۳۰۰ شب گذشت؛ ۳۰۰ شبی که برای خیلی‌ها به اندازه هزار سال گذشت.

۳۰۰ شب با بغض‌هایی که هنوز تموم نشدن، اشک‌هایی که هنوز خشک نشدن و دلتنگی‌هایی که هر روز سنگین‌تر میشن.

آدمایی که می‌تونستن هنوز کنارمون باشن، بخندن، زندگی کنن و آینده‌شون رو بسازن.