📊 آخرین نظر‌سنجی‌های انتخابات اسرائیل

به جز نظرسنجی کانال ۱۴، در همه نظرسنجی‌ها حزب یشار و گادی آیزنکوت از لیکود پیشی گرفته است.

☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.

🆑 @Israel_Index

#نمایه_۲۳ | #אינדקס_23

בכל ערב בשעה 23:00، צעד אחד מעבר לחדשות
هر شب ساعت ۲۳، یک قدم فراتر از خبر

در نمایه ۲۳ امشب: 🔺استقلال سیاست خارجی آمریکا از اسرائیل: از شعار و لفاظی تا آزمون عملیاتی

ونس در سخنان اخیر خود تأکید کرده است که سیاست خارجی آمریکا از اسرائیل تبعیت نخواهد کرد و برای دولت ایالات متحده، منافع این کشور بالاتر از اولویت دیگری قرار دارد.

آیا سخنان ونس صرفا یک موضوع گفتمانیست یا در صورت تعارض منافع آمریکا با اسرائیل هم کار خواهد کرد؟

تحلیل کامل در «نمایه ۲۳»

نمایه ۲۳ تحلیل شبانه‌ی نمایه اسرائیل است؛ برای اینکه ببینیم امروز در اسرائیل چه گذشت، پشت این اتفاق چه زمینه‌ای وجود دارد، بازیگران چه می‌خواهند و این تحولات چه معنایی برای ایران و منطقه دارند.

منبع، زمینه، معنا؛ هر شب ساعت ۲۳

اگر می‌خواهید اسرائیل را فراتر از تیترهای خبری بفهمید، نمایه ۲۳ را از دست ندهید و آن را برای کسی بفرستید که به سیاست و تحولات اسرائیل علاقه دارد.

☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.

🆑 @Israel_Index

בכל ערב בשעה 23:00، צעד אחד מעבר לחדשות
هر شب ساعت ۲۳، یک قدم فراتر از خبر

نمایه ۲۳ |🔺استقلال سیاست خارجی آمریکا از اسرائیل: از شعار و لفاظی تا آزمون عملیاتی

اظهارات تازه جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، بیش از آنکه صرفاً یک انتقاد از بنیامین نتانیاهو باشد، نشانه تلاش بخشی از دولت ترامپ برای بازتعریف یک اصل قدیمی در سیاست خاورمیانه‌ای واشنگتن است: اسرائیل می‌تواند شریک راهبردی آمریکا باشد، اما نمی‌تواند تعیین‌کننده سیاست خاورمیانه‌ای آمریکا باشد.

ونس در نشست All-In در لس‌آنجلس صراحتاً گفت واشنگتن نمی‌تواند سیاست خاورمیانه‌ای خود را تابع دولت اسرائیل کند. او در عین تأکید بر اهمیت اسرائیل در حوزه فناوری نظامی و تبادل اطلاعات، تصریح کرد که آمریکا در مواردی که منافعش با اسرائیل همسو باشد همکاری خواهد کرد و در موارد اختلاف، مسیر خود را دنبال می‌کند. او حتی رابطه آمریکا و اسرائیل را با ناتو مقایسه کرد: همان‌گونه که عضویت در ناتو به معنای تابع کردن سیاست اروپایی آمریکا از خواست همه اعضای ائتلاف نیست، شراکت با اسرائیل نیز نباید به معنای تابعیت سیاست خاورمیانه‌ای واشنگتن از تل‌آویو باشد.

اهمیت این سخنان در خود عبارت تابع اسرائیل نیست خلاصه نمی‌شود. نکته مهم‌تر، تعریفی است که ونس از رابطه آمریکا و اسرائیل ارائه می‌کند: یک اتحاد مبتنی بر منافع، نه یک رابطه‌ای که در آن منافع دو طرف پیشاپیش یکسان فرض شوند.

این رویکرد البته جدید نیست. ونس در ژوئن نیز تقریباً همین منطق را با صراحت بیان کرده بود؛ او گفت منافع آمریکا و اسرائیل گاهی کاملاً همسو و گاهی متفاوت‌اند و در صورت واگرایی، دولت آمریکا باید منافع مردم آمریکا را در اولویت قرار دهد. تفاوت سخنان تازه او در این است که این بار موضوع را از اختلاف موردی با نتانیاهو فراتر برده و آن را به یک اصل عمومی برای سیاست خارجی آمریکا تبدیل کرده است.

از این منظر، مسئله اصلی در واقع نتانیاهو نیست؛ مسئله حدود استقلال راهبردی واشنگتن است.

دولت ترامپ در ماه‌های گذشته بارها در موقعیتی قرار گرفته که اهداف اسرائیل و اولویت‌های آمریکا الزاماً یکسان نبوده‌اند. مذاکرات با ایران یکی از مهم‌ترین نمونه‌هاست. گزارش‌های منتشرشده در تابستان نشان می‌داد که ونس در درون دولت آمریکا از مسیر دیپلماتیک با ایران دفاع می‌کرد، در حالی که در مورد نحوه مواجهه با ایران و اسرائیل اختلاف دیدگاه‌هایی در میان مقام‌های ارشد دولت وجود داشت. هم‌زمان، ونس در گفت‌وگویی با سی‌بی‌اس گفته بود نتانیاهو در برخی مسائل اشتباه کرده است، اما این اختلاف مانع ادامه همکاری آمریکا و اسرائیل نخواهد شد.

این همان نقطه‌ای است که باید میان اختلاف راهبردی و فروپاشی اتحاد تمایز گذاشت.

اگر اظهارات ونس را نشانه پایان حمایت آمریکا از اسرائیل تلقی کنیم، بخش مهمی از واقعیت موجود را نادیده گرفته‌ایم. واشنگتن همچنان همکاری‌های امنیتی و دفاعی گسترده‌ای با اسرائیل دارد و حتی در شرایطی که مقام‌های آمریکایی از استقلال تصمیم‌گیری خود سخن می‌گویند، دولت ترامپ در حال پیشبرد یک بسته تسلیحاتی حدود ۲.۸ میلیارد دلاری برای اسرائیل است که شامل ده‌ها هزار بمب سنگین می‌شود. وزارت خارجه آمریکا نیز همچنان همکاری‌های دفاعی و امنیتی با شرکای خاورمیانه‌ای را در چارچوب سیاست امنیتی خود دنبال می‌کند.

بنابراین تناقض ظاهری میان سخنان ونس و استمرار همکاری نظامی آمریکا و اسرائیل، در واقع می‌تواند بیانگر منطق جدیدتری باشد: واشنگتن می‌خواهد هم‌زمان دو گزاره را حفظ کند؛ اسرائیل یک شریک مهم امنیتی است و در عین حال، شریک امنیتی نمی‌تواند برای آمریکا تعیین کند که منافع آمریکا چیست.

این تمایز برای فهم سیاست خارجی دولت ترامپ اهمیت زیادی دارد. در چنین چارچوبی، واشنگتن لزوماً به دنبال کاهش ارزش راهبردی اسرائیل نیست؛ بلکه می‌کوشد هزینه‌های تعهد به اسرائیل را با اولویت‌های گسترده‌تر آمریکا هماهنگ کند. خاورمیانه برای آمریکا فقط اسرائیل نیست. ایران، امنیت کشتیرانی، انرژی، روابط با کشورهای عربی، رقابت با چین، حضور نظامی آمریکا و جلوگیری از درگیر شدن طولانی‌مدت نیروهای آمریکایی در جنگ‌های منطقه‌ای نیز بخشی از محاسبه واشنگتن هستند.

از همین‌جا می‌توان اهمیت تشبیه ونس به ناتو را فهمید. پیام او این نیست که آمریکا قصد کنار گذاشتن متحدان خود را دارد؛ بلکه این است که اتحادها ابزار سیاست خارجی‌اند، نه جایگزین سیاست خارجی. این برداشت با جهت‌گیری کلی دولت ترامپ نیز سازگار است؛ دولت آمریکا در اسناد و مواضع رسمی خود بر پیگیری منافع و امنیت مردم آمریکا تأکید کرده است.

با این حال، یک پرسش مهم باقی می‌ماند: آیا این اصل در زمان بحران نیز اجرا خواهد شد؟

ادامه در پست زیر
👇👇👇👇
https://t.me/Israel_Index/164

آزمون واقعی استقلال راهبردی آمریکا زمانی رخ می‌دهد که اقدام اسرائیل مستقیماً با یک اولویت مهم واشنگتن تعارض پیدا کند. بیان اینکه آمریکا در صورت اختلاف مسیر خود را می‌رود، نسبتاً آسان است؛ دشوارتر آن است که این اصل در برابر فشارهای سیاسی داخلی، تعهدات امنیتی، همکاری‌های اطلاعاتی، روابط کنگره با اسرائیل و محاسبات منطقه‌ای نیز حفظ شود.

در اینجا حتی اظهارات اخیر مایک هاکبی، سفیر آمریکا در اسرائیل، اهمیت پیدا می‌کند. هاکبی هم‌زمان بر استحکام رابطه ترامپ و نتانیاهو و تداوم همکاری دو کشور تأکید کرده است. این موضع در ظاهر با سخنان ونس متفاوت است، اما لزوماً متناقض نیست: یک رابطه می‌تواند از نظر سیاسی و امنیتی نزدیک باشد و در عین حال، دو طرف در موضوعات مشخص اختلاف داشته باشند.

به همین دلیل، شاید دقیق‌تر باشد که سخنان ونس را نه اعلام فاصله‌گیری آمریکا از اسرائیل، بلکه اعلام حدود رابطه بدانیم.

آنچه در حال تغییر است، دست‌کم در سطح گفتمان بخشی از دولت ترامپ، تعریف رابطه است. در مدل سنتی، حمایت از اسرائیل اغلب به عنوان یکی از پایه‌های سیاست خاورمیانه‌ای آمریکا در نظر گرفته می‌شد. در قرائتی که ونس ارائه می‌کند، نقطه شروع باید برعکس باشد: ابتدا باید منافع آمریکا تعریف شود و سپس مشخص شود که همکاری با اسرائیل تا کجا با آن منافع سازگار است.

اگر این منطق در تصمیم‌های عملی دولت نیز تثبیت شود، پیامد آن می‌تواند فراتر از روابط واشنگتن و تل‌آویو باشد. در آن صورت، اسرائیل همچنان یکی از مهم‌ترین شرکای آمریکا در خاورمیانه باقی خواهد ماند، اما سیاست آمریکا درباره ایران، جنگ‌های منطقه‌ای، مذاکرات صلح، کشورهای عربی و حضور نظامی آمریکا الزاماً از اولویت‌های دولت اسرائیل تبعیت نخواهد کرد.

در نهایت، اهمیت سخنان ونس نه در این است که آمریکا اسرائیل را کنار گذاشته است؛ شواهد موجود چنین چیزی را نشان نمی‌دهد. اهمیت آن در این است که یک مقام ارشد دولت آمریکا اکنون با صراحت بیشتری می‌گوید میان اتحاد و تبعیت تفاوت وجود دارد.

این شاید مهم‌ترین تحول در رابطه واشنگتن و تل‌آویو نباشد، اما می‌تواند یکی از مهم‌ترین پرسش‌های سیاست خاورمیانه‌ای دولت ترامپ را روشن کند: اسرائیل تا چه اندازه شریک آمریکا خواهد بود و از چه نقطه‌ای به بعد، آمریکا حاضر خواهد بود به شریک خود بگوید که منافع واشنگتن مسیر دیگری را ایجاب می‌کند؟

☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.

🆑 @Israel_Index

🔺ائتلاف تازه در اردوگاه راست اسرائیل؟ لیکود «آتش‌بس» با وینتر را در ازای توافق مازاد آرا با بن‌گویر بررسی می‌کند

طبق گزارش اختصاصی شبکه ۱۳ اسرائیل، پس از هفته‌ها حمله متقابل میان لیکود و عوفر وینتر، اطرافیان بنیامین نتانیاهو در حال بررسی طرحی برای کاهش تنش با وینتر و حزب «عَمخا ییسرائل» هستند. هدف این طرح، فراهم کردن زمینه برای امضای توافق مازاد آرا میان وینتر و حزب «عوتسما یهودیت» به رهبری ایتامار بن‌گویر است تا از هدررفتن آرای جناح راست در صورت باقی ماندن احزاب زیر حد نصاب انتخاباتی جلوگیری شود.

بر اساس این گزارش، طرح مورد بررسی شامل توقف حملات لیکود علیه وینتر و هم‌زمان امضای توافق مازاد آرا میان حزب او و حزب بن‌گویر است. برخی مشاوران نخست‌وزیر از این ابتکار حمایت می‌کنند، اما نتانیاهو در حال حاضر با آن مخالف است.

این موضوع در حالی مطرح شده که پیش‌تر لیکود و وینتر درگیر رویارویی سیاسی و رسانه‌ای شدیدی بودند. وینتر که رئیس حزب «عَمخا ییسرائل» است، تاکنون بر ادامه رقابت مستقل حزبش تأکید کرده است. گزارش‌های پیشین نیز نشان می‌دادند که بن‌گویر یکی از گزینه‌های اصلی برای امضای توافق مازاد آرا با وینتر محسوب می‌شود.

در نظام انتخاباتی اسرائیل، توافق مازاد آرا به دو فهرست اجازه می‌دهد در مرحله تقسیم کرسی‌های باقی‌مانده پس از تخصیص اولیه، عملا به‌عنوان یک واحد محاسبه شوند. البته این سازوکار تنها در صورتی اعمال می‌شود که هر دو فهرست از حد نصاب انتخاباتی عبور کرده باشند.

بنابراین، آنچه فعلا گزارش شده یک توافق قطعی میان وینتر و بن‌گویر نیست، بلکه طرحی است که در اطراف نتانیاهو در حال بررسی است و خود نتانیاهو نیز در این مرحله با آن موافقت نکرده است.

☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.

🆑 @Israel_Index

🔺نبرد چندماهه در جنوب لبنان؛ فرمانده یگان ایگوز چگونه یکی از پیچیده‌ترین مواضع حزب‌الله را تصرف کرد؟

✍️اورشلیم پست

سرهنگ دوم «م»، فرمانده یگان نیروهای ویژه ایگوز ارتش اسرائیل، در مصاحبه‌ای کم‌سابقه با جروزالم پست جزئیات نبرد بر سر ارتفاعات علی طاهر در جنوب لبنان را تشریح کرده و آن را پیچیده‌ترین میدان نبرد ارتش اسرائیل طی سه سال گذشته، از غزه و سوریه تا کرانه باختری و لبنان، توصیف کرده است.

عملیات تصرف این ارتفاعات که در لبه منطقه تحت کنترل ارتش اسرائیل در جنوب لبنان قرار دارد، چند ماه طول کشید. به گفته ارتش اسرائیل، حدود ۵۰ نیروی حزب‌الله در مجموعه‌ای گسترده از تونل‌ها مستقر و در آنجا سنگربندی کرده بودند تا اینکه نیروهای اسرائیلی در ۳ سپتامبر کنترل منطقه را به دست گرفتند.

وی شکست حزب‌الله در علی طاهر را به‌طور کلی یک ضربه مهم به این گروه و ایران، هم از نظر نمادین و هم از منظر فرماندهی و کنترل عملیاتی، دانسته است. بر اساس روایت او، این مجموعه زیرزمینی یکی از مهم‌ترین مراکز حزب‌الله در جنوب لبنان بود و از آنجا عملیات‌های آتشباری کوتاه‌برد و دوربرد علیه نیروهای اسرائیلی و غیرنظامیان شمال اسرائیل هدایت می‌شد.

یکی از مهم‌ترین چالش‌ها، ساختار زیرزمینی گسترده منطقه بود. ارتش اسرائیل اعلام کرده است شبکه تونل‌ها بیش از ۵.۴ کیلومتر امتداد داشت و طی حدود دو دهه با کمک ایران ساخته شده بود. برای تخریب ۱۴ مسیر اصلی این شبکه، نیروهای مهندسی رزمی اسرائیل حدود ۱۱۰۰ تن مواد منفجره به داخل مجموعه منتقل کردند؛ عملیاتی که ارتش اسرائیل آن را با نام رمز «اسکنه شعله‌ها» اجرا کرد.

به گفته فرمانده ایگوز، نیروهایش ابتدا با گروه‌های کوچک وارد منطقه شدند تا مواضع حزب‌الله را محاصره و مسیرهای خروج و پشتیبانی را قطع کنند. سپس گروه‌های شناسایی کوچک‌تر وارد مجموعه زیرزمینی شدند؛ جایی که علاوه بر نیروهای مسلح، راکت‌ها و پهپادها نیز مستقر بودند. برای مقابله با تله‌های انفجاری و شبکه پیچیده زیرزمینی، نیروهای ویژه از فناوری‌های پیشرفته و مهارت‌های میدانی استفاده کردند.

یکی از عناصر مهم عملیات، غافلگیری حزب‌الله بود. ارتش اسرائیل پس از عبور از رود لیتانی، عملیات فریب اجرا کرد تا حزب‌الله تصور کند نیروها قصد عبور از نقطه دیگری را دارند. هم‌زمان یک مسیر مخفی برای دور زدن مواضع دفاعی طی چند روز ایجاد شد. این اقدام به نیروهای اسرائیلی اجازه داد از پشت شبکه دفاعی حزب‌الله به آن نزدیک شوند.

ارتش اسرائیل اعلام کرد کنترل عملیاتی ارتفاعات علی طاهر را در سطح زمین و زیرزمین به دست آورده و زیرساخت زیرزمینی حزب‌الله را منهدم کرده است. رویترز نیز در ۱۰ سپتامبر گزارش داد که اسرائیل این مجموعه را یک مرکز مهم فرماندهی و انبار تسلیحات حزب‌الله می‌داند و اعلام کرده نیروهایش برای جلوگیری از بازگشت این گروه همچنان در منطقه باقی خواهند ماند.

☑️ با نمایه اسرائیل، اسرائیل را دقیق و عمیق مطالعه کنید.

🆑 @Israel_Index