویی گُلی که به هر بوستان نمی‌روید
من آن دلی که گُلی جز تو را نمی‌بوید

تویی که وصف جمالی و شرحِ زیبایی
هر آن‌که دیده تو را غیر از این نمی‌گوید

تویی که دامنِ عطرت گرفته دنیا را
بهارِ باغِ دلم جز تو را نمی‌جوید

تویی که شهد بهشت و نشاط جاویدی
بیا که دل به جز از وصل تو نمی‌پوید...

― محمدرضا جاوید ❤
| پاییز ۱۴۰۳ / دسامبر ۲۰۲۴ ❤ 🌸
#Love #Poetry #MRJavid
⭐️ @JAVIDsChannel

“We can easily forgive a child who is afraid of the dark; the real tragedy of life is when men are afraid of the light.”
― Socrates

❞ به راحتی می‌توانیم کودکی را که از تاریکی می‌ترسد ببخشیم؛ تراژدی حقیقی زندگی اما زمانی است که مردان، از نور می‌ترسند...

― افلاطون به نقل از سقراط
#Dark #Tragedy #Fear #Socrates #Plato #Philosophy
⭐️ @JAVIDsChannel

“I came across a wild flower, marveled at its beauty and at the perfection of all its parts, and exclaimed: 'But all this in you and in thousands like you blossoms and fades; it is not noticed by anyone and in fact is often not even seen by any one.' But the flower replied: 'You fool! Do you imagine I blossom in order to be seen? I blossom for my own sake because it pleases me, and not for the sake of others; my joy and delight consist in my being and in my blossoming.”
― Arthur Schopenhauer

❞ به گُلی وحشی برخوردم، از زیبایی و کمالِ همه اجزایِ آن به شگفت آمده و بانگ برآوردم: "اما این‌همه شکوه در تو و هزاران زیبایِ دیگر چون تو، شکوفا گشته و پژمرده می‌گردد؛ بدون این‌که کسی متوجه‌اش شود و اغلب حتی نگاه کسی نیز به آن نمی‌افتد." گل پاسخ گفت: "ای ابله! گمان می‌کنی که من برای دیده شدن شکوفا می‌شوم؟ من برای خود می‌شکفم و نه برای دیگران، زیرا این مرا خشنود می‌سازد؛ لذت و شادمانی من، در بودنم و در شکفتنم نهفته است..."
― آرتور شوپنهاور

© Illustration by Giulia Neri
#Flower #Beauty #Being #Will #Philosophy #Schopenhauer
⭐️ @JAVIDsUniversity
⭐️ @JAVIDsChannel

مسئله شمع (Candle problem) یکی از آزمایش‌های کلاسیک روان‌شناسی، مرتبط با خلاقیت است که توسط روان‌شناس آلمانی، کارل دانکر (Karl Duncker) در سال ۱۹۳۵ طراحی شد. 🕯️

❞ در این آزمون یک شمع، یک جعبه کبریت و یک جعبه پونز در اختیار شرکت‌کنندگان قرار می‌گیرد و از آن‌ها خواسته می‌شود تا شمع را به‌نحوی روی دیوار بچسبانند که پس از روشن کردن، موم روی زمین نریزد.
     • صبر کنید؛ اگر شما یکی از شرکت‌کنندگان بودید چه می‌کردید؟ بیش‌تر افراد، با توسل به پیش‌فرض‌هایشان تلاش می‌کنند تا شمع را به وسیله پونز به دیوار بکوبند، عده‌‌ای نیز از موم ذوب شده شمع برای چسباندن آن به دیوار استفاده می‌کنند؛ هر دوی این کوشش‌ها، ناکام می‌ماند.
     • راه‌کار درست اما این است که جعبه پونزها را خالی کنیم، آن را به کمک پونزها به دیوار بچسبانیم، سپس می‌توانیم شمع را داخل جعبه قرار داده و روشن کنیم!

✸ این راه‌حل ساده معمولاً به ذهن افراد نمی‌رسد چرا که در مواجهه نخست، کارکرد مرسوم موم و پونز برای حل این معما کافی و راه‌گشاست؛ در حالی که ذهن - دست‌کم در برخورد اولیه - جعبه پونزها را تنها به‌عنوان یک ظرف می‌بیند و نه یک ابزار. اگر جعبه به‌صورت جداگانه - و نه به عنوان ظرف پونزها - به شرکت‌کنندگان داده می‌شد چه‌بسا شرایط تغییر می‌کرد!
     • این آزمایش به‌خوبی یکی از موانع خلاقیت با عنوان ثابت‌انگاری یا تثبیت کارکردی (Functional Fixedness) را به نمایش می‌گذارد؛ ذهن ما معمولاً یک کارکرد ثابت، منحصربه‌فرد و سنتی برای اشیاء در نظر می‌گیرد و کاربردهای بدیع خلاقانه را از دید پنهان می‌‌گذارد. اگر یک چکش داشته باشید، آن را ابزاری برای کوبیدن میخ می‌بینید در حالی که می‌تواند در موقعیتی دیگر، به عنوان یک وزنه عمل کند. اگر چه این پدیده روان‌شناختی، پردازش اطلاعات و تصمیم‌گیری را ساده‌تر و سریع‌تر می‌سازد اما از توانایی حل مسئله و تفکر خلاق می‌کاهد.
     • نکته جالب‌تر این‌که کودکان پنج ساله در آزمون‌های مشابه هیچ نشانه‌ای از وجود این سوگیری شناختی نشان نمی‌دهند و شاید از همین رو اغلب کودکان را خلاق‌تر می‌دانیم...

― با دکتر جاوید در تلگرام همراه باشید.
#Psychology #Mindset #Brain #Creativity #CognitiveBias
☑️ @JAVIDsUniversity
☑️ @JAVIDsChannel